010 JUICY TALK-TAILS by Alyssa Marchesi - Gdy zaufanie pęka – czy da się je odbudować?

[Lori]

JUICY TALK-TAILS BY ALYSSA MARCHESI: GDY ZAUFANIE PĘKA - CZY DA SIĘ JE ODBUDOWAĆ?

**W mediach Daily Globe znajduje się materiał z odcinka Juicy Talk-Tails w wersji skryptowej i nagrania wideo ze studia radiostacji.**

 

Dobry wieczór Los Santos! Zapraszam na dzisiejszy odcinek Juicy Talk-Tails. Tym razem obiecuję będzie grzecznie, bez niepotrzebnych skandali. Wracamy na ziemię, do tematyki związków, którą uwielbiacie.

 

ZAUFANIE. Jedno z tych słów, które wszyscy znamy, ale dla każdego może oznaczać coś innego. Jedni powiedzą, że to podstawa każdej relacji. Inni, że łatwo je stracić, ale bardzo trudno odzyskać. A jeszcze inni… że nigdy nikomu nie ufają w pełni. Czym tak naprawdę jest zaufanie? Czy to decyzja, którą podejmujemy, czy raczej proces, który budujemy latami? Dlaczego czasem tak łatwo przychodzi nam ufać obcej osobie, a jednocześnie tak trudno zaufać komuś, kogo kochamy? Zastanówmy się przez chwilę… Kiedy ostatnio komuś naprawdę zaufaliście? Nie mówię o takich codziennych rzeczach, jak pożyczenie pieniędzy znajomemu czy poproszenie sąsiada o wyprowadzanie psa podczas naszej nieobecności. Chodzi o to głębokie, pełne zaufanie – takie, które pozwala nam odsłonić swoje słabości, obawy, sekrety… 

A teraz odwróćmy sytuację. Czy ktoś ostatnio zawiódł Wasze zaufanie? Bo przecież właśnie wtedy, kiedy ktoś je łamie, zaufanie przestaje być dla nas oczywistością. Zaczynamy wtedy się obwiniać i zadawać sobie pytania: /Czy mogłem temu zapobiec?/, a czasem nawet /Czy mogę kiedykolwiek będę w stanie komuś zaufać?/. Zaufanie jest piękne, ale kruche. Wystarczy jedno kłamstwo, jedna zdrada, jedno niedopowiedziane słowo, by cały fundament relacji runął. Dlaczego więc tak często ryzykujemy? Dlaczego pomimo strachu decydujemy się zaufać? Może dlatego, że bez zaufania życie staje się samotne. Nie możemy przecież budować więzi, jeśli wierzymy w idealną mydlaną bańkę bez zawodów.

Często słyszymy, że zaufanie to podstawa miłości. Czy miłość może istnieć tam, gdzie zaufania brakuje? Co dzieje się z ludźmi, którzy są razem, ale zamiast ufać, kontrolują. Czy związek, w którym codziennie sprawdza się telefon partnera, to jeszcze miłość, czy już walka o dominację? A co z sytuacjami, w których zaufanie zostaje złamane? Czy zdrada – emocjonalna lub fizyczna – oznacza koniec wszystkiego? Są ludzie, którzy potrafią wybaczyć i zacząć od nowa. Co jest wtedy większym wyzwaniem: odbudowanie zaufania do drugiej osoby, czy ponowne zaufanie… sobie? Bo przecież, kiedy ktoś nas oszuka, nie tylko tracimy wiarę w niego, ale i w nasze własne osądy. Mam wrażenie, że czasem zapominamy, jak kruche potrafi być zaufanie. Możemy je budować latami, krok po kroku, cegiełka po cegiełce. A potem wystarczy jeden moment. Jedno kłamstwo. Jedna zdrada. I wszystko się rozsypuje. Ale czy to już koniec? Czy da się odbudować coś, co wydaje się na zawsze zniszczone? I jeśli tak, to jak?

Odbudowa zaufania między partnerami to jedno z najtrudniejszych wyzwań, jakie może stanąć przed związkiem. To proces, który wymaga więcej, niż tylko przeprosin. Nie chodzi tylko o to, żeby powiedzieć /przepraszam/. Zrobić miły gest, sprezentować wymarzoną biżuterię, kwiaty... Nie, nie. Chodzi o to, żeby pokazać: /Zmieniam się, chcę naprawić to, co zniszczyłem/. Wybaczenie to dopiero pierwszy krok. Bo samo wybaczenie nie oznacza, że zaufanie wraca. Odbudowa wymaga czegoś więcej – czasu, cierpliwości, a przede wszystkim… szczerości. Osoba, która zawiodła, musi zrozumieć, że każde pytanie partnera, każda chwila zwątpienia, każdy wyrzut – to naturalny proces. To znak, że ta druga strona próbuje, choć to trudne, wciąż wierzyć. W tym wszystkim kluczowe jest jedno - komunikacja. Szczera, otwarta rozmowa, choćby była trudna. Trzeba mówić o tym, co boli, czego się boimy, czego oczekujemy. Bez tego zaufania nie odbudujemy.

Jest jeszcze jedna istotna rzecz, o której często zapominamy. Zaufanie to nie tylko proces między partnerami. To także praca nad sobą. A takie działania wymagają ogrom czasu i cierpliwości. Kiedy ktoś nas zawiedzie, tracimy wiarę nie tylko w niego, ale też w siebie. Zaczynamy myśleć, że to my sami jesteśmy winni tej sytuacji - bo przecież źle oceniliśmy sytuację. Odbudowa zaufania oznacza więc nie tylko wiarę w partnera, ale też w siebie.

I teraz najważniejsze pytanie. Czy każda relacja da się uratować? Nie. Czasem odbudowa jest niemożliwa. Czasem ran jest zbyt wiele. I to też jest w porządku. Bo zaufanie to wybór. Nie musimy dawać drugiej szansy, jeśli czujemy, że nie jesteśmy w stanie. Jednak proponuje nie podchodzi pesymistycznie do tematu. Jeśli już zdecydujemy się próbować – musimy być gotowi na to, że to nie stanie się z dnia na dzień. Odbudowa to długi proces, który wymaga pracy od obojga. Zapytajcie sami siebie - czy warto walczyć o zaufanie? To zależy. Bo miłość bez zaufania może przetrwać tylko chwilę. Ale jeśli uda się je odbudować… Wtedy możemy zyskać coś, co jest jeszcze silniejsze niż wcześniej. Możemy stać się jednością, która dąży wspólnie do swoich celów wzajemnie się wspierając. Możemy być niepokonani w obliczu tego, co serwuje nam codzienność. Brzmi trochę jak motywująca pogadanka /power couple/, prawda?

I z tą refleksją pragnę Was zostawić dzisiejszego wieczora. Wierzę, że moje rozterki w jakiś sposób pomogą Wam przemyśleć swoje kłopoty. Żegna się z Wami Alyssa Marchesi, dobranoooooc! (leci utwór CHA$E - Did U Feel It Too)

 

[champagnenasti]

**Chase Love miło, że puściła jego numer.**

[big gucci sosa]

**RR posluchal sobie na widowni**

[shmoneyski]

** Thomas Hawkins słuchał uważnie podcastu na żywo z widowni.