fatman13 - "40 lbs lighter"

[vexa]

**Pare minut po czwartej popołudniu, na streamingach takich jak V-Tube, Soundcloud został wypuszczony nowy singiel młodego, nieznanego HipHopowca o nazwie "fatman13". Utwór został wykonany w dormitorium ULSA, co nie przeszkadza w jakości dzwięku piosenki. Całość opiera się na spokojnym, ale rytmicznym beacie, który idealnie współgra z miękkim flow.**

 

Spoiler

Rano w lustrze – nowa twarz,                    
Cień pod oczami, ale serce gra.                 
Jadę wolno miastem, jakby czas był mój,                 
Wszystko jest rytmem – pulsuje jak beat,            
Trening nie dla mięśni, tylko dla flow.                           VERSE (1)
Nie jadę już na fast life – jem slow,                      
Nie muszę się spieszyć, to nie wyścig szczurów,  
Gdy patrzysz na świat z góry – znikają mury.       

W lżejszym ciele – więcej mnie,                 
Z każdym krokiem – coraz mniej.                 
Nie dla lajków, nie dla scen,                   
Tylko żeby złapać tlen.                        
Ona mówi: „Masz ten vibe” – wiem,               
nie gram w gry, nie musi to być trend           
każdy wers to mój własny styl                   
Gubię się w nim jak w nocnym chill.             
wino w szkle, na parapecie deszcz               
Myśli płyną wolno – jakby miały sens.           
nie potrzebuję więcej, mam co chcę,             
Spokój w sercu, w oczach dzień.                                  HOOK 
miasto złote, żółta mgła                        
w mojej głowie cisza gra                        
to miasto złote, lecz nie każdy widzi blask     
nie chodzi o kasę, tylko jak idziesz przez czas 
nie biegnę za trendem, sam tworzę drogę         
lecę lekko – jakby nocą unosił mnie bóg         
nie chcę być królem – wystarczy, że żyję        
tylko muzyka w tle, gdy każdy zamilknie         
W mojej strefie ciszy – tam gram jak nikt       
Z duszą w kieszeni i tempem jak beat            
z duszą na dłoni i tlenem w wersach,            
świat się zatrzymał – a ja jestem w pierwszym   

yeah, już nie noszę tamtej wersji               
w oczach błysk – w duszy przestrzeń             
Nie pytaj jak – to proces był                   
zrzucałem ciężar, nie tylko z żył                                    CHORUS
Teraz krok mam cichy jak cień,                  
ale pewny – czuję ten lżejszy dzień             
nie szukam braw, ja oddycham lżej               

nie wiem, dokąd idę, ale idę stąd               
nie chcę wracać tam, gdzie ciążył błąd          
zmieniam się powoli, to nie wyścig dziś         
każdy dzień to jak rozdział z książki                             POST-CHORUS
bez filtrów – tylko prawda i kroki              
nie krzyczę światu – po co, gdy szept wystarczy?
to nie sukces – to po prostu mój ruch           

yeah...                                         
(air force one na stopach, to klasyk)           
(nie mam siły grać w te gry)                    
yeah...                                                                            BRIDGE
oh yeah...                                      
(nie szukam nikogo dziś)                        
(wolę ciszę niż sztuczny vibe)                  

W lżejszym ciele – więcej mnie,                 
Z każdym krokiem – coraz mniej.                 
Nie dla lajków, nie dla scen,                   
Tylko żeby złapać tlen.                        
Ona mówi: „Masz ten vibe” – wiem,               
nie gram w gry, nie musi to być trend           
każdy wers to mój własny styl                   
Gubię się w nim jak w nocnym chill.             
wino w szkle, na parapecie deszcz               
Myśli płyną wolno – jakby miały sens.           
nie potrzebuję więcej, mam co chcę,             
Spokój w sercu, w oczach dzień.                                  HOOK 
miasto złote, żółta mgła                        
w mojej głowie cisza gra                        
to miasto złote, lecz nie każdy widzi blask     
nie chodzi o kasę, tylko jak idziesz przez czas 
nie biegnę za trendem, sam tworzę drogę         
lecę lekko – jakby nocą unosił mnie bóg         
nie chcę być królem – wystarczy, że żyję        
tylko muzyka w tle, gdy każdy zamilknie         
W mojej strefie ciszy – tam gram jak nikt       
Z duszą w kieszeni i tempem jak beat            
z duszą na dłoni i tlenem w wersach,            
świat się zatrzymał – a ja jestem w pierwszym

nie wiem, dokąd idę, ale idę stąd               
nie chcę wracać tam, gdzie ciążył błąd          
zmieniam się powoli, to nie wyścig dziś         
każdy dzień to jak rozdział z książki                              OUTRO - (POST-CHORUS) 
bez filtrów – tylko prawda i kroki              
nie krzyczę światu – po co, gdy szept wystarczy?
to nie sukces – to po prostu mój ruch