13TERROR37

Archiwum

**25.05.2026, około godziny 23:20, na Grove Street panował spokój, dopóki na tereny kontrolowane przez 112 Hoover Criminals Gang nie wtargnęła grupa powiązana z Playboys13. Doszło do konfrontacji słownej, która szybko przeszła w brutalną szarpaninę. Sytuacja eskalowała, gdy członkowie 112 Hoover Criminals Gang wyciągnęli broń. W wyniku wymiany ognia trzech członków Playboys13 poniosło śmierć na miejscu. Grove Street zostało pokryte łuskami, a po sprawcach, którzy wyeliminowali opozycję, pozostały jedynie zwłoki ofiar leżące na chodniku oraz ślady po pociskach w okolicznej infrastrukturze.** Fakty: Monitoring: Na miejscu zdarzenia całkowicie brak kamer CCTV. Bilans strat: Po stronie członków 112 Hoover Criminals Gang nie odnotowano żadnych rannych. Zabezpieczenie: Obie strony konfliktu nie posiadały rękawiczek w trakcie zajścia. Pojazdy wjeżdżające: Pfister Comet SR, Enus Super Diamond S, Prifster Astron Turbo GT. Gracze/Osoby Które miały PK - (Emillio Reyes) , (Philip Quioroz) , (Franco Duarte Jr)

**Tray Sprawdził zapodał lajka przesłał dalej**

Powo

Powo powo, mordeczki

@snv

(W/S) 112 Hoover Criminals Gang (112 Hoover, 112 HCG) - jest to pododdział większego gangu ulicznego Hoover Criminals, działającego głównie na dzielnicy West Athens w południowym Los Angeles, w okolicy 112th Street, pomiędzy Western i Van Ness Avenue. Mają oni silne wpływy w blokach Hoover Line, obejmujących Imperial Highway i Hoover Street, rozmieszczeni blisko terenu 107 Hoover Criminals i ściśle związani ze wszystkimi innymi składami Hoover, zwłaszcza ze 107 (Selos). Grupa ta, utworzona w latach 70. XX wieku i czasami nazywana "Lay-Lows" brała udział w konfliktach terytorialnych, w tym właśnie z Denver Lane Bloods, które miały wpływ na kontrolę nad dzielnicą. Grupa Hoover Criminals wywodzi się od Hoover Groovers, jednego z pierwszych gangów ulicznych, który powstał w latach 60. XX wieku na West Side w południowo-centralnej części Los Angeles. Początkowo grupa działająca w dzielnicach wokół Hoover Avenue, ale powstała w obliczu wyzwań społecznych i ekonomicznych tamtej epoki, jeszcze przed upowszechnieniem się organizacji większych sojuszy, takich jak Crips. W połowie lat 70. grupa Hoover Groovers przyjęła tożsamość Hoover Crips poprzez formalne przyłączenie się do West Side Crips i przyjęcie nazwy "Crips", gdy filozofia sojuszu rozszerzyła się na całe Los Angeles. Dzięki tej przynależności zostali umiejscowieni w szerszej sieci Crips, początkowo rywalizując głównie z setami spod karty Bloods, a jednocześnie sprzyjając współpracy między grupami z West Side. 112 Hooverów utrzymuje tę samą, mocną listę przebojów: wszystkie sety Neighborhood Crips (Napps K), East Coast Crips (Cheese Toasts), Main Street Mafia Crips (Mini Skirts, Muffins), a także Underground Crips, Budlong Gangster Crips, 104 Hustlers i Deuce Crips. Po stronie Bloods, wyprzedzają BK na Denver Lane Bloods, Mad Swan Bloods i wszelkich setach Swan lub Brim zbliżających się do nich. W połowie lat 90. narastające rywalizacje i wojny z innymi grupami Crips skłoniły większość grup Hoovera do zdystansowania się od szerszego sojuszu Crips, co doprowadziło do zmiany nazwy z "Hoover Crips" na "Hoover Criminals", aby zachować inicjały, a jednoczeście podkreślić swoją niezależność. Zmiana ta odzwierciedlała głębokie konflikty wewnętrzne w federacji Crips, w której Hoover coraz częściej postrzegali innych Cripsów jako przeciwników, a nie sojuszników. Większość setów spod karty Hoover została "Everybody Killer" (EBK), jak i "Anybody Killer"(ABK), które oznaczała odrzucenie lojalności wobec gangów i bezwzględnej akceptacji opozycji wobec rywali bez względu na przynależność. Lay-Lows zameldowali się w klasycznych, pomarańczowych czapkach Hoovera: Houston Astros (H jak Hoover), Chicago Bears (pomarańczowy pasuje do klimatu) i OKC Thunder (OK = Rollin O’s Killer). Podobnie jak Selos, będą mieli na sobie spersonalizowane gadżety Figside, lokalne przypinki, haftowane hasła i czapki Yankees, które miały zdyskredytować zestawy Rollin. Slang pozostaje Hoova, LayLow, Groove, Grimey, Locc, Cuzz – wszystkie oldschoolowe hasła Hoovera wciąż żywe na ulicach. 112 Hoover Criminals vs Denver Lane Bloods. Konflikt między 112 Hoover Criminals a Denver Lane Bloods jest uważany za jeden z najbardziej krwawych i zaciekłych wojen gangów we współczesnej historii Los Angeles, która zdefiniowała poziom przemocy w południowej części miasta na całe lata, opiera się na bezpośrednim sąsiedztwie i wzajemnej nienawiści trwającej od dekad. W 1994r. grupa Hoover zrezygnowała z przydomku "Hoover Crips" i zmienili nazwę na "Hoover Criminals". Głównym powodem były brutalne konflikty z innymi gangami spod karty Crips, a zwłaszcza te z sojuszem Neighborhood Crips (Rollin' 60s, Rollin'100s). Przyjęcie nazwy "Criminals" dało im automatycznie nowy push "EBK" (Everybody Killer), co oznaczało, że od tego momentu będą toczyć wojnę z każdym, w tym z Bloods (tzn. Denver Lane Bloods), jak i ze swoimi dawnymi "sojusznikami" Crips. Jedynym zestawem spod karty Hoover, który zachował przydomek "Crips", jest 52 Hoover Gangster Crips, co do dziś jest kwestią ciekawostek w ich podgrupce. Gdy 112 Hoover Criminals przejęło przydomek z "Crips" na "Criminals" i przyjęli swoje pomarańczowe barwy, to Denver Lane Bloods zrozumiało, że Hoover staje się zagrożeniem dla absolutnie każdego w okolicy. Agresja HCG stała się tak duża w ich stronę, że Denver Lane Bloods uznała ich za swojego największego wroga. Zabójstwo Tiny Selvester w 1998r., matki aktywnego gang-bangera z zestawu 107 Hoover, to jeden z najbardziej mrocznych i przełomowych momentów historii wojen gangów w południowym Los Angeles. 112HCG po ataku na członka rodziny przyjaznego setu poczuli się zagrożeni. Od tego momentu Denver Lane Bloods stali się dla Hoover celem numer jeden, a konflikt automatycznie zyskał status "On Sight", czyli bez ostrzeżeń, konfrontacji słownej, czysty atak w przeciwnego członka. Morderstwo było tak bezpośrednią przyczyną, dla której 112 Hoover (Lay-Lows) i 107 Hoover (Selos) zjednoczyły się tak mocno, tworząc wspólny blok znany jako Gunnit Hunnits (107 x 112). Powstanie Gunnit Hunnits całkowicie zatarło granicę między 107 a 112th. Członkowie obu setów zaczęli używać wspólnego slangu, symboliki, zaczęły się określenia Selos and Lay-Lows (SLL). Denver Lane Bloods połączyli się z Crenshawn Mafia Bloods, tworząc tym samym sojusz Mafia Lanes, odpowiadając brutalnym sojuszem. W tamtych okresach w szeregach Denver Lane narodził się jeden z najbardziej najgłośniejszych z ich strony pushów "SK" (Snoover Killer). Członkowie Lane zaczęli masowo tatuażować sobie przekreślone literki "H" i publicznie paląc pomarańczowe chusty, wrzucając to na swoje Social Media, pokazując tym całkowity brak szacunku i brutalność do 112HCG. Wojna między 112HCG a Denver Lane do dziś charakteryzuje się brakiem jakiejkolwiek litości z dwóch stron. 112 Hoover Criminals po tym wydarzeniu identyfikuje się jako "BK" (Blood Killa). Ponieważ Denver Lane to jeden z ich najbardziej zaciekłych wrogów, aktywni członkowie Hoover często używają skrótu "DLBK" (Denver Lane Blood Killer) lub "LBK" (Lane Blood Killer), co oznacza, że ich głównym celem jest eliminacja członków Denver Lane Bloods. Criminal Activites 112 Hoover Criminals spod szyldu Hoover Criminals zajmowała się głównie dystrybucją narkotyków, aby wspierać swoją działalność przestępczą poprzez dochody z handlu narkotykami i dominację terytorialną w południowym Los Angeles. Działalność obejmowała sprzedaż substancji kontrolowanych na ich głównych obszarach, w tym dzielnicy West Athens, w celu egzekwowania kontroli i pozyskiwania funduszy na bieżącą działalność. Figueroa Corridor, to terytoruium 112 Hoover, co czyni punktem dystrybucji. Handel odbywa się całodobowo, szukając uzależnionych mieszkańców i szybkiego zbytu na swój towar. Członkowie gangu Hoover wykorzystują stare, poniszczone domki, które są w głębi zabudowanej strony, chcąc ominąć poszukiwań LAPD. Dzięki sojuszowi Gunnit Hunnits 107 i 112 wspólnie kontrolują przepływ towaru wzdłuż autostrady I-110 (Harbor Freeway), eliminując tam każdą konkurencję, która próbuje sprzedawać swój towar bez pozwolenia. Hoover głównie są znani ze sprzedaży zwykłego, prostego cracku, który był popularny w latach 80 i 90. Obecnie ich działalność w życiu narkotykowym wzrosła, fentanyl i opioidy, to obecnie najbardziej dochodowy towar. Członkowie HCG często mieszają fentanyl z różnymi innymi substancjami, aby sprzedać mniejszą dawkę, a zarobić tyle samo. To powoduje sporo przedawkowań na South Central. Handel narkotykami jest bezpośrednio głównym zarobkiem dla członków 112 Hoover Criminals, jednak jest to ryzykowny "biznes" dla młodych dzieciaków, szukających łatwego zarobku. Strzelaniny z Denver Lane Bloods to rywalizacja o terytorium sprzedaży swojego towaru. Każdy metr na chodniku, to dla nich potencjalny zysk. Hoover jest znane, że bardzo cenią swoje terytorium zarabiania pieniędzy, pilnują swoich miejscówek, jak i chronią swoich dilerów, którzy handlują na ich terenie. 17 listopada 2020 roku agenci FBI razem z Los Angeles Police Department aresztowali 14 aktywnych członków powiązanych z gangiem 112 Hoover Criminals. Każdy z zatrzymanych otrzymał zarzut posiadania narkotyków na poziomie federalnym. Operacja "Hoover Dam", która trwała trzy lata, to zbieranie dowodów na członków spod karty Hoover. Sprawa zakończona trzema aktami oskarżeń dotyczących sprzedaży narkotyków na targach i sklepie z tytoniem, w południowej części Los Angeles. Wszystkim członkom 112HCG postawiono status "handlarza narkotyków" działających na terenie kontrolowanego przez gang 112 Hoover Criminals. Główna sprzedaż metamfetaminy, cracku, kokainy i fentanylu. Głównymi oskarżonymi zostali Andrew Tate znany w społeczności Hoover jako "Batman" oraz Bobby Lorenzo Redd, znany jako "Zo". 112 HOOVER CRIMINALS AFFILATION Chicago Bears - charakterystyczna pomarańczowa literka "C" służy członkom gangu do pokazywania ich przynależności do karty Criminals. Po zmianie nazwy z Hoover Crips na Hoover Criminals, logotyp stał się jednym z kluczowych elementów ich wizualnego wyglądu, pokazując wpasowanie się w pomarańczową kolorystykę. Washington Nationals - Stylizowana literka "W" jest używana przez członków jako pokazywanie terytorium. Symbolizuje ona West Side, czyli zachodnią część South Central w Los Angeles, gdzie znajdują się ich kluczowe bloki i strefy wpłyów, podkreślają tym samym swoją lokalizację, nosząc to na ciuchach. Houston Astros - logo z literką "H" jest najważniejszym symbolem identyfikacji do setu, gdzie ta literka bezpośrednio reprezentuje Hoover, pokazując ich przynależność. Charakterystyczny kolor pomarańczowy połączony z literką "H" stał się kluczowym elementem wizualnej tożsamości członków 112HCG. Oklahoma City Thunder (OKC Thunder) - logo z napisem "OKC" jest używane jako bezpośrednia zniewaga wymierzona w ich jednego z największych rywali. Skrót przez członków Lay-Lows jest odczytywany jako Original Blocc Killer, co stanowi otwarte wyzwanie dla setu 113 Orginal Blocc Crips, z którymi 112 Hoover Criminals toczy krwawe spory terytorialne. Kansas City Royals - Logotyp z literkami "KC" pełni funkcję agresywnego przekazu wobec rywali. W slangu Hoover skrót ten jest oznaką jako Killer Crip lub Kitchen Crip Killer, co stanowi ich publicznej agresji wobec wszystkich setów identyfikujących się jako Crips.

BACKGROUND Skid Row w samym sercu Los Santos od dziesięcioleci jest miejscem, gdzie marzenia o lepszym życiu rozbijają się o beton, biedę i codzienną walkę o przetrwanie, w cieniu przepełnionych ulic Downtown i zapomnianych zaułków Textile City. To tutaj, między zasypanymi śmieciami zaułkami, prowizorycznymi namiotami i zapleśniałymi bunkrami bezdomnych, rodzi się historia dwóch chłopaków, których los nigdy nie był dany innym niż przeciwny dobremu losowi. Treyvon “Tre” Rowland i Corey “Slim” Simmons znali się od zawsze. Wychowali się razem na Skid Row, kręcąc się między Strawberry Avenue a Elgin Avenue, gdzie każdy dzień był kalkulacją, czy mają co zjeść, gdzie spać i jakie koszty poniosą za kolejny łyk ucieczki od rzeczywistości. Ich dzieciństwo było wspólną ucieczką przed chaosem, a adolescencja wzajemną obietnicą, że wyjdą stąd razem. Po ukończeniu szkoły, rzadki sukces jak na tamtejsze standardy, Treyvon ukończył Davis High School z profilu nauk ścisłych, z nadzieją, że kiedyś zostanie chemikiem i wyrwie się z pułapki ulic.Corey natomiast, mimo że miał tę samą głowę do liczb, szybko utonął w morzu nocnych imprez, narkotyków i życia bez perspektyw, które oferowała ich dzielnica. To nie praca go miała interesować, a adrenalina, chaos i tymczasowa ulga, którą dawały noce spędzane w klubach Downtown, w rejonach Alta Street i Power Street. Po szkole Treyvon próbował znaleźć zatrudnienie w farmakologii lub laboratorium, wysyłając kandydaturę po całym południu San Andreas, od Los Santos aż po Blaine County. Bez doświadczenia, referencji czy kogoś, kto podałby mu rękę, jego listy motywacyjne kończyły się ignorowane albo odsyłane z pustym komentarzem, życie poza Skid Row nie miało dla niego miejsca. W tym czasie Corey, coraz głębiej zanurzony w półświatku, zaczął robić drobne zlecenia na rzecz lokalnych grup ulicznych operujących w rejonie Forum Drive i Davis. Choć nigdy nie był formalnym członkiem większej organizacji, wkręcił się w niski poziom struktur działających na Skid Row, działając na własnych zasadach, za drobne pieniądze i z ulicznym kredytem, który powoli budował jego reputację. Pewnej nocy, gdy Treyvon balansował na granicy bankructwa, jego życie zmienił telefon. W trakcie strzelaniny przy jednej z głównych arterii Skid Row jego starszy brat, cywil, który nie miał nic wspólnego z gangami ani handlem, został przypadkowo zastrzelony. To wydarzenie złamało Tre, wpadł w spiralę imprez, nocy w klubach i uzależnienia od wszystkiego, co pozwalało mu nie myśleć o tamtym dniu, dryfując między tanimi motelami a zapleczami klubów. Corey, mając już ugruntowaną pozycję w ulicznych kręgach i rozpoznawalność wśród lokalnych żołnierzy, widział, jak jego przyjaciel tonie. Gdy zobaczył Treyvona w jednym z klubów w Downtown, wychudzonego, pod wpływem i z oczami pustymi jak asfalt Skid Row, wyciągnął do niego rękę z propozycją, której nie mógł odrzucić: pracę w roli chemika dla autonomicznego odłamu Black Guerrilla Family, grupy, z którą Corey od lat działał. Bez namysłu, choć z ciężkim sercem, Treyvon zgodził się i wkroczył w świat, o którym wcześniej nie miał pojęcia. Ich biznes zaczął się od małych zleceń, mieszanki, środki zastępcze, przetworzone proszki. Jednak z czasem Treyvon, dzięki swojej wiedzy, zaczął produkować substancje, które błyskawicznie zdobywały popularność na ulicach, tabletki ecstasy i syntetyczne opioidy, w tym fentanyl, który stał się towarem najbardziej pożądanym i najbardziej niebezpiecznym. Ich receptury stały się legendą na niskim rynku, a towar rozchodził się błyskawicznie. Lata prosperowały, biznes był pod kontrolą, a reputacja rosła. Jednak sukces jest zawsze długiem, którego nikt nie chce spłacić. Konflikt z Armenian Power uruchomił lawinę zdarzeń, a po nalotach i rozbiciu struktur na ulicach zapanował chaos. W tej chwili Treyvon i Corey stanęli przed wspólnym wyborem, zatrzeć swoje ślady i ocalić życie, które jeszcze pozostało. Ich laboratorium stanęło w płomieniach, a samochody zniknęły na złomowisku w Cypress Flats. Zostali tylko oni i worki pełne brudnej gotówki, która mogła ich jeszcze uratować albo pogrążyć.Ostatecznie podjęli decyzję, która miała przeciąć wszystko, co łączyło ich z przeszłością. Zniknęli z mapy Los Santos i przenieśli się na Hawick, dzielnicę położoną z dala od chaosu Skid Row, gdzie anonimowość była towarem równie cennym jak pieniądze. Trafili do siostry Coreya, Cassandry Simmons, jedynej osoby, której mogli jeszcze zaufać i która była gotowa dać im dach nad głową bez zadawania pytań. Nauczeni doświadczeniem i błędami byłych wspólników, dokładnie wiedzieli już, czego unikać i gdzie kończy się kontrola. Na ulicach Hawick zaczęli budować zorganizowaną strukturę na własnych zasadach, bez ślepego zaufania i bez zbędnego rozgłosu. Każdy ruch był chłodno kalkulowany, a lojalność przestała być słowem, a stała się walutą. Odcinając się od przeszłości ze Skid Row, tworzyli coś, czego nie dało się łatwo rozbić od środka. HAWICK UNDERCODE | We keep it cool, we ain't fools... Hawick Undercode to niskopoziomowa struktura przestępcza działająca w modelu tzw. low mobu na terenie Los Santos, w stanie San Andreas. Grupa operuje bez formalnie zarysowanej hierarchii, co stanowi charakterystyczny element tego typu organizacji, brak centralnego przywództwa zastępowany jest siecią zależności opartych na zaufaniu, doświadczeniu i wspólnym interesie. Rdzeń Hawick Undercode tworzą osoby powiązane relacjami jeszcze z okresu działalności na Skid Row, które przetrwały rozpad wcześniejszych struktur i uniknęły konsekwencji prawnych. Fundament organizacji budują Treyvon Rowland oraz rodzeństwo Simmons, Corey i Cassandra, wokół których skupiają się jednostki o potwierdzonym street credicie, posiadające doświadczenie w dystrybucji, zabezpieczaniu łańcuchów dostaw oraz funkcjonowaniu w warunkach wysokiego ryzyka operacyjnego. Struktura opiera się na małych, autonomicznych ogniwach, które są w stanie działać niezależnie w przypadku dezintegracji całości. Każdy członek odpowiada za określony zakres działań, co ogranicza możliwość szybkiego rozpracowania całej grupy przez służby. Grupa prowadzi działalność na terenie dzielnicy, koncentrując swoją aktywność wokół motelu przy Hawick Avenue, który pełni funkcję zaplecza operacyjnego i punktu kontaktowego. Nie funkcjonuje jako klasyczny gang uliczny, nie oznacza terytorium, nie prowadzi otwartych konfliktów i nie angażuje się w demonstracyjne przejmowanie wpływów. Model działania opiera się na niskiej widoczności, rotacji ludzi oraz ograniczonym przepływie informacji. Obecna aktywność grupy obejmuje przede wszystkim produkcję substancji psychoaktywnych oraz ich dystrybucję na niskopoziomowych rynkach ulicznych. Działania te mają charakter rozproszony i miejscami chaotyczny, co wpisuje się w fazę budowania struktury i testowania kanałów operacyjnych, szczególnie na obszarze Alta i przyległych rejonów Downtown i Vinewood. Wykorzystywane są krótkie łańcuchy dostaw oraz pośrednicy, którzy minimalizują bezpośrednie powiązania między producentem a odbiorcą. Strategia nie zakłada konfrontacji ani ekspansji terytorialnej w klasycznym rozumieniu. Celem grupy jest stopniowe umacnianie pozycji poprzez kontrolę jakości produktu, stabilizację kanałów dystrybucji oraz budowanie sieci odbiorców w dzielnicach o wysokim popycie, takich jak Davis i inne obszary dotknięte problemem uzależnień i ulicznego handlu. Priorytetem pozostaje ograniczenie ekspozycji na działania organów ścigania oraz unikanie powiązań z większymi, bardziej sformalizowanymi strukturami przestępczymi. W dłuższej perspektywie Hawick Undercode buduje fundament pod bardziej spójną i odporną strukturę operacyjną, zdolną do funkcjonowania w warunkach ciągłej presji środowiska przestępczego i aparatu ścigania. To etap, w którym organizacja balansuje między anonimowością a rosnącym wpływem. Credits: ( @naughty @Salvatrucha @Gerberinni )