Untraceable; your local ghost gun supplier

77kubus · 24 Sierpnia 2024

Ghost Guns, nazywana też bronią widmo to broń palna bez numerów seryjnych, co uniemożliwia jej śledzenie oraz identyfikację jej, tak samo jak producenta tej broni. Pierwsze bronie widmo pojawiły się na amerykańskim rynku w latach dwutysięcznych, na początku będąc bardzo małym odsetkiem, ograniczali się do niej w głównej mierze zapaleni hobbiści broni, którzy interesowali się konstrukcją i produkcją broni. Na początku do produkcji takiej broni najczęściej korzystało się z zestawów znanych jako "80% lower recievers", czyli części broni wyprodukowane już wcześniej i posiadające jedynie braku w kilku elementach, takich jak lufa czy zamek. Przez długi czas posiadanie, zarówno jak i sprzedaż takiej broni nie była regulowana prawem, co pozwalało na jej zakup bez wcześniejszej rejestracji tego w bazach danych. Z biegiem czasu i rozwojem technologii, takich jak maszyny CNC oraz drukarki 3D, wytwarzanie zestawów do samodzielnego składania broni w domowym zaciszu stało się dużo łatwiejsze, a co za tym idzie, więcej części mogło być produkowanych bez potrzeby dodatkowej obróbki. W roku 2013 do sieci trafiły pierwsze pliki CAD, zawierające dokładne modele druku do części broni, a tematem coraz bardziej zaczęły interesować się organizacje rządowe i biura federalne. Działo się to w czasie, w którym wybuchały liczne protesty, a za nimi zostały wprowadzone prawa zakazujące wytwarzania, posiadania i sprzedaży takiej broni. Po roku 2015 liczba konfiskat broni widmo przez organy ścigania wzrosła, a same ghost guns stały się dużo większym problemem, gdyż zaczęto odnotowywać dużo większe użycie tych właśnie broni w przestępstwach. W samym 2019 roku w Kaliforni odnotowano wzrost przestępstw z użyciem właśnie drukowanej broni o ponad trzydzieści procent, a w Nowym Jorku zostało skonfiskowane dokładnie 145 sztuk tego sprzętu. Broń widmo najczęściej trafiała do gangsterów, ponieważ jeśli nie posiada ona numery seryjnego, bardzo łatwo jest uniknąć konsekwencji popełnionej zbrodni, tak samo trudno jest powiązać tą broń z kimś, kto nie posiada osprzętu do jej produkcji. Jednak bronie produkowane w domowym zaciszu nie trafiają tylko do przestępców, na ich posiadanie decydują się również cywile, pasjonaci broni, którzy wybierają taką alternatywę do osobistej samoobrony, lub jako brakującą część do swoich kolekcji. Ghost guns nie trafiają tylko i wyłącznie do kolekcji, gdyż ich posiadanie jest równie powszechnie u osób, które są objęte zakazem posiadania broni palnej. Produkcja broni z użyciem drukarek 3D jest stosunkowo prosta, wymaga ona jedynie drukarki 3D, zestawów do montażu "80% lower recievers" oraz kilku prostych narzędzi do obróbki, takich jak wiertarki, pilniki czy frezarki. Problem drukowanej broni w Stanach Zjednoczonych jest bardzo złożony i rozwinięty, oraz staje się coraz bardziej niebezpieczny w związku z postępem technologii, a coraz więcej stanów i władz federalnych w USA rozważa wprowadzenie dużo surowszych przepisów, które mają na celu ograniczyć produkcję i dystrybucję broni.

Broń nie do namierzenia nie bierze się znikąd, a jednym z jej producentów jest Hiszpan, w półświatku znany jako shots, który od początku swojej działalności z drukowaniem broni nie został namierzony, a nikt kto dostawał w ręce jego broń nie wiedział nawet o jego istnieniu. Dwudziesto-siedmio letni mężczyzna urodzony na Florydzie, wychowywał się sam ze swoim ojcem, który był majsterkowiczem, prowadził swoją własną małą firmę zajmującą się budowami, remontami oraz drobną obróbką różnorodnych metali. Jego matka zmarła w momencie oddania na świat właśnie jego, ale nie zostawiła go z niczym. Odziedziczył on po swojej rodzicielce kilka ważnych cech, które bardzo mocno pomagają mu w swojej obecnej działalności. Pierwszą z nich jest cierpliwość, która jest jedną z jego mocnych stron, jest on w stanie oczekiwać bardzo długi czas tylko po to, aby na tym zyskać. Drugą z jego cech jest spokój, pozwalający mu w wielu sytuacjach życiowych panować nad sobą i nie dać się sprowokować głupimi odzywkami, czy nawet uniknąć konsekwencji swoich wyborów. Trzecią i główną jego cechą jest ponadprzeciętna inteligencja, której nie boi się używać w drodze do swojego sukcesu. Ta właśnie cecha pozwala mu przewidzieć każdy możliwy scenariusz jego działań i jak najbardziej zminimalizować ryzyko wpadki przy rozkręcaniu swojego interesu. Wracając do dzieciństwa, shots był buntowniczym dzieckiem, które często pakowało się w drobne kłopoty, jednak na szczęście nigdy nie wpakował się w problemy prawne, które zepsuły by jego przyszłą działalność, o której w tamtym czasie jeszcze nawet nie myślał. Mężczyzna często pomagał swojemu ojcu w pracy, zarabiając tak na swoje kieszonkowe, którego nie dostawał ze względu na wychowanie swojego ojca, który jak najbardziej chciał nauczyć go szacunku do pieniędzy i pracy, jaką trzeba wykonać, aby je zdobyć. Te właśnie aktywności urodziły w mężczyźnie zamiłowanie do majsterkowania, które w przyszłości miał w planach przekształcić we własny warsztat. Kiedy był w wieku lat osiemnastu, firma jego ojca zaczęła bankrutować, a mężczyzna musiał przejść na własne utrzymanie, aby nie obciążać kosztami człowieka, który go wychowywał. Gdy został on już sam, jego pensja wystarczała mu na życie, jednak cały czas próbował on zarobić dodatkową gotówkę, żeby móc pozwolić sobie na dodatkowe wydatki, albo chociażby kolację ze swoją dziewczyną w fast-food. Wtedy właśnie, siedząc wieczorem przed TV usłyszał on o problemie ghost guns, który rozrastał się w Ameryce w mgnieniu oka. Zdesperowany shots chcący w końcu zarobić większą gotówkę doszedł do wniosku, że jeśli będzie wykonywał nielegalne działalności ostrożnie, uda mu się dorobić gotówkę w taki sposób, aby nikt nie odkrył kto tak na prawdę stoi za całym procederem. Zaledwie kilka miesięcy później, na początku roku 2016 ruszył on z produkcją broni w swojej piwnicy, gdzie udało mu się wyprodukować swoją pierwszą sztukę broni widmo, jaką był model glock17 generacji czwartej. Po swoim pierwszym sukcesie Hiszpan odkrył, że jego umiejętności pozwalają mu rozpocząć produkcję na własną rękę, co może przynieść mu korzyści. Zaledwie tydzień później shots podszedł do kolejnej produkcji, tym razem za cel obierając model M1911, których udało mu się wyprodukować cztery sztuki, na które wydał całe swoje oszczędności, nie wiedząc jeszcze, że ma to w przyszłości przynieść mu dużo większy zysk. Jako pierwszą osobę do sprzedaży broni jego produkcji wybrał swojego przyszłego przyjaciela, któremu udało się sprzedać broń i przynieść zyski zarówno dla producenta jak i dla samego siebie. Nadchodził moment ostatniej transakcji, którą obserwował shots, który tak samo dobrze widział, jak jego przyjaciel został ofiarą organów ścigania. Po tej sytuacji, mężczyzna ulotnił się jak najszybciej jak tylko mógł i wrócił do domu, gdzie po kilku dłuższych przemyśleniach postanowił, że musi zniknąć z ulic Florydy, aby nie narazić się na tzw. snitching ze strony swojego przyjaciela. Hiszpan po długiej podróży bez celu zatrzymał się w Kalifornii, w której postanowił osiedlić się na dłużej, a co za tym idzie, kontynuować również w tym miejscu swoją działalność w półświatku przestępczym jako nieznany producent ghost guns.

Shaggy jest rodowitym Amerykaninem, który dorastał w rodzinie, w której tradycje militarne miało ogromne znaczenie. Jego ojciec był weteranem wojennym, który brał udział w wielu konfliktach zbrojnych, w tym w Wojnie w Afganistanie, co sprawiło, że w ich domu panował surowy rygor. Shaggy, jako młody chłopak, nie miał możliwości wyrażania swoich własnych poglądów, a jego zdanie było zawsze podporządkowane rygorystycznym zasadom swojego ojca. W obliczu twardych zasad, które wprowadził ojciec, młody chłopak nauczył się od niego nie tylko odwagi i determinacji, ale także umiejętności przetrwania, które miały okazać się nieocenione w trudnych chwilach jego życia. Matka Shaggy'ego, choć miała pełną świadomość, że jej mąż w pewnym sensie niszczy swojego syna, nie widziała nic złego w jego metodach wychowawczych. Uważała, że twardy dyscyplinujący styl życia i wychowanie, które wprowadził ojciec, były dla niego dobre i bała się stawiać opor w tej kwestii, obawiając się jednocześnie możliwych konsekwencji. Kiedy Shaggy osiągnął siedemnasty rok życia, jego ojciec podjął decyzję o przymusowym wysłaniu go do wojska, co miało ogromny wpływ na jego dalszy rozwój. W trakcie czteroletniej służby wojskowej, chłopak przeszedł przez jeszcze bardziej surowy system niż ten, który prezentował jego ojciec. W wojsku odkrył swoją pasję do broni, a czas spędzany na strzelnicy, gdzie ćwiczył swoją celność, dawał mu nie tylko pewność siebie, ale również chwile odprężenia. Z biegiem lat, gdy Shaggy przyzwyczajał się do życia w mundurze, dotarła do niego smutna wiadomość, która zmieniła jego życie na zawsze — jego ojciec zmarł na zawał serca. Chłopak czuł w środku pustkę, musiał zmierzyć się ze stratą bliskiej osoby i iść dalej. Otrzymał przepustkę i od razu pojechał do jego rodzinnego domu, aby zająć się sprawami związanymi ze śmiercią ojca. Po tej stracie Shaggy poczuł, że w końcu musi dorosnąć. Pogodził się ze śmiercią ojca, co oznaczało, że nie musiał żyć już jego oczekiwaniami. Shaggy chciał zapewnić byt swojej matce, oraz rozstać się ze starym życiem więc postanowił wyjechać ze swojego rodzinnego miasta, Elko w stanie Nevada, gdzie dorastał i się wychował. Wyruszył do Los Santos z nadzieją, że zacznie nowy rozdział w swoim życiu, w którym w końcu odnajdzie siebie w stu procentach. Po przyjeździe do tętniącego życiem miasta Shaggy długo szukał pracy, aż w końcu natknął się na ogłoszenie o zatrudnieniu w lokalnej stacji benzynowej - LTD. Postanowił zadzwonić na numer dołączony do ogłoszenia i szybko umówił spotkanie, które, ku jego zaskoczeniu, poszło bardzo dobrze. Otrzymał ofertę pracy i tym samym zaczął zarabiać na swoje zachcianki oraz inne rzeczy, które do życia są niezbędne. Jego praca, która miała być stała okazała się chwilowa, gdyż stacja na której pracował została sprzedana nowemy inwestorowi, a sam Shaggy został jedynie ze swoim wozem i mieszkaniem w hotelu. Strach przed życiem na ulicy, był na tyle duży, że Shaggy musiał odreagowywać go w sposób imprezowy, zaczął dużo pić oraz brać inne używki. Na jednej imprezie na stół wjechały mocniejsze narkotyki niż marycha - chłopak był o włos aby zacząć ćpać. Po jednej z imprez, Shaggy trafił do jednego z barów na Davis, chciał się tylko napić piwa i zjeść coś Amerykańskiego. Plany się zmieniły, ponieważ osobą za ladą okazał się być właściciel lokalu akurat szukający pracowników - facet spijający piwo podobnie jak Shaggy w barze, namówił go do tego żeby ten zatrudnił się w tym biznesie. Chłopak szybko się zapoznał ze swoim szefem PillBoyem oraz jego znajomym Shots'em. PillBoy'a trakował jako zwykłego szefa, jednak złapał lepszy kontakt z Shots'em, który już w pierwszy dzień znajomości wyciągnął go na kluby kiedy bardziej go poznał. Sytuacja, która zdarzyła się przed klubem bardzo przyspieszyła ich znajomość i nabrali do siebie zaufania - mianowicie po wymianie zdań, dwójka mężczyzn brała udział w dość widowiskowej bójce. Z każdym dniem Shaggy i Shots nabierali do siebie zaufania. Shaggy pomagał Shots'owi jak tylko mógł, kiedy jeden koleś zaszedł mu za skóre, młody chłopak pomagał mu go szukać - to był przełom w ich znajomości.