062. Debata kandydatów do rady miasta Los Santos. Gorąca wymiana zdań między Chenille Carter-Larocque a Jaredem Meltonem.

[Zeppek]

Debata kandydatów do rady miasta Los Santos. Gorąca wymiana zdań między Chenille Carter-Larocque a Jaredem Meltonem.

written by Harvey Rosenberg 02/06/2025

---

---

Harvey Rosenberg: Szanowni Państwo. Chciałem przywitać Was w ten piękny, środowy wieczór. Większość z nas jest już w domach po dniu wypełnionym obowiązkami. Dużo z  nas zapewne rozmyśla o problemach dnia codziennego. Dziś rozmawiamy z osobami które mają pomysł jak to życie nam ułatwić, a przynajmniej tak twierdzą. Chciałem zaprosić Was na debatę kandydatów do rady miasta. W niedalekiej przyszłości planowane są wybory uzupełniające właśnie do tej izby. Ze mną są kandydaci dwóch, największych partii. Przywitajmy Panią Chenille Carter-Larocque z ramienia demokratów oraz Pana Jareda Meltona. Republikanina. Kandydaci usłyszą dziś ode mnie pięć pytań odnośnie lokalnym problemów dzielnicy Vespucci i okolic. Dowiemy się jaki jest ich plan na poprawę warunków bytowych mieszkańców Los Santos. Po pięciu pytaniach wygłoszą do Państwa przemowę. Ustaliliśmy wcześniej że pierwsza na pytanie odpowie Pani Chenille. Zatem nie przedłużając. Chciałem zapytać się Was o jeden z najbardziej palących problemów nie tylko w Los Santos, Vespucci ale o jeden z największych problemów społecznych w USA, bezdomność. Przechadzając się dziś po bulwarach Vespucci, skręcając z głównych ulic widzimy przykład skrajności. Jak ustosunkują się Państwo do obecnej sytuacji i czy Państwa program przewiduje określone aktywności dotyczące tej sytuacji?

Chenille Carter-Larocque: Dobry wieczór, szanowni Państwo. Temat bezdomności w obrębie dystryktu Vespucci jest problemem podwójnym. Z jednej strony dlatego, iż mamy do czynienia z ludzką tragedią. Nieopisaną tragedią. Bowiem podstawowym prawem każdego człowieka jest dom. Miejsce, w którym może się ogrzać, może pójść spać... Może spędzać czas z rodziną, a jednocześnie może czuć się tam po prostu bezpiecznie. Przechodząc po bulwarach Vespucci, nie mamy poczucia tego bezpieczeństwa. Nie czują tego mieszkańcy na wspomnianych bulwarach, a także nie czujemy tego jako spacerowicze. Problem bezdomności jest jednym z najważniejszych tematów, nad którym zamierzam się pochylić. Już w tej chwili moja działalność społeczna pracuje nad tym problemem. Moja fundacja miesiąc wstecz otworzyła pierwszy z wielu budynków socjalnych, w których mieszkania mogą znaleźć osoby o niskich bądź zerowych dochodach. W tej chwili pracujemy nad kolejnym z budynków, żeby móc osiedlić jeszcze więcej osób. Zaraz po tym wystartujemy prace nad dwoma kolejnymi budynkami. Mówię tylko o działalności prywatnej. Jeśli będę w stanie działać w imieniu całego dystryktu Vespucci, stworzę największą ilość łóżek ze wszystkich poprzednich biur, które trzymały pieczę nad tym obszarem. Będę starać się dążyć do przywrócenia dawnego, turystycznego blasku dla bulwarów Vespucci i całego okręgu, a jednocześnie postaram się poprawić standard życia tych ludzi, którzy problemem bezdomności są objęci. Mam na to konkretne plany i mam zamiar zacząć działać od pierwszych dni na nowym stanowisku. Otwórzmy ludziom nowe możliwości. Możliwości na powrót do życia społecznego i dalszej budowy Ameryki.

Jared Melton: Dobry wieczór, redaktorze, dobry wieczór Państwu. Przede wszystkim zacznę od tego, że moja kontrkandydatka nie wie nic o swoim okręgu, nie zna jego problemów, bo sama ze swoją żoną mieszka w luksusowej rezydencji i od lat porusza się autami na poziomie nieosiągalnym dla mieszkańców Vespucci. Bezdomność w Los Santos to nie jest wynik braku pieniędzy, tylko złej polityki. Demokraci, tacy jak moja przeciwniczka, zamieniają nasze miasto w jedno, wielke koczowisko, rozdając bez końca publiczne pieniądze bez żadnych wymagań wobec tych, którzy je otrzymują. Gdzie to nas doprowadziło? Do dzielnicy pełnej namiotów, brudu i przestępczości, która jest zagrożeniem dla każdego mieszkańca niegdyś dumy naszego miasta. Mój plan jest prosty: koniec z polityką rozdawnictwa i bezkarności. Nie będziemy tolerować nielegalnych obozowisk, a pieniądze zamiast na kolejne socjalne eksperymenty pójdą na programy work-first. Już tłumaczę. Pomoc - tak, ale dla tych, którzy chcą pracować i wrócić do społeczeństwa, a nie wieczne dofinansowywanie uzależnień i patologii. Wprowadzimy twarde przepisy przeciwko agresywnemu żebractwu i bezprawnemu zajmowaniu przestrzeni publicznej. Spora część kryzysu bezdomności to nie tylko uzależnienia, ale także nielegalni imigranci, którzy zalewają nasze miasto. Administracja Trumpa pokazała, że można działać skutecznie: identyfikować i deportować osoby, które nielegalnie zajmują nasze ulice i żyją na koszt podatników. Jeśli rząd federalny wróci do tej twardej polityki, a Los Santos zacznie ją wspierać, zobaczymy realne efekty. Pytanie brzmi: czy chcemy miasta, które wspiera ludzi chcących się podnieść, czy miasta, które nagradza życie na ulicy? Demokraci wybrali to drugie i dlatego mamy kryzys. Czas to zmienić. Los Santos, tak jak nasze błogosławione Stany Zjednoczone Ameryki, znów wstanie z kolan, gdy dewiantki pokroju Chenille Carter-Larocque przestaną mieć wpływ na życie publiczne. Wierzę, że San Andreas i jego perła w koronie znów mogą być wielkie!

Harvey Rosenberg: Dziękuję Państwu za odpowiedź na pierwsze pytanie, jednocześnie pragnę przypomnieć o zasadzie co do której się zgodziliśmy, nie używajmy określeniem "ad personam". Nie przyniesie to w żaden sposób wartości merytorycznej naszej rozmowie. Przejdźmy do pytania drugiego. Harvey Rosenberg: Rynek pracy. Jako dziennikarz specjalizuję się w rozmowach z biznesmenami z całego Los Santos. Ci narzekają na brak wykwalifikowanej siły roboczej, na rosnącą biurokracje ale przede wszystkim na bezpieczeństwo. Większość nie chce otwierać biznesu w Vespucci. Jak chcecie przywrócić tu konkurencyjność?

Jared Melton: Los Santos, a szczególnie Vespucci, stało się miejscem, gdzie przedsiębiorcy boją się inwestować. Dlaczego? Bo demokraci skutecznie zniszczyli klimat biznesowy – rosnąca biurokracja, regulacje, które duszą firmy, i przede wszystkim – brak bezpieczeństwa. Kto normalny chce otworzyć restaurację albo sklep tam, gdzie zaraz ktoś mu okradnie lokal, a departament rozkłada ręce, bo polityka miasta zabrania im działać? Mój plan jest prosty: obniżenie podatków i redukcja biurokracji – mniej papierów, więcej biznesów. Po drugie program szkoleniowy dla pracowników, ale nie finansowany z kolejnych podatków, tylko przez partnerstwo publiczno-prywatne, a także przywrócenie prawa i porządku – nie będziemy udawać, że gangi i obozowiska bezdomnych, to ‘społeczne wyzwania’. To przestępczość i trzeba ją zwalczać. Szanowni mieszkańcy Los Santos, drodzy mieszkańcy Vespucci. Zadajcie sobie pytanie czy o bezpieczeństwo Waszych portfeli, Waszych biznesów i Waszej rodziny, powinna dbać osoba, która PORZUCIŁA swoją służbę w FBI dla homoseksualnej menadżerki, by pławić się w luksusie. Tego chcecie? Jeśli złodzieje, gangi i nielegalni imigranci myślą, że mogą dalej terroryzować nasze sklepy i firmy, to grubo się mylą. Pod rządami republikanów powraca zasada zero tolerancji. Każdy, kto nielegalnie przebywa w kraju i łamie prawo, zostanie deportowany – bilet w jedną stronę do Meksyku. Koniec.

Chenille Carter-Larocque: Mój stan majątkowy, portfel i zaplecze biznesowe nie są przeszkodą i czymś, co zaburza mój pogląd na sprawę, a demonstracją umiejętności zarządzania, których mojemu kontrkandydatowi brak. Prowadzę od wielu lat wspólnie działalność z żoną i byłam w stanie ciężką pracą dojść do swoistego spełnienia. Republikanie chcą wszystkich wyrzucać, pozbywać się problemu, wyrzucać ludzi za burtę. Ich tolerancja często kończy się na czubku własnego nosa. Drodzy Państwo, mamy początek dwa tysiące dwudziestego piątego roku, a mój kontrkandydat stara się mnie obrazić poprzez wspomnienie o mojej orientacji.

Jared Melton: Nie kłam. Porzuciłaś swoją misję, przestałaś chronić ludzi, by pławić się w luksusie. Pokaż gdzie mieszkasz.

Chenille Carter-Larocque: Przestałam chronić ludzi jako agent federalny, żeby chronić ich jako prezes jednej z największych fundacji w stanie. Nie muszę doświadczać na co dzień problemu bezdomności, żeby go rozumieć. W przeciwieństwie do kontrkandydata, pracuję z ludźmi objętymi tym problemem na co dzień. I w porównaniu do mojego kontrkandydata, jestem w stanie podejmować ludzki dialog na zdrowych zasadach. Mój kontrkandydat chce walczyć z przestępczością i mówi o tym jak o czymś banalnym. Jak o codzienności. Drodzy Państwo, walka z przestępczością była moją codziennością przez ponad dziesięć lat. Problem przestępczości jest również poniekąd związany z problemem bezdomności z poprzedniego pytania. Niektórzy nie widzą innej możliwości przeżycia niż właśnie kradzieże. Spójrzmy w statystyki dystryktu Vespucci. Najczęściej popełniane przestępstwo poprzedniego roku? Kradzież kieszonkowa. Musimy edukować ludzi i dbać o tych, którzy sami nie mogą o siebie zadbać. Nie jestem także cudotwórcą, którym zdaje się być mój kontrkandydat. Obiecuje Wam obniżenie podatków, które jest w tym wypadku zwykłym kłamstwem i czymś, czego po prostu nie osiągnie. Ja staram się mówić o rzeczach, które naprawdę będę w stanie dowieźć, bo w porównaniu do mojego kontrkandydata, jestem tutaj z powołania. Nie jestem politykiem z zawodu, a kobietą, która zamierza poprawić standard życia w Vespucci. I głęboko wierzę w to, że moje doświadczenie biznesowe będzie tutaj pomocne. Jeśli uporządkujemy temat bezdomności – będziemy w stanie uatrakcyjnić również sprawy rynku pracy i nowych biznesów w tamtej okolicy. Bulwary Vespucci otrzymają nowy blask, który w tej chwili został pośrednio zatracony. Dziękuję.

Jared Melton: Pani Carter-Larocque mówi o edukowaniu ludzi, ale kogo dokładnie chce edukować? Mieszkańców Vespucci, którzy są ofiarami przestępczości? To nie oni potrzebują lekcji uczciwego życia, tylko ci, którzy kradną, napadają i niszczą nasze miasto. I wiecie co? Niech uczą się uczciwości w Meksyku, a nie tutaj – bo tam właśnie powinni trafić, jeśli są tu nielegalnie i łamią prawo. To właśnie podejście demokratów jest problemem – więcej gadania o 'edukacji' przestępców zamiast realnych działań. To nie mieszkańcy Vespucci powinni się bać wyjść na ulicę. To złodzieje i gangi powinni bać się policji, a jeśli nielegalnie tu przebywają, to powinni natychmiast wracać tam, skąd przyszli. Ja nie będę organizował warsztatów o uczciwości dla złodziei. Ja sprawię, że ci złodzieje znikną z naszego miasta.

Harvey Rosenberg: Panie Milton, apeluję o zaprzestanie zadawania pytań. Przypominam o tym że osobą która moderuje naszą debatę jestem ja. Proszę o wypowiedź wtedy kiedy zostanie Pan do niej wywołany.

Jared Melton: Mieszkańcy zasługują na odpowiedź w jaki sposób Chenille Carter-Larocque planuje ich bronić. Nie będę milczał, gdy ta oszustka mówi to, czym lewica doprowadziła nas przez lata na skraj upadku.

Harvey Rosenberg: Z pewnością znajdziecie Państwo sposobność na konfrontację swoich poglądów, jeszcze raz proszę o przestrzeganie wcześniej ustalonych reguł.

Chenille Carter-Larocque: Wszyscy łamiący prawo powinni trafić do Meksyku, tak? Powodzenia, Panie Melton. Dwadzieścia dwa stany pozwały Donalda Trumpa przez jego maniackie zapędy do czystki etnicznej w Ameryce. Chciałabym zobaczyć choć jedną rzecz, którą byłby Pan w stanie zorganizować. Obawiam się, że deportacja ludzi z Vespucci pod Pana rządami i tak byłaby zwyczajnie niemożliwa. Edukacja, pomoc. Na tym się skupmy.

Jared Melton: To nie jest czystość etniczna, a prawo! Każdy czarnoskóry, Azjata, o orientacji takiej, innej, a wierze w kogo chce, może pod rządami Donalda Trumpa czuć się bezpiecznie do momentu, gdy pracuje na rzecz Stanów Zjednoczonych, a nie jest odpowiedzialny za ich zapaść.

Harvey Rosenberg: Może coś wywoła nieco mniejsze kontrowersje, jest to rzecz które powinna nas raczej łączyć niż dzielić a mianowicie- zanieczyszczenie. Chyba jedna i druga strona zgodzą się z tezą że to problem który coraz bardziej się nawarstwia. I klasycznie pytanie o sposoby na jego rozwiązanie. Pani Chenille.

Chenille Carter-Larocque: Stan San Andreas jest narodowym liderem, jeśli chodzi o politykę klimatyczną. Widzimy problem i chcemy z nim realnie walczyć. Ja także będę podtrzymywać dotychczasową politykę, bo tylko w taki sposób jesteśmy w stanie zatrzymać dalszy kryzys. Jeśli jednak chodzi o zanieczyszczenie ulic i problem z nadmierną ilością śmieci na każdym rogu i na każdej ulicy, to sprawa również nie jest specjalnie skomplikowana. Obszar Vespucci ma zdecydowanie zbyt małą ilość koszy na śmieci. To generalny problem w całej Ameryce, który zauważymy, kiedy tylko wyjedziemy kawałek dalej z naszego kraju. Ludzie nie są nauczeni, że śmieci należy zabierać ze sobą i wyrzucać w domu. Chcieliby mieć możliwość wyrzucania ich tu i teraz, chociażby na najbliższym skrzyżowaniu. Postawmy więcej śmietników. Mamy ekologiczne firmy, które zajmują się utylizacją takich odpadów w sposób zgodny z ekologią. Jeśli śmietników będzie więcej – problem już w pewien sposób zostanie zniwelowany. Jeszcze bardziej pozbędziemy się go, kiedy osoby mieszkające w tej chwili na ulicach Vespucci przeprowadzą się w miejsce, które da im ten śmietnik zaraz obok drzwi. Do ich własnego domu. Przywracanie Vespucci do dawnego, turystycznego blasku wymaga również takich reform. Jeśli chcemy, żeby turyści, którzy również są bardzo istotną częścią gospodarki Los Santos, czuli się u nas lepiej, dajmy im również takie, bardzo prozaiczne warunki do tego. Dziękuję.

Jared Melton: Zanieczyszczenie? Oczywiście, że to problem, ale skąd się bierze? Demokratyczne władze Los Santos przez lata zaniedbywały porządek, pozwalając na narastanie bezdomności, nielegalnych obozowisk i braku egzekwowania podstawowych zasad czystości. To nie mieszkańcy Vespucci zaśmiecają swoje własne dzielnice, to polityka 'wszystko wolno' doprowadziła do tego, że miasto wygląda momentami jak trzeci świat. A jednocześnie ci sami demokraci, którzy nie potrafią sobie poradzić z podstawową czystością na ulicach, rzucają kłody pod nogi legalnym firmom i blokują rozwój przemysłu, tłumacząc to - no na Boga - ekologią. Ona jest ważna, nawet bardzo, ale w granicach zdrowego ROZSĄDKU. Wiecie, co naprawdę pomaga w dbaniu o środowisko? Silna gospodarka, która opiera się na zdrowych zasadach – innowacjach, nowoczesnych technologiach i odpowiedzialnym podejściu do biznesu. Jeśli chcemy czystego miasta, zacznijmy od posprzątania bałaganu, jaki zostawiła po sobie lewicowa polityka!

Harvey Rosenberg: Czwarte pytanie które kieruję do Państwa tyczy się aktualnej sytuacji polityczno-społecznej. W ostatnich tygodniach wiele się działo, oświadczenie rady miasta ws. wyboru Donalda Trumpa na prezydenta, wiec poparcia dla działań prezydenta, czy nawet strajk stoczniowców spacyfikowanych przez LEA. Jaki macie plan na uspokojenie nastrojów społecznych które są ewidentnie napięte, co z resztą czuć po temperaturze naszej dyskusji.

Jared Melton: Pragnę jedynie zwrócić uwagę, że moja kontrkandydatka zasłużyła sobie na społeczne niezadowolenie - podobnie jak każdy demokrata w Los Santos. Obiecuję politykę otwartych dla obywateli drzwi, a wszystkich mieszkańców wzywam na ulice w dniu, gdy organizuje ona wiec - w piątek pokażmy naszą siłę. Pokażmy, że Los Santos znów może być wielkie, nie kłaniając się tym, którzy je dewastują. Emocje są tutaj zasadne redaktorze. Nie wezwę nikogo do tego, by nie mógł protestować. Mają do tego konstytucyjnie unormowane prawo. Proszę jednak, by wstrzymywać się z agresją. Ona niczemu nie służy.

Chenille Carter-Larocque: Tworzenie zamieszania i rzucanie kłód pod nogi brzmi bardzo znajomo, prawda? Jesteśmy w trakcie ogromnych podziałów społecznych, jak zresztą zdążył zauważyć Pan redaktor. Rasowy podział, czystka etniczna, stygmatyzowanie osób o odmiennej orientacji – tylko ten problem będzie się pogłębiać. Ja jestem ponad tymi podziałami. Patrzę na ludzi jednostkowo i indywidualnie, w przeciwieństwie do mojego kontrkandydata, który wykazuje się na dzisiejszej audycji homofobią i ksenofobią. „Wszystkich przestępców do Meksyku” – takie słowa usłyszeliśmy jeszcze kilka minut wcześniej. Niszczmy podziały i budujmy jedność. Pomóżmy ludziom wstać na nogi i dołączyć do budowania Ameryki, a nie ganiajmy ich jak zwierzęta. Przestępców oczywiście należy karać i całe życie wychodzę z takiego założenia. Wydaje mi się jednak, że mamy z moim kontrkandydatem odmienny pogląd na klasyfikację tego, kto jest tym przestępcą. Czy jest nim również człowiek, który zgodnie z historią dziejów Ameryki jeszcze nie tak dawno byłby uznawany za budującego potęgę Ameryki, który zamierza dać dobro swojej rodzinie? Zapraszam na swój wiec w piątek. Zapraszam do zadawania pytań i dyskusji, a nie do kolejnego tworzenia podziałów. Jestem przedsiębiorcą, który patrzy na prowadzenie dystryktu również przez pryzmat interesu gospodarczego dla społeczeństwa zgromadzonego wokół. To coś zupełnie unikatowego wśród polityków z zawodu, którzy w życiu niczego na własną rękę nie stworzyli. Jak możemy wymagać od ludzi takich jak mój kandydat tego, że będzie w stanie cokolwiek naprawić, jeśli potrafi tylko gadać? Dziękuję i jeszcze raz zapraszam w piątek.

Harvey Rosenberg: I ostatnie, piąte pytanie. Chciałem żebyście dokończyli zdanie. "Jeżeli zostanę wybrany/wybrana do rady miasta Los Santos, to pierwszym moim projektem, który będę forsować będzie:"

Chenille Carter-Larocque: Program jak największej ilości łóżek dla osób objętych problemem bezdomności, który musimy zacząć już od samego początku, żeby być w tym jak najbardziej wydajnym. Do tego od samego początku odpalimy kilka stołówek w kluczowych miejscach, które pozwolą pożywić się osobom naprawdę tego potrzebującym. Zaświadczam, że już na samym początku zacznie się remont budynków, które w perspektywie nie tak długiego czasu będą powodować przerzedzenie się namiotów na bulwarach Vespucci. Zadbamy o to, żeby ludzie woleli wrócić do praworządnego, normalnego życia. Zajmiemy się problemem koczowania i mieszkania na ulicy. To są rzeczy, których w tej chwili Vespucci najbardziej potrzebuje. Reszta spraw to w sporej mierze pochodne problemu bezdomności. Dziękuję.

Jared Melton: Projektem, który będę forsować, będzie przywrócenie czystej, odnowionej przestrzeni publicznej, ładu i porządku. Ludzie pracujący poczują, że ich wysiłek ma sens, a każdy nielegalny imigrant dostanie bilet do Meksyku, a nie zaproszenie na stołówkę, by okraść każdego siedzącego przy stole. Dziękuję.

Harvey Rosenberg: I na koniec chciałem Was zaprosić do podsumowania. Po dwa zdania dla słuchaczy, dlaczego mają oddać głos akurat na Was? Bardzo proszę o skupienie się na programie, bez prywatnych wycieczek w stronę oponenta.

Jared Melton: Chenille Carter-Larocque zdradziła każdego z Was, gdy porzuciła swoją służbę dla Stanów Zjednoczonych, stanu San Andreas oraz miasta Los Santos. Wybierzcie pewnego kandydata na trudne czasy, a nie pławiącą się w luksusach hipokrytkę, która nigdy nie zrozumie Waszych potrzeb. Make LS Great Again!

Chenille Carter-Larocque: Szanowni Państwo. Wczoraj doszło do próby zdestabilizowania mojej kampanii przez dziwne podchody moich politycznych oponentów w sposób tak obrzydliwy, ze ciężko mi jest to skomentować bez emocji. Mogliśmy wczoraj przekonać się, ze najlepszym sposobem do tego, żeby kogoś zdyskredytować jest sianie [...]

Jared Melton: Prawdy.

Chenille Carter-Larocque: [...] dezinformacji na temat tego, co dzieje się w sypialniach innych osób. To dezinformacja siana przez takich homofobów, jak mój kontrkandydat. Ludzie jemu podobni uwielbiają zaglądać innym do sypialni, a później według nich to podobno ja mam takie zapędy. Oczywiście sprawcy tej farsy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności sądowej. Nie mam zamiaru przepychać się na takim poziomie. Jestem przedsiębiorcą rozumiejącym problemy, z którymi będziemy musieli się zmierzyć. Zawalczmy o istotne zmiany w Los Santos, mając na czele ludzi potrafiących stworzyć coś istotnego w społeczeństwie.

Jared Melton: W końcu nazwała prowadzenie fundacji, byciem przedsiębiorcą. Nie wierzcie jej, Szanowni Państwo.

Chenille Carter-Larocque: W porównaniu do swoich partyjnych kolegów z samego Waszyngtonu, mój kontrkandydat niestety nie posiada takich umiejętności. Silne, zdrowe Vespucci, będące motorem napędowym gospodarki turystycznej Los Santos – to mój plan na następne cztery lata. Prowadzę ogromną korporację, homofobie.

Jared Melton: Dlatego nigdy nie zrozumiesz problemów ciężko pracujących mieszkańców Vespucci.

Chenille Carter-Larocque: Dlatego współpracuję z ludźmi objętymi problemami każdego dnia. W porównaniu do Ciebie. Nie zrobiłeś w swoim życiu nic dla dobra społecznego i śmiesz mnie oczerniać w oczach społeczeństwa.

Jared Melton: Nie muszę Cię oczerniać w oczach społeczeństwa, bo jesteś w jego oczach skończona

Chenille Carter-Larocque: Przekonamy się już niedługo. Dziękuję za debatę, Panie Melton.

Harvey Rosenberg: Szanowni Państwo. Robi się zbyt gorąco. Chciałem podziękować uczestnikom debaty za- mimo wszystko rzeczową dyskusję. Debatę prowadzili między sobą Chenille Carter-Larocque z ramienia partii demokratycznej oraz Republikanin, Jared Milton. Bardzo dziękuję Państwu za uwagę. *W tle kłótnia uczestników*.

Jared Melton: Wybierzcie Los Santos dla jego mieszkańców, a nie nielegalnych migrantek, które Chenille Carter-Larocque widocznie chce utrzymywać dla własnych uciech.

Harvey Rosenberg: Dobranoc Państwu!

---

Edytowane 6 Lutego 2025 przez Zeppek