Mirabelek

Part 2 od @Rjeck

**Data i godzina: 10.06.2026 r., około godziny 23:00** **Miejsce: Posesja Victor i Helen Kowalskich, Grapeseed** **Około godziny 23:00 trzech zamaskowanych mężczyzn wtargnęło na posesję Kowalskich przez otwarte drzwi tarasowe. Napastnicy byli uzbrojeni w pistolety Beretta i od razu zterroryzowali przebywającą w salonie parę – Victora Kowalsky’ego oraz jego żonę Helen. Mężczyźni momentalnie obezwładnili domowników. Victor i Helen zostali związani srebrną taśmą klejącą na kanapie w salonie, gdzie oglądali film. Jeden z napastników pilnował drzwi tarasowych, uniemożliwiając wbiegnięcie do środka psu rasy Rottweiler (imię: Gunner). Pies zaatakował intruzów i zdołał ugryźć dwóch z nich. W wyniku tego jeden z napastników (rudowłosy) wyciągnął młotek i spacyfikował go. W trakcie szarpaniny napastnicy zniszczyli telewizor w salonie. Helen Kowalsky, gdy zaczęła krzyczeć, została uderzona obchem pistoletu w głowę i straciła przytomność. Napastnicy znali imię Victora i wyraźnie wiedzieli, po co przyszli. Pod groźbą śmierci żony Victor podał kod do sejfu znajdującego się w sypialni.** Z sejfu skradziono: Remington 870, Karabin AR-15, dużą ilość amunicji, dodatkowe wyposażenie. Z sypialni zabrano również szkatułkę z biżuterią stojącą na komodzie. Z Helen Kowalsky zerwano całą widoczną biżuterię (naszyjnik, pierścionki itp.). Po dokonaniu rabunku sprawcy zostawili związaną parę i nieprzytomnego psa, po czym oddalili się szarym pojazdem Impaler SZ (bez tablic rejestracyjnych). Pojazd odjechał w kierunku pól w Grapeseed. Sprawcy: Trzech mężczyzn, wszyscy w maskach i rękawiczkach. Jeden z nich miał widoczne rude włosy. Wszyscy posługiwali się agresywnym, wulgarnym językiem. Dobrze zorganizowani, działali szybko i zdecydowanie.**

Na tle klimatycznego i zróżnicowanego pod względem majątku Vinewood świeci się mały baner w jednym z lokali usługowych. Jest to logo małego lombardu położonego przy West Eclipse Boulevard, jest to dobrze znane miejsce każdej osobie w kryzysie, gdzie można zostawić swoje ostatnie cenne rzeczy po to, aby zdobyć odrobine pieniędzy na używki czy inne bieżące wydatki. Dla służb i turystów te miejsce wydaje się zwykłym kantorem, gdzie można wyrwać okazje na tani sprzęt AGD czy też wymienić swój telefon na lepszy, miejsce też w celu utrzymania tętni dodatkowym źródłem zarobku, miejsce znane wszystkim małym złodziejaszkom z tego, że mogą tam spieniężyć rzeczy pochodzące z kradzieży, bez zbędnych pytań na temat ich pochodzenia, czy też wyciągania kwitków potwierdzających zakup tych przedmiotów. Oficjalnym właścicielem kantoru jest Michael Pellegrino – dobrze znany w pewnych kręgach Italian-American, domniemany współpracownik borgaty z Los Santos, człowiek, który od lat zajmuje się lichwą i „pomaganiem” ludziom w trudnej sytuacji finansowej. Mówi się, że przejął lokal od poprzedniego właściciela w dość… bezpośredni sposób. Facet był mocno zadłużony, a Michael ma talent do rozwiązywania takich problemów szybko i bez zbędnego dramatu. W środku pachnie cygarami, kawą i lekko starym papierem. Za ladą zazwyczaj stoi albo sam Michael, albo któryś z jego zaufanych ludzi zazwyczaj spokojnych, ale z wyraźnym akcentem z Jersey lub Brooklynu. Wszyscy wiedzą, kto tu naprawdę rządzi. To nie jest miejsce dla korporacyjnego podejścia. Tu obowiązują zasady starej szkoły. Lombard specjalizuje się w skupie złota i biżuterii „po cenie złomu”, jak lubi mawiać Pellegrino z lekkim uśmiechem. Ludzie przynoszą obrączki po rozwodach, łańcuchy po babci czy rolexy od znajomego. Nikt nie prosi o paragon. W ofercie znajdziesz to, czego potrzebują ludzie z niższej półki Vinewood: narzędzia budowlane, konsole, laptopy, telefony, a czasem nawet trochę elektroniki retro. Wszystko czyste albo prawie czyste. Na zapleczu jest mały magazyn, bo większych rzeczy (lodówki, pralki). Prowadzi też prostą stronę internetową, gdzie wrzucane są najciekawsze sztuki. „Kto pierwszy, ten lepszy”. Zespół jest mały, ale bardzo starannie dobrany. Michael nie zatrudnia byle kogo. Woli ludzi, którzy rozumieją, że lojalność jest ważniejsza niż pensja, a dyskrecja to podstawa. Nowi pracownicy są wprowadzani powoli i dokładnie muszą wiedzieć, jak ocenić towar, jak rozmawiać z klientem i, co najważniejsze, kiedy zamknąć gębę. W Vinewood szybko rozeszło się, że u Pellegrina można nie tylko coś zastawić czy sprzedać, ale też załatwić pewną pożyczkę „na słowo”. Jeśli ktoś ma naprawdę poważny problem i potrzebuje większej gotówki, da się też zostawić auto pod zastaw. Michael ma swoje miejsce na parkingu za budynkiem, gdzie takie samochody czekają na wykupienie.

JADĄ KOTY

1. Pojazd posiadał tablice rejestracyjne 1.1 Ronald Melton 2. Tak 2.1 Ronald Melton, Anders Brown, Mark Bork, Tommy Lynner 3. Nie (chyba, że z pojazdu do którego strzelali) 3.1 -