Znajdź zawartość

The DRAYprint Na przestrzeni ostatnich dekad styl ubioru wśród różnych grup społecznych drastycznie zmienił się, co doprowadziło do powstania nowych, unikatowych firm odzieżowych. W tym marek, które z czasem zaczęto postrzegać jako ekskluzywne, nie ze względu na jakość materiału, a na marketing, ograniczoną dostępność i kultowy status wśród młodszego pokolenia. Ceny ich ciuchów stały się zaporowe dla większości ludzi z klasy pracującej czy osób dorastających w dzielnicach o niższym dochodzie. Ciuchy za kilkaset dolarów oraz buty, które potrafią kosztować tyle co używane auto rzadko są dostępne dla każdego. Randarious "Drayzo" Pierce szybko zauważył, że zapotrzebowanie na markowe ubrania nie wynika z realnej potrzeby posiadania oryginału, tylko z chęci pokazania się w czymś, co robi wrażenie. Ludzie nie sprawdzają numerów seryjnych, nie analizują szwów, wystarczy że logo jest na swoim miejscu. Wykorzystując te lukę, zaczął od importowania podróbek z Azji, które sam selekcjonował pod kątem jakości. Wyposażając się w hurtową ilość podrabianych ciuchów zaczął uzbrajać się w sprzęt, który umożliwi mu podrabianie paragonów, dokładne przeróbki ciuchów, tak by nie dało się zweryfikować oryginalności produktu. Sprzedaż początkowo rozrastała się wśród znajomych, przez DM-y na social mediach. Jednak szybko okazało się, że zainteresowanie przekracza najbliższy krąg. Drayzo zaczął celować w konkretne środowiska, młodych ludzi z osiedli, znajomych z High School i wszystkich, którzy chcieli wyglądać na bogatych, mimo że zawyżone ceny im na to nie pozwalały. Młode pokolenie, do 25 roku życia okazało się żyłą złota dla Randariousa. Zaczął on nagłaśniać swoją działalność na różnych portalach internetowych, wszędzie zaznaczając swoje niskie ceny. Z czasem zaczął on również sprowadzać produkty, które w oryginalnych sklepach oznaczone były jako wyprzedane, co jeszcze bardziej zwiększyło chęć pozyskania ich przez kupców.