Znajdź zawartość

Bloody Urinal Rampage - undergroundowy zespół działajacy dookoła brzmień death metalu, który początek datuje się na listopad 2024 roku w Los Santos. Skład zespołu zasiliła mieszanka znanych fanom sceny ciężkich brzmień artystów jak i kompletnie świeżych osób, które uprzednio nie pojawiły się na muzycznej mapie miasta. Kontrowersyjna nazwa zespołu idealnie pokrywa się z poruszaną przez nich tematyką, wchodzącą w skrajne tematy - przez gore, akty kanibalistyczne i perwersyjne, krwawe ludzkie żądzę. Ostre brzmienia gitarowe, szybkie wybicia perkusyjne i brutalny growl stają się symbolem rozpoznawczym dla nowo powstałego zespołu, który na nowo chce napisać definicję metalu w mieście, tym bardziej biorąc pod uwagę jak rynek muzyczny został przejęty przez przedstawicieli podgatunków core. Wśród składu można wymienić: Wattie Reid - wokalista, uprzednio znany z takich zespołów jak Social Therapy czy Soul Evisceration. Morgan Svendsen - basista, który zaatakował miasto spod szyldu Deception i Soul Evisceration. Pozostali członkowie dopiero mogą (choć nie muszą) wyrobić swoją znaczącą markę w mieście, a być może nawet poza nim. Wattie Reid – dwudziestotrzy letni Szkocki muzyk wychowany od dwunastego roku życia na terenie wybrzeża Santos. Od młodocianego wieku związany ze sceną ciężkiego brzmienia, znany głównie jako gitarzysta w takich zespołach Social Therapy i Soul Evisceration. Mimo młodego wieku wspiął się na wyżyny lokalnej sceny, zrzeszając sobie spore grono fanów. W BUR objął role Frontmana wokalisty, poszerzając swoja ekspresje artystyczna o scenę ekstremalnej części metalu w odpowiedzi na rosnący w Los Santos Nurt Core. Reid znany jest z wielu kontrowersyjnych i nonkonformistycznych zachowań, wpasowując się doskonale Death metalowe klimaty, tym samym zaskarbiając serce niejednego miłośnika "prawdziwej szkoły" metalu. Morgan Svendsen - urodzony w Norwegii muzyk i miłośnik wszelkich napojów wyskokowych, który sięgając dna cudem wyszedł na jakąkolwiek prostą. Cichy introwertyk, rozbudzający słowotok po procentach lub przy odpowiedniej fazie księżyca. Jego umiejętności gry na basie zakorzenione są w gatunkach takich jak shoegaze, nu metal, death metal i black metal. Początkowo tworzył covery znanych artystów, których nagrania publikował w internecie, ale swoją karierę w muzyce rozpoczął poznając Eelis'a Forsberga przez swojego przyjaciela Rune Tanskanen. Basista zespołów Deception i Soul Evisceration, oraz gość w twórczości różnych artystów sceny, również tych wykonujących podgatunki rapu. Wraz z Wattie Reid postanowili założyć band death metalowy jako odpowiedź na obecnie przodujący nurt muzyki ciężkiej w branży muzycznej. Cathal Carrigan - gitarzysta prowadzący zespołu, który jak dotychczas, nie miał okazji zaprezentować się szerszej widowni w przypadku sceny muzycznej. Uprzednio zaangażowany w mniejsze, undergroundowe projekty poza Los Santos, głównie działając w obrębie takich gatunków jak death metal, black metal a także HC punk. O mężczyźnie można znaleźć niewiele informacji w sieci, głównie poza bazowymi - jak o jego irlandzkich korzeniach i dłuższym etapie życia spędzonym właśnie w Irlandii. Andy Sullivan - Urodzony w Los Santos i wychowany na przedmieściach Londynu dwudziestodwuletni perkusista. Były członek kilku garażowych kapel oraz jeden z założycieli mniej znanego, hard rockowego zespołu z Los Santos - The Rejected, z którym miał okazję wydać tylko jeden utwór, po którym zespół zakończył istnienie. Dotychczas najważniejszym wydarzeniem w karierze muzycznej Andy'ego było wystąpienie z zespołem jako wsparcie instrumentalne na koncercie Seth'a Dagaarda. Do kapeli zwerbował go sam Reid podczas jednego z zakrapianych alkoholem wieczorów w Dead in Vinewood korzystając z faktu, że zespół Andy'ego niewiele wcześniej się rozwiązał. Single: Albumy: Wydarzenia: Wzmianki: Social media: Click Notka OOC:

Botullismgedon - to amatorski zespół grający muzykę w gatunku death metal core heavy, choć grają bardzo mocno teksty miewają delikatniejsze choć czasem ich tekściarz pozwoli sobie poszaleć w cięższych tematach. Ciężko podać dokładną datę powstania formacji gdyż Abdul oraz Lucas znali na długo przed tym jak do zespołu dołączył Lance. Jest to grupa pasjonatów która chce zacząć traktować swoją pasję bardziej profesjonalnie kończąc prowizoryczne koncerty uliczne na korzyść tych wielkoformatowych scenicznych widowisk na miarę klasyków Branży. **Pierwszy uliczny koncert Abdula Lanca i Lucasa, samo wydarzenia oraz muzyka były mocno improwizowane i brak im było zgrania ale bawili się przy tym jak nigdy wcześniej.** Pierwsze kolaboracje między chłopakami zaczęły się spontanicznie na ulicy kiedy Lucas grał dosłownie na grach i wiadrach leżących na ulicy Abdul akurat tamtędy przechodził idąc do samochodu zobaczył co się dzieje i pobiegł po swój bass oraz wzmacniacz by się przyłączyć do ulicznego grajka. Szybko się zgrali w muzyce a relacja między nimi zacieśniała się z każdym dniem prowadząc do przyjaźni. Uliczne występy tego duetu stawały się coraz częstsze i odwazniejsze aż Abi jak kazał się nazywać Abdul, zdobył się na odwagę i zaczął również śpiewać przy czym jego autorskie teksty pomimo stylu w jakim śpiewał były wręcz komiczne. Nadal lubi śpiewać o "Hot-Dogu" czy "Krwawym Melonie" Mijały miesiące wspólnego grania gdy dołączył do nich gitarzysta szukający zespołu i napalony na karierę. Gdy pojawił się Lance zaszczepił w chłopakach pragnienie zdobycia sceny które już było dla nich marzeniem ale raczej z tych w które nie wierzyli że się kiedyś spełni, tak więc nowy członek grupy pchną pozostałą dwójkę z ulicy w stronę sceny. 16 listopada 2024 roku po namowach Lanca ze powinni zacząć grać na imprezach masowych a nie ma ulicy... Pojechali na event ASG licząc że uda im się tam zagrać, spotkali się z odmową jednocześnie poznając Fehu Skarsgard osobę która jescze tej samej nocy zaprosiła trio na przesłuchanie do Dead in Vinewood. Członkowie zespołu: Abdul Babek - wokal/bass Lucas Cipher - perkusja Lance Falcon - gitara/drugi woka Link do Strony: http://li.v-rp.pl/Botullismgedon Imię i nazwisko postaci:Abdul Babek Numer konta postaci: brak Przynależność (np. do wytwórni muzycznej jeśli grasz artystę, do agencji menadżerskiej jeśli grasz menadżera, do klubu sportowego jeśli grasz sportowca itd.): brak Imię i nazwisko menadżera (jeśli posiadasz): brak Numer konta menadżera:brak Kontrakt zawarty z menadżerem (dot. podziału zysków, np. 10% zysków trafia do menadżera):brak Imię i nazwisko postaci:Lucas Cipher Numer konta postaci:2790002823 Przynależność (np. do wytwórni muzycznej jeśli grasz artystę, do agencji menadżerskiej jeśli grasz menadżera, do klubu sportowego jeśli grasz sportowca itd.):brak Imię i nazwisko menadżera (jeśli posiadasz):brak Numer konta menadżera:brak Kontrakt zawarty z menadżerem (dot. podziału zysków, np. 10% zysków trafia do menadżera):brak

W tym artykule postaramy wam się nowy przedstawić zespół który równie szokuje co bawi swoimi lirycznymi popisami oraz ciężkimi brzmieniami. Zespół Opór to trzy indywidualne osobowości połączone w jedno za sprawą przypadku, a może to przeznaczenie... Abdul, Lucas i Lance poznali się na ulicy, osobno grali w nieprzewidywalny sposób, można powiedzieć że abstrakcyjnie zwłaszcza Lucas. Któregoś dnia Abdul usłyszał na Vespucci rytm który przykuł jego uwagę, był to właśnie Lucas grający pałeczkami od perkusji na wszystkim co się znalazło w jego otoczeniu, były to między innymi wiadra blaszki garnki itp. Abdul był tym zafascynowany stał tam godzinami skacząc i bawiąc się w rytmie perkusyjnych popisów ulicznego grajka. Zagrzewali się wzajemnie do narastającego szaleństwa które popchnęło ich do wielkiej przyjaźni i realizowaniu wspólnego marzenia jakim jest wielka scena z tysiącami wiernych fanów. Do pełnego zespołu brakowało im jakiegoś gitarzysty całe szczęście Lucas miał znajomości dzięki czemu długo nie musieli czekać na utalentowanego gitarzystę którym bez wątpienia jest Lance. Cechuje ich BARDZO mocne brzmienie, szybkie tempo, orginalne teksty oraz brak zachowań przed spełnieniem swych marzeń. Nie zdziwicie się jak po kilku dobrych numerach zaczną grać miłosne ballady kończące się tematami kontrowersyjnym dla większości, chłopaki z zespołu nie mają OPORu przed tematami tabu. Zdarza się że podczas koncertów i prywatnie przejawiają swoje satanistyczne zapędy pewnego dnia Lucas wyszedł z dziwną propozycją do chłopca z syndromem Downa "Chciał byś może zostać złożony w ofierze?" Do tej pory jednak grupa ta nie miała jeszcze okazji zabłysnąć przed szerszą publicznością, mają za sobą kilka ulicznych występów kończących się interwencją policji bądź gangów. Lecz gdy pojawiła się okazja by popisać się na scenie przed grupą znawców i ludzi z branży rozrywkowej bez wahania zaprezentowali na co ich stać, dali czadu i czeka ich wielka kariera. A przynajmniej tak się im wydaje. Jak powstała ich nazwa? Podczas pierwszego publicznego koncertu w okolicy parkingu Vespucci nie wiedzieli jak się będzie nazywać ich zespół. Gdy pojawiła się policjantka chcąca przerwać im koncert upity rumem wokalista nie zauważył funkcjonariuszki nawet gdy reszta zespołu przestała grać on na fali improwizacyjnej weny dalej śpiewał. Policjantka w końcu zwróciła uwagę wokalisty twierdząc że stawia OPÓR. Tak oto powstała nazwa zespołu. Pytanie. Skąd się oni wzięli? Abdul Babek urodził się w Tabuk mieście należącym do Arabii Saudyjskiej. Całe życie wychowywany był w nienawiści do Ameryki, społeczeństwo i rodzina a zwłaszcza ojciec po którym dostał imię chcieli zaszczepić w nim nienawiść do kraju który jak się później okazało stał się jego Mekką do której chciał się dostać za wszelką cenę. Gdy Abdul miał mniej więcej 9 lat pierwszy raz spotkał się z obywatelami Stanów Zjednoczonych. Była to grupa żołnierzy stacjonujących nieopodal jego miasta, w tym okresie czasu podsłuchał jak w bazie wojskowej ktoś puszczał muzykę która go bardzo zainteresowała, gdy podsłuchiwał jeden z żołnierzy zauważył Abdula i pokazał mu więcej treści związanej z muzyką jaką słuchali wtedy pierwszy raz poznał takie klasyki jak KISS, AC/DC czy Metallica. To odmieniło jego los na zawsze, zachciał być gwiazdą Havy Metalu. Od tego pamiętnego spotkania minęło wiele lat nim udało mu się uciec z rodzinnego Tabuk do Europy, gdy jednak już do tego doszlo wylądował na ulicy... Nie wszystko poszło zgodnie z planem lecz jego cel był dla niego ważny, zebrał pieniądze na gitarę by potem na niej grać, nie miał gdzie grać więc grał na ulicy. W ten sposób zarobił pieniądze na podróż do Stanów Zjednoczonych mając już 23 lata. Gdy trafił do Los Santos nie miał nic poza Basem, białym vanem, notesem z swoimi tekstami oraz pasją do Metalu. Lucas Cipher zaczynał od grania na cajonie z użyciem pustych wiader i garnków na ulicach by zarobić na chleb, choć jego muzyka nie była odbierana pozytywnie, przez wielu uważana za chaotyczną. Zawsze odczówał że nikt nie rozumie jego pasji. Po przeprowadzce do Los Santos codziennie przychodził do sklepu muzycznego i testował perkusje wykorzystując każdą chwilę dopóki sprzedawcy go nie wyganiali. Jego celem stało się zebranie pieniędzy na wyjątkowy zestaw perkusyjny, ale codzienne obowiązki i rachunki wstrzymywały jego marzenia. Jednak nigdy nie przestawał dążyć do swojego celu. O trzecim członku zespołu nie wiadomo za wiele ponieważ unika wywiadu ale koledzy z zespołu mówią śmiejąc się że Lance leci na brodę Abdula. A poważniej mówią o tym że Lance zawsze chciał być wokalistą wiele razy próbował lecz efekty tego były co najmniej mierne. Abdul jednak zapewnia że ma parę historii które lepiej opowiadać w duecie, jak sam tekściarz to ujął "wszyscy chcemy spełniać swoje marzenia więc pomogę swojemu przyjacielowi" Jak widać dobrze się dobrali a zapytani o plany na przyszłość zgodnie odpowiadają że plany mają wielkie ale o nich dowiemy się w przyszłości dając nam nutę tajemniczości. Zapowiadają tylko że będzie głośno i kontrowersyjnie nie wiem jak wy ale ja się nie mogę doczekać. Imię i nazwisko postaci: Abdul Babek Nr konta: brak Imię i nazwisko postaci: Lucas Cipher Nr konta: 2790002823 Link do strony na LI http://li.v-rp.pl/post/117943_nadchodzi-czas-metalu-i-oporu-nadchodzi-czas-koncertow-i-splendoru.html

**Dnia 14 lutego od samego ranka w sklepach internetowych, stacjonarnych oraz na serwisach streamingowych pojawił się najnowszy album zespołu Soul Evisceration - Fathomless Dark. Jest to tak zwany Long Play - zawierający w finalnym rozrachunku 11 utworów, w tym dość mocno rozbudowane intro instrumentalne. Sam zespół od pewnego czasu zapowiadał w mniej lub bardziej tajemniczy sposób jego nadejście. Ponadto jego konstrukcja i dobór utworów są dość specyficzne - zaczynając od lżejszych brzmień, stopniowo idąc w coraz bardziej chaotyczne i brutalne utwory, aż do momentu kulminacji i nietypowe dla Soulsów tytułowego Fathomless Dark, które jest połączeniem black metalu i grindcore. Dla bardziej wtajemniczonych i śledzących poczynania artystów, od razu przyjść do głowy może fakt iż utwór jest swoistym powrotem do korzeni dla Eelisa Forsberga, który na początkach swojej kariery w innych zespołach grał właśnie wcześniej wspomniany grindccore.** **Album dostępny jest w dwóch szatach graficznych - pierwsza z czarnym tłem, mroczniejszym zamyslem sugerującym chaotyczną stronę albumu. Na okładce widnieje jedynie napis "Fathomless Dark". W środku znajduje się zaś płyta z białą szatą graficzną. W drugim przypadku albumu jest to grafika z białym tłem wskazująca na spokojniejszą i bardziej ułożoną część albumu, pojawia się jedynie tytuł "Self Diagnosis" - wewnątrz zaś znajduje się płyta z ciemną szatą graficzną. Standardowe wydanie zawiera jedno z dwóch wydań pod kątem graficznym.** **W przypadku wydania Deluxe albumu w paczce znajdują się płyty w obu szatach graficznych - obie podpisane przez aktualnych członków zespołu, ponadto komplet naszywek zespołu wydanych bezpośrednio i tylko i wyłącznie pod wersję Deluxe albumu, niedostępnych nigdzie indziej. Kolejnym interesującym elementem jest zapalniczka z logotypem i logiem zespołu, pada także nawiązanie do ich korzeni - czyli EP Soul Introduction. Następnym elementem zestawu Deluxe jest bluza - dostępna w 2 wariantach do wyboru, w wersji unisex i wielu dostępnych rozmiarach. Dodatkowym smaczkiem mogą być także utwory z albumu w wersji instrumentalnej.** **Zapalniczki dołączone do paczki to zapalniczki benzynowe, wykonane z solidnych materiałów, z naniesioną i dobrze zabezpieczonymi grafikami dotyczącymi zespołu - logiem i logotypem. Są dostępne jedynie w jednym niezmiennym wariancie, niedostępnym w takiej formie w żadnym innym sklepie czy sprzedaży - jest to produkt przeznaczony jedynie na wydanie Deluxe Albumu.** **W wydaniu Deluxe jak wcześniej wspomniano - dostępne są również naszywki zespołu, nawiązujące do albumu i wydarzenia zapowiadającego album - Join The Ritual. Pojawia się także nowe logo z wariantem tekstowym zespołu, a także 4 egzemplarze z wizerunkami członków zespołu oraz logiem - pojawiają się na nich takie osoby jak Fehu Skarsgard, Eelis Forsberg, Cecilla Morgan czy Noah Alexander** **W zestawie znajduje się także jedna bluza w możliwych czterech wariantach do wyboru. Jest to bluza unisex dostępna we wszystkich rozmiarach. Dwa warianty w kolorze czarnym, dwa w kolorze białym - każdy wariant kolorystyczny posiada jedną wersję bardziej standardową a także z okładką albumu. Sama bluza wykonana jest z solidnych materiałów w lokalnej firmie z Los Santos - ciężko przyczepić się do czegoś pod samym kątem produkcyjnym. Czy jest to zadowalający dodatek do wersji Deluxe? Kto wie, jednakże zdecydowanie bluza może cieszyć bardziej niż koszulka, która miała miejsce przy poprzednim albumie zespołu.** ((Dla osób, które zakupiły wersję Deluxe i chciałyby w jakiś sposób użyć bluzy w menyoo, etc -rzucamy modyfikację. Click)) ((Każdy kto zakupił w temacie album w wersji Deluxe może zgłosić się po odbiór przedmiotu narracyjnego i zapalniczki bezpośrednio w grze)) **Album rozpoczyna się wcześniej wspomnianym intro - rozbudowany, stawiającym na zmianę sekwencji, rytmu oraz samego charakteru, wprowadzając słuchacza w cały schemat albumu. Brzmienia instrumentalne pozbawione szaleństw wokalnych także posiadając pewien urok, opowiadając słuchaczowi historię przy wykorzystaniu jedynie dźwięków zamiast słów. Biorąc pod uwagę także skalę doboru utworów pod kątem chaotyczności - czy sam podkład instrumentalny wyzbyty wokalu nie jest najbardziej harmonijny, spokojny i spójny? Wiele może wskazywać iż w taki sposób do sprawy podchodził również sam zespół. Utwór został okraszony o visualizer i wrzucany w streamingi w takiej formie - visualiser zaś posiada najbardziej intensywne barwy ze wszystkich.** 0. Intro: Earth's Vanity **Utwór numer jeden w stosunku do pozostałej twórczości Soul Evisceration jest powolny, melancholijny i wręcz depresyjny. Zachowana nutka mroku w podkładzie oraz akcentowane wokalnie, przy jednoczesnym głosie wyrażającym ból i stratę. Kontrowersyjny utwór, który był pierwszym etapem prac nad krążkiem, wypuszczony pół roku wcześniej, stopniowo powodując coraz większe zaciekawienie. Kawałek może wpaść ucho nawet przeciętnemu słuchaczowi ze względu na swój miarowo łagodny klimat, pozbawiony krzyków, growlu czy screamu** 1. Barren Wasteland **Lżejsze brzmienia, czysty wokal przez znaczną część utworu - to pewnie cechy, które rzadko kiedy utożsamiane są z Soul Evisceration, tym bardziej z tekstem, który wchodzi w zdecydowanie inne sfery niż dotychczas. Addicted to Escape można uznać za bardziej personalny i osobisty utwór ze strony Fehu "Pandory" Skarsgard, przy jednoczesnym zachowaniu odmiennej i mniej chaotycznej struktury samego kawałka. Druga pozycja na albumie tym bardziej może być więc celowym wyborem, stopniowo rozwijając utwory i dodając nutki pikanterii refrenami. Powolny stopień zmieniania brzmień i tematyki, który nadal jest zachowany w lżejszej formie, odpowiedniej dla przeciętnego, dość spokojnego słuchacza.** 2. Addicted to Escape **Ponowne szaleństwo siwowłosej Fehu "Pandory" Skarsgard na wokalu - ponownie w jednym z bardziej ułożonych utworów na całym albumie. Utwór posiada w tekście sporo nawiązań do popkultury i jednego z głośniejszych tworów ostatnich lat. Sam utwór posiada już pełną mocniejszą warstwę wokalną w przeciwieństwie do pozostałych utworów dotychczas, całość doprawiona zaś została nieco ostrzejszymi brzmieniami także w zakresie instrumentalnym. Utwór otrzymał visualiser, ten zaś względem numeru 0 oraz 2 wydaje się posiadać mniej intensywną saturację w zakresie kolorów.** 3. Royals of Ashes **Był utwór o dość specyficznym i osobistym wybrzmieniu ze strony Fehu Skarsgard? Nadszedł i czas na samego Eelisa Forsberga. Utwór można w wielu fragmentach odnieść potencjalnie do jego etapu służby w armii i pobytu na misji. Same brzmienia w utworze są już nieco bardziej chaotyczne i ostre, chociaż nadal tempo i rytmika nie wchodzą na poziom znany z wielu uprzednich utworów zespołu z poprzednich albumów. Na samym visualiserze widać także proces wykorzystywania coraz mniejszej saturacji, ograniczonej kolorystyki. Sam wokalista także sporo działał w aspekcie swojego głosu podczas utworu jak i chórków w tle na refrenie.** 4. Legion **A Little Note To Friend stanowi kolejny etap rozwoju albumu w kierunku bardziej chaotycznych i mocniejszych brzmień, nadal jednak zostając w dość stonowanym tonie - zarówno tekstowo jak i muzycznie. Sam tekst może wskazywać na personalne odniesienie do nieznanego podmiotu ze strony wokalistki - Fehu Pandory Skarsgard. Czy to forma rozliczenia? Kto wie, niemniej trzeba przyznać, że włożona w to energia i agresja na pewno znajdą odbiorców identyfikujących się bezpośrednio z tematem, odnosząc to do swoich własnych przemyśleń i przeżyć** 5. A Little Note to Friend **Primal Flames stanowiło jedną z zapowiedzi albumu. Jednocześnie jest to utwór przechylający szalę brzmień coraz bardziej w stronę obsesji i chaosu. Sam tekst także podnosi znów dość mroczniejsze tematy i niebezpośrednie nawiązania do przyczyno skutkowości. Całość została także okraszona teledyskiem podsumowującym dłuższy etap działalności samego zespołu na przestrzeni ostatniego roku. Utwór mocno przypomina stylistyką te, które pojawiały się na uprzednich płytach Soul Evisceration, sam tytuł także może wskazywać na odniesienie się do odległej przeszłości - w tym prawdopodobnie do początków zespołu.** 6. Primal Flames **Wbrew tytułowi, kolejny utwór, który wyszedł za sprawą zabawy wokalnej Fehu Skarsgard jest pod kątem tekstu znacznie agresywniejszy niż poprzednie, w tym także postawiono na mniej specyficzne brzmienia i zabiegi muzyczne, tworząc zdecydowanie więcej zamieszania i chaosu pod kątem montażu, podkładu czy samego wokalu artystki. Na pewno wierni fani mogą zauważyć znaczące różnice względem utworów Fehu, nawet na tym samym albumie. Sam visualiser posiada już bardzo mało intensywne kolory, sugerując popadanie w coraz większą bezdenną ciemność.** 7. Settlement Time **Nadchodzą więc i ostatnie pozycje na liście. Kolejną z nich jest They Feast On My Eyes okraszone teledyskiem z wydarzenia Join the Ritual. Same brzmienia są dość agresywne i mają mocny rytualny wydźwięk w swoim tekście, wplątując w nim także inne mniej lub bardziej ciekawe nawiązania. Sama rytmika także jest szybsza niż w większości utworów, tym samym słychać i przyśpieszenia samej gry i nieregularne tempo w całości. Okazanie kolejnego etapu dążenia do szaleństwa względem poprzednich utworów, coraz głębsze popadanie w mroku.** 8. They Feast on My Eyes **Zdecydowanie najbardziej brutalny utwór pod kątem lirycznym, uderzając w cały proces masakrowania zwłok, symbolizując kompletne szaleństwo i pozbawienie jakichkolwiek hamulców. Rytmika i tempo wokalu jest mocno specyficzne i nierówne, dodając jeszcze bardziej chaotycznego brzmienia i znaczenia dla utworu. Można uznać iż to moment kulminacyjny całej przeprawie do bycia obłąkanie złym. Sam visualiser także mocno wskazuje na mocne zacienienie i pozbawienie barw, symbolizując finalnie pełne zanurzenie się w odmętach ciemności.** 9. Torrent of Blood **Utwór tytułowy dla samego albumu, paradoksalnie zestawiony na ostatniej pozycji. Największa dawka chaosu, niestabilności i mniej typowych dla zespołu brzmień. Połączenie nurtów black metalu, death metalu i grindcore'u - czyli uderzenie w korzenie muzyczne samego wokalisty - Eelisa Forsberga. Tekst także wskazuje na raczej chaotyczne nastawienie autora względem poruszanego tematu, a także podsumowuje cały album tym finalnym, odmiennym i szalonym utworem. Sam visualiser także jest praktycznie całkowicie pozbawiony kolorów, stając się punktem wyjścia dla całego materiału. Utwór można interpretować jako pogodzenie się ze swoim stanem i zrozumieniem go - obłąkaniem i szaleństwem bez opcji odwrotu.** 10. Fathomless Dark PR Boxy: Promocja: Wydatki: Proszę o niewycenianie tematu do końca lutego