Znajdź zawartość

Irlandczycy nigdy nie mieli łatwego startu w Ameryce. Kiedy pierwsze fale emigrantów docierały do portów Wschodniego Wybrzeża, zamiast obietnicy „ziemi obiecanej” czekały na nich najcięższe prace – na torach kolejowych, w dokach i fabrykach, gdzie pot, brud i zmęczenie były codziennością. W wielu witrynach widniały napisy „No Irish Need Apply”, a całe dzielnice emigrantów traktowano jak getta, w których bieda i przemoc były tak naturalne jak zapach alkoholu w pubach. W takich warunkach rodziło się nowe pokolenie – twarde, uparte i nauczone, że świat nigdy nie poda im ręki. Irlandzcy chłopcy dorastali w ciasnych mieszkaniach robotniczych dzielnic, ucząc się, że przetrwanie wymaga sprytu i ostrożności. Ich codzienność kształtowały bary, ulice i muzyka, a zdolność do przewidywania zagrożeń była jedyną walutą, która naprawdę się liczyła. To właśnie wtedy powstawały pierwsze zrzeszenia, które łączyły wspólne pochodzenie i gniew wobec niesprawiedliwości. Dziś irlandzka diaspora w Ameryce jest dowodem, że ciężka praca może odmienić los. Potomkowie dawnych robotników prowadzą firmy, uczą na uniwersytetach i z dumą świętują dzień św. Patryka w sercu wielkich metropolii. Dawne getta zamieniły się w dzielnice kultury, a zielona koniczyna stała się symbolem sukcesu. Ale nie wszyscy wyszli z cienia przeszłości. Niektórzy, mimo kolejnych pokoleń, nadal żyją w biedzie – nie czują się pełnoprawnymi Irlandczykami, a jednak wciąż dźwigają brzemię historii swoich przodków. To przypomnienie, że historia, choć daje dumę, pozostawia też rany, które nie goją się łatwo. Dzieci irlandzkich emigrantów dorastają w cieniu tej historii, w dzielnicach, gdzie zanikające fabryki pozostawiły po sobie bezrobocie, tanie bary i jeszcze tańsze marzenia. W takich miejscach młodzi ludzie szukają własnej drogi – jedni w sporcie, muzyce czy edukacji, inni w ulicznych metodach przetrwania. Kultura skinhead staje się narzędziem tożsamości i przetrwania, symbolem przynależności do własnego środowiska i pragmatyzmu. Subkultura skinheadów w Stanach Zjednoczonych ukształtowała się w latach 80. XX wieku. Inspirowana brytyjskimi skinami młodzież robotnicza łączyła muzykę punkową i ska z własnym stylem życia. Początkowo ruch miał charakter społeczno-kulturowy, wyrażając sprzeciw wobec dominujących norm i frustrację wynikającą z trudnej sytuacji ekonomicznej. Z czasem część środowisk przyjęła ideologię białej supremacji, tworząc tzw. rasistowskich skinheadów. Współcześnie rasistowscy skinheadzi przetrwali dekady, choć ich działalność przybrała nową formę. Nie funkcjonują już w dużych, hierarchicznych strukturach, lecz w małych, mobilnych grupach, które spotykają się na nielegalnych koncertach hatecore, w barach czy garażach, a równocześnie wykorzystują internet do propagandy i rekrutacji. Nadal odpowiadają za ataki na tle rasowym, wandalizm i brutalne starcia podczas protestów czy demonstracji skrajnej prawicy. Najbardziej rozpoznawalne środowiska to wciąż Hammerskins i powiązane bojówki neonazistowskie, których symbole – „88”, „14” czy swastyki – regularnie pojawiają się na murach miast. Często współpracują z paramilitarnymi milicjami i alt-rightem, tworząc sieci wsparcia i wymiany informacji. Choć propaganda przeniosła się częściowo do internetu, przemoc fizyczna pozostaje ich znakiem firmowym. Skini przyciągają głównie młodych ludzi z biednych środowisk, którzy – podobnie jak ich poprzednicy – szukają siły we wspólnocie opartej na gniewie i nienawiści. Dziś ich działania to mieszanka tradycyjnego gniewu ulicznego i nowoczesnych metod komunikacji, pozwalająca pozostać groźnymi mimo rozdrobnienia środowiska. Morningwood w Los Santos uchodzi za jedną z bardziej reprezentacyjnych dzielnic, ale nie wszystkie osiedla dzielnicy mają taki sam status. Niektóre, zamieszkane głównie przez mniejszość irlandzką, popadały w zaniedbanie – bloki wymagały remontów, infrastruktura podupadła, a problemy społeczne narastały. W tych rejonach zaczęło powstawać zrzeszenie młodych skinów, głównie Irish-Americanów i Irlandczyków mieszkających w Stanach od kilku lub kilkunastu lat. Część członków wcześniej mieszkała w Bostonie, skąd przybyli do Los Santos po serii incydentów, które uczyniły ich obecność w mieście problematyczną. W Bostonie napięcie rosło – ich działalność, obejmująca drobne przestępstwa uliczne i starcia subkulturowe, sprawiła, że utrzymanie pozycji było trudne. Po przybyciu do Los Santos postanowili połączyć siły, wykorzystując nowe otoczenie i anonimowość wielkiego miasta. Morningwood, z mieszanką reprezentacyjnych i zaniedbanych osiedli, okazało się idealnym miejscem do konsolidacji. Dzięki połączeniu doświadczeń bostońskiej ulicy z lokalnymi realiami zrzeszenie zdobyło większą siłę operacyjną i strategiczną przewagę w kontrolowaniu wpływów. Jako początkująca grupa utrzymują luźne kontakty z innymi ekipami w USA – przede wszystkim w Bostonie, Nowym Jorku i Filadelfii. Powiązania te pozwalają wymieniać informacje o lokalnych zagrożeniach, zdobywać brakujące dobra i sprzęt. Grupa pielęgnuje też kontakty z Irlandią, które wzmacniają poczucie tożsamości i dumy z pochodzenia. Członkowie nowej fali skinów wykazują chłodną kalkulację, pragmatyzm i zdolność wykorzystania własnych zasobów, zarówno wiedzy o ulicy, jak i praktycznych umiejętności. Ich celem nie jest ideologia ani gloryfikacja przeszłości, lecz kształtowanie otoczenia według własnych zasad – tworzenie świata bardziej przewidywalnego i „sprawiedliwego” w ich oczach. Działania zrzeszenia obejmują handel, drobny przemyt, narkotyki, hazard, ochronę lokalnych interesów i planowe poszerzanie wpływów w dzielnicy. Każdy członek ma jasno określoną rolę, a ruchy grupy są planowane z zimną precyzją. Część członków wykazuje skłonności do ideologii White Power, ale nie jest to nadrzędnym celem ich działania. Dla większości priorytetem pozostają pragmatyzm, przetrwanie i kontrola nad wpływami. White Power pojawia się głównie w formie symbolicznej i kulturowej – elementy estetyki skinhead i muzyki łączą się z podkreślaniem irlandzkiego pochodzenia i dumy z korzeni. Na tle Los Santos grupa jest wciąż niewielka i niepozorna. Nie ma jeszcze kontaktów w innych częściach miasta, nie posiada poważnych zasobów ani ustalonej pozycji. To zarówno jej siła, jak i słabość. Działa z czystą kartą, może budować swoją historię powoli, krok po kroku, ucząc się od błędów i obserwując otoczenie. Jednocześnie brak stabilnych struktur oznacza, że każdy błąd może być kosztowny, a nieprzewidziane wydarzenia – groźne. OOC:

Huntington Beach Hardcore, 424, 714, HBHC, HBH odnosi się do środowiska skinheadów funkcjonujących na Zachodnim Wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, w szczególności w rejonie Huntington Beach w stanie Kalifornia. Jest to środowisko silnie osadzone w lokalnej tożsamości, gdzie kultura surfingu, skateboardingu i hardcore punk’u uczy młode pokolenie dumy z pochodzenia z tej właśnie plaży. W przeciwieństwie do europejskiego obrazu skinheadów, kalifornijska odmiana tej subkultury rozwijała się w zupełnie innych warunkach społecznych. Dużą rolę odgrywał system penitencjarny, kultura więzienna oraz zamknięte kręgi lojalności budowane na reputacji i przynależności. W realiach West Coast wiele osób obracających się w tym środowisku miało styczność z więziennymi strukturami białych gangów, w tym z kręgami powiązanymi z „The Brand”. Żaden biały gang (PEN1, NLR, SFVS, etc.) nie funkcjonuje w klasycznym rozumieniu jako struktura terytorialna, ich siła nie wynika z kontrolowania ulic jak w przypadku gangów ulicznych, lecz z więziennych powiązań, reputacji oraz programu obowiązującego wewnątrz struktur. Fundamentem przynależności jest więzienie. W środowisku Peckerwoodów odsiadka traktowana jest jako przejście. Osoba, która chce być traktowana poważnie, musi mieć za sobą wyrok albo konkretne działania wykonane dla grupy. Dopiero pobyt w zakładzie karnym i zaznajomienie się z zasadami oraz programem sprawia, że ktoś przestaje być postrzegany jako młody, niedoświadczony białas (punk), a zaczyna być solidnym członkiem środowiska. Oczywiście wokół struktur funkcjonują również osoby bez przeszłości więziennej które wykonują zadania, obracają się przy członkach, zajmują się narkotykami czy inną robotą. Jednak ich celem zwykle jest wejście głębiej w struktury. Przez pracę, lojalność i działania budują swoją pozycję i zdobywają cenny street credit, co w realiach tego środowiska nieuchronnie prowadzi do konfliktu z prawem i w konsekwencji do więzienia, gdzie dopiero zostają w pełni zaznajomieni z programem i zasadami funkcjonowania. Istotnym elementem tego obszaru był również problem z narkotykami, głównie z metamfetaminą, która przez lata stanowiła jedną z najpopularniejszych używek wśród białych środowisk wywodzących się z systemu więziennego i niższych warstw społecznych. Jej obecność była częścią szerszego kontekstu społecznego, wpływając na relacje, konflikty i destabilizację lokalnych układów.

Backgroud Dzielnica Del Perro charakteryzuje się wyższym wskaźnikiem przestępstw związanym z narkotykami w porównaniu do innych dzielnic na których dominuje białe społeczeństwo. Głównymi środowiskami jaki występują na Del Perro to skates, surfers, skinheads, najczęściej członków tych środowisk kwalifikuje się do klasy średniej i wyższej. W porównaniu do takich dzielnic z Los Santos jak Davis czy Rodeo gdzie głównym motorem napędowym przestępczej działalności jest skrajna bieda, na Del Perro przestępczość motywuje chęć zapewnienia lepszego życia i bezpieczeństwa własnej rodzinie. Do środowisk przestępczych dołącza się najczęściej ze względów na towarzystwo w jakim otacza się, problemy z narkotykami które pchają w przestępczy świat czy po prostu ideologia białej supremacji za pośrednictwem której kryminaliści wykorzystują potencjalne ofiary w celu dokonywania zbrodni. Storyline 377 Del Perro Reapers (DPR) to gang uliczy składający się wyłącznie ze społeczności białej rasy. Fundamentem na którym zbudowano gang jest ideologia białej supremacji oraz narkotyki które są powszechne pośród środowisk występujących w dzielnicy Del Perro. Narkotyki są najczęściej powodem przez który popełniane są przestępstwa. Do głównych źródeł dochodu grupy zalicza się handel narkotykami, pobicia, zabójstwa na zlecenie, wymuszenia oraz przestępczość białych kołnierzy; oszustwa finansowe, kradzieże tożsamości jak i handel nimi. Na szczycie Reapers jest Rickey Sizer alias Tank, shotcaller związany z gangiem więziennym Public Enemy Number 1 występującym w zakładzie karnym Bolingbroke w stanie San Andreas. Cel 377 Del Perro Reapers jest stosunkowo prosty; handel narkotykami, zapewnienie bezpieczeństwa przed innymi gangami wkraczającymi na obszar Del Perro jak i wsparcie finansowe dla gangu więziennego. Out of Character Musisz zachować pewne kryteria odnośnie imienia, nazwiska, ksywy(jeśli chcesz), wieku i pochodzenia. Na dobry początek odrzuć wszystkie abstrakcyjne opcje imion i nazwisk, takie jak Spider/Sniper/Panthera.. podstawowe informacje postaci powinny być przyziemne. Podczas wyboru lat postaci, domyślnie proponuje przedział wiekowy od 17-19 lat dla tych którzy chcą zacząć od całkowitego zera lub zabierają się za odgrywanie takich projektów pierwszy raz. Jeśli jednak chcesz nieco pominąć etap dorastania w środowisku West Coast Supremacy, zalecam wtedy grę w przedziale wiekowym postaci 19-23 lata. Pamiętaj o tym, że wraz z rozwojem postaci na tle gangu będzie ona dorastać In Character, co za tym idzie nie oblewajcie postaci tatuażami - przyjdzie na to czas. Motywem przewodnim rozgrywki są narkotyki i ich wpływ na środowisko które odgrywamy. Metamfetamina sprzyja działalności NeedleNazi, postarajcie nastawić się na grę w której największym elementem roleplay będzie zarobienie pieniędzy na narkotyki, naćpanie się, brak pieniędzy, zapożyczanie, naćpanie się i tak w kółko. Całość rozgrywki opiera się w głównej mierze na narkomanii i handlu narkotykami wśród społeczności którą budujemy. W Del Perro Reapers prowadzimy postacie białych przestępców dla których motorem napędowym przestępczej działalności są pieniądze. Aby móc normalnie funkcjonować we współczesnym świecie są potrzebne nam pieniądze. Codzienne rachunki w postaci paliwa, jedzenia czy zapłacenie czynszu to są podstawowe potrzeby każdego człowieka na które są potrzebne pieniądze. Pracownik fizyczny w magazynie nie róźni się za dużo od pospolitego przestępcy, każdy z nich pracuje na swój sposób aby móc zapewnić sobie stabilność finansową. Jednymi z głównych procederów przestępczych będą; handel narkotykami, handel bronią, oszustwa białych kołnierzy, włamania do mieszkań, kradzieże samochodów, napady rabunkowe na cywilów, napady rabunkowe na sklepy. Pieniądze które generuje Twoja postać mają duży wpływ na poziom życia Twojej postaci jak i grupy przestępczej z którą identyfikuje się ona. Model pieniędzy w grze jest prosty, zobacz. Zarabiasz pieniądze z przestępstw>płacisz czynsz>kupujesz narkotyki>brak pieniędzy>zarabiasz więcej pieniędzy z przestępstw>kupujesz więcej narkotyków bo się powoli uzależniasz>możesz pozwolić sobie na odwiedziny w burdelu>znowu brakuje pieniędzy>chwytasz się kolejnej przestępczej fuchy>dostajesz zastrzyk gotówki>kupujesz nowy samochód>przekazujesz pieniądze swojej rodzinie aby poprawić jej poziom życia>brakuje pieniędzy>kombinujesz, popełniasz kolejne przestępstwa próbująć jeszcze więcej zarobić>i tak w kółko aż trafiasz do więzienia albo giniesz. Zarabianie pieniędzy podczas rozgrywki jest ważnym szczegółem, to samo w jaki sposób to interpetujemy. Tu nie chodzi o dostanie paydaya w wysokości $1.200 i zapewnienia sobie tym godnego bytu. Gramy hard rp z naciskiem na low-life czyli każdy dolar liczy się dla naszej postaci. Ze względu na gospodarkę jaką mamy na serwerze nasze postacie faktycznie nie są nigdy do końca 'potrzebujące'. Nawet jeśli masz te 20 tysięcy, 30 tysięcy na koncie a grasz low-life to graj to rozsądnie, tak jakbyś faktycznie nie miał tych pieniędzy i musiał się pchać w przestępczą działalność aby móc zapewnić stabilność finansową sobie i swojej rodzinie. Mimo, że w przeciwieństwie do czarnoskórych gangsterów, biali kryminaliście najczęściej pochodzą z klasy średniej to jednak łączą nas te same motywacje i potrzeby. Jeśli Twoja postac nie będzie zarabiała pieniędzy to nie będzia miała jak opłacić czynsz, jej rodzina zostanie wyrzucona z mieszkania a Ty zostaniesz bezdomny. Trzeba znaznaczyć, że jednym z głównych motywów dla których popełnia się przestępstwa w celu zarobienia pieniędzy jest uzależnienie od narkotyków. Nasza postać musi mieć pieniądze aby móc pozwolić sobie na zakup u dilera działki heroiny. Chociaż minęło sporo czasu od złotych lat białych gangów ulicznych które później przeobraziły się w gangi więzienne, to wciąż wyczuwalny jest ten sam trend ubioru i wyglądu osób powiązanych z wyżej opisanym środowiskiem. W szczególności bazuje on na czterech domyślnych kolorach, czerni, czerwieni, piasku i bieli, jednak nie jest to żadną regułą. Trampki zastąpiły ciężkie buty, a te zaś dobrze służą podczas koncertów. Tutaj należy przypomnieć, że podstawową różnicą między dwiema subkulturami (Skinhead/Peckerwood) jest taka, że peckerwoods nie chętnie ścinają włosy. Formatem rozgrywki jest hood play i character development. To one są podstawami naszej rozgrywki od dłuższego czasu i podoba nam się ten konkretny styl który jest powolny, opierający się na nawiązywaniu relacji i ich rozwoju. Założenie żywej społeczności i zapracowanego kontaktu ze wszystkimi jest pewnego rodzaju sztuką roleplay. Wtedy gra smakuje nam o wiele lepiej, proponuje kierować się podobnym stylem gry. Nie oferujemy frajdy z licznych strzelanin i codziennych dynamicznych akcji. Warto podejmować się alternatywnych rzeczy na swoich postaciach, chociażby założyć kapele punk'ową, nagrywać undergroundowe kawałki hip-hop'owe, zabrać się za uprawianie ekstremalnych sportów i innych czynności które podniosą wartość postaci. Nakręcanie ciekawych wątków zahaczających o problemy społeczne takie jak macierzyństwo, problemy finansowe, zwolenienie warunkowe są mile widziane. Ustalając już podstawowe informacje na temat gry musicie wiedzieć, że postacie które nie zginęły na ulicy prędzej czy później trafią za kratki. Przenosząc stanowisko gry z ulicy do więzienia, zmieniają się również zasady rozgrywki. Porzucając zasady i przekonania których stosowano na zewnątrz, przyjmujemy nowe - więzienne. Biorąc udział w polityce więzienia, postacie mają szanse dołączyć do takich gangów więziennych jak Public Enemy Number 1 lub Nazi Lowriders, w zależności od upodobań i okoliczności dokonujemy wyboru który będzie miał ogromny wpływ na przyszłość postaci. W dalszym więziennym życiu albo po wyjściu na wolność. Członkostwo w wyżej wymienionych gangach oznacza w naszej grze o stanowczej samodzielności i predyspozycjach do bycia liderem grupy. Wedle naszej starej reguły, te postacie mają przyzwolenie na rozwinięcie własnej grupy w wybranym przez siebie miejscu, powrót do poprzedniej formacji lub działanie w pojedynkę na terenie całego stanu. Ostatnim przystankiem na drodze osiągów postaci, jest członkostwo w Aryan Brotherhood i będzie to oznaczało w większości przypadków dożywotnie pozbawienie wolności i bezpośredni dostęp do wszystkich szczepów które powstaną w naszym projekcie. Aby sprawnie wspinać się na szczyty gangu, musicie zapomnieć o jakiejkolwiek strukturze panującej w formacji. Wszystko co tworzy się w środku organizacji opiera się na zaufaniu, szacunku i dotrzymywaniu słowa. Gangi uliczne o charakterze białej supremacji nie mają wewnętrznych podziałów, są one prowadzone przez osobę która ma najwięcej do powiedzenia na podstawie swojej aktywności i dostępu do większości rzeczy. Jeśli takowa osoba nie jest naznaczona przez konkretną persone lub grupę związaną z polityką więzienną to zarabia na swój rachunek i ludzi którzy na niego pracują. Jeśli jednak znajdzie się ktoś znacznie większy od niego może związać jego przyszłość z którymś z gangów więziennych. Tradycyjna dyscyplina która zakrawa o fanatyzm, sprawiła, że dostęp do szerszej gammy informacji na temat gangów białej supremacji z Kalifornii jest znikomy, a dostępne WIĘKSZE materiały na ich temat są nieaktualne od ponad 15 lat. Jednak jedno jest pewne, że wszystkie organizacje w mniejszym lub większym stopniu powiązane z Bractwem Aryjskim, potrafią dochować tajemnic w taki sposób, że nie wiemy o nich praktycznie nic. Dla poprawnego działania całej organizacji, należy spodziewać się dość dużej umieralności postaci. Sztuką jest odgrywanie nazizmu w taki sposób, żeby nie zaszkodzić reszcie serwera. Ataki na tle rasowym przejawiają się na obszarze występowania gangu, poza nim pozostają neutralni, z różnych względów. HP: [HP] Del Perro Reapers - Podgrupy - Vibe Role Play (v-rp.pl) DISCORD: https://discord.gg/thNGGTBQGn