Znajdź zawartość

Louvell Dorsey to szesnastoletni raper z Phoenix w Arizonie, którego życie od początku było bardziej szkołą przetrwania niż dzieciństwem. Dorastał na południowej stronie miasta, w okolicach, gdzie codzienność miała zapach betonu, potu i gorącego asfaltu. Tam, gdzie dorastał, sekcja 71st Gangster Crips nie była tylko nazwą gangu to był sposób życia, coś, co otaczało go od zawsze. Louvell był jednym z tych dzieciaków, które dorastały, widząc więcej niż powinny. W wieku dwunastu lat stał się częścią tej społeczności. Nie dlatego, że chciał być twardzielem, ale dlatego, że w jego świecie nieprzynależność mogła kosztować więcej niż lojalność. Miał trzynaście lat, kiedy jego starszy brat zginął od kuli podczas strzelaniny, zaledwie kilka przecznic od ich domu. Tego dnia coś w Louvellu pękło. Z chłopaka, który jeszcze potrafił się śmiać, zrobił się ktoś, kto patrzył na świat jak na wroga. Przestał ufać ludziom, przestał wierzyć, że cokolwiek ma sens. Od tamtej pory żył z gniewem, który nosił w sobie każdego dnia, i z poczuciem, że musi być gotowy na wszystko. Dwa lata później jego ojciec znalazł nową, lepiej płatną pracę w Los Santos. Dla rodziny Dorseyów to była szansa na świeży start, na wyjście z tego, co ciągnęło ich w dół. Louvell nie był zadowolony. Phoenix, mimo całego bólu i brudu, był jego domem. To tam miał wspomnienia, tam znał każdy zaułek, każdy głos. Ale życie nie pytało o zdanie. Spakowali się i wyjechali do Los Santos. Po przeprowadzce Louvell trafił do Davis High School. Miał zacząć od nowa, ale nowy początek szybko skończył się po staremu. Wystarczyło jedno spojrzenie, jedno zdanie, żeby znów wybuchł. Wdał się w kilka bójek czasem z byle powodu, czasem po prostu dlatego, że nie umiał inaczej reagować na brak szacunku. Po miesiącu został wyrzucony. Dyrektor powiedział, że „jest zbyt agresywny i nie potrafi się dostosować”, a on tylko wzruszył ramionami. Szkoła nigdy nie była jego miejscem. Muzyka pojawiła się gdzieś po drodze, trochę przypadkiem. Kiedyś kumpel z jego starej dzielnicy wysłał mu bit i powiedział, żeby spróbował coś nawinąć. Od tamtej pory zaczął pisać. Na początku nie mówił o tym nikomu, po prostu nagrywał w pokoju, wrzucał rzeczy na SoundClouda, żeby zobaczyć, czy ktoś to w ogóle sprawdzi. To nie były dopracowane produkcje, raczej surowe, pełne emocji kawałki, które brzmiały jak on sam, szorstko, prawdziwie, bez filtra. Z czasem ludzie zaczęli to zauważać. Nie był jeszcze popularny, ale miał swoją małą grupę słuchaczy, którzy czuli jego energię i wiedzieli, że to nie jest żadna poza. Dla Louvella Los Santos to nowe miejsce, ale jego mentalność wciąż jest z Phoenix. Ulica nauczyła go, że nic nie jest dane za darmo i że czasem trzeba walczyć, żeby w ogóle ktoś cię usłyszał. Mimo że ma dopiero szesnaście lat, w jego spojrzeniu widać historię, jakiej nie widać u większości dorosłych. Każdy, kto go spotka, czuje, że Louvell to nie jest zwykły dzieciak – to ktoś, kto już przeszedł więcej, niż powinien. UTWORY: FEATY: ALBUMY: WZMIANKI: