Znajdź zawartość

**Do sieci, na portale streamingowe artystki jak i podmiotów z nią związanych trafia pierwszy od dłuższego czasu w PEŁNI ANGLOJĘZYCZNY SINGIEL. Utwór zatytułowany 'Forests of Fey' jest otwarciem i zapowiedzią EP nad którą obecnie nastolatka pracuje - w charakterze mocno zbliżony wykonaniem do brzmień z WIMI NEXT STAR gdzie swoimi sopranami jak pozostałymi oktawami na których zbudowała większość dotychczasowej twórczości zdobyła część serc słuchaczy. Sam tytuł jest początkiem nowej historii, jak ta zapowiadała na swoich social mediach czy ostatnim koncercie z Noc Kupały - kolejne wydania zaczną być nowymi brzmieniami z zachowaną treścią inspirowaną w dalszym ciągu swoimi rdzennymi i ojczystymi wierzeniami, kulturą. W utworze przeważają chórki nagrane w kilku wersjach wokalnych Suzy i przeplecione przez siebie, wydanie jest typową produkcją podchodzącą pod metal symfoniczny, w pełni anglojęzyczne. Jak można sie spodziewać po tytule nastolatka przyszły projekt EP poświęci opowieściom z lasów - i na tym też pewnie się skupi w kolejnych do niej wydaniach. Dzięki roku nauki na kierunku muzycznym; podczas uczęszczania na University of San Andreas oraz intensywnym ćwiczeniom z m. in. profesorem Walterem Albright (w tym z pracami nad 'Magicznym Fletem' W. A. Mozarta i innymi operami) Suzanna mogła znacznie wyćwiczyć swój wokal na tyle aby poza przejściem w nowy gatunek również i doszlifowała swoją płynność wokalną i zachowanie akcentu. Na perkusji zasiadł rodak Suzanny - Yakov @Lando, gitara basowa przypadła Cassiusowi @kage-, prowadząca i rytmiczna zostały dograne przez nastoletnią artystkę. Nagranie jest jakości studyjnej, pozbawione jakichkolwiek zakłóceń czy niedoskonałości. Za stworzenie solówki pod nagranie odpowiedzialny jest Cassius - ta została podbita bębnami Yakova tworząc wprowadzenie i stałe tło do chóru artystki. ** Wokal i tekst: Suzy Gitary: Suzanna, Cassius Arcenaux @kage- Perkusja: Yakov Tikhonovich @Lando Produkcja: Suzy & banda... -> Tekst -> Wydatki -> Rozgrywka i inne screeny -> Reklama -> Dane postaci

** Chwile po północy, dwudziestego piątego stycznia na V-TUBE kolejno na portale streamingowe Suzy trafił utwór undergroundowej artystki. Utwór zawiera oznaczenie #WIMINEXTSTAR co wskazuje że ta docelowo stworzyła nagranie na potrzeby konkursu organizowanego przez Daily Globe. Nagranie nie jest jakości studyjnej, jednak nagrane na tyle dobrze i wykończone by nie było żadnych zakłóceń w nim. Ku zaskoczeniu odbiorców, i w celu dostosowania sie do radiostacji i języka w jakim ta operuje - utwór został wydany po angielsku - jednocześnie stając sie PIERWSZYM UTWOREM Suzanny wykonanym w w/w języku. Sam gatunek w jakim został stworzony można podpisać pod goth - metal, metal symfoniczny w którym wykorzystuje w pełni swoją oktawe i operowe tonacje na potrzeby utworu. Tytuł nawiązuje do 'zakazanej opowieści' co potwierdza też treść utworu która jest historią o miłości, najprawdopodobniej miłości spełnionej po śmierci obu gnących za sobą dusz. Pierwsza zwrotka opowiada historie kobiety, tęskniącej za kimś kogo straciła - miłości straconej. Druga zwrotka opowiada o stracie i śmierci - natomiast trzecia i ostatnia o ponownym spotkaniu sie kochanków, najprawdopodobniej po śmierci kobiety. Utwór to nic innego jak mroczna ballada o sile miłości, której nawet śmierć nie jest w stanie pokonać. ** (napisy w klipie) Tekst: Social Media Suzanny

MARGOTH - (Ur. 9 września 1997 roku w Carcer City) to wokalistka, wiolonczelistka i autorka tekstów. Rozpoczęła swoją edukację muzyczną w wieku trzech lat od nauki gry na pianinie, a w wieku czterech lat na wiolonczeli. Kontynuowała naukę gry na obu tych instrumentach do ósmego roku życia, kiedy to zdecydowała poświęcić się wiolonczeli. Mając 10 lat wygrała swój pierwszy konkurs, natomiast później nie odnosiła już znaczniejszych sukcesów. Kariera szybko ustąpiła drogi problemom wychowawczym oraz wyprowadzce do Los Santos, którą ciężko zniosła przez okres buntu. Rodzice w nadziei na jej powrót do muzycznej miłości, zapisali ją do katolickiej szkoły, mając nadzieję, że środowisko odpowiednio ją wyciszy. Dziewczynie odsłoniło to światopogląd, sprawiając że bardziej zaczęła się interesować kwestiami psychologicznymi oraz filozoficznymi. Jako główną życiową mantrę przyjęła sobie Satanizm laveyański, natomiast sama wstąpiła do Kościoła Szatana i była jego aktywną działaczką do czasów studenckich, gdzie poznała Tuckera, który wprowadził młodą wokalistkę w studenckie życie. Tam też w celu poprawy swojego samopoczucia zaczęła eksperymentować z narkotykami, które chłopak jej dostarczał, obracając się głównie wokół heroiny, która znacząco wpłynęła też na jej stan psychiczny. Wtedy też wyostrzyły się jej cechy socjopatyczne, a także wyróżniająca się antypatia do ludzi. Przerwała studia trafiając na detoks, na którym przebywała półtora roku. Po całkowitym przejściu na metadon wróciła na studia, na których obroniła swoją pracę na temat wpływu narkotyków na ludzką psychikę. W późniejszym czasie jej los skrzyżował się z trójką innych muzyków: Raven Morgan, Ulrikiem Erikksenem oraz ponownie z Tuckerem Schuldinerem, który zaprosił ją do zespołu PHOBIA, by zajęła miejsce niedawno zmarłej Tiffany Bidman, która utworzyła podwaliny dla kapeli, jednak nie zdążyła wykonać żadnego ruchu. Młody zespół początkowo kierował się za decyzją zmarłej liderki w kierunku mieszanki Heavy Metalu i Nu Metalu, czego ślady można odnaleźć w przewijających się w twórczości kapeli fragmentach nagrań z "matką" PHOBII. Margaret przyzwyczajona do innego rodzaju muzyki, zaczęła z pomocą swojej wiolonczeli tworzyć pierwsze piosenki zespołu bardziej ściągające go na gatunek Metalu Symfonicznego. Wkrótce zespół wydał swój pierwszy album pod studiem 160, który zajął się również dystrybucją płyt na terenie sklepów muzycznych w mieście. Fani gatunku pokochali styl PHOBII, który idealnie wkomponował się w gusta, uzupełniając lukę. Sam zespół organizował również koncerty przy wsparciu lokalnych klubów i barów, gdzie zbierał pod sceną stosunkowo dużą widownię - w tym ludzi niezwiązanych bezpośrednio z muzyką symfoniczną. W późniejszym czasie kapela wstrzymała swoją aktywność, według plotek przez różnicę poglądów członków zespołu co do dalszego rozwoju i kierunku jaki miał zespół obrać. Mówiono również o powrotu Margoth do nałogu, co skłoniło resztę członków zespołu do zakończenia działalności. W odstępie miesiąca jednak na światło dzienne wyszedł projekt realizowany przez wokalistkę i zmarłą tragicznie producentkę z 101 RECORDS - RXXPERES, zaprezentowany finalnie podczas imprezy halloweenowej organizowanej przez studio w klubie CLOUDS, co przez starych fanów mogło być znakiem, że ich ulubiona wokalistka pojawi się w najbliższym czasie z nowym projektem - już solowym - pod skrzydłami Blake'a Rawlingsa. TWÓRCZOŚĆ: Phobia - P H O B I A [EP] Margoth - End of the line [EP] Margoth - Angel of Darkness [Single] WZMIANKI: Wywiad "SELF NEWS 063. | MARGOTH - odcięcie się od przeszłości, wspaniała teraźniejszość i eksperymentalna przyszłość" [vTube] Wywiad z Chenile Carter - czyli więcej o LE Foundation, ich projektach, oraz planach. Profil WAV udostępnił reklamę koncertu Margoth w TOTAL EXPLODE PAPPARAZZI/ARTYKUŁY: 001. WIMI REVIEVW - "End of the line" czyli MARGOTH z nowym materiałem! Celebrity Preview - Blake Rawlings organizuje sesję zdjęciową na grobie Kate Rose u boku Chenille Carter & Nannie Larocque Celebrity Preview - Jill Skjeggestad wraca do buszowania po śmietnikach, a pomagać jej będą Moxxxy oraz Margoth! 005. WIMI REVIEW - Wyjątkowe głosy z naszej lokalnej sceny Rockowej i Metalowej

PHOBIA Zapoczątkowany przez Tiffany Bidman zespół heavy metalowy, który w pierwotnym składzie posiadał takie osoby jak D.W. Ghost na gitarze oraz perkusistę Ulrika Eriksena, a sama założycielka pełniła rolę wokalu. Wszystko zostało zapoczątkowane w marcu 2022 roku. Wiele prób w piwnicy, wiele przepitych nocy członków zespołu, a wszystko po to, by ostatecznie dopiąć się jako drużyna. Wraz z upływem czasu następowała rotacja osób w zespole - sam Ghost zaginął, a na jego miejsce weszła Raven Morgan (znana już z występów między innymi przy zespole Dick in Dixie) oraz Tucker Schuldiner. Phobia już wtedy przygotowywała się do pierwszych występów, ale wszystkie plany zepsuła nagła śmierć założycielki i wokalistki Tiffany Bidman, która zginęła z rąk The Lost Motorcycle Club - głównie przez powiązania jakie miała z tym klubem motocyklowym. Nastąpił wtedy przymusowy zastój w rozwoju i koniec końców Bidman została zastąpiona przez Margaret Lecter. Wraz z takimi zmianami cały zespół zmienił trochę profil granej muzyki i Phobia poszła bardziej w metal symfoniczny - głównie za sprawą Lecter, która wniosła do zespołu swoją wiolonczelę i nietuzinkowy śpiew. Na obecną chwile zespół dopina swój pierwszy album i ma już dziewiczy występ na scenie w klubie Odium, który przebił oczekiwania względem zainteresowania samych członków Phobia. Margaret Lecter (wokal, wiolonczela) Urodzona 9 września 1997 roku w Carcer City. Wokalistka, wiolonczelistka i autorka tekstów. Rozpoczęła swoją edukację muzyczną w wieku trzech lat od nauki gry na pianinie, a w wieku czterech lat na wiolonczeli. Kontynuowała naukę gry na obu tych instrumentach do ósmego roku życia, kiedy to zdecydowała poświęcić się wiolonczeli. Mając 10 lat wygrała swój pierwszy konkurs, natomiast później nie odnosiła już znaczniejszych sukcesów. Kariera szybko ustąpiła drogi problemom wychowawczym oraz wyprowadzce do Los Santos, którą ciężko zniosła przez okres buntu. Rodzice w nadziei na jej powrót do muzycznej miłości, zapisali ją do katolickiej szkoły, mając nadzieję, że środowisko odpowiednio ją wyciszy. Margoth - jak lubi o sobie mówić - odsłoniło to światopogląd, sprawiając że dziewczyna bardziej zaczęła się interesować kwestiami psychologicznymi oraz filozoficznymi. Jako główną życiową mantrę przyjęła sobie Satanizm laveyański, natomiast sama wstąpiła do Kościoła Szatana i była jego aktywną działaczką do czasów studenckich, gdzie poznała Tuckera. Tam też w celu poprawy swojego samopoczucia zaczęła eksperymentować z narkotykami, obracając się głównie wokół heroiny, która znacząco wpłynęła też na jej stan psychiczny. Wtedy też wyostrzyły się jej cechy socjopatyczne, a także wyróżniająca się antypatia do ludzi. Przerwała studia trafiając na detoks, na którym przebywała półtora roku. Po całkowitym przejściu na metadon wróciła na studia, na których obroniła swoją pracę na temat wpływu narkotyków na ludzką psychikę. Raven Morgan (gitara prowadząca) Urodzona 30 maja 2001 roku w Vice City. Od początku jej życie nie było usłane różami. Ciężki dom, patologiczni rodzice oraz bieda spowodowały, że zaczęła odcinać się od rodziny, uciekła w stronę satanizmu filozoficznego gdzie poznała garstkę ludzi, których mogła nazwać bliższymi. Nie trwało to jednak długo, gdyż została zabrana do domu dziecka, gdzie po krótkim czasie trafiła do rodziny zastępczej. Nie spodobało jej się to i zaczęła się wymykać, a nawet kłamać odnośnie molestowania z ich strony tylko po to, aby się od nich uwolnić. Jej życie odmieniło się dopiero w momencie gdy poznała Ruby Cooper, jej obecną matkę. Szybko złapały wspólny język oraz stworzyły prawdziwą, rodzinną więź. Ciągle żyła w otoczeniu muzyki, koncertów oraz metalowych grup społecznych. Z uwagi na to, iż jej matka sama była gitarzystką sławnej Raven Lockheart to zaczęła odświeżać z nią zapomniany talent gry na elektryku. Dzięki temu mogła wystąpić epizodycznie na scenie razem z chłopakami z Dick in Dixie, których darzy wielkim szacunkiem. Jednak po śmierci zespołu postanowiła sama spróbować swoich sił w karierze muzycznej. Została wciągnięta przez ówczesną wokalistkę zespołu PHOBIA - Tiffany Bidman. Tucker Shuldiner (gitara basowa, wokal) Urodzony 12 stycznia 1994 roku w Liberty City - basista, gitarzysta, wokalista, facet wychowany na przedmieściach Liberty City. Nigdy nie ukończył ani nie zaczął żadnej szkoły muzycznej. Jego doświadczenie muzyczne opiera się na grywaniu po garażach, czytaniu literatury muzycznej oraz próbowaniu gry na nieznanych dotąd instrumentach. Tucker ze wszystkich ogranych w mniejszym lub większym stopniu gitar elektrycznych, basów - przywiązał się właśnie do gitary basowej. Schuldiner był wychowany w konserwatywnej rodzinie z niemieckimi korzeniami. Uczony był od dziecka ważnych nawyków, zachowań, co wszystko zdemolowało jego towarzystwo w ULSA. Podczas studiów zaczął eksperymentować z kościołem szatana, czytając biblię szatana oraz wyznając te wartości. W tym okresie był heroinistą, otwarcie propagował zażywanie narkotyków do wzbudzenia swojej psychiki. Po parunastu latach grania po piwnicach dołączył jako bass & back. voc do zespołu Phobia. Ulrik Eriksen (perkusja) Mężczyzna pochodzący prosto z krainy fiordów - Norwegii. Już za dzieciaka wyleciał z rodziną do Stanów Zjednoczonych i tutaj osiedlił się na stałe. Nastolatnie życie spędził w Teksasie, gdzie był otoczony dalekimi kuzynami z klubów motocyklowych. Otaczał się tym środowiskiem już jako smarkacz, ale przy tym rodzice pilnowali go, by nie wszedł za głęboko. Swoją smykałkę do muzyki odziedziczył po samej matce, która jest uznaną pianistką. Pod przymusem rodziców był wysyłany do szkoły muzycznej, gdzie liznął trochę każdego instrumentu, ale pozostał przy samej perkusji. Nigdy nie był osobą, która by siedziała tylko przy jednym hobby, dlatego już jako 16-latek zainteresował się całym światem tatuaży. Wtedy rozpoczął swoje pierwsze praktyki, lecz zostały one przerwane przez pójście do wojska, gdy tylko osiągnął odpowiedni wiek. Zrezygnował z tego po czterech latach ze względów osobistych. Po powrocie do rodzinnego domu postanowił wziąć się za podróż po stanach i tak przez wiele lat odwiedzał różne miejsca, szkoląc się dalej w branży tatuatorskiej. Obecnie osiedlił się na stałe w Los Santos i prowadzi swoje wymarzone studio tatuażu i pub, który jest rajem dla motocyklistów. Został wciągnięty do Phobia przez D.W. Ghost i początkowo traktował to jako rozrywkę, ale idąc za ciosem postanowił spróbować swoich sił w tej branży na poważnie.