Clara Fiorelli

98zajac · 27 Grudnia 2024

Clara Fiorelli

"Nie muszę być jedną z was, by pokazać, że jestem warta więcej niż wielu z was. Rodzina to nie rola, to lojalność – a ja swoją udowodnię, nawet jeśli będę musiała pisać własne zasady."

Młode lata

Urodzona 14 czerwca 1998 roku w małym miasteczku na północy Stanów Zjednoczonych. Nieślubna córka Allesandro Fiorelli i Isabelli Bianchi. Jest obywatelką USA mimo tego, że jej pochodzenie jest w pełni włoskie. Zarówno matka jak i ojciec są drugim pokoleniem włochów mieszkającym w Stanach. Dorastała pod okiem samotnej matki, gdyż jej ojciec prowadził podwójne życie. Był nie tylko wpływowym członkiem włoskiej mafii, ale miał też swoją drugą, oficjalną rodzinę.

Od młodych lat matka kreowała w niej wielkie ambicje, i chęć posiadania wiedzy. Brak ojcowskiego wsparcia sprawił, że obrała sobie matkę jako swoją mentorkę. Isabella nadmiernie dbała o jej edukację, dostarczając jej książek, angażując w dodatkowe zajęcia i opłacając jej kurs języka włoskiego. Clara podczas pierwszych lat szkoły wyróżniała się inteligencją i sprytem, często widziała rozwiązania tam, gdzie inni widzieli mur nie do przeskoczenia. Została samozwańczą korepetytorką, która zarobiła swoje pierwsze pieniądze na pomaganiu rówieśnikom. Jednak już wtedy dążyła do celu, nie zważając na swoje sumienie. Pomimo, że sama nie oszukiwała, tak nigdy nie miała problemu by pomóc komuś uzyskać lepsze wyniki w nauce za pomocą oszustwa. Oczywiście za opłatą. Młode lata nauczyły ją, że życie to gra, w której wygrywają Ci, którzy znają zasady i wiedzą jak je nagiąć.

Jednym z ważniejszych wspomnień jakie dziewczynie utkwiły w głowie były właśnie odwiedziny jej ojca. Gdy miała osiem lat, mężczyzna pierwszy raz przyjechał do nich na święta. Dla młodej dziewczyny mężczyzna był niemal mityczną postacią, odwiedzał ich rzadko, zawsze w eleganckim garniturze. Miał uśmiech, który skrywał wielkie tajemnice. Tego dnia dziewczyna otrzymała od niego drogi prezent, lalkę. Siedziała u ojca na kolanach i bawiła się zabawką, gdy ten palił cygaro. Duszący i ostry zapach wciskał się w każdy zakamarek pomieszczenia. Dziewczyna miała mdłości od samego zapachu, lecz tak bardzo pragnęła być blisko ojca, że została u niego na kolanach. W pewnej chwili popiół z cygara spadł na nowiutką lalkę, a zabawka ubrudziła się. Dziewczyna wystraszyła się i w efekcie zahaczyła ręką o cygaro. Od tamtej pory na jej dłoni został ślad po tym wypadku, a kobieta po dziś dzień czuje olbrzymie obrzydzenie do nikotyny.

Allesandro zainteresował się jakkolwiek córką dopiero, gdy miała szesnaście lat i wykazała się przedsiębiorczością. Wykorzystała swoją znajomość włoskiego i zaczęła importować z Europy kosmetyki. W efekcie otworzyła sklep internetowy, na którym zaczęła zarabiać swoje pierwsze, bardziej poważne pieniądze. Zaradność sprawiła, że zbliżyła się do swojego ojca. Spędzała z nim więcej czasu, rozmawiała, chodzili wspólnie do kina, jeździli nawet czasami na wycieczki. W efekcie zaczęła podejrzewać kim jest jej ojciec. To sprawiło, że narodziła się w niej pewna niezdrowa fascynacja włoską mafią. Oczywiście nigdy jej nawet nie widziała, a ojciec nie zabrał jej nigdy do takiego towarzystwa.

Pierwsze własne kroki

Postanowiła działać dalej i załatwić sprawy na własną rękę. Przekonała ojca by opłacił jej studia na Uniwersytecie w Neapolu, by jednocześnie uczyć się włoskiego. Obrała sobie dosyć nieoczywisty dla kobiety kierunek - Inżynierię Mechaniczną. Umiejętność wykonywania skomplikowanych obliczeń wytrzymałościowych otwarło jej ścieżkę kariery w kierunku budownictwa i konstrukcji metalowych, jednakże Clara skupiła się na całkiem innym aspekcie tych studiów - projektowaniu. Świetnie radziła sobie z wymyślaniem różnych konstrukcji, a uczęszczanie do kółka naukowego pozwoliło jej poznać budowę pojazdów transportowych.

W efekcie dziewczyna jeszcze we włoszech otworzyła kolejną firmę, tym razem transportową. Z początku były to małe legalne zlecenia, by przewieźć busem coś z jednego miejsca do drugiego. Nowa firma szybko się rozwinęła, a jej znajomość budowy busów i tirów pozwoliła jej na przemyt. Z czasem zaczęła brać coraz więcej “lewych zleceń” i upychać kontrabandę w dość nieoczywistych miejscach konstrukcji. Tym oto sposobem dorobiła się pokażnej sumy. Pod koniec studiów zamknęła swoją firmę poprzez sabotaż. Najpierw ubezpieczyła wszystkie pojazdy na wysokie kwoty, a następnie sama je zniszczyła, by móc ogłosić bankructwo i wymusić wypłatę znacznego odszkodowania.

Nie obyło się bez sprawy w sądzie i podejrzeń. Została oczywiście posądzona o sabotaż, jednakże wybrnęła z tego dosyć zwinnie. Lata spędzone z zakłamanym ojcem i matce, która też niewiele o sobie opowiada, sprawiły, że dziewczyna potrafiła świetnie kłamać. Stała się małą królową dramatów jak jej matka i potrafiła odwrócić od siebie uwagę. W efekcie wybrnęła z zarzutów w przeciągu kilku miesięcy, a wszystkie zarzuty odpokutowała zaledwie miesięcznym pobytem w Neapolitańskim areszcie.

Błąd życia

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Clara była pełna ambicji i pewności siebie. Wierzyła, że jej inteligencja, spryt i zgromadzone pieniądze otworzą każde drzwi. Wiedziała już, czym zajmował się jej ojciec, i czuła, że przynależy do tego świata – że ma prawo do miejsca w rodzinie, niezależnie od swojej płci.

Zdecydowana pokazać swoje umiejętności, Clara odnalazła przełożonych Allesandro Fiorelli. Było to trudniejsze, niż zakładała, ale determinacja i hojność wobec odpowiednich ludzi pozwoliły jej dotrzeć do drzwi tych, którzy kontrolowali rodzinę. Pojawiła się na spotkaniu bez zaproszenia, w eleganckim stroju, który miał podkreślać jej powagę i profesjonalizm.

Kiedy usiadła przed grupą wpływowych mężczyzn, serce biło jej jak szalone. Mimo to zachowała zimną krew. Wyłożyła swoją historię, zaznaczając swoje powiązania rodzinne, umiejętności i osiągnięcia. Na koniec z dumą położyła na stół walizkę pełną gotówki, mówiąc, że jest gotowa zainwestować w rodzinę w zamian za szansę stania się jej częścią.

Reakcja była natychmiastowa – sala wypełniła się śmiechem. Jeden z mężczyzn, widocznie rozbawiony jej śmiałością, rzucił:

- Ty naprawdę nie wiesz, w co się pchasz, dziewczyno.

Clara poczuła, jak ziemia usuwa się spod jej stóp. Nie rozumiała, co zrobiła źle. Miała wrażenie, że dobrze przygotowała się do tego spotkania, ale jej niewiedza o hierarchii i zasadach mafii sprawiła, że wyszła na naiwną amatorkę.

Śmiechy szybko ucichły, a atmosfera zgęstniała. Jeden z przełożonych zmrużył oczy i zapytał zimnym głosem:

- Skąd wiesz o naszej działalności?

Clara zrozumiała, że popełniła ogromny błąd. Wytłumaczyła, że domyśliła się prawdy o ojcu i chciała w ten sposób oddać rodzinie należny szacunek. Jej wyjaśnienia niewiele pomogły – mężczyźni wpatrywali się w nią, oceniając, czy jest szpiegiem, czy tylko głupią dziewczyną z marzeniami o władzy.

Nie straciła życia tego dnia tylko dzięki trzem czynnikom. Po pierwsze – miała pieniądze, które mimo wszystko budziły respekt. Po drugie – jej ojciec, Allesandro Fiorelli, miał pewne zasługi w strukturach mafii, co dawało jej ochronę. Po trzecie – jeden z przełożonych, być może rozbawiony sytuacją, postanowił dać jej szansę na wycofanie się z twarzą.

Jednak Allesandro zapłacił wysoką cenę za wybryk córki. Mężczyzna zgłosił się dobrowolnie, by wziąć odpowiedzialność za jej czyny. Clara nigdy więcej go nie zobaczyła. Rodzina poinformowała ją jasno: ma natychmiast zniknąć, wyjechać jak najdalej i nigdy więcej się nie pokazywać. Wiedziała już wtedy, że kara za ten czyn była tylko jedna, a poniósł ją jej ojciec.