Ranking

ZAPRO DO GIERY KURDE FAJA... TO TYLKO PRZEDSMAK!!!!!!!!!!!

~French elegance. American soul~ Le Monterey to projekt eleganckiego cocktail baru, którego sercem jest miejsce skupione wokół dobrych rozmów, wyjątkowych koktajli oraz atmosfery, której często brakuje mieszkańcom Los Santos. Miasto od lat kojarzone jest z dużymi klubami, hucznymi imprezami i lokalami nastawionymi na masową rozrywkę. Poza światem wypełnionym blaskiem i głośnymi miejscami kryją się jednak osoby, które szukają spokoju - lokalu, w którym można usiąść po ciężkim dniu, napić się dobrze przygotowanego trunku i spędzić czas w bardziej kameralnym klimacie. To miejsce dla ludzi, którzy szukają czegoś pomiędzy ogromnym, ekskluzywnym klubem nocnym a klasycznym barem. ═══════════════════════════════════════════════════════════════════════════════════════════ Za stworzeniem Le Monterey stoi dwójka właścicieli prestiżowego klubu, który zakończył swoje działanie po wielu latach. Prowadzenie Mirage Night Club otworzyło oczy na fakt jak ogromny wpływ na mieszkańców mają miejsca, w których spędzają swój krążek wolnego czasu. Nabyta wiedza i pewne doświadczenia nie wyruszyły w stronę próżni, zostały wpojone jako cenne umiejętności. Przejście z imprezowego stylu życia w stronę preferencji osobistych, a nie tylko wpasowania się w bieg pędzącego miasta. Spory krok w wyciszenie i spokój sprawił, że na głównym planie pojawił się bar w którym najważniejszy nie będzie rozmiar wydarzenia, a doświadczenie pojedynczego gościa. Rockford Drive, Morningwood Pierwsze założenia to miejsce posiadające własną tożsamość - wnętrze utrzymane w eleganckim, ale przyjemnym dla oka klimacie. Celem nie jest chłód i niedostępność, bar stawia na przestrzeń, która od pierwszej chwili daje poczucie komfortu. Przygaszone światło, klasyczne elementy wystroju i drobiazgi natury, które dają na sobie zawiesić oko. Sercem jest wyeksponowany bar, który dla spragnionego wygląda na nadzieje, a dla koneserów dom. Karta drinków to klasyczne pozycje, które od lat tworzą kulturę barową - dodatkiem jednak są autorskie kompozycje przygotowane specjalnie dla tego miejsca, wprost dla ludzi szukających wrażeń. Le Monterey będzie również miejscem dla osób, które doceniają dobre alkohole same w sobie. Szeroki szybki wybór whiskey, win oraz alkoholi premium pozwoli przenieść się do przestrzeni klasyków, bez próbowania nowości z zachowaniem soczystego podniebienia. Jedzenie w Le Monterey będzie stanowić uzupełnienie całego doświadczenia. To nie jest główny kierunek działalności lokalu, ale element, który pozwoli gościom posilić się i spędzić jeszcze więcej czasu przy swoim stoliku. Sytość i drink sprawia, że z wieczoru można wyciągnąć jeszcze więcej. Kuchnia będzie opierać się na połączeniu dwóch światów - klasycznej francuskiej gastronomii oraz nowoczesnego amerykańskiego podejścia do jedzenia. Koncepcja ta ma na celu stworzenie menu, które łączy elegancję i technikę kuchni francuskiej z charakterem oraz wyrazistością smaków, które zadowolą każdego smakosza. Nie będzie to kuchnia oparta na sztywnych zasadach i formalnej atmosferze znanej z klasycznych francuskich restauracji. Le Monterey ma czerpać z francuskiej precyzji, ale podawać ją w bardziej swobodny sposób bliższy kulturze współczesnych barów. Amerykańska część kuchni będzie odpowiadać za charakter i wyrazistość grillowane mięsa, klasyczne kanapki, burgery czy dania inspirowane kuchnią miejskich lokali. Francuski wpływ będzie widoczny w technice przygotowania, sosach, dodatkach oraz sposobie budowania całego doświadczenia. Steak frites, czyli klasyczne francuskie połączenie wysokiej jakości mięsa z frytkami, przygotowywane w bardziej współczesnej formie, Wagyu Burger inspirowany nowojorskimi cocktail barami, Lobster Mac & Cheese, który łączy amerykańską tradycję comfort foodu z bardziej luksusowym składnikiem, czy też klasyczne francuskie propozycje jak beef tartare oraz deski serów i wędlin. Kuchnia będzie również mocno współgrać z barem. Każda pozycja będzie tworzona z myślą o tym, aby pasowała do konkretnych alkoholi i koktajli. Cięższe dania będą mogły zostać zestawione z whiskey czy bourbonem, natomiast lżejsze propozycje będą komponować się z klasycznymi koktajlami na bazie ginu, cytrusów czy szampana. Lokalizacja: Część OOC: Siemanemaneczko, przychodzę z pomysłem na bar, który dołoży cegiełkę na serwer i zapewni miejsce do gry dla kolejnych osób, które szukają mnóstwo przeróżnych interakcji. Moim zamysłem z pewnością jest trzymanie się klimatu Francja - Ameryka; nie mam zamiar HB u wybiegać i robić obiegówki po całym menu. Celem jest zrobienie pewnej atmosferki, historii i dania czegoś więcej niż zwykła odgrywka i do odbębnienia dutki. Chcę wytworzyć pewne interakcje gdzie gracze będą mieli powód do regularnych odwiedzin i rozwijania długofalowych relacji z innymi postaciami czy też personelem. Dochodzą do tego organizacje różnych eventów jako biznes i nie tylko - z zamiarem wplątania chociaż na milimetry wszystkich stref jeśli chodzi o fragmenty rozgrywek. Nie robię gotowego biznesu, planem jest rozwijanie go razem z graczami dodając swoje grosze przez fabularny rozwój w świecie IC.

BYLY PRZYJEMNOSCI, TO PORA NA BIZNESY..

co wy wrzucacie xd

The Bullring LS to miejsce ulokowane w Vinewood, które solidnie zaznaczyło się na mapie Los Santos, znane szeroko w podziemiu i specyficznych kręgach od lat jako klub walki, oraz siłownia na której zawsze można było spotkać zakapiorów ze sportowym zacięciem, od lat ludzie spotykają się tam by wspólnie trenować. Oficjalnie swoją działalność Bullring rozpoczęło w 2026 roku, za sprawą jednego ze stałych trenujących tam Leo Flanagan'a, który postanowił na zarejestrowanie biznesu, tym samym otwierając jego bramy dla ludzi z ulicy. Położenie lokalu może być mylące, pomimo dzielnicy na której się znajduje - Vinewood. Bullring jest całkowitym przeciwieństwem bogactwa i przepychu, świetnie kontrastując tym samym z majętną okolicą. Lokal od zawsze przypominał bardziej podziemną mordownie niż ociekające forsą siłownie z Vespucci Beach, czy przepełnione drogim sprzętem i neonami centra fitness. To miejsce momentami wygląda jakby czas się w nim zatrzymał lata temu, dotyczy to zarówno wnętrza, ale i również metod treningowych. Przyjście na sparing prosto z ulicy i wyjście z połamanym nosem to tutaj normalna sprawa. Panuje tu stara, twarda szkoła sportów walki. Pomimo bycia typowym klubem sportów walki, Bullring oferuje w swoim lokalu również strefę wolnych ciężarów, na której odnajdą się świetnie nie tylko lokalne zakapiory. Już od progu pierwszą rzeczą z która trzeba się zmierzyć, nie jest widok ringu, a specyficzny gęsty zapach. Surowa, prawie dusząca mieszanka starej przepoconej skóry bokserskie, żeliwnej rdzy, dymu tytoniowego, oraz cholernie ostrej woni maści kamforowych, które od lat wsiakły w mury sali. Widok który łapie Cię po wejściu do lokalu to stary wysłużony ring, z lekko naderwanymi linami oraz zestaw poobijanych, poklejonych worków bokserskich. Strefa wolnych ciężarów to przeciwieństwo kadrów z filmów; nie ma tu nowoczesnych maszyn, zamiast tego królują stare podrdzewiałe hantle, sztangi pamiętające poprzednią epokę i ławki z obdrapaną tapicerką. Na zapleczu znajduje się małe biuro właściciela, w którym dopinane są legalne ale i te mniej legalne interesy. W szafce obok maści na obrzęki często leży luzem brudna forsa. Sam Leo, pomimo bycia właścicielem klubu, doskonale zna realia ulicznego sportu. Wspomagacze i doping to nieodłączna część tego sportu, z czego zdaje on sobie sprawę. Nie jednokrotnie rozpisuje cykle, załatwiając środki członkom, ale i pomaga z cyklami wydolnościowymi swoim zawodnikom. Błyski neonów, drogie samochody i wszechobecny luksus, to wszystkim znana twarz Vinewood, która przyciąga miliony. Pod grubą warstwą jej prestiżu, skrywa się przeciwieństwo, na temat który lokalne media wolą milczeć, a do którego lokalna społeczność musiała przywyknąć. Vinewood dzielnica w której miesza się luksus, wraz z klasą robotniczą, która zdaje się być przyćmiona przez blaski fleszy. Z jednej strony luksusowe samochody, z drugiej wygrzane ćpuny leżące po zaułkach, wyszukujące ostatkiem sił niedopałka na ziemi, chcąc przeżyć do rana. Przepływ narkotyków na tej dzielnicy płynie jak szalony, zarobione snoby wiedzą do kogo przedzwonić po działkę wypełniającą część ich próżnego ego, a wygrzane ćpuny wiedzą dokładnie u kogo zapożyczyć się na chwilę która da im ukojenie. Vinewood to osiedle, na którym spotkasz ludzi każdego pochodzenia. Bujając się po chodniku, nigdy nie masz pewności, czy gościu przed Tobą pyta o szluga, chcę Ci wcisnąć jakieś gówno wyprodukowane w piwnicy, czy zawinąć Ci portfel. Dwa światy z których składa się V-Wood, idealnie się przenikają; z jednej strony bijący luksus, ego wystrzelone w kosmos, poczucie mocnej wyższości, a z drugiej biedniejsza bezwzględna strona, marząca sięgnąć, chociaż raz w życiu to, w czym te bogate snoby rozbijają się po mieście, dorzucając kolejne dopiski w aktach departamentu na swój temat, próbując w ten sposób dogonić to, co dla snobów jest normalnością. W samym centrum tej dzielnicy, stoi The Bullring LS, to nie jest zwykły interes, biznes.. To soczewka w której zderzają się dwa skrajne światy kązdego dnia, a zardzewiałe hantle i stary ring idealnie przenikają się z chorą układanką tej dzielnicy. Vinewood nie wybacza naiwności. Każdy uśmiech ma tu swoją cenę, a lojalność kończy się tam, gdzie pojawia się większa forsa. Bullring idealnie wpisuje się w te zasady. W bogatszej części dzielnicy dobijają się interesy, o których nigdy nie przeczytasz w artykułach, a kilka ulic dalej, w zaułkach wokół klubu, wywiązują się konflikty kończące się taśmą departamentu na chodniku. Sam klub i biuro właściciela to idealny pomost dla tych dwóch stref, miejsce, gdzie jedna dobra decyzja lub wygrany sparing może wybić Cię na sam szczyt, a zła może sprawić, że pierdolną lata budowania ksywki. Vinewood nigdy nie zasypia. Za dnia błyszczy w obiektywach aparatów turystów, wieczorami staje się miejscem spotkań dla lokalnej społeczności, nielegalnych zakładów, handlu sterydami i biegania z najgorszym syfem. Tutaj każdy czegoś szuka - sławy, forsy, zapomnienia albo kolejnego dnia swojego skurwiałego życia. A The Bullring LS to miejsce, które bezlitośnie weryfikuje, ile jesteś w stanie za to zapłacić i co Vinewood zabierze Ci w zamian.

(W/S) 83 Hoover Criminals Gang, znani również jako 8-Tray Hoovers, a wcześniej kojarzeni jako 83 Hoover Crips, to duży, w głównej mierze afroamerykański gang, który powstał w latach 70. XX wieku w zachodniej części południowego Los Angeles. Nazwa gangu pochodzi od Hoover Street, a cały teren osiedli Hoover jest potocznie nazywany Figside, od Figueroa Street. Poszczególne sety Hoover tworzą małą „rodzinę” i rzadko dochodzi między nimi do konfliktów, ponieważ ich liczba jest ograniczona. Dzielnica 8-Tray Hoovers rozciąga się od W 80th Street na północy do Manchester Avenue na południu, z Vermont Avenue na zachodzie i Figueroa Avenue na wschodzie. Gang ma za sojuszników wszystkie sety pod parasolką Hoover Criminal Gang (HCG), w tym głównie 74 Hoover Criminal Gang oraz Gangster Crips, z wyjątkiem setów 98, 97 i 87 Gangster Crips, które zostały wykluczone z parasolki Gangster Crips z powodu braku szacunku wobec „karty”. 8-Tray Hoovers rywalizują ze wszystkimi setami NHC, w szczególności z Rollin 60’s Neighborhood Crips, Rollin 90’s Neighborhood Crips, wszystkimi setami East Coast Crips, Raymond Avenue Crips oraz Rollin 90’s West Coast Crips. Dodatkowo prowadzą konflikty z 84 Main Street Mafia Crips oraz 87, 97 i 98 Gangster Crips. Ponieważ 83 Hoovers wywodzą się z Crips, ich naturalnymi rywalami jest również parasolka Bloods, w tym 84 Mad Swan Bloods, Denver Lane Bloods i Crenshaw Mafia Gang, jednak konflikty z NHC są bardziej intensywne niż z Bloods. W przeszłości 83 Hoovers byli blisko Eight Tray Gangster Crips, z którymi wspólnie dzielili wrogość wobec Neighborhood Crips, ale obecnie sojusz ten jest nieaktywny. Eight Tray Hoover Criminals są najbardziej aktywnym setem parasolki Hoover, zarówno w przestępczości, w postaci handlu narkotykami, jak i w muzyce, chociaż morderstwa nie są już tak powszechne jak kiedyś. Współcześnie 83 Hoover Criminals utrzymują tę samą, bezwzględną "hit-listę" wrogów. Ich głównym celem są wszystkie sety spod karty Neighborhood Crips (Napps K), East Coast Crips (Cheese Toasts K) oraz Main Street Mafia Crips (Mini Skirts / Muffins K). Szczególnie krwawa linia frontu dzieli ich z pobliskimi setami Rollin 80s Westside Crips oraz 83 Gangster Crips (ETG). Choć dzielą z tymi ostatnimi zbliżoną numerację (Eight-Tray), to dawne braterstwo zmieniło się w nienawiść. Po stronie Bloods i Brims, 83 Hoover bezlitośnie polują na Denver Lane Bloods oraz wszelkie okoliczne kliki spod znaku czerwonej chusty, deklarując otwarte BK (Blood Killa). W połowie lat 90. wewnętrzne konflikty wewnątrz federacji Crips osiągnęły punkt krytyczny. Brutalne wojny z innymi „bracia w niebieskich chustach” (zwłaszcza z silną kartą Neighborhood Crips) zmusiły większość setów Hoovera do całkowitego odcięcia się od dotychczasowej tożsamości. W 1994 roku zmienili nazwę na Hoover Criminals, zastępując niebieskie barwy unikalnym kolorem pomarańczowym. Ta zmiana przypieczętowała ich nową ideologię uliczną – stali się EBK (Everybody Killer) oraz ABK (Anybody Killer). Oznaczało to wypowiedzenie wojny absolutnie każdemu, kto nie nosi pomarańczowej chusty Hoovera. Dla 83 Hoover Criminals (Rascals) oznaczało to zacieśnienie więzów z sąsiednimi setami Hoovera, zwłaszcza z 74 Hoover Criminals oraz 92/94 Hoover Criminals, tworząc potężną, zunifikowaną ścianę ognia na zachodniej stronie South Central. W odpowiedzi na agresję Hooverów, ich najwięksi rywale zza miedzy – Rollin' 80s Westside Crips – zjednoczyli siły z innymi klikami Neighborhood, tworząc front nastawiony na całkowitą eliminację "Snoovers". To właśnie w tamtym okresie wrogowie Hooverów zaczęli masowo tatuować sobie przekreślone litery „H” oraz upubliczniać w mediach społecznościowych akty palenia pomarańczowych czapek. Wojna ta do dziś toczy się na zasadach "On Sight" – brak rozmów, brak ostrzeżeń, natychmiastowa przemoc przy każdym spotkaniu na ulicy. Członkowie 83 HCG w ramach odwetu i dumy ze swojego setu powszechnie używają skrótów NHCK (Neighborhood Crip Killer) oraz R80K (Rollin 80s Killer), nanosząc te oznaczenia w formie agresywnych graffiti na murach wzdłuż Vermont Avenue. Wojna z Rollin' 80s to nie tylko wymiana ognia, ale też walka o ogromne zyski z handlu narkotykami na West Side. Współczesne pokolenie "Rascals" przekształciło tradycyjne meliny w dobrze prosperujące punkty dystrybucji fentanylu i syropu z kodeiną, z których dochody zasilają czarny rynek broni. Na ulicach ich obecność jest natychmiast zauważalna dzięki specyficznemu code-dressingowi. Poza pomarańczowymi chustami, znakiem rozpoznawczym setu są czapki Houston Astros (z literą „H” jako Hoover) oraz Chicago Bears (z literą „C” jako Criminals). Każdy nastolatek wchodzący w szeregi gangu, napędzany internetową kulturą drillu, natychmiast staje się „Crash Dummy” – młodym egzekutorem, dla którego zniszczenie wroga spod znaku Neighborhood i zdobycie internetowego cloutu jest ważniejsze niż własne życie. 83 Hoover Criminals vs Rollin' 80s Westside Crips Konflikt między 83 Hoover Criminals a Rollin' 80s Westside Crips jest uważany za jedną z najbardziej krwawych i bezwzględnych wojen gangów na współczesnej mapie Los Angeles. Trwająca od dekad nienawiść zdefiniowała poziom brutalności w zachodniej części South Central, opierając się na bezpośrednim sąsiedztwie, zaciekłej rywalizacji i całkowitym braku litości. W 1994 roku większość grup Hoovera, w tym 83 Hoover, oficjalnie zrezygnowała z przydomku "Hoover Crips", przekształcając się w "Hoover Criminals". Decyzja ta była bezpośrednim następstwem eskalacji brutalnych konfliktów wewnętrznych z innymi gangami spod szyldu Crips, a w szczególności z potężnym sojuszem Neighborhood Crips (na czele z Rollin' 60s i Rollin' 90s). Przyjęcie karty "Criminals" i odcięcie się od niebieskich barw dało 83 Hooverom nowy, agresywny push "EBK" (Everybody Killer) oraz "ABK" (Anybody Killer). Oznaczało to otwarte wypowiedzenie wojny każdemu, zarówno tradycyjnym wrogom z Bloods, jak i dawnym "sojusznikom" Crips, wśród których jednym z najbliższych i najbardziej agresywnych sąsiadów byli właśnie Rollin' 80s Westside Crips. Jedynym odłamem z całej rodziny, który wyłamał się z tej zmiany i zachował historyczny przydomek, do dziś pozostaje 52 Hoover Gangster Crips. Gdy 83 Hoover Criminals zrzucili niebieskie chusty na rzecz jaskrawych, pomarańczowych barw, dla Rollin' 80s stało się jasne, że ich sąsiedzi zza miedzy przekształcili się w śmiertelne zagrożenie dla całego dotychczasowego porządku w dzielnicy. Nowa ideologia "Rascals" (83 HCG) uderzała bezpośrednio w struktury Neighborhood Crips, co sprawiło, że Rollin' 80s uznali ich za swojego absolutnego wroga numer jeden. Bliskie sąsiedztwo obu grup, gdzie terytoria stykają się bezpośrednio na linii Vermont Avenue, zamieniło codzienne ulice w permanentną strefę działań wojennych, w której każda iskra prowadzi do natychmiastowych i krwawych odwetów. CRIMINAL ACTIVITES Przywódca gangu Hoover Criminal Gang został dziś skazany na 15 lat więzienia za wydanie rozkazu członkom gangu zamordowania domniemanego członka rywalizującego gangu, Markell Young, lat 33, był ostatnim z pięciu oskarżonych, wszystkich z hrabstwa Gibson, którzy zostali skazani w tej sprawie, Young, Octavius Ferguson, lat 27, i Jordan Powell, lat 25, zostali skazani po procesie, podczas gdy Bakari Lenon, lat 25, i Monterio Ross, lat 29, przyznali się do winy. Według dokumentów sądowych i dowodów przedstawionych na rozprawie, wszyscy oskarżeni byli członkami gangu przestępczego Hoovera, znanego jako 83rd lub Eight Tray. Gang zajmował się działalnością przestępczą, obejmującą morderstwa, rozboje oraz handel marihuaną, kokainą i bazą kokainową. „Oskarżeni byli członkami brutalnego gangu Hoover Criminal Gang, który był odpowiedzialny za zamordowanie domniemanego członka rywalizującego gangu, aby realizować cele gangu” powiedział zastępca prokuratora generalnego Brent S. Wible, szef Wydziału Kryminalnego Departamentu Sprawiedliwości. „Przemoc gangów traumatyzuje społeczności i zmniejsza bezpieczeństwo na naszych ulicach. Wydział Kryminalny jest zobowiązany do zdecydowanego ścigania osób dopuszczających się przemocy z użyciem broni palnej i innych brutalnych przestępstw”. „Ta sprawa jest sygnałem dla wszystkich zaangażowanych w zorganizowaną działalność przestępczą, że wykorzystamy wszelkie dostępne środki, aby doprowadzić ich przed oblicze sprawiedliwości” powiedział p.o. prokuratora federalnego Reagan Fondren z Zachodniego Okręgu Tennessee. „Mieszkańcy tego okręgu zasługują na bezpieczną i chronioną społeczność, wolną od przemocy z użyciem broni palnej, a to doskonały przykład sumiennej i wspólnej pracy organów ścigania w celu ochrony ich prawa do bezpieczeństwa”. Dowody wskazywały, że 31 stycznia 2017 roku oskarżeni zamordowali w Humboldt podejrzanego o przynależność do wrogiego gangu Gangster Disciples. Tego dnia Young nakazał Fergusonowi, Powellowi, Lenonowi i Rossowi dokonanie morderstwa, które ci przeprowadzili, udając się do domu ofiary i strzelając bez ładu i składu z kilku broni palnej przez otwarte drzwi wejściowe, zabijając ofiarę. Ze względu na udział w tym zabójstwie, wszyscy strzelcy zostali awansowani na wyższe stopnie w Gangu Przestępczym Hoovera. Oprócz skazania Younga za pomocnictwo i podżeganie do użycia broni palnej podczas i w związku z zabójstwem w celu wymuszenia haraczu, Ferguson i Powell zostali skazani za zabójstwo w celu wymuszenia haraczu, spisek w celu popełnienia zabójstwa w celu wymuszenia haraczu, użycie broni palnej podczas i w związku z zabójstwem oraz spowodowanie śmierci z użyciem broni palnej podczas i w związku z przestępstwem z użyciem przemocy. Zarówno Ferguson, jak i Powell zostali skazani na dożywocie. Lenon i Ross przyznali się do winy za spowodowanie śmierci z użyciem broni palnej podczas i w związku z zabójstwem w celu wymuszenia haraczu i obaj zostali skazani na 30 lat więzienia. 83 HOOVER CRIMINALS AFFILIATION Houston Astros - logo z literką "H" jest najważniejszym symbolem identyfikacji do setu, gdzie ta literka bezpośrednio reprezentuje Hoover, pokazując ich przynależność. Charakterystyczny kolor pomarańczowy połączony z literką "H" stał się kluczowym elementem wizualnej tożsamości członków gangu, stanowiąc ich barwę przewodnią. Detroit Tigers - charakterystyczna, gotycka literka "D" służy członkom gangu do oznaczania powiązań z linią "Deuce". W wewnętrznej strukturze i historii 83 Hoover Criminals, logotyp ten bywa noszony na ciuchach w celu podkreślenia konkretnych sojuszy lub identyfikacji poszczególnych podgrup (sub-sets) wewnątrz siatki Hoover. Los Angeles Dodgers - klasyczne, przeplatane logo "LA" pełni funkcję manifestacji dumy regionalnej i pochodzenia. Dla członków setu jest to bezpośrednie wskazanie na ich rodzinne miasto Los Angeles, reprezentujące zakorzenienie gangu w tamtejszej kulturze ulicznej i lokalnych dzielnicach South Central. Washington Nationals - Stylizowana literka "W" jest używana przez członków jako pokazywanie terytorium. Symbolizuje ona West Side, czyli zachodnią część South Central w Los Angeles, gdzie znajdują się ich kluczowe bloki i strefy wpływów, podkreślając tym samym swoją lokalizację, nosząc to na ciuchach. Texas Rangers - logotyp z charakterystyczną literą "T" ma dla tego konkretnego setu fundamentalne znaczenie i oznacza "Trays" (odwołanie do liczby 3 w nazwie Eight Tray). Choć cała rodzina Hoover oficjalnie odcięła się od odłamu Crip i przeszła na kartę Criminals, 83 Hoovers używają tej czapki, by podkreślić swój historyczny, bliski sojusz z Gangster Crips (reprezentującymi kartę "Tray") w brutalnej i krwawej wojnie przeciwko Neighborhood Crips (karcie "Deuce").

Prosiaki znowu gleboko w secie // Smieciowa sytuacja

PODSUMOWANIE OSTATNICH TYGODNI Z ŻYCIA WHITE LADY Biała Dama zostawia więcej pytań niż odpowiedzi. Po premierze „Not For Them” White Lady zrobiła sobie blisko pięciomiesięczną przerwę od wydawania muzyki - dla wielu zasłużoną po intensywnym okresie. Choć nie publikowała nowych utworów, to jej profil regularnie przewijał się w mediach społecznościowych. Najwięcej emocji wzbudzały jednak doniesienia dotyczące jej prywatnego życia - przede wszystkim zaręczyn z Adonisem, które szybko stały się jednym z najczęściej komentowanych tematów wśród obserwatorów artystki. Sama White Lady konsekwentnie unikała jednak jednoznacznych odpowiedzi, sprawiając wrażenie, jakby świadomie oddzielała życie prywatne od tego, co decyduje się pokazać publicznie. Jednocześnie coraz częściej pojawiały się głosy, że artystka wyraźnie coś ukrywa, choć nikt nie potrafił wskazać, o co właściwie chodzi. Muzyczna cisza dobiegła końca w nocy z 4 na 5 lipca wraz z premierą singla „Golden Cage”. Był to jeden z najbardziej osobistych utworów w dotychczasowej karierze White Lady. Biała odsunęła wtedy na bok prowokacyjny ton znany z poprzednich wydawnictw i skupiła się na opowieści o życiu po chaosie - o próbie odnalezienia siebie w świecie, który po latach skrajnych emocji wydaje się zaskakująco cichy. Motywy „białych łez”, „rozsypywania siebie po stoliku” czy tytułowej złotej klatki pozostawiły słuchaczom szerokie pole do interpretacji, a sama artystka po raz kolejny udowodniła, że nie musi mówić wszystkiego wprost, aby przekazać emocje. Premiera wywołała wiele dyskusji. Dla części odbiorców „Golden Cage” okazało się najdojrzalszym tekstem, jaki White Lady napisała do tej pory. Chwalono odejście od ciągłego szokowania na rzecz bardziej emocjonalnej i świadomej narracji. Nie zabrakło jednak również głosów fanów, którzy tęsknili za agresywniejszym, imprezowym charakterem utworów z ery „Saint Sinner”. Mimo podzielonych opinii większość słuchaczy zgodnie przyznała, że singiel był ważnym krokiem w rozwoju artystki i symbolicznym rozpoczęciem kolejnego etapu jej twórczości. Po powrocie do muzyki White Lady ponownie zaczęła pokazywać się publicznie - udzielała się w mediach społecznościowych, pojawiała się na wydarzeniach i stopniowo budowała zainteresowanie kolejnymi ruchami. W pewnym momencie ponownie zapadła jednak kilkudniowa cisza. Jak później udało się ustalić części z fanów oraz osobom z bliższego otoczenia artystki, Biała zmagała się z przejściowymi problemami zdrowotnymi, które wymagały krótkiej przerwy oraz leczenia wzmacniającego organizm. White Lady szybko wróciła jednak do aktywności, nie rozwijając publicznie tego tematu. Zamiast tłumaczyć swoją nieobecność, niemal od razu skupiła uwagę fanów na kolejnych muzycznych planach. 15 lipca, niedługo po północy, White Lady - zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami - opublikowała „Audacity”. Był to singiel nagrany wspólnie z ChukkyRRich, będący jednocześnie pierwszym męskim featuringiem w jej dyskografii. Numer stanowił całkowite przeciwieństwo melancholijnego „Golden Cage”. Biała wróciła do pewności siebie, prowokacji i tytułowej bezczelności, otwarcie uderzając w schematyczność współczesnej sceny muzycznej oraz pokazując, że odwaga do bycia sobą znacznie częściej spotyka się z krytyką niż zachowania, które rzeczywiście na nią zasługują. Dodatkowym zaskoczeniem była zmiana producenta - po raz pierwszy od dłuższego czasu za utwór nie odpowiadał Paries, lecz prężnie rozwijające się studio Havoc Records. Dla części słuchaczy była to jedynie naturalna zmiana kierunku, inni zaczęli jednak zastanawiać się, czy za kulisami nie doszło do większych zmian w otoczeniu White Lady. Wraz z kolejnymi premierami rosło również zainteresowanie samą White Lady wśród organizatorów wydarzeń muzycznych. Do skrzynki artystki coraz częściej trafiały propozycje występów podczas koncertów i większych eventów organizowanych na mieście. Mimo to Biała konsekwentnie odrzucała kolejne zaproszenia, najczęściej ograniczając odpowiedzi do krótkiej informacji, że nie jest zainteresowana. Równolegle coraz większe zainteresowanie budzi zachowanie White Lady poza studiem. Osoby z jej otoczenia coraz częściej zwracają uwagę, że artystka całkowicie zrezygnowała z używek. Biała Dama nie pije alkoholu, nie pali papierosów ani nie sięga po inne substancje, nawet podczas imprez czy prywatnych spotkań - co dla wielu osób znających jej dawny styl życia pozostaje jedną z najbardziej zaskakujących zmian ostatnich miesięcy. Sama zainteresowana nie komentuje jednak tych obserwacji, pozostawiając kolejne pytania bez odpowiedzi. Choć White Lady ponownie jest aktywna muzycznie, można odnieść wrażenie, że nie wróciła do miejsca, z którego zniknęła pięć miesięcy wcześniej. Coś zdecydowanie uległo zmianie, a Biała coraz wyraźniej pokazuje, że nie wszystko musi zostać wyjaśnione. Każdy kolejny ruch Riley wydaje się dziś analizowany znacznie dokładniej niż jeszcze kilka miesięcy temu, a brak jednoznacznych odpowiedzi tylko napędza kolejne spekulacje. Paradoksalnie to właśnie ta powściągliwość sprawia, że wokół White Lady pojawia się więcej pytań niż kiedykolwiek wcześniej.

❀ Po wielu latach spędzonych w Montanie, w kwietniu zdecydowała się wrócić do Los Santos z nadzieją na rozpoczęcie nowego rozdziału w swoim rodzinnym mieście. Początkowo zatrzymała się u rodziców, jednak szybko doszła do wniosku, że nie potrafi odnaleźć się w dawnym otoczeniu. Zniechęcona wróciła do Montany, przekonana, że powrót nie był właściwą decyzją. Kilka tygodni później, w maju, postanowiła dać Los Santos jeszcze jedną szansę. Za namową swojej starszej siostry zdecydowała się zawalczyć o swoje marzenia i rozpocząć pracę na własny rachunek. Otworzyła niewielki, jednoosobowy gabinet kosmetyczny, w którym zajmuje się stylizacją rzęs i brwi oraz wykonuje makijaże. Dzięki determinacji i pasji krok po kroku buduje swoją markę, wierząc, że tym razem uda jej się odnaleźć swoje miejsce i stworzyć stabilną przyszłość w rodzinnym mieście. ❀ Zmotywowana do rozwijania swojej pasji, założyła stronę LAEN GLAM, na której zaczęła prezentować swoją twórczość i budować własną markę. Wraz z przyjaciółką przygotowały pierwszy makijaż inspirowany popularnym w tamtym czasie trendem „soft glam meets chaos”, nawiązującym do charakterystycznej estetyki serialu Euphoria. Cały proces uwieczniła na filmie, który opublikowała na swoim kanale VTube. Podczas nagrania nie tylko krok po kroku wykonywała makijaż, ale również prowadziła swobodną, pełną śmiechu rozmowę z przyjaciółką, dzięki czemu materiał miał luźny i autentyczny charakter. Ku jej ogromnemu zaskoczeniu film spotkał się z ciepłym odbiorem. Choć zgromadził zaledwie około dwudziestu obserwujących, dla niej jest to coś znacznie większego. ❀ Chcąc rozwijać swoje portfolio i spróbować czegoś bardziej artystycznego, opublikowała na swojej tablicy ogłoszenie z informacją, że poszukuje modelek do pewnego projektu. Zainteresowanie przerosło jej oczekiwania - zgłosiło się kilkanaście kobiet. Nie wszystkie jednak czuły się komfortowo z publikacją efektów swojej metamorfozy w mediach społecznościowych, dlatego uszanowała ich decyzję i nie naciskała. Ostatecznie znalazła kilka kobiet, które obdarzyły ją zaufaniem i zgodziły się wziąć udział w projekcie. Pierwszą z nich była tancerka Vianna Victoriano. ❀ Publikacja zdjęć z projektu szybko zaczęła przynosić pierwsze efekty. Wkrótce odezwała się do niej modelka Blanca C, która początkowo umówiła się na stylizację rzęs, a następnie również na wykonanie makijażu. Podczas wizyty między kobietami nawiązała się swobodna rozmowa, a Blanca zaproponowała kolejne spotkanie - tym razem w siedzibie firmy, którą prowadziła. Lainey nie spodziewała się, że ta rozmowa otworzy przed nią nowe możliwości. Na miejscu otrzymała propozycję współpracy polegającej na przygotowywaniu modelek do profesjonalnych sesji zdjęciowych promujących produkty marki. ❀ W ramach współpracy Lainey wykonała również dla modelki autorski makijaż artystyczny, którego motywem przewodnim było niebo o zachodzie słońca. Inspirację opisała słowami: „Niebo od zawsze jest moją największą inspiracją. Intensywny róż, ciepła pomarańcza i perełki niczym pierwsze gwiazdy pojawiające się na wieczornym niebie.” Połączenie nasyconych, ciepłych barw z subtelnymi zdobieniami stworzyło efekt, który przyciągał wzrok i podkreślał wyjątkowy charakter stylizacji. Efekty sesji, za zgodą kobiety, opublikowała na stronie LAEN GLAM, gdzie makijaż spotkał się z pozytywnym odbiorem i stał się kolejnym elementem budującym jej portfolio. ❀ Poza efektami końcowymi swoich stylizacji Lainey chętnie pokazuje również kulisy codziennej pracy. Na profilu LAEN GLAM regularnie pojawiają się krótkie zdjęcia i relacje z gabinetu - uchwycone w naturalnych, niewyreżyserowanych momentach. Można zobaczyć klientki drzemiące podczas aplikacji rzęs, zrelaksowane i na tyle komfortowo czujące się w jej salonie, że bez obaw pozwalają sobie na chwilę odpoczynku. Nie brakuje również bardziej prywatnych, ciepłych kadrów. Jednym z ulubieńców obserwujących stał się jej kot, który często towarzyszy Lainey podczas pracy. Zwinięty w kłębek na jej kolanach lub spokojnie śpiący obok fotela, stał się nieodłącznym elementem atmosfery panującej w gabinecie. Takie spontaniczne publikacje sprawiają, że profil nie jest wyłącznie wizytówką jej umiejętności, ale także miejscem pokazującym spokojną, przyjazną przestrzeń, w której klientki mogą poczuć się swobodnie i zaopiekowane. ❀ Niedawno Lainey opublikowała na swoim kanale VTube drugi film, w którym zaprezentowała autorski makijaż zatytułowany „Banana Bloom Inspired Makeup”. Tym razem inspiracją stała się skórka banana. ❀ Rosnąca aktywność w mediach społecznościowych oraz coraz bogatsze portfolio sprawiły, że talent Lainey zaczął przyciągać uwagę kolejnych marek. Niedługo później skontaktował się z nią menadżer Royal - ekskluzywnej marki specjalizującej się w produkcji luksusowej biżuterii. Zainteresowani jej estetyką, dbałością o detale oraz umiejętnością podkreślania naturalnego piękna modelek, zaproponowali jej współpracę. ❀ Pomimo rosnącej liczby współprac z markami, Lainey nie zrezygnowała z prowadzenia swoich mediów społecznościowych. Nadal regularnie publikuje autorskie makijaże, traktując profil LAEN GLAM jako miejsce, w którym mogła swobodnie wyrażać swoją kreatywność i dzielić się artystycznymi projektami z obserwującymi. ❀ Rosnąca rozpoznawalność LAEN GLAM sprawiła, że do Lainey zaczęły zgłaszać się nie tylko klientki i marki z branży beauty. Niedługo później skontaktowali się z nią przedstawiciele nowo powstającej marki odzieżowej, która dopiero stawiała swoje pierwsze kroki na rynku.

Siemanko wszystkim, dosyć chwilke siedze sobie przy interiorach pod biznesy, zostawiam moje przykładowe projekty - Pisać priv lub discord: krus98 AKTUALNIE NIE PRZYJMUJE ŻADNYCH ZLECEŃ - DO ODWOŁANIA! PRZYKŁADOWE PROJEKTY: Warsztat 1 (pierwszy intas jeszcze ponad rok temu): Warsztat 2: Warsztat 3: Restauracja: Meksykański Bar (speluna): Pub: Coffee Shop: Klub: Siłownia w eleganckim stylu: Agencja Celebrycka (300 ob): Mieszkanie w stylu minimalistycznym (275 ob): Izakaya Bar (900 ob):