AleK

Na początku należy zadać sobie pytanie czym jest nielegalny hazard? Ogólnie rzecz biorąc, gdy ktoś uczestniczy w grach hazardowych, w których wynik zależy bardziej od samego szczęścia niż od umiejętności, bierze w nich udział co najmniej kilku uczestników i dochodzi do zakładów pieniężnych – mamy do czynienia z hazardem. Gdy odbywa się to za pośrednictwem komunikacji przewodowej, z udziałem ponad dwudziestu lub trzydziestu osób i istnieje ryzyko utraty pieniędzy, może to zostać uznane za nielegalne. Większość stanów ma własną definicję hazardu i może uznać dane działanie za nielegalne lub zmienić prawo stanowe, by objąć nim inny typ gry czy wydarzenia. Jeśli dane działanie obejmuje coś, czego nie regulują obecnie przepisy stanowe lub federalne, może ono szybko stać się nielegalne. Wiele amatorskich aktywności ma zgodę na funkcjonowanie, podczas gdy bardziej profesjonalne formy, takie jak kasyna czy większe gry losowe, są nielegalne. Większość stanów umożliwia prowadzenie przynajmniej jednej formy hazardu na swoim terenie. Do takich aktywności zazwyczaj zaliczają się gry w bingo, loterie fantowe oraz gry liczbowe organizowane przez państwo. Podczas gdy w niektórych miejscach gry te są nielegalne, inne pozwalają na swobodne prowadzenie wszelkich amatorskich rozgrywek. W zależności od przepisów, niektóre lokalizacje zezwalają na amatorskie gry w pokera, gry losowe online oraz inne formy hazardu opartego na przypadku – pod warunkiem uzyskania zgody od władz miasta lub stanu. Część z tych działań podlega również przepisom federalnym i może być dozwolona, o ile skala gry nie przekracza 20 000 dolarów strat finansowych. Hazard za pośrednictwem sieci internetowej jest często nielegalny, jeśli strona internetowa, z której korzysta gracz, ma swoją siedzibę na terenie Stanów Zjednoczonych. Jednakże jeśli właściciel witryny prowadzi ją z innego kraju, federalne przepisy zazwyczaj dopuszczają tego rodzaju gry losowe. Gry te zazwyczaj przypominają te znane z kasyn – takie jak automaty (sloty) czy poker – choć mogą również obejmować inne formy, jak bingo czy gry w dopasowywanie. Jednak w przypadku korzystania z kryptowalut w celu uczestniczenia w hazardzie online pojawia się prawna „szara strefa”. Oprócz kasyn online w Stanach Zjednoczonych od lat popularne są kluby pokera lub brydża, które – nie działając na poziomie profesjonalnym – są często legalnymi formami hazardu domowego. Jednak gry tego typu mogą przynosić korzyść wyłącznie graczom – nie gospodarzowi wydarzenia. Aby takie gry pozostały legalne, nie mogą naruszać żadnych lokalnych ani stanowych przepisów ani przypominać rozgrywek dostępnych w kasynach. Tego rodzaju spotkania powinny mieć niewielką skalę, z ograniczoną liczbą uczestników. Wymiana pieniędzy nie może zazwyczaj przekraczać określonego limitu, na przykład 20 000 dolarów. Mogą również obowiązywać dodatkowe wymogi, takie jak konieczność uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia wydarzenia lokalnej policji bądź radzie miejskiej. Oddzielne stany zwykle mają własne przepisy określające, które gry losowe są legalne, a które nie. Zarówno miasto, jak i stan mogą wprowadzać odmienne regulacje, co oznacza, że dana gra może być legalna na poziomie stanowym, ale zakazana w konkretnej miejscowości. W niektórych miejscach dozwolone jest granie w pokera na pieniądze w warunkach domowych, podczas gdy w innych jest to nielegalne. Bingo to gra towarzyska, która może przynieść zwycięzcy nagrodę pieniężną, ale w niektórych stanach aktywność ta jest całkowicie zakazana. Kasyna są legalne w Stanach Zjednoczonych, jednak tylko niektóre stany zezwalają na ich działalność. La Cosa Nostra, znana również jako Amerykańska Mafia, od samych początków była silnie zaangażowana w nielegalny hazard. Jednak kto był popularyzatorem nielegalnych gier losowych na terenie Stanów Zjednoczonych? Był to nikt inny jak sam ojciec chrzestny sukcesu organizacji stworzonej przez Charlesa "Lucky" Luciano – Arnold Rothstein. Urodzony w 1882 roku żydowski gangster był mentorem największych gwiazd amerykańskiego półświatka tamtych lat, takich jak Luciano, Costello, Lansky oraz król sceny mafijnej Chicago – Johnny Torrio. Oprócz bycia mentorem, Rothstein był mistrzem w korumpowaniu urzędników państwowych, oficerów wymiaru sprawiedliwości bądź graczy największych drużyn sportowych w kraju. Sztuka korumpowania nie mogłaby mu się udać bez pokaźnych pokładów gotówki, jakimi dysponował Arnold "The Brain" Rothstein. Swojej fortuny dorobił się, organizując przemyt alkoholu na wielką skalę podczas prohibicji oraz organizując nielegalne wieczory gier losowych – między innymi maratony pokera – a także angażując się w obstawianie koni i wydarzeń sportowych. Brał między innymi udział w aferze mistrzostw Ameryki w baseballu z 1919 roku, kiedy to skorumpował graczy Chicago White Sox, aby w meczu o mistrzostwo padł obstawiony przez niego wynik. Rothstein był również twórcą pierwszych planów narodowego syndykatu, które później zostały wykorzystane i wdrożone w życie przez Meyera Lanskiego oraz Salvatore "Charlesa Lucky" Luciano. Niestety, Arnold R. nie dożył powstania Amerykańskiej Mafii w odsłonie, jaką znamy dziś. W 1928 roku zaprzepaścił dużą część swojego majątku podczas maratonów pokerowych, wpadając w manię hazardową. Podczas posiedzenia pokerowego na Broadwayu w ciągu dwóch dni zaciągnął dług w wysokości trzystu tysięcy dolarów. Odmówił jego spłaty, zarzucając organizatorom maratonu ustawienie gier. Ponad miesiąc po tym zdarzeniu został postrzelony w Central Park Hotel – zmarł dwa dni później. Rothstein postawił podwaliny i zakorzenił hazard w ciele narodowego syndykatu. W 1931 roku zalegalizowano hazard w stanie Nevada. W samym środku Las Vegas zaczęto otwierać coraz większe ilości salonów rozrywkowych, oferujących odpłatny udział w grach losowych. W 1946 roku Bugsy Siegel – związany z narodowym syndykatem, żydowski kompan Meyera Lanskiego – otworzył w Vegas kasyno Flamingo. Był to pierwszy etap przestępczości zorganizowanej w krainie hazardu. Legalny hazard był dla Amerykańskiej Mafii manną z nieba. Oferował szeroki wachlarz możliwości, takich jak wyprowadzanie pieniędzy z kasyn z pominięciem podatku (słynne walizki z czasów Franka Rosenthala) oraz pranie gotówki przez dobrze naoliwioną hazardową machinę. Następnym przystankiem na hazardowej mapie narodowego syndykatu było Atlantic City. W 1973 roku Nicodemo "The Little Guy" Scarfo opuszcza więzienie. Jest ściśle związany z rodziną mafijną z Filadelfii, zarządzaną przez Angelo Bruno. W tym samym roku Angelo "The Gentle Don" Bruno wysyła Scarfa na swoistą banicję do Atlantic City, gdzie ma on przypilnować prowadzenia rakiet zarobkowych należących do A. Bruno. Nicky Scarfo w Atlantic City trafia na żyłę złota – w 1976 roku w mieście zostaje zalegalizowany hazard. "Lethal Nicky", mimo reputacji osoby nadzwyczaj brutalnej i nie myślącej dalekosiężnie, decyduje się na ruch, który podnosi jego pozycję w półświatku o długość kilku belek olimpijskich – centralizuje hazard jako swoje główne źródło zarobku. Bardzo skutecznie napełnia to mafijne koperty gotówką i ugruntowuje jego pozycję w rodzinie mafijnej z Filadelfii. Dzięki wielkim przychodom Scarfo był w stanie otworzyć własną firmę budowlaną i wykorzystać ją do budowy nowych kasyn, korzystając z mafijnych koneksji do pozyskiwania kontraktów. Tym sposobem Atlantic City – uważane przedtem za dziewiczą ziemię, dziurę zabitą dechami – stało się pod jego wodzą jedną z najbardziej lukratywnych rakiet w rodzinie Angelo Bruno. Mimo wielu dekad różnicy, nowych restrykcji wprowadzanych przez rząd USA i nacisków ze strony wymiaru sprawiedliwości, nielegalny hazard dalej pełni rolę jednej z najbardziej dochodowych rakiet zarobkowych dla załóg oraz rodzin mafijnych narodowego syndykatu. Co jakiś czas w gazetach można przeczytać o nowo odkrytym nielegalnym kasynie, aferach związanych z obstawianiem wydarzeń sportowych takich jak Super Bowl czy prowadzeniu nielegalnych zakładów na duże stawki w przypadku wyścigów konnych. Los Angeles nie jest wyjątkiem. W okolicach Downtown, Skid Row, można usłyszeć o nielegalnym kasynie prowadzonym na Atlee Street pod przykrywką małego lokalnego biznesu. Drobne kasyno jest podstawową rakietą zarobkową The Arzano Crew – powszechnie uznawanej za dysfunkcyjną. Obecnie kasyno jest nieodłącznym elementem krajobrazu Little Italy, a uzależnieni od hazardu klienci przychodzą tam zagrać na tanich automatach (slots), z nadzieją na duże wygrane. W biurze kasyna, na jego tyłach, co jakiś czas prowadzone są maratony pokerowe, w których udział biorą lokalni cwaniacy.

**Dawson sprawdził, polubił**

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ CAINE DAWSON __________________________________________________________________________________________________________________ 18-letni mieszkaniec South Central, razem ze swoją rodziną czyli: Mamą Tanyą i Bratem Ethanem. Caine przyszedł na świat 05.07.2007r w Martin Luther King Jr. Community Hospital - został tam urodzony przez swoją wówczesną 19-letnią studentke Tanye Dawson, bez obecności ojca - Terrence. Ojciec Caine'a umarł kilka tygodniu po tym gdy dowiedział się że jest ojcem; krążą słuchy, że został zastrzelony kilka tygodniu po tym gdy dowiedział się o drugiej już ciąży swojej kobiety. Pierwsze dni w domu rodzinnym nie były łatwe - lokalna okolica nie była najlepsza do mieszkania, Caine mieszka w domu jednorodzinnym, parterowym - na oko. 90-100m2, z niewielkim podjazdem i małym ogródkiem - typowym domu w tamtej okolicy. Dom nie należał ani do jego mamy, ani do jego ojca - do jego babci Denise, w domu rodzinnym odziedziczonym z pokolenia na pokolenie. Dom był utrzymywany niskim kosztem, brak odnawianych instalacji itd. Rodziny nie było stać na to. Caine już we wczesnych latach słyszał krzyki, agresje, kłótnie z zewnątrz - dla wszystkich był to normalny dzień. Jednymi z ich sąsiadów była młoda para z dwójką dzieci, która najczęściej się awanturowała, i prawie co wieczór było ich słychać w okolicy - czasem była przerwa, bo facet wyjechał, ale później znowu to samo; Sam Caine na początku płakał, lecz z biegiem czasu przyzwyczaił się do kłótni pary - przestał na nie reagować, czuł że to normalne. Caine często był karmiony przy zgaszonym świetle; dlaczego? Matka Caine'a Tanya, wolała karmić go po ciemku, chciała tym odstraszyć robactwo; którego nie brakowało w ścianach, czy szafkach.. bieda robiła swoje, a Caine nie przepadał za "domowymi zwierzątkami". Jednak nie był to jedyny powód, dla którego Tanya robiła to przy zgaszonym świetle, potencjalni włamywacze, których Tanya bardzo się obawiała; był to czas kiedy włamów w okolicy było strasznie dużo. Caine zawsze miał przy sobie wsparcie najbliższych: Swoją mame, brata, czy nawet babcie Denise - która zawsze przy nim była, miała w tamtych czasach 48 lat i była sekretarką w lokalnej podstawówce; ludzie dobrze ją znali w okolicy, była szanowaną kobietą. matka Caine'a brała od niej bardzo dużo porad w wychowaniu dziecka, pomagał również z zakupami czy samym karmieniem. Często też przejmowała opieke nad dzieckiem, ale sama również nie miała lekko - miała niewielką pensję, ale nie pozwoliła by caine został oddany w inne ręce. Często też zajmowała się sprawami zdrowotnymi Caine'a.. zapisywała go na szczepienia, czy po prostu do lekarza. W wieku 2 lat zaczął chodzić, biegać po domu i ogrodzie - często skakał, czy wspinał się po krzesłach.. jak normalne dziecko. Interesował się rzucaniem piłki, czy kopaniem.. zainteresowało go to już od najmołdzsych lat. Lubił też uciekać z posesji, był dlatego też często pilnowany. W tym wieku też widział pierwsze zatrzymanie przed jego domem, nie było to dla niego kolorowe. Caine w wieku czterech lat, zdał sobie sprawie po raz pierwszy - że nie ma ojca, że tego nie zmieni; nie mógł się z tym pogodzić, często pytał babcie czy mamy; dlaczego tak jest? Ale żadna z tych odopowiedzi które otrzymał, nie sprawiała że faktycznie zrozumiał jego sytuacje. Dlatego też pytał swoich rówieśników, czemu oni mają ojców, a czemu on nie? Caine przez to czuł się często odrzucony, czy też zdezorientowany przez to. Jego pierwsza przygoda z koszykówką rozpoczęła się kiedy poznał starszego od siebie chłopaka z końca ulicy - 9-letni Anthony, który często grał w kosza ze swoimi kolegami. Często obserwował ich rozgrywkę razem ze swoimi rówieśnikami, czuli się jakby czasem oglądali faktycznie jakiś mecz koszykówki, ale to tylko dziecięca wyobraźnia - byli sami na małych trybunach przy rozwalonym boisku; a czasem nawet spróbowali zagrać ze starszymi kolegami; lecz co prawda im to nie wychodziło. Anthony był lokalnym, ale nie był związany z żadną kliką - często odgrywał role starszego brata dla Caine'a, ucząc go podstaw koszykówki, kozłowania czy po prostu rzucania. Jego pierwsza trauma? bardzo wcześnie, blisko piątego roku życia - był świadkiem strzelaniny na rogu przy sklepie spożywczym. na Rogu Crenshaw Blvd. Mało co nie dostał rykoszetem; po prostu wyszedł razem ze swoją matką ze sklepu spożywczego. Wtedy rozpoczęła się strzelanina - młody Caine bardzo bał się po tym co ich spotkało, przez bardzo długi okres bał się wychodzić z domu, czuł się mało bezpiecznie w okolicy w której się wychowywał. Mało mówił do obcych niż poprzednio, ta sytuacja go trochę zmieniła na przestrzeni. Lecz później zostawł zapisany przez swoją matke do programu HEAD START przy 6th Ave Elementary. Matka Caina była za tym; miał okazje poznać inne dzieci, czy rozwijać się poprzez na przykład rysowanie. Caine w tych latach poznał również nowego faceta swojej matki, z którym zaczeła się spotykać. Nie był agresywny, ani nie był powiązany z żadną lokalną kliką. jednak Caine nie lubił jego obecności, często uciekał do pokoju swojej babci; kiedy przychodził do jego matki. Tanya w tym czasie bardzo mało poświęcała czasu dla swojego dziecka, bardzo dużo czasu spędzała właśnie z tym swoim facetem, co sprawiło że Caine przywiązywał się coraz bardziej do swojej babci, sprawiło to że nie czuł tak wielkiego smutku do swojej matki. Pod koniec piątego roku życia, Caine mało komu ufał, nauczył się by bardzo uważać; nawet w tak młodym wieku, jakim jest. Anthony kupił mu nawet piłkę do kosza, co sprawiło że mimo różnicy wieku byli całkiem niezłymi przyjaciółmi. Później zaczęła się dla niego szkoła, nauczyciele nawzywali go bystrzejszym niż się wydaje; lecz Caine zawsze wolał WF, i chwile pogrania na nim w koszykówkę, a w póżniejszych latach nawet zaczęto widzieć u niego potencjał motoryczny. Miał talent co do szybkiej analizy sytuacji - między innymi w koszykówce, trenerzy w szkole szybko to zauważyli, dzięki temu został też przypisany po raz pierwszy do szkolnej drużyny mini-basketu. Zdarzały się też jego pierwsze konflikty w szkole - nie lubił być lekceważony; kiedy do tego jednak dochodziło, Caine przenosił czasem konflikt słowny w fizyczny, do lekkich popchnięc, lecz to nie on zazwyczaj zaczynał kłótnie. W klasie do której uczęszczał, przywiązał się do jednej z grupek, w której byli tacy jak np. "Lil Dre" - uliczny cwaniak, który pierwszy pokazał Caine'owi jak wziąć sobie batonik w sklepiku szkolnym bez płacenia. Caine oczywiście nie chciał tego powtarzać za pierwszym razem, ale mimo wszystko uległ pokusie i następnym razem tego dokonał. następnym jego "przyjecielem" w klasie był "Tone" - Jego kuzyn z drugiej części South Central, można powiedzieć, że mieszkał daleko; ale zaczął przyjeżdzać na weekendy do Caine'a, po tym gdy zaczeli chodzić razem do jednej klasy. Tone podobnie jak Caine uwielbiał grać w kosza, często chodzili razem na boisko porzucać piłką do kosza. Tone również lubił słuchać tupaca, oraz bardzo często opowiadał Caine'owi o starszych chłopakach z gangu, przy którym się przywiązywał Tone. Dlaczego Tone miał wpływ na Caine'a? On mu pokazywał jego zwyczaje, to dzięki niemu Caine założył po raz pierwszy czapke do tyłu daszkiem. Szerokie ciuchy, czy lokalnych raperów; których Tone czasem słuchał. To właśnie najczęsciej z Tone i Lil Dre Caine zaczął grać w kosza na jednym z wielu publicznym betonowym boisku przy Crenshaw Blvd. Jego babcia Denise; widząc starania Caine'a kupiła nawet mu nowe buty do koszykówki, które był na przecenie. Chciała zrobić mu miły gest, by dziecko widziało że komuś jednak na nim zależy z rodziny i żeby o nich pamiętał. Jeden z trenerów społecznych YMCA, który go zauważył zaproponował mu udział w letnim obozie koszykarskim dla dzieciaków z tych okolic - Caine był na prawde jednym z niewielu, który został przez nich zauważony. Caine w trakcie obozu letniego miał zaledwie 8 lat. A obóz trwał trzy tygodnie, odbywał się przy Dorsey High z boiskiem na otwartym powietrzu. Rodzina Caine'a nie musiała za nic płacić, bo program był darmowy dla rodzin o niskich dochodach - Caine się kwalifikował. Jak działał program? Był przeznaczony dla dzieci w wieku od 8 do 12 lat, z "potencjałem sportowym". Został zgłoszony tam przez trenera YMCA, który obserwował go bacznie przy rozgrywkach w lokalnych pickup games z innymi chłopakami. Caine odbył przed tym rozmowe ze swoją babcią Denise, gdyż jego matka nie była obecna przy tym; organizatorzy wpisali go na listę "z potencjałem sportowym". Caine bardzo dużo skorzystał na tym obozie, nauczył się wiele m.in. wielu technicznych zagrywek takich jak: kozłowania obiema rękami, euro stepu, czy nawet podawania przez biodro. Caine dobrze wypadał jako Shooting Guard, był bardzo skuteczny z półdystansu, oraz szybki w przechwytach. Jednak nie od pierwszych dni Caine był otwarty na innych, zazwyczaj był zamknięty w sobie i bał się odezwać jako ten pierwszy. Po 4 dniach udało mu się otworzyć do jednego z mentorów - Coach Marcus, który był jednym z zawodników NCAA, a potem trafił do poprawczaka. Caine również sporo rozmawiał z jednym chłopakiem będącym na obozie, który pochodził z Watts, był to Jaylen, z którym grał jak duo - bardzo dobrze rozumieli się w grze, a Caine z czasem nauczył się współpracy z innymi dzieciakami, i nie bał się już tak bardzo nawiązywać nowych znajomości - dalej miał traumę po strzelaninie pod sklepem. Po zakończeniu obozu Caine zdobył swoją pierwszą nagrode, małą statuetkę z koszykarzem, za swoje duże zaangażowanie w obozie. Został również wybrany do minidrużyny pokazowej grającą mecz pokazowy z dziećmi z Beverly Hills YMCA - była to jego pierwsza gra poza South Central. Po obozie? Po obozie Caine zaczął brać sport bardziej poważnie, zaczął widzieć w nim sporo korzyści, nawet sam zaczął wychodzić rano by po prostu sobie porzucać do kosza na lokalnym boisku. Obóz dał mu perspektywę na przyszłość; którą zamierza wykorzystać. Po powrocie z obozu, zaczął dostrzegać że na rogu 59th Street coraz częściej zaczęli stawać starsi chłopcy, często im się przyglądał po tym jak wrócił - zauważył kilka znaczących gestów, czy usłyszał pare slangów widział również jak jego przyjaciel Lil Dre, którego poznał w szkolnej klasie dostaje jakieś pieniądze "za coś".. Często pytał co i jak swojej babci, bo nie był tak bardzo przywiązany do swojej mamy - lecz nie uzyskiwał odpowiedzi na swoje pytania, po prostu miał się tym nie interesować - babcia chciał go za wszelką cenę uchronić przed życiem, jakie tutaj tętniło. Jego matka nie zwracała na swojego syna tak wielkiej uwagi, jak to robiła po narodzinach. Teraz? mógł liczyć tak na prawdę tylko na swoją babcie, która od zawsze go wspierała. Jego matka nawet przestała zwracać uwage na jego sukcesy, ale jak coś przeskrobał była pierwsza do krzyku. W wieku 9 lat, Caine sam już zaczął wracać do domu, nikt go nie odprowadzał, przestał zwracać uwage jak daleko się zapuszcza. Raz z Lil Dre pojechał w okolice Jefferson Park, jego babcia była bardzo wściekła. W Horace Mann Middle School Caine uzyskiwał zazwyczaj przeciętną średnią, jednak był wybitny z WF i Historii, najgorzej szło mu z matematyką i językiem angielskim - bo nie lubił czytać lektur. Zazwyczaj nauczyciele mówili o nim, że zawsze ma coś do powiedzenia, zawsze jest pierwszy do gadania; tylko ciągle z tymi swoimi przekleństwami - z którymi miał problem, i ich znacząco nadużywał. Caine został jednak przydzielony do programu wspierającego uczniów zdolnych sportowo (South LA Rising Stars), zgłoszenie wpłyneło przez jego nauczyciela WF-u ze szkoły Horace Mann. Sam koordynator odwiedził dom Caine'a na 58th Street i porozmawiał z jego babcią na temat programu. Caine musiał spełniać trzy warunki, by mógł uczestniczyć w programie, które spełniał. Program oferował dla niego tak na prawde same korzyści, dzięki niemu mógł uczęszczać na zajęcia wyrównawcze z matematki i angielskiego w dość małych grupach, zazwyczaj były one 4-5 osobowe, a każdy uczestnik miał swojego mentora. Caine trafił na jednego z Jefferson High - emeryta. Dostęp do laptopu z internetem, na rok. Otrzymał również wsparcie sportowe, czyli m.in udział w treningach specjalistycznych, organizacja wyjazdów na mecze.. czy Możliwość spotkań z zawodnikami. Dzięki programowi, Caine'owi udało się poprawić oceny z matematyki, podniósł dość wysoko swoje stopnie, na co kiedyś nie mógł liczyć. Poznał również kolejną ważną osobe, tym razem z Baldwin Village, z którą trenował po godzinach programu. W jego życiu zmieniało się wiele, tak samo jak u jego przyjaciół; Lil Dre w wieku 12 lat miał już swoją sprawę za kradzież, Caine w tamtym momencie chciał pomóc mu jak tylko mógł - byleby był dalej na wolności. Ten okres dla Caine był przełomowy; łamał dużo zasad, które nasuwała mu jego Babcia Denise - wracał często późno do domu, sporo trzymał z chłopakami z 54th St. jednak jego babcia nie była za tym rozwiązaniem i dorbze wiedziała jak go odciągnąć od tamtego towarzystwa, zagroziła mu że skończy go wspierać w koszykówce - sam Caine był bardzo temu przeciwny, lubił z nimi trzymać. Jednak Ulica coraz bardziej do niego przemawiała, na rogu 7th Ave i 58th pojawiała się stopniowo nowa grupa ludzi - lokalna frakcja Rollin 60s, która werbowała młode osoby, i zapoznawała się z nimi. Caine na wszystko patrzył z boku, znał wiele przypadków w których to widział zawieszenia w lidze, za posiadanie broni, czy narkotyków. Bał się, że może utracić swoją ukochaną koszykówkę, nawiązywaniem znajomości. Jego babcia nie była już w szczytowej formie, miała problemy z kręgosłupem - Caine jako dobry wnuk, pomagał jej jak tylko mógł, czy to z zakupami, czy czymś innym; zawsze mogła na niego liczyć. Babcia z wiekiem czasu, również zaczeła mu opowiadać o jego ojcu, o tym że nie żyje itd. Relacja Caine'a a jego babcią była najtrwalszą relacją w jego życiu, mimo że to była jego babcia; a nie matka - traktował ją jak swoją mame.Natomiast jego matka Tanya, była bardzo zmienna - często znikała na kilkanaście dni, a czasem pojawiła się na trybunach młodego Caine'a; ale to było pokazywanie się by po prostu być, a nie wspierać syna. Caine z biegiem czasu miał już gdzieś swoją matke - przestał jej mówić o tym co się działo na turnieju, czy to w szkole. Następnie czekał go okres Crenash High School w której w wieku 15lat stał się pełnoprawnym starterem w szkolnej drużynie, wyróżniał się swoją grą. Na jego mecze przychodzili starzy znajomi, m.in Lil Dre, czy jego kuzyn Tone; wspierali go jak tylko mogli na trybunach. Później? Caine ukończył Crenshaw, w której zaznał wiele znajomości. Napisał egzamin SAT, i teraz czeka na wyniki egzaminu; chce się dostać na ULSA ze stypendium sportowym, które aktualnie jest dla niego bardzo ważne. Jak wyglądało jego życie w Crenshaw? Był średnio kojarzony, szczególnie z ulicy m.in z Pick-up games i turniejów młodzieżowych w których brał udział. W Crenshaw grał na pozycji Shooting Guard, został również kapitanem drużyny w jego ostatnim sezonie, w którym zdobył średnio 18 punktów na mecz; został mvp turnieju MLK Invitational - w którym zdobyli 26 punktów przeciwko Wetschester High. SENIOR YEAR - CRENSHAW HIGH SCHOOL 28 Rozegranych meczów 18,7 Średnia punktów na mecz (PPG) 4,1 Asyst na mecz (APG) 2,2 Przechwyty na mecz (SPG) 45,6% Skuteczności z gry 38,2% Skuteczność za 3 punkty 82,5% Skuteczność rzutów wolnych 31 - Najwięcej punktów w jednym meczu 2 Game-winnery WYRÓŻNIENIA MVP drużyny Crenshaw High Team Captain Udział w LA Watts Invitacional Classic Zawodnik Miesiąca w styczniu Turnieje LA City Section – Regional Quarterfinals - Przegrana w ćwierćfinale Watts Invitational Classic - Półfinał Preseason Showcase

**Caine sobie obczaił, zostawił like**

**Deven lubi to, udostępnił gdzieś dalej**

**Deven sprawdził jak wrócił, lubi to**

**Deven jak wrócił sprawdził, lubi to**

**Deven sprawdził, zostawił like**

**Deven przeglądając sprawdził sobie, zostawił po sobie like**

A ja tak... @PatrykAkaSmokey @Sizenox @Anastazja @mlodyw

**28.05.2025r. Na instagramowym profilu Jess, pojawił się Reels ze studia fotograficznego PerriVision, na którym widać jak Jess w obecności innej modelki Adeline Wallace przygotowują się do czegoś. Całość jest nagrana szybko, jako krótki Reels; gdzie Jess uśmiecha się do kamery łapiąc w tle robiącą coś Adeline. Jess pod nim oznaczyła studio fotograficzne, Adeline Wallace, Deante Perri oraz dodała kilka hasztagów mających na celu promocje sesji zdjęciowej, która ma wyjść już niebawem.**

**Jess sprawdziła, zostawiłą po sobie like**

💪💪💪

**Jessica sprawdziła, polubiła i wysłała wiadomość do Adonisa po odebraniu paczuszki**

**Jessica po prostu sprawdziła i polubiła**

**Stary Deven w swojej kanciapie przeglądając internet trafił na utwór, dał likea zadowolony**

**Na instagramowym profilu Jess, ukazał się reels "Get Ready With Me" w którym pokazuje proces malowania się i ubierania. Całość nagrana jest jej jedynym telefonem na statywie, a kobieta dużo nie mówi, całość jest zrobiona bardziej w formie wycinek z nagrania. ** **Kobieta powoli podchodzi do swojej toaletki, przy której siada. Zapala delikatne światła wokół lustra i zerka w kamerę ustawioną na uchwycie.** **Na toaletce można zauważyć wiele rozłożonych kosmetyków, które ma zamiar zaraz używać.** **Złapała za opakowanie bazy rozświetlającej, wycisnęła odrobinę na palce spoglądając na ułamek sekundy w kamere, następnie rozciera bazę w dłoniach. Miękkimi ruchami wciera bazę w policzki, brodę i czoło, sunąc palcami po skórze z wyczuciem.** **Skóra po nałożeniu bazy rozświetlającej wygląda świeżo, a szczególnie jest świeżo nawilżona.** **Sięga po płynny podkład z pipetą, nabrała odrobinę jego na grzbiet dłoni, a pędzlem o płaskiej główce nakłada go na policzki, czoło i brodę. Swoimi ruchami wklepuje podkład w skórę za pomocą wilgotnej gąbeczki, lekko dociskając.** **Po nałożeniu podkładu, Jessica łapie korektor w odcieniu banana, nim rysuje trójkąty pod oczami, linię na brodzie, środku nosa i czoła. Po kolejnym nałożeniu, kobieta ponownie sięga po gąbeczkę i delikatnie wklepuje korektor, koncentrując się na strefie pod oczami.** **Po nałożeniu podkładu i korektora, rysy twarzy kobiety zdecydowanie stają się ostrzejsze.** **Następnie kobieta sięga po kremowy kontur w sztyfcie i kreśli nim linie wzdłuż kości policzkowych, czyli pod żuchwą i po bokach nosa. Po nałożeniu zaczęła dużym pędzlem blendować kontur ku górze.** **Szczęka kobiety wydaje się ostrzejsza, a nos smuklejszy.** **Złapała za brązową kredkę do brwi i delikatnymi, krótkimi pociągnięciami kredką wypełnia w brwiach luki. Przeczesuje brwi małym grzebykiem do brwi, a następnie utrwala je żelem** **Po zarysowaniu brwi, złapała w dłonie paletę cieni do powiek. Pędzelkiem zanurza końcówkę w karmelowym brązie, a lekkimi ruchami nakłada cień w zewnętrznych kątach oczu, blendując go do środkowi i w góre.** **Kolejno sięga ze swojej toaletki po eyeliner w pisaku i jednym ruchem rysuje kreske – od środka do zewnętrz, lekko ją podnosząc.** **Po narysowaniu jej, Jess spojrzała w kamerę pokazując się jak wygląda na ten moment. Nie trwało to długo, od razu jest cięcie i widać jak kobieta otwiera opakowanie sztucznych rzęs, z któych chwyta pęsetą jedną z nich. Odczekała kilka sekund po nałożeniu kleju, po czym ostrożnie i precyzyjne dokleja pasek do górnej powieki.** **Od razu po ich nałożeniu widać zmianę w rzęsach Jess, są teraz o wiele dłuższe, gęste i podkręcone** **Po nałożeniu sztucznych rzęs, kobieta konturuje usta brązową konturówką. Wypełnia usta szminką w kolorze ciemnym, a na koniec dodaje błyszczyk.** **Wachlarzowym pędzlem kobieta zakończyła nakładanie makijażu. Po wszystkim spojrzała w kamerę, której puściła uśmieszek kiwając głową w górę i w dół.** **Od razu po skończeniu etapu makijażu, następuje cięcie i przejście w inne miejsce. Statyw z telefonem jest tym razem w jej garderobie, w której stoi Jess widocznie przeglądając wieszaki ze swoimi ciuchami. Kamera uchwyciła całą kobietę wyciągająca jeden wieszak z czarnym wiązanym topem.** **Kobieta stoi przed kamerą po cięciu przyciskając go do swojego ciała. Po tym położyła go na pufie obok.** **Z niższej półki wyciągnęła skórzaną mini z niskim stanem. Po tym następuje cięcie, po którym widać Jess w samej koronkowej bieliźnie, po tym następuje kolejne cięcie pokazując Jess w swoim wybranym wcześniej topie, a jeszcze po tym również kolejne cięcie, kiedy jest już w swojej krótkiej spódniczce.** **Następnie usiadła na pufie, gdzie zakłada na swoje nogi czarne szpilki z cienkimi paskami wokół kostki. Dopięła złotą sprzączkę, po czym podniosła się zakładając cienką bransoletkę i mini torebkę na łańcuchu.** **Ostatnie ujęcie pokazuje nagrywającą siebie Jess w odbiciu lustra. Jedną dłonią trzyma się za swoje włosy lekko je unosząc w górę, a drugą dłonią nagrywa siebie trzymając telefon obok swojej głowy, samo biodro wypięła znacząco w bok nadając sobie większego seksapilu.**

**Jessica sprawdziła, zostawiła like'a**