From Dime Bags to Containers

[Truskawencja]

Rico Fiore – dwudziestotrzylatek z południowej części miasta, gdzie dzieciaki dorastają szybciej, a marzenia kończą się zazwyczaj w celi albo pod ziemią. Rico nie miał łatwego startu – jego matka zmarła, gdy miał zaledwie siedem lat, a ojciec, kierowca ciężarówki z problemami alkoholowymi, znikał na tygodnie w trasach, zostawiając go pod opieką starszego brata, który był wtedy już głęboko osadzony w ulicznej grze.

To właśnie od brata Rico uczył się podstaw życia w betonowej dżungli – jak kraść, jak zniknąć, jak się nie dać złapać. Już jako dwunastolatek rozbierał pierwsze kradzione skutery, które potem trafiały na części, a za parę lat przerzucił się na samochody – głównie te lepsze, które miały już zamontowane GPS-y, ale i z tym nauczył się radzić. Z czasem Rico zaczął traktować to nie jak zajawkę, a jak zawód – wchodził, odpinał, odjeżdżał. Czysta robota. Zero emocji.

Gdy miał 17 lat, poznał świat narkotyków – najpierw jako użytkownik, potem jako pośrednik, aż w końcu zajął się hurtowym handlem. Zaczynał od małych ilości amfetaminy i ekstazy dla lokalnych dzieciaków z klubów, a dziś stoi już za rozprowadzaniem kokainy, którą sprowadza przez kontakty z portów. Zbudował swoją reputację na tym, że zawsze dostarczał towar czysty, bez kombinowania. Nie był jednak typem gangstera z blingiem i złotym zegarkiem – raczej cichy wilk, działający w cieniu, zawsze z planem. Fiore nie ufa nikomu Pewnym wyjątkiem w życiu Rico jest Bryson – młodszy kumpel z sąsiedztwa, z którym trzyma się od dzieciaka. Zaczynali razem, jeszcze zanim świat ulicy ich całkowicie wciągnął. Na początku to miało być tylko jedno zajaranie, coś z ciekawości, ale szybko przerodziło się w coś więcej. Zamiast palić, postanowili sprzedać – kupili dziesięć gramów taniego zioła i rozbili je na działki dla znajomych. Zysk z jednej partii inwestowali w kolejną, z czasem zmieniając towar na mocniejszy, czystszy, droższy. Dziś razem ogarniają hurt – nie bawią się już w detal. Bryson, choć mniej doświadczony, to jedyny, któremu Rico naprawdę ufa. Ich współpraca to nie przypadek – to lata wspólnych decyzji, ryzyka i ulicznych lekcji, które sprawiły, że stali się kimś więcej niż tylko partnerami w interesach.  Bez zbędnych pytań inwestuje głównie w garaże i warsztaty, które działają jako przykrywki dla jego działalności, ale również jako miejsca, gdzie może w ciszy dłubać przy silnikach i przerabiać auta, które potem trafiają za granicę – w kontenerach, rozłożone na części, gotowe do sprzedaży. Rico nie ma dziewczyny, nie zakłada rodziny, nie chodzi na imprezy – nie dla niego są głośne noce i Instagramowe fotki. Jego codzienność to telefony, układy, szybkie przejazdy przez miasto i plany na kolejne skoki. Mimo młodego wieku, na jego koncie są dziesiątki skradzionych aut i tyle samo dealów, które przeszły bez echa. Z jednej strony jest zimny, wyrachowany i konkretny, z drugiej – nosi w sobie gniew, którego nie umie do końca zdefiniować. Gniew na świat, na ojca, na system, który go nie chciał. Czasami wsiada w auto i jedzie bez celu, by dać upust tej frustracji – tylko on, silnik i pusta droga.
Wciąż nie wiadomo, jak skończy się jego historia. Czy wyjedzie gdzieś daleko i zniknie z radaru, czy też wpadnie w końcu w sidła, które sam od lat unika. Jedno jest pewne – Rico Fiore to człowiek, który nigdy nie grał według zasad, bo życie nigdy nie dało mu możliwości ich poznać.




          Notka OOC: 
 

Spoiler

Siemanko. Po krótkiej przerwie od Vibe wracam i chciałbym spróbować swoich sił w prowadzeniu freelancera, mam nowe chęci i wiele pomysłów po braku chęci do gry. Bardzo serdecznie bym prosił o przyjęcie aplikacji, zapewniam że będę prowadził aktywną rozgrywke na serwerze i postaram się z całych sił jak najlepiej poprowadzić freelancera 

 

[millie]

Nie przekonuje nas to. Odrzucam.