Znajdź zawartość

ARMENIAN-AMERICANS Armenian-Americans to obywatele lub mieszkańcy Stanów Zjednoczonych posiadający pełne lub częściowe ormiańskie pochodzenie. Są drugą co do wielkości ormiańską diasporą za Ormianami w Rosji. Pierwsza większa fala imigrantów przybyła do Stanów z końcówką dziewiętnastego wieku, oraz z początkiem wieku dwudziestego. Tysiące Ormian osiedliło się w Stanach po Masakrach hamidiańskich, które miały miejsce w połowie lat 90. XIX wieku. Inni przybyli do Ameryki po ludobójstwach w Adanie oraz innych represjach mających miejsce na terytorium Imperium Osmańskiego. Od początku lat 50. XX wielu Ormian wyemigrowało do USA z bliskiego wschodu (Liban, Syria, Iran, Egipt, Turcja), głównie ze względu na niestałości polityczne w tych regionach. Kolejnym motorem napędowym był rozpad Związku Radzieckiego w 1991r., który także nasilił emigrację. W Amerykańskim spisie ludności z 2020r. podano, że ponad 519 000 Amerykanów miało pełne lub częściowe pochodzenie ormiańskie, bezpośrednio, lub poprzez przodków. Niektóre media twierdzą, że liczby te są niedokładne i zaniżone, proponując dane w zakresie od 800 000 do nawet 1 500 000 Amerykanów. Najwięcej Amerykanów ormiańskiego pochodzenia zamieszkuje tereny Los Angeles, mówi się, że jest to nawet do czterdziestu procent wszystkich Ormian w Ameryce. ARMENIAN POWER 13 (APX3; HYE MAFIYA) Armenian Power to jedna z bardziej charakterystycznych organizacji przestępczych działających na terenie USA. Jej specyfika polega przede wszystkim na podwójnym charakterze działalności łączącym klasyczne struktury mafijne z nowoczesnym modelem gangu ulicznego. Stanowi to połączenie pomiędzy tradycyjną przestępczością zorganizowaną opartą na hierarchii i finansach, z chaotyczną działalnością gangów ulicznych, działającej na przemocy i reputacji na ulicy. Wpływy organizacji można podzielić na dwa filary. Pierwszy - młodzi członkowie działający na ulicach Los Angeles, którzy tworzą widoczny obraz Armenian Power jako bezwzględnej, ulicznej grupy. Wielu z nich kreuje się na gangsterów budując swoją pozycje poprzez demonstrację siły, handel kontrabandą oraz udział w konfliktach pomiędzy grupami o podobnym charakterze. To właśnie oni zapewniają organizacji wpływy na najniższym szczeblu przestępczości. Drugim, znacznie mniej widocznym filarem działalności AP13 są starsi, doświadczeni członkowie, odpowiedzialni za ten bardziej /profesjonalny/ wymiar działalności organizacji. Oszustwa finansowe, wyłudzenia na tle podatkowym, kradzież tożsamości czy pranie brudnych pieniędzy - to właśnie to, na czym najczęściej kładą swoje ręce. W przeciwieństwie do młokosów, starsze pokolenie postępuje bardziej metodycznie, często wykorzystując legalne biznesy w Hollywood w ramach przykrywki dla swoich działalności przestępczych. Są odpowiedzialni za generacje zysków dla grupy zarówno z tej legalnej strony, jak i ze zgiełku półświatka. Pomimo niejako ulicznej natury, AP13 utrzymuje rozbudowaną sieć powiązań między innymi z ormiańską mafią działającą zarówno w Stanach, jak i poza nimi. Według prokuratora generalnego Kalifornii, grupa ma również utrzymywać silne relacje z rosyjską mafią na terenie USA, Rosji, oraz innych krajów postsowieckich. Relacje te sprzyjają przepływowi pieniędzy oraz innej kontrabandy, co jedynie nasila zyski. Podobnie jak inne grupy działające w taki sposób, Armenian Power bardzo szybko wyrobiło sobie reputację grupy bezwzględnej i wyjątkowo brutalnej, zarówno wewnątrz struktur organizacji, jak i poza nimi. Przemoc od początku stanowiła trzon dla funkcjonowania ugrupowania, zarówno jako metoda do walki z przeciwnikami, jak i narzędzie do budowania respektu i pozycji wewnątrz kręgów organizacji. OPERATION POWER OUTAGE Operacja "Power Outage" była największą akcją federalną wymierzoną w ormiańską przestępczość zorganizowaną na terenie Ameryki. 16 lutego 2011 roku, FBI oraz inne agencje ze szczebla federalnego, stanowego i lokalnego przeprowadziło skoordynowane naloty w dziesiątkach miejsc, aresztując przy tym blisko osiemdziesiąt osób, przedstawiając zarzuty ponad stu podejrzanym. Wszystko było efektem wieloletniego śledztwa prowadzonego przeciwko Armenian Power, według Amerykańskich służb, od tamtego czasu organizacja przestała być jedynie klasycznym gangiem ulicznym, a zaczęła działać także jako rozbudowana i zorganizowana grupa, zajmująca się przestępstwami typu white collar. Operacja miała ogromny wpływ na działalność AP. Aresztowanie wielu członków doprowadziło do osłabienia zorganizowanych struktur, a wewnątrz organizacji doszło do krwawych konfliktów o sprawowanie władzy, doprowadzając nawet do morderstw co ważniejszych członków wewnątrz kręgów ugrupowania. Mimo tego, Armenian Power nie zniknęło całkowicie z mapy półświatka przestępczego Los Angeles, a zaczęło powoli odbudowywać swoją pozycje na tle innych ugrupowań.

Armenian Collective: Swipe, Steal, Repeat Skimming to metoda kradzieży danych kart płatniczych, która narodziła się w latach dziewięćdziesiątych, ale w XXI wieku rozwinęła się w niezwykle zaawansowaną technicznie formę przestępczości. Polega ona na kopiowaniu informacji zapisanych na pasku magnetycznym karty oraz przechwytywaniu numeru PIN, zwykle za pomocą specjalnych urządzeń montowanych na bankomatach, terminalach płatniczych lub automatach samoobsługowych. Te urządzenia, zwane skimmerami, potrafią dziś być tak małe i precyzyjnie dopasowane do oryginalnych elementów bankomatu, że praktycznie nie sposób ich zauważyć gołym okiem. Współczesne skimmery przesyłają zebrane dane bezprzewodowo - przez Bluetooth lub sieć komórkową - dzięki czemu sprawcy nie muszą wracać po urządzenie, by odebrać informacje. Równolegle przestępcy stosują miniaturowe kamery lub cienkie nakładki na klawiatury, które rejestrują wpisywany przez ofiarę kod PIN. Nową odmianą tego zjawiska stał się tak zwany „deep insert skimming”, polegający na wprowadzeniu bardzo cienkiego urządzenia do środka szczeliny, w którą wkłada się kartę, co sprawia, że z zewnątrz nie widać żadnych śladów manipulacji. Innym rozwijającym się zagrożeniem jest tak zwany skimming bezkontaktowy, czyli próby odczytania danych z kart zbliżeniowych za pomocą czytników działających na zasadzie RFID (Radio-Frequency Identification) - w tym przypadku wystarczy, że przestępca znajdzie się bardzo blisko ofiary, na przykład w kolejce lub w tłumie. Carding to ogólne określenie procederu kradzieży, handlu i wykorzystywania danych kart kredytowych lub debetowych w celu dokonywania nieautoryzowanych transakcji. W praktyce. Zaczyna się od pozyskania danych karty płatniczej - numeru karty, daty ważności, kodu CVV oraz danych posiadacza. Te informacje mogą pochodzić z różnych źródeł: mogą zostać skradzione poprzez skimming, phishing, ataki na sklepy internetowe (web skimming, malware, keyloggery), a także zakupione w sieci darknet, gdzie funkcjonują specjalne fora i „rynki” zajmujące się sprzedażą tysięcy numerów kart.

Armenian-American Armenian-American to obywatele lub rezydenci Stanów Zjednoczonych o ormiańskim pochodzeniu, tworzący drugą co do wielkości diasporę ormiańską po Rosji. Ich historia w Stanach Zjednoczonych sięga XVII wieku, z falami imigracji pod koniec XIX i na początku XX wieku, szczególnie po ludobójstwie Ormian w latach 1915-1917, co było drugim po Holokauście najlepiej udokumentowanym i opisanym ludobójstwem dokonanym przez władze państwowe na grupie etnicznej w czasach nowożytnych. Jednym z ubocznych skutków tego ludobójstwa stało się powstanie światowej diaspory ormiańskiej. Największe społeczności skupiają się w okolicach Los Angeles, ale inne znajdują się w miejscach takich jak Boston, Detroit i Nowy Jork. Szacunki dotyczące populacji ormiańsko-amerykańskiej są różne. Niektóre źródła podają liczbę ponad 1 miliona osób, natomiast spis z 2020 r. wykazał ponad 519 000 osób pochodzenia ormiańskiego. Społeczność ormiańsko-amerykańska ma silną pozycję polityczną, a organizacje takie jak Ormiański Komitet Narodowy Ameryki (ANCA) koncentrują się na kwestiach polityki zagranicznej. Wiele stanów przyjęło również rezolucje uznające ludobójstwo Ormian. Welcome To Glendale Armenian Power, często skracane do AP, to nazwa ormiańskiego gangu z Los Angeles w Kalifornii. Pierwotnie utworzony w latach 80. XX wieku w okresie wzmożonej przestępczości jako gang uliczny, mający chronić nowych ormiańskich imigrantów, AP z biegiem lat przekształcił się w mafię, zajmującą się wymuszeniami i przestępczością zorganizowaną białych kołnierzyków. Od wielu lat, w samym Runyon Canyon, przy 2450 Solar Drive w Los Angeles w Kalifornii, stoi częściowo ukończona, imponująca rezydencja, położona wysoko na grzbiecie wzgórz Hollywood Hills. Według artykułu w „New York Times”, Armenian Power kiedyś wykorzystywał ten dom jako swoją siedzibę i ozdabiał go graffiti. Członkowie gangu zaczęli prosić lokalnych przedsiębiorców o haracze, zmuszając ich właścicieli do zatrudniania prywatnych agencji ochrony lub szukania pomocy u LAPD. W miarę rozrastania się gangu, organy ścigania zwróciły uwagę na działalność siły w całym stanie Kalifornia. Początkowo grupa zajmowała się jedynie drobnymi rozbojami i mniej brutalnymi przestępstwami, takimi jak nielegalny hazard, ale z czasem przerzuciła się na bardziej ryzykowne działania. Oszustwa i śmiertelne napaści stały się preferowanym sposobem działania tych przestępców. Armenian Power wkrótce znalazł się w centrum zainteresowania dużych siatek wymuszeń, a prostytucja i handel narkotykami stanowiły również większość dochodów grupy. Co szczególnie ważne, członkowie Armenian Power spędzili znaczną część dekady walcząc z latynoskimi gangami ulicznymi o kontrolę nad miastem Los Angeles. Kilka publicznych zabójstw, w tym 17-letniego ucznia pochodzenia latynoskiego przed lokalnym liceum, zwróciło uwagę mediów na grupę. Trzy tygodnie później 37-letni Armen Petrosyan (znany również jako Silent), wieloletni lider i współzałożyciel Armenian Power, został zastrzelony w ormiańskiej restauracji Souren’s Deli na Hollywood Boulevard przez 17-letniego Jose Arguetę, członka White Fence, ulicznego gangu z Sureno. 3 kwietnia 2010 roku Nerses Arthur Galstyan i inni członkowie Armenian Power 13 zebrali się w Hot Spot Cafe Mediterranean w Valley Village w Los Angeles, aby uczcić pamięć przyjaciela, który zginął w wypadku samochodowym w 2009 roku. Zmęczony byciem pachołkiem gangu, po wyjęciu broni z samochodu, Galstyan wrócił do lokalu i otworzył ogień. Vardan Tofalyan, Hayk /Hayko/ Yegnanyan, Harut Baburyan i Sarkis Karadjian zostali zabici. Dwie pozostałe przy życiu ofiary: jedna straciła oko, a druga ma kulę utkwioną pięć centymetrów od kręgosłupa. W 2016 roku Galstyan został skazany za liczne morderstwa, w tym dwa przypadki usiłowania zabójstwa z premedytacją – ledwo unikając kary śmierci – i skazany na dożywocie. W społeczności ormiańskiej strzelanina ta jest postrzegana jako haniebny czyn; często porównywana do ludobójstwa Ormian na początku XX wieku. Mher Darbinyann, znany również jako „Capone” lub „Hollywood Mike”, wraz z Paramaz “Parik” Bilezikchyan są uważani za zorganizowanie sojuszu z Mexican Mafia. Siła, mimo iż nie jest pochodzenia latynoskiego, określa się mianem Sureños, dodając do swojej nazwy „13” lub X3 (trzynasta litera alfabetu to „M”). W połowie lat 90. kiedy sytuacja stała się napięta: siła zaczęła wchodzić w konflikty z grupami powiązanymi z La Eme, a w więzieniach dochodziło do bójek i zastraszeń. Właśnie wtedy na scenie pojawili się wpływowi członkowie obu stron. Po stronie ormiańskiej Paramaz „Parik” Bilezikchyan oraz Mher „Capone” Darbinyan, a po stronie La Eme kilku wysoko postawionych shotcallerów z Sureños. Parik i Capone postawili na dyplomację. Przez wspólnych znajomych w więzieniach zorganizowali serię sitdown'ów, podczas których ustalono zasady współpracy. W ramach porozumienia Armenian Power zgodziło się płacić tax za prowadzenie działalności przestępczej na terenach kontrolowanych przez La Eme. W zamian gang uzyskał ochronę - zarówno w więzieniach, jak i na ulicy. Sojusz szybko przekształcił się w partnerską relację biznesową. Siła zaczęła współpracować z Mexican Mafia przy dystrybucji narkotyków, wymuszeniach i praniu pieniędzy. Dzięki temu Armenian Power zyskało status „honorowego sojusznika”, co było ewenementem, gdyż większość grup innych narodowości musiała się podporządkować, a nie współpracować na równych zasadach. Dzięki temu układowi AP-13 mogło rozwijać się bez przeszkód na obszarach Los Angeles, Glendale i Burbank. Z kolei La Eme korzystało z dostępu do kontaktów siły, które otwierały im nowe źródła broni i pieniędzy. W praktyce ten sojusz sprawił, że Armenian Power stało się jedynym nie-latynoskim gangiem uznanym przez Mexican Mafia za partnera, a nie podwładnego. W świecie kalifornijskiej przestępczości zorganizowanej był to precedens, który zapewnił obu stronom ogromne korzyści - ale też wciągnął AP-13 w coraz bardziej złożone układy przestępcze, z których wielu członków nigdy już się nie wyplątało. FBI dowiedziało się, że strzelanina w 2008 roku była zoorganizowana przez gangsterów z AP13. Chociaż FBI wiedziało o Armenian Power od lat, to właśnie po tym publicznym widowisku agencja zintensyfikowała operacje “Power Outage” w sprawie grupy, której udokumentowana liczba gangsterów w południowej Kalifornii wynosi około 250 osób. Działania FBI były jedynie częścią ogromnej grupy zadaniowej wymierzonej w siłe, w skład której wchodziły również departamenty Police Los Angeles, Glendale i Burbank, a także Departament Szeryfa Hrabstwa Los Angeles, Secret Service i inne grupy federalne. W 2011 roku, po latach inwigilacji, podsłuchów i zeznań ofiary porwania i wymuszenia, która naraziła własne życie, 90 członków i współpracowników Armenian Power zostało oskarżonych przez władze federalne, a dziesiątki innych aresztowano. Lista ich pseudonimów jest długa i obejmuje takie aliasy jak Thick Neck, Guilty, Stomper, Gunner, Lucky, Menace i Casper - jedna z niewielu kobiet, które brały udział w tym procederze. Pomimo pseudonimów rodem z filmów noir z lat 40. XX wieku, ci uzbrojeni oskarżeni jeździli błyszczącymi BMW i Porsche i byli powiązani z misternymi schematami oszustw bankowych, kradzieży tożsamości i innymi wysoce wyrafinowanymi przestępstwami białych kołnierzyków. Szacuje się, że siła okradła ofiary co najmniej na 20 milionów dolarów. Operacja Power Outage trwała trzy lata, a zakończyła sie 16 lutego 2011 r. klęską ormiańskiej siły, gdzie zostali aresztowani najważniejsi członkowie. Całością zajmował sie prokurator federalny Esteban Martin Estrada. „Byli jak mafia starej daty, bo szli do ormiańskich i rosyjskich firm i próbowali je szantażować” – mówi zastępca prokuratora federalnego E. Martin Estrada. „Ścigali ludzi ze społeczności, o których myśleli, że nie zgłoszą się do organów ścigania. Zmuszali ich do płacenia – mimo że nie mieli żadnych powiązań z gangami”. W kwietniu, po tym, jak wielu z 90 oskarżonych mężczyzn i kobiet zostało skazanych w ramach plea deal, która pozwoliła im uniknąć procesu, jeden z baronów AP zaryzykował z federalną ławą przysięgłych. Mher “Capone” Darbinyan - domniemany lider siły, wraz z dwoma wspólnikami stawił się w budynku Sądu Okręgowego Stanów Zjednoczonych w centrum miasta, gdzie ława przysięgłych wysłuchała tygodni zeznań i zapoznała się z mnóstwem dowodów. Ława przysięgłych skazała Hollywood Mike, za 57 zarzutów karnych, w tym spisek w celu wymuszenia haraczu, wymuszenie, oszustwo bankowe i kradzież tożsamości. “Darbinyan, jeden z założycieli i liderów Armenian Power, grozi mu wieloletnie więzienie, gdy wkrótce zostanie skazany – jako jeden z ostatnich 90 gangsterów i ich wspólników, którzy zostali skazani. Jednak jego zasięg wykracza poza jego wolność". Ściany biura głównego prokuratora Estrady pokryte są zdjęciami członków siły. Gdy każdy z nich został skazany, Estrada przekreślał jego twarz. Zwycięstwo Estrady to rzadkość w takowych operacjach. W większości procesów federalnych z udziałem prokuratora federalnego oskarżeni przyznają się do winy, ponieważ mogą uzyskać korzystniejszą ugodę i nie stać ich na wynajęcie prywatnych adwokatów do przeprowadzenia pełnego procesu, który mogą przegrać. bOcJHE1.mp4 AP nie walczyło o „terytorium” w tych społecznościach. Zamiast tego utrzymuje „miejsca spotkań”, w których gangsterzy zbierają się, planują i popełniają przestępstwa. ~ Agent FBI Stebbins. Korzystając z tej sieci, na początku XXI wieku, tuż przed znaczącym spadkiem liczby poważnych przestępstw w Los Angeles, AP poszła w innym kierunku: nowa fala przywódców wyniosła gang na szczyt. Rozwój mafii AP można w dużej mierze przypisać Hollywood Mike'owi i Paramazowi Bilezikchyanowi, znanym jako P lub Parik. Dzisiaj większość AP'erów pozostaje Lowkey, odsiadują swoje wyroki, bądź nie żyją. Część z nich wyjechało walczyć w konflikcie w Syrii, ramię w ramię z bojownikami Hezbollahu i żołnierzami lojalnymi wobec reżimu Baszara al-Asada. Jednym z nich był Wino Ayee Peeyakan z AP-13. Dzisiaj Ormiańska siła jest praktycznie martwa, a ich działanie przypomina bardziej Azjatyckie gangi niż dawne struktury AP. Mimo to, AP'erzy dalej opłacają Tax La Eme za ochronę w więzieniach poprzez ich kobiety i cząstki legalnych bądź mniej legalnych biznesów.

Po hucznej akcji przeprowadzonej przez FBI w Vinewood w roku 2011, wielu członków AP13 zostało skazanych na wieloletnie wyroki. Przychodzi jednak czas, w którym duża część z nich, mimo braku oznak skutecznej resocjalizacji, obecnie wychodzi na wolność. Warto zadać pytanie: czy jesteśmy gotowi na przyjęcie z powrotem do społeczeństwa osoby potencjalnie groźnej i nie znającej innej rzeczywistości niż życie w przemocy i w bezprawiu. Większość wyroków dotyczyła między innymi: handlu narkotykami, wymuszeń, pobić, obrotu nieopodatkowaną gotówką, skimmingu czy po prostu kradzieży. Po akcji FBI Vinewood przez wiele miesięcy żyło w atmosferze niepewności i napięcia. Mieszkańcy byli świadkami licznych policyjnych patroli, blokad dróg i rewizji w lokalnych mieszkaniach. Choć skala przestępczości gwałtownie spadła, codzienne życie nie wróciło od razu do normalności – ludzie obawiali się powrotu „starych gangów” i nowych, mniej znanych grup przestępczych. Wielu mieszkańców opisywało poczucie ulgi, ale i ostrożnej czujności. W Vinewood znikały jawne akty przemocy, jednak podskórnie wciąż krążyła atmosfera dawnych porachunków i lęku przed odwetem. Sklepy i lokale usługowe powoli wznawiały działalność, a rodziny wychodziły częściej na ulice, jednak niepewność i pamięć o poprzednich latach przestępczości nadal wpływały na codzienne życie. Vinewood, 13 lutego 2024 – Grupa uderzeniowa FBI przeprowadziła akcję w dzielnicy opanowanej przez ormiański gang „AP13”. Funkcjonariusze zarekwirowali kilogramy narkotyków, setki porcji przygotowanych do sprzedaży oraz dziesiątki sztuk nielegalnej broni palnej. Około 30 osób zostało zatrzymanych i postawionych przed sądem w Los Santos, a część z nich trafiła do tymczasowych aresztów. Lokalne władze ogłosiły akcję za wielki sukces, podkreślając rozbicie kluczowych struktur gangu. Po roku od interwencji ulice Vinewood stały się wyraźnie bezpieczniejsze – spadła liczba napadów i wymuszeń, a mieszkańcy mogli swobodniej poruszać się po dzielnicy. W sklepach i lokalach usługowych zauważalny był wzrost klientów, a rodziny częściej wychodziły na spacery po okolicy. Jednocześnie część społeczności pozostawała ostrożna i czujna. Wieloletnie doświadczenia z działalnością AP13 sprawiły, że ludzie wciąż obserwowali podejrzane osoby i sytuacje, pamiętając wcześniejsze lata przemocy i wymuszeń. Mimo poprawy bezpieczeństwa Vinewood nie zapomniało o przeszłości, a świadomość, że byli członkowie gangu mogą w każdej chwili powrócić do życia poza więzieniem, wciąż była obecna w codziennych rozmowach mieszkańców. The Syria-Turkey Conflict: Impacts on Armenian Communities and Returning Gang Members Konflikt między Syrią a Turcją, który wybuchł w 2011 roku, miał głębokie korzenie historyczne i etniczne, szczególnie w kontekście ormiańskim. Dla wielu Ormian, zarówno w Syrii, jak i w diasporze, wojna była nie tylko walką o przetrwanie, ale także kontynuacją długotrwałego konfliktu z Turcją, sięgającego czasów ludobójstwa Ormian w 1915 roku. Tło konfliktu syryjsko-tureckiego W 2011 roku, po wybuchu protestów przeciwko reżimowi Baszara al-Asada, Turcja poczuła się zagrożona przez rosnącą obecność kurdyjskich bojowników na granicy. W odpowiedzi, w latach 2016–2022, Turcja przeprowadziła serię operacji wojskowych w północnej Syrii, mających na celu eliminację kurdyjskich milicji, które Ankara uważała za przedłużenie Partii Pracujących Kurdystanu (PKK). Te działania doprowadziły do utworzenia strefy wpływów kontrolowanej przez prorządowe siły syryjskie wspierane przez Turcję. Postrzeganie wojny przez Ormian Dla Ormian wojna w Syrii była kontynuacją walki o przetrwanie ich kultury i tożsamości. Wielu z nich postrzegało reżim Asada jako gwaranta ochrony przed eksternalnym zagrożeniem, zwłaszcza ze strony Turcji. Wspólna historia traumy, związana z ludobójstwem Ormian, sprawiała, że sojusz z reżimem Asada był dla nich logiczny, mimo kontrowersji związanych z jego polityką wewnętrzną. Perspektywa członków gangów Dla członków gangów, takich jak AP13, wojna w Syrii była okazją do zaistnienia w nowym kontekście. Dla niektórych była to możliwość ucieczki od dotychczasowego życia pełnego przemocy i przestępczości. Wojna oferowała im strukturę, cel i poczucie przynależności. Jednakże, doświadczenia z frontu, brutalność konfliktu i zetknięcie z realiami wojny, często prowadziły do głębokich traum i problemów psychicznych. Powroty do USA Po zakończeniu działań wojennych, wielu weteranów, w tym członków gangów, powróciło do Stanów Zjednoczonych. Ich reintegracja była trudna – borykali się z PTSD, uzależnieniami i trudnościami w adaptacji do cywilnego życia. Społeczności lokalne, takie jak Vinewood, były zmuszone zmierzyć się z wyzwaniem przyjęcia osób, które przeszły przez ekstremalne doświadczenia wojenne, nie zawsze posiadając odpowiednie wsparcie psychiczne czy społeczne. W kontekście Vinewood, gdzie gang AP13 miał swoje korzenie, powroty tych weteranów stanowiły dodatkowe wyzwanie. Mieszkańcy obawiali się, że doświadczenia wojenne mogą prowadzić do eskalacji przemocy i destabilizacji lokalnej społeczności. Z drugiej strony, niektórzy widzieli w ich powrocie szansę na reintegrację i odbudowę dzielnicy, bazując na doświadczeniach z przeszłości, gdzie gangi były częścią tkanki społecznej Vinewood. Vinewood Today: Between Silence and Fear as Former AP13 Members Return W Vinewood między lokalnymi gangami rozeszła się wieść że mała grupa składająca się z aperów niewidzianych już od paru lat zaczęła się zaopatrywać w broń palną, narkotyki, a nawet wznowili swoje aktywności za świętości. Lokalne służby rozpoczęły wzmożoną aktywność w rewirach dawnej aktywności AP13. Po upadku AP13 wielu dawnych członków poszło w swoją stronę – część zniknęła, część rozpoczęła nowe życie, inni trafili na margines. Jednak zawsze znajdą się tacy, którzy nie potrafią żyć inaczej. Niektórzy spotkali się ponownie nie przez przypadek, ale przez wspólną potrzebę – nikt z nich nie umiał odnaleźć się w normalnym życiu. Każdy miał inne doświadczenia: jedni wracali z więzienia, jeszcze inni nigdy nie wyszli z ulicy. Chodzi na razie o stworzenie małej struktury, w której każdy może ufać pozostałym. Jest to grupa oparta na lojalności i przeżyciach, a nie na formalnej przynależności. Spotykają się w prywatnych mieszkaniach i organizują tam akcje prowadzące do szybkiego i pewnego zarobku.

WELCOME TO ARMENIAN Armenian Power 13 (AP13), znany również jako West Side Armenian Power 13 (WSAP13) lub Armenian Mafia to ormiańsko-amerykański gang uliczny założony w społeczności Little Armenia w dzielnicy East Hollywood w Los Angeles w Kalifornii. Znany jest ze swoich powiązań z meksykańskimi, czarnymi, włoskimi i rosyjskimi grupami przestępczymi. Za siłę napędową Armenian Power uważa się zazwyczaj rosyjską mafię. Pod koniec lat 80. mniejsze grupy członków gangu zaczęły przejmować kilka dzielnic w całym mieście Los Angeles. Silne powiązania ze wschodnimi rodzinami przestępczymi gwarantowały stały przepływ zaopatrzenia, co pozwoliło grupie się rozwijać. Początkowo organizacja młodzieżowa, Armenian Power wkrótce przekształciła się w bardziej złożone przedsiębiorstwo przestępcze. Członkowie gangu zaczęli prosić lokalne firmy o pieniądze za ochronę, co ostatecznie zmusiło ich właścicieli do wynajęcia prywatnych agencji ochrony lub zwrócenia się o pomoc do LAPD. W połowie lat 90. Armenian Power rozrosło się do ponad 200 aktywnych członków. Mimo że gang był stosunkowo mały w porównaniu do innych grup, udało mu się zyskać sławę. W 1997 r. policja oszacowała, że członkowie tego stowarzyszenia dokonali co najmniej 12 zabójstw z przejeżdżającego samochodu. W miarę jak gang się rozrastał, organy ścigania zwróciły uwagę na działalność Armenian Power w całym stanie Kalifornia. Początkowo grupa odpowiadała tylko za drobne rozboje i mniej brutalne przestępstwa, takie jak nielegalny hazard, ale przeszła do bardziej obciążających działań. Oszustwa i śmiertelne ataki stały się preferowanym sposobem działania tych przestępców. Armenian Power wkrótce znalazło się w środku dużych kręgów wymuszeń, a prostytucja i handel narkotykami stanowiły również większość dochodów grupy. Podobnie jak inne gangi, AP-13 zyskał reputację brutalnej grupy, szczególnie w konfliktach z rywalami lub podczas rozwiązywania wewnętrznych sporów o władzę. Gwałtowne konflikty stały się również normą, ponieważ gang rozszerzył się na nowe terytoria. Co najważniejsze, członkowie Armenian Power spędzili znaczną część dekady walcząc z latynoskimi gangami ulicznymi o kontrolę nad miastem Los Angeles. Kilka publicznych zabójstw, w tym 17-letniego ucznia pochodzenia latynoskiego przed lokalną szkołą średnią, zwróciło uwagę mediów na grupę. 3 tygodnie później 37-letni Armen Petrosyan (znany również jako Silent), wieloletni lider i współzałożyciel Armenian Power, został zastrzelony w ormiańskiej restauracji Souren’s Deli na Hollywood Boulevard przez 17-letniego Jose Arguetę, członka White Fence, gangu ulicznego Sureno. Masowa strzelanina w North Hollywood (Valley Village) 3 kwietnia 2010 r. Nerses Arthur Galstyan i inni członkowie Armenian Power 13 zebrali się w Hot Spot Cafe Mediterranean w Valley Village w Los Angeles, aby uczcić życie przyjaciela, który zginął w wypadku samochodowym w 2009 r. Zmęczony byciem pachołkiem gangu, po wyjęciu broni ze swojego samochodu, Galstyan wrócił do lokalu i otworzył ogień. W 2016 r. Galstyan został skazany za wielokrotne morderstwa, w tym dwa przypadki usiłowania zabójstwa z premedytacją – ledwo unikając kary śmierci – i został skazany na dożywocie. W społeczności ormiańskiej strzelanina ta jest postrzegana jako haniebny czyn; często porównywany do ludobójstwa Ormian na początku lat 1900. W celu powstrzymania wzrostu potęgi Armenii, lokalne i federalne agencje zaczęły łączyć zasoby. Rezultatem byłaby operacja na dużą skalę. Ponad 1000 agentów z ATF, DEA i kilku lokalnych departamentów policji dokonało aresztowań w całym stanie. OPERACJA POWER OUTAGE Operacja "Power Outage" była dużym śledztwem federalnym, które miało na celu rozbicie działalności gangu Armenian Power 13 oraz związanych z nim przestępczych organizacji. Śledztwo to przeprowadzono w Stanach Zjednoczonych, głównie w Los Angeles, a jego efektem było zatrzymanie kilkudziesięciu członków gangu i powiązanych osób. W ramach akcji aresztowano ponad 90 członków i współpracowników Armenian Power, oskarżonych o działalność przestępczą. Aresztowania miały miejsce głównie w Los Angeles, Glendale, Burbank i innych częściach Kalifornii. Śledztwo obejmowało ponad 7 lat działań wywiadowczych i podsłuchów. Przejęto znaczne sumy pieniędzy, broń oraz fałszywe dokumenty. Zarzuty przeciwko AP13 Członkowie gangu zostali oskarżeni o: Oszustwa bankowe i kradzież tożsamości – kradzież informacji finansowych i skimming kart kredytowych. Pranie brudnych pieniędzy – korzystanie z fałszywych firm i kont bankowych do legalizowania nielegalnych dochodów. Wymuszenia i zastraszanie – stosowanie przemocy wobec przedsiębiorców i rywali. Przemoc z użyciem broni palnej – m.in. morderstwa i porwania. Handel narkotykami – głównie dystrybucja kokainy, metamfetaminy i innych substancji. Zatrzymania kluczowych liderów gangu osłabiły Armenian Power 13. Gang stracił dużą część swojej sieci przestępczej, choć nadal funkcjonuje w zmienionej formie. Operacja "Power Outage" była jedną z największych akcji wymierzonych w przestępczość zorganizowaną w Kalifornii w tamtym okresie. Hollywood nigdy nie znosiło próżni. Choć operacja "Power Outage" z 2011 roku osłabiła Armenian Power 13, eliminując wielu aktywnych członków, jej skutki nie były wystarczająco głębokie, by całkowicie wykorzenić wpływy gangu. W ich miejsce pojawiły się inne grupy, ale struktury, interesy i kontakty AP-13 przetrwały – często przejmowane przez tych, którzy uniknęli aresztowań. Tak powstały nowe konfiguracje grup, łączących zarówno młodych, ambitnych bangerów, jak i weteranów z wieloletnim stażem. Pod flagą Armenian Power nadal prowadzili działalność, utrzymując dziedzictwo gangu na wolności. Jednym z przykładów tej ciągłości jest sytuacja na Spanish Avenue, gdzie kontrolę nad terytorium przejął Vahan "AP Silver" Basmajian. Jest to postać dobrze znana w środowisku Armenian Power – związany z gangiem od początku lat dwutysięcznych, zdobył renomę zarówno wśród swoich, jak i w kręgach konkurencyjnych gangów. W czasie operacji w 2011 roku, dzięki zręczności i pewnemu szczęściu, udało mu się uniknąć uwikłania. Zdecydował się na tymczasowe porzucenie aktywności w gangowych szeregach, tłumacząc to "sprawami rodzinnymi". Jego chwilowe wycofanie z działań pozwoliło mu uniknąć aresztowania, a później wrócić w pełni sił do swoich interesów. Obecnie Vahan Basmajian zarządza ulicznym biznesem na Spanish Avenue. Dzięki szerokiej sieci kontaktów, jaką wypracował przez lata, oraz reputacji lojalnego i bezwzględnego lidera, udało mu się zabezpieczyć wpływy AP-13 w tej części miasta. Zajmuje się przede wszystkim wymuszeniami, handlem narkotykami i praniem brudnych pieniędzy, ale jego działania sięgają również do bardziej dyskretnych operacji finansowych, co pozwala mu utrzymać wizerunek człowieka z klasą, ukrywającego swoją prawdziwą działalność. Pomimo tego, że operacja z 2011 roku zadała silny cios Armenian Power, ślad po "APerach" nigdy całkowicie nie zniknął. Ich duch i wpływy żyją dalej w osobach takich jak Basmajian, którzy, wykorzystując swoje doświadczenie i kontakty, są w stanie kontynuować działalność, adaptując się do nowych warunków i pozostając wiernymi dziedzictwu gangu. Cześć! Razem z chłopakami po zamknięciu kilku projektów, w których mieliśmy okazje grać wyszliśmy z inicjatywą otworzenia czegoś własnego. Padło na Gang Armenian Power 13. Mimo iż o wspomnianej Ormiańskiej sile aktualnie jest mało informacji do czasu operacji Power Outage w 2011 roku była to dosyć potężna i mocna grupa. Zamierzamy grać aperów, którzy przetrwali operacje oraz i młodą krew, ktora reprezentuje Low-Mob. Ekipa, z którą będę grać - grała już ze mną i moge za nich ręczyć. Naszym celem jest napędzenie odpowiednika Hollywood na serwerze (Vinewood) i zbudowanie Little Armenia, łącząc świat branży, przedsiębiorstw jak i przestępczy. Nie zamykam sie na dobra gre z FBI. Dla każdego, który chętny jest pograć sobie z nami lub przy nas - zapraszam do wiadomości prywatnej na forum albo moim discord. Szukamy osób, które postawią noge z nami na projekcie. Pozdro! Wszelkie dopytki w sprawie projektu jestem w stanie rozwiązać na ticket. Ekipa projektu: Abuk mighty Martinnn parapetoficjalnie (pielgrzym) MSI superr Ok Yoyek + kilka jeszcze niezdecydowanych osób

Metaamfetamina, znana także jako metamfetamina, jest niezwykle potężnym narkotykiem psychoaktywnym, który wywiera silne działanie stymulujące na układ nerwowy. Jest to substancja syntetyczna, która może być zażywana na różne sposoby, włączając w to spożycie doustne, wstrzyknięcia lub wdychanie przez nos. Często występuje w postaci kryształków lub białego proszku, co ułatwia jej używanie i rozprowadzanie. Działanie metaamfetaminy polega na zwiększaniu poziomu neuroprzekaźników, takich jak dopamina, co prowadzi do intensywnego wzrostu energii, uczucia euforii oraz zwiększonej czujności. Ten natychmiastowy efekt może być niezwykle kuszący dla osób poszukujących szybkiego pobudzenia i poprawy nastroju. Niestety, mimo swojego krótkotrwałego "efektu poprawy", metaamfetamina jest jednym z najbardziej niebezpiecznych narkotyków na rynku. Uzależnienie od niej może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu, serca i układu oddechowego. Regularne zażywanie może prowadzić do poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak psychoza, halucynacje i paranoja. Narkotyk ten stał się obiektem zainteresowania na całym świecie, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie jego popularność spowodowała ogromną liczbę tragedii i zgonów. Używanie metaamfetaminy nie tylko niszczy życie jednostki, ale także wpływa na całe społeczności poprzez zwiększenie przestępczości, dezintegrację rodzin i obciążenie systemów opieki zdrowotnej. Dlatego też walka z problemem metaamfetaminy wymaga nie tylko indywidualnego wsparcia dla osób uzależnionych, ale także szeroko zakrojonych działań prewencyjnych i edukacyjnych, mających na celu zmniejszenie popytu na tę substancję oraz ograniczenie jej dostępności na rynku.

National Insurance Crime Bureau (NICB) twierdzi, że dzisiejsze auta są wyposażone w drogie części i technologie, które zwiększają koszty napraw, nawet przy drobnym wypadku. Drogie części będą w dalszym ciągu powodować kradzieże samochodów, ponieważ przestępcy kradną samochody osobowe i ciężarowe, aby je rozebrać i sprzedać części na czarnym rynku. Według wstępnych danych FBI dotyczących przestępczości za 2017 rok, w zeszłym roku liczba kradzieży pojazdów w USA ponownie wzrosła o ponad cztery procent. W wielu odzyskanych pojazdach brakuje kół, felg lub innych kluczowych części, natomiast te, które nigdy nie zostaną odzyskane, trafiają do dziupli, gdzie są szybko demontowane i sprzedawane kawałek po kawałku. NICB sprawdziło koszty części zamiennych do 10 najczęściej kradzionych modeli z 2016 r. Średnie ceny części producentów oryginalnego wyposażenia (OEM) zostały pobrane z bazy danych zawierającej ponad 24 miliony wycen uszkodzeń pojazdów wygenerowanych na potrzeby roszczeń ubezpieczeniowych w latach 2016 i 2017. Na liście znalazły się takie części, jak zderzaki, drzwi, błotniki, maski i reflektory. Główne komponenty, takie jak silnik i skrzynia biegów, nie zostały uwzględnione. Toyota Camry 2016, najczęściej kradziony model 2016 w naszym najnowszym raporcie „Hot Wheels”, miała 15 często wymienianych podzespołów o wartości prawie 11 000 dolarów nie uwzględniając robocizny. „Dla profesjonalnej siatki złodziei kradzież i rozbiórka pojazdów na części zawsze była dochodowym biznesem” – powiedział starszy wiceprezes i dyrektor operacyjny NICB Jim Schweitzer. „W dzisiejszych samochodach osobowych i ciężarowych części są często warte więcej niż nienaruszony pojazd i mogą być łatwiejsze do transportu i sprzedaży. Dlatego jesteśmy świadkami tak wielu kradzieży kluczowych przedmiotów, takich jak koła, opony i tylne klapy… zawsze jest na nie rynek." „Wspieramy wysiłki organów ścigania, zwłaszcza grupy zadaniowe ds. kradzieży samochodów, które skupiają się na tego rodzaju kręgach złodziei. Zamknięcie siatki złodziei i dziupli może mieć duży wpływ na ograniczenie kradzieży w społeczności”. Źródło: NICB