Znajdź zawartość

[2001, Vinewood, Los Santos] To tutaj urodziła się, jak to mówili ludzie, 'czarna owca' czy 'mroczne dziwadło' pod imieniem Isolde. Amerykanka, lecz z pradziada pochodzenia walijskiego. Dorastała ona w mieście, które nigdy nie śpi, a jednak potrafi być martwe jak cmentarz. Od najmłodszych lat wyróżniała się charakterystyczną ciszą. Była wiecznie zamyślona i zbyt spokojna jak na dziecko, jakby słuchała dźwięków, których inni nie byli w stanie usłyszeć. Ludzie mówili, że ma „dziwny wzrok”, a ona po prostu widziała więcej. Jej rodzice są wykładowcami na ULSA. Spokojni, akademiccy, zupełnie przeciwieństwo córki. Nigdy do końca nie pojmowali, skąd w Isolde tyle mroku i hałasu. [2011, Hawick, Los Santos] Pierwszy raz poczuła to coś w wieku dziesięciu lat, kiedy przypadkiem trafiła na kasetę z Sepulturą, zostawioną przez kuzyna w starym odtwarzaczu. Brudny, ciężki dźwięk wbił się w nią jak drzazga, której nie dało się wyciągnąć. Od tamtej pory wszystko inne – radio, pop, szkolne chóry - brzmiało jak plastik. Rodzice wierzyli, że odpowiedzią na jej fascynację „tym diabelstwem” będzie klasyczna edukacja. Wysłali ją na lekcje muzyki, gdzie uczyła się nut i harmonii. Nie przewidzieli jednego - teoria stała się paliwem dla jej własnego chaosu. [2023, Mirror Park, Los Santos] W wieku 22 lat dołączyła do zespołu Carrion Bloom. Grali thrash – szybki, brudny i głośny. Próby odbywały się w dusznych garażach, gdzie powietrze było cięższe od potu i dymu. Ale im większy był ogień, tym szybciej się wypalił. Po kilku miesiącach dramatów i kłótni zespół się rozpadł. Po rozpadzie Isolde na długi czas odsunęła się od muzyki. Nie dotykała basu, nie śpiewała, nie myślała o scenie. Aż do czasu... [2025, Vespucci Beach, Los Santos] Czas ją zmienił. Po przeprowadzce na 'swoje', zmienieniu mindset'u i złapaniu pracy w Call Center znów zgarnęła zakurzony bas. Brzmienie się w nią wbiło, jakby na nowo odkryła swój talent. Zaczęła wracać do starych nawyków. Przeglądała swoje stare notatniki, grała dla siebie covery z różnych gatunków muzycznych. Podczas niektórych wieczorów, gdy akurat zaglądała do pobliskiego baru "GUTS", miała okazję wypróbować się na nowo na scenie. Mimo tego, że często podczas nich była pod wpływem alkoholu i używek, czuła się cudownie, pokazując swój talent chociażby kilku osobom spod sceny lub baru. Z czasem te małe, niepozorne występy zaczęły budzić w niej coś, co myślała, że dawno obumarło - tę dziką, surową potrzebę tworzenia. Każdy kolejny losowy wieczór w "GUTS” sprawiał, że muzyka jakby nigdy jej nie opuściła. [December 2025, Los Santos] Powrót do instrumentu w barze "GUTS" był jedynie iskrą, która wywołała pożar. Jesień i zima 2025 roku stały się dla Isolde czasem totalnego zamknięcia w procesie twórczym, ale i niespodziewanego przełomu w życiu prywatnym. Grudzień przyniósł spotkanie z Mike’em Broadhurst'em w Magnolii - międzynarodową gwiazdą pop'u. Mimo wielu wcześniejszych zawodów miłosnych i rozczarowań, które Isolde latami przepracowywała w swojej głowie, tym razem poczuła, że trafiła na właściwą osobę. Zżyli się ze sobą błyskawicznie, co zaowocowało przeprowadzką Isolde do jego willi na Vinewood. Końcowo ich relacja została przypieczętowana ślubem w Barcelonie - mieście, do którego Mike uwielbia wracać i które stało się dla nich symbolicznym azylem z dala od zgiełku Los Santos. Od tamtej pory prywatnie nie ma Isolde Vaughn - jest za to Isolde Broadhurst, jednak w świecie muzyki dalej istnieje z poprzednim nazwiskiem. Wokalistka przez ten czas obsesyjnie pracowała nad swoim pierwszym poważnym uderzeniem - utworem "Umbraeta" oraz EP'ką "Burning Nights". To właśnie w tym okresie, w domowym zaciszu, surowy bas zaczął współgrać z mroczną siłą i tekstami, które nie były już tylko zapisem chwili, ale próbą egzorcyzmu na własnych wspomnieniach. Grudzień przyniósł jeszcze jeden ważny akcent - mini-release "Sentinels", stworzony wspólnie z jej bliską przyjaciółką, Calveris. Ten wspólny projekt był pomostem między jej dawnym, garażowym chaosem a nową, bardziej świadomą formą wyrazu, udowadniając, że Isolde potrafi odnaleźć muzyczną chemię z drugą osobą, nie tracąc przy tym swojego mroku. [2026, Vinewood Hills, Los Santos] Dziś życie Isolde zyskało zupełnie inny rytm. Dziewięć miesięcy po barcelońskim ślubie na świat przyszedł ich syn, Chase. Obecnie, dwa miesiące po narodzinach małego, Isolde uczy się godzić rolę matki z naturą "czarnej owcy". Choć mieszka w luksusowym otoczeniu wzgórz, rzut beretem od swoich rodziców, nie straciła dawnej krawędzi. Macierzyństwo i stabilizacja u boku Mike'a nie uciszyły jej demonów - one po prostu zyskały nowe imiona i bezpieczne miejsce w jej muzyce. TWÓRCZOŚĆ Covers Bass Cover | BMTH & Ed Sheeran - Bad Habits Bass Cover | SlipKnoT - Spit It Out Guitar Cover | Muse - Supermassive Black Hole Bass Cover | ABBA - Gimme, gimme, gimme! Albums, EP's & Songs Isolde 'IV' Vaughn - Umbraeta (Official Video) Calveris x IV - Sentinels [MINI-RELEASE] Isolde 'IV' Vaughn - Burning Nights [EP] WYSTĘPY "Rock Night" by GUTS. (bas & singiel) Spontaniczny support dla Aeri Hae w G-Spot (2 single) Spontaniczny występ na imprezie organizowanej przez ATD. Promocja nadchodzącego mini-release wraz z Calveris

Jackie Thompson jest muzykiem, którego życie jest pełne kontrastów: Brutalny świat klubów motocyklowych i gangów oraz jego nowo odkryta głęboka miłość do muzyki w Los Santos. Jako basista The Hierophant wnosi do swojego brzmienia ciężar, rytm i doświadczenie, których nie można kupić ani nauczyć się w szkołach muzycznych. Jego ciało jest jak otwarta księga, pokryta tuszem. Tatuaże pokrywają prawie każdą część jego skóry, od pleców po dłonie. Niektóre z nich to ślady jego lat spędzonych w klubie motocyklowym, inne to symbole jego dawnych powiązań z rodziną Reedów i Cornbread Nation, grupą przestępczą działającą w Sandy Shores. Ale co najważniejsze, upamiętniają braci, których stracił po drodze. Imiona wygrawerowane na żebrach, krzyże na ramionach, data ostatniego spotkania ukryta między wierszami zapisanymi czarnym atramentem. Dla Jackiego to nie tylko ozdoby, ale historia jego życia, którą nosi każdego dnia. Przez lata odnalazł delikatną równowagę między lojalnością wobec braci a własnymi marzeniami. Świat motocykli nauczył go siły, ale także tego, jak szybko można wszystko stracić. Po upadku Cornbread Nation wielu jego przyjaciół zniknęło. Niektórzy poszli do więzienia, inni zostali pochowani na cmentarzach. Jackie wiedział, że jeśli zostanie, prędzej czy później podzieli ich los. Los Santos było jego jedyną ucieczką. Zabrał ze sobą tylko te rzeczy, które miały dla niego największe znaczenie - Motocykl, stare zdjęcia i wspomnienia, które nigdy nie wyblakną. W nowym mieście szybko znalazł miejsce w świecie muzyki. Hierophant był zespołem, który potrzebował kogoś takiego jak on. Muzyk o ciężkim, głębokim głosie, który potrafił nie tylko grać, ale i czuć każdą nutę, każde drgnienie każdej struny. Dziś, kiedy Jackie wychodzi na scenę, ma swój rytuał. Zanim zagra pierwszą nutę, kładzie dłoń na jednym ze swoich tatuaży. To jego cicha modlitwa, hołd dla tych, którzy nigdy nie usłyszą jego gry. Ale on gra dla nich, dla tych, którzy przeżyli swoje życie na krawędzi.

Jack Müller - Urodzony 1 grudnia 1997 w Los Santos. Drugi syn dwójki Niemieckich migrantów Marie i Paul'a, w samej muzyce osoba obracająca się od dziecka - lecz jak w każdej rodzinie musi znaleźć się czarna owcą którą był właśnie Jack, za swoją miłość obrał sobie cięższe brzmienie w którym stał się praktycznie mistrzem. Mimo wielu wzlotów i upadków, gdzie do upadków można zaliczyć odwyk alkoholowy - Jack stał się personą dość rozpoznawalną z powodu bycia głową zespołu Lost Empire, które zapoczątkował wraz ze swoimi przyjaciółmi, lecz jak to wszędzie bywa, każda rzecz przeżywa lepsze i gorsze chwile przez co skład zespołu zmieniał się kilkukrotnie - sam zespół odniósł wiele sukcesów swoimi działaniami, lecz nie osiągnąłby tego samemu gdyby nie współpraca z Astaroth Records która trwa do dziś. Jack jest multiinstrumentalistą posługującym się gitarą basową którą przez długi czas zasilał szeregi swojego zespołu, jak i gitarzystą samoukiem gdzie duży wkład w jego umiejętności miała współpraca z wieloma uzdolnionymi artystami, Jack jako osoba ambitna i będąca nazwanym wizjonerem przez członków swojego zespołu, nie zamyka się w swojej zespołowej bańce, przez co chce tworzyć muzykę na wiele frontów dając z niej radość swoim słuchaczom - ponieważ uważa to za najważniejszą rzecz w tym co robi. Jack osiągnął wiele rzeczy z Lost Empire, lecz czy samemu podoła? Odpowiedź na to pytanie poznamy w swoim czasie. Zespoły: Lost Empire - Wokal i Bass Deception - Gitara prowadząca Lista utworów: Lost Empire: Lost Empire - Flames Lost Empire - Savage Kill Seth Dagaard x Lost Empire - Reality Check Lost Empire - The Run for Life (Utwór zapowiadający album "Forgotten") Lost Empire - Past Reflections Deception: Deception - True Colors Plague Doctors: Plague Doctors - Feast Solowe utwory: Jack Müller - Redemption Jack Müller - "Bravery" - wraz z całą akcją #mancancrytoo odnośnie zdrowia psychicznego mężczyzn List krążków: Lost Empire EP - Lost Lost Empire LP - Forgotten Deception - True Color EP Wyróżnienia: EP Lost wyróżniona na 5 miejscu w NORM100 Wzmianki: Akcja w moka gdzie Jack z zespołem stał za ladą sprzedając kawe - dochód przeznaczony na schronisko z dopłatą 50.000$ od Jack'a Koncerty: [29.06.23] Support przed Souls Evisceration w Hakael [07.07.23] Koncert na festiwalu ALTERDOME [20.07.23] Hakael Dress Like a Rockstar (koncert z coverami) [22.07.23] Koncert w Vampire Night Club [20.01.24] Powrót Lost Empire po przerwie - koncert z darmowym wejściem w dawnym Hakaelu [KLIK] [24.02.24] Koncert w Moonlit Pub How to play with Lost Empire (VTUBE): Darkness with Jack and Kyler Mindless with the Band Vein with half of the band Luźne Vlogi Jack Muller Vlog - Deception Social media: Life Invader Jack'a

Morgan Svendsen - urodzony 5 stycznia 2001 roku, jest basistą samoukiem o korzeniach norweskich, którego życie przeplata się z dźwiękami gitary od najmłodszych lat. Żyjąc w rodzinie pełnej miłości do muzyki, Morgan szybko zakochał się w brzmieniach gitarowych, marząc o dniach spędzonych na scenie i o kreowaniu własnych kompozycji. Jednak jego młodość nie była pozbawiona wyzwań. W wieku nastoletnim, Morgan znalazł się w toksycznej spirali bójek i aktów wandalizmu, które przysporzyły mu wiele problemów. Był to dla niego trudny okres, w którym niezrozumienie otoczenia oraz brak właściwego wsparcia skłoniły go do podejmowania złych decyzji, które pogłębiały jedynie jego problemy. Po ukończeniu 17 lat, Morgan odkrył nową drogę w świecie muzyki - gitarę basową, co okazało się punktem zwrotnym w jego życiu. To właśnie w tym instrumencie znalazł wyraz swoich emocji i pasji. Muzyka stała się dla niego nie tylko sposobem na ucieczkę od trudności, ale także katalizatorem do samorozwoju i wyjścia na prostą. Obecnie, Morgan znalazł zatrudnienie jako barman w lokalnym barze. Praca ta, choć niezbyt prestiżowa, pozwala mu utrzymać się i przetrwać. Niemniej jednak, to muzyka nadal pozostaje centrum jego życia. Morgan nagrywa covery znanych utworów muzycznych i publikuje je na swoim kanale V-Tube, gdzie dzieli się swoją twórczością ze światem. To dla niego nie tylko sposób na wyrażenie siebie, ale także forma terapii i lekarstwo na codzienne wyzwania. SOCIAL MEDIA: LI: Morgan Svendsen V-Tube: MS Official MATERIAŁY: Lamb of God - Walk With Me In Hell (Bass Cover) Social Therapy - Bloody Marry (Bass Cover) Soul Evisceration - A Little Note To Friend (Bass Cover) Pandora - Dancing in Hell (Bass Cover) DECEPTION - True Colors (singiel) DECEPTION - True Colors Extended Play (EP) Jack Muller - Redemption KONCERTY: [01.04.2024] Pandora Is Getting Old - Birthday Live Music Party [06.04.2024] Koncert Czarnej Wdowy w Total Explode [20.04.2024] Koncert Deception na Outlaw Showdown Primal Xtreme [28.04.2024] Koncert Deception Demolition Derby Crash Racing by Fuzzy & Ron Oil [08.05.2024] Koncert Deception w Future Pub WZMIANKI: Rozstanie Eelisa i Fehu, powstanie Deception Gitarzysta z rąk Jack Muller występuje w Total Explode Moi mili, najważniejsze jest poprawne uwodzenie