019. ,,Będziemy domagać się należytej rekompensaty od federacji'' - Wywiad z Hassanem Massaratem, byłym zawodnikiem Ranger Street Fight

[Nalklyr]

                                                                                                                            
                                                                                                                              



 

BY EMMA ASHMORE | 24.06.2022

---

 

Emma Ashmore: Dobry wieczór, Los Santos. Z tej strony Emma Ashmore, a dzisiaj w naszym studiu gości dość kontrowersyjna persona - były zawodnik RSF, Hassan Massarat. 

Hassan Massarat: Kontrowersyjna persona? No nie wiem, czy jestem skłonny zgodzić się z tym porównaniem. To raczej to, co wydarzyło się na gali RSF 2, było dość kontrowersyjne, a ja byłem tego członkiem.

EA: Zacznijmy od początku. Jak zaczęła się Twoja przygoda z federacją Ranger Street Fight?

HM: Hmm, w bardzo prosty sposób. Moja przeszłość obfitowała w przeróżne sporty walki, które trochę w ostatnich latach zaniedbałem. Jakoś rok temu postanowiłem powrócić do dawnego hobby i z powrotem spróbować swoich sił na matach treningowych. Szło mi dość dobrze, więc wysłałem zgłoszenie do Ranger Street Fight, oto cała historia.

EA: A jak układała się Twoja współpraca z ową federacją przed tym feralnym dniem?

HM: Można powiedzieć, że nie miałem żadnych zarzutów. Nasza współpraca opierała się głównie na podpisaniu umowy i stawieniu się w wyznaczonym miejscu na odbycie pojedynku.

EA: Przechodząc do sedna, w swoim poście na Lifeinvaderze piszesz, że zostałeś zaatakowany przez ekipę Twojego rywala, w wyniku czego coś przeskoczyło ci w ręcę. Dalej piszesz, że wnioskowałeś o dyskwalifikację, niestety bezskutecznie, a sama pomoc medyczna się nie pojawiła. Jak organizatorzy tłumaczyli się z tego?

HM: Właściwie tłumaczyli się jedynie z pomocy medycznej, która do mnie nie dotarała i musiałem ją znaleźć na własną rękę. Tłumaczenie Jamesa, założyciela federacji, brzmiało tak, że medyk, którego zaczepiłem, akurat do mnie zmierzał i był wysłany przez niego, co nie jest prawdą, bo medyk, do którego się udałem, stał w tym samym korytarzu co ja przez jakieś dziesięć minut i prowadził sobie dyskusję z jakimś znajomym.

EA: A czy na miejscu całej imprezy była jakaś ochrona lub ktokolwiek, kto czuwałby nad bezpieczeństwem gali?

HM: Tak, była ochrona, to w końcu ona nas rozdzieliła, jednakże zaregowali zdecydowanie za późno. Do mojego spotkania z narożnikiem przeciwnika w ogóle nie powinno dojść. Jestem zdania, że federacja nie zapewniła mi należytego bezpieczeństwa w wyznaczonym przez nich miejscu pracy.

EA: Piszesz również o tym, że włodarze kompletnie zignorowali Twój wniosek o dyskwalifikację dla dwóch innych zawodników. Taka sytuacja na gali nie powinna mieć miejsca.

HM: Zgadza się. Zaraz po ataku, który miał miejsce, zgłosiłem się do organizatorów. Poinformowałem ich o całym zdarzeniu i domagałem się natychmiastowej dyskwalifikacji Fiona Warda oraz Briana Kelly'ego za złamanie regulaminu sportowego.

 

---

 

EA: Z tego, co piszesz, wynika, że włodarze kolejny raz zignorowali sprawę. A czy próbowałeś się z nimi jakoś skontaktować?

HM: No tak, opisywałem to w swoim poście. Po tym, jak na arenie rozbrzmiała moja muzyka, a do ringu wyszedł zawodnik rezerwowy, chciałem wyjaśnień od Jamesa lub Boyera. James stał zaraz obok, gdy to się działo. Zaczepiłem go i chciałem wyjaśnień. Niestety, bezskutecznie. James dosłownie się zawinął i gdzieś zaszył. Spędziłem naprawdę sporo czasu, błądząć po backstage'u, żeby porozmawiać z organizatorami. W końcu natrafiłem na Chloe, partnerkę jednego z organizatorów. To ona zmusiła Jamesa, żeby odbył ze mną rozmowę w biurze.

EA: I jak przebiegała owa rozmowa? Co usłysześ od Jamesa?

HM: Właściwie nic od niego nie usłyszałem. Cały czas wymigiwał się od odpowiedzi. Narracja była mniej więcej taka, że nic takiego się nie stało i ,,weź człowieku przestań truć mi tyłek''. Szalę goryczy przelało zachowanie Jamesa, który w czasie naszej rozmowy odwrócił się ode mnie plecami i zaczął sobie rozmawiać z jakimś kolesiem o kompletnie nieistotnych sprawach. Wtedy zdecydowałem się na zakończenie rozmowy i wyjście z biura. Chciałem zaznaczyć, że przygotowania do gali kosztowały mnie naprawdę sporo wysiłku, który włożyłem w obóz przygotowawczy, który był szczególnie ciężki przez mój niedawny pobyt w szpitalu.

EA: Organizatorzy nie zwrócili Ci ani centa, zgadza się?

HM: Na ten moment tak, ale zgodnie z warunkami umowy mają czternaście dni na zapłatę. Pytanie tylko, ile mi zapłacą i czy w ogóle zapłacą? Wynagrodzenie było zależne od zajętego miejsca w turnieju. Zwycięzca mógł wygrać nawet $100.000, lecz mi tę szansę zupełnie odebrano. Między innymi właśnie dlatego, wraz z moim prawnikiem, będziemy domagać się należytej rekompensaty od federacji RSF.

EA: O jakiej kwocie mówimy?

HM: Biorąc pod uwagę niezapewnienie bezpieczeństwa w miejscu pracy, zignorowanie mojego wniosku o dyskwalifikacje oraz brak zakontraktowanej walki z moim udziałem, myślę, że mówimy tu o naprawdę sporej ilości pieniędzy. Niestety, nie jestem w stanie podać konkretnego przedziału, bo moi prawnicy wciąż są we wstępnej fazie przygotowań do złożenia pozwu.

EA: Rozumiem, że, w związku z zaistniałą sytuacją, oficjalnie nie jesteś już członkiem federacji?

HM: Miałem podpisany kontrakt na jedną walkę, której termin wyznaczono na 19 czerwca na gali RSF 2. Co prawda walka się nie odbyła, ale kontrakt przynajmniej z mojej strony został wypełniony. Wydaje mi się, że można to oficjalnie nazwać zakończeniem współpracy.

 

---

 

EA: A co z Fionnem i Braianem? Jak oni zachowali się po całym zajściu?

HM: Fionn spokorniał, mówił, że sam był zaskoczony tym wszystkim. A Brian? Cały czas się pultał i odgrażał. Nie wiem. Szczerze mówiąc? Nie interesowało mnie to wtedy. W tamtym momencie chciałem jedynie wyjaśnień, których nie otrzymałem.

EA: A czy po wyjaśnieniu tej całej zawiłej sytuacji zamierzasz wrócić na ring i walczyć dalej, na przykład pod szyldem innej federacji?

HM: Jeśli pojawi się jakaś oferta, to pewnie, czemu by nie? Sporty walki to wciąż coś, co kocham i dyscyplina, w której chcę się rozwijać.

EA: Czyli jednak nie zamierzasz odejść po tym zdarzeniu na przysłowiową emeryturę. A jakie relacje miałeś z innymi zawodnikami federacji?

HM: Hej, mam dwadzieścia trzy lata - chyba za wcześnie na emeryturę, co? Natomiast jeśli chodzi o moje relacje z pozostałymi zawodnikami, to właściwie nie miałem żadnych.

EA: Bywa i tak, że czasem i młodzi, utalentowani zawodnicy odchodzą w niepamięć, poddają się i tak dalej. Po Tobie widzę, że masz wolę walki, i to całkiem sporą.

HM: Zobaczymy, co przyniesie przyszłość. Mam nadzieję, że ten sport pozwoli mi się jeszcze kiedyś z niego utrzymać. Naprawdę nienawidzę swojej normalnej pracy i nie chcę tam wracać.

EA: A gdzie pracujesz, jeśli można wiedzieć?

HM: Nie wiem, czy chcę poruszać takie tematy na wizji. Bardzo cenię sobie prywatność.

EA: Rozumiem. W takim razie pozostaje mieć nadzieję, że ta sprawa dość szybko się skończy.

HM: Oby.

EA: Czy chciałbyś na zakończenie kogoś pozdrowić lub dodać coś od siebie?

HM: Tak, pozdrawiam wszystkich płaskoziemców. Ludzie muszą w końcu odkryć prawdę, że ziemia jest płaska. Ten kit, który wciska nam NASA, to nieprawda. Ziemię otacza niekończący się Ocean. A wszystko to dzięki słoniom, które utrzymują naszą ziemię w przestrzeni kosmicznej. Dbajcie o zwierzęta i nie zabijajcie słoni.

EA: Dziękuję Ci, że zgodziłeś się przyjąć zaproszenie i życzę Ci wszystkiego dobrego. Mówiła Emma Ashmore, a moim gościem był zawodnik Ranger Street Fight - Hassan Massarat. Dobranoc, kochani!

 

 

---

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 25 Czerwca 2022 przez Nalklyr