13TERROR37

Archiwum

**25.05.2026, około godziny 23:20, na Grove Street panował spokój, dopóki na tereny kontrolowane przez 112 Hoover Criminals Gang nie wtargnęła grupa powiązana z Playboys13. Doszło do konfrontacji słownej, która szybko przeszła w brutalną szarpaninę. Sytuacja eskalowała, gdy członkowie 112 Hoover Criminals Gang wyciągnęli broń. W wyniku wymiany ognia trzech członków Playboys13 poniosło śmierć na miejscu. Grove Street zostało pokryte łuskami, a po sprawcach, którzy wyeliminowali opozycję, pozostały jedynie zwłoki ofiar leżące na chodniku oraz ślady po pociskach w okolicznej infrastrukturze.** Fakty: Monitoring: Na miejscu zdarzenia całkowicie brak kamer CCTV. Bilans strat: Po stronie członków 112 Hoover Criminals Gang nie odnotowano żadnych rannych. Zabezpieczenie: Obie strony konfliktu nie posiadały rękawiczek w trakcie zajścia. Pojazdy wjeżdżające: Pfister Comet SR, Enus Super Diamond S, Prifster Astron Turbo GT. Gracze/Osoby Które miały PK - (Emillio Reyes) , (Philip Quioroz) , (Franco Duarte Jr)

**Tray Sprawdził zapodał lajka przesłał dalej**

Powo

Powo powo, mordeczki

@snv

(W/S) 112 Hoover Criminals Gang (112 Hoover, 112 HCG) - jest to pododdział większego gangu ulicznego Hoover Criminals, działającego głównie na dzielnicy West Athens w południowym Los Angeles, w okolicy 112th Street, pomiędzy Western i Van Ness Avenue. Mają oni silne wpływy w blokach Hoover Line, obejmujących Imperial Highway i Hoover Street, rozmieszczeni blisko terenu 107 Hoover Criminals i ściśle związani ze wszystkimi innymi składami Hoover, zwłaszcza ze 107 (Selos). Grupa ta, utworzona w latach 70. XX wieku i czasami nazywana "Lay-Lows" brała udział w konfliktach terytorialnych, w tym właśnie z Denver Lane Bloods, które miały wpływ na kontrolę nad dzielnicą. Grupa Hoover Criminals wywodzi się od Hoover Groovers, jednego z pierwszych gangów ulicznych, który powstał w latach 60. XX wieku na West Side w południowo-centralnej części Los Angeles. Początkowo grupa działająca w dzielnicach wokół Hoover Avenue, ale powstała w obliczu wyzwań społecznych i ekonomicznych tamtej epoki, jeszcze przed upowszechnieniem się organizacji większych sojuszy, takich jak Crips. W połowie lat 70. grupa Hoover Groovers przyjęła tożsamość Hoover Crips poprzez formalne przyłączenie się do West Side Crips i przyjęcie nazwy "Crips", gdy filozofia sojuszu rozszerzyła się na całe Los Angeles. Dzięki tej przynależności zostali umiejscowieni w szerszej sieci Crips, początkowo rywalizując głównie z setami spod karty Bloods, a jednocześnie sprzyjając współpracy między grupami z West Side. 112 Hooverów utrzymuje tę samą, mocną listę przebojów: wszystkie sety Neighborhood Crips (Napps K), East Coast Crips (Cheese Toasts), Main Street Mafia Crips (Mini Skirts, Muffins), a także Underground Crips, Budlong Gangster Crips, 104 Hustlers i Deuce Crips. Po stronie Bloods, wyprzedzają BK na Denver Lane Bloods, Mad Swan Bloods i wszelkich setach Swan lub Brim zbliżających się do nich. W połowie lat 90. narastające rywalizacje i wojny z innymi grupami Crips skłoniły większość grup Hoovera do zdystansowania się od szerszego sojuszu Crips, co doprowadziło do zmiany nazwy z "Hoover Crips" na "Hoover Criminals", aby zachować inicjały, a jednoczeście podkreślić swoją niezależność. Zmiana ta odzwierciedlała głębokie konflikty wewnętrzne w federacji Crips, w której Hoover coraz częściej postrzegali innych Cripsów jako przeciwników, a nie sojuszników. Większość setów spod karty Hoover została "Everybody Killer" (EBK), jak i "Anybody Killer"(ABK), które oznaczała odrzucenie lojalności wobec gangów i bezwzględnej akceptacji opozycji wobec rywali bez względu na przynależność. Lay-Lows zameldowali się w klasycznych, pomarańczowych czapkach Hoovera: Houston Astros (H jak Hoover), Chicago Bears (pomarańczowy pasuje do klimatu) i OKC Thunder (OK = Rollin O’s Killer). Podobnie jak Selos, będą mieli na sobie spersonalizowane gadżety Figside, lokalne przypinki, haftowane hasła i czapki Yankees, które miały zdyskredytować zestawy Rollin. Slang pozostaje Hoova, LayLow, Groove, Grimey, Locc, Cuzz – wszystkie oldschoolowe hasła Hoovera wciąż żywe na ulicach. 112 Hoover Criminals vs Denver Lane Bloods. Konflikt między 112 Hoover Criminals a Denver Lane Bloods jest uważany za jeden z najbardziej krwawych i zaciekłych wojen gangów we współczesnej historii Los Angeles, która zdefiniowała poziom przemocy w południowej części miasta na całe lata, opiera się na bezpośrednim sąsiedztwie i wzajemnej nienawiści trwającej od dekad. W 1994r. grupa Hoover zrezygnowała z przydomku "Hoover Crips" i zmienili nazwę na "Hoover Criminals". Głównym powodem były brutalne konflikty z innymi gangami spod karty Crips, a zwłaszcza te z sojuszem Neighborhood Crips (Rollin' 60s, Rollin'100s). Przyjęcie nazwy "Criminals" dało im automatycznie nowy push "EBK" (Everybody Killer), co oznaczało, że od tego momentu będą toczyć wojnę z każdym, w tym z Bloods (tzn. Denver Lane Bloods), jak i ze swoimi dawnymi "sojusznikami" Crips. Jedynym zestawem spod karty Hoover, który zachował przydomek "Crips", jest 52 Hoover Gangster Crips, co do dziś jest kwestią ciekawostek w ich podgrupce. Gdy 112 Hoover Criminals przejęło przydomek z "Crips" na "Criminals" i przyjęli swoje pomarańczowe barwy, to Denver Lane Bloods zrozumiało, że Hoover staje się zagrożeniem dla absolutnie każdego w okolicy. Agresja HCG stała się tak duża w ich stronę, że Denver Lane Bloods uznała ich za swojego największego wroga. Zabójstwo Tiny Selvester w 1998r., matki aktywnego gang-bangera z zestawu 107 Hoover, to jeden z najbardziej mrocznych i przełomowych momentów historii wojen gangów w południowym Los Angeles. 112HCG po ataku na członka rodziny przyjaznego setu poczuli się zagrożeni. Od tego momentu Denver Lane Bloods stali się dla Hoover celem numer jeden, a konflikt automatycznie zyskał status "On Sight", czyli bez ostrzeżeń, konfrontacji słownej, czysty atak w przeciwnego członka. Morderstwo było tak bezpośrednią przyczyną, dla której 112 Hoover (Lay-Lows) i 107 Hoover (Selos) zjednoczyły się tak mocno, tworząc wspólny blok znany jako Gunnit Hunnits (107 x 112). Powstanie Gunnit Hunnits całkowicie zatarło granicę między 107 a 112th. Członkowie obu setów zaczęli używać wspólnego slangu, symboliki, zaczęły się określenia Selos and Lay-Lows (SLL). Denver Lane Bloods połączyli się z Crenshawn Mafia Bloods, tworząc tym samym sojusz Mafia Lanes, odpowiadając brutalnym sojuszem. W tamtych okresach w szeregach Denver Lane narodził się jeden z najbardziej najgłośniejszych z ich strony pushów "SK" (Snoover Killer). Członkowie Lane zaczęli masowo tatuażować sobie przekreślone literki "H" i publicznie paląc pomarańczowe chusty, wrzucając to na swoje Social Media, pokazując tym całkowity brak szacunku i brutalność do 112HCG. Wojna między 112HCG a Denver Lane do dziś charakteryzuje się brakiem jakiejkolwiek litości z dwóch stron. 112 Hoover Criminals po tym wydarzeniu identyfikuje się jako "BK" (Blood Killa). Ponieważ Denver Lane to jeden z ich najbardziej zaciekłych wrogów, aktywni członkowie Hoover często używają skrótu "DLBK" (Denver Lane Blood Killer) lub "LBK" (Lane Blood Killer), co oznacza, że ich głównym celem jest eliminacja członków Denver Lane Bloods. Criminal Activites 112 Hoover Criminals spod szyldu Hoover Criminals zajmowała się głównie dystrybucją narkotyków, aby wspierać swoją działalność przestępczą poprzez dochody z handlu narkotykami i dominację terytorialną w południowym Los Angeles. Działalność obejmowała sprzedaż substancji kontrolowanych na ich głównych obszarach, w tym dzielnicy West Athens, w celu egzekwowania kontroli i pozyskiwania funduszy na bieżącą działalność. Figueroa Corridor, to terytoruium 112 Hoover, co czyni punktem dystrybucji. Handel odbywa się całodobowo, szukając uzależnionych mieszkańców i szybkiego zbytu na swój towar. Członkowie gangu Hoover wykorzystują stare, poniszczone domki, które są w głębi zabudowanej strony, chcąc ominąć poszukiwań LAPD. Dzięki sojuszowi Gunnit Hunnits 107 i 112 wspólnie kontrolują przepływ towaru wzdłuż autostrady I-110 (Harbor Freeway), eliminując tam każdą konkurencję, która próbuje sprzedawać swój towar bez pozwolenia. Hoover głównie są znani ze sprzedaży zwykłego, prostego cracku, który był popularny w latach 80 i 90. Obecnie ich działalność w życiu narkotykowym wzrosła, fentanyl i opioidy, to obecnie najbardziej dochodowy towar. Członkowie HCG często mieszają fentanyl z różnymi innymi substancjami, aby sprzedać mniejszą dawkę, a zarobić tyle samo. To powoduje sporo przedawkowań na South Central. Handel narkotykami jest bezpośrednio głównym zarobkiem dla członków 112 Hoover Criminals, jednak jest to ryzykowny "biznes" dla młodych dzieciaków, szukających łatwego zarobku. Strzelaniny z Denver Lane Bloods to rywalizacja o terytorium sprzedaży swojego towaru. Każdy metr na chodniku, to dla nich potencjalny zysk. Hoover jest znane, że bardzo cenią swoje terytorium zarabiania pieniędzy, pilnują swoich miejscówek, jak i chronią swoich dilerów, którzy handlują na ich terenie. 17 listopada 2020 roku agenci FBI razem z Los Angeles Police Department aresztowali 14 aktywnych członków powiązanych z gangiem 112 Hoover Criminals. Każdy z zatrzymanych otrzymał zarzut posiadania narkotyków na poziomie federalnym. Operacja "Hoover Dam", która trwała trzy lata, to zbieranie dowodów na członków spod karty Hoover. Sprawa zakończona trzema aktami oskarżeń dotyczących sprzedaży narkotyków na targach i sklepie z tytoniem, w południowej części Los Angeles. Wszystkim członkom 112HCG postawiono status "handlarza narkotyków" działających na terenie kontrolowanego przez gang 112 Hoover Criminals. Główna sprzedaż metamfetaminy, cracku, kokainy i fentanylu. Głównymi oskarżonymi zostali Andrew Tate znany w społeczności Hoover jako "Batman" oraz Bobby Lorenzo Redd, znany jako "Zo". 112 HOOVER CRIMINALS AFFILATION Chicago Bears - charakterystyczna pomarańczowa literka "C" służy członkom gangu do pokazywania ich przynależności do karty Criminals. Po zmianie nazwy z Hoover Crips na Hoover Criminals, logotyp stał się jednym z kluczowych elementów ich wizualnego wyglądu, pokazując wpasowanie się w pomarańczową kolorystykę. Washington Nationals - Stylizowana literka "W" jest używana przez członków jako pokazywanie terytorium. Symbolizuje ona West Side, czyli zachodnią część South Central w Los Angeles, gdzie znajdują się ich kluczowe bloki i strefy wpłyów, podkreślają tym samym swoją lokalizację, nosząc to na ciuchach. Houston Astros - logo z literką "H" jest najważniejszym symbolem identyfikacji do setu, gdzie ta literka bezpośrednio reprezentuje Hoover, pokazując ich przynależność. Charakterystyczny kolor pomarańczowy połączony z literką "H" stał się kluczowym elementem wizualnej tożsamości członków 112HCG. Oklahoma City Thunder (OKC Thunder) - logo z napisem "OKC" jest używane jako bezpośrednia zniewaga wymierzona w ich jednego z największych rywali. Skrót przez członków Lay-Lows jest odczytywany jako Original Blocc Killer, co stanowi otwarte wyzwanie dla setu 113 Orginal Blocc Crips, z którymi 112 Hoover Criminals toczy krwawe spory terytorialne. Kansas City Royals - Logotyp z literkami "KC" pełni funkcję agresywnego przekazu wobec rywali. W slangu Hoover skrót ten jest oznaką jako Killer Crip lub Kitchen Crip Killer, co stanowi ich publicznej agresji wobec wszystkich setów identyfikujących się jako Crips.

CRACK COCAINE CRACK JAKO SUBSTANCJA CHEMICZNA I PSYCHOAKTYWNA Crack, znany chemicznie jako kokaina w postaci wolnej zasady (freebase cocaine), to przetworzona, znacznie silniejsza i szybciej działająca forma chlorowodorku kokainy. Substancja ta powstaje w wyniku prostego procesu chemicznego, polegającego na podgrzaniu kokainy w proszku z wodą i alkalizującym środkiem, takim jak wodorowęglan sodu (soda oczyszczona) lub amoniak. Proces ten usuwa jon chlorowodorowy, przekształcając sól (chlorowodorek kokainy) w jej alkaliczną, "wolną" postać, która topi się i wrze w niższej temperaturze, co umożliwia jej palenie. Po raz pierwszy na szeroką skalę pojawił się w głównym nurcie w latach 80. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, stając się symbolem kryzysu społecznego i narkotykowego w środowiskach miejskich. W przeciwieństwie do kokainy w proszku, która przez dekady była kojarzona z elitami finansowymi i artystycznymi, crack od samego początku trafił do społeczności zmarginalizowanych ekonomicznie, oferując silny, natychmiastowy, ale krótkotrwały i wyjątkowo uzależniający efekt za stosunkowo niską cenę. MECHANIZM DZIAŁANIA NEUROBIOLOGICZNEGO Podobnie jak kokaina, crack działa jako silny inhibitor wychwytu zwrotnego kluczowych neuroprzekaźników w mózgu, jednak intensywność i szybkość tego działania są diametralnie różne ze względu na drogę podania (inhalacja dymu). Dopamina: Crack powoduje gwałtowną i masową blokadę wychwytu zwrotnego dopaminy w ośrodku nagrody (szczególnie w jądrze półleżącym). Prowadzi to do nagromadzenia się ogromnych ilości tego neuroprzekaźnika w synapsie, wywołując natychmiastowe, przytłaczające uczucie euforii, mocy, niezwyciężoności i ekstremalnej przyjemności (tzw. "flash" lub "rush"). To właśnie ten mechanizm leży u podstaw jego niezwykle wysokiego potencjału uzależniającego. Noradrenalina (Norepinefryna): Substancja znacząco zwiększa poziom noradrenaliny, co objawia się jako intensywne pobudzenie fizjologiczne: gwałtowny wzrost tętna i ciśnienia krwi, rozszerzenie źrenic, poczucie czujności i braku potrzeby snu lub jedzenia. Serotonina: Wpływ na serotoninę jest obecny, ale mniej dominujący niż w przypadku MDMA. Może jednak przyczyniać się do początkowego poprawienia nastroju, a później – do głębokiego dysforicznego "zejścia" (crash). Efektem jest ekstremalnie intensywny, ale bardzo krótki (5-15 minut) stan euforii i pobudzenia, po którym następuje gwałtowny spadek nastroju, prowadzący do silnej chęci przyjęcia kolejnej dawki, aby powtórzyć doznanie. Tworzy to błędne koło ciągłego używania ("binge"). Kontekst (Brak zastosowań medycznych) W przeciwieństwie do kokainy, która miała ograniczone, historyczne zastosowanie w medycynie jako środek miejscowo znieczulający, crack nie ma żadnego uznanego zastosowania terapeutycznego. Jego powstanie i rozpowszechnienie są nierozerwalnie związane wyłącznie z nielegalnym rynkiem narkotykowym i dążeniem do maksymalizacji zysków poprzez zwiększenie potencjału uzależniającego produktu. Jego działanie jest zbyt gwałtowne, nieprzewidywalne i toksyczne, aby mogło być rozpatrywane w jakichkolwiek kontrolowanych warunkach klinicznych. CRACK — JAKO NARKOTYK ULICZNY Crack, znany na ulicy pod takimi slangowymi nazwami jak "rock", "kamień", "hard", "krak" czy "twardziel", to jeden z najbardziej demonizowanych, destrukcyjnych i społecznie toksycznych narkotyków we współczesnej historii. Stanowił trzon tzw. "epidemii cracku" lat 80. i 90., która zdewastowała dzielnice miast w USA i innych krajach, stając się katalizatorem bezprecedensowej przemocy gangów, rozpadu rodzin i kryzysu zdrowia publicznego. Efekty rekreacyjne i fenomen "rush" Natychmiastowa, oszałamiająca euforia ("flash/rush") pojawiająca się w ciągu sekund od inhalacji dymu. Przemożne uczucie energii, mocy i pewności siebie. Gwałtowne pobudzenie psychoruchowe i intensywna rozmowność. Pozorna jasność umysłu i poczucie wyostrzenia zmysłów (chociaż w rzeczywistości dochodzi do upośledzenia oceny sytuacji). Zniesienie apetytu, zmęczenia i potrzeby snu. Crack przyjmowany jest niemal wyłącznie poprzez palenie w specjalnych szklanych fajkach (często improwizowanych z przerobionych butelek czy puszek po napojach). Dym jest wdychany głęboko do płuc, skąd alkaloid błyskawicznie przedostaje się do krwiobiegu i mózgu, omijając układ trawienny. Ta droga podania zapewnia biodostępność sięgającą nawet 90% (dla porównania: donosowa ok. 60%), co tłumaczy natychmiastowość i intensywność działania. Działanie utrzymuje się zaledwie 5 do 15 minut, co w połączeniu z głęboko dysforicznym stanem po jego ustąpieniu ("crash") zmusza użytkownika do natychmiastowego poszukiwania i przyjęcia kolejnej dawki. Ten cykl prowadzi do wielogodzinnych, wielodawkowych sesji ("runs"), które całkowicie wyczerpują zasoby neuroprzekaźników i organizmu. Ryzyka, skutki uboczne i konsekwencje Konsekwencje używania cracku są szybkie, poważne i wielopłaszczyznowe: Fizyczne: Bezpośrednie ryzyko zatrzymania akcji serca, udaru mózgu, napadów drgawkowych lub ostrej psychozy. Długoterminowo: ciężkie uszkodzenia płuc ("płuco crackowe"), wyniszczenie organizmu, niedożywienie, uszkodzenie wątroby i nerek, martwica przegrody nosowej (jeśli jest wcierany). Psychiczne: Ekstremalnie szybkie uzależnienie psychiczne (często doniesienia o uzależnieniu po pierwszym lub kilku użyciach). Ciężkie stany depresyjne, lękowe, paranoja i psychoza pokokainowa z halucynacjami i urojeniami prześladowczymi (np. wrażenie owadów pełzających pod skórą - "coke bugs"). Społeczne: Katastrofalna degradacja życiowa – utrata pracy, mieszkania, oszczędności i więzi rodzinnych w bardzo krótkim czasie. Wciągnięcie w świat przestępczy (kradzieże, prostytucja) w celu finansowania nałogu. Przemoc związana z handlem narkotykiem. Crack jest substancją nielegalną na całym świecie, klasyfikowaną zwykle w najwyższych, najsurowszych kategoriach prawnych (np. w USA – Schedule I/II). Jego produkcja, dystrybucja i posiadanie podlegają bardzo wysokim karom pozbawienia wolności. Mimo swojej niszczącej natury, pozostaje na czarnym rynku ze względu na niską cenę jednostkową, prostotę produkcji i ogromny, wciąż istniejący popyt wśród najbardziej zdesperowanych i wykluczonych grup społecznych. Stanowi ponury przykład tego, jak modyfikacja chemiczna może przekształcić istniejącą substancję w produkt o radykalnie wyższym potencjale destrukcji jednostki i społeczności.