[31/08/2025] CRIMINAL REVIEW OF LOS SANTOS #002 – Śmierć na własnych warunkach czyli o kryzysie suicydalnym – przypadek Aarona Kovacs

[aliszyja]

****Na kanale V-TUBE i innych platformach streamingowych  pojawił się kolejny film zamieszczony przez użytkownika MAYAHAGEN, tym razem tytuł nawiązuje do tragicznie zmarłego muzyka Arona Kovacs, który odebrał sobie życie. Po kliknięciu w amatorsko wykonaną miniaturę (wykorzystującą wizerunek denata) oglądającym w pierwszej kolejności ukazuje się pełnoekranowe logo podcastu nawiązujące do zbrodni, jak i samego Los Santos.**

**Ponownie nagranie zmontowane jest w amatorski sposób, brak jest przejść między poszczególnymi partiami, film pełny jest chamskich, niedbałych cięć. Zaraz po kilkusekundowym logo pojawia się obraz prowadzącej Szwedki, w rogu ekranu przez cały czas trwania nagrania widoczne jest ww. logo, także w momencie pokazywania zdjęć czy krótkich filmików. Jakość dźwięku, jak i obrazu w dalszym ciągu nie uległa poprawie – kilkukrotnie w czasie nagrania słychać stłumione dźwięki dochodzące zza ścian pokoju hotelowego. Sama prowadząca podcast wizualnie prezentuje się nieco lepiej, oznaki zmęczenia nie są aż tak widoczne, jak w poprzednim odcinku podcastu. Sposób przekazywania informacji i wiedzy przez Mayę w dalszym ciągu jest wystudiowany, wprawny obserwator wyłapie fragmenty, w których prowadząca ucieka wzrokiem na biurko, posiłkując się przygotowanym wcześniej scenariuszem odcinka. Ton wypowiedzi podcasterki jest chłodny i pozbawiony emocji, szczególnie wyczuwalne jest to przy omawianiu przypadku zmarłego Arona Kovacs, prowadząca wypowiada się o nim w sposób rzeczowy, lecz bez przesadnego zainteresowania jego postacią. Na pierwszy rzut oka widać, że użycie danych denata w tytule ma na celu przyciągnięcie oglądających i jest niczym innym jak clickbaitem – w materiale niewiele pojawia się fragmentów o samym zmarłym, odcinek w większości poświęcony jest tematyce samobójstw, a nie studium przypadku Arona.**

Witajcie w przeglądzie kryminalnym Los Santos. Nazywam się Maya Hagen i z wykształcenia jestem kryminologiem. Moją codzienność wypełnia zajmowanie się szeroko pojętą przestępczością, ale również tematyką pokrewną. W dzisiejszym odcinku chciałabym poświęcić uwagę zagadnieniu samobójstw czyli w zasadzie czegoś, co bez cienia wątpliwości można nazwać „chorobą” XXI wieku. Powodem do poruszenia akurat takiego tematu jest niedawna śmierć muzyka Arona Kovacs, który odebrał sobie życie. To zdarzenie wstrząsnęło nie tylko osobami z jego najbliższego otoczenia, ale i dogłębnie poruszyło rzeszę jego fanów.

W nocy z 18 na 19 sierpnia na parkingu Mirror Park, zaraz pod lokalem Distortion pracownicy wymienionego baru znaleźli zwłoki Arona Kovacsa. Znajdował on się w swoim pojeździe, a sposób popełnienia przez niego zbrodni na samym sobie zauważalny był od razu -  podciął on sobie żyły.

**W tym momencie wyświetla się zdjęcie memoriału pamięci Arona Kovacs na Mirror Park, widoczne są złożone na miejscu kwiaty, zdjęcie wyświetla się przez dłuższą chwilę w momencie, gdy Maya opowiada o okolicznościach śmierci artysty.**

Na ten moment nie wiadomo nic na temat tego, by Aron pozostawił po sobie list pożegnalny. Listy pożegnalne pozostawione przez samobójców stanowią niezwykle wartościową wiedzę nie tylko dla rodziny denata, ale i w kontekście przeciwdziałania zachowaniom o charakterze suicydalnym czyli z punktu widzenia naukowego. Analiza ostatniego pożegnania – najczęściej sporządzona w formie pisemnej – może umożliwić dokonanie pewnego rodzaju rekonstrukcji okoliczności, które w sposób znaczący wpłynęły na proces decyzyjny samobójcy. Warto jednak wspomnieć, że listy pożegnalnie nie zawsze zawierają bezpośredni powód zamachu samobójczego. Czasami jest to rozległy elaborat, a czasem zapisek ograniczający się do jednego słowa. Jednak zdecydowanie najczęściej jest to po prostu cisza. Listy pożegnalne pozostawia jedynie od 15 do 30% samobójców, nie jest to powszechna praktyka. Informacja na temat tego, że suicydenci niemal zawsze pozostawiają po sobie list pożegnalny to powielany często także przez popkulturę mit. Na uwagę zasługuje także sposób odebrania sobie życia przez muzyka. Najczęściej samobójcy decydują się na zakończenie swojego żywota w miejscu, które utożsamiają z bezpieczeństwem, gdzie będą to mogli zrobić albo bezpiecznie albo skutecznie, a najlepiej, by były spełnione oba te warunki. Mowa tu oczywiście o osobach w głębokim kryzysie suicydalnym, które są zdecydowane na dokonanie zamachu samobójczego, a nie jedynie demonstracyjną próbę samobójczą będącą w rzeczywistości aktem wołania o pomoc i zwrócenia na siebie uwagi otoczenia. Aron zdecydował się na miejsce dość paradoksalne –  zrobił to na parkingu prowadzonego przez siebie lokalu, a jednocześnie pod osłoną nocy, gwarantując sobie jednocześnie prywatność, jak i gwarancję stosunkowo szybkiego znalezienia swoich zwłok. Jako sposób pozbawienia siebie życia artysta wybrał podcięcie żył, co stanowi trzeci najczęściej praktykowany przez samobójców sposób odebrania sobie życia. Na pierwszym miejscu plasuje się powieszenie, na drugim skok ze znacznej wysokości, a dopiero na trzecim uszkodzenia układu krwionośnego. Oczywiście stopień letalności czyli skuteczności zakończenia zgonem zależny jest od wybranego narzędzia, głębokości cięć, ale i czynników zewnętrznych, jak np. dopuszczenie potencjalnej możliwości znalezienia przez osoby postronne i udzielenia pomocy. Jednakże wybierając taką metodę, miejsce, a przede wszystkim porę, Aron raczej takiej możliwości nie chciał do siebie dopuścić.

19 sierpnia w miejscu ujawnienia zwłok Arona zgromadzili się bliscy muzyka, jego zwolennicy, słuchacze, ale i osoby, które nie były szczególnie związane z nim ani jego twórczością. Na miejscu pojawiła się partnerka zmarłego artysty, tj. Aurelia Moore, która wylewała morze łez. Nie jest tajemnicą, że po zgonie artysty wiele osób wyraziło swoje wyrazy współczucia, ale i pretensje, chcąc spowodować w Aureli wyrzuty sumienia. Wiele osób nie potrafi zrozumieć, jak najbliższa dla artysty osoba mogła nie zauważyć żadnych sygnałów ostrzegawczych. Jednak to zjawisko nie jest tak schematyczne, jak mogłoby się wydawać. Niemal zawsze samobójcy dają subtelne znaki swojemu otoczeniu, że dzieje się z nimi coś niedobrego. Mogą być to słowa „mam dość”, „nie chce mi się żyć”, ale mogą być to również przejawy czarnego humoru i żartowanie na temat odebrania sobie życia. Czy każdorazowy żart na temat własnej śmierci musi ją zwiastować? Oczywiście nie. Ale powinno to zwiększyć naszą czujność – obserwować i przede wszystkim słuchać. Dopiero teraz ostatnio wydany przez Arona utwór „Silent” zdaje się mieć drugie dno i być cichym wołaniem o pomoc, która nie nadeszła.

U samobójców wytwarza się tzw. Syndrom presuicydalny, który bez otrzymania odpowiedniej pomocy z zewnątrz może postępować, a nawet skończyć się śmiercią. Syndrom ten zaczyna się niewinnie. Najpierw są to myśli samobójcze o przemijającym charakterze, zastanawianie się nad metodą odebrania sobie życia, z czasem myśli te stają się coraz bardziej uporczywe, aż wreszcie przyszły samobójca zaczyna swoje wyobrażenia przekuwać w realne działania i podejmuje działania zmierzające do zakończenia swojego żywota. Syndrom ten można by porównać do depresji – podobnie jak ona, osoby go doznające potrafią założyć maskę i skutecznie udawać przed otoczeniem, że wszystko jest z nimi w porządku. W syndromie presuicydalnym samobójca doświadcza także czegoś, co zwykło się nazywać myśleniem tunelowym. Często dla osoby zdrowej, tj. niebędącej w kryzysie suicydalnym, dany problem jaki napotyka się w życiu codziennym jest do rozwiązania, taka osoba widzi różne ścieżki jego rozwiązania. Natomiast dla osoby doświadczającej ww. syndromu często wydawałoby się „błahe” problemy urastają do niebotycznej rangi, a jedyną drogą do jego rozwiązania jest w uznaniu samobójców własna śmierć. Na wiele pytań nie poznamy już odpowiedzi. Nie dowiemy się, co Arona Kovacs doprowadziło do ostatecznej i najtrudniejszej dla każdego człowieka decyzji. Ale niech jego śmierć nie pozostanie bez echa i będzie zgodnie z tytułem jego utworu – cichym przypomnieniem o wrażliwości na drugiego człowieka.

**** Sam finisz wypowiedzi Mai był wypowiedziany w sposób skrajnie sztuczny, wyuczony i powiedziany z udawanym przekonaniem. Na zakończenie podcastu na ekranie pojawia się ciemno-białe zdjęcie Arona, w celu uczczenia jego pamięci, jak również krótki filmik z miejsca jego śmierci. **.**

 

ODGRYWKI:

Spoiler

https://imgur.com/a/3jOcoYo

PROMOCJA:

Spoiler

post na dedykowanym LI Criminal Review
udostępnienie posta o odcinku na LI Mai
rozpowszechnienie info o podcascie Mai przez lokalnego przedsiębiorcę Trumana Webber oraz repost Mai w tym temacie
podsycenie przez Maję tematu odnośnie zaginięcia Leny Moreno i bezradności FBI

WYDATKI:

Spoiler

brak

INFORMACJE:

Spoiler

Imię i nazwisko postaci: Maya Hagen
Numer konta postaci: 4099099923

 

Edytowane 3 Września 2025 przez aliszyja
aktualizacja działań promocyjnych

[ka6i]

**Malia natyka się prosto z Miami, wczytała się tylko dlatego, że "niby" o Aronie**

[doozan]

** Jeden z lokalnych biznesmenów - Truman Webber - przesłuchał podcast stojąc w korku zatłoczonego miasta aniołów, będąc przy okazji przyciągnięty tytułem programu (Criminal Review) ze względu na swoje przestępcze korzenie. Udostępnił podcast na swoim lifeinvader wrzucając kilka do tego kilka słów. **

https://li.v-rp.pl/post/178669_maly-tworca-ale-mowi-w-miare-z-chlodna-glowa-dobrze-w-ogole-ze-ktos-faktycznie-t.html

Edytowane 31 Sierpnia 2025 przez doozan