Ranking

Imię: Aurelio Alamo Fonseca. Wiek: 30 lat. Miasto: Los Angeles, Kalifornia, zachodnia część LA, 88th. Urodził się i wychował w jednej z najbardziej niebezpiecznych dzielnic Los Angeles, a dokładnie na ulicy 88. Osiedlu, na którym stacjonuje 18th Street Gang potocznie nazywanym również Best Gang, konkretnie klika Pee Wee Winos. Przez miejsce w jakim dorastał doświadczył biedy, ponieważ jego rodzice nie zarabiali zbyt dużo pieniędzy i ledwo splatali koniec z końcem. Matka pracowała w osiedlowym sklepie z kolei ojciec był mechanikiem samochodowym. Od najmłodszych lat widział brutalność, przemoc oraz narkotyki ze względu na miejsce w jakim się wychowywał chcąc nie chcąc przebywał w otoczeniu gangsterów spod kliki PWWS. Mimo iż był dobrym uczniem wszedł w narkotykowy biznes za namową swojego kolegi, sprzedawał towar na rogach i w klubach chcąc w ten sposób pomóc swoim rodzicom podbudować budżet domowy oraz pozwolić sobie na trochę lepsze warunki i odrobinę przyjemności w postaci nowych butów, ubrań etc. na które nie wszystkie dzieciaki mogły sobie pozwolić. Mimo swojej 'pracy na boku' na jego szczęście nigdy nie został złapany przez żadne służby porządkowe dzięki czemu ma czystą kartę. Prócz wspomnianego handlu narkotykami nie brudził sobie rąk innymi aktywnościami wiedząc, że kiedyś może mu się to odbić czkawką, nie był również oficjalnym członkiem gangu czyli nie przeszedł tzw. put on. Jako młody chłopak przeżył wiele trudnych chwil, w tym utratę kilku swoich kumplu z powodu wojny gangów, co na zawsze odcisnęło na nim piętno. Wchodząc powoli w dorosłość i kończąc szkołę nie miał za bardzo większych perspektyw w jakim kierunku pokierować swoim życiem na ratunek przyszła jego mama, która namówiła go na dołączenie do Los Angeles Police Department. Propozycja mamy dała mu do myślenia w końcu od zawsze był osobą lubiącą sport, uczęszcza regularnie na siłownie i nie ma problemu z wysiłkiem fizycznym ale o jego decyzji przesądził jeden najważniejszy argument jakim są pieniądze, których on i jego rodzina nigdy nie mieli. Tym samym chce wspomóc swoich rodziców tak jak za młodu, kiedy to opychał narkotyki na rogu. dorastając w ghetto, nauczył się radzić sobie z wieloma trudnymi emocjami. Został nauczony by zachować zimną krew w ciężkich sytuacjach, w pełni identyfikuje się z latynoską kulturą, która wykształciła w nim poczucie wspólnoty, lojalności i szacunku to również dodaje mu siły w pracy z ludźmi, którzy mają podobne doświadczenia, jak on sam, zna specyficzne wyzwania i problemy swojej społeczności, co czyni go bardziej skutecznym w komunikacji z jej przedstawicielami, czasami działa pod wpływem emocji przez swoje /korzenie/ czyli miejsce, w którym się wychował, zostało mu to wpojone za dzieciaka. stara się je zwalczać ale nie zawsze mu wychodzi, ma cięty język i nie wyparzoną gębę przez co czasami miał już problemy chociażby w pracy za to, że źle odniósł się do aresztowanego, bywa, że po służbie nie stroni od alkoholu czy nawet używek (wpływ ma na to jego przeszłość i wychowywanie się na ulicy wśród gangsterów, gdzie narkotyki były chlebem powszednim).

"Operacja Most była tajną operacją przeprowadzoną przez władze ZSRR na końcu lat 80 aż do początku lat 90 dwudziestego wieku. Umożliwiała ona Żydom wylot do Izraela jak i w niektórych przypadkach Stanów Zjednoczonych. W trakcie zimnej wojny Związek Radziecki ograniczał emigracje swoich obywateli jak i żydów poza granice Państwa. Jednak presja, która pojawiła sie w latach 70 jak i 80 (zwłaszcza ze strony USA) skłoniła rząd radziecki do poluzowania swoich restrykcji. Rosjanie fałszowali swoje pochodzenie i uciekali do Stanów Zjednoczonych, gdzie głównie osiedlali się w Kalifornii czy też Nowym Jorku jak i Illanois. Przykładem takiej ucieczki może być Borys “Biba” Najfeld, który jest określany mianem ostatniego żyjącego Boss’a Brighton Beach. W 1979 roku, korzystając z programu dla uchodźców pochodzenia żydowskiego toczył swoją podróż przez Belgię i Włochy, gdzie ostatecznie trafił do Stanów Zjednoczonych. W latach 90 Biba stał sie jedną z czołowych postaci Rosyjskiej Mafii w USA. W dzisiejszych czasach około 3,1 miliona Amerykanów deklaruje rosyjskie pochodzenie". - MOBSTERS MAKE THE WORLD Należy stwierdzić, że zorganizowana przestępczość stanowi najbardziej rozwiniętą formę przestępczości grupowej. Spotykane od wielu lat w ZSRR tradycyjne grupy przestępcze charakteryzowały się różnorodnością struktury, stopniami organizacji i przede wszystkim działaniem. Najbardziej „proste” ugrupowania tworzyły się w nagłych, niespodziewanych sytuacjach, pod wpływem wielu czynników między innymi emocjonalnych. Brak w nich było potrzeby, chęci i celu dalszego wspólnego działania. Nie występowała w nich żadna struktura, podział ról, przywódca. Decyzje zapadały kolektywnie, akcje, przestępstwa popełniane były wspólnie, z udziałem wszystkich. Grupy takie powstawały zazwyczaj w celu dokonania jednego przestępstwa. Były to charakterystyczne struktury dla kryminalnej działalności nieletnich. Bardziej złożone pod względem strukturalnym i organizacyjnym były grupy powstające przez porozumienia kilku osób dotyczące prowadzenia wspólnej działalności przestępczej. Grupy te charakteryzował w miarę możliwości ustabilizowany osobowy skład. Nie musiały one posiadać jednego przywódcy, a kierownictwo złożone z najważniejszych cieszących się największym szacunkiem i autorytetem członków. Ugrupowania tego typu nie posiadały długoterminowych planów działania. Funkcjonowały też grupy, w których występował podział ról i funkcji ich członków oraz ścisłe podporządkowanie. Grupy te były o charakterze stałym, cechowała je wspólnota celów działania, obecność lidera i wcześniej ustalone reguły funkcjonowania grupy. Taka struktura charakteryzowała grupy oszustów, złodziei i bandytów. Nie dysponowały one poważnym zapleczem finansowym. Ich działalność opierała się na własnych prawach, zasadach, normach i ideach przestępczych. Przywódcy grup nie próbowali wtargnąć na politykę państwa, nie pretendowały do przywództwa w gospodarce i społeczeństwie. Jeśli posiadali związki korupcyjne, to tylko z organami ścigania. W takim przypadku można było mówić o grupach przestępców zawodowych. - PRICE OF LIFE Władza Igora Mikhailovicha - dotychczasowego przedstawiciela grupy przestępczej, zniszczyła jego podejście do swoich ludzi, po drodze całkowicie opanowała go żądza zarabiania ogromnych ilości gotówki co wywołało brak szacunku do członków jego grupy. Od tego momentu dwójka najwyżej postawionych członków zaczęła organizować spotkania za plecami “guru”, co miało na celu pozbawić go wpływu na Santa Monica. Duet Czeczenów był żądny szacunku za brudną robotę, którą odwalają dla Igora a ich poparcie w ugrupowaniu było niepodważalne. Pewnego późnego wieczoru Murvan A. oraz Yerman G. przypuścili atak o charakterze morderczym w kierunku Mikhailovicha aby stłamsić jego władze całkowicie. Dwóch zabójców oczekiwało na Igora przed wejściem na klatkę schodową bloku, w którym mieszkał. Kiedy jeden ze sprawców tylko ujrzał posturę podobną do celu, na który polowali - jeden ze strzelców będący już zaprawiony w mordowaniu ludzi KLIK wychylił się z czarnego pojazdu. W tym momencie wyciągnął Makarowa oddając serie strzałów w kierunku byłego jak na tą chwilę bossa. Na zimny beton spadły łuski kalibru 7,65mm a po Igorze opętanym brudnymi banknotami zostało już tylko krwawe wspomnienie. Wyciągając jeden, pełen wartości wniosek - jednego dnia możesz żyć jak król, bawiąc się ekskluzywnych penthousach, zdradzając swoją żonę, drugiego dnia możesz zostać głównym celem euroazjatyckiej grupy. Takie właśnie jest życie po ciemnej stronie miasta.

Od czasu oskarżeń w Las Vegas działalność rodziny mafijnej z Los Angeles stała się w dużej mierze nieznana. Organy ścigania skupiły swoją uwagę na gangach ulicznych, takich jak gangi meksykańskie i afroamerykańskie, które są znacznie liczniejsze i bardziej rozprzestrzenione. Do swojej śmierci Peter Milano był uznawany za oficjalnego bossa rodziny mafijnej z Los Angeles, jednak od końca lat dziewięćdziesiątych jego działalność przestępcza, podobnie jak innych członków, znacznie się zmniejszyła. Niektórzy, jak Rocco Zangari i Russell Massetia, wyprowadzili się ze stanu i całkowicie opuścili rodzinę. Inni, jak Carmen Milano i Jimmy Caci, zmarli ze startości, a brak młodszych następców sprawił, że rodzina stopniowo się rozpadała. Los Angeles, w przeciwieństwie do wschodniego wybrzeża, nie ma dużej społeczności włoskiej, co utrudnia rekrutację nowych członków. W południowej Kalifornii liczne grupy etniczne i gangi uliczne sprawiają, że La Cosa Nostra nie jest w stanie skutecznie konkurować o kontrolę nad działalnością przestępczą. Dodatkowo organy ścigania uważają mafiosów ze wschodniego wybrzeża, którzy przenoszą się do Kalifornii, za potencjalne zagrożenie. Tommaso "Tommy" Gambino, magnat rynku prosecco i syn Rosario Gambino, jest uznawany za bossa rodziny od dwa tysiące dwunastego roku. Według informatorów FBI i Royal Canadian Mounted Police (RCMP), kanadyjski gangster i współpracownik rodziny Musitano, Albert Iavarone, został przyjęty do LACF krótko przed tym, jak został zastrzelony w Hamilton w Ontario trzynastego września dwa tysiące osiemnastego roku. Informatorzy twierdzą, że Gambino przyjął Iavarone do mafii na prośbę nowojorskich bossów, aby mógł pełnić rolę nowego łącznika między kanadyjską i amerykańską mafią. Iavanore został zamordowany dwa tygodnie po swojej rzekomej inicjacji, a zlecenie jego zabójstwa miało pochodzić od Josepha Todaro Juniora, którego rodzina mafijna z Buffalo tradycyjnie pełniła rolę pośrednika między kanadyjskimi i amerykańskimi gangsterami. Dzisiaj rodzina z Los Angeles właściwie niemalże nie istnieje. Porównując popularny "chart" FBI zawierający siedemdziesiąt członków rodziny do dzisiejszych spisów obejmujących jedynie garstkę nazwisk można stwierdzić, że ich wpływy drastycznie upadły. W różnych środowiskach mówi się, że Los Angeles Crime Family aktualnie jest jedynie marionetkową rodziną podlegającą pod rodzinę mafijną Gambino. Wskazuje na to bez wątpienia fakt, że rodzina z LA ma być rzekomo kierowana przez Tommy'ego Gambino, syna Rosario "Sala" Gambino, czyli oficjalnego, starego członka rodziny mafijnej z Nowego Jorku. Pozostałościami trzymającymi imię rodziny są Tommaso Gambino (w roli rzekomego bossa rodziny), Goffredo Buccho (w roli ulicznego kapitana), Ronald Masella (jako potwierdzony członek rodziny), Russell Masetta oraz Louis Caruso (uznawani za nieaktywnych), Michael Esposito (jego status jest niezidentyfikowany od roku dwa tysiące dwudziestego drugiego), Robert Paduano (jako prawdopodobny, starszy członek rodziny) oraz Anthony Gambino, brat Tommaso, na którego temat informacje również nie są znane. Siema, wraz z @5element bierzemy się za rozgrywanie dwóch postaci (mojej - Goffredo Buccho i elementa - Ronalda Maselli) powiązanych z Los Angeles Crime Family. Rozgrywanie freelancerów może, ale nie musi być głębszym backgroundem do postawienia w przyszłym czasie organizacji przestępczej, która opierać będzie się na tym samym klimacie co nasz temat. Historii naszych postaci nie rozpisaliśmy w głównym temacie ani w poście dodatkowym. Do opisania ich historii mają posłużyć screeny w których będziemy zwyczajnie prezentować swoją grę. Nie nastawiamy się na dążenie do przejęcia całej strefy, bo gramy podupadłą, dla niektórych nieistniejącą rodzinę mafijną (właściwie tylko duet postaci powiązanych z nią). Nie zamykamy się na grę z innymi strefami, a nawet będziemy do niej dążyć. Naszymi planami jest dobre odwzorowanie całego klimatu, nie robiąc z tych postaci bardzo nowoczesnych gangsterów w jajogniotach i z przeciętymi brwiami.

Los Angeles Crime Family, znana też jako Dragna Crime Family, Southern California Crime Family, czy też L.A. Mafia, a przez byłego szefa policji Los Angeles, Daryla Gatesa, nazwana "the Mickey Mouse Mafia", to włosko-amerykańska organizacja przestępcza o charakterze mafijnym działająca na terenie Los Angeles i południowej Kalifornii będąca częścią większej, włosko-amerykańskiej mafii. Szczyt swojej potęgi osiągnęła w latach czterdziestych i na początku lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku pod rządami Jacka Dragny. Mówiąc o historii organizacji warto pochylić się nad postacią "Iron Mana", czyli Josepha Ardizzone, który do Kalifornii powrócił w tysiąc dziewięćset czternastym roku i został uniewinniony z zarzutu zamordowania George Maisano (członka gangu Matranga) w tysiąc dziewięćset piętnastym, ze względu na brak dowodów i brak świadków chętnych do zeznawania. Po powrocie do władzy sprawnie zaczął On rozszerzać swoje wpływy w Los Angeles. Ardizzone nawiązał współpracę z Jackiem Dragną i przez ponad dziesięć lat działali razem. W okresie prohibicji obaj z powodzeniem prowadzili nielegalny handel alkoholem w południowej Kalifornii, a także zajmowali się hazardem i wymuszeniami. Pod koniec lat dwudziestych dwudziestego wieku, Ardizzone dynamicznie rozszerzał swoją władzę i wpływy. Pod jego rządami przestępczość zorganizowana zaczęła się konsolidować pod jego sztandarem, a On sam zdominował działalność kryminalną na terenach Los Angeles. Pod koniec lat dwudziestych, Dragna i Johnny Roselli toczyli ciągłe walki z Charlim Crawfordem o kontrolę nad dochodowym, nielegalnym handlem alkoholem. Po śmierci Buccoli w tysiąc dziewięćset trzydziestym roku i DiCiolli w trzydziestym pierwszym (co ciekawe, w obu przypadkach Ardizzone był podejrzanym) stał się niekwestionowanym liderem świata przestępczego w Los Angeles. Utworzył on też Italian Protective League, w której Dragna pełnił funkcję prezesa, Ardizzone był wiceprezesem, a kalifornijski senator stanowy Joseph Pedrotti przewodniczącym. Organizacja ta miała pewne polityczne i społeczne cele, ale głównie służyła jako siła egzekwująca interesy rodziny mafijnej. Panowanie Ardizzone zakończyło się w tysiąc dziewięćset trzydziestym pierwszym, kiedy w tajemniczych okolicznościach zaginął, jadąc samochodem do domu swojego kuzyna w Etiwandzie. Jack Dragna przejął kontrolę nad rodziną po śmierci Ardizzone w tysiąc dziewięćset trzydziestym pierwszym i zawarł oficjalnie pokój z narodowym syndykatem mafijnym. Dodatkowo jego brat, Tom Dragna, został jego consigliere, a jego bratanek, Louis Tom Dragna, został pełnoprawnym członkiem mafii w czterdziestym siódmym. Dragna był najbardziej skutecznym bossem, jakiego kiedykolwiek miała rodzina z Los Angeles. Chociaż nie udało mu się w dużym stopniu przeniknąć do związków zawodowych w przemyśle rozrywkowym, to zaangażował mafię z Los Angeles w ten sektor i wprowadził ją na scenę ogólnokrajową. Otrzymał zaszczytne miejsce w The Commision, bowiem był jedynym bossem mafijnym na zachód od Chicago, który miał tam swoją reprezentację. Po zakończeniu prohibicji w trzydziestym trzecim, Dragna prowadził ogromny biznes lichwiarski i nielegalny hazard. Wraz z bliskim współpracownikiem Johnnym Rosellim zakończył lokalne wojny gangów, eliminując starsze syndykaty hazardowe kierowane przez Guya McAfee i Miltona "Farmera" Page'a. Dragna i Roselli współpracowali także z Joe Shawem, bratem burmistrza Franka Shawa, aby przejąć kontrolę nad bukmacherami w Los Angeles, co zmusiło wielu z nich do ucieczki do Las Vegas. Do tysiąc dziewięćset trzydziestego siódmego roku rodzina przestępcza z Los Angeles całkowicie kontrolowała nielegalny hazard w mieście. Dla niezależnych bukmacherów Dragna stosował wymuszenia, aby pobierać od nich pieniądze z ich działalności. Podczas gdy większość gangsterów po prostu groziła przedsiębiorstwom odwetem za niepłacenie haraczu (klasyczny racket protection), rodzina Dragny wymyśliła bardziej wyrafinowaną metodę. Dragna wysyłał swoich ludzi, aby grozili firmom, a następnie właściciele płacili mu za ochronę – nie zdając sobie sprawy, że to właśnie jego ludzie byli źródłem zagrożenia. Mimo to Dragna nie był w stanie przejąć pełnej kontroli nad wszystkimi niezależnymi sieciami hazardowymi. Ponadto unikał rozgłosu i publicznego życia, przez co często uważano go za słabego przywódcę. Według Mickey’ego Cohena, Dragna był bardzo potężny i cieszył się wielkim szacunkiem, ale nie potrafił zorganizować wszystkiego tak, jak oczekiwali bossowie ze wschodniego wybrzeża. Ponieważ na zachodnim wybrzeżu nie było tak dużej społeczności włoskiej, z której można było rekrutować członków, rodzina z Los Angeles przyjmowała gangsterów z całego kraju. Dołączyli do niej m. in. Johnny Roselli z Chicago, Nick Licata z Detroit, czy Aladena Fratianno (Jimmy the Weasel) oraz Dominic Brooklier z Cleveland. Dysponując najlepszymi zabójcami – Frankiem Bompensiero i Jimmym Fratianno (który co ciekawe wykonał ponad trzydzieści morderstw na rozkaz swoich przełożonych) – Dragna rozszerzył swoje wpływy na całą Kalifornię i południową Nevadę. Rodzina Dragny miała także powiązania w departamencie szeryfa hrabstwa Los Angeles, które było jeszcze bardziej skorumpowane od policji miejskiej (LAPD). Chociaż Dragna nie miał dużych wpływów w związkach zawodowych, udało mu się przeniknąć do niektórych, zwłaszcza w branży pralniczej i importu odzieży. Kiedy Lucky Luciano wysłał Benjamina Siegela (pseudonim Bugsy) z Nowego Jorku do Los Angeles, aby przejął interesy mafii na zachodnim wybrzeżu (w tym w Las Vegas), między nim a Dragną powstało napięte partnerstwo. Siegel zdołał zmusić niezależnych bukmacherów do płacenia Dragnie haraczu, co dodatkowo wzmocniło jego imperium hazardowe. Jednak Dragna nie znosił tego, że Siegel miał ogromne wpływy w związkach zawodowych branży filmowej. Siegel zarobił miliony, wymuszając pieniądze od wytwórni filmowych i płacił Dragnie jedynie część zysków za operowanie na jego terytorium. Ponieważ mafia nowojorska popierała Siegela, Dragna nie mógł nic zrobić, aby przejąć pełną kontrolę nad miastem. Głównym powodem wysłania Siegela do Kalifornii było zorganizowanie na zachodnim wybrzeżu systemu przesyłania informacji o wyścigach konnych dla narodowego syndykatu mafijnego. W tym celu Siegel i Dragna współpracowali. Obaj próbowali przejąć Continental Press Service, czyli główne źródło informacji o wynikach wyścigów. Nie udało się im ani wykupić tej firmy, ani zmusić jej właścicieli do uległości, więc założyli własną firmę, Trans-America. Ostatecznie Chicago Outfit przejął konkurencyjną Continental Racing Services i przekazał cały procent udziałów w wyścigowym systemie informacyjnym na zachodnim wybrzeżu Dragnie, co rozwścieczyło Siegela. Kiedy Siegel stracił poparcie Nowego Jorku, zapadła decyzja o jego eliminacji. Chociaż jego morderstwo oficjalnie pozostaje nierozwiązane, jedna z teorii głosi, że to ludzie Dragny otrzymali rozkaz zabicia go. Po śmierci Siegela, jego główny współpracownik, Mickey Cohen, przejął jego operacje hazardowe i lichwiarskie w Los Angeles. Odmówił On jednak podporządkowania się Dragnie, co ten uznał za okazję do jego eliminacji. Cohen zaczął tworzyć własną rodzinę przestępczą, która szybko stała się konkurencją dla Dragny. Dragna zaczął najpierw werbować włoskich współpracowników Cohena, takich jak Dominic Brooklier, aby następnie wyeliminować jego ludzi, m.in. Davida Ogula, Franka Niccoli, Neddiego Herberta, czy Harolda Rothmana (pseudonim Hooky). Jednak dzięki czystemu szczęściu, sam Cohen przeżył wiele zamachów na swoje życie (John Roselli porównywał go do Bugsa Morana). W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym pierwszym roku Cohen trafił do więzienia za unikanie płacenia podatków, co pozwoliło rodzinie z Los Angeles przejąć jego operacje hazardowe. Rosnąca liczba morderstw oraz napływ gangsterów na Zachodnie Wybrzeże, w połączeniu z odwołaniem burmistrza Franka L. Shawa w związku z zarzutami o korupcję i współpracę z mafią, doprowadziły do wzmożonych działań organów ścigania przeciwko mafii. Pod koniec lat 30. prokurator generalny Kalifornii, Earl Warren, rozpoczął zmasowany atak na imperium Dragny, m.in. zlikwidował statki hazardowe prowadzone przez Anthony’ego Cornero. Czternastego lutego tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego roku, Kalifornijska Komisja ds. Przestępczości Zorganizowanej wskazała Dragnę jako szefa syndykatu kontrolującego przestępczość w południowej Kalifornii. Niedługo potem kilku członków jego rodziny zostało aresztowanych pod zarzutem zamachu bombowego na dom Mickeya Cohena. Dragna uciekł ze stanu, ale wkrótce poddał się i został przesłuchany podczas obrad komisji Kefauvera wraz z Rosellim i Bompensiero. Zaprzeczył wszystkim oskarżeniom. Mimo nacisku władz, rodzina Dragny pozostawała silna na początku lat pięćdziesiątych. Podczas gdy inne rodziny mafijne w USA dobrze prosperowały w latach pięćdziesiątych, rodzina z Los Angeles zaczęła podupadać. Kiedy William H. Parker został szefem policji w Los Angeles w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym roku, LAPD zamiast wspierać zorganizowaną przestępczość, zaczęło z nią walczyć. Osłabiona rodzina z Los Angeles zaczęła tracić wpływy na rzecz Chicago Outfit oraz nowojorskich rodzin mafijnych. Ze względu na ponad pięćdziesiąt nierozwiązanych gangsterskich morderstw z pierwszej połowy dwudziestego wieku, LAPD powołało specjalny oddział do walki z mafią - "The Gangster Squad". Oddział ten regularnie nękał zarówno rodzinę Dragny, jak i grupę Cohena przez całe lata pięćdziesiąte. W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym trzecim roku Frank Bompensiero trafił do więzienia, a rok później ten sam los spotkał Jimmy'ego Fratianno. Trzy lata później Jack Dragna zmarł na atak serca, po czym starsi członkowie rodziny przeprowadzili głosowanie w celu wybrania nowego bossa. Za najbardziej logicznego kandydata uznawano Johnny'ego Roselliego, jednak zwyciężył Frank DeSimone, prawnik, który stał się gangsterem. Rozczarowany Roselli, który uważał, że DeSimone zmanipulował wybory, opuścił rodzinę z Los Angeles i wrócił do Chicago Outfit. Po wyjściu z więzienia w sześćdziesiątym roku, to samo zrobił Jimmy Fratianno. Po śmierci Dragny i przejściu jego brata - Toma Dragny - na emeryturę, rodzina przestępcza zaczęła wymykać się spod kontroli. Szybko stało się jasne, że Frank DeSimone był niekompetentnym bossem. Według jednego z anonimowych informatorów, zgwałcił żonę byłego underbossa, Girolamo "Momo" Adamo. W wyniku tego incydentu Adamo postrzelił swoją żonę (która de facto przeżyła), a następnie sam popełnił samobójstwo. Oznaczało to, że trzech najważniejszych ludzi z ery Dragny - boss, underboss i consigliere - zniknęło ze sceny niemal natychmiast po przejęciu władzy przez DeSimone. DeSimone brał udział w nieudanym spotkaniu w Apalachin, na które przybył wraz ze swoim nowym underbossem, Simone Scozzarim. Kiedy spotkanie zostało rozbite przez policję, tożsamość DeSimone jako mafiosa wyszła na jaw, bo wcześniej uważano go jedynie za zwykłego prawnika, ponieważ nigdy nie miał - według policji i jego kartoteki - przeszłości kryminalnej. Po spotkaniu Scozzari znalazł się na celowniku organów ścigania i w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym drugim roku został deportowany do Włoch jako nielegalny imigrant. Po tym wydarzeniu liczba członków rodziny z Los Angeles spadła do zaledwie trzydziestu osób, chociaż mafia nadal miała silne wpływy w San Diego. DeSimone bał się wymuszać haracze od hazardzistów i bukmacherów obawiając się, że doniosą na niego policji. W latach sześcdziesiątych boss rodziny Bonanno, Joseph Bonnano, zaplanował zabójstwo DeSimone za jego nieudolność w wykorzystywaniu przestępczych możliwości w Los Angeles. Plan został udaremniony, ale od tego momentu DeSimone stał się paranoikiem i przestał wychodzić z domu po zmroku. Jego nieudolne rządy zakończyły się w sześćdziesiątym siódmym, gdy zmarł po jedenastu latach bycia na czele rodziny. Po śmierci DeSimone nowym bossem został jego drugi underboss, Nick "Old Man" Licata. Licata miał silne powiązania z rodzinami mafijnymi z rejonu środkowego zachodu i południa, a także utrzymywał kontakty z mafią w Las Vegas. Do tego czasu organy ścigania miały już dużą wiedzę na temat działalności mafii w Los Angeles, co było możliwe dzięki temu, że czołowy zabójca, Frank Bompensiero, został tajnym informatorem w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym siódmym roku. W sześćdziesiątym trzecim Joe Valachi ujawnił istnienie mafii jako tajnej organizacji przestępczej, pomagając organom ścigania w atakach na zorganizowaną przestępczość. Valachi wskazał Licatę jako wysoko postawionego mafiosa w Los Angeles. Jednym z nielicznych sukcesów w tym okresie była firma Louisa Toma Dragny, "Roberta Dress Manufacturing", która przynosiła roczne dochody w wysokości dziesięciu milionów dolarów. Było to możliwe, ponieważ w latach pięćdziesiątych Jack Dragna sprowadził z Nowego Jorku eksperta do związków zawodowych, Johnny'ego Dio, który nauczył Louisa, jak manipulować związkami zawodowymi w Los Angeles Garment District. Licata miał nadzieję na odbudowanie podupadającej rodziny, ale nieustanna inwigilacja przez policję i FBI sprawiła, że nie był w stanie osiągnąć większych sukcesów niż jego poprzednik, DeSimone. Dziewiątego lipca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego dziewiątego roku Licata został aresztowany po tym, jak odmówił odpowiedzi na pytania federalnej wielkiej ławy przysięgłych dotyczące struktury mafii w Los Angeles. Został oskarżony o obrażenie sądu za odmowę składania zeznań, mimo że miał zapewniony immunitet i ostatecznie spędził sześć miesięcy w więzieniu. W połowie lat siedemdziesiątych dwie duże sprawy sądowe zagroziły większości aktywnym członkom rodziny więzieniem. W marcu siedemdziesiątego trzeciego roku aresztowano siedmiu mężczyzn za prowadzenie ustawionego systemu hazardowego, który przynosił dochody na wysokości dwustu pięćdziesięciu tysięcy dolarów miesięcznie. Ich proces został opóźniony po tym, jak kluczowy informator i świadek, były współpracownik mafii John Dubcek, został zastrzelony w Las Vegas. Mimo, że jego śmierć zastraszyła innych świadków, oskarżeni zostali skazani, ale otrzymali łagodne wyroki. Cztery miesiące później kolejnych dwanaście osób zostało oskarżonych o konspirację, wymuszenia i lichwę wobec bukmacherów, lichwiarzy i właścicieli branży pornograficznej. Podczas rządów Licaty jego underboss, Joseph Dippolito, miał duże wpływy w San Bernardino i Inland Empire - zarówno w legalnych, jak i nielegalnych interesach. Był postrzegany jako przyszły następca Licaty, ale niespodziewanie zmarł na atak serca w styczniu tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego czwartego roku. W październiku tego samego roku, po długiej walce z chorobami, zmarł też Nick Licata. Następca Licaty, Dominic Brooklier, początkowo ustabilizował rodzinę mafijną w Los Angeles, zarabiając na pornografii, wymuszeniach i narkotykach, ale nie odzyskał kontroli nad bukmacherami. Nakazał też zabójstwo Franka Bompensiero, gdy odkryto jego współpracę z FBI. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym piątym roku Brooklier trafił do więzienia, a Jimmy Fratianno został współzarządzającym rodziną. Po powrocie Dominica, Fratianno został zdegradowany, zaś w siedemdziesiątym siódmym został powiązany z zabójstwem Danny'ego Greene'a i - obawiając się o swój dalszy los - zgodził się zeznawać przeciwko mafii z całego kraju. W zamian za świadectwo odsiedział dwadzieścia jeden miesięcy i objęto go programem ochrony świadków. Mafia zaś, w odpowiedzi, wyznaczyła nagrodę za jego głowę. Chociaż departament sprawiedliwości uważał, że w końcu zniszczył mafię w Los Angeles, sędzia federalny w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym pierwszym roku skazał Brookliera, Sciortino, Michaela Rizzitello, Dragnę i Jacka LoCicero na łagodne wyroki od dwóch do pięciu lat więzienia za wymuszenia i przestępstwa związane z mafią. Brooklier nadal kierował rodziną z więzienia, aż do swojej śmierci na atak serca w osiemdziesiątym czwartym. Po jego uwięzieniu, capo Peter Milano szybko przejął kontrolę nad rodziną jeszcze w osiemdziesiątym czwartym. Peter Milano oficjalnie został bossem rodziny mafijnej w Los Angeles po śmierci Brookliera w osiemdziesiątym czwartym, a jego zastępcą został jego brat, Carmen "Flipper" Milano. Za jego rządów rodzina zajmowała się handlem narkotykami, pornografią, hazardem i lichwą. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym czwartym roku aresztowano dwudziestu gangsterów za próbę przejęcia operacji bukmacherskiej wartej milion dolarów tygodniowo, jednak brak dowodów uniemożliwił postawienie zarzutów braciom Milano i kilku innym mafiosom. Milano wzmocnił rodzinę, werbując nowych członków, takich jak Stephena "Steve the Whale" Cino, piosenkarza Charlesa "Bobby Milano" Caci, Luigiego "Louie" Gelfuso Juniora oraz braci lichwiarzy Lawrence'a i Anthony'ego "The Animal" Fiato. Dzięki temu niemal każdy bukmacher w Los Angeles płacił mafii podatek, a Robert "Puggy" Zeichick pożyczył Anthony'emu Fiato milion dolarów na rozwój operacji lichwiarskiej. Rodzina stała się dominującą siłą w lichwie, a jej wpływy sięgały Las Vegas. Pod koniec lat osiemdziesiątych niemal cała hierarchia rodziny, w tym bracia Milano, kapitanowie Mike Rizzitello, Jimmy Caci i Luigi Gelfuso, została aresztowana na podstawie informacji zebranych przez braci Fiato. Skazania wielu członków doprowadziły rodzinę na skraj upadku. Rizzitello, uniewinniony z pierwotnych zarzutów, został w osiemdziesiątym dziewiątym skazany na trzydzieści trzy lata więzienia za próbę morderstwa, jednak zmarł w dwa tysiące piątym. Bracia Milano przyznali się do lżejszych zarzutów. Peter otrzymał sześć lat więzienia, a Carmen sześć miesięcy. Większość mafiosów poszła na ugodę, a FBI uznało mafię z Los Angeles za zniszczoną. Po wyjściu na wolność w dziewięćdziesiątym pierwszym Peter Milano ponownie przejął kontrolę nad osłabioną rodziną. Mafia rozszerzyła działalność na Las Vegas we współpracy z rodziną z Buffalo. W dziewięćdziesiątym siódmym roku mafia ponownie trafiła na nagłówki gazet po zamordowaniu Herberta "Fat Herbie" Blitzsteina, współpracownika mafii z Chicago, przez ludzi związanych z rodzinami z Buffalo i Los Angeles. Jego lukratywny biznes lichwiarski i oszustwa ubezpieczeniowe przejęły te rodziny, co sprowadziło na nie śledztwo FBI. Członkowie jak Stephen Cino i Alfred Mauriello zostali skazani, a współpracujący z władzami gangsterzy dostało łagodniejsze wyroki. Do lat dziewięćdziesiątych rodzina z Los Angeles liczyła około dwudziestu członków, lecz była nieskuteczna, nie mogąc egzekwować kontroli nad swoim terytorium.

-- KADOURI LOGISTIC'S --

**Dnia 05.04.2025r o północy tak jak było to zapowiadane na wszystkie streamingi oraz oficjalny kanał undergroundowego rapera Adonisa wleciał utwór "Night Lover" do którego dograła się Vienna Bohannon, kontrowersyjny klip jak i sam tekst opowiada o prostytutce w którą wcieliła się Vienna oraz o kliencie strip clubu czyli Adonisie którzy się w sobie zakochali, cała kontrowersyjna otoczka utworu mocno pokrywa się z ruchami w internecie jakie ostatnio prezentuje wschodząca gwiazda damskiej sceny muzycznej. Za całym utworem stoi wytwórnia Blood Moon Records z którą podpisana jest artystka.** Promo Rozgrywka Wydatki Dane postaci

SANTA MONICA BEACH

**Dnia 4 kwietnia 2025r. na wszystkich platformach streamingowych ukazał się wspólny utwór Aron'a Kovacs i Daithi'ego Potter'a @Snoop w produkcji Otis'a Synder'a @5element - "LOST IN STATIC". Projekt wpadł do głowy chłopakom w stu procentach spontanicznie - nie był to w żaden sposób planowany ruch z żadnej strony. Mieli ochotę zrobić coś wspólnie, czego owocem stała się owa piosenka. Całość została nagrana w wynajętym studiu Unsainted Reckords - Ragnarock w najlepszych warunkach. Sam utwór opowiada o zagubieniu w sobie, ciągłym zabieganiu - można śmiało stwierdzić że większość jest po prostu do samodzielnej interpretacji. W zwrotkach można usłyszeć jedynie Węgra, natomiast w momentach refrenu stery przejmuje już Daithi, którego wersy jedynie Aron wykańcza. Sam podkład muzyczny nieco różni się od samej stylistyki tekstu utworu, co wprowadza całą produkcję w lekki kontrast, między całkiem głębokim tekstem a dynamicznym motywem całego rytmu.** **Utwór został okraszony również intrygującym teledyskiem. Całość zachowana jest w dwóch głównych kolorach, oprócz których przez cały czas trwania klipu górowała ciemność. W teledysku również na parę sekund występuje Zara Nightbourne @ixenea, w ujęciach z samym Aronem. Całość jest mocno dopasowana do stylistyki tekstu jak i podkładu, natomiast wszystko przełamywane jest momentami, w których śmiało można stwierdzić że faceci podeszli do klipu bardziej w ramach dobrej zabawy niż jakiejś fachowej produkcji - świadczyć mogą o tym wstawki z tańcem dwójki, bądź najróżniejszymi pozami. Teledysk został w pełni nakręcony i zmontowany przez Aron'a w jego mieszkaniu, bez pomocy jakichkolwiek firm trzecich. Niektóre momenty w klipie mogą być dla odbiorców zastanawiające, bądź nawet kontrowersyjne. Nie zmienia to faktu jednak - że dwójka muzyków wspaniale czuje się w swoim towarzystwie i owocem tego został właśnie klip do Lost in Static.** ((tekst również na samym klipie)) Odgrywki: Wydatki: Promocja: OOC:

Udostępnił na swoich social mediach swój pierwszy kawałek, czcząc tym samym okrągłe trzy lata na scenie. Tego samego wieczoru został ofiarą aktu wandalizmu na swojej posesji, gdzie elewacja budynku została doszczętnie zniszczona przez hejterów artysty. Został ujęty w plotce o rzekomym postrzeleniu artysty pod klubem The Lust Resort w trakcie trwającej imprezy walentynkowej. Zakończył swoją pierwszą międzykontynentalną trasę NOMAD TOUR, zaliczając równo dwadzieścia przystanków, wliczając w to: 02/17 - MIAMI, FL @KASEYA CENTER, 02/18 - PHILADELPHIA, PA @WELLS FARGO CENTER 02/19 - BOSTON, MA @TD GARDEN, 02/20 - TORONTO, ON @SCOTIABANK ARENA 02/21 - MONTREAL, QC @BELL CENTRE, 02/22 - LONDON, UK @TOTTENHAM HOTSPUR STADIUM 02/23 - ARNHEM, NL @GELREDOME, 02/24 - ANTWERP, BE @SPORTPALEIS 02/25 - PARIS, FR @ZENITH PARIS, 02/26 - MADRID, ES @WIZINK CENTER 02/27 - LISBON, PT @MEO ARENA, 02/28 - MILAN, IT @IPPODROMO SNAI LA MAURA 03/01 - PRAGUE, CZ @O2 ARENA, 03/03 - KRAKOW, PL @TAURON ARENA 03/04 - ATLANTA, GA @STATE FARM ARENA, 03/05 - CHICAGO, IL @UNITED CENTER 03/06 - NEW YORK CITY, NY @MADISON SQUARE GARDEN, 03/07 - LAS VEGAS, NV @MGM GRAND GARDEN ARENA 03/08 - LOS SANTOS, SA @ETHEREAL GROUNDS ARENA,03/09 - FRANKFURT, DE @DEUTSCHE BANK PARK Na jednym z koncertów, zaprezentował on międzynarodowy utwór z francuskim wschodzącym artystą. Otrzymał siedem nominacji w tegorocznej edycji gali Celebrity Awards za rok 2024, wygrywając dwie statuetki w kategorii Impact Awards i Best Song Of The Year. Na tej samej gali, zagrał swój hitowy numer pt. "NOMAD ANTHEM", będąc tym samym gościem specjalnym. Został zrzucony na drugie miejsce zestawienia RHYTM RADAR na drugie miejsce ze swoim hitowym kawałkiem pt. "NOMAD ANTHEM". Zareklamował nowy produkt, a dokładniej kierownicę do sim-racingu marki Ventre Technologies, której jest ambasadorem. Opublikował na swoich social mediach post, w którym podziękował jubilerowi Winfrey Castiglione Jewelry za prezent, zapowiedział z nimi większą współprace. W kolaboracji z marką Fuzzy, wypuścił swój własny produkt spożywczy, jakim były płatki o smaku miodowym, sygnowane jego ksywą. Pojawił się na otwarciu nowej galerii handlowej Ventre Avenue Shopping Mall, gdzie zagrał krótkie show u boku artystów z wytwórni Eternal Atake. Spadł na piąte miejsce w comiesięcznym zestawieniu RHYTM RADAR ze swoim utworem pt. "NOMAD ANTHEM".

@universe wchodzi na miejsce szajsa, zostając opiekunem strefy przestępczej

**Dnia 4 kwietnia miała premiera kolejnego remiksu artystki DJ LIVIA w dość niecodziennym jej stylu. Przez ostatnie dni gdzie grała podobne style w klubach postanowiła wziąć się za zrobienie czegoś w stylu techno czyli typowego rave z nutką elektronicznych dźwięków, przedwcześnie kawałek mogli posłuchać ludzie którzy przychodzili do różnych klubów gdzie Olivia grała wraz z asystą niejakiej Sakiny @lorenic** Wydatek: Odgrywki: Promocja: OOC:

GRAND OPENING **Podczas otwarcia strip club "The G Spot" główną rolę muzyczną pełnił producent Mack Sinatra, występujący jako DJ. Jego stanowisko znajdowało się nad sceną. Na scenie wystąpiła Nevina Torksdale, wchodząc razem z grupą tancerek. W trakcie show wysmarowała ciało jednej z tancerek tortem, a następnie użyła pistoletu na pieniądze, strzelając gotówką w stronę publiczności. W trakcie występu Mack Sinatra zrzucił prawdziwe pieniądze z DJ-bootha w dół, bezpośrednio na występujące tancerki. I kiedy wszyscy myśleli, że już nic nie przebije tego momentu… na scenie pojawiła się Carmella B – dawna supergwiazda, której obecność była największym szokiem nocy. W duecie z Neviną stworzyły widowisko, które było połączeniem zmysłowości, buntu i klasy najwyższej próby.**

Przypominam, że jest to dział In Character - a śmietnik, który tutaj został rozsypany zostanie odpowiednio nagrodzony dla postujących. Posty będą ukryte. Osoba prowadząca sprawę niech się do mnie zgłosi w celu otwarcia tematu.

Moment Of Silence Skryty facet nadal pozostaje skryty. Przynajmniej tak uważał sam dla siebie, bo posiadanie charakterystycznego głosu ciągnie za sobą też pasywną rozpoznawalność. To własnie wywołało ciszę. Jedyne gdzie się pojawił to przy Suzy, która podczas WIMI NEXT STAR potrzebowała wsparcia instrumentalnego. Wystąpił co prawda w masce, ale rozpoznany w późniejszym poście od samej zainteresowanej coś tam na pewno się można nim było zainteresowac, czy to losowo trafiając na kanał vTube czy jakkolwiek tam inaczej. A strach do tego jeszcze pomyśleć co się stanie jak dołączy do niego drugi taki sam debil, równie przyjarany na mózgownicy z równie posranymi pomysłami... Dajcie k*rwa spokój w końcu. @greatking

Pozdrawiam @Lirogon I wszystkie dobre mordy w tej francji!

Akceptujemy, zgłoście się po panel.

Vanilla Unicorn to nie miejsce dla romantyków. Jeśli szukasz czułych spojrzeń, szczerych uśmiechów i obietnic na całe życie, to źle skręciłeś. Tu nikt nie pyta o twoje marzenia, nikt nie chce wiedzieć, co masz w sercu – liczy się tylko to, co masz w portfelu. To biznes, a w biznesie nie ma miejsca na sentymenty. Masz hajs? Masz show. Nie masz? No to wypierdalaj. Nie myśl, że jesteś wyjątkowy. Każdy, kto tu wchodzi, myśli, że rozdaje karty. Że jedna noc, kilka banknotów i będzie królem parkietu. Gówno prawda. Jesteś tylko kolejnym numerkiem, kolejną twarzą, która za chwilę zniknie w tłumie. Tancerki nie tańczą tu dla przyjemności, tylko dla zarobku. Patrzą na ciebie tak, jak trzeba – dokładnie tak, jak chcesz, żeby patrzyły. Ale nie łudź się. To nie jest spojrzenie, które mówi: zostań. To spojrzenie, które mówi: płać. Światło neonów odbija się od mokrego asfaltu przed wejściem, tworząc pulsującą plamę różu i fioletu na spękanym betonie. Gdzieś w pobliżu ktoś odpala papierosa, dym miesza się z zapachem whiskey, potu i taniego perfumu, który powinien kosztować fortunę, ale w rzeczywistości śmierdzi jak podróbka z bazaru. Przed drzwiami zawsze kręcą się ci sami ludzie – ci, którzy czekają na swoją kolej, i ci, którzy nie mają już czego tu szukać. Niektórzy wychodzą rozbawieni, inni jakby właśnie stracili coś więcej niż pieniądze. Bo Vanilla Unicorn nie jest miejscem, w którym dostajesz tylko to, po co przyszedłeś. Czasem zabiera więcej, niż się spodziewasz. Faceci wchodzą tu z nadzieją na odrobinę zapomnienia, na kilka chwil, które pozwolą im udawać, że życie nie jest takie, jakie jest naprawdę. Wychodzą lżejsi – i to nie tylko na duszy. Czasem bez portfela, czasem bez złudzeń. Bo kto powiedział, że to, co dzieje się w cieniu różowych świateł, kończy się na tańcu? Klub rządzi się swoimi zasadami, ale prawdziwe reguły znają tylko ci, którzy wiedzą, gdzie patrzeć. To nie jest dom, to nie jest żadna przystań. Tu nie będziesz mile widziany, bo tu nie ma żadnych przywitań, tylko pustka. Tylko trans, tylko ruch, tylko ten wkurwiający bas, który ci pierdolnie w głowę, zanim jeszcze zdążysz wejść. I co potem? Potem wszystko zależy, czy masz jaja, żeby to znieść. I czy masz dość hajsu. Bo tu nie ma miejsca na pierdolone sentymenty, nie ma miejsca na delikatność. Wchodzisz – bierzesz, wychodzisz – zostajesz z tym, co ci zostało. A jeśli nie ogarniesz, jeśli nie dasz rady, to znikniesz, jakby cię tu nigdy nie było. Nikt cię nie będzie szukał. Nikt tu nie daje ci drugiej szansy. Vanilla znajduje się w samym sercu Los Santos z biedniejszej sekty dzielnic, w okolicach Vinewood Boulevard, gdzie wpływy ludzi z Chaldei są nie tylko widoczne, ale wręcz odczuwalne. Ta dzielnica to ich terytorium – nieformalna strefa, którą rządzą niepisane zasady, a wszyscy, którzy wkraczają w ten rewir, muszą zdawać sobie sprawę, z kim mają do czynienia. Chaldejczycy, choć nie wychodzą na ulicę, sprawują kontrolę nad wszystkim, co się tutaj dzieje. Kiedy stoisz przed drzwiami Vanilla Unicorn, wiesz, że nie tylko neonowe światła cię tu przyciągają – to także ich ludzie, ich interesy i ich wpływy, które nad tym miejscem czuwają. Nie ma tu sentymentów. Jeśli chcesz przetrwać w tej dzielnicy, musisz grać według ich zasad. Każdy, kto przekroczy próg klubu, jest automatycznie pod ich "obserwacją". A jeśli nie wiesz, jak się zachować, lepiej zostań z dala. To, co na zewnątrz może wydawać się tylko zabawą, w rzeczywistości jest częścią ich większego, niewidocznego planu. Ich organizacja kontroluje nie tylko biznesy w okolicy, ale i ludzi, którzy do nich przychodzą. Vanilla Unicorn to tylko jedna z wielu ich stref wpływów. Jeśli nie masz na to jaj, lepiej nie wchodź. W tej grze nie ma miejsca na nieznajomość zasad.

PS; Za dwa tygodnie wleci HP

**Studio fotograficzne Aoki House podjęło się współpracy z klubem The G Spot, jedna z fotografek spędziła cały wieczór w klubie fotografując najciekawsze momenty.**

MØST HATED SCAMMERS FRM H92VER ST