Truskawencja

HideOut - to unikalny, głęboko zakorzeniony w lokalnej kulturze pub/bar zlokalizowany w zachodniej, nieco bardziej surowej części dzielnicy Morningwood. Oficjalnie otworzył swoje ciężkie drzwi dla pierwszych klientów w 2022 roku, stając się niemal natychmiast kluczowym punktem na mapie tej okolicy. Pomysłodawcą, jedynym założycielem i głównym filarem całego przedsięwzięcia jest Ruslan Varayev. Osobapowszechnie szanowana i doskonale znana w tutejszych kręgach. Lokal w błyskawicznym tempie zyskał miano miejscówki z prawdziwą, niepodrabialną „duszą”. Dla ludzi z zewnątrz, którzy nie znają skomplikowanych realiów rządzących tą częścią Los Santos, pub może wydawać się mroczny, nieprzyjazny, surowy i na pierwszy rzut oka wręcz niedostępny. Ta aura tajemniczości jest jednak w pełni zamierzona. Sam wybór nazwy pubu nie był dziełem przypadku. HideOut (czyli po prostu Kryjówka) w zamyśle twórcy miał stanowić idealny azyl przed wiecznym zgiełkiem, wszechobecnym hałasem, powierzchownością i fałszem, z jakich słynie całe Los Santos. To miejsce, gdzie przy kuflu rzemieślniczego, niefiltrowanego piwa z lokalnego browaru lub przy szklance lodowatej, mocnej, wieloletniej whisky można na kilka godzin całkowicie odciąć się od problemów otaczającego świata, zapominając o policyjnych syrenach i codziennej walce o przetrwanie. Wnętrze lokalu to niezwykle przemyślana, architektoniczna fuzja dwóch skrajnych światów, która idealnie odzwierciedla dualizm samego Morningwood. Architektura i wystrój łączą w sobie bezkompromisowy, industrialny styl z klasycznym, ciężkim, gangsterskim sznytem. Ściany z odsłoniętej, wiekowej czerwonej cegły, potężne, metalowe konstrukcje nośne, celowo wyeksponowane rury biegnące tuż pod sufitem oraz przytłumione, krwistoczerwone i ciemnoniebieskie neonowe oświetlenie nadają całemu miejscu piwniczny, niemal undergroundowy, wręcz postapokaliptyczny klimat. Z drugiej strony, surowość tę przełamują głębokie, wygodne loże obite ciemną, naturalną skórą, w których unosi się gęsty zapach tytoniu mieszający się z intensywnym aromatem najdroższych alkoholi z górnej półki. Ściany zostały ozdobione elementami bezpośrednio nawiązującymi do lokalnej kultury ulicznej, unikalnymi grafikami oraz pamiątkami, które jasno dają do zrozumienia, kto rozdaje karty w tej okolicy. Dla zwykłego, postronnego klienta, który trafi tu zupełnym przypadkiem, szukając schronienia przed deszczem lub nocnym chłodem, HideOut jawi się po prostu jako świetnie prosperujący, klimatyczny pub. To miejsce, gdzie z potężnych głośników bez przerwy sączy się ciężki, undergroundowy hip-hop lub klasyczny, mocny rock, w tle nieustannie słychać charakterystyczny stukot bilardowych bil, a doświadczeni barmani z kamiennymi twarzami serwują najlepszy, idealnie schłodzony alkohol w okolicy. Jednak pod tą warstwą legalnego, dobrze prosperującego biznesu kryje się drugie, znacznie bardziej skomplikowane dno. Pub znajduje się bowiem w samym sercu zachodniego Morningwood, a dla lokalnej społeczności, stałych mieszkańców oraz wnikliwych detektywów z departamentu policji nie jest żadną tajemnicą, że rejon ten znajduje się pod bezwzględnymi, twardymi i silnymi wpływami zorganizowanej grupy przestępczej znanej jako Morningwood Pride 808. Ta specyficzna, geopolityczna lokalizacja determinuje mroczniejszą, bardziej wpływową i kluczową naturę lokalu. Dla ludzi „z branży” lokalnych gangsterów, dilerów, niezależnych freelancerów, kurierów oraz przedsiębiorców działających w szarej strefie HideOut to coś znacznie ważniejszego niż zwykły bar, w którym można się napić. To oficjalnie uznawany, nienaruszalny neutralny grunt. Miejsce, gdzie skłócone strony mogą usiąść przy jednym stoliku, ubić intratny, wart tysiące dolarów interes, wymienić się bezcennymi informacjami z pierwszej ręki lub zażegnać wiszący w powietrzu, krwawy uliczny konflikt. Wszystko to odbywa się w atmosferze absolutnego bezpieczeństwa, pod czujnym, protekcjonalnym okiem dobrze zbudowanych i bezwzględnych ludzi z ekipy 808. Tutaj twarde zasady dyktuje wyłącznie ulica, a porządku i dyscypliny pilnują zaufani ludzie samego Varayeva każdy, kto odważy się złamać niepisany kodeks tego miejsca, znika z pola widzenia w mgnieniu oka. Ruslan Varayev od samego początku nie tworzył HideOut wyłącznie z myślą o generowaniu szybkich zysków, czystym kapitalizmie czy wygodnym legalizowaniu gotówki pochodzącej z mniej legalnych źródeł. W jego głowie od lat tliła się znacznie głębsza, bardziej zakorzeniona w tutejszej ziemi idea. Pub miał w założeniu stać się prawdziwym sercem, żywym punktem zbornym oraz bezpiecznym azylem dla całej lokalnej społeczności z Morningwood, która od lat była spychana na margines przez bogatsze dzielnice Los Santos. To właśnie w tych murach bije prawdziwe, niespokojne tętno tej części miasta. HideOut to unikalna przestrzeń, w której bezkompromisowa lojalność, braterstwo krwi, codzienne troski szarych ludzi oraz surowe zasady ulicy łączą się w jedną, spójną całość, tworząc nieformalne, potężne centrum dowodzenia, wzajemnej pomocy i twardej, męskiej rozrywki w tej części aglomeracji.

Rico Fiore – dwudziestotrzylatek z południowej części miasta, gdzie dzieciaki dorastają szybciej, a marzenia kończą się zazwyczaj w celi albo pod ziemią. Rico nie miał łatwego startu – jego matka zmarła, gdy miał zaledwie siedem lat, a ojciec, kierowca ciężarówki z problemami alkoholowymi, znikał na tygodnie w trasach, zostawiając go pod opieką starszego brata, który był wtedy już głęboko osadzony w ulicznej grze. To właśnie od brata Rico uczył się podstaw życia w betonowej dżungli – jak kraść, jak zniknąć, jak się nie dać złapać. Już jako dwunastolatek rozbierał pierwsze kradzione skutery, które potem trafiały na części, a za parę lat przerzucił się na samochody – głównie te lepsze, które miały już zamontowane GPS-y, ale i z tym nauczył się radzić. Z czasem Rico zaczął traktować to nie jak zajawkę, a jak zawód – wchodził, odpinał, odjeżdżał. Czysta robota. Zero emocji. Gdy miał 17 lat, poznał świat narkotyków – najpierw jako użytkownik, potem jako pośrednik, aż w końcu zajął się hurtowym handlem. Zaczynał od małych ilości amfetaminy i ekstazy dla lokalnych dzieciaków z klubów, a dziś stoi już za rozprowadzaniem kokainy, którą sprowadza przez kontakty z portów. Zbudował swoją reputację na tym, że zawsze dostarczał towar czysty, bez kombinowania. Nie był jednak typem gangstera z blingiem i złotym zegarkiem – raczej cichy wilk, działający w cieniu, zawsze z planem. Fiore nie ufa nikomu Pewnym wyjątkiem w życiu Rico jest Bryson – młodszy kumpel z sąsiedztwa, z którym trzyma się od dzieciaka. Zaczynali razem, jeszcze zanim świat ulicy ich całkowicie wciągnął. Na początku to miało być tylko jedno zajaranie, coś z ciekawości, ale szybko przerodziło się w coś więcej. Zamiast palić, postanowili sprzedać – kupili dziesięć gramów taniego zioła i rozbili je na działki dla znajomych. Zysk z jednej partii inwestowali w kolejną, z czasem zmieniając towar na mocniejszy, czystszy, droższy. Dziś razem ogarniają hurt – nie bawią się już w detal. Bryson, choć mniej doświadczony, to jedyny, któremu Rico naprawdę ufa. Ich współpraca to nie przypadek – to lata wspólnych decyzji, ryzyka i ulicznych lekcji, które sprawiły, że stali się kimś więcej niż tylko partnerami w interesach. Bez zbędnych pytań inwestuje głównie w garaże i warsztaty, które działają jako przykrywki dla jego działalności, ale również jako miejsca, gdzie może w ciszy dłubać przy silnikach i przerabiać auta, które potem trafiają za granicę – w kontenerach, rozłożone na części, gotowe do sprzedaży. Rico nie ma dziewczyny, nie zakłada rodziny, nie chodzi na imprezy – nie dla niego są głośne noce i Instagramowe fotki. Jego codzienność to telefony, układy, szybkie przejazdy przez miasto i plany na kolejne skoki. Mimo młodego wieku, na jego koncie są dziesiątki skradzionych aut i tyle samo dealów, które przeszły bez echa. Z jednej strony jest zimny, wyrachowany i konkretny, z drugiej – nosi w sobie gniew, którego nie umie do końca zdefiniować. Gniew na świat, na ojca, na system, który go nie chciał. Czasami wsiada w auto i jedzie bez celu, by dać upust tej frustracji – tylko on, silnik i pusta droga. Wciąż nie wiadomo, jak skończy się jego historia. Czy wyjedzie gdzieś daleko i zniknie z radaru, czy też wpadnie w końcu w sidła, które sam od lat unika. Jedno jest pewne – Rico Fiore to człowiek, który nigdy nie grał według zasad, bo życie nigdy nie dało mu możliwości ich poznać. Notka OOC:

Kiedyś dawno temu, w małym miasteczku położonym na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, żył człowiek o imieniu Mike Kyle. Był to pełen energii i kreatywności człowiek, który zawsze marzył o prowadzeniu własnego biznesu. Jego pasją były rośliny i ich właściwości lecznicze, zwłaszcza marijuana. Mike od dawna postrzegał marihuanę jako roślinę, która może przynieść wiele korzyści medycznych dla ludzi cierpiących na różnego rodzaju dolegliwości. Przez lata zgłębiał tajniki uprawy tej rośliny oraz doskonalił swoją wiedzę na temat jej zastosowań.Wiedząc, że jeszcze dużo osób nie rozumie potencjału marihuany, Mike postanowił założyć weed shop. Chciał stworzyć miejsce, gdzie ludzie będą mieli dostęp do najwyższej jakości marihuany oraz produkty z nią związane, jednocześnie ucząc ich o jej medycznym potencjale. Mike zaangażował wszystkie swoje oszczędności oraz pożyczył od przyjaciół kwotę, która pozwoliła mu na otwarcie swojego własnego sklepu. Niektórzy byli sceptyczni i twierdzili, że ten rodzaj biznesu nie ma szans powodzenia, jednak Mike nalegał, że warto spróbować. Po kilku intensywnych tygodniach przygotowań, Mike otworzył drzwi swojego weed shopu. Sklep był pięknie wykończony i stylowo urządzony. Mike zatrudnił wykwalifikowany personel, który miał wiedzę nie tylko na temat marihuany,Początki nie były łatwe. Niektórzy nadal mieli wątpliwości, czy kupowanie i używanie marihuany jest bezpieczne. Mike postanowił więc zaprosić lokalnych lekarzy, naukowców i ekspertów do swojego sklepu, aby prowadzili prelekcje i dyskusje na temat medycznego potencjału marihuany. Tym samym, weed shop Mike'a stał się centrum edukacji na temat marihuany. Coraz więcej ludzi zaczęło odwiedzać jego sklep, nie tylko w celu zakupu produktów, ale również w celu zdobycia wiedzy na temat marihuany jako alternatywnej formy leczenia. Wkrótce, weed shop Mike'a stał się sukcesem. Wielu pacjentów, którzy nie mogli znaleźć ulgi tradycyjnymi metodami leczenia, zauważyło poprawę swojego zdrowia po skorzystaniu z medycznego potencjału marihuany. Popyt na przekraczał wszelkie oczekiwania, a klienci doceniali wiedzę i profesjonalizm personelu. Dzięki swojemu oddaniu i pasji, Mike zyskał reputację jako lider w swojej społeczności. Jego weed shop stał się znaczącym miejscem spotkań dla pacjentów, naukowców, lekarzy i innych osób zainteresowanych leczniczymi właściwościami marihuany. Historia powstania amerykańskiego weed shopu Mike'a Kyla to historia sukcesu i zaangażowania w edukację oraz promocję wiedzy na temat medycznego potencjału marihuany. Dzięki niemu setki ludzi odzyskało zdrowie, a marihuana stała się bardziej akceptowaną alternatywą w procesie leczenia. CENNIK SUSZE - White Widow - $120 Amnesia Haze - $110 Purple Haze - $120 Lemon Haze - $100 AK-47 - $130 Bubble Gum- $100 OG Kush - $120 OG Hash- $130 Paleto Hash- $100 Green Haze - $70 Mango OG - $60 Peach Kush - $65 FOOD - CBD BROWNIE - $45 CBD COOKIE - $40 Żelki misie CBD - $25 CBD Chips - $25 CBD Strawberry lollipop - $10 CBD Energy lollipop - $10 AKCESORIA - Zapalniczka Weed Lovers - $100 Zapalniczka Żarowa Weed Lovers - $120 Łopata - $175 Konewka - $135 Sekator - $145 Ziemia - $100 Nasiona - $125 Doniczka - $100 OOC

[Krótki opis sceny przestępstwa] ⭣ Dnia 19.04.2023 o godzinie 15:10 doszło do rabunku na mężczyźnie. Harry jakby nigdy nic wjechał do uliczki bez kamer wraz z nieznajomym. Kiedy kamery się urwały na wjeździe doszło do wycelowania z broni palnej w stronę Harrego i nieznajomego.Mężczyźni bardzo szybko sie poddali a napastnik okradł ich z pieniędzy wraz z telefonem mężczyzny jak i kluczyków do pojazdu. Po tym napastnik rzucił się z kastetem na Harrego a nieznajomy zaczął uciekać, gdy napastnik to zauważył ruszył prosto za nimi próbując go złapać. Wbiegli w uliczke i tam wszystko sie urwało [Materiał dowodowy z sceny] : Brak dowodów ze sceny

Bounty Hunter Bloods, grupa przestępcza o charakterze gangu ulicznego, organizacja składa się głównie z ludnośći afro-amerykanów. Nowi mieszkańcy są lojalni wobec członków gangu, więc nie muszą się bać o problemy z naszej strony, częste wybryki gangsterów to zwykłe proszenie się o zapuszkowanie - imprezy z alkoholem, bijatykami i dużą ilością narkotyków na małą skalę wszystko, za co mogą wpakować się do pudła. Członkowie gangu swój wolny czas spędzają na chillowaniu na blokowisku, gdzie spijają kolejnego browara w dobrym gronie, raz na jakiś czas pogrając w kosza. Jeżeli chodzi o styl to większa ilość gangsterów jest rozpoznawalna dzięki barwom - czerwone bandany, koszulki, spodnie, buty i sznurówki. Jest to dla nich ważny symbol, gdyż lubią afiliować się z daną bandą - szczególnie bandana, gdyż pomimo dzisiejszych czasów, duża część Bloodów jest w stanie oddać za nią życie. Noszą je na twarzy, tolerując jedynie prawą stronę - pojawia się w kieszeniach, na ramieniu i rękach, wszędzie tak, aby z dumą reprezentować swoją przynależność. Większość z nich ma wydziarane na sobie ogromną ilość tatuaży, świadczącą o historii gangu i przeżyciach ich posiadacza - wiele z nich ma charakter indywidualny. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Bounty Hunters zyskali większą sławę uczestnicząc w publicznych konfliktach z grupami z organizacji Crips – Grape Watts Crips (GSWC) stacjonującymi na osiedlu Jordan Down (odległość między Jordan Down a projektem Nickerson Gardens jest bardzo mała, bo mila i połowa), sama wojna uznawana jest za jeden z najkrwawszych konfliktów w rejonie Los Angeles. Oprócz tego konfliktu, spin-off projektu Jordan Down utrzymuje również złe stosunki, a nawet wojny z Ten Line Gang Gang (TLGC), Holmes Gang Gang (HSC), Buck Gang Gang (BSC), Forge Town Gang Gang (FTMC), 117 watów ulicznych crips, 108 watowych crips z sąsiedztwa, East Coast Crips, The Athens Park Bloods (APB), The Miller Gangster Bloods (MGB), Mad Swan Bloods (MSB), Watts Varrio Locotes 13 (WVL13), Florencia 13 (F13 ), West Side Prius (WSP), Campanella Park Pirus (CPP) i każdy gang Compton Crips. Po drugiej stronie są Hacienda Village Bloods (HVG) i Circle City Pirus (CCP), z którymi mają dość bliskie sojusze i powiązania, a czasami z PJs Watts Crips (PJWC). Wszystko zapętla się w nienawiści do Grape Street Crips. W 1992 roku 3 największe gangi w okolicy (BHB, GSWC i PJWC) zawarły porozumienie pokojowe zwane Watts Gang Truce, które zostało rozwiązane na przestrzeni lat i ponownie ogłoszono stan wojenny na tym obszarze. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Warto wspomnieć, że Bounty Hunters ma w świecie muzycznym własną markę, której oprócz wyżej wymienionych grup reprezentują D3szn, Ambjaay oraz najważniejsza osoba: Jay Rock. Poniedziałek 23 września 2013 o 19:20 - Ofiarą padł były raper Death Row Records, współzałożyciel OFTB (Operation From The Bottom) i nauczyciel muzyki wspomnianego Jaya Rocka. Kevin „Flipside” White, który miał powiązania z grupą przestępczą Nickerson Gardens, został zastrzelony po tym, co uważano za zaplanowany atak podczas starć gangów w dzielnicach Nickerson Gardens i Jordan Downs. 44-letni raper zostaje natychmiast Jednak stracił życie z powodu wielu ran postrzałowych po przewiezieniu do szpitala. Osobą odpowiedzialną za całe zajście jest Kevin Phillips, znany członek gangu Grape Street Cripples. Cały incydent ożywił bardziej krwawy konflikt między BHB a GSWC. Jak w przypadku większości scen z Bloods, kolor czerwony jest rozpoznawalnym znakiem, jednak z czasem nie przyciąga już tak dużej uwagi, ale jest bardzo zauważalny na tle muzyki. Podobnie jak wiele innych gangów, Bounty Hunnas byli powiązani z drużynami sportowymi, w tym Detroit Tigers, Boston Red Sox, St. Louis. Louis Cardinals, Texas Rangers i Washington Nationals. Członkowie grupy są często wytatuowani z literami „B” i „H” odnoszącymi się do „łowców nagród”, a litery te są również „rzucane” za pomocą rąk, aby wskazać ich związek z BHB. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Bounty Hunters Bloods (BHB) to zorganizowana grupa przestępcza o cechach gangów ulicznych, zlokalizowana głównie na osiedlu mieszkaniowym Nickerson Gardens. ich oryginalna nazwa the Green Jackets (Około późnych lat 60.) Uważany za jednego z największych krwawych członków gangu w Los Angeles (ponad 2300 oficjalnych członków gangu do mniejszych podzbiorów, takich jak - Lot Boys, Block Boys, Bell Haven, Ace Line, Duece Line, Tray Line, Four Lines 1 i 5 oraz ponad pół mili w obszarze geograficznym ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Na placu obszar gangu rozciąga się od 109th do 116th. Młodsi członkowie gangu uczęszczali do Centennial High School, znanej potocznie jako Ten i Locke High. Przed zmianą nazwy na Łowców Nagród główna grupa w okolicy była znana jako Zielone Kurtki, na czele której stał Rhea (Ray) Boyce, która później przekształciła się w Projekt Jordan Downs kierowany przez Ala Pygmy'ego. Bounty Hunters wystartowali około 1971 roku i wielu uważa Gary'ego Barkera i Thomasa Jr. (1954-2017) za bardzo wartościowe postacie we wczesnych latach Bounty Hunters, które powstały jako projekt 112th Street OOC TEREN

The Bounty Hunters Bloods (BHB) to zorganizowana grupa przestępcza o charakterze gangu ulicznego zlokalizowana w głównej mierze na projektach mieszkaniowych Nickerson Gardens. Ich początkowa nazwa nosiła się jako The Green Jackets (W okoliacach późnych lat 60 dwudziestego wieku.) Jest uważany za jeden z największych gangów Bloods w Los Angeles, podwzględem członkostwa (ponad 2300 oficjalnych członków gangu po na mniejsze subsety takie jak - Lot Boys, Block Boys, Bell Haven, Ace Line, Duece Line, Tray Line, Four Line i Five Line. Ale i również pod względem obszaru geograficznego osiągającym ponad połowę mil kwadratowych, teren gangu rozciąga się aż od 109th do 116th. Młodsi członkowie gangu uczęszczają do Centennial High School którą potocznie nazywają Ten i Locke High. Przed zmianą stylu wraz z nazwą na Bounty Hunters, główna grupa w tej okolicy była pod nazwą Green Jackets prowadzona przez Rhea (Ray) Boyce'a, która była rozrośnięta na projekty Jordan Downs, na którym liderem grupy był Al Pygmy. Bounty Hunters rozpoczęli działalność około 1971 roku, a wielu ma Gary'ego Barkera i Juniora Thomasa (1954 - 2017) za bardzo wartościowe postacie podczas wczesnych dni Bounty Hunter, które powstały na 112th Street w projektach. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Bounty Hunna zdobyło większą sławę poprzez udział w trwającym od kilkulat otwartym konflikcie z gangiem wywodzącym się spod grupy crips - The Grape Watts Crips (GSWC) stacjonującym się na projektach mieszkalnych Jordan Down (odległość pomiędzy projektami Jordan Down a Nickerson Gardens wynosi dość mały obszar gdyż to półtora mili), sama wojna jest uważana za jeden z najbardziej krwawych konfliktów na terenie Los Angeles. Poza tym konfliktem set wywodzący się z projektów Jordan Down utrzymuje również złe stosunki a nawet wojny z The Ten Line Gangster Crips (TLGC),The Holmes Street Crips (HSC), The Bacc Street Crips (BSC), The Fudge Town Mafia Crips (FTMC), 117 street watts crips, 108 watts neighbor hood crips, East Coast Crips, The Athens Park Bloods (APB), The Miller Gangster Bloods (MGB), Mad Swan Bloods (MSB), Watts Varrio Locotes 13 (WVL13), Florencia 13 (F13), West Side Prius (WSP), Campanella Park Pirus (CPP) oraz każdym gangiem Compton Crips. Po drugiej stronie stoją Hacienda Village Bloods (HVG) i Circle City Pirus (CCP) z którymi mają dość bliski sojusz i relacje, oraz okazjonalnie z PJs Watts Crips (PJWC). Wszystko zapętla się do nienawiści w kierunku Grape Street Crips. W 1992 roku 3 największe gangi z takowego rejonu (BHB, GSWC i PJWC) zawarły pakt pokojowy nazwanym -Watts Gang Truce-, na przestrzeni lat traktat rozwiązał się a miejsce ponownie zostało nadane mianem stanu wojennego. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Warto pamiętać o tym, że Bounty Hunnas ma własną markę na scenie muzycznej, a ich przedstawicielami poza wcześniej wymienioną grupą są miedzy innymi D3szn, Ambjaay oraz najważniejsza osoba: Jay Rock. Poniedziałek, 23. września 2013 godzina 19:20 - ofiarą pada były raper wytwórni Death Row Records, jeden z założycieli O.F.T.B. (Operation From The Bottom) oraz nauczyciel muzyczny wcześniej wspomnianego Jay Rock. Kevin “Flipside” White powiązany z grupą przestępczą z Nickerson Gardens, zostaje postrzelony po czymś, co uważa się za planowany atak podczas konfliktu gangów w osiedlach Nickerson Gardens i Jordan Downs. 44 letni raper zostaje natychmiastowo przetransportowany do szpitala,jednakże traci tam życie poprzez wiele ran postrzałowych. Osobą odpowiedzialną za całe zajście był Kevin Phillips, znany członek Grape Street Crips. Całe zajście reaktywowało jeszcze bardziej bardzo krwawy konflikt między BHB a GSWC. Podobnie jak dla większości setów spod szyldu Bloods znakiem rozpoznawalnym był kolor czerwony, jednak z biegiem czasu przestano przykuwać do tego aż taką uwagę jednakże w muzycznym kontekście jest on bardzo widoczny. Jak i wiele innych gangów, Bounty Hunnas afiliują się z drużynami sportowymi, są to Detroit Tigers, Boston Red Sox , St. Louis Cardinals , Texas Rangers oraz Washington Nationals. Uczłonków ugrupowania często są spotykane wytatuowane literki “B” i “H” odnoszą się do “Bounty Hunters”, takowe literki również ‘zarzucają’ przy pomocy dłoni pokazując swoją przynależność do BHB. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- OOC LOKALIZACJA