Ranking

del

**Pierwszego maja roku 2025 na platformach streamingowych kovy pojawił się tak o kawałek. Kawałek jest totalnie w innym stylu jaki do tej pory prezentował sam artysta, styl utworu jest bliski tego co robi sam jego dobry przyjaciel/znajomy Jay So. Jak to w kawałkach artysty, każdy kawałek musi opowiadać o jakieś kobiecie czy to w dobrym czy w złym znaczeniu. W tym utworze to już wielka niewiadoma. Kova ubrał się jak Chief Keef.** Ostre klimaciarskie zagrywki typu OBOY - FAST FAST Promocja Informacje

RxCh rOllxN #DoubleO

PODSUMOWANIE #8 Kwiecień okazał się wielkim sukcesem dla Topowego Dzieciaka. Można powiedzieć, że jest jednym z najgorętszych artystów pluggnb w ostatnim czasie. Album "Demons" został odebrany wręcz świetnie a utwór Fuck Jay trafił na dziewiąte miejsce w RHYTHM RADAR. Na fali albumu, Jay wydał miłosny singiel "Karly Wit' a K!" oraz wystąpił gościnnie u Charlie Minaj, który jest znany jako kova na numerze "like us". Z strony producenta, działał też przy utworze "FAKE SHIT" artystki Solana. Coraz więcej słychać o nadchodzącej nowej kolekcji "all bark no bite" spod marki Pretty Boys Mansion która należy do Jaya i jego przyjaciela kova. Poza reklamami nowej kolekcji i zdjęciami od lokalnych dziewcząt, przedstawiciele PBM wydali utwór pod tytułem "Fuckkd Up". Słychać również o współpracy z Chase Love która wnioskując po zdjęciach będzie utrzymana w klimacie serialu "Breaking Bad". Kariera małego Jaya cały czas się napędza i zdobywa niespodziewane zwroty akcji. Współpraca z gwiazdą jaką jest CHA$E, to nie tylko wspólny utwór. Fani mogą spodziewać się czegoś, co naprawdę pokaże doświadczenie pomysłowość dwójki. Utwór może okazać się hitem który odmieni wiele spojrzeń na scenę muzyczną. Mimo wydania albumu, Jay nie wybrał odpoczynku i nie zostawia swoich słuchaczy na pastwę losu. Cały czas podaje świeżości z nowymi brzmieniami, co pokazuję, że jest bardzo influencyjny i potrafi płynąć na każdej fali. Jay Sosa popchnął swoją karierę jeszcze dalej, między innymi przez podpisanie umowy z Gissel Angeles, która od niedawna sprawuje mu funkcję menadżerki. Przy tym samym tempie działania, Jay może liczyć na jeszcze większe uznanie i korzyści w szybkim czasie. jego historia cały czas się pisze, a on świetnie się czuje w roli głównego bohatera. • RHYTHM RADAR - TOP 10 MARCH 2025 - FUCK JAY 9 PLACE • [04/10] Pretty Boys Mansion - Fuckkd Up (Official Music Video) • [04/16] kova x lil jay - like us (Official Music Video) • [18.04] Solana - FAKE SHIT (prod. Lil Jay) [Official Visualizer] • [21.04] Lil Jay - Karly Wit’ a K! (Official Music Video) Dir by @kova • Zdjęcie z CHA$E zapowiadające współpracę

No Rulez to młody adept sztuki rapowej, którego ambicją nie jest tyle blask fleszy i blichtr celebryckiego życia, co raczej akumulacja kapitału oraz społeczna afirmacja poprzez muzykę. Choć nie fascynuje go sam splendor życia na świeczniku, to dostrzega w bycie raperem narzędzie, które może posłużyć mu jako wehikuł do wyjścia poza ciasne ramy dotychczasowego świata. Urodził się 20 listopada 2007 roku w zachodniej części miasta, w środowisku przenikniętym przemocą, niestabilnością i gangową doktryną, która stanowiła dla niego nieodłączny kontekst wychowawczy. Od wczesnych lat był wystawiony na brutalną rzeczywistość ulicznych struktur – to tzw. born-in, czyli jednostka zaprogramowana niemal od kołyski, dla której przynależność do struktur przestępczych była nie tyle wyborem, co koniecznością wynikającą z okoliczności społecznych. Inspirację artystyczną czerpał głównie z brzmień Zachodniego Wybrzeża – jego zdaniem muzyczny krajobraz Los Angeles pozostaje niedoceniony na szerszym rynku. Zauroczony lokalną sceną, zaczął w młodym wieku spisywać swoje pierwsze wersy, obserwując drogę artystów takich jak Jap5 czy tr3way6k, których losy rezonowały z jego własnymi doświadczeniami. Ich wpływ pozostaje wyczuwalny w twórczości No Ruleza, który choć dopiero poszukuje swojej unikalnej stylistyki, już wykazuje instynktowną zdolność do splatania różnorodnych konwencji w autentyczną, osobistą narrację. Swoją muzyczną drogę rozpoczął dwa lata temu, pozostając w pełni niezależny – tworzył teksty i rejestrował wstępne nagrania we własnym pokoju, korzystając z darmowych bitów znalezionych w internecie. Jego muzyka nie doczekała się jeszcze oficjalnej premiery, ale stanowi efekt wewnętrznej potrzeby ekspresji i konfrontacji z rzeczywistością. W 2022 roku został aresztowany za nielegalne posiadanie broni palnej, co zakończyło się dwuletnim pobytem w Juvenile. Ten czas izolacji okazał się dla niego okresem intensywnej pracy nad warsztatem – codzienne pisanie stało się sposobem na przełamanie monotonii oraz pogłębienie własnej tożsamości twórczej. Po odzyskaniu wolności, zainspirowany sukcesami znajomego rapera Most Hated Uchie, No Rulez zaczął odwiedzać studio nagraniowe wykorzystywane przez artystów powiązanych ze środowiskiem Hoover, eksplorując nowe brzmienia i testując granice swojego talentu. Wizerunek No Ruleza funkcjonuje już w medialnych szczelinach internetu – pojawiał się w transmisjach na żywo Most Hated Uchie, a jego obecność była odnotowana również w dyskusjach na Reddicie, szczególnie w kontekście kontrowersyjnego incydentu związanego z przetrzymywaniem kobiety lekkich obyczajów w lodówce przez członków Hoover. Jako persona dla lokalnych służb porządkowych, No Rulez uznawany jest za głównego podejrzanego w sprawie zabójstwa Khyree Rossa, znanego jako Baby Kid – co dodatkowo komplikuje jego funkcjonowanie w przestrzeni publicznej. Jego nazwisko krąży pośród lokalnej społeczności głównie w kontekście działalności kryminalnej – prowadzi życie tzw. frontlinera, czyli aktywnego uczestnika ulicznego życia. W swoim środowisku znany jest jako ktoś, kto podporządkował życie trzem fundamentalnym filarom: D&H&M – Drugs, Hoes & Money. To one wyznaczają wewnętrzny kompas jego egzystencji – brutalnej, intensywnej, naznaczonej ryzykiem, ale i nieustającym dążeniem do autonomii poprzez sztukę.

Strzelaniny samochodowe zbierały śmiertelne żniwo. Tysiące rannych, setki ofiar śmiertelnych – niemal co czwarta z nich była przypadkowa W latach 1989–1993 ulice amerykańskich miast były świadkami ponad 6 tysięcy strzelanin z udziałem poruszających się pojazdów. W ciągu zaledwie pięciu lat doszło do 6 327 takich incydentów, w których łącznie postrzelonych zostało 9 053 osób. Tragiczny bilans to także 590 ofiar śmiertelnych. Początek tego okresu przyniósł gwałtowny wzrost przemocy. Między 1989 a 1991 rokiem liczba strzelanin, rannych i zabitych systematycznie rosła. Dopiero po 1991 roku nastąpił odwrót – notowano coraz mniej incydentów i ofiar. Jednak mimo spadającej liczby strzelanin, nie poprawiało się jedno: rosła śmiertelność. Coraz więcej postrzelonych nie przeżywało, co wskazuje na brutalizację ataków i ich coraz większą skuteczność. Szczególnie poruszające są dane dotyczące niewinnych ofiar. Aż 23 procent zabitych to przypadkowi świadkowie – osoby niezwiązane z konfliktem, które znalazły się w złym miejscu o złym czasie. Mężczyźni, kobiety, dzieci – niemal co czwarta ofiara nie była celem strzałów, a mimo to zapłaciła najwyższą cenę. Dane te rzucają mocne światło na skalę i charakter przemocy, jaka ogarnęła ulice na przełomie lat 80. i 90. – i przypominają, że ofiarami gangsterskich porachunków czy przestępczej rywalizacji często padają ci, którzy nie mają z nią nic wspólnego. Strzelanina w Nine Owens - Gangsterska wojna przeniosła się na ulice. Mieszkańcy znowu między ogniem W godzinach wieczornych na terenie osiedla znanego lokalnie jako "Nine Owens" doszło do gwałtownej wymiany ognia, która sparaliżowała okolicę i postawiła mieszkańców w stan najwyższego zagrożenia. Do dzielnicy wjechał czarny sedan, w którym znajdowały się cztery zamaskowane osoby. Zaledwie dwie minuty później, na skrzyżowaniu z Van Ness Avenue rozległy się pierwsze strzały. Według świadków, inicjatorem strzelaniny był czarny sedan, którego członkowie gangu Hoover Criminals otworzyli ogień z poruszającego się pojazdu. Celem ataku była grupa czarnoskórych mężczyzn identyfikujących się z gangiem Rollin 90 Crips. Ogień z broni palnej wywołał chaos, a rykoszety dosięgły nie tylko planowanego celu, zniszczone zostały witryny okolicznych sklepów, zaparkowane na parkingu samochody, a nawet okna i ściany pobliskich mieszkań, w których znajdowali się niewinni ludzie. Całe zdarzenie trwało niespełna dwadzieścia sekund, ale jego skutki są odczuwalne do teraz. Po strzelaninie grupa gangsterów z Crips rozbiegła się a inicjatorzy po nieudanym ataku zostali porzuceni na pastwe losu. Czarny sedan, który stał się narzędziem przemocy, był dosłownie podziurawiony kulami, jego karoseria przypominała ser szwajcarski. Policja zabezpieczyła teren i rozpoczęła śledztwo, choć w środowiskach gangsterskich panuje zmowa milczenia. Mieszkańcy dzielnicy "Nine Owens" kolejny raz muszą zmagać się nie tylko ze strachem, ale i realnym zagrożeniem życia To już nie wojna między gangami. To wojna z naszą codziennością, komentuje jeden z lokatorów, który z obawy o bezpieczeństwo prosi o anonimowość.

Ostatnia prosta do wydania pełnego albumu, koncertowy zawrót głowy jak i nowy rozdział - ULSA. Ostatnie dni dla Suzy były dosłownie rollercoasterem w którym nasza bohaterka musiała przejechać wszystkie punkty, jednocześnie nie wypadając z wagonika. Czas ten był pełen w koncerty w których brała udział Suzy, począwszy od KONCERT ZARA NIGHTBOURNE & DIEGO OVD gdzie wystąpiła wraz ze swoim projektem Forests of Fey jako special guest, kolejno dzień później w roli gitarzystki prowadzącej na ARON KOVACS at DEAD IN VINEWOOD zamykając maraton koncertowania i wystąpień własnym wydarzeniem promującym nadchodzący album - Song of The Forgotten Forest. W wydarzeniu które miało miejsce trzydziestego kwietnia u boku Suzy wystąpili jej najbliżsi muzyczni kompani, a w samym zespole instrumentalnym zawitały osoby z Forest of Fey zgodnie z założeniami projektu - poza Zarą która mogła być kompletnym zaskoczeniem dla osób obserwujących profile i posunięcia nastolatki. W supporcie zagrało Hope Path @Kamikaze oraz współpracujący z Suzanną holender - Criel @samer. Nowością dla widowni mogło być niezapowiedziane wyjście przed mikrofon współpracującego z Suzy perkusistą Cassiusa; który kupując czas artystce, dając jeszcze chwile na przygotowanie się - przedstawił swój solowy skomponowany utwór @kage-. Song of The Forgotten Forest nie obyło się bez drobnych niedociągnięć, na szczęście dzięki wsparciu Unsainted nie były one aż tak rażące, a raczej wynikały z nabywanego dopiero doświadczenia nastolatki. Za opiekę nad dźwiękiem, oświetleniem i innymi sprawami technicznymi pełniła rolę zakontraktowana pod wytwórnią producentka Laila @STRXRD. Na social mediach Suzanny pojawiło się jej zdjęcie pod jednym z uniwersytetów, jak opowiadała w wywiadzie już dla Daily Globe WIMI NEXT STAR. Sylwetki uczestników - czy też podczas spotkań ze znajomymi pytana o cele i aspiracje - przystąpiła na lokalny uniwersytet zaczynając kształcenie na jednym z kierunków muzycznych. W chwili obecnej nastolatka przenosi się powoli na kampus po dopięciu wszystkich formalności, poznaje nowe miejsca, ludzi jak i zaczyna pisać kolejne historie w swojej opowieści. W związku z rozpoczynającym się rokiem akademickim Suzy rzadziej będzie pojawiać się w Dead in Vinewood, chociażby z powodu czasu jaki będzie musiała poświęcić nauce i dalszej karierze - chociaż wciąż jeszcze od czasu do czasu będzie można tam ją spotkać, z naciskiem na weekendy które pozostają jej czasem wolnym od nauki. Na chwile obecną trwają pracę nad płytą której promocja ciągle trwa, planowy termin wydania projektu (Божественный) Ритуальный круг przypada na dziesiątego maja. Samo Forests of Fey wydaje sie nieco zwolnić, chociaż to cisza przed czymś większym... czymś co wraz z Crielem @samer ma w planach dopiąć na dniach. Wybrane lokale w mieście jak Distortion, Dead in Vinewood w swojej karcie dodały limitowaną pozycje - nazwaną identycznie jak album który ma mieć lada moment premierę, prawdopodobnie ta jest z nim powiązana i stanowi element zaplanowanej promocji. Na sam maj Suzy zaplanowane ma trzy koncerty, z czego jeden z nich jako Forests of Fey - nigdzie na chwile obecną nie przedstawiła rozpiski swoich wystąpień scenicznych ładując baterie po maratonie jaki miał miejsce i oszczędzając jej zapasy na nagrywki będące dosłownie już przed naszą bohaterką. Song of The Forgotten Forest zgodnie z tematyką przyszłego albumu i całokształtem solowej folklorowej twórczości - w pełni było poświęcone starosłowiańskim klimatom, z naciskiem na wybrane bóstwa. Scena przedstawiała dzikie, ciemne, zamglone bory otaczające artystów a perkusja uniesiona ponad nich na skalnej wysepce. Każdy z występujących miał na sobie maske drzewca, nastolatka zaś była odziana w strój rodem z dark folkowych opowieści. Do poszczególnych występów przydzielono zmieniające sie oświetlenie; Hope Path dominowały niebieskie barwy, przy Crielu czerwień a na wystąpieniu Suzanny czerń i zieleń. Swój występ na Song of The Forgotten Forest Suzy rozpoczęła wprowadzeniem będącym krótką opowieścią - przedstawieniem jakoby Rod (bóg m. in. losu) miał stworzyć świat z jednej nici dzieląc je na mniejsze z których każde z nas jest utkane. Każdej z nici przypisała odpowiednie cechy wspólne dla wszystkich ludzi, zakończenie koncertu samo w sobie również mogło dodać zastanowienia. Jako ostatnie przedstawiła utwór колыбельная który wydała z początkiem swojej kariery, wspomniała widowni że wszystko co tu miało miejsce... mogło być tylko snem a oni sami właśnie są śniącymi. Podczas koncertu Suzanny wybrani gitarzyści rzucili w tłum naszyjniki będące częścią promocji przyszłego albumu - te można było również wcześniej nabyć w Dead in Vinewood przy spotkaniu Suzy, bądź podczas rozmowy z Cassiusem który również aktywnie je rozdawał. @kage-

A koncert powyżej to dopiero początek większych przechadzek. Co prawda był też wcześniejszy, na reopen Distortion, ale ten był prawdziwie czymś konkretniejszym, czymś w rodzaju pierwszego prawdziwego kroku w przód dla Criela a zarazem Forests Of Fey... Samego Sibrena co prawda było mało w ostatnim czasie, jednak kiedy musiał się zjawić to stawiał się na miejscu od razu. Zwłaszcza w momencie pobytu Suzy w szpitalu. Co przyniesie czas, to dopiero się przekonamy.

Zariah "S1NNOVA" Delgado od zawsze chodziła własnymi ścieżkami, choć mogła mieć wszystko, czego zapragnęła. Wychowała się w Vinewood Hills, pośród szklanych rezydencji, dyskretnych ochroniarzy i trawników zielonych jak z katalogu, gdzie podlewanie zdawało się ważniejsze niż życie niektórych ludzi w Downtown. Jej rodzina od pokoleń budowała swoją pozycję – ojciec, magnat na rynku nieruchomości, matka, właścicielka prestiżowej agencji PR, pracującej dla największych nazwisk miasta. W ich świecie nazwisko ważyło więcej niż pieniądze, a reputacja była wszystkim. Od dziecka Zari funkcjonowała według surowego planu: prywatne szkoły, lekcje francuskiego, etykieta, historia sztuki i mody – grafik miała wypełniony do granic możliwości, podczas gdy rówieśnicy dopiero uczyli się świata, bawiąc się na ulicach. Ale choć wychowywano ją na perfekcyjną damę Vinewood, Zari zawsze miała w sobie coś niepokornego. Ostra jak brzytwa, inteligentna i świadoma gry, która toczyła się wokół niej, nie zamierzała być kolejną figurą w cudzzej układance. Jeszcze w szkole prywatnej pokazała, że nie da się jej wtłoczyć w ramy. Gdy inne dziewczyny walczyły o aprobatę nauczycieli, Zari manifestowała swoją niezależność – odważne stylizacje, własne zdanie, czasem złośliwe riposty, które zostawiały wszystkich bez słowa. Mimo to osiągała świetne wyniki – bo potrafiła sprytnie omijać zasady bez łamania ich wprost. W mediach społecznościowych Zari tworzy własne królestwo. Na LifeInvader pokazuje się jako pewna siebie, czasem bezczelna dziewczyna, która zna swoją wartość i nie potrzebuje niczyjego pozwolenia, by błyszczeć. Wśród zdjęć z imprez na dachach hoteli, backstage'ów luksusowych sesji i szczerych komentarzy o fałszywym świecie elit, Zari konsekwentnie buduje wizerunek kogoś, kto widzi więcej niż tylko błyskotki i czerwone dywany. Muzyka? Dla niej to nie sposób na sławę. To ucieczka. Prawdziwa przestrzeń do mówienia o tym, czego nie widać na błyszczących zdjęciach. Trap, R&B, luksusowa estetyka zmieszana z brutalną szczerością – tak brzmi jej świat. W swoich tekstach Zari opowiada o życiu pod złotą kopułą, o kulisach władzy i bogactwa, bez wygładzania, bez udawania. Bo nawet w świecie idealnie wyprasowanych garniturów i kryształowych żyrandoli prawda potrafi kłuć najmocniej. Zari o nigdy nie dostała dzieciństwa, które pachniało watą cukrową i beztroską. Jej dzieciństwo pachniało perfumami za kilka tysięcy dolarów, szampanem i fałszywymi obietnicami. Od małego wystawiana była na pokaz — niczym ekskluzywny towar. Na przyjęciach w willi jej rodziców kazano jej stać między inwestorami, pozować do zdjęć jak lalka i całować obrzydliwych, starych przyjaciół rodziny na powitanie, bo tak "należało się zachowywać". Za każdy uśmiech, każdy komplement, każdą "grzeczność" była nagradzana – nowymi ubraniami, wycieczkami na drugi koniec świata, bransoletkami, których cena była równa rocznym zarobkom przeciętnego mieszkańca Los Santos. Ale nikt nie pytał, czego naprawdę chce. Nikt jej nie słuchał. Jej rola była prosta: być idealną – i nie mieć własnego zdania. Zari bardzo szybko zrozumiała, że emocje są słabością, a ludzie traktują cię poważnie dopiero wtedy, gdy nie dajesz im dostępu do prawdziwej siebie. W świecie, w którym każdy uśmiech był kupiony, a każdy gest skalkulowany, nauczyła się jednej zasady: "Jeśli masz być przedmiotem, bądź najbardziej pożądanym przedmiotem w pokoju." Mając 14 lat zaczęła bawić się uwagą innych jak zabawką. Flirtowała dla korzyści. Udawała przyjaźń dla wpływów. Kłamała, manipulowała i układała świat wokół siebie tak, by zawsze być numerem jeden. Nie miała wyrzutów sumienia. Świat, który ją wychował, nauczył ją, że wyrzuty sumienia to luksus, na który mogą sobie pozwolić tylko przegrani. W wieku 16 lat rozbiła narzeczeństwo przyjaciółki swojej matki, tylko po to, by udowodnić sobie, że potrafi to zrobić. Dla Zari każdy człowiek był pionkiem. Każdy przyjaciel – opcją. Każdy związek – kontraktem. Nie była zwykłą narcystyczną dziewczyną. Była produktem luksusu, zdrady i chorej gry pozorów. I doskonale wiedziała, że im bardziej będzie bezwzględna, tym wyżej się wspina. Social Media | 🔥 - - - Twórczość | 🎶 - - - Wzmianki | 📧 - - -

Querian fKredi Grijalva - meksykaniec wywodzący się z Boyle Heights, konkretnie z Kamzone przyszedł na świat 10/12/2007 roku w pobliskim szpitalu niosącym nazwe White Memorial Hospital. Niestety na świat powitała go tylko matka ponieważ jego ojciec kilka miesięcy przed narodzinami tragicznie zginął w porachunkach gangowych jako zwykły cywil, został przypadkiem postrzelony w jednej z większych strzelanin w dzielnicy Boyle Heights. Meksykaniec nie mógł narzekać na dzieciństwo, pomimo braku ojca jego matka harowała ile wlezie żeby mu zapewnić wszystko czego sobie zapragnie, na szczęście dziadkowie od strony mamy również im pomagali finansowo więc nie klepał on dosłownej biedy. W szkole nie radził sobie jakoś tragicznie, miał wielu znajomych, dobre oceny, nauczyciele go lubili - po prostu aniołek. Gdy już wyrósł, zaczęło do niego docierać więcej rzeczy, powoli zaczął go dobijać brak ojca, stał się bardziej agresywny w stosunku do innych, każdy twierdził, że to jest normalne bo dorastał, owszem mieli racje. W trakcie nastoletniego buntu Meksykaniec strasznie zaniedbał szkołę, przestał do niej w ogóle uczęszczać, wolał się wyświetlać z ziomalami spod setu Kam Gang 13 na ulicach Boyle Heights, jak to nastolatkowie - robili dużo gówna, szlajali się po nocach, bazgrali na ścianach, dokonywali małych kradzieży w pobliskich sklepach monopolowych i różne takie bzdety. Po dosyć krótkim czasie postowania z memberami, wkręcili oni go w drug-dealing, można powiedzieć, ze Meksykaniec był ich pieskiem na posyłki, oni dawali mu temat, a ten latał za siopą, był młody i głupi, więc nie zwracał uwagi na konsekwencje, a bardzo chciał wspomóc finansowo matke i się jej odwdzięczyć za te wszystkie lata i złe czyny jakie wykonał. Po dłuższym czasie wykonywania roboty dla gangbangerów stwierdzili oni, że przyjmą go w swoje ramiona - w taki sposób Querian stał się jednym z gangbangerów Kam Gangu, świeżo po oficjalnym put-onie został on capnięty przez lokalny departament policji w jednej z uliczek podczas dokonywania hand2hand z lokalnym crackheadem. Z racji ze nie mial on zadnych wybryków swojej kartotece przyznali mu tylko kuratora, jego matka była zawiedzonia pomimo tego, że Grijalva zarobił dla niej z tego kupe forsy. Młody Meksykaniec stwierdził, że nie chce się już pakować kolejny raz w tego typu gówno i chciał spróbować z rapem, wiedział że ma szanse szybko wyrosnąć bo był on dość popularnym dzieciakiem w szkole jak i na samej dzielnicy. Na jego szczęście jeden z jego ziomali ze szkoły szpącił coś z muzyką, amatorskie bity dla zabawy czy nawet i tracki robione z nudów, nie wypuszczał on tego do internetu lecz miał on wiedze na ten temat. Nastoletni meksykaniec stwierdził, że się z nim spiknie i spróbuje z nim stworzyć coś potężnego, tak też się stało. Querian zafundował im nieco lepszy sprzęt za brudną forse z dealowania która mu jeszcze została w pudełku po butach i zaczęli razem tworzyć undergroundowe kawałki które z czasem szły w górę. Z racji na swoje korzenie były to tracki w gatunku G-Funk czy też chicano-rap, west-coast rap inspiracją do ich numerów był popularny raper pod pseudonimem: SadBoy Loko, idealnie on się wpasowywał w gusta młodych chłopaków.

AKTUALIZACJA 01.2025-04.2025 CELEBRITY AWARDS 2024, CZYLI NOMINACJE WYGRANE I TAK DALEJ... Jedną z najistotniejszych wydarzeń z tego okresu dla zespołu zdecydowanie była gala Celebrity Awards 2024, gdzie zespół ostatecznie zdobył drugi rok z rzędu statuetkę w kategorii BEST MUSIC BAND OF THE YEAR. Tym razem odbiór nagrody w porównaniu z poprzednią z edycją przeszedł całkowicie spokojnie, a sam Noah również nie wypowiedział żadnego słowa na scenie, więc w tej kwestii zespół może spać spokojnie. Warto również wspomnieć, że poza samą w/w wygraną w tej kategorii, członkowie zespołu byli również nominowani do takich kategorii chociażby jak BEST MUSIC VIDEO OF THE YEAR - mowa tu o Noahu Alexandrze i jego debiutanckim utworze Dead Inside. Również PANDORA otrzymała wiele nominacji, gdzie w większości statuetki wpadły w jej ręce, a ona sama wyszła z gali z rekordową ilością, mowa tu o kategoriach typu: HUMANITARIAN AWARD, BEST MUSIC LABEL itd. Zespół i ich krążek z poprzedniego składu "Self Diagnosis: Fathomless Dark" również był nominowany do kategorii BAST ALBUM OF THE YEAR. Jednak w tym przypadku zespół musiał, tak samo jak Noah, obejść się ze smakiem wygranej, ponieważ statuetka ta ostatecznie trafiła w ręce Chase Love i jego albumu NOMAD. DRUGA ROCZNICA ZESPOŁU, CZYLI SŁODKO-GORZKI POWÓD DO ŚWIĘTOWANIA. W lutym miała miejsce druga rocznica założenia zespołu Soul Evisceration. Można powiedzieć, że to tylko dwa lata, jednak z perspektywy czasu i tego, co wydarzyło się przez ten okres, to można śmiało stwierdzić, że ta dwuletnia historia zespołu ma w sobie wiele paraboli i chaosu. Członkowie zespołu zapewne chcieliby, aby wiele sytuacji w tym czasie nie miało miejsca, jednak czas mija nieubłagalnie, a cofnięcie jego jest po prostu niemożliwe. Kapela jednak nadal prosperuje, a zbliżający się POWOLNYMI krokami album ma być dowodem tego wszystkiego. Drugą rocznicę członkowie zespołu celebrowali w ciszy i zdumieniu, uczestniczyli oni wraz z fanami przy grobie Eelisa Forsberga, gdzie w ten sposób chcieli uhonorować jego wkład w zespół, jaki po sobie pozostawił. Jednak po za gorzkim smakiem na języku pozostała ta słodycz, a jest nią przede wszystkim fakt, że zespół nadal żyje i chce żyć. Soul Evisceration nie mogło oczywiście zawieść swoich fanów i w ramach drugiej rocznicy zespół wypuścił w świat swój nowy utwór pod tytułem SOULS!, który właśnie ma symbolizować to, że zespół wcale nie umarł, a te poprzednie dwa lata działalności będą w ich sercach na zawsze, co świadczy o tym teledysk do piosenki, który jest sentymentalną podróżną przez ten okres. SOULS! ostatecznie zajęło 4 miejsce w marcowym zestawieniu RYTHM RADAR, co można uznać zdecydowanie za ogromny sukces, szczególnie, że muzyka tego typu rzadko zdobywa tak wysoką poprzeczkę w rankingu ROZSTANIE PANDORY Z LOGANEM BARKLEYEM, EX-CEO FIRMY GUARDIAN, TERAZ AEGIS. Fani zespołu byli przez pewien okres bombardowani informacjami jeśli chodzi o życie osobiste Pandory i jego ex-partnera Logana Barkleya. Jak się okazało sytuacja między tą dwójką stawała się co raz bardziej gorąca z każdą chwilą w pewnym momencie. Na pewno można stwierdzić, że momentem, gdzie lont dotarł do tego ładunku emocjonalnego była sytuacja na urodzinach Jessici Montnez - modelki oraz ex-partnerki Noaha Alexandra, gdzie Logan wraz z ekipą od GUARDIAN terroryzował uczestników imprezy tylko dlatego, że miał on podejrzenia wobec tego, że Pandora w trakcie zabawy miała zażyć narkotyki. Nie jest żadną tajemnicą, że Fehu ma na swoim koncie odwyk, sama artystka o tym wspominała niejednokrotnie. Jednak sama sytuacja sprawiła, że relacja między nią a Loganem zakończyła się w konflikcie, co również spowodowało, że oficjalnie współpraca między Guardian, a Unsainted Records również, co spowodowało wyciąganie na siebie brudów oraz rozpoczęcie kopania sobie wzajemnie dołków. Całość szczegółowo rozpisał portal MMCB, co zakończyło się rozwiązaniem sporu na Sali Sądowej, gdzie GUARDIAN przegrał sprawę z portalem. Teraz firma próbuje odbudować swój PR, zmieniając zarząd oraz nazwę, jednak czy to wystarczy, aby wymazać swoje ciężkie grzechy, szczególnie gdy rozmawiamy tutaj o ELITARNEJ ochronie, która miała chronić światowe gwiazdy? Nowy CEO tego chce, jednak warto wspomnieć o tym, że Taz White zasiadał już w zarządzie za czasów GUARDIAN z Loganem obok i zapewne doskonale wiedział o tym co się działo tam. NOAH ALEXANDER x HIBIKI TAKITA, CZYLI ROMANTYCZNA WSPÓŁPRACA ROYAL GENEVE W ostatnim momencie Noah Alexander rozpoczął współpracę z jubilerską marką ROYAL GENEVE, gdzie reprezentuję on markę jako ambasador, dołączając przy tym na miejsce obok Hibiki Takita. Swój debiut jeśli chodzi o współpracę z jubilerem Noah zaliczył, uczestnicząc w sesji "beatiful dates only with ROYAL..." u boki modelki, gdzie głównym celem promocji było zareklamowanie najnowszych zegarków od jubilera, a dwójka ambasadorów miała je zaprezentować w sceneriach randkowych. Prawdopodobnie nikt nie spodziewał się, że ta współpraca może zajść nieco krok dalej, a Noah wraz z Hibiki w konsekwencji wspólnej współpracy pójdą o krok do przodu jeśli chodzi o ich wspólną znajomość. Po głośnej reklamie zegarków fani w sieci zaczęli shipować dwójkę ambasadorów komentarzami. Niewiele było trzeba czekać na to, aby portale plotkarskie podłapały temat i zaczęły tworzyć swoje spekulacje wobec tej plotki, sugerując, że Hibiki i Noah na pewno są ze sobą, szczególnie, że dwójka ta była widywana ze sobą co raz częściej razem na mieście. Warto również wspomnieć o tym, że Noah jeszcze nie tak dawno był w krótkiej relacji z modelką Jessicą Montanez, chociaż to też nie było oficjalnie potwierdzone przez nich w żaden sposób, oczywiście portale również próbowały nieco uchylić rąbka tajemnicy w tej sprawie, ale mizernie. Wiadomo jednak, że Noah i Jessica na pewno już nie są ze sobą razem. Modelce oberwało się rykoszetem przez Celebrity Preview, gdzie niewiele później po publikacji artykułu w sprawie Takity i Alexandra wrzuciła na swój profil LI odważne zdjęcie, które zawierało w sobie cytat utworu "Taste" Sabriny Carpenter. Sytuacja w tej kwestii wydawać się by mogła, że jest dynamiczna, a wiele kart nie zostało jeszcze prawdopodobnie odkrytych... URODZINY PANDORY I OTWARCIE SAGMA CONCERT HALL Nie jest żadną tajemnicą to, że nasza PANDORKA lubi jak się o niej mówi głośno, dlatego też w tym roku mieliśmy okazję po raz kolejny hucznie celebrować jej dwudzieste piąte urodziny. W przeciwieństwie do ostatniego roku, gdzie impreza miała miejsce w Leilel, tym razem Fehu postawiła na coś zupełnie nowego, mianowicie urodziny jej zostały zorganizowane w nowej hali, która należy do UNSAINTED - SAGMA CONCERT HALL. Na scenie z tej okazji wokalnie wystąpili następujący artyści: Fehu PANDORA Skarsgard, Noah Alexander, Seth Dagaard oraz Wattie Reid. Koncert można zaliczyć do tych, gdzie po za ostrą muzyką i nielimitowaną dawką ciężkich brzmień nie zabrakło również humoru i ironii. Wydarzenie zakończyło się ostatecznie after party w Dead In Vinewood. NAPAD NA UNSAINTED RECORDS, NOAH ALEXANDER W STANIE KRYTYCZNYM TRAFIŁ DO SZPITALA! Pod koniec kwietnia tego roku miało miejsce wydarzenie, które nie powinno się wydarzyć w ogóle. Mianowicie do siedziby Unsainted Records wdarło się dwóch uzbrojonych i zamaskowanych mężczyzn, którzy chcieli dokonać rabunku na znajdujących się w środku osobach. Wiadomo, że podczas tego zdarzenia w wytwórni miało miejsce spotkanie członków zespołu Soul Evisceration z przedstawicielem Junk Energy Drink. Sytuacja w trakcie napadu zakończyła się jednym wielkim chaosem i dramatem, ponieważ doszło w niej ostatecznie do strzelaniny, gdzie ranny został jeden z napastników oraz Noah Alexander. Z relacji świadków wynika, że to właśnie Noah oddał pierwszy strzały w stronę napastnika, jednak nie był on świadomy o drugiej uzbrojonej osobie w środku, która ostatecznie puściła w jego stronę serię z broni półautomatycznej, powalając muzyka od razu na ziemie. Napastnikom udało się uciec z wytwórni zanim służby przyjechały na miejsce. Służby zareagowały w miarę ekspresowo na zdarzenie, mając na uwadze to, że napastnicy nawiali, jednak to dzięki ich opanowaniu i odpowiedniej reakcji udało się utrzymać przy życiu Noaha Alexandra do czasu przyjazdu służb ratunkowych, które ostatecznie zabrały go od razu na stół operacyjny. Sam Noah po całym zdarzeniu wręcz zniknął z sieci, dopiero po kilku dniach napisał on swój statement w tej sprawie oraz podziękował osobom, które tego dnia dosłownie uratowały mu życie. Na ten moment nie jest wiadomo co się dzieje z muzykiem oraz gdzie on przebywa. NAJWAŻNIEJSZE LINKI, WYWIADY ITD. 004. Sylwetka GUΛRDIΛN - Elitarna agencja ochrony to już przeszłość, czas odkryć nową brudną stronę agencji. [Chatter Uncut] 003. Pandora's box? (Feat. Pandora & Otis Snyder) POST CP - PANDORA CELBRITY AWARDS 2024 Pandorka poleciała w śline z Maxine Koci [01/03] ROYAL® GENÈVE - beautiful dates only with ROYAL.. 💞 Skandal w Dead in Vinewood! Fehu rozpija nieletnich?! Statement Pandorki na w/w oskarżenia [Venture NEWS] 21. Skandal czy prowokacja? Burza wokół zorganizowanych zawodów przez Fehu Pandorę Skarsgard! Nadal trwa wojna między Guardian a Unsainted Records?! Skandal z Fehu Skarsgard to próba zemsty? Noah Alexander - WORD OF THE TIRED SOUL EP [06/04] ROYAL® GENÈVE - luxury you wear with pride.. 💎 RHYTHM RADAR - OFFICIAL SAN ANN MUSIC CHARTS - TOP 10 MARCH 2025 RHYTHM RADAR - OFFICIAL SAN ANN MUSIC CHARTS - TOP 10 FEBRUARY 2025 RHYTHM RADAR - OFFICIAL SAN ANN MUSIC CHARTS - TOP 10 JANUARY 2025 [18/03][UNSAINTED RECORDS] Soul Evisceration - SOULS! (Official Music Video) SOUL EVISCERATION - ROCZNICA, NOWY ALBUM I KULISY ROZŁAMU - WYWIAD LGH LGH - Nowości (MARZEC) LET'S TALK AIMEE LEVINE - CZYLI KULISY PRACY MENAGERKI I CZY WARTO INWESTOWAĆ W MANAGEMENT? 104. HIBIKI TAKITA i NOAH ALEXANDER mają romans? Sesja zdjęciowa obudziła drzemiące w nich uczucia czy to tylko sprytny marketing ROYAL GENEVE? Miłość, zazdrość i… desperacja? Jessica wbija szpilę Hibiki po plotkach o romansie z Noahem! [Venture NEWS] 36. Napad w Unsainted Records : Strzelanina, ranny muzyk i śledztwo w toku! Statement Pandory w sprawie strzelaniny Jakub Mlynarczyk wystąpił podczas meczu w koszulce z nazwiskiem Alexander jako symbol wsparcia dla rannego muzyka Statement Noaha po strzelanine.

GDZIE BYŁ DIEGO OVD? __________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Po nieprzyjemnym wydarzeniu w Dead in Vinewood, kiedy praktycznie wszyscy słyszeli o zajściu, a media coraz to huczniej rozpisywały plotki na temat Diego, ten postanowił odpocząć od życia społecznego i skupić Się na Swoim uzależnieniu, które doprowadziło do całej tej sytuacji. W międzyczasie, wciąż prężnie pracował w otoczeniu Swojego producenta Macka Sinatry, tworząc mniej, lub bardziej ambitne numery. Chłopak odnalazł przy producencie Swoją prawdziwą artystyczną duszę, jak miało to miejsce w San Diego, przy Mii. Podczas wychodzenia z uzależnienia, Diego natknął Się na całkowicie nowy problem, mianowicie problemy z agresją. Razem z jego przyjacielem Sethem, kupili stary budynek w dzielnicach przemysłowych i urządzili go na, tzw. Rage House, który przeznaczony był do wylewania wszelakiej agresji, bez konsekwencji. To wiele pomogło chłopakowi, gdyż mógł również dać Się ponieść Swojej artystycznej stronie, którą jak doskonale wie, nie należy do najbardziej przyjemnych. Miesiąc po całym zajściu, chłopak poinformował Swoich bliskich oraz dotychczasowych zebranych słuchaczy, że czuje Się o wiele lepiej, zapowiadając dwa większe projekty, tj. "Know me better" oraz "If album was my last breath". Jeszcze przed tym postem, chłopak był widziany na gali Celebrity Awards u boku jego przyjaciela Sethulousa, co mogło świadczyć o tym, że chłopak coraz lepiej Sobie radzi po całym zajściu. Już dwa tygodnie po ogłoszeniu projektów, niespodziewanie na media społecznościowe chłopak zamieścił datę premiery singla, podpisaną "DEMON SCREAMS", a już parę dni po tym przerwał milczenie w branży, publikując singiel wraz z teledyskiem. Teledysk był okraszony w pustynnych klimatach, z dwoma dopieszczonymi hot-rodami. Za nagrywką teledysku stał jego przyjaciel, Sethulous, który zresztą sam był widoczny przez ułamek czasu na klipie. Niedługo po tym, chłopak zbliżył Się z Zarą Nightbourne, co otworzyło mu wiele nowych dróg, m.in. Późniejszy koncert na scenie Distortion. Mijały kolejne dni, przez które Diego wraz z Mackiem Sinatrą ruszyli do produkcji pierwszego z wcześniej zapowiadanych przez chłopaka projektów, tj. "Know me better". Kiedy Ci pracowali nad utworami, w międzyczasie chłopak razem z wcześniej wspomnianą Zarą dostał ów propozycję zagrania pierwsze jako dodatkowy wokal na scenie, finalnie kończąc na propozycji wystąpienia Diego razem z Zarą jako "main event", na hucznym otwarciu restauracji Distortion po jej renowacji. Diego z niepewnością przystał na propozycję, patrząc na jego pierwsze wystąpienie na scenie jako support, które skończyło Się dramatycznym przedawkowaniem na backstage. Finalnie, doszło do wydarzenia, gdzie chłopak zagrał przedpremierowo projekt, który nagrywał przez ostatnie tygodnie. Samo wystąpienie zdecydowanie może zaliczyć do tych udanych, dzięki ekipie, która przy nim była. Parę dni po tym, Diego udostępnił projekt w sieci. A teraz? Nie zamierza Się zatrzymywać, gdyż czuje, że znowu zyskał skrzydeł. __________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ A WIĘC, CO BĘDZIE DALEJ?

- 16 kwietnia 2025 roku po dosyć długiej przerwie od nawijania wypuścił "Free Bro" produkowane przez Mack'a Sintarę. - Parę dni później od powrotu rapera, doszło do sytuacji o której było dosyć głośno w wiadomościach. Doszło do strzelaniny, która odbyła się pod jednym z najbardziej znanych bowling barów na Vinewood. Dostał zarzut podwójnej próby morderstwa na dwóch członkach kliki Blue Flame Gang, którzy sprowokowali go do oddania strzałów w ich stronę. - Dwa dni przed aresztowaniem wypuścił ("Disstrack"?) na jego ofiary. Od razu słychać, że track jest nagrywany w ukryciu i w ogóle nie zmixowany. Jednak to wszystko nie zatrzymało dzieciaka: Źródła donosiły, że nastolatek ukrywa się w niewiadomym miejscu i nagrywa tracki na zapas - Po wszystkim padło parę zaczepek w stronę Baby Kutthroat, uderzono między innymi miernymi dissami w jego stronę od reprezentantów Blue Flame Gang. Na co dzieciak nie odpowiedział i najprawdopodobniej ich zlał, bo stwierdził, że muzycznie nie ma sensu. Doszło jednak do odpowiedzi na lifeinvader, gdzie wrzucił post w którym odpowiada oponentom - Parę minut później doszło do konfrontacji między dwójką i chodzą pogłoski o strzelaninie, która miała miejsce na Mission Row, a następnie w okolicach Davies w geście "getback" po czym nastała cisza co do tej sprawy. - Dnia 24.04.2025 około godziny 00:15 doszło do aresztowania Kody'ego pod zarzutem podwójnej próby mordestwa na dwóch członkach. Zapowiadała się mu długa odsiada, jednak dzięki Rosenberg Law Solutions nie potrwała ona za długo (Bynajmniej za kratami). - Dwa tygodnie później wyszedł na wolność - wyszedł z aresztu dwa tygodnie po zatrzymaniu za dwie próby morderstwa. Ze względu na młody wiek, brak wcześniejszych wykroczeń i działanie pod wpływem impulsu, sąd zamiast więzienia zdecydował o zwolnieniu warunkowym – z elektroniczną bransoletką, zakazem opuszczania hrabstwa i obowiązkiem udziału w programach resocjalizacyjnych. Kluczowa była opinia biegłych, wsparcie rodziny i skuteczna obrona prawnika Levi'ego Rosenberga. A całą sytuację podsumował krótkim postem na LI - Zapowiada się First Day Out nastoletniego rapera, chodzą plotki, że ma wypuścić klip na sekcji Mission Row. Czy będzie to kluczowy moment w karierze Baby Kutthroat?

** ShootZone AirSoft zyskuje coraz więcej pozytywnych opinii od mieszkańców Los Santos, ludziom podoba się klimat, organizacja i emocje, a tymczasem trwają przygotowania do wielkiego turnieju zaplanowanego na 10 maja o 20:00.**

III – Wyjść do publiki Kolejne dni a także tygodnie obfitowały dla Juany w bardzo wiele wydarzeń, ale także bardzo wiele pracy. Zdecydowanie najlepszym dla niej momentem było, gdy do miasta przyleciała wprost z Hiszpańskiej Malagi jej najbliższa przyjaciółka - Lucia Garcia. Dziewczyny poświęcały wiele czasu na rozmowę a także plany na przyszłość bowiem Lucia jest DJ'ka. Artystki od razu uzgodniły swoją współpracę na mocy której Juana miała występować jako supporterka podczas klubowych występów Lucii. W międzyczasie wokalistka ciężko pracowała nad swoją EP, co zaowocowało nagraniem czterech nowych kawałków a samą EP nazwała "Annihilation". W porozumieniu z zarządem wytwórni Blood Moon Records Juana uzgodniła, że wypuszczenie EP poprzedzone będzie koncertem promującym a sama twórczość poza formą cyfrową ukaże się także w 100 sztukach unikatowych płyt, które będą własnoręcznie podpisane przez artystkę. Swoją pomoc podczas koncertu zaoferowały także bliskie przyjaciółki wokalistki, modelki - Jessica Velasquez oraz Adeline Wallace, które zaoferowały swój taneczny występ, aby urozmaicić koncert. Kilka dni później z oboma przyjaciółkami wokalistka uczestniczyła w hucznej imprezie u Solany Woods, która organizowała swoje urodziny na których zjawiła się cała plejada gwiazd showbiznesu. Jednym z małych wydarzeń, które miały wielkie znaczenie dla kariery Juany było przypadkowe poznanie dziennikarza z Daily Globe - Marshalla Millera. Po długiej i ciekawej rozmowie poznał on wiele faktów z życia artystki co poskutkowało otrzymaniem przez nią zaproszenia na wywiad na antenie Daily Globe. W końcu nadszedł kolejny ważny moment, był nim pierwszy wspólny występ Juany Nieves oraz Lucii Garcia za konsolą. Impreza odbyła się w klubie Rave i była niesamowitym sukcesem. Poza standardową playlistą przygotowaną przez Lucie Juana zaśpiewała na żywo również kilka swoich utworów w tym niepublikowany jeszcze "Party Starter" wchodzący w skład EP, która dopiero ma się ukazać. Już kolejnego dnia artystka zjawiła się na zaplanowanym wywiadzie na antenie Daily Globe w programie WHAT IN MUSIC INDUSTRY. Na żywo opowiedziała o swojej twórczości, pasji do muzyki, poruszyła temat występu z Lucią a także krótko zareklamowała EP, której wydanie zbliża się wielkimi krokami. Na stronie Daily Globe opublikowano także reportaż o Juanie Nieves oraz zamieszczono nagranie z wywiadu. Na tym jednak nie koniec, gdyż zbliżało się najważniejsze dotychczas dla Juany wydarzenie. Wokalistka miała wystąpić jako supporterka podczas finałowego koncertu BANISHED FROM PARADISE, gdzie gwiazdą wieczoru był nie kto inny jak Vienna Bohannon. Koncert okazał się wielkim sukcesem a Juana wystąpiła jako pierwsza śpiewając dwa swoje kawałki "Like Lights that Rises" oraz niepublikowany jeszcze "Pretense Game", który również wchodzi w skład EP. Jakiś czas po koncercie Vienna wstawiła na swoje media społecznościowego post w którym dziękuje Juanie i Adonisowi za występ na jej koncercie. Juana rozpoczęła również negocjacje w sprawie współpracy z Pretty Boys Mansion w sprawie promowania ich marki. Ostatecznie jednak odstąpiła od tego pomysłu. Ostatnimi z wydarzeń były negocjacje w sprawie organizacji koncertu, które pomogła zapoczątkować Yadira Gwon. Pierwszy własny koncert Juany Nieves ma odbyć się w sobotę 10 maja w Ocean's Bounty Bar a kampania marketingowa do tego wydarzenia już wkrótce ruszy pełną parą. Dla wokalistki to niezwykle ważne wydarzenie, gdyż koncert ma promować EP.

PODSUMOWANIE #2 - Opuszczenie Tiny Rascal Gang i przeprowadzka z Little Seul na Mission Row. - Wspólna kolaboracja z Baby Khutthroat i Mack Sinatra. - Zmiany w wyglądzie rapera. - Afiliacja z Central City East. - Aresztowanie YVS z powodu oskarżenia o morderstwo na członku wrogiego gangu Asian Boyz Crips. - Przerwa w social-mediach spowodowana aresztowaniem. - Wyjście z aresztu po ponad dwóch miesiącach z zakazem opuszczania miasta.

..Ice Cube, Eazy-E, bitch we rutchless I don’t do relations.. bitches have you looking stupid.. Bust another one she [..] got a nigga name tatted.. Buy me the PS5... so I can talk shit on the game chat..

Le Foundation aktywnie rozwija swoje inicjatywy na terenie miasta Davis, łącząc działania społeczne, edukacyjne i charytatywne: 1. Współpraca z Davis High School Fundacja nawiązała partnerstwo z Davis High School w zakresie rozwoju kółka wolontariatu. 26 marca Prezes Le Foundation zorganizował specjalną lekcję tematyczną z udziałem producenta Macka Sinatry, poświęconą produkcji muzyki. Spotkanie miało na celu pokazanie młodzieży alternatyw wobec życia ulicznego i inspirowanie do pozytywnych działań twórczych. 2. Fundusz awaryjny dla Davis Wraz ze szpitalem w Davis utworzono fundusz awaryjny o wartości 500 000 dolarów, wspierający ubogich mieszkańców miasta. Fundacja przekazała już 350 000 dolarów jako wkład początkowy. 3. Konferencja prasowa i działania medialne 23 marca w schronisku Le Foundation odbyła się otwarta konferencja prasowa, relacjonowana przez Daily Globe. 4. W schronisku podległym pod LE Foundation nakręcono odcinek popularnego programu „Charlie and Muffin Show” z udziałem podopiecznych fundacji. 5. Nowe kadry i wsparcie technologiczne Miriam De Rose, siostra CEO spółek Fuzzy i Ventre Tech, objęła stanowisko dyrektor ds. sektora psychologicznego fundacji. Dzięki współpracy z Ventre Tech, Davis High School otrzyma 20 laptopów przy rabacie 75% dla fundacji. 6. Wydarzenia integracyjne i działania promocyjne Ambasadorki Glitter Dolls nagrały utwór promujący działalność schroniska – cały dochód zostanie przekazany fundacji. Zorganizowano również dzień integracyjny w Chumash – wspólne wyprowadzanie psów i ognisko pod nadzorem LSCFD. Relację opublikował magazyn Venture. 7. Partnerstwo z Cafe Velvet W budynku fundacji La Esperanza umieszczono automat z kawą od lokalnej kawiarni Cafe Velvet, wzmacniając tym samym relacje z lokalnym biznesem i oferując pracownikom oraz gościom fundacji stały dostęp do wysokiej jakości napojów. 8. We współpracy z WSG i Fuzzy zorganizowano zbiórkę charytatywną w Mirror Park na poczet fundacji. https://li.v-rp.pl/post/145553_w-najblizsza-niedziele-23-marca-o-godzinie-9-pm-zapraszam-was-do-schroniska-la-e.html https://li.v-rp.pl/post/145797_empatia-odwaga-i-gotowosc-do-dzialania-to-wartosci-ktore-lacza-la-esperanza-foun.html https://li.v-rp.pl/post/146038_la-esperanza-foundation-we-wspolpracy-z-central-los-santos-medical-center-stworz.html https://li.v-rp.pl/post/146323_wczorajszy-wieczor-byl-dla-mnie-niezwykle-waznym-i-pelnym-emocji-momentem-dzieku.html https://li.v-rp.pl/post/149440_z-wdziecznoscia-zegnamy-dotychczasowa-dyrektorke-poradni-psychologicznej-na-pill.html https://li.v-rp.pl/post/149863_z-radoscia-informujemy-ze-dzieki-wspolpracy-i-ogromnemu-wsparciu-ze-strony-ventr.html https://li.v-rp.pl/post/150755_dziekujemy-wszystkim-ktorzy-byli-z-nami-wczoraj-i-dali-dla-naszych-podopiecznych.html https://li.v-rp.pl/post/151539_04-27-2025-widzimy-sie-juz-wkrotce-wyjatkowe-wydarzenie-charytatywne-to-swietna.html

Po okresie ciszy spowodowanej problemami zdrowotnymi wokalistki, zespół Hope's Path powrócił na scenę, wychodząc z cienia prosto w blask reflektorów. W ciągu zaledwie tygodnia skład zespołu pojawił się podczas dwóch wydarzeń: koncertu Zara Nightbourne & Diego OVD oraz występu Song of the Forgotten Forest. Choć proces leczenia ciężkiej choroby serca oraz trudności natury psychicznej postępuje powoli, Delight nie traci ducha. Przed nią wciąż wiele pracy, a maj zapowiada się wyjątkowo intensywnie.

PARK HANG AND CUTOUT...

Thomas Hawkins to 31-letni weteran dwóch zmian na misjach zagranicznych w Afganistanie oraz Iraku jako junior nco (sergeant) w jednostce specjalnej marine raiders, a następnie legendarnej delta force. Po wyjściu ze służby co spowodowane było wewnętrznymi problemami rodzinnymi wrócił do rodzinnego Los Santos a dokładniej złotego wybrzeża gdzie zajął się działalnością ochroniarską, później ochroną VIP gwiazd oraz znanych osobistości ze świata politycznego i branży rozrywkowej. Zasilił szeregi wtedy najpopularniejszej w stanie i znanej ze swojego profesjonalizmu firmy GUARDIAN (później AEGIS) gdzie wykonywał podstawową działalność ochroniarską zarówno jako undercover biorąc udział we wszelakich imprezach będąc wtopionym w tłum jak i również oficjalnie reprezentując firmę w ubiorze do tego przeznaczonym, również podczas konwojów, wykonywania i prowadzenia szkoleń z ochrony osobistej, prowadzenia ognia z pojazdu/zza przesłon/przez szybę etc. Wszystko kończywszy na 24 godzinnym przebywaniu z klientem i dyspozycyjnością 24/h. Thomas miał podczas swojej służby na rzecz Guardian Security pare sytuacji, które spowodowały jego odejście za porozumieniem stron, co szybko podłapała prasa. Chodzi tutaj o sytuacje w których ww. brał udział w głośnych bójkach, rzekomym szantażowaniu i zastraszaniu klientów, o których życiu prywatnym warto zaznaczyć bardzo dużo wiedział. W kuluarach część gwiazdek mniema że fortuna jaką zbił Hawkins jest właśnie spowodowana takimi sytuacjami, pikanterii dodaje filmik który chodzi po sieci, gdzie Thomas rzuca wyzwiskami w stronę czarnoskórych klientów i w trakcie słownej potyczki za plecami jest zaczepiany przez losowego pijanego gościa co poskutkowało knockoutem na oczach 20 osób pod klubem trafiając w sam błędnik oponenta i posyłając go na chodnik. Mimo tego wszystkiego Hawkins dalej kontynuował atak na leżącego ale do akcji wkroczyli koledzy z firmy. Po odejściu z firmy a także podczas pracy w niej Hawk był i jest cenionym instruktorem strzelectwa uprawnionym do nadawania pozwoleń na broń (CCW - concealed carry weapon) a także uprawnień ochroniarskich (EFP) na rzecz wcześniej strzelnicy Guardian Shooting Range a teraz Licensed Shooting Range (Hunt'em Shooting Range), czym zajmuje się dotychczas próbując również swoich sił w strzelectwie dynamicznym (IPSC) artykuł dotyczący przedmiotowej sprawy ww. i guardian security (aegis company):

01/05 ATLANTA/US - CADENCE BANK AMPHITHEATRE **Kolejny przystanek trasy „my life need savin’”, ale w Atlancie coś było inaczej. Publiczność jeszcze nie widziała Maxine, a już zaczęła odczuwać jej obecność - jakby sama myśl o niej rozgrzewała powietrze. Gdy światła zgasły, krzyki nie ucichły. Wręcz przeciwnie - stały się częścią tej ciemności, pulsującej, gęstej, nasączonej napięciem. Nikt nie rozmawiał. Każdy czekał. Na ekranach błysnęło białe światło. Najpierw ostre, nieprzyjazne, potem łagodniejsze – jakby kamera próbowała uchwycić coś, co wymyka się obrazowi. Przebitki: oczy Maxine, zbliżenia pełne niepokoju. Potem sylwetka - naga nie w dosłownym sensie, ale w sposobie, w jaki eksponowała się światu. Ten czarno-biały kolaż nie był tylko intro. Był wyzwaniem. „Patrzysz? To patrz dalej.” I wtedy uderzyło. break my heart eksplodowało bez zapowiedzi, z tak potężnym basem, że ziemia pod stopami zadrżała. Scena rozjarzyła się jak burza, a Maxine - pewna, skupiona, niemal niebezpieczna - wkroczyła na scenę z impetem, jakby to nie był początek koncertu, tylko jego kulminacja. Atlanta została porwana z miejsca. Już nie słuchała. Oddychała razem z nią. Setlista płynęła znajomo - „X”, „wanna understand”, „it’s not fair” – ale wszystko miało nowy ładunek. Maxine grała agresywniej. Śpiewała ciaśniej. Zamiast opowiadać historie, przeżywała je od nowa. W jednym z najbardziej zaskakujących momentów koncertu, podeszła do krawędzi sceny, sięgnęła po telefon jednego z fanów i zaczęła śpiewać OK, patrząc prosto w obiektyw. Była zmysłowa, pewna siebie, z lekkością, która potrafiła sparaliżować. Po wszystkim oddała telefon i rzuciła z uśmiechem: „Wrzuć to na sociale. To będzie viral!” Publiczność oszalała. Nie było momentów przypadkowych. Wszystko było zaplanowane z chirurgiczną precyzją – a jednocześnie pełne spontaniczności. To był koncert, który oddychał. Maxine w każdej przerwie rzucała słowa do tłumu – czasem prowokujące, czasem czułe, zawsze trafiające w punkt. Kontakt z publiką był nie tylko dodatkiem. Był osią całego występu. W partiach bardziej emocjonalnych - zwłaszcza w “hurt me” - światła zwalniały, atmosfera gęstniała. Maxine stała samotna, tylko ona i niebieski cień, w którym śpiewała tak, jakby każde słowo było dla kogoś konkretnego. Jakby mówiła do byłego. Do siebie. Do nas. A potem - finał. „do it better” zadziałało jak detonacja. Ogień, ekran wirujący jak niespokojne niebo, a Maxine - kobieta z koszmaru i snu jednocześnie - padająca na scenę, by znów się podnieść. Powtarzając to z wyzywającym uśmiechem. Jakby mówiła: „Upadłam? Patrz, jak wstaję.” Bis? Tym razem bez wzniosłych słów. Maxine wróciła jak zjawa, rzuciła publiczności ostatni, gorący uśmiech – bardziej obietnicę niż pożegnanie - i zniknęła, zostawiając po sobie tylko dym, echo i setki złamanych serc.**

JUŻ 02.04.2025 THE BLUE WHALE ZAGRA W LUCKY STRIKE; BOWLING BAR 🐬 POPŁYŃMY RAZEM 🐬

**30.04.2025**

organizacja pedofili ooc