Stree

**Tego samego dnia dosłownie pięć minut później. Drugi ze sprawców przechwycił z tego samego garażu pojazd marki Vapid Dominator ASP. Samochód wyjechał z garażu i wyjechał w kierunku autostrady w stronę sandy shore gdzie na szutrowej drodze obok route 69**

**Dnia 11.04.2025 roku około godziny 22.30 dochodzi do kradzieży pojazdu marki Karin Ariant o indeksach stanowych 07Z2F6. . Dwóch mężczyzn w okolicach okolicach Alamo Sea podjechało pod jeden z domów pod którym stały dwa pojazdy. Jeden z nich ubezpieczał teren za pomocą pistoletu 9mm, drugi zaś sprawnie przeszedł przez drzwi samochodu który nie miał większych zabezpieczeń. Po dosłownie dwóch minutach zgarnęli jeden z samochodów którym odjechali gdzieś w okolice Sandy Shore. Sama spraw lokalnych szeryfów nie mniej jednak mogła wzbudzić nie mniej jednak kontrowersje w tym ,że samochód po pewnym czasie mógł pojawić na jednej z autostrad w kierunku los santos. Mężczyzna który dokonał kradzieży na pojeździe ubrany był w białe air forcy, czarne dresowe spodnie, niebieską bluzę, komin oraz rękawiczki. **

**Dnia 07.04.2025 około godziny 23.10 dochodzi do kradzieży pojazdu bennefactora surano o indeksach stanowych JGCFKB. Kradzież miała miejsce w jednym z zaułków niedaleko Mirage Club. Mężczyzna ubrany w żółtą bluzę, szare dresowe spodnie, kominiarkę, fullcapa oraz ciemne okulary, rękawiczki. Widocznie wiedział za jaki pojazd ma się zabrać. Wszedł od strony zaułka a nie przez główną ulice miasta dokonał szybkiej jumy na samochodzie odjeżdżając nim z miejsca zdarzenia. **

**Ichi przeczytał na spokojnie cały artykuł, zaczął kołować dla swojej ekipy coraz to więcej Jammerów **

**W lokalu nie ma kamer nie mniej jednak mogli znaleźć się potencjalni świadkowie zdarzenia, więc twarze w lokalu mogli co najwyżej brać na rysopis **

**W niedzielny wieczór 23.03.2025 gdy miasto powoli zasypia, w mrocznych zakamarkach, gdzie światła neonów walczą o uwagę z dymem papierosów, zebrała się ekipa. W tle tętniła muzyka – ciężki, szorstki hip-hop, który wypełniał powietrze i podkreślał nielegalny klimat całej imprezy. Na zewnątrz, przed undergroundowym barem, gdzie normalni ludzie rzadko zapuszczali się po zmroku, zaparkowały wysportowane maszyny, a w powietrzu czuć było zapach benzyny i spalin. Bar, schowany w jednej z bocznych uliczek, stał się epicentrum podziemnej sceny, gdzie wszystko było możliwe – zarówno w muzyce, jak i w wyścigach. Kilka samochodów z tuningowanymi silnikami ustawiło się wzdłuż zaniedbanej ulicy. Jakość opon i modyfikacje były niemalże mistyczne – każdy z tych pojazdów był jak dzieło sztuki, które nie miało być widziane przez policję ani przez mainstreamowe oczy. W powietrzu wisiał ciężki zapach adrenaliny, a odgłos silników roznosił się po okolicy, przerywając chwilową ciszę. Nie było żadnych oficjalnych zasad. To była czysta rywalizacja, pełna wibracji podwórkowego świata – a to, co się działo, nie miało prawa wydarzyć się w świetle dnia. Cztery samochody ustawiły się na lini startu. W tłumie, który otaczał start, słychać było odliczanie, a w powietrzu buzowały emocje. Na każdym kroku palce taplały się w hip-hopowych rytmach, które zmieniały każdą chwilę w coś intensywnie żywego. W pewnym momencie grupa dwóch gości wypuściła na ulice flary robiąc zamieszanie a samochody wystartowały z piskiem opon a w łącznej puli było 80000$. **

**Każdy, kto choć trochę interesuje się motoryzacją z innej strony, zna Wesley'a Ortegę. Stary biznesmen i pasjonat aut szuka profesjonalisty, który zdobędzie dla niego Willarda Eudorę. Samochód jest rzadki, a Ortega nie zamierza czekać, aż pojawi się na sprzedaż. Liczy się skuteczność i brak zbędnych pytań.**

W sercu miasta, tuż przy zapomnianych uliczkach na la mesa, istniała klubokawiarnia, której nikt nie znał, a jednak każdy, kto tam trafił, wspominał ją na długo. W piwnicy jednej z kamienic, z dala od zgiełku, ukrywał się lokal, który swoim klimatem przenosił gości w inny wymiar. To było miejsce, w którym mieszały się zapach rumu, dymu cygar, ciepła kubańskich rytmów i cicho szepczących rozmów. Wieczorami, w miarę jak nad miastem zapadał zmrok, El Gato Negro zmieniała się w tętniącą życiem klubokawiarnio-bar. Goście tańczyli salsę, roześmiani i pełni radości, poddając się atmosferze niekończącej się kubańskiej zabawy. Kiedy ktoś zamówił drinka, otrzymywał nie tylko napój, ale i małą opowieść o kubańskich tradycjach. Każdy, kto odwiedzał El Gato Negro, musiał przestrzegać pewnych zasad. W żadnym wypadku nie wolno było mówić głośno o interesach, a już na pewno nie o tych, które wiązały się z nielegalnymi kontraktami. Często można było zobaczyć, jak ci sami przestępcy, którzy na co dzień twardo egzekwowali swoje prawa, siedzą w kącie ze szklanką rumu, rozmawiając o rzeczach codziennych, jakby nic się nie działo. Wszystko zaczęło się zmieniać, kiedy pewnego dnia, w ciągu jednej z nocnych wizyt, w piwnicy knajpy znaleziono niewielką ilość nielegalnego alkoholu importowanego z innego kraju. Nie wiadomo, kto go tam zostawił, ale plotki natychmiast się rozeszły. Federalni zaczęli zwracać uwagę na El Gato Negro. Zaczęli pojawiać się coraz częściej, pod pretekstem kontroli, a także szukając dowodów na większą działalność przestępczą. Na początku właściciele knajpy próbowali zachować spokój, ale wiedzieli, że wkrótce coś się wydarzy. Byli świadomy tego, że każde nielegalne działanie ściąga uwagę władzy. Postanowili wyciszyć swój interes i przenieść go w inne miejsce.

**Przeczytał z wielkim zainteresowaniem cały artykuł**

*** ***