Ranking

**Dwudziestego pierwszego kwietnia na wszystkich platformach streamingowych ukazał się Break From The Past, nowy minialbum Mike’a Broadhursta. Album to surowa, osobista podróż, w której artysta odcina się od tego, co ciążyło mu najbardziej. Bez zbędnych słów upiększających, bez zbędnych gestów, same szczere wersy, które miały tak naprawdę nigdy nie powstać. Ten projekt to domknięcie trudnych rozdziałów i pierwszy potężny krok w kierunku ciszy, spokoju i świeżego początku muzycznego. Minialbum rozpoczyna się intrem o tytule /Silent/. Co ciekawe na billboardach ogłaszających premierę EP'ki, głównymi postaciami widocznymi na plakatach są Mike Broadhurst oraz jego partnerka, Nerina Aguirre. Całość grafiki wygląda jakby kobieta wyciągała go z opresji. Natomiast wielkim zdziwieniem można nazwać to, że w pierwszym utworze za produkcję beatu, nie odpowiadała Laila Aguirre z która dotychczas Mike współpracuje cały czas a uczestnik niedawnego WIMI NEXT STAR, Kiari Carver.** 0. Silent (Intro) 1. Like This 2. Eighteen Again 3. Complicated 4. Whispers 5. Goodbye (Thank u Treyvon) **Wchodząc na stronę internetową wytwórni no more heaven records, można zobaczyć, że fizyczny nakład EP Break From The Past jest limitowany, tylko 20 000 sztuk. W tym 18 000 sztuk płyt w formie CD i 2000 sztuk vinylowych. Żadnych dodruków, żadnego merchu wokół, tylko czysty format CD, zamknięty w konkretnej liczbie. W opisie samego albumu rozpisane są też wszystkie utwory, nie jako standardowe „track by track”, ale bardziej jak notatki.** Like This to trochę jak list do kogoś, bez kogo nie umiem oddychać. Pisałem go z miejsca, w którym wszystko się sypało, a mimo to szukałem tej jednej osoby, która trzyma mnie przy ziemi. Czasem wystarczy jedna dłoń, jedno spojrzenie, żeby nie pęknąć w środku. „Like This” to właśnie o tych chwilach, kiedy nie wiesz jak żyć, ale chcesz trwać. Eighteen Again to powrót do tego, co było głupie, prawdziwe i piękne. Kiedy życie nie miało jeszcze ciężaru. Kiedy wystarczył jeden impuls, by rzucić się w coś na oślep. Chciałem oddać klimat młodzieńczej adrenaliny, tej dzikiej potrzeby, żeby zaryzykować wszystko, nawet jeśli kończy się to katastrofą. Trochę Bonnie & Clyde, trochę wspomnienie kogoś, kto był wszystkim. Complicated powstało z frustracji i zmęczenia. O tym, że jesteś „opcją” dla kogoś, kto dla Ciebie był wszystkim. O tłumieniu emocji, o nadmiarze myśli, który nie pozwala zasnąć. To numer zderzony z rzeczywistością, w której uczucia to często gra pozorów – a Ty i tak wchodzisz w to dalej, jakby coś miało się zmienić. Whispers to najmroczniejszy moment tej EPki. Pojawił się, gdy naprawdę nie widziałem już wyjścia. Głosy w głowie, których nikt nie rozumie. Lęki, które dla innych są „wymyślone”. Jeśli jesteś w miejscu, gdzie wszystko się zaciera – nie jesteś sam. „Whispers” to nie tylko piosenka, to też pytanie, czy jeszcze ktoś Cię naprawdę widzi. Goodbye (Thank u Treyvon) zamyka cały projekt. To pożegnanie. Z kimś. Z przeszłością. Może nawet ze sobą. Powstał po rozmowach z Treyvonem, które mnie wtedy uratowały. Jest w tym smutek, ale też wdzięczność. Bo czasem trzeba podziękować komuś, kto pomógł Ci nie zniknąć, zanim znikniesz naprawdę. Ta EP-ka nie naprawia życia. Ale może pomoże komuś przetrwać kilka nocy. I to już coś. Promocja, wydatki, rozgrywka: Dla opiekunów:

Kwiecień był dla Tremaina jednym z najbardziej emocjonalnych i bolesnych okresów w jego dotyczasowym życiu. Choć wszystko zapowiadało się względnie spokojnie, to rzeczywistość szybko sprowadziła go na ziemię- śmierć bliskich, problemy z prawem i skomplikowane relacje w branży sprawiły, że chłopak musiał na nowo odnaleźć siebie w chaosie, który go otaczał. Na początku miesiąca Tremain sam znalazł się na językach mediów, gdy podczas kręcenia klipu z przyjaciółmi oraz z jedną z gwiazd - Farushem został zatrzymany przez departament i oskarżony o nielegalne posiadanie karabinu. Sprawa odbiła się szerokim echem, a portale prześcigały się w publikowaniu nagłówków - Tremain ze znajomymi trafił na stronę jednego z bardziej znanych portali gdzie zazwyczaj są plotki na temat przeróżnych celebrytów - celebrity preview. Na szczęście dla chłopaka, sąd ostatecznie uniewinnił go od zarzutów, a on sam wyszedł zwycięsko z rozprawy. Jednym z ciosów dla chłopaka była dla niego tragiczna śmierc jego przyjaciela - Khyree Ross, szerzej znanego jako babykidgrindin, który został rozstrzelany późniejszym wieczorem pod jednym z najbardziej znanych klubów w L.A - Mirage. To wydarzenie całkowicie zmieniło zmieniło bieg kwietnia. Sam Khyree przed swoją śmiercią był zaangażowany w beef z niejakim Utchie, który jest gangbangerem nine-deuce, a po jego śmierci większość postów ze strony gangbangerów w/w setu przyjęła jego śmierc jakby była to ich sprawka - puszczając różne posty w tym kierunku, a nawet puszczając grafikę, że Khyree jest w tzw. paczkach. Przed śmiercią Khyree wydali wspólny utwór, a w sumie to odpowiedz na diss-track, zwał się on Babykidgrindin x naybagkuy40 - Response (Where's t-suppa and baby sha?). Aby uczcić pamięć Khyree, Tremain zdecydował się wypuścić niewydany dotąd utwór „I’m onamission”, nagrany jeszcze przed śmiercią młodego chłopaka. Numer pojawił się 12 kwietnia, w sobotnie popołudnie i został odebrany jako hołd dla zmarłego rapera. Tragiczna passa jednak się nie zatrzymała – w tym samym miesiącu zginął Naheim Percy Jr, postać dobrze znana w okolicznych kręgach, który zmarł w wyniku ataku drive-by. Kilka dni później przyszła kolejna tragedia – Tione Demons, znany jako da rollin demon, został rozstrzelany w studiu nagraniowym, a całe zdarzenie miało miejsce na oczach samego Tremain’a. Ta seria ciosów emocjonalnych odcisnęła silne piętno na jego psychice i podejściu do muzyki. Mimo tego wszystkiego, Tremain nie porzucił twórczości całkowicie. Pierwszym z nich był „off the street” wyprodukowany przez Sully’ego – kawałek utrzymany w ciężkim, ulicznym klimacie, w którym Tremain wraca do swoich korzeni, jednocześnie pokazując, że mimo chaosu wokół, wciąż potrafi trzymać kontrolę. Numer brzmiał jak chłodna refleksja nad ostatnimi wydarzeniami, ale i ostrzeżenie, że nie zamierza się wycofać. Kilka dni później wypuścił „Target Locked” za produkcje odpowiadał niejaki quvzy – utwór zdecydowanie bardziej agresywny, z werwą, z celnością wersów, które trafiają bezpośrednio do adresatów, bez owijania w bawełnę. Tremain pokazuje w nim pełen fokus, brak rozproszenia i konkretną intencję – nie ma miejsca na zawahanie, wszystko ma być zrobione dokładnie tak, jak zaplanował. Emocjonalnym uderzeniem był natomiast wspólny numer z Nay$tar’em zatytułowany „Long Live Babykid”, również wyprodukowany przez quvzy – hołd dla zmarłego Khyree Rossa, ich wspólnego przyjaciela, który odcisnął trwały ślad zarówno na życiu, jak i muzyce Tremaina. Kilka dni temu został postrzelony wraz ze swoim przyjacielem - Desmond Allen znanego pod ksywką dezthemenace pod jednym z lokali w dzielnicy Vinewood - o dziwo atak był skierowany tylko w strone tej dwójki, nikt nie strzelał do pozostałych osób z owej grupy, a takowe się tam znajdowały. Chłopak trafił do szpitala z trzema ranami postrzałowymi lecz przeżył - opuścił on kręgi szpitala po dłuższej hospitalizacji. Podsumowywując, kwiecień dla artysty, był miesiącem pełnym trudu, emocji i żałoby, która wypełniła serce artysty i odmieniła całkowicie jego pogląd na świat.

— Terrence Latrell Angeles Urodzony 19 lipca 1996 roku w UCSF Health Saint Mary's Hospital zlokalizowanym na 450 Stanyan Street w San Francisco. Jedno z dwójki dzieci Nina oraz Kease Angeles. Wychowywał się w jednej z najbogatszych i najbardziej ekskluzywnych dzielnic San Francisco położonej w północno-zachodniej części miasta - Presidio Heights, dokładniej na ulicy Spruce Street. Rozpoczął proces edukacyjny bezproblemowo w Claire Lilienthal Elementary School oraz Presidio Hill School, wchodząc po tym na George Washington High School przeprawiając się przez nie już z większymi problemami. Uczęszczał na profil Arts, był uczniem ze stosunkowo niskim GPA. Twierdził, że jest zbyt pewny siebie intelektualnie. Mówił również, że nie miałby takiej samoświadomości, gdyby przykuwał więcej uwagi do szkoły. Były czasy, gdzie jego pewność siebie była niszczona przez nauczycieli, a wszystko reperowali dopiero jego rówieśnicy. Mimo to, zdecydował się na studiowanie w jednej z najbardziej znanych szkół artystycznych w USA, czyli Academy of Art University z rodzinnego miasta. Skorzystał z profilu związanego z filmografią, a przykładał się do nich podobnie jak w szkole średniej. Wolał imprezować niż rzeczywiście się uczyć, mimo to zakończył tam swoją edukację sukcesywnie. Nie gonił za ocenami, bardziej liczył się dla niego praktyczny wymiar nauki, który potem mógł wykorzystać w realnym świecie. Po ukończeniu nauki w 2019 roku rozpoczął nowy rozdział swojego życia, porzucając szczeniackie zabawy, by oddać się realizacji swojego młodzieńczego marzenia - karierze filmowej. Jego bliski przyjaciel Keenan Murray zaangażował go w przemysł filmowy i całe to środowisko. Jego wczesne lata pracy polegały na tworzeniu i reżyserowaniu teledysków, w szczególności dla raperów i piosenkarek. W pewnym momencie kariery połączył siły ze swoją rodzoną siostrą - Gissel Simmie Angeles - która była menedżerką osób zajmujących się między innymi muzyką jak i niebieską platformą. Tearence zaangażował się w produkcję, co pozwoliło mu zdobyć dodatkowe doświadczenie. Przez współpracę z osobami z OnlyFans, wszedł na rynek filmów dla dorosłych. Chociaż branża ta była pełna kontrowersji, zależało mu głównie na gotówce, jaka płynęła z tych działań. W przeciągu kilku lat Tearence stał się nawet udziałowcem marki specjalizującej się w tego typu produkcjach, jednak ta na początku 2025 roku doznała poważnego ciosu, przez który facet wolał się wycofać i sprzedać swoje udziały za niemałą sumę, co w dalszym rozrachunku było dobrym ruchem - popchnęła go do tego również śmierć Keenan Murray, którego dotknął nieszczęśliwy wypadek samochodowy. Pomiędzy tymi wydarzeniami nie brakowało obecności różnej maści narkotyków, które pobudziły jego wiarę w wiele foliarskich teorii spiskowych, zaczynając od nieufności wobec mediów głównego nurtu i rządu, aż po uważanie, że Vinewood jest częścią większego systemu manipulacji świadomością. Jednak dzięki swojej determinacji zdołał zbudować imponującą ścieżkę zawodową, angażując się dalej w filmowy świat, jednak nie chcąc też zwracać na siebie za dużo uwagi. Od zawsze wychodził z założenia, że najbardziej musi polegać na sobie, przez co głównie korzystał ze swoich pomysłów, patentów. Rzadko sięgał po pomoc kogoś innego. W jednej chwili odstawił filmografię na drugi plan, bo poczuł, że moda może być doskonałym sposobem na wyrażenie swoich artystycznych wizji i wyrzucenie drzemiących w nim emocji. Myśl tą obudził w nim jego bliski przyjaciel Bently Blanco, również wywodzący się z Bay Area. Multidyscyplinarność i kreatywność, wykraczające poza znane formy, sprawiły, że Tearence postanowił spróbować swoich sił. Ogólnie ma ogromny temperament sangwiniczny, głównie za sprawą tego, co odziedziczył po swojej matce. Przyszedł na świat z przypadłością znaną jako ADHD, będącym zaburzeniem neurorozwojowym, które zdiagnozowano już w dzieciństwie, a zostało ono z nim do teraz - dorosłości. Regularnie uczęszcza na psychoterapie poznawczo-behawioralną, by pomóc sobie w opanowaniu objawów przypadłości. Przez to reaguje szybko, często zanim pomyśli. Miewa trudności z opanowaniem emocji, łatwo się denerwuje, ale też szybko się cieszy. Bywa szczery do bólu, czasem mówiąc rzeczy bez zastanowienia. Rzadko zważa na to, jak druga osoba odbierze jego słowa, ale za to z łatwością wchodzi w relacje towarzyskie, chociaż może wydawać się władczy. Jego ambicje sprawiają, że zawsze stawia przed sobą poprzeczkę, i to dość wysoko. Cechuje się bogatą wyobraźnią, myśli nieszablonowo. Charakter często przejawia się przez jego ekspresję emocjonalną. Potrafi znaleźć w sobie spokój ducha, jednak często bywa zbyt impulsywny w swoich reakcjach, słabo zarządza czasem, szybko się rozprasza i gubi w szczegółach. Jego temperament sprawia, że potrafi być bardzo stanowczy i bezkompromisowy, zwłaszcza w sytuacjach, w których uważa to za słuszne. Jest skłonny walczyć o swoje przekonania i bronić swoich poglądów. Jego siła charakteru często prowadzi go do liderowania i przejmowania inicjatywy w różnych sytuacjach. Zbaczając z tego, czym się cechuje i wracając do jego ścieżki zawodowej, na początku kwietnia 2025 roku przeprowadził się wraz z siostrą do Los Santos, gdzie obecnie stoi na czele projektu łącząc siły z wcześniej wymienionym Bently Blanco, kolektywu kreatywnego Saintveil. To marka zajmująca się reżyserią teledysków, projektowaniem mody i ubrań, produkcją wizualną, sztuką i brandingiem, a nawet handlem. Tearence Angeles — Kariera

**Dwudziestego pierwszego kwietnia w poniedziałek na wszystkich platformach streamingowych i V-tube pojawił się nowy utwór małego Jaya zatytułowany "Karly Wit' a K!". Produkcja za którą stoi nieznany producent SMWO opiera się na hoodtrapie/jerku, z czym styczność Jay miał zaledwie kilka razy przy utworach takich jak "Macaroni Time" czy "Silly Mov". Tekstowo jest emocjonalnie, Jay wyznaje miłość niewymienionej kobiecie którą nazywa Carly z K oraz to, że nie potrafi bez niej żyć i nie przetrwa jej odejścia. Oczywiście jak w każdym utworze znalazły się też wzmianki o broni czy morderstwach. Jay ostrzega przed żniwiarzami i tym, że gdy będzie taka potrzeba, to znicze zostaną zapalone, na dodatek, chłopak nazywa się potworem co daje jeszcze więcej znaków zapytania. Młody artysta opisuje się też jako wrak, wymienia to, że nie czuje twarzy, zapewne przez nadmiar narkotyków lub pyta swojej wybranki czy jest oschły. Cały utwór wpada w ucho i przyciąga słuchacza po więcej, a klip wykonany przez kova dodaje jeszcze więcej klimatu i chęci zapętlenia przez odbiorcę.**

**24.04 w godzinach popłudniowych na streamingi wleciał kolejny, szerzej niezapowiadany kawałek CHAINZ BLAZE'a. Artysta przeglądając swoje dyski znalazł stary beat, który stworzył już jakiś czas temu. Pchnęło go to do napisania tekstu- gdy uznał, że ten wyszedł mu dobrze wstawił post na Lifeinvader, który dopiero jakkolwiek poinformował jego słuchaczy, że coś jest na rzeczy, dodatkowym smaczkiem był post ze zdjęciem w studio wykonanym przez Yadire Gwon. Sam utwór to ciężka, krzyczana bragga nawiązująca do tego jak bardzo autor czuje się pewnym siebie na chwile obecną. Bezosobowo krytykuje on ludzi, którzy zasłaniają się pustym bogactwem i domniemaną sławą gdy tak naprawdę są zwykłymi kłamcami i nic nie znaczącymi graczami. Cały kawałek był wykonany dość szybko, jednakże nie wydaje się on wykonany na przysłowiowe "odwal się". Chandler przypomina swoim słuchaczom o sobie po niedawnym wydaniu swojego pierwszego EP.** TEKST: ODGRYWKI: WYDATKI: PROMOCJA: INFORMACJE:

ajajaj, ketamine king znowu w akcji

106. Czy artyści w Santos są członkami satanistycznej sekty? Wszystko zaczęło się 28 marca w Rose Mansion, gdzie odbył się koncert, który jeszcze długo będzie budził emocje. Wschodząca gwiazda, Vienna Bohannon, wspierana przez Zayd Tremont, stworzyła show, jakiego miasto jeszcze nie widziało. Mroczny klimat, płonące krzyże, stosy przypominające czasy polowań na czarownice i tancerze przebrani za księży z diabelskimi maskami były tylko przedsmakiem tego wieczoru. Po wstępie koncertu w wykonaniu Tremonta, Vienna pojawiła się na balkonie, ucharakteryzowana na zjawę cmentarną. W białej szacie, z krzyżem na karku, rozpoczęła występ utworem "BANISHED FROM PARADISE". Następnie zaśpiewała cover "DEMONS" od Doja Cat w rockowej aranżacji, po czym - po teatralnym zerwaniu szaty, ukazując się w białej bieliźnie - zatańczyła na płonącym stosie do własnego rapowego utworu "TRASH TALK". Koncert obfitował w coraz bardziej prowokacyjne elementy - w tym moment, gdy stripperzy-księża wylewali na klęczącą Bohannon szampana w trakcie utworu "SO HIGH". Jej bezkompromisowa kreacja artystyczna szybko zaowocowała wzrostem popularności – Vienna znalazła się na 6. miejscu Rhythm Radar. Ale, ale… tam, gdzie jest ogień, tam pojawia się też dym. Kontrowersyjne nagrania z koncertu - m.in. obsceniczne gesty tancerzy czy samej Vienny sprowokowały falę protestów ze strony religijnych grup. Bojkot Bohannon nabrał rozpędu, a krytycy zarzucają jej szerzenie demoralizacji, celowe rujnowanie wartości miasta i obrazę uczuć religijnych. Czy Vienna na tym poprzestała? Ależ skąd! 6 kwietnia Vienna Bohannon oficjalnie zadebiutowała swoim pierwszym, pełnoprawnym projektem – EP-ką "BANISHED FROM PARADISE". Z krążka wręcz wylewa się tematyka biblijnych motywów, demonów i wewnętrznych rozliczeń, a okładka projektu nie pozostawia złudzeń - naga Vienna w plamach krwi na tle religijnych symboli jest mocnym manifestem. Zaledwie kilka dni po wydaniu EP Vienna organizuje kolejny, jeszcze bardziej kontrowersyjny show w Mirage Night Club. Tym razem na scenie towarzyszyła jej Solana Woods. Scena przypominała piekielną wizję: płonące podesty, ogromny krzyż, schody prowadzące na szczyt. Solana rozpoczęła występ leżąc na schodach do utworu "PRESSURE", a następnie przeszła do premierowego wykonania "FAKE SHIT", zdzierając z siebie czarne szaty. Gdy pojawiła się Vienna, odziana w krótką, czarną szatę i demoniczny makijaż, klub eksplodował energią. Publiczność była jednak podzielona – pod sceną pojawili się protestujący fanatycy religijni. Ich obecność szybko eskalowała: wtargnęli na scenę, próbując przerwać koncert. Mimo zamieszania artystki wróciły na scenę i kontynuowały show. Podczas utworu "death by sex" odprawiły coś na wzór rytuału - Vienna wykrzyczała w kierunku Solany: "Diabeł zawsze wygrywa! Uciekaj!", co wywołało efektowną i dramatyczną reakcję. Kolejnym punktem było zawieszenie Vienny na linach nad sceną – w ognistym body, wykonując choreografię w powietrzu, gdzie artystka dramatycznie wyznała swoje grzechy przed publicznością. Show trwało w najlepsze… Aż do ponownej tragedii: strzelanina przed klubem zmusiła artystkę do przerwania koncertu i zejścia ze sceny. Czy Vienna jest częścią satanistycznej sekty? W social mediach i grupach miłośników teorii spiskowych zawrzało. Fanatycy twierdzą, że Vienna Bohannon wraz z Blood Moon Records jest częścią większego planu sprowadzenia Los Santos na drogę zatracenia. Strzelaninę pod klubem niektórzy uznali wręcz za "krwawą ofiarę" na rzecz mrocznych sił. Posty pełne teorii spiskowych zaczęły atakować nie tylko Viennę, ale także innych artystów, którzy wykazują "niepokojące" elementy wizerunkowe. Na tapetę trafiła chociażby Suzy, której folkowe utwory z nawiązaniem do słowiańskich legend i teksty piosenek zostały uznane przez najbardziej zapalonych za „zaszyfrowane wiadomości dla wyznawców ciemności”. Nie obyło się też bez oskarżeń wobec Solany Woods, współtwórczyni kontrowersyjnego koncertu z 11 kwietnia — według teorii, Solana miała być „kapłanką”, która razem z Vienną „odprawiła rytuał przywołania”, co miało rzekomo „otworzyć bramy piekieł” w Mirage Club. Cała spirala oskarżeń błyskawicznie dotarła też do Unsainted Records – labelu należącego do Fehu Skarsgard. Szczególną uwagę przyciąga logotyp Unsainted Records – stylizowany motyw, który dla wielu wygląda jak czaszka Jezusa Chrystusa owinięta cierniami. Symbolika ta, obecna od początków istnienia labelu i często pojawiająca się w sesjach zdjęciowych artystów z nim związanych, teraz stała się dowodem w „internetowym śledztwie” prowadzonym przez samozwańczych egzorcystów z Liveinvader. Czy zatem Vienna Bohannon rzeczywiście jest tylko prowokatorką w imię sztuki, czy może... głową satanistycznej sekty mającej pogrążyć miasto w chaosie?

Latrelle Banks, lepiej znany jako Trevi, to człowiek, którego życie przypomina opowieść o dorastaniu w miejscach, gdzie słońce zawsze świeci mocniej, ale cienie nie są wcale mniejsze. Miami, miasto, które dla niektórych jest rajem na ziemi, a dla innych miejscem pełnym kontrastów, w którym można poczuć się małym i zagubionym w tłumie. Dla Latrelle’a to miejsce, które zawsze będzie w jego sercu. Choć miasto to pełne jest przepychu i skórzanych foteli w sportowych samochodach, dla niego Miami było czymś więcej. Było tłem jego dorastania, miejscem, które nie tylko dawało życie, ale także dawało lekcje. I chociaż często mówi, że bycie w Miami to jak być w jednym z tych filmów z lat 80-tych, to wie, że to miejsce, które go ukształtowało, zostanie w nim na zawsze. Latrelle dorastał w środowisku, w którym muzyka była obecna w każdej chwili. Było to jedno z tych domów, w którym muzyka nigdy nie uciszała się po godzinach. Dziadek Ronald Banks zawsze miał na gramofonie jakieś stare winyle – jazz, blues, a potem, gdy Latrelle dorastał, przeszło to na klasyczny hip-hop i soul. Ronald był jedną z najważniejszych postaci w jego życiu. To on nauczył go, czym jest prawdziwa pasja do dźwięków. Dziadek nie był typem człowieka, który dawał proste porady. On po prostu żył, a jego życie było pełne historii. Historii o tym, jak jazz zmieniał świat, jak życie w Miami z jego wspaniałościami i cieniami nigdy nie dawało spokoju. I to dziadek, przez całą swoją mądrość i spokojne podejście do życia, nazywał go Trevi. Latrelle nigdy nie wiedział, skąd to się wzięło. Może to była jakaś prywatna metafora, może nazwa fontanny, którą dziadek gdzieś kiedyś zobaczył na pocztówce. Ale nie pytał. Lubił to. Trevi brzmiało ciepło, swojsko, i jakby było tylko ich. Dziadek nie żyje już od kilku lat, ale to słowo zostało w sercu Latrelle’a na stałe. Latrelle miał to szczęście, że dzieciństwo nie było dla niego pełne trudnych chwil, w sensie, w jakim zwykle mówi się o trudnym dzieciństwie w muzyce hip-hopowej. Miał dom, miał jedzenie, miał rodziców, którzy, choć się rozstali, starali się, by on miał jak najlepsze warunki do życia. Choć rozstanie rodziców miało miejsce, gdy był jeszcze bardzo młody, Latrelle wiedział, że coś w jego świecie się zmienia. Wtedy miał tylko 8 lat i choć rodzice nie byli agresywni w stosunku do siebie, rozstanie, jak to dziecku, dało mu poczucie zagubienia. Z czasem jednak zaakceptował to, co się stało. Nauczył się, że życie to zmiany, że trzeba umieć żyć z tym, co nie zawsze jest idealne. Rozmowy z mamą i tatą na początku były trudne, jakby między nimi była jakaś nieprzekraczalna granica. Z czasem, kiedy dorastał, zaczął dostrzegać, że każda z tych osób ma swoją historię, swoje powody. Dziś ma kontakt z obojgiem, a to, co kiedyś wydawało się nierozwiązywalnym problemem, stało się częścią jego doświadczenia, które mu nie ciąży. I choć nie jest to temat, o którym często mówi w wywiadach, w jego muzyce słychać, że dojrzał. Zrozumiał, że nic nie jest do końca czarne albo białe. Życie to ciągła zmiana, a on nauczył się żyć z tym, co przynosi. Ale to nie była tylko kwestia życia w rodzinie. Miami miało swoje prawa. Z jednej strony słońce i turystyczny blask, z drugiej życie na obrzeżach. Latrelle od małego czuł, że chociaż to miasto mu się podoba, to czasami było jak klatka – miejsca, które zawsze wyglądały tak samo, w których łatwo było się zgubić. I to właśnie wtedy odkrył muzykę jako sposób na wyjście z tej klatki. Był nastolatkiem, kiedy pierwszy raz poczuł, że musi zacząć coś tworzyć. Nie zaczęło się to od profesjonalnych nagrań czy bicia rekordów. Na początku były tylko zapiski w zeszytach – teksty, które wyrzucał z siebie, kiedy czuł, że nie ma innego sposobu, by wyrazić to, co w nim siedzi. Trevi nie od razu wiedział, że będzie chciał wejść w muzyczny świat, ale ta pasja z dnia na dzień stawała się jego własnym sposobem na życie. Wszystko zmieniło się dwa lata temu, kiedy Latrelle zdecydował się opuścić Miami i przeprowadzić do Los Santos. To był moment przełomowy. Chociaż miasto, w którym dorastał, zawsze pozostanie jego fundamentem, czuł, że potrzebuje świeżego powietrza, nowego spojrzenia na życie, miejsca, które pozwoli mu być sobą, ale też rzucić się w zupełnie inne otoczenie. Los Santos przyjęło go jak swoje, ale Trevi nie stracił swojego korzenia. Miasto było większe, bardziej zróżnicowane, pełne ludzi, którzy przyjechali z całego świata w poszukiwaniu lepszego jutra. UTWORY: Trevi - Alone (prod. quvzy) (OFFICIAL AUDIO) Trevi - Airplane mode feat. Aali-bee (prod yasminethaplug) Trevi X Adonis - Slutta (Official audio) (Prod. Durden) Trevi - WHAT'S UP! (Official music video) (Dir. by Adonis) Trevi - barcode [feat. Dezthemenace] [Official Video] Trevi - WASSUP BRO! (Official visualizer) (Prod. SMWO) Trevi - Where i'm from (Official audio) 404MINDSONBANDZ ADONIS & TREVI - BODIES (Official Music Video) FEATY: Nali - On His Mind (Feat. Trevi) (prod. Sex P) ALBUMY: Trevi x Adonis - Not like Us ALBUM 404MINDSONBANDZ - 404MOBTAPE WZMIANKI: CELEBRITY PREVIEW: zeznania Latrelle Banks na temat śmierci Sakiny Gwon CELEBRITY PREVIEW: Imprezowa banda w rękach departamentu - alkohol, narkotyki, zatrzymanie i.. wymiociny. CELEBRITY PREVIEV: Nocne wybryki w  El Burro, bohaterami zakłócenia porządku Adonis i Trevi. CELEBRITY PREVIEW: POCZĄTKUJĄCY RAPER Z LOS SANTOS POZWANY PRZEZ WIELKĄ KORPORACJĘ? MUSIC PULSE: "Nie uczymy się na błędach?" Czy może chwyt promocyjny? CELEBRITY PREVIEW: CZY DWÓCH NAJGŁUPSZYCH RAPERÓW W LOS SANTOS NIE POTRAFI WYCIĄGNĄĆ WNIOSKÓW? FUNKO INC OFICJALNIE POZYWA LATRELLE BANKSA I ADONIJAHA RHODESA MUSIC PULSE: Maskarada, miłość i tajemniczość - wyłączne wzloty ON SPOT: Adonis i Trevi zostali aresztowani KONCERT W THE LUST CELEBRITY PREVIEW: TREVI NA CELOWNIKU... OSKARŻONY O UCIECZKE OD WŁASNEGO DZIECKA!!!

Yasmine to dziewiętnastoletnia producentka która mimo swojego wieku utrzymuje się za swoje pieniądze, mimo działalności muzycznej nadal zarabia systemem 9/5 pracując w Starbucks. Muzyka w jej życiu odegrała ważną role jako odskocznia od życia jakie prowadziła w młodości, od zawsze poruszała się w gatunkach muzycznych które prezentowali raperzy/producenci tacy jak Chief Keef, Metro Boomin, Southside i FoeDeeOz. Od samego początku pracowała w okrojonych wersjach mobilnych FL Studio, tworzyła pierwsze beaty z poradników na Youtube- później działała jako samouk, eksperymentowała z darmowymi paczkami sampli. Promowała się głównie na Instagramie i BeatStars, jej pierwszy /mały sukces/ to produkcja dla (@Naybaagkuy40), mimo małego sukcesu kawałka, który raper później usunął Yasmine i tak z niego zarobiła. Dopiero pierwsze pieniądze zarobione z muzyki zainwestowała w sprzęt, i oprogramowanie takie jak Ableton, Interfejsy i Kontrolery MIDI. Dziewczyna mimo gatunku muzyki w jakim się kreuje jest zamknięta w sobie co nie przekładało się to na wysokie zasięgi, uważa jednak że skromność to cel do jej sukcesu. Chociaż sama nigdy nie była częścią gangu, jej życie było w jakimś stopniu powiązane z tą strukturą, wychowywana w FlyZone wiele razy widziała, jak jej koledzy z sąsiedztwa podążają na drogę struktury setu. To wszystko utwierdziło to, że dziewczyna ma problemy z zaufaniem, szczególnie dla świeżo poznanych osób. W jej życiu wystąpił również wątek używek, gdy jej ciężko pracująca matka pielęgniarka zachorowała na Alzheimera. Przez nakładające się problemy przez dłuższy czas popadła w uzależnie na leki uspokajające, wiele obserwujących zauważyło odbicie się sytuacji w domu Yasmine na jej twórczość, mimo tego że na social mediach kreowała się na silną i niezależną. Właśnie z powodu tych doświadczeń Yasmine to zamknięta w sobie persona która stara się nie pokazywać swojej wewnętrznej strony, skupiła się głównie na muzyce traktując ją jako rzeczywistą drogę, która da jej szanse na przyszłość. W swoim obecnym statusie mało co pokazuje się na zewnątrz, wcale nie imprezuje ale mimo tego skupia się na odnalezieniu świeżych kontaktów które pomogą jej lekko /zabłysnąć/, czy chociażby pchnąć obecny progres w głębszą wodę. SOCIAL MEDIA : https://li.v-rp.pl/Yasmine_Naija_60119 PRODUCED : zayoux. - "fuck this and fuck that" Trevi - Airplane mode feat. Aali-bee Chinx Tha Menace - They'll Hate You

**Dnia 21.04.2025 o godzinie 23:30 na wszystkie platformy streamingowe undergroundowego rapera który działa pod pseudonimem Trevi ukazał się debiutancki kawałek, nazywa się on "Alone". Artysta jakoś szczególnie go nie zapowiadał na swoich social media, napisał jedynie że gotuje coś w studio i za jakiś czas coś się ukaże, napisał to zaledwie godzine przed wydaniem utworu** TEKST GIERKA WYDATKI/PROMOCJA INFO DLA OPIEKUNÓW

**Reggie Hargrave podczas siedzenia na klopie i kopceniu drugiego blanta z KD w przeciągu piętnastu minut natrafił na tiktoka, obejrzał go całego, po czym pomyślał se że jest goofy as hell, ale dał serduszko i wysłał gifa w komentarzu bo specjalnie założył nowe konto z ustawioną lokalizacją na Egipt, aby miał dostęp, udostępnił jeszcze filmik jednej shawty z pracy.** @hopti

[HATCH ME OUTSIDE x SUKKIA]

Riley „White Lady” Storm, urodzona 6 lutego 2006 roku w Bostonie, to dziewczyna, która nie boi się konfrontacji i mówi, co myśli, nie zważając na opinie innych. Uważana pozornie za wredną, nie znosi, gdy ktoś próbuje narzucać jej zasady. Znana z imprezowego stylu życia, zmaga się z uzależnieniem narkotykowym, które początkowo było ucieczką, a później stało się zepsutą codziennością. Riley wie, że pogrążenie w używkach ją niszczy, ale otwarcie przyznaje, że nie chce z tym walczyć – wierzy, że „jest dobrze tak, jak jest”. Dziewczynę z rodzicami łączy skomplikowana więź – kiedyś bliska, dziś pełna sekretów. Kocha ich, ale za wszelką cenę ukrywa przed nimi swoją prawdziwą codzienność, przebywając głównie poza domem i wybierając – jak twierdzi – „mniejsze zło”, by ich nie zranić. Bunt i autodestrukcja stały się dla Riley sposobem na życie i wyrażanie siebie. Choć dla otoczenia jest duszą towarzystwa, w głębi skrywa smutek, który ujawnia tylko w muzyce i pisaniu. Jako dziecko grała na perkusji – początkowo z inicjatywy rodziców, choć z czasem stało się to jej sposobem na wyładowanie emocji. Znajomi doceniali jej talent i głos, często zachęcając ją do czegoś większego, ale Riley zbywała to śmiechem. Dziewiętnastolatka porzuciła studia w Bostonie po miesiącu – uczelnia wydała jej się grą pozorów, a kontakt z używkami tylko pogłębił nałóg. Rodzice okazali zrozumienie i wkrótce przeprowadzili się do Los Santos – zgodnie z ich wcześniejszymi planami. Nowe miejsce dało dziewczynie chwilową ulgę, ale nie zakończyło jej problemów – raczej otworzyło nowy rozdział pełen kontrastów i wewnętrznych zmagań. Pewnej nocy, wyjątkowo nie mając narkotyków, Riley zaczęła pisać. To był punkt zwrotny – zrozumiała, że pisanie, podobnie jak muzyka, pozwala jej naprawdę wyrażać to, co czuje. Dziewczyna nie szuka sławy, ale chciałaby tworzyć po to, by jej muzyka dotarła do tych, którzy czują to samo. Choć znana jako stale uśmiechnięta „White Lady” – z papierosem i kieliszkiem w dłoni – to właśnie w twórczości odkrywa swoje skrywane rozterki. Riley coraz częściej znajduje ukojenie w muzyce, traktując ją również jako formę spowiedzi przed samą sobą. Skupia się na pisaniu i śpiewie – by wyrzucić z siebie to, co inaczej zostaje w niej niewypowiedziane. Zaczyna dostrzegać w twórczości szansę na coś więcej. Nie planuje cudownej przemiany, ale krok po kroku zamierza rozwijać się artystycznie, głównie w kierunku bardziej zmysłowego brzmienia, często z wpływami R&B, trip-hopu i minimalizmu – tym razem nie sama, a z pomocą kilku bliskich osób, które wciąż wierzą, że może jeszcze zbudować coś wartościowego. SOCIAL MEDIA: White Lady TWÓRCZOŚĆ: Single: [05.05] White Lady - It's only a dream (Prod. Dominic Doyle) [16.05] White Lady - Glass Requiem (Prod. Dominic Doyle) [14.06] White Lady - Sensory Pact (Prod. Kylie Ellis) [21.07] White Lady - You Know Me (Prod. Chainzy & D1AV7) [01.09] White Lady - CIRCUS [20.10] White Lady - Rituale Incipit (prod. Paries) [15.11] White Lady - Saint Sinner (prod. Paries) [30.11] Paries - One More Line feat. White Lady [10.12] White Lady - Go Have Fun (prod. Paries) [20.01] White Lady - Not for them ft. Seren Larsen (prod. Paries) Albumy: [27.10] [EP] White Lady - RITUS (prod. Paries) Współprace: [10.07] LETTY - NIGHTS feat. White Lady (Prod. CHAINZY) [10/08] ALBUM 404MINDSONBANDZ - 404MOBTAPE [21/09] [LP] ALIBI - BAD BADDIE ANTHEMS [HOF, 13.12] [LP] Easside Bunny - OUTTA THE TRENCHES WZMIANKI: CELEBRITY PREVIEW: TREVI POBITY POD KLUBEM! SZERYF BEZ ODZNAKI ROZJECHAŁ BANKSA JAK AMATORA! - wzmianka RHYTHM RADAR - OFFICIAL SAN ANN MUSIC CHARTS - TOP 10 OCTOBER 2025 (9 miejsce) RHYTHM RADAR - OFFICIAL SAN ANN MUSIC CHARTS - TOP 10 NOVEMBER 2025 (10 miejsce) OOC:

RONNIE'S LUXURY CAR WASH AND DETAIL - najprawdopodobniej jedna z najstarszych myjni ręcznych w Los Santos znajdująca się w mieście Davis na rogu Carson Avenue i Brouge Avenue, działająca z przerwami w niezmienionej formie od lat 60. do 90. XX wieku. Powstała z inicjatywy znanego wtedy czarnoskórego biznesmena Ronalda Chapman który chciał zainwestować w lokalny rozwój gospodarczy dając tym samym miejsca pracy gorzej wykształconym pobliskim mieszkańcom z ulic takich jak Carson Avenue, Covenant czy Brouge. Z czasem myjnia stała się znaczącym punktem czarnoskórej enklawy miasta Davis będąc jednocześnie miejscem spotkań, załatwiania rozmaitych interesów czy po prostu punktem na mapie słynącym z nienagannej jakości świadczonych usług. Miejsce zyskało rozgłos nie tylko dzięki samemu założycielowi czy fakcie stosowania kosmetyków z górnej półki ale także konkurecyjnym cenom w stosunku do tych które oferowały myjnie ręczne po drugiej stronie miasta. Pogłoski wśród naocznych świadków minionych wydarzeń donoszą że Ronnie miał z tego powodu sporo kłopotów z konkurencją która próbowała przeróżnych sposobów na to by miejsce przestało zarabiać lepiej od reszty - od dewastacji mienia firmy po zastraszenia pracowników czy próby podpaleń. Szemrane znajomości założyciela pozwoliły przygasić rynkowy konflikt kilkukrotnie jednak po czasie, z powodu wieku i licznych chorób, Ronald Chapman ustąpił sprzedając miejsce kolejnym intratnym osobistościom z lokalnej społeczności. Mówi się że przez przełom lat 80. i 90. XX wieku to lokalne sety czarnoskórych gangów ustalały wpływy w tym miejscu kontrolując przepływ gotówki w nim a także organizując niekiedy wymuszenia czy oszustwa podatkowe. Długofalowo doprowadziło to do długów liczonych najpierw w dziesiątkach a potem setkach tysięcy a mimo wszystko firma jeszcze długo wiodła prym schodząc jednak z roku na rok z głośnego tonu swojej działalności i tym samym z oczu konkurencji. W dniu dzisiejszym jest raczej ciekawostką i cieniem swojej historii niż czymś co miałoby konkurować z automatycznymi myjniami czy tymi bezdotykowymi, siłą rzeczy wciąż dowozi solidną jakość na poziomie lokalnym rozszerzając ją o mechanikę samochodową a także ofertę tuningową. Stało się to za sprawą podjęcia fimy przez Don Stapp (alias Pops) który wykupił ją jako masę upadłościową i stopniowo zaczął inwestować środki by móc zrealizować kolejną wizję kultowego miejsca na mapie miasta Davis. Nowy właściciel prócz standardowej oferty zawierającej podstawowe usługi takie jak mycie, czyszczenie czy car-detailing karoserii i wnętrza ponadto skupia profil działalności miejsca na motoryzacji rynku rodzimego i zagranicznego skręcając w stronę samochodów znanych powszechnie jako te z rynku japońskiego (JDM) czy SUV's nadając nowego sznytu wpisującego się w kulturę samochodową Zachodniego Wybrzeża. Roszerzenie wachlarza dostępnych usług w ten sposób powoduje poszerzenie wpływów i zysków a także poprawia wizerunek biznesu który działa na wielu płaszczyznach. Tajemnicą budzącą również ciekawość nie pozostaje też fakt ścisłych powiązań obecnego właściciela z lokalnym oddziałem klubu motocyklowego Chosen Few dzięki czemu w ofercie znajdziemy również części motocyklowe czy możliwość budowy customa na określone zamówienie. Klub zaznacza dzięki temu swoją pozycję w Davis poprzez udział w rewitalizacji Ronnie's dając zarazem pretekst do bycia częścią jego środowiska. ___________________________________________________________________________

MDMA - syntetyczna substancja psychoaktywna z budową chemiczną zbliżony do amfetaminy, jednak posiadający inne działania wpływające m.in na odczuwanie emocji. Narkotyk ma na celu zwiększenie u człowieka poziomu neuroprzekaźników co prowadzi do do euforii, zwiększonej energii czy też zmian percepcji. Ecstasy - jest to potoczna nazwa tabletek zawierających MDMA, nie jest to jednak narkotyk z czystą zawartością MDMA, tabletki ecstasy często bywają zanieczyszczone lub posiadają one w sobie inne substancje (np. amfetamina, kofeina, MDA, metamfetamina czy tym podobne Chociaż Kalifornia jest jednym z najbardziej postępujących stanów w USA, jeśli chodzi o podejście do substancji psychoaktywnych, problem nielegalnego obrotu MDMA stanowi dalej poważne wyzwanie dla służb mundurowych. Pomimo rosnącego zainteresowania terapeutycznym zastosowaniem tej substancji, czarny rynek MDMA rozwija się dynamicznie. Większość nielegalnego MDMA w stanie Kalifornia często pochodzi z przemytu, m.in z Europy zachodniej, gdzie znajduje się wiele rozwiniętych laboratoriów produkujących ten syntetyczny narkotyk na masową skalę. MDMA jest szeroko rozpowszechnione jeśli chodzi o kulturę klubową w Stanach Zjednoczonych, substancja ta jest traktowana jako narkotyk towarzyski, czyli tzw. “klubówka”, dlatego też przyciąga on setki odbiorców którzy chcą zafundować sobie euforię podczas całonocnej sesji zabawy w klubach nocnych.

**W mieście, na stronach internetowych czy reklamach wydarzeń można zauważyć plakat informujący o koncercie rosyjskojęzycznej folklorowej (z elementami metalu) artystki. Koncert odbywać będzie się w Leliel Concert Hall, a jego przebieg nie jest nigdzie podany. Osoby które bywały już na wystąpieniach Suzy mogą spodziewać się poza mistycznym klimatem przygotowanego performance - celującego pod promocje przyszłej płyty. W support wydarzenia wchodzą tacy artyści jak Criel czy Hope's Path. **

LiBianca "B.I.A" Seethal to reprezentantka Dominikańskiej wyspy na której stawiała swoje pierwsze kroki od urodzenia pod okiem dwójki rodziców, dokładniej to instruktorów tańca, którzy bacznie przyglądali się rozwoju swojego poświęcenia na dwóch nogach, którym oczywiście była buntująca się od zawsze młoda dziewczyna o egzotycznych korzeniach, która zawsze wolała iść swoją ścieżką nie patrząc na to co może ją spotkać w przyszłości. Od najmłodszych lat wychowywana w Dominikańskiej Republice w pewnym okresie swojego życia wyjechała razem z rodziną zaczerpnąć trochę bardziej mniej dzikiego życia do New York City, gdzie bez problemu za klimatyzowała się pośród nużącej codzienności Amerykańskich ulic, pogrążonych w pogoni za pieniędzmi, przestępstwami oraz co najważniejsze w historii dziewczyny muzyką, z którą obcowała od dzieciństwa za pośrednictwem wcześniej wspomnianych rodziców, którzy przesiali ziarenko zgrabnych bioder i ruchów na swoje potomstwo. LiBianca od zawsze była zafascynowana innymi kulturami, bardziej tymi niegrzecznymi względem miejsca w którym chowała się od zawsze, czyli kulturowych tańców nie przekraczających norm godności i wizerunku. Mieszkając w New York City, od razu na dobrą sprawę wpadła w towarzystwo składające się z głów, które preferowały mocne brzmienia, które dziewczyna od razu podłapała swoim charyzmatycznym i ciężkim charakterem, budząc w sobie cząstkę czegoś nowego, cząstkę której nie miała jak wcześniej odkryć przez to, że była blokowana przez miejsce urodzenia, czy chociażby swoich rodziców, którzy zawsze stali nad nią z przysłowiowym pasem, byleby dziewczyna wyrosła na porządną i douczoną dziewoje, która samym widokiem będzie sprawiać wrażenie wyedukowanej i nagminnie porządnej. Niestety ten plan został zrealizowany tylko i wyłącznie w połowie zamysłu dwójki rodziców, ponieważ B.I.A zachowując genetykę, zachowując to co dostała w swoich genach, połączyła to w mix kilku gatunków i swoich upodobań, w coś co dzisiaj nazywa podgatunkami rapu, czyli; DRILL, TRAP, czy gatunkiem muzyki; R&B z którym dziewczyna miała sporo do czynienia przez pobyt w tak naprawdę jednej ze stolic niekonwencjonalnych artystów jak; CardiB, Nicki Minaj, Doja Cat i wiele, wiele innych męskich, czy damskich gwiazd, które wywodzą się z krzykliwych i budzących wywiadów, twórczości i samych wykreowanych w większości twarzy pod bycie interkontynentalnymi gwiazdami, które po dziś dzień robią masę wyświetleń. Sama w sobie dziewczyna ma potencjał na wyrośnięcie poza skalę podziemnego brzmienia, które na obecną chwilę wbrew pozorom nie jest takie złe i naprawdę można w nim wyhaczyć kilka perełek, którą spośród kilkunastu jest właśnie B.I.A, dziewczyna nie bojąca się powiedzieć wprost co ją boli, co jej przeszkadza i czego nie toleruje. Czy lubi być w centrum uwagi? Zależy od sytuacji, pomimo bycia szczerą do bólu osobą, nie mającą żadnych skrupułów do powiedzenia najgorszej prawdy, czasem woli zatrzymać się w miejscu i poczekać aż skaczące wokół niej piranie w końcu zjedzą siebie same, a ona jako piękna syrena będzie mogła zabłysnąć na scenie interkontynentalnej, spełniając swoje największe marzenie o byciu światową gwiazdą jako; autorka tekstów i wokalistka oraz oczywiście tancerka, bo pomimo wielu zmian, które zaszły w jej życiu, dziewczyna stara trzymać się swoich korzeni i wręcz pękać z dumy, na pytania skąd pochodzi i dlaczego znalazła się właśnie tutaj, a nie gdzieś indziej.

@Towarzysz Niedźwiedź w dniu urodzin rezygnuje z funkcji liderskiej w LSCoFD razem z @Jakub15. Wszystkiego najlepszego, nie tylko na serwerze, ale i w ogóle w życiu! Funkcję lidera LSCoFD od teraz piastować będzie @ZSW, a jego zastępcą pozostanie @grtrd. Powodzenia w sprawowaniu swoich funkcji!

**W mediach społecznościowych pojawiła się pierwsza zapowiedź filmu, w którym pojawia się dobrze znany Ubermacht Cypher Drift Spec '21 – samochód, który większość kojarzy nie z toru, a… z wnętrza lokalu Spirits Pizz&Stop. Tak, ten sam egzemplarz, który od dawna przyciąga wzrok gości zaraz po wejściu do środka. Stoi tuż obok baru, otoczony stolikami, neonami i zapachem pizzy z pieca. Z jednej strony – motoryzacyjna wizytówka, z drugiej – część klimatu, który wyróżnia to miejsce. W filmie Cypher pojawia się w kilku scenach – bez sztucznego błysku, ale z charakterem. Kamera nie udaje, że to tylko drift car. Pokazuje go takim, jakim znają go ci, którzy odwiedzają Spirits na co dzień. Surowy, techniczny, ale wpisany w przestrzeń, gdzie motoryzacja żyje na luzie – bez spiny, bez pozerstwa. Nieprzypadkowo to właśnie ten samochód pojawił się na ekranie – to uzupełnienie historii, która zaczęła się nie w garażu, a w lokalu, który od początku był czymś więcej niż tylko miejscem z jedzeniem.**

Public Enemy Number 1 (PEN1/PENI/PDS [PENI Death Squad] lub 737 [Litery z klawiatury starych telefonów] oraz ᛈᛖᚾᛁ [PENI] & ᛈᛞᛋ [PDS]) - To nietypowy gang neonazistowskich skinheadów który jest połączeniem gangu ulicznego i gangu więziennego. Od wczesnych lat 2000, gang silnie się rozrasta z Orange County (hrabstwo w którym jest znaczna przewaga białej populacji) na całą Południową Kalifornie, atakując również pobliskie stany, takie jak Nevada i Arizona. PEN1 uformowało się na tak dużą skale, że bez większego problemu operuje działaniami na ulicy jak i w więzieniu, robiąc tam za żołnierzy którzy trzęsą spacerniakiem dla starszego, bardziej wpływowego białego gangu, znanego jako Bractwo Aryjskie. Uzależnieni od twardych narkotyków, takich jak metamfetamina i heroina, członkowie gangu mają długą i brutalną historie przestępstw na swoich kontach. Pomijając ich problemy z uzależnieniem do ciężkich psychotropów i opioidów, dokonywali oni na ich tle serie kradzieży z włamaniami, morderstw i prób zabójstw. Ich kryminalna plażowa natura w połączeniu z ideologią białej supremacji i kultury nienawiści, sprawiają że są potrójnym zagrożeniem dla społeczności Socal, w szczególności dla kolorowych. Nawet ci którzy nie mają z nimi nic wspólnego i zamieszkują obszary z dala od plażowego narkotykowego świata, mogą paść ich ofiarom przez oszustwa finansowe i przekręty w których są specjalistami. Podstawowe rzeczy, które musisz wiedzieć, to: twoja postać naturalnie musi być białym Amerykaninem z okolic plaży w Vespucci. Najlepiej w przedziale wiekowym 18–21, bo od czegoś trzeba zacząć, a zaczniecie od tego, że wasze postacie będą mocno związane z jakimś środowiskiem — czy to skejterskim (skatepark), surferskim (plaża), motocross, albo po prostu kręci je punkowa scena z Los Angeles. Te cztery gałązki to najlepszy powód, żeby stać się w późniejszym czasie neonazistą. Naturalnie nie zaczynacie gry od łysej głowy, tatuaży i chęci nienawiści. Gracie, jak powiedziałem, nastolatków lub młodych dorosłych, którzy dopiero wchodzą w towarzystwo. Cała wasza gierka musi się opierać na narkotykach, a właściwie uzależnieniu od narkotyków, więc rozgrywkę rozpocznijcie od kupienia działki od skinheada, a gierka później sama się rozkręci, bo w naszej organizacji stawiamy nacisk na detale. Wystarczy zagadać o narkotyki, a chłopaki będą ciągnąć was już dalej. Samym sercem rozgrywki jest Vespucci Beach, które przepełnione jest różnymi wątkami fabularnymi, które wystąpiły w naszej organizacji, więc — jak możecie wywnioskować — naszym najsilniejszym punktem gierki jest hoodplay i agresywny tryb rozgrywki. Lubimy tak samo bardzo stacjonarną rozgrywkę w miejscu, jak i mocny dym, który argumentuje charakter gangu, który od samego początku gramy, czyli PEN1. Jeśli jesteś głodny dobrej gierki, w której wszystko odbywa się IC, a jej członkowie są aktywni codziennie, grając praktycznie od rana do wieczora w różnych grupkach — to jest to miejsce całkiem w pytę dla ciebie. Projekty powiązane: Total Explode Crimes Commited by White Pride Dave Warren aka. SKIPPER (Newport Beach PENI) White-Collar Crimes around Orange County, CA Wymagamy od graczy aktywności i przykładania uwagi do detali rozgrywki — w takim sensie, że jak pożyczycie od kogoś forsę IC i jej nie oddacie, bo będziecie mieli w to wyjebane OOC, to po prostu źle się to skończy dla waszych postaci. Lubimy imersję i sensowną gangową gierkę. Jeśli jesteś typem gościa, który ma zamknięte komory na przyjmowanie wiedzy albo ograniczony czas do dwóch godzin tygodniowo — to raczej nic z tego nie będzie. Lubimy zaradnych gości, którzy oddadzą w grze trochę wiary. Tutaj discord.

Na przełomie lat 90. XX wieku świat finansów po raz pierwszy zetknął się z nowym zagrożeniem – skimmingiem. Choć technologia używana przez oszustów była wówczas prymitywna, już wtedy pojawiały się sygnały, że dane zapisane na paskach magnetycznych kart płatniczych mogą stać się łatwym łupem dla przestępców. Pierwsze przypadki kradzieży danych z kart przy pomocy niepozornych urządzeń montowanych w bankomatach były jeszcze rzadkością, ale zwiastowały nową erę cyberprzestępczości. Prawdziwa fala skimmingu rozpoczęła się jednak w pierwszej dekadzie XXI wieku. Lata 2000–2010 przyniosły dynamiczny wzrost liczby przypadków tego typu przestępstw. Rozwój technologii sprawił, że skimmery – wcześniej dość toporne i łatwe do zauważenia – stały się mniejsze, bardziej zaawansowane i trudniejsze do wykrycia przez zwykłych użytkowników bankomatów. Oszuści zaczęli coraz częściej montować nakładki na czytniki kart, instalować mikrokamery i tworzyć fałszywe klawiatury, które w połączeniu pozwalały im przejąć zarówno dane z kart, jak i kody PIN. Lata 2010–2020 to czas największego rozkwitu skimmingu na całym świecie. Przestępcy działali nie tylko w bankomatach, ale również przy terminalach płatniczych w sklepach, na stacjach paliw, a nawet w hotelach czy restauracjach. Urządzenia służące do kopiowania kart były tak dobrze skonstruowane, że wielu użytkowników nawet nie zdawało sobie sprawy, że padli ofiarą oszustwa. Z danych pozyskiwanych w ten sposób tworzono duplikaty kart, które później były używane do wypłacania gotówki lub zakupów – często w innych krajach, gdzie nie obowiązywały jeszcze nowoczesne zabezpieczenia. Czym tak na prawdę jest skimming? Skimming to jedna z nielegalnych metod pozyskiwania danych z kart płatniczych, polegająca na kopiowaniu informacji zapisanych na pasku magnetycznym karty. Oszuści stosują specjalne urządzenia, zwane skimmerami, które montują w bankomatach, terminalach płatniczych czy innych punktach obsługi kart. Dzięki tym urządzeniom przestępcy mogą przechwycić dane karty, a także kod PIN użytkownika, by potem stworzyć duplikat karty i dokonywać nieautoryzowanych transakcji. Skimming stanowi poważne zagrożenie dla osób korzystających z kart płatniczych, ponieważ często jest trudny do wykrycia przez samych posiadaczy kart. ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Pewien dzieciak zarywając noce na forum dark-netowym, całkowicie przypadkowo odkrył, czym jest skimming. Zafascynowany tematem, postanowił zagłębić się w niego na poważnie, traktując to jako wyzwanie technologiczne, które pozwoli mu poczuć się częścią świata cyberprzestępczości. Przeglądając fora i różne znajdujące się na nich tutoriale, odkrywał, jak skimmery działają, jak je montować oraz jakie urządzenia i technologie są niezbędne do skutecznego przechwytywania danych z kart płatniczych – w tym mikrokamery, fałszywe klawiatury czy urządzenia do przechwytywania PIN-ów. Jego celem było zrozumienie wszystkiego, by stworzyć z tego w pewnym sensie dobre źródło dochodu, traktując to jako sposób na uzyskanie przewagi w tej mrocznej dziedzinie. Z każdą godziną spędzoną na nauce, czuł, że wkracza w zupełnie nową, tajemniczą drogę, w której każdy błąd może go dużo kosztować.

** Na profilu pojawił się nowy wpis ze zdjęciem w sekcji darmowej. ** [ŚLEDŹ PROFIL TUTAJ]

Podsumowanie Kwiecień 2025 Kwiecień, dla artysty zdecydowanie nie był łaskawym miesiącem. Począwszy od pokazywania się na wielu eventach w otoczeniu raperów takich jak Adonis , Naybaagkuy40 , Nay$tar. , Babykid, da rollin Demon, aali-bee, quvzy do późniejszego obrzucenia falą krytyki przez znany portal Celebrity Preview artykule kolejny dzień, kolejne zderzenie patologii z rzeczywistością. Artysta, wraz z grupą wcześniej wymienionych raperów (nie wszyscy) oraz znanym w branży muzycznej Farush Bojaxhiu zostali zatrzymani przez służby wieczorem na parkingu w centrum miasta, z bronią automatyczną (nie wszyscy) podczas prób kręcenia teledysku do utworu, który do dziś nie ujrzał światła dziennego. Dwa dni po pozostaniu uwolnionym od całej sprawy, Dezthemenace miał zaszczyt wrzucić do sieci kawałek noszący tytuł GET IN YO wyprodukowany przez dość znany w świecie muzycznym kolektyw stworzony przez Daevion Epps i Mayhem Percy czyli Libiduo. Kawałek wcześniej zapowiadany przez artystę, został przyjęty całkiem dobrze na scenie podziemi Los Santos, jednak znaleźli się i Ci - którzy wypowiadali się na jego temat w złym świetle. Dwa dni później dość nie spodziewanie artysta musiał pożegnać swojego bliskiego przyjaciela Khyree Ross alias. Babykid. Jedenastego kwietnia podczas koncertu Vienna Bohannon i Solana Woods przed klubem Mirage Night Club doszło do niespodziewanego ataku Drive-by, w wyniku którego swoje życie na miejscu utracił młody raper Khyree Ross. Wielu ludzi mogło zaobserwować Dezthemenace wraz z Adonis gdy trzymali na rękach rannego Khyree, w ostatnich chwilach jego życia. Dwa dni później trzynastego kwietnia, pod klubem umieszczonym w bogatej dzielnicy Vinewood, doszło do kolejnego ataku Drive-by, tym razem na życie Nay$tar. Atak wrogów okazał się skuteczny, gdyż zaledwie piętnaście minut później u wrot placówki medycznej w dzielnicy Davis, Nay$tar zmarł, zadawając kolejny cios dla nieświadomego Desmonda, który w ten czas również na tej samej akcji został postrzelony dwukrotnie przez zabójców jego brata z innej matki, przez co spędził dwie doby w placówce medycznej, jednak wyszedł z niej cały i zdrowy, z opatrunkami na brzuchu i coraz gorszym nastawieniem do życia, przez ilość krwi która została wtedy przelana przez pare dni życia siedemnastoletniego artysty. Trzy dni później, czternastego kwietnia poprzez ustawienie automatycznej publikacji przez artystę, na kanale Sound Cloud Dezthemenace pojawił się wcześniej już zapowiadany kawałek IF I CAN produkcji Juana Nieves, który w jakimś stopniu został stworzony po to by artysta mógł wyrzucić z siebie bardzo ciężkie i szczere uczucia, oraz by utwór w pewnym sensie stał się dla rapera wartością sentymentalną, gdyż podczas tworzenia utworu, towarzyszyły mu ciężkie emocje i wiele wspomnień, które ciągle grały gdzieś z tyłu głowy artysty, bo w każdym z nich widział swoich bliskich przyjaciół, którzy przedwcześnie opuścili świat. Kawałek zyskał dość podobne noty do poprzedniego, zebrał swoje owacje, ale również i krytykę. Przez następny tydzień na social mediach artysty wybrzmiewała prawie codziennie cisza, która była spowodowana żałobą spowodowaną zdarzeniami z poprzednich tygodni. Jednak ostatecznie w poniedziałek dwudziestego pierwszego kwietnia, na kanale Sound Cloud artysty, znalazł się kawałek, nagrany pare tygodni wcześniej, pare dni po śmierci Khyree Ross, i kilka godzin przed śmiercią Naheim Percy Jr. Mianowicie mowa o kawałku WALK DOPE produkcji Harry Love alias quvzy. Podsumowywując, kwiecień dla artysty, był miesiącem pełnym trudu, emocji i żałoby, która wypełniła serce artysty i odmieniła całkowicie jego pogląd na świat..