Znajdź zawartość

Fencyklidyna (PCP) to środek dysocjacyjny nadużywany ze względu na swoje halucynogenne działanie. PCP jest często sprzedawany w postaci tabletek, kapsułek, płynu lub proszku. Przykłady nazw ulicznych PCP to: Angel Dust, Hog, Ozone, Rocket Fuel, Shermans, Wack, Crystal oraz Embalming Fluid. Nazwy uliczne dla PCP łączonego z marihuaną obejmują: Killer Joints, Super Grass, Fry, Lovelies, Wets i Waters. PCP zostało pierwotnie opracowane w latach 50. XX wieku jako dożylny anestetyk do zastosowań weterynaryjnych i zostało wycofane w latach 70. U ludzi jego stosowanie przerwano jednak już w 1965 roku z powodu dużej częstości występowania pooperacyjnych majaczeń i halucynacji. PCP nie jest już produkowane ani stosowane do celów medycznych w Stanach Zjednoczonych. PCP to chemicznie 1-(1-fencykloheksylo)piperidyna i należy do klasy związków zwanych arylocykloheksyloaminami. PCP występuje w postaci białego krystalicznego proszku, który łatwo rozpuszcza się w wodzie lub alkoholu. Jego wzór sumaryczny to C₁₇H₂₅N, a masa cząsteczkowa wynosi 243,39 g/mol. PCP jest klasyfikowany jako halucynogen i powoduje zniekształcenia w odbiorze obrazu i dźwięku, wywołując uczucie oderwania. Działanie PCP – zależne od drogi podania i dawki – obejmuje: sedację, unieruchomienie, amnezję i silne działanie przeciwbólowe. Efekty odurzające mogą pojawić się po 2–5 minutach przy paleniu i 30–60 minutach po połknięciu. Intoksykacja PCP może trwać 4–8 godzin, a niektórzy użytkownicy zgłaszają subiektywne efekty nawet 24–48 godzin po zażyciu. PCP jest najczęściej nadużywany przez młodych dorosłych i uczniów szkół średnich.Według danych SAMHSA (2023 National Survey on Drug Use and Health): - 6,57 mln (2,3%) osób w wieku 12+ zadeklarowało użycie PCP w ciągu życia w 2021 r. -6,493 mln (2,3%) w 2022 r. - 5,883 mln (2,1%) w 2023 r. American Association of Poison Control Centers (2022): - 325 zgłoszeń ekspozycji na PCP, - 116 przypadków pojedynczych ekspozycji, - 0 zgonów, większość przypadków dotyczyła osób w wieku 20+. PCP jest przyjmowany dla swoich efektów psychoaktywnych; największe nasilenie nadużyć przypadło na lata 70., spadło w latach 80. i 90., a w ostatnich latach nieznacznie wzrosło. Typowa dawka wynosi 5–10 mg. Drogi podania obejmują palenie (najczęstsze), wciąganie nosem lub połykanie. Materiały roślinne (np. mięta, pietruszka, oregano, tytoń lub marihuana) nasącza się PCP, a następnie skręca w papierosa i pali. Skręt marihuany lub papieros zanurzony w płynnym PCP nazywa się „dipperem”. Monitoring the Future (2024): Użycie PCP wśród uczniów 12. klas wynosiło 0,7% w 2021 r., wzrosło do 1,2% w 2022 r., spadło do 0,5% w 2023 r., a następnie wzrosło do 0,7% w 2024 r. PCP występuje w postaci proszku, kryształków, tabletek, kapsułek i płynu, najczęściej jednak sprzedawany jest w formie proszku i płynu. Bywa również spotykany w tabletkach sprzedawanych jako MDMA (ecstasy). Ceny: - 5–15 USD za tabletkę, - 20–30 USD za 1 gram proszku, - 200–300 USD za 1 uncję płynu, - „Dipper” kosztuje 10–20 USD. NFLIS-Drug DEA): - 4 278 zgłoszeń PCP w 2018 r., - 3 502 w 2020 r., - 2 516 w 2022 r., - 1 926 w 2025 r. (raporty nadal w toku).

Clenbuterol to silny, długo działający lek rozszerzający oskrzela (bronchodilatator), który jest przepisywany do użytku u ludzi poza Stanami Zjednoczonymi. Jest on nadużywany głównie przez kulturystów i sportowców ze względu na zdolność do zwiększania masy mięśniowej i redukcji tkanki tłuszczowej (tzw. efekt „repartycji” – zmiany proporcji masy ciała). Clenbuterol wiąże się jednak z poważnymi niepożądanymi działaniami sercowo-naczyniowymi i neurologicznymi. W Stanach Zjednoczonych clenbuterol nie jest zatwierdzony do stosowania u ludzi; jest dopuszczony jedynie do stosowania u koni. W 1998 roku Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła syrop Ventipulmin®, produkowany przez Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc., jako lek wydawany wyłącznie na receptę do leczenia obturacji dróg oddechowych u koni (dawka 0,8–3,2 µg/kg dwa razy dziennie). Produkt ten nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani u zwierząt hodowlanych przeznaczonych na żywność. Poza Stanami Zjednoczonymi clenbuterol jest dostępny na receptę do leczenia astmy oskrzelowej u ludzi. Występuje w formie tabletek (0,01 lub 0,02 mg na tabletkę) oraz preparatów płynnych. Zalecana dawka wynosi 0,02–0,03 mg dwa razy dziennie. Clenbuterol ma masę cząsteczkową 277,19 g/mol oraz wzór chemiczny C₁₂H₁₈Cl₂N₂O. Clenbuterol jest silnym i selektywnym agonistą receptorów β₂-adrenergicznych. Działa głównie poprzez wiązanie się i aktywację tych receptorów, co prowadzi do różnych efektów fizjologicznych. Podobnie jak inne agonisty receptorów β-adrenergicznych, może powodować niepożądane działania sercowo-naczyniowe i neurologiczne, takie jak: -kołatanie serca, -drżenia mięśni, -uczucie niepokoju lub nerwowość. Baza danych Drug Enforcement Administration (DEA) — National Forensic Laboratory Information System (NFLIS-Drug) gromadzi zweryfikowane naukowo dane dotyczące próbek i spraw narkotykowych analizowanych przez laboratoria federalne, stanowe i lokalne. W systemie NFLIS-Drug odnotowano: -6 przypadków clenbuterolu w 2021 roku, -6 w 2022 roku, -5 w 2023 roku, -oraz 3 w 2024 roku (dane nadal spływają). Clenbuterol nie jest obecnie substancją kontrolowaną na mocy Ustawy o Substancjach Kontrolowanych (Controlled Substances Act) w USA. Jednakże clenbuterol jest umieszczony na liście środków dopingujących przez Światową Agencję Antydopingową (WADA) oraz Międzynarodowy Komitet Olimpijski (IOC), dlatego sportowcy mają całkowity zakaz jego używania. Trenbolon jest androgenem i sterydem anabolicznym (AAS) z grupy nandrolonów , który nigdy nie był wprowadzony na rynek. Proleki estrów trenbolonu , w tym octan trenbolonu (nazwy handlowe Finajet , Finaplix i inne) i heksahydrobenzylowęglan trenbolonu (nazwy handlowe Parabolan , Hexabolan ), są lub były wprowadzane na rynek do użytku weterynaryjnego i klinicznego. Octan trenbolonu jest stosowany w medycynie weterynaryjnej u zwierząt gospodarskich w celu zwiększenia wzrostu mięśni i apetytu , podczas gdy heksahydrobenzylowęglan trenbolonu był dawniej stosowany klinicznie u ludzi, ale obecnie nie jest już wprowadzany na rynek. Ponadto, mimo że nie jest zatwierdzony do użytku klinicznego ani weterynaryjnego, enantan trenbolonu jest czasami sprzedawany na czarnym rynku pod nazwą trenabol. Czasami ludzie mogą odczuwać symptomy tzw. „kaszel trenowy” krótko po lub w trakcie zastrzyku. U użytkownika występuje gwałtowny i skrajny atak kaszlu, który może trwać kilka minut, a w niektórych przypadkach nawet dłużej. „Kaszel trenbolonowy”, pomimo swojej nazwy, nie jest zarezerwowany wyłącznie dla trenbolonu. Może wystąpić podczas wstrzykiwania roztworów sterydów olejowych, jeśli roztwór zostanie przypadkowo podany dożylnie. Kiedy roztwór sterydów olejowych dostanie się do krwiobiegu, przedostaje się do płuc, powodując napad kaszlu. Istnieje kilka teorii wyjaśniających przyczynę tego zjawiska. Możliwe, że androgenny efekt sterydów aktywuje szereg lipidowych związków czynnych, zwanych prostaglandynami. Wiele z tych prostaglandyn ma działanie zapalne i zwężające naczynia krwionośne. Prostaglandyny są przekazywane przez dwie różne ścieżki: cyklooksygenazę (COX) (znaną również jako: syntaza prostaglandyn-endoperoksydu ) i lipooksygenazy (LOX). Wiadomo, że peptyd bradykininy wywołuje reakcję kaszlu związaną z lekami inhibitorami ACE przepisywanymi na nadciśnienie. Niektórzy kulturyści i sportowcy używają trenbolonu heksahydrobenzylwęglanu i innych estrów (octanu, enantanu) ze względu na ich właściwości budujące mięśnie i poprawiające wydajność. Takie użycie jest nielegalne w Stanach Zjednoczonych i kilku krajach europejskich i azjatyckich. DEA klasyfikuje trenbolon i jego estry jako substancje kontrolowane z Wykazu III na mocy Ustawy o substancjach kontrolowanych. Trenbolon jest klasyfikowany jako narkotyk z Wykazu 4 w Kanadzie i narkotyk klasy C bez kary za osobiste używanie lub posiadanie w Wielkiej Brytanii. Używanie lub posiadanie sterydów bez recepty jest przestępstwem w Australii. Wczesne badania sugerowały, że metabolity octanu trenbolonu ulegają degradacji w procesie fototransformacji . Jednak artykuł z 2013 roku wykazał, że metabolity zaburzające gospodarkę hormonalną mogą się ponownie tworzyć w nocy, co skutkuje dobowym cyklem przemian związków. Trwałość metabolitów steroidowych w środowisku prowadzi do zanieczyszczenia zasobów wodnych i zaburzeń procesów rozrodczych w środowisku wodnym. Ze względu na nocną przemianę, naukowcy nazywają trenbolon „sterydem wampira”.