Znajdź zawartość

"Stwierdzenie, że death metal powrócił, jest błędne – ten gatunek po prostu nigdy nie zamilkł. To właśnie on zdefiniował muzyczną tożsamość milionów słuchaczy, a Stany Zjednoczone stały się kolebką gigantów takich jak Death, Morbid Angel czy Cannibal Corpse. Ta wybuchowa mieszanka ekstremalnej agresji i technicznej wirtuozerii stała się uniwersalnym językiem buntu. Death metal to jednak coś więcej niż dźwięki; to potężna społeczność, dla której te brutalne brzmienia są wentylem dla emocji, frustracji i marzeń. Niezależnie od zmieniających się mód, death metal od schyłku lat 80. trwa niewzruszenie, inspirując kolejne pokolenia do odrzucenia konformizmu. To nieustające źródło inspiracji, które rodzi wciąż nowe kapele – od garażowych projektów po gwiazdy światowego formatu – czyniąc z tej muzyki ponadczasowy symbol pasji i niezłomności." <<< 8/5/1991 Obituary, Koncert w londyńskim klubie Marquee. Headbangers Ball - MTV >>> Echo rozpadu lokalnej grupy rockowej Revenge nigdy nie zniknęło z muzyków tej grupy. Nie inaczej było z wokalistą. Dla Nixona Hendersona, byłego wokalisty zespołu, zakończenie tego etapu stanowiło impuls do stworzenia czegoś znacznie bardziej znaczącego. Gdy jego dawni koledzy, Russell Harrison i Paul Gertz, usiłowali rozwijać swoje aspiracje poprzez projekt The Hierophant, Nixon obserwował ich działania z dystansu, a to, co dostrzegł, utwierdziło go w przekonaniu o potrzebie przypływu energii na scenie. Artystyczna niespójność i fiasko The Hierophant dostarczyły Hendersonowi ostatecznej motywacji. Nie mogąc znieść marnowania talentu i chaotycznych eksperymentów swoich dawnych współpracowników, postanowił przejąć kontrolę nad sytuacją i na nowo określić brzmienie ciężkiego rocka. Na ruinach tych zawodów powstał JUDGEMENT – projekt, będący bezpośrednią reakcją na przeciętność. To odpowiedź Nixona, mająca na celu nie tylko przewyższenie nieudanych prób jego kolegów, lecz także uderzenie z techniczną precyzją i surową siłą, jakiej Los Santos nie doświadczyło od bardzo dawna. JUDGEMENT koncentruje się w głównej mierze na ekstremalnej prędkości. Nixon nie zamierzał iść na ustępstwa ani przyjmować 'miękkiego' stylu – jego intencją była błyskawiczna szybkość i całkowita agresja. Ich muzyka to wściekłe riffy, cechujące się dzikim tempem oraz ostrym jak brzytwa brzmieniem, a solówki to techniczne rozpieprzenie, które nie wie co to litość. Nie ma tutaj miejsca na relaks. Sekcja rytmiczna działa jak istny ogień, napędzając ten chaos i wzmacniając głos Nixona – rozpierający, pełne wściekłości darcie ryja. Zamiast spokojnego rytmu, on krzyczy w rytm perkusji pełnej od blast beatow. To twórczość przeznaczona dla tych, którzy w metalu pragną doznać ekstremalnej adrenaliny oraz kompozycji brzmiących jak pędzący pociąg niestroniący od prędkości. Po wcześniejszych, przytłumionych wysiłkach swoich kolegów z The Hierophant, Nixon pokazuje, jak należy grać bezwzględny, szybki i dziki Death Metal. Gig w Burnstates4•4 | Od lewej : Percival Wyatt (Gitara prowadząca), Nixon Henderson (Wokal, Gitara rytmiczna), Vinnie Sanchez (Perkusja) Lifeinvader Dyskografia: [01.12] Judgement - Schizophrenia Imię i nazwisko postaci: Nixon Henderson Numer konta postaci: 5080853444 Przynależność (np. do wytwórni muzycznej jeśli grasz artystę, do agencji menadżerskiej jeśli grasz menadżera, do klubu sportowego jeśli grasz sportowca itd.): póki co brak

**Późnym wieczorem w przestrzeni internetowej, z dala od głównego nurtu, udostępniony został debiutancki materiał demo formacji Judgement, zatytułowany Schizophrenia. Zespół kojarzony dotychczas jest jedynie przez garstkę bywalców lokalnych spelun i piwnicznych sal prób. Sama jakość nagrania nie pozostawia złudzeń co do warunków jego powstania – to surowa, garażowa rejestracja, w której selektywność instrumentów ustąpiła miejsca dusznej atmosferze i "brudowi". Szumy, przydźwięki i momentami kartonowe brzmienie perkusji nie są tu jednak wadą, lecz elementem budującym autentyczny, oldschoolowy klimat, nawiązujący do wczesnych lat 90. Materiał trwa niespełna 20 minut i stanowi bezkompromisową wizytówkę grupy, która nie sili się na bycie przystępną.** **Otwarcie taśmy to chaotyczna ściana dźwięku, która stanowi tło dla dusznego studium paranoi. Tekst utworu rysuje klaustrofobiczną wizję jednostki uwięzionej we własnym umyśle, gdzie granica między prawdą a urojeniem przestaje istnieć. Wokal, celowo cofnięty i zniekształcony przez niedoskonałości sprzętu, zdaje się dobiegać zza ściany, co potęguje wrażenie alienacji i odrealnienia opisywanego w lirykach. Utwór pędzi na złamanie karku, obrazując panikę towarzyszącą tytułowemu "pęknięciu rzeczywistości", a techniczne braki nagrania paradoksalnie wzmacniają uczucie zagubienia.** LYRICS **Wraz z drugim utworem następuje zmiana ciężaru gatunkowego. Zespół serwuje jadowity manifest wymierzony w instytucjonalną hipokryzję i religijny fałsz. Warstwa liryczna bezlitośnie obnaża mechanizmy manipulacji tłumem przez samozwańczych proroków, którzy pod płaszczem świętości skrywają chciwość. Marszowe, walcowate tempo oraz "piaszczyste" brzmienie gitar tworzą ponurą, oskarżycielską atmosferę, idealnie korespondującą z wizją owiec prowadzonych na rzeź. To brudny hymn antyklerykalny, w którym słuchacz może wyczuć gniew i pogardę dla handlarzy wiarą.** LYRICS **Trzecia kompozycja przenosi słuchacza w zimne, sterylne realia szpitalnego horroru. Tekst skupia się na czysto biologicznej stronie śmierci – powolnym, nieuchronnym gniciu ciała, które staje się więzieniem dla gasnącej świadomości. Specyficzne, metaliczne brzmienie werbla, przypominające uderzanie w blaszane wiadro, nadaje całości mechaniczny, nieludzki chłód. Utwór odziera śmierć z mistycyzmu, zostawiając jedynie obraz odpadającej tkanki i medycznej aparatury, a piskliwa, tonąca w pogłosie solówka brzmi niczym ostatnie tchnienie aparatury podtrzymującej życie.** LYRICS **Zwieńczenie dema to utwór tytułowy, będący próbą sonicznego odwzorowania rozpadu jaźni. Liryka podejmuje trudny temat walki z wewnętrznymi głosami i utraty kontroli nad własnym "ja". Skomplikowane zmiany metrum i techniczne ambicje muzyków zderzają się tu z chaosem garażowej produkcji, co trafnie oddaje psychiczny zamęt osoby chorej. Tekst jest dialogiem z samym sobą, pełnym sprzeczności i agresji, a gwałtowne, urwane z trzaskiem zakończenie utworu symbolizuje ostateczną kapitulację umysłu. To pozycja niszowa, trudna w odbiorze, lecz spójna z mroczną koncepcją całego wydawnictwa.** LYRICS INFO

Nidavellir - nowopowstały projekt muzyczny Yvette Autumn Marzano, o dźwięcznym pseudonimie scenicznym "Oblivion", znanej z występów w zespole Helvegen. Nidavellir to solowy projekt artystki, utrzymywany głównie w gatunku blackened death metal, poruszający tematy związane z mitologią skandynawską i celtycką, podobnie do wyżej wspomianego Helvegen - jednak kapela Bjokrlunda grała metalcore. Po rozpadzie zespołu i zakończeniu studiów, zdecydowała się rozpocząć karierę solową, tworząc swój własny projekt, będąc odpowiedzialna za każdy pojedynczy instrument, jak i tekst - podobnie do sławnego norweskiego Burzum. Z tego też względu, projekt Nidavellir nie jest w pierwszej kolejności nastawiony na granie koncertów, a wypuszczanie utworów i albumów do społeczności metalheadów. Samo Nidavellir jest bezpośrednim nawiązaniem do krainy krasnoludów Svartalfheim, którą w kosmologii nordyckiej nazywa się właśnie Niðavellir czy Myrkheimr. Yvette Autumn Marzano (ur 11.07.2000), pseudonim artystyczny "Oblivion". Ambitna, konkretna i pewna siebie dziewczyna, ze skłonnościami do bycia opryskliwą. Gra na gitarze od 12 roku życia, zafascynowana muzyką metalową, która towarzyszy jej od nastoletnich lat. W gronie znajomych uważana jest za tą świrniętą i pozytywną optymistkę, która nie boi się ryzyka. Określana mianem multi-instrumentalistki, opanowując grę w bardzo dobrym stopniu na wielu instrumentach - perkusji, gitarze, pianinie i saksofonie. Sama nazywa siebie współzałożycielką zespołu Bjorklunda, choć o dziewczynie wiadomo niewiele, przez nikłą aktywność w mediach społecznościowych czy zatajanie tożsamości na scenie. Kierując się słowami "chcę, by moja muzyka, nie aparycja, skupiała sto procent uwagi słuchacza" występuje pod pseudonimem. Jedna z autorów muzyki kapeli Jorgena, po kompozycji i teorii muzyki na ULSA. Silnie zajawiona kulturą skandynawską, wielokrotnie widziana w pobliżu Nordheim Warriors MC i ich barze, popularnej Valhalli, gdzie nie raz grała koncert. SOCIAL MEDIA Wcześniejsza twórczość: Twórczość Nidavellir: Single: - Prayer of supplication Albumy: Działalność muzyczna: Wzmianki: Dane postaci: