Dzieci Boga

[charon]

Rój much krążył po całym pokoju, wydając dźwięk podobny do wygasłego krzyku który powodował drganie mojej powieki. Owady zdążyły już złożyć setki pasożytów w tkankach spuchniętego i posiniałego młodzieńca. Ostrożnie przeniosłem jego wychudzone ciało z drewnianej podłogi na sprężynowe łóżko, gdzie najwyraźniej spędzał noce ze swoją ukochaną. Jednak teraz w ich sypialni panował smród trupiej woni, a powietrze miało lekko słodkawy posmak z powodu ptomainów. Musiałem zabić swojego brata. Niestety musieliśmy się wtedy rozstać. Taki smutny koniec, choć nieunikniony, wciąż pozostawił ślad w moim sercu. To był punkt zwrotny w moim życiu.

Nigdy nie myślałem, że wrócę ponownie do swojego domu rodzinnego. W pierwszej kolejności rozbiłem głowę tej starej suce młotkiem ślusarskim, ona i jej zagrzybiały mąż naprawdę działali mi na nerwy. Tego nieszczęśnika dobrze torturowałem przed jego śmiercią, zaczynając od wbijania igieł pod paznokcie i żelazka na plecach, a kończąc odcięciem rąk i nóg od tułowia... Nie chce wyjść na zatwardziałego drania, po prostu tak to wygląda w moim środowisku. Przesunąłem bladą dłonią po zawilgoconej tapecie i cicho zamknąłem śnieżnobiałe drzwi. Przy wejściu wisiała kopia obrazu „Madonna Litta”. Dziewica Maryja karmiąca piersią niemowlę Chrystusa była poplamiona zaschniętymi skrzepami krwi. Wydawało się, że patrzy na mnie, a nie na swoje wyczerpane dziecko. 

Biegłem przez gęsty las, odczuwając straszny i okropny głód narkotykowy... krew w żyłach zamarzła, byłem sam z mrokiem i nie wiedziałem dokąd mam się udać, zagubiony wędrowiec we własnych kwaśnych wymiocinach i dzikim pragnieniu znalezienia narkotyku do następnego ranka. Moją pierwszą myślą spowodowaną demonami w głowie, było żeby utopić się w bagnie, pójść za swoimi i zakończyć tę mękę raz na zawsze. Pomimo wszystkich moich najstraszniejszych i nieodwracalnych grzechów, los dał mi jeszcze jedną szanse. 

Męczennika o imieniu Royce, zaniedbanego alkoholika i typowego narkomana, który nie miał nic przeciwko paleniu rozcieńczonych chemikaliów w swojej przyczepie... Royce recydywista, który połowę swojego życia spędził w federalnym więzieniu był bardzo blisko mojej naturze. W swoim życiu wziął udział w wielu podejrzanych aferach, nawet takich o których nie śniło mi się nawet w snach. Oczywiście zauważyłem w nim swojego mentora. Tu zaczęła się nasza przygoda. Przemoc rodzi przemoc i to jest wspaniałe.

Spoiler

https://i.imgur.com/ciWEsbr.gif