Znajdź zawartość

Christopher Melton (A/K/A PENI Hater, Boogeyman) od zawsze był kwintesencją życia w Orange County, oraz w hybrydowym gangu Public Enemy Number One kto nie rozumiał znaczenia tych słów, po chwili spędzonej z nim wiedział już wszystko o tutejszych realiach, kto co, gdzie, kiedy i jak. Jego najlepszy ziomek, Dave Warren alias PENI Skipper który w późniejszym czasie na 30-urodziny w prezencie od ojca dostał tatuaż koniczyny, który przypieczętował wstąpienie do Aryan Brotherhood, powiedział kiedyś "Kolo chyba zasuwa z książką telefoniczną bo raz potrzebowałem numeru do serwisu Makity to ten koleś wyciągnął trzy numery do biura." w rozmowie z Daniel Blade, kiedy potrzebował kontaktu z właścicielką undergroundowego klubu, który na przestrzeni czasu kiedy gang South Bay Skinheads 310 hrabstwo dalej, upadał i odchodził w zapomnienie, służył za safe-spot białym gangsterom którzy uszli z życiem z metamfetaminowego horroru Los Angeles County i wrócili do codzienności w Huntington Beach. Public Enemy Number One (PENI) is an unusual hybrid of a racist skinhead gang, street gang and prison gang. Since the early 2000s, the group has grown considerably, particularly in California, where it originated, and has also spread to nearby states. Urodził się i wychowywał na ulicach Newport Beach i mając ledwo czternaście lat, kręcił się z lokalnymi pomniejszymi klikami i większymi gangami peckerwoodów, ze względu na zajawke do surfingu gdzie dzięki znajomym z podobnymi zainteresowaniami łatwo wpaść w towarzystwo które łączy miłość do fal, ale także zarabiania gotówki wycierając mordę swastyką. To łączyło się z szybkim kontaktem z narkotykowym światem, głównie metamfetaminą w której zakochał się automatycznie. Trudne warunki w domu nie pomagały, młodszy i bezbronny brat Ronald padał ofiarą przemocy od strony matki, kiedy jedyny i ten "normalny" żywiciel rodziny Vincent Melton A/K/A Junior większość dni w tygodniu spędzał na oddalonym o około pięćdziesiąt mil Hollywood, na którym oddział Vagos Motorcycle Club rozwijał się w najlepsze, a Vincent pełniąc funkcję sierżanta oddziału dbał o jego interesy na pierwszej linii frontu. To co działo się, kiedy wracał do domu? Lepiej tego nie tykać, niektóre rzeczy powinny pozostać zapomniane na wieki wieków amen. PENI's increasing strength stems to a large degree from its ability to position itself as a white power criminal organization capable of operating both on the streets and in the prison yards as foot soldiers for older, more established white supremacist prison gangs, such as the Aryan Brotherhood. Dwa lata później dochodzi do decyzji która prawdopodobnie odmieniła losy wielu białych gangsterów którzy dalej prężnie działają na zachodnim wybrzeżu, a konkretnie przeprowadzka do Huntington Beach. Właśnie tam stare znajomości z Newport Beach pozwoliły lepiej zaadaptować mu się w to środowisko. Uzależnienie od metamfetaminy przybliżyło go do nawiązywania tych nowych znajomości, wymieniać można po kolei wyszukując członków gangu z wykresów oraz dokumentów U.S JUSTICE DEPARTMENT a następnie przypisując, jakich przestępstw zdążył się dopuścić z tymi łysymi łbami. Ale to jedna osoba, po której odziedziczył na przestrzeni tamtego roku pozycję władzę odegrała najważniejszą rolę. To za Skipperem poszedł młody i gniewny Christopher Melton i to on był triggerem, aby mógł podążać dalej ścieżką białej supremacji w SoCal której trzonem jest, był i najprawdopodobniej już zawsze będzie Aryan Brotherhood (AB), nazywane również One-Two, Alice Baker czy The Brand. W tamtych latach jak powszechnie wiadomo, Bractwo Aryjskie zdecydowanie wolało już stawiać na Public Enemy Number One, tym samym przemieniając gang punków w pełnoprawnych i bezwzględnych żołnierzy podlegających im, niżeli chociażby Nazi Low Riders, zostawiając ich daleko w tyle. Dzięki tym warunkom i jego starszemu ziomalowi Skipperowi, mógł zacząć obracać się w towarzystwie pełnoprawnych gangsterów PEN1, ze względu na to że to ostatni wychowanek starych PENI z lat 1994-1998, a jego przyszywany ojciec mógł pochwalić się dochodami na tle zorganizowanej przestępczości, czyli The Brand. Dzięki koneksjom, jakie Warren posiadał, ale że Melton znał Warrena, to głowę zgolono mu w wieku siedemnastu lat, czyli w tym samym wieku co on, ale kilka lat później. Ten słynny /put-on/ do hybrydowego gangu odbył się na ulicy, mimo że spora część dzieciaków która nawet była lepsza i wtedy inteligentniejsza od Hatera do więzienia stanowego wchodziła jedynie ze swastyką, a dopiero po paru latach wracała na wolność z gangową dziarą. Heavily involved in the drug trade, PENI members have a strong history of violence, both in the prisons and on the streets. In addition to drug-related criminal activity, PENI members have committed a number of violent crimes, including assault, murder and attempted murder. Na wolności Christopher Melton nazywany jeszcze PENI Boogeyman, ze względu na to jak jarał się się za dzieciaka franczyzą filmową Halloween któryś z ziomów połączył to z tym, jakim jest ogromnym sukinsynem noszącym rozmiar buta US 12 i tak rozniosło się po dzielni, że każdy zaczął tak mówić, zaczynał raczej klasycznie od handlu metamfetaminą oraz heroiną na ulicach i punkowych koncertach odbywających się w Huntington Beach, na których był stałym bywalcem z innymi starszymi czy młodszymi PENI. To właśnie narkotyki były rzeczą która była powodem dla którego pierwszy raz został skazany. Postawiony przed sądem Wyższym w West Justice Center w Westminster usłyszał wyrok sześciu lat pozbawienia wolności, ze względu na przynależność do gangu oraz tego, że był już pełnoletni karę odbywał w Pelican Bay State Prison w Crescent City. Mimo, że życie za kratami zmienia człowieka nawet jeżeli na ulicy widziało się wiele, dla świeżego PENI to same kontakty. The group’s mercenary and criminal nature, coupled with a white supremacist ideology and a subculture of violence, makes it a triple threat, both to law enforcement and to the public at large. Mimo tego, że Hater na dobre wychylił się na ulicę po grubej odsiadce kiedy największe legendy wybrzeża zaszyły dupę, to parę lat temu uzyskał status Enforcera czyli prawej łapy Warrena, który nigdy nie wypadł z gry. Udało mu się to dzięki zbudowania siatki białych gangsterów którzy działali pod jego okiem, jako starszego i bardziej doświadczonego PENI. Załoga ta liczyła innych skinheadów z tego samego gangu, którzy byli mu najbliżsi oraz tych mniej wpływowych gangsterów z pomniejszych klik, albo tych, którzy sami je tworzyli, jak dla przykładu Hate Riders które latało po plaży z puchami i rzucało tematem który wychodził spod jego ręki. Najciekawsze ksywy i nazwiska jakie można wymienić z tamtych lat? Nie wielu zostało ich przy życiu, lecz wciąż Derek "Joker" Kilpatrick (Trzymający Hate Riders za mordę), Maller "Shotgun" Kragger (Na którego Hater zdążył wydać zielone światło), Landon "Mad Dog" Freeman, Weston "Sicko" Murray, a zapomnieć nie można o nazwiskach które znaczyły najwięcej, czyli Vince "Reaper" Bale, oraz wisienka na torcie załogi z tamtych lat, czyli sam brat Christophera Meltona, Ronald "Turbo" Melton. Mimo wszystko, tamte lata nie odbudowały renomy gangu, która unosiła się jeszcze parę lat wstecz, a najprawdopodobniej przez zbyt duży hałas który wygenerowała grupa dzieciaków czująca się zbyt pewnie przez towarzystwo Peneyee. Po dłuższym czasie wszystko stanęło w miejscu, a każdy kto uszedł z życiem wędrował od tej chwili własnymi ścieżkami. Kilpatrick zaćpał się na śmierć, Murray stracił życie z rąk pechowego duo, czyli Cisco i Maniaca, No a Freeman? Freeman po prostu się rozpłynął. Jedynie młodszy Melton poszedł w ślady ojca ukierunkowując się na jazdę dla Vagos Motorcycle Club, a Kragger oraz Bale zajęli się swoimi sprawami. Christopher Melton miał zdecydowanie gorzej, bo jego życiem metamfetamina zawładnęła tak mocno, że typowy piątkowy wieczór zakończył się rozprawą oraz przymusowym odwykiem, który jak się okazało uratował jego życie. Teraźniejszość okazała się być niesamowicie kusząca, ze względu na doniesienia o South Bay Skinheads 310 które stara się przetrwać na ulicach Hermosa Beach. Starsi z Public Enemy Number 1 zainteresowali się pomocą dla prawie martwego gangu, przepuszczając metamfetamine, fałszywe dokumenty oraz broń palną do South Bay Area. Mimo wskrzeszenia gangu, prawdopodobnie starszyzna Los Angeles County strzeliła sobie w kolano i pozwoliła przejąć inicjatywę Peneyee i zabierając ze sobą tych, którzy wyróżniali się najbardziej. Ta ciężka i codzienna walka o wpływy w Hermosa i Redondo Beach zakończyła się sukcesem, który trwał krótko. South Bay Skinheads 310 decyzją świeżego Shotcallera PEN1, oraz dwóch nazwisk które ciągnęły za sobą legendę Aryjskiego Bractwa zostało zakopane dwa metry pod ziemią a głównym powodem było zniknięcie tamtejszego Keyholdera gangu, czyli Daniel "Baron" Blade. Był to czas kiedy Peneyee nad którym bezpośrednio Christopher "Hater" Melton trzymał już pieczę znowu przeżywało swoją złotą erę, której skutkiem był powrót do Orange County. Hater razem ze swoją załogą, która była już zdecydowanie większa, silniejsza i bardziej wpływowa oblegała tereny Huntington Beach. No a Skippera? on zdecydował się wrócić na stare śmieci, czyli do Newport Beach. Kolesi od Hatera może nie było zbyt wielu, ale nadrabiali łbem i umiejętnościami zarabiania gotówki. Ksywy takie jak Pokey, Silent, Terror, Doc, Guilty, Scabby i w dalszym ciągu Reaper, budziły szacunek w rozkładzie jazdy białej fury, bo każdy wiedział że są sztywno powiązane czerwonym markerem z PENI Hater. Tyle że w tym samym czasie Hater ukierunkował swoje życie na to bardziej "normalne" po lawinie gówna jakie wylało się na niego i jego kolesi przez cały ten czas. Kiedy reszta zarabiała gotówkę w jego imieniu, odchodziła na swoje, trafiała za kraty albo po prostu traciła życie, on chcąc zminimalizować to ryzyko oświadczył się i myśląc o rodzinie odciął się od całego hałasu, lecz w dalszym ciągu nie dopuszczając do siebie słów /Drop-Out/. Na plaży gdzie gangi decydują się na głośne działania, brutalne morderstwa oraz ryzyko przy stawianiu każdego swojego kroku, on sam zdecydowanie woli już ciszę i unikanie sytuacji w których będzie musiał podjąć decyzję czy pobrudzić sobie ręce, czy stracić wszystko. Można powiedzieć, że biali gangsterzy którzy działają bezpośrednio pod PENI Hater, tworzą raczej zorganizowaną grupę o charakterze przestępczym, niżeli odnogę hybrydowego gangu, którą jednak mimo wszystko w dalszym ciągu są. Dziś można stwierdzić że do Peneyee dołączasz tak naprawdę w momencie w którym zrozumiesz, że to nie jest teatrzyk ćpunów o rasistowskich przekonaniach, a biała mafia która od lat zakorzeniona jest w punkowej scenie z której się wywodzi.

Wiedza dotycząca przestępstw białych kołnierzyków przez długie lata była "gatekeepowana" przez przestępców aby jak najmniej ludzi potrafiło się wbić w ich interes, wliczając w to służby. Zajmowali się tym głównie "poważni mafiozi", studenciaki prawa i ekonomii, oraz osoby zaufania publicznego. Wraz z rozwojem technologii informacyjnych dostęp do materiałów w tej tematyce gwałtownie zaczął rosnąć, tym samym otwierając te drzwi dla nowych ludzi w biznesie. W drugim dwudziestoleciu XXI wieku szczyle zaczęły wchodzić w przestępstwa "white collar" wręcz oknami, zaczynając od prostego szaro strefowego nadużywania kart curve (i promocji generującej pieniądze na koncie curve bez KYC), aż na jednym z najpoważniejszych przestępstw finansowych w USA, cardingu, kończąc. Teraz nawet przeglądając threads, tiktoka czy youtube można zobaczyć treści z danymi kradzionych kart, wychwalające styl życia przestępcy finansowego, czy wprost będące tutorialami na swoją pierwszą wyjebę. Programy Medi-Cal, Medicare i Medicaid odgrywają kluczową rolę w amerykańskim (a w przypadku Medi-Cal kalifornijskim) systemie opieki zdrowotnej, zapewniając ubezpieczenie milionom osób starszych, niepełnosprawnych i rodzin o niskich dochodach. Niestety, ich ogromna skala i złożoność sprawiają, że są one również podatne na różnego rodzaju nadużycia finansowe. Oszustwa nie tylko osłabiają zaufanie publiczne, ale także odciągają cenne środki, które powinny trafiać do najbardziej potrzebujących pacjentów. Nadużycia przybierają różne formy, a ich sprawcami są zarówno pojedynczy pacjenci, jak i zorganizowane grupy przestępcze, a nawet nieuczciwi dostawcy usług medycznych. Do najpopularniejszych metod należą: Fałszywe rozliczenia – wystawianie faktur za nigdy nieświadczone usługi lub procedury medyczne. Kickbacki (łapówki) – korupcyjne praktyki, w których lekarze lub placówki otrzymują wynagrodzenie za kierowanie pacjentów do konkretnych usługodawców. Nadużycia związane ze sprzętem medycznym – np. rozliczanie drogiego sprzętu, który nigdy nie został dostarczony pacjentowi. Kradzież tożsamości pacjentów – wykorzystywanie danych osób uprawnionych do wystawiania fikcyjnych faktur. Dylan Bretches alias Iceberg, cieszący się szacunkiem i respektem na South Bay ze względu na ojca trzymającego klucze od jednego bloku w San Quentin State Prison, tworzy kilkuosobowy odłam gangu. Zajmują się przestępstwami białych kołnierzyków, co przyczynia się do rozwinięcia drugiej najważniejszej działalności SBS - White Collar Crimes.

Cassian "BUMPER" Woodham to gość, który urodził się z przypadku, a dorastał w wstrętnych dla życia warunkach. Jego matka była aktywną narkomanką, ofiarą systemu czy jedną z ostatnich członkini Women of the Ku Klux Klan, a jej życie przez ostatnie lata opierało się na ćpaniu, narzekaniu i smęceniu. Ojciec Woodham wyszedł z dziada pra dziada, a za swojego życia był dosyć spokojnym mężczyznom. Raz na jakiś czas zdarzało mu się wpaść w furię, która skutkowała kolejnymi problemami w rodzinie, ale w odsłonie publiczno-społecznej zawsze wyglądał na równego białego gościa. Rodzina Cassiana zawsze różniła się nieco od innych. Przed swoim uzależnieniem, matka Cassiana ciężko pracowała i zajmowała się kluczowymi decyzjami w domu Woodhamów, tym samym robiąc za /głowę rodziny/, a ojciec wychodził na tego, który zajmował się domem. Zajmował się tylko domem, bo w wychowanie swojej pociechy miał ostro wbite. BUMPER dorastał sam ze sobą, a w późniejszym czasie w towarzystwie swoich agresywnych narko-psycho-kumpli. Pierwsze lata życia Cassiana były w sumie puszczone w niepamięć, bo drewniak sam ich nie pamięta. W późniejszym okresie jego życie wyglądało tak, że rano był wręcz wywalany na osiedle miejsca zamieszkania, aby opiekunowie mieli tylko spokój. Życie BUMPERa wyglądało tak przed okresem dojrzewania, bo w późniejszym czasie rzadko kiedy widywało się go w ogóle w domu. Za czasów szkolnych Cassiana nazywano kolejnym odrzutkiem, nieudanym projektem Boga i wpadką rodziców, a dla rasistowskich czarnuchów był kolejnym zapychaczem społecznym, który tylko wadzi. Mniej więcej właśnie przez takie sytuacje mindset Cassiana był dla niektórych dziwny i niezrozumiały, a wiedzę na temat jego toku myślenia miał on tylko sam. Oprócz rasistowskich poglądów w młodym wieku, interesował się także wieloma innymi propagandami, dehumanizacjami, mowami nienawiści, segregacjami, polaryzacjami, karykaturami, izolacjami historycznymi lub spiskami. Nawet po takim czymś było można szybko stwierdzić, że Cassian Woodham to kolejny nieletni inżynier konfliktów, który powinien zostać poddany natychmiastowej transformacji swojego języka i toku myślenia, reintegracji społecznej, deprogramowaniu czy treningom empatii. Przez następne lata Cassianowi nie została udzielona jakakolwiek pomoc, czy szczerza rodzicielska miłość. Można powiedzieć, że koleś żył w swoim świecie; obcy mieli go za psychola, dziwaka i idiotę, a kumple za agresywnego, lojalnego i ostro porytego wariata. Odkąd sięga pamięci pod koniec swoich lat w czasach szkolnych sprawiał dużo problemów wychowawczych, doprowadzał do wielu bójek (najczęściej o podłożu rasistowskim) i dopuszczał się drobnych kradzieży. Skończył zaledwie middle-school, bo przez jego karygodne poczynania szybko został wyrzucony z programu szkolnego, tym samym został nastolatkiem bez większej przyszłości. Nie mieszkał już u znienawidzonych rodziców, więc na życie zdobywał środki dzięki kradzieżom i rozbojom. Dopuszczał się jedynie mniejszych przestępstw, co skutkowało tym, że nie było go stać na własne lokum. Gibał się po innych porytych znajomych, a ich kanapy były zajęte przez śpiące dupsko BUMPERa. Z czasem Cassian Woodham przez przypadek blisko zaprzyjaźnił się z laską o podobnych poglądach, która często dawała mu miejsce do spania, a była dziewczynom jakiegoś kilka lat starszego skinheada z sylwetką 2x2. Logiczne było to, że laska się puszczała i nieraz spędziła wspólną noc z BUMPERem. Pewnego dnia w wstrętny sposób zdradzony ogromny skinhead przyłapał Cassiana na pieprzeniu jego laski. Był tak wkurwiony, że taranował wszystko na swojej drodze (staranowałby nawet pięciu SSmanów z dodatkiem jego własnej matki). Ale proste było, że Cassian Woodham to amerykański fuksiarz i cwaniak, więc nie miał problemu z wyskoczeniem przez pierwsze piętro mieszkania swojej dobrej przyjaciółki. Bez pomysłu na dalszy dzień, BUMPER szwendał się po okolicach, w godzinach wieczornych wbijając do jednego z klubów. Impreza trwała w najlepsze, a parkiet był w tłumach różnogatunkowych ludzi. Dalej podkurwiony ogromny wyznawca białej siły po próbie schwytania BUMPERa w lokum jego laski, spędził następne godziny na szukaniu go. Nie ingerował w to swoich kumpli, bo wstydził się im przyznać, że jakiś dziwak wyjebał w dupę jego własną laskę, a on go nie schwytał. Szukając dalej Cassiana wbił do klubu, w którym wreszcie go spotkał. Długo się nie zastanawiał, bo wleciał w dużo młodszego kolesia od razu nokautując go na ziemi. Można by rzec, że rzucił nim o podłogę jak najtańszą szmatą, która sprzątnęła nie tą krechę co trzeba. Nabuzowany biały skinheadzior dokopał po żebrach BUMPERa, przy okazji mu je prawie łamiąc. Cassian Woodham nie jest cipką, więc wyciągnął to co trzeba (ostrze długości 14cm) i wpakował je prosto w jakiś mięsień u nogi skinheada, bo na lekcjach biologii dosyć uważał. Ten z bólu szybko upadł na ziemię, a Cassian pod wpływem adrenaliny załadował mu kolejne kilka ciosów w ciało, po czym wybiegł z klubu. Nie uciekł daleko, bo zaledwie ileś mil później został wpakowany do krążownika. Po kilku rozprawach sąd zdecydował, że Cassian ewidentnie przesadził ze swoją /samoobroną/ i został skazany na ileś lat w Juvenile Custody, a potem w State Prison, bo został uznany za szczególnie niebezpiecznego. BUMPER w Juvenile Custody nie był świętoszkiem, a wręcz przeciwnie. Swoim durnym zachowaniem doprowadził do wielu bójek, czy innych niepotrzebnych sytuacji. Po przeniesieniu do State Prison Cassian był mniej odważny niż w Juvenile Custody. W więzieniu dla dorosłych panowały kompletnie inne zasady, a Cassian nie dokońca był wobec nich przekonany. Z upływem czasu Cassian szybko wpadł w program białego samochodu (White Car), a ze względu na jego brak doświadczenia i idiotyzm dostawał brudne roboty. Robił to wszystko za ochronę, którą oferowały mu hybrydowe gangi więzienne takie jak Public Enemy Number 1 lub Aryan Brotherhood. Pewnego dnia Cassian Woodham dostał kolejne zlecenie od shotcallera. Tym razem musiał wpakować komuś ostrze. Znowu. Trochę śmieszne, bo właśnie za to siedział. Była to gównianie zorganizowana akcja. Szczegółów nie znał sam wykonawca, bo wiedział tylko tyle, że jakaś osoba mu wadzi. Naiwny i w pewnym stopniu zmanipulowany BUMPER zrobił to, a kolejne lata więzienia zostały doliczone do jego wyroku, bo finalnie gościa nie zabił, a tylko lekko zranił. Jego życie toczyło się dalej, a on z wiekiem zaczął być bardziej rozważny i szanowany. W wielki sposób przywiązał się do grupy PENI Death Squad, a jego działalnośc w więzieniach zaczęła być nawet w pewny sposób popularna. Trzymał się zasad panujących w białym wozie, a jego zasługi opierały się w głównej mierze na handlu narkotykami lub wielokrotnymi atakami (najczęściej o podłożu rasowym). Przez lata swojej odsiadki Cassian Woodham bardzo się zmienił, chociaż pewne poglądy i charakterystyczne zachowania z jego zbuntowanego młodego życia wciąż zostały. BUMPER to typ kolesia, który jest znienawidzony i kochany przez wielu. Podczas jego odsiadki wystąpiło kilka, a może kilkanaście napadów na niego, które miały mu zabrać jego pozycję. Gość to skurwysyn i cwaniak, bo zawsze udało mu się wyjść z tego cało. Kilka lat przez wyjściem z więzienia udało mu się zostać /oficjalnym członkiem/, tym samym stając się częścią skinheadowskiego gangu Public Enemy No. 1. Przez swój pobyt w State Prison Cassian "BUMPER" Woodham zdobył kilka ważnych dla niego kumpli, którzy na późniejszą metę okazali się wobec niego lojalni i prawdziwi. Jednym z nich był mniej znany w więzieniu Eric Horan. Wspólnie za murami dopuszczali się wielu robót dla Aryjskiego Bractwa, pogłębiając braterską więź. Ich /wielkie wyjście na wolność/ odbyło się w różnych czasach. Eric Horan opuścił więzienie jako pierwszy, bo odsiadywał mniejszy wyrok, a Cassian wyszedł nieco później. Nasze duo siedziało głęboko w narkotykach, więc wiadome było, że z wizją na potężny zarobek i na zostanie królem ulicy od razu się za to zabiorą. Mniej więcej tak się wydarzyło, bo szybko zabrali się za nielegalny kontakt z narkotykami. Swoje ogromne dochody ze sprzedaży narkotyków mają w planach pokryć w burgerowni, która będzie przypominała prawdziwy amerykański sen. Zrobią z tego jedną wielką pralnię pieniędzy, która dodatkowo będzie przynosiła zarobek. Goście nie zatrzymują się tylko na obracaniu kotletów i opychaniem syfu, bo siedzą jeszcze w kobietkach, które szczególnie kochają. Prostytucja jest u nich na porządku dziennym, a sami są stałymi klientami w takich usługach, z dalekimi planami na przykręcenie podobnego biznesu. Cassian "BUMPER" Woodham to amerykański wytwór z biednej rodziny, który wkroczył na złą ścieżkę ze złymi ludźmi, ale przecież kto będzie go hamował, skoro jest przyszłym królem ulicy. Po odsiadce nie zmienił na pewno jednego, bo dalej kurwi w kichawe jakościowy lub gówniany syf. Jest agresywnym kolesiem o żelaznych poglądach, których pewnie już nie zmieni. Nie ma rodziny, bo spieprzył sobie życie po całości; w sumie mu to nie przeszkadza, bo wie, że byłby tragicznym ojcem lub mężem. Jest nieodpowiedzialny, ale z drugiej strony na swój sposób wartościowy i przebiegły. Jego zęby wołają o pomstę do nieba, ale ma na to wyjebane, bo to nie zęby czynią go mężczyznom. Jedyne o co dba, to o jakościowy towar, swój piękny rudy wąs i może o swoich kumpli. Teraz mieszka na jakiejś melinie i nadrabia emitowane kiedyś bajki z dzieciństwa, a szczególnie Dextera, SpongeBoba i inne hity.