dwqjotzet

Blackframe Industries Blackframe Industries od lat pozostaje jedną z największych zagadek amerykańskiego półświatka. Nikt nie potrafi wskazać konkretnego człowieka, który nią kieruje, ani miejsca, które można byłoby nazwać główną siedzibą. Mimo to nazwa ta regularnie pojawia się w rozmowach przemytników, gangów i pośredników zajmujących się handlem kontrabandą. Wystarczy jedno słowo „Blackframe” by każdy wiedział, że chodzi o towar najwyższej klasy, dostępny wyłącznie dla nielicznych. Broń oznaczana tym mianem nie posiada numerów seryjnych prowadzących do producenta, nie figuruje w żadnych rejestrach i nie przypomina przypadkowych konstrukcji składanych przez amatorów. Każdy egzemplarz jest wyjątkowy. Powstaje na konkretne zamówienie i często zawiera rozwiązania, których nie spotyka się w seryjnych modelach. Krążą plotki, że niektórzy klienci są w stanie czekać miesiącami, zanim ich zamówienie zostanie ukończone. Sama sieć działa w sposób, który przez lata pozwalał jej pozostawać poza zasięgiem organów ścigania. Poszczególne warsztaty funkcjonują niezależnie od siebie i rzadko utrzymują bezpośredni kontakt. Ludzie zaangażowani w przedsięwzięcie znają tylko kilka osób ze swojego otoczenia, a większość z nich nigdy nie spotkała tych, którzy znajdują się wyżej w hierarchii. Dzięki temu aresztowanie jednego pośrednika lub zamknięcie pojedynczego punktu produkcyjnego nie prowadzi do upadku całej struktury. Według krążących historii wszystko zaczęło się od serbskiego imigranta, który po latach obracania się w świecie narkotyków uznał, że znacznie większe pieniądze można zarobić na handlu bronią. Początkowo pracował sam, wykonując niewielkie zlecenia dla ludzi, których znał osobiście. Z czasem jego wyroby zaczęły zdobywać reputację, a kolejne osoby zaczęły naśladować jego sposób działania. Nazwa Blackframe przestała oznaczać jednego człowieka i stała się czymś więcej – symbolem anonimowości, dyskrecji i jakości. W świecie przestępczym mówi się, że posiadanie Blackframe'a jest oznaką pozycji. Nie jest to sprzęt dla ulicznych zbirów ani przypadkowych rabusiów. Trafia przede wszystkim do zawodowych najemników, organizacji przestępczych i ludzi dysponujących odpowiednimi pieniędzmi oraz kontaktami. Wielu twierdzi, że zdobycie takiej broni jest trudniejsze niż samo znalezienie kupca na narkotyki czy fałszywe dokumenty. Przez lata federalne agencje i lokalne wydziały policji próbowały dotrzeć do osób stojących za całą siecią. Wiele razy ogłaszano sukcesy, rozbijano kolejne warsztaty i zatrzymywano pośredników. Za każdym razem jednak po kilku miesiącach na ulicach ponownie pojawiały się nowe egzemplarze. Dla śledczych Blackframe Industries stało się niemal legendą organizacją, która być może nie ma jednego przywódcy i od dawna żyje własnym życiem, przekazywana z rąk do rąk przez ludzi, którzy nigdy nie poznali twórcy całego przedsięwzięcia. Wśród przestępców krąży nawet powiedzenie, że „możesz zabić człowieka, ale nie zabijesz Blackframe”. Nikt nie wie, ile jest warsztatów, ilu ludzi pracuje dla sieci ani kto podejmuje najważniejsze decyzje. Być może nie istnieje już żaden szef. Być może Blackframe Industries dawno przestało być organizacją, a stało się ideą, którą kolejne pokolenia ludzi z półświatka przekazują sobie nawzajem.

ZAPIERDALAMY!