damianrealtrap

Nie rozumiem twojej argumentacji i personalnego ataku na mnie, ale nie o mnie tu mowa. Role-play z założenia miał polegać na tworzeniu opowieści i storytellingu. Tymczasem gra na polskich serwerach, niezależnie od miejsca czy czasu, zarówno obecnie, jak i 15 lat temu, w głównej mierze opiera się na bezsensownych small talkach i gówno historyjkach. Wszystko kręci się wokół powierzchownych gówien: branży rozrywkowej, tworzenie simek, filmów na YouTube z klipami i utworami (XD), których nikt nie ogląda, chodzenia dla beczki po barach i klubach czy e-związków, co uważam za zjawisko bardzo dziwne i niezdrowe. Do tego dochodzą masówki na Discordzie, organizacje bez żadnej hierarchii, które rozpadają się po miesiącu, zepsute gospodarki, sztuczne biznesy oraz kompletne pominięcie budowania historii i głębi postaci. Gracze często forsują swoje alter ego, zamiast od podstaw tworzyć postacie z wyraźnymi zaletami i wadami. Gracze rp to było zbiorowisko Sebków, a teraz Oskarków i Julek, którzy w dupie mają storyteling, budowanie opowieści, popkulturę itd. Po prostu to Simsy na silniku Rage z elementami RPG i możliwością postrzelania.

kochani, ale skąd taka obawa przed fivem? przecież ten serwer nigdy nie należał do tych z kategorii "heavy text role play", tylko zabawa polegała na przeniesieniu simsów na inny silnik gry. wy nawet nie staliście obok heavy rp.

Came all the way from San Antonio straight into this inferno they call Los Angeles. Davis? Man, that place is worse than any damn bureaucracy you’ve ever dealt with. Tonight I got shot at for the first time in my life-fucked-up rush, but I’m still standing. They carved me out a few days’ leave, so I sat down with the shrink. Dude’s cool. I’ll live to see another sunrise. - Butch Tucker

ale wyjebiste logo. podpowiedz jak takie zrobic. piekne

https://forum.v-rp.pl/topic/40383-butch-tucker-–-from-texas-dust-to-sheriff’s-justice/?_rid=958

Pierwszy dzień w Biurze Szeryfa i od razu piekło. Deszcz leje, pot się leje, a na ulicach flary, wrzask i lewacki cyrk. Protesty przeciwko ICE, transparenty, ogień, krzyki. Gaz łzawiący w powietrzu, huk petard, ludzie walą butelkami w radiowozy. Jakiś wykolejeniec wbił się SUV'em w murek obok nas. Ja pieprze. Biegam z radiem, z tarczą balistyczną, przemoczony do majtek, z bronią przy pasie i jednym pytaniem w głowie: „Co ja tu kurwa robię?”. Ale nie zjebałem. Stałem twardo, nie spanikowałem, nie zmiękłem. Pierwszy dzień zaliczony. I wiesz co? Było ciężko, ale dobrze. Czuję, że to moje miejsce.