Ranking

Szacuje się, że 96,300 mężczyzn w więzieniach stanowych i 9,100 w więzieniach federalnych to weterani W więzieniach stanowych i federalnych połowa mężczyzn będących weteranami była biała (50% w stanowych i federalnych więzienia), około jedna czwarta była czarnoskóra (23% w stanie i 24% w federalnych), a jedna dziesiąta to latynosi (10% w stanowych i 12% w federalnych) Około 1 na 4 weteranów płci męskiej w więzieniach stanowych (28%) a 1 na 5 osób w więzieniach federalnych (21%) było weteranami bojowymi. Szacuje się, że 74% weteranów płci męskiej, osadzonych w więzieniach stanowych i 77% procent weteranów którzy odsiadują wyrok w więzieniach federalnych otrzymało honorowe odprawienie z wojska, na sprzyjających dla obu stron warunkach. Weterani płci męskiej w wiezięniach stanowych (26%) zostają osadzeni dwa razy częściej od osób nie będących weteranami (12%) za napaść na tle seksualnym Pośród osadzonych weteranów w więzieniach federalnych, 27% procent z nich służyło w Zatoce Perskiej, 22% w Iraku a 21% w Afganistanie Trzy główne przyczyny zejścia weteranów na ścieżkę przestępczą według badań: Alkohol i narkotyki; są dość powszechne wśród więźniów, weterani zgłaszali zupełnie inne powody prowadzące do ich nałogowego używania. Uczestnicy zgłaszali, że ich zażywanie substancji było spowodowane lub zaostrzone przez traumę napotkaną w wojsku, trudności w przystosowaniu się do życia cywilnego oraz stres w relacjach z przyjaciółmi i rodziną. Trudności w dostosowaniu się do życia cywilnego; Podczas wywiadów naukowcy odkryli, że przystosowanie się do życia cywilnego było najtrudniejsze dla osób, które nie mogły znaleźć sensownej pracy lub tęskniły za strukturą i odpowiedzialnością związaną ze służbą wojskową. Weterani twierdzą, że często borykali się ze znacznymi różnicami między kulturą wojskową a cywilną i że to napięcie prowadziło do kłopotów Ekonomiczne niedogodności; Uczestnicy usprawiedliwiali swoje trafienie przed obliczu wymiaru sprawiedliwości bezdomnością, brakiem pracy i środków lub ogólnej niezdolności do płacenia rachunków i zarządzania sprawami finansowymi. Dla niektórych uczestników przystosowanie się do nowej rzeczywistości gospodarczej było przyczyną trudności ekonomicznych. Zamiast dostosowywać się do różnic w wynagrodzeniach i stylu życia, niektórzy weterani podjęli nielegalne działania, takie jak kradzież, w celu wyrównania różnicy w wynagrodzeniach. W San Andreas, problemy weteranów niczym się nie różnią od tych z pozostałych Stanów. Tutaj również natrafimy na wielu bezdomnych weteranów proszących o pieniądze lub takich którzy zachowują się w specyficzny sposób. Niejednokrotnie trafimy na byłego wojaka, który płacze albo doprowadza do awantury w barze lub innym miejscu publicznym. Główną pomocą dla tych nieszczęśników są spotkania w trakcie których otwarcie mogą rozmawiać z osobami, które doświadczyły podobnego bólu i straty. Spotkania które powinny być dla nich oczyszczające, potrafią pogłębić traumę popychając w stronę depresji. Po rozmowach z terapeutą i na wspólnych wypadach alkoholowych, coraz częściej zaczęła krążyć plotka o grupie weteranów, która nie zamierza dłużej czekać na pomoc od ojczyzny za którą chcieli oddać życie, postanowili wziąć sprawy w swoje ręce. Za ugrupowaniem w pierwszej kolejności stoją Widow i Reese, to od nich wszystko się zaczęło. Nikt poza ich dwójką nie zna dokładnych szczegółów początków relacji między nimi, która przyczyniła się do oddelegowania ich z armii. Ona, była pilot myśliwca, On, piechur walczący w pierwszej linii. Charaktery Widow i Reese'a, pomimo zażyłej więzi między nimi, oddziałują na siebie jak ogień i woda. Inteligencja i przebiegłość, połączona z wybuchowym temperamentem, który zaczyna coraz bardziej brać górę nad jej trzeźwym myśleniem, a z drugiej strony sprawiający pozory posłusznego i zdyscyplinowanego skrzydłowy, który boryka się z problemem stresu pourazowego i starający się dbać o dobre relacje w zespole. W 2021 roku, rozpoczęli działalność w Sandy Shores przyjmując zlecenie ochrony zasobów narkotyków "firmy" Leo Apollo Industries, przed niesławnym klubem motocyklowym Angels of Death. Początkowo myśleli, że Leo Apollo to jedynie oderwany od rzeczywistości wieśniak, który jest ich szansą na prosty i szybki zarobek po dłuższym czasie bez zleceń, ale po wybadaniu gruntu i przyjrzeniu się z bliska sytuacji w hrabstwie Blaine, Widow uświadomiła sobie, że zarobek związany z tym miejscem jak i całym San Andreas, może być idealną okazją do zapuszczenia korzeni. Uruchamiając swoje kontakty, wkrótce do Sandy Shores przyjechali; Scruggs, przyjaciel Reese z oddziału piechoty; Needle, medyk polowa, która została wydalona za handlowanie adrenaliną i morfiną; Fangs, będący żołnierzem rozpoznania; Blitz, Hunter, Buddha, byli żołnierze odpowiadający za transport. Obecne działania w Sandy Shores, zostały przerwane ze względu na bezpośrednią walkę z Angels of Death na ulicach miasteczka oraz przez morderstwo legendarnego chemika z hrabstwa, Bubba Duke i jego partnera Rona. Nie mając już szansy na zyskanie przepisu na produkcję metamfetaminy, która była ich główną motywacją współpracy, postanowili tymczasowo zaszyć się z dala od niebezpiecznego Leo Apollo i rozbudować swoje kontakty na terenach Los Santos i okolicach, co otworzyło przed Widow a co za tym idzie, przed resztą grupy nowe możliwości.

W jej stronę spływa fala krytyki w związku z incydentem na Vespucci Beach - 9 maja w obecności prywatnego ochroniarza oraz partnerki Nunzia De Mattia. Portale plotkarskie w tym Mask Off zarzucają kobietom oskarżenia, w kontekście złego dysponowania pieniędzy - (Źródło#1) W sieci pojawiło się oficjalne oświadczenie w imieniu dwóch celebrytek ze strony Delberta Harmona- (Źródło#2), GBO Gino - również zajmuje stronę obydwu kobiet, wchodzący powoli w mainstream raper neguje bezpodstawne oskarżenia wystosowując krótki statement - (Źródło#3). 16 - letni DJ Hikaru Nakana mówi głośno o sytuacji, w wieczornej audycji pada nazwisko młodej kobiety. „Odnosząc się do licznych zarzutów i portalu Mask Off rzucającego pierwszy swoje oskarżenia, które są kierowane w ostatnim czasie w stosunku do mnie i Nunzia De Mattia są zaznaczam ~ bezpodstawne. Incydent na Vespucci Beach z dnia dziewiątego maja w żadnym wypadku nie był naszą decyzją. Działanie Delberta Harmona, który dbał tamtego wieczoru o nasze bezpieczeństwo jest uargumentowane tylko i wyłącznie kwestią zagrożenia życia co zostało potwierdzone podczas naszego przesłuchania. W imieniu swoim oraz mojej partnerki apelujemy o zaprzestanie szerzenia mowy nienawiści na nasz temat przez nierzetelne źródła plotkarskie, które budują wokół siebie sztuczną otoczkę medialną. Za wszystkie pozytywne wiadomości prywatne ~ dziękujemy, obie. Dla poszkodowanej rodziny składamy najszczersze wyrazy współczucia. #HopeForLove" - wystosowała kilka zdań wyjaśnień na swoim prywatnym profilu. Pozycja Maddy na rynku kosmetycznym została szczegółowo ujęta w audycji Hikaru Nakana - staje się twarzą własnego brandu prowadzonego z N.D.M. W zatłoczonych miejscach Los Santos pojawiły się elektronicznie banery z jej wizerunkiem, sieć oblega materiał promocyjny najnowszej linii kosmetycznej Pharaoh Cosmetcis inspirowanej nazwiskiem kobiety. (Źródło#1) (Źródło#2) Nieustannie działa w temacie swojej podopiecznej - Nunzia De Mattia, podejmuje współprace działające na korzyść utalentowanej producentki muzycznej. Sukcesywnie wchodzi wraz z nią na globalny rynek muzyczny. (Źródło#1 - klip GBO Duffy) (Źródło#2 - Desertfest) Jej nazwisko zostało połowicznie wspomniane w popularnym magazynie plotkarskim, głównie za sprawą Pharaoh Cosmetics. „Sama Nunzia jest ciekawą personą na naszej scenie. Zaczęła od występów w nieistniejącym już klubie Galaxy, a teraz robi potężny biznes pod pieczą Maddy Cardoso. Warto wspomnieć, że kobiety ostatnio zainwestowały w własną markę kosmetyczną." - (Źrodło - West Wild Reporter) Biernie daje o sobie znać aktywnie figurując w mediach społecznościowych. Jej ostatnia obecność w towarzystwie partnerki Nunzia De Mattia podczas derbów Los Santos Panic - Los Santos Shrimps została wielokrotnie ujęta okiem kamery.

**We wtorek światło dzienne ujrzał kolejny kawałek od Fallen Angels zatytułowany "War" spod szyldu wytwórni Riot Nation** Wokal - Andy Parker Gitara - Kent Stubs Perkusja - Leopold Potter PROMOCJA

**W Akker Dance odbyły się pierwsze zajęcia po dłuższej przerwie związanej z remontem**

wake up prospect, we have kolejka to burn

Zapewne prowadzisz strasznie nudne życie – nie jesteś w stanie sobie wyobrazić, że można żyć tylko pasją i energią która siedzi w Tobie ale tylko wtedy kiedy robisz to co kochasz. Chciałbyś poczuć coś więcej, niż tylko codzienny, rutynowy opierdol od swojej drugiej połówki za źle wykonane domowe zadanie. Każdy potrzebuje ucieczki i oderwania od rzeczywistości. Codziennie wchodzisz do garażu, widzisz daily żony i swój wóz czy motocykl nad którym chciałbyś spędzić godziny przy zimnym browarze i zmienić go w wymarzoną zabawkę ale zawsze są inne potrzeby. Tak żyje większość, nudna i znużona codziennym syfem w obawie przed zmianą i ryzykiem.. Teraz wyobraź sobie inną sytuację, wracasz z roboty, otwierasz swoją bramę garażową, wsiadasz do swojego auta lub dosiadasz swojego motocykla i udajesz się do mekki motoryzacji w Santos gdzie banda takich samych odklejeńców na punkcie swojego sprzętu czeka już na Twoje przybycie, to właśnie jest WINGED. Dawniej mały, obskurny warsztat na Mirror Park z odbarwioną podłogą pełną plam od przepalonego oleju, głośną muzyką i mnóstwem rozebranych fur w trakcie naprawy. Dzisiaj grupa, która po długiej nieobecności znowu stanęła na jednej, wspólnej drodze. Cześć! Razem z @Karach wychodzimy z reaktywacją projektu ekipy potocznie mówiąc "ścigantów", której gra opierać się będzie stricte na kreowaniu rozgrywki dla całego "półświatka motoryzacyjnego". Stawiamy przede wszystkim na kreatywne podejście do gry i tworzenie postaci nietuzinkowych, mocno wyróżniających się w świecie gry. W pierwotnej wersji WINGED zaczynaliśmy jako świeża ekipa dzieciaków, która rozwijała swoje skrzydła na ulicach Santos pod filią Reworked. Na chwile obecną background głównych postaci rozwinął się bardzo mocno i otworzył kolejne możliwe drogi do ciekawej rozgrywki chociażby przy projekcie WRAP_ME. Z góry zaznaczam, że jeżeli ktoś szuka tutaj wybuchów, strzelanin, lansowania się z bronią za pasem i chorych gangsterskich zapędów to może z miejsca darować sobie jakąkolwiek próbę dołączenia do projektu gdyż jest to strata czasu dla obydwu ze stron. Powiązania: WRAP_ME COVERUP Los Santos Sean Ensley

Wskakujecie na oficjalną organizację. Nie dajcie powodów do pożałowania decyzji.

**Tomas wraz ze swoim managerem Julianem odwiedzili stronzo, Panowie rozmawiali ze sobą sporo czasu i negocjowali warunki umowy współpracy, która to finalnie została nawiązana * **Tego samego dnia w całym mieście było głośno o konferencji VFF3, na której to Tomas wystąpił wraz z Willim Sandersem jako gwiazdy walki wieczoru o pas mistrza** **Oczywiście zawodnik po całym spotkaniu wrzucił na swoje social media post związany z konferencją**

**W kolejnych tygodniach istnienia spółki, zarząd w nieznanych okolicznościach opuścił Avksentiy Mogilevich. Mimo wszystko, dwójka inwestorów Vitaliy Yermanov oraz Aslan Nezhdanov nie zatrzymali się oraz wraz z pomocą swojej dobrej znajomej Niny Kryukovej, podpisali oficjalną współpracę z Raven Lockheart, znaną w Los Santos gwiazdą rocka jako twarz Cherenkov. Ruch ten ma polepszyć sytuację marketingową spółki. Zyskując kolejnych chętnych kontrahentów.** **W mediach społecznościowych również można było zauważyć, że Cherenkov przedłużyło swój kontrakt sponsorski z klubem piłkarskim Red Mist XL, mieszczącym się w Liberty City. Do Los Santos przybył sam przedstawiciel klubu, z którym została podpisana nowa umowa, obowiązująca na dwa sezony. Cherenkov jako główny sponsor będzie zaprezentowany w najbardziej widocznych częściach koszulek meczowych. Nie bez powodu została przedłużona umowa z klubem, należy on do ścisłej czołówki amerykańskiej ligi soccera.** ((material delikatnie mniejszy niz ostatnio z wiadomych przyczyn))

Nielegalne bimbrownie w gęstych zaroślach hrabstwa Blaine wyrastają jak grzyby po deszczu. Powodów jest kilka. Nużące życie mieszkańców okolicznych wiosek sprowadza się do częstego korzystania z tej używki, a brak przyzwoitej pracy nie umożliwia sięgnięcia wzrokiem górnej półki sklepowej z alkoholem. Bez dwóch zdań, decydującym powodem tego nielegalnego procederu jest opłacalność. Produkcja samogonu to kwitnący interes wart miliony dolarów. Pieniądz wiąże się z dużym ryzykiem. Władze federalne stosują to coraz brutalniejsze techniki walki z bimbrownikami. Ci zaś odchodzą od domowej produkcji, emigrując w gęstwiny leśne, korzystają przy tym z wymyślnych metod kamuflażu i ulepszeń produkcji.

**Wystartowała nowa oficjalna strona DJa Dooma. Użytkownik może na niej zamówić nadchodzący album DJa w preorderze z dodatkową, limitowaną zawartością w postaci plakatu, t-shirtu i sygnowanej zapalniczki. Na oficjalnej stronie można znaleźć również nowy merch: bluzy, t-shirty i czapki, znajduje się tam też nieodsłonięta pozycja z dopiskiem "dostępne wkrótce" i datą premiery albumu czyli 01.06.2021. Poniżej widnieje zakładka zapowiadająca nowy cykl materiałów wideo z autorskiego programu DJa, który będzie streamowany na oficjalnym kanale V-Tube w czerwcu tego roku oraz opis charakteru grupy MOOD, którą Doom planuje wkrótce zainicjować.** LINK DO STRONY: WWW.DOOM.DJ SCREENY:

part 2

oficjalnie wchodzimy sobie we współprace z graczem będącym właścicielem jednego z Coffe Shopów, będzie on dostarczał postaci Leo Apollo sadzonek marihuany po niższych cenach.

(Kliknij w obrazek, by przenieść się do tematu)

Rat Claw - nieduży garaż, zajmujący się odbudową zniszczonych i porzuconych wraków. Zapoczątkowany został przez dwie radosne i pełne życia siostry z Texasu, które po przyjeździe do Santos, za swój cel wybrały przywrócenie do życia zapomnianego przez świat, krążownika lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Znalezionego na zamkniętym złomowisku za miastem. Poświęcając wiele czasu i wysiłku, trwoniąc swoje oszczędności na zbieranie tanich części, często będącymi odrzutami, dokonały niezwykłego. Zbudowały samochód, który wyłamuje się spod wszelkich norm. Słaby, przeciętny i krzywdzony ówczesnym kryzysem paliwowym, niczym niewyróżniający się samochód. Stał się prawdziwym potworem przykuwającym wzrok, postrachem miejskich dróg i wojownikiem szczytów gór. Samochód, który niegdyś służył za najzwyklejszy środek transportu, teraz wyróżnia się w tłumie. U jednych wzbudza podziw, innym nie trafia w gust, lecz nikt nie przechodzi obok niego obojętnie. Dziewczyny nie zamierzają nigdy spocząć na laurach. Ich kolejny cel obecnie stoi zniszczony i zapomniany w jednym z kanałów burzowych wielkiego miasta. Nieszczególny kabriolet lat pięćdziesiątych, z pomocą przyjaciół, niebawem uzyska drugie, zupełnie nowe życie. Nie tracąc tym swej duszy ani historii. Ich szalony projekt, z dumą będzie nosił ślady własnej przeszłości. Pojazdy spod szyldu Rat Claw, zwykle są nietuzinkowe. Budowane tanio, w szczurzym stylu. O niejednokrotnie niedokończonym wyglądzie, z wyblakłym i zniszczonym lakierem, w skorodowanym nadwoziu. Przypominają często niezwykle samochody z post-apokaliptycznych filmów. OOC:

Life Invader | Website | YouTube Gatunkowo niesklasyfikowana, w zamyśle komercyjna i dopiero raczkująca stacja radiowa ze swoją siedzibą w Los Santos, którą można słuchać poprzez stronę internetową bądź ustawiając swój radioodbiornik na konkretnych falach. Celuje przede wszystkim w młodą grupę odbiorczą w przedziale 18-34 lat. Należy do głównego jej pomysłodawcy jak i czołowego prowadzącego Wyatta Boswella. Dziewiczej emisji można było słuchać po raz pierwszy xx.xx.xx roku o godzinie xx:xx, a jej zapis, jak i wszystkich następnych wyemitowanych na antenie trafił na różne platformy streamingowe, fanpage rozgłośni oraz jej stronę internetową.

to zdjecie z gry jest jedynie zartem internetowym i nei gram takich rzeczy jak cos Xd

**Oficjalna strona basement fm na Life Invader opublikowała zdjęcie z niekrótkim opisem:** #basementfm #radio #MirrorParkTavern #TheLostMC #Otisówka

**W całym mieście Los Santos zaczęły pojawiać się reklamy albumu nazwanego back in blood - są one rozmieszczone na przystankach autobusowych, poszczególnych banerach promocyjnych aplikacji muzycznych (spotify)** **Czy najbardziej kontrowersyjnym pomyśle czyli samochodzie który został zaparkowany na jednym z parkingów w mieście Vespucci** **Każda z reklam posiada na sobie kod QR którego zeskanowanie przenosi do strony internetowej, na której można zakupić preorder albumu a w tle słychać jeden z już udostępnionych do sieci utworów sam twórca płyty na swoich socialmediach udostępnia zdjęcia reklam nadesłane przez jego słuchaczy** **Po wybraniu opcji zakupu, dla zainteresowanego wyskakuje informacja o zawartości zakupionego przedmiotu którymi jest; płyta, papierowe bletki z logiem MTM oraz zapalniczka benzynowa** ooc;

Disciples of Hawick Street Ostatnie wydarzenia na Strawberry Avenue potwierdzają, że miasto grzechu nie może liczyć na spadający wskaźnik przestępczości wśród czarnej populacji. Minionym tygodniom towarzyszyły serie zatrzymań oraz morderstwa na dzielnicach Carson Avenue, Forum Drive, Atlee Street. Dokonano nalotu na wiele czynnych melin w ramach akcji SDD, tym samym postawiono zarzuty produkcji oraz sprzedaży narkotyków dużej części bangerów z The Tahitian Apartments. Zabawa w gangsterkę zakończyła się klasycznie. Piach lub kraty, nie ma innego wyjścia. Gangowe wojny i narastający konflikt między sąsiadującymi dzielnicami doprowadziły do brutalnego rozlewu krwi i zakończeniu paru karier. Projekty zostały obwiązane żółtą taśmą DO NOT CROSS, a pozostali mieszkańcy musieli wynieść się z tego miejsca. Każdy, kto zdołał wyjść z tego /cało/, w amoku szukał schronienia w innych strefach Los Santos. Mimo, że zrobiło się gorąco, czarnuchy nie zrezygnowały z jedynego możliwego dla nich życia. Chłopcy z Tahitian zostali rozbici w drobny mak, a ci, którzy pozostali w grze, nie zbaczają z toru i szukają nowych miejsc w mieście miliona szans. Disciples of Hawick Street to świeży formujący się, w większości A-A, gang uliczny w dzielnicy Hawick. Swoją działalność skupiają na gotowaniu chujowych narkotyków i rozprowadzaniu ich na rogach, drobnej przestępczości i pół-legalnych interesach. Jest poniekąd odpowiedzią dla społeczeństwa w sprawie ostatnich zatrzymań i zdjęcia z planszy bangerów działających na ulicach Strawberry Avenue. Zatrzymanie ruchów przez służby i wrogów jedynie wzmogły w czarnuchach wolę walki. Nie zaprzestają swoich działań w półświatku przestępczym. Okolica Hawick nie jest szczególnie gloryfikowanym miejscem w Los Santos i zwykle nie pojawia się na stacjach, chyba że pojawia się doniesienie o strzelaninie lub tragicznym morderstwie prostytutki. Każdy mieszkaniec ma swój własny sposób na przetrwanie. W czasie trudnej do powstrzymania epidemii drugów w Los Santos, traperzy z Hawick chcą stać się jednym z głównych instrybutorów taniej mety. Na murach bloków Hawick od jakiegoś czasu konsekwentnie pojawiają się nowe wrzuty, które można identyfikować z działalnością gangu. Lokalne ulice szybko zostały zajęte przez czarnuchów, którzy starają się o monopol w medykamentach. Cześć, po ostatnim zamieszaniu związanym z Tahitian Boys postanowiliśmy zrobić pełną reorganizacje i czystki w ekipie - mowa tutaj o osobach, które jeszcze niekoniecznie dorosły do gry w organizacji oraz nie potrafiły wczuć się w klimat i za bardzo poczuwały się do wymierzania sprawiedliwości na własną rękę. Warto też sprostować niektóre sytuacje, które miały miejsce, a których zdecydowanie nie powinno być. Mowa tutaj głównie o zastawieniu cornera samochodami, okradanie na środku ulicy i kilku innych sytuacjach, z każdego upomnienia wyciągaliśmy lekcje, nie powtarzaliśmy tych samych błędów. Tworząc organizacje i koncept Tahitian Boys stawialiśmy na spokojne granie we własnym gronie, byliśmy i nadal jesteśmy niesamowicie zajawieni aczkolwiek po nieustannym DM'ie ze strony innych organizacji, z których kilka nawet nie miało z nami jakiegokolwiek kontaktu, nasza irytacja wzrosła, mimo wygrywanych przez nas starć. Chcieliśmy czerpać satysfakcje i przyjemność z gry IC, co widać po naszych ss. Grać potrafiliśmy już o 12 po południu a kończyć nawet po 2 w nocy. Mimo wielu interwencji ze strony pomocnika opiekuna organizacji Mxsi i chęci załagodzenia konfliktów, nasi rywale wyrażali taką chęć i dążyli do zawieszenia broni to mimo wszystko ich liderzy nie panowali nad członkami a DM jak był, tak i pozostał. Po zamknięciu Tahitian Boys postanowiliśmy zmienić nieco ekipę i zarys planu gry. Nasze dotychczasowe postacie po zarobieniu odpowiedniej gotówki na narkotykach przeprowadziły się do nowszej dzielnicy, gdzie planujemy pół legalizować swoje działania, między innymi dzięki działalności coffee shop i strip club. Temat zamieszczany w tym dziale ze względu na wytyczne ze strony opiekunów organizacji przestępczych.

**Dnia 24.05.2021, w okolicach godziny 19, na wielu różnych platformach streamingowych zaczęła pojawiać się EP'ka rozpoznawalnej rockmenki, jaką jest Raven Lockheart. Całość składa się z dokładnie sześciu utworów i jest dostępna do kupienia tylko w wersji cyfrowej. Tym razem artystka i jej menadżerka Nina Kryukova postawiły na nieco mniejszą promocję, będąc jeszcze na fali swojego poprzedniego projektu, czyli albumu "New Life", który bardzo dobrze się przyjął i od ponad miesiąca, w różnych postach zapowiadały po prostu, że zbliża się coś zupełnie nowego. Sama Raven o swoim projekcie wspominała także na wielu koncertach, których udzieliła w trakcie trwania ostatniego miesiąca i na których niejednokrotnie grała niektóre utwory ze swojej zbliżającej się EP'ki, o czym informowała publiczność. Totalnym hitem promocyjnym mógł zapewne okazać się jednak teledysk do jednego z utworów znajdujących się na EP'ce, a dokładniej do "Torment". Został on wykonany dobrze do tego stopnia, że wzbudził ogromne zainteresowanie nawet wśród osób, które nie do końca interesuje gatunek muzyczny, jakim jest rock. Na jego końcu zawarta została informacja o dacie premiery "Lost Souls in this Fucked up World".** 1. Miracle - Pierwszy utwór na trackliście EP'ki. Początek piosenki wyraźnie wskazuje na to, że w życiu dziewczyny stało się coś, co przewróciło je do góry nogami, co można wywnioskować po sposobie w jaki zwraca się do osoby, która zapewne próbuje wyciągnąć ją przysłowiowego dołka. Dalsza część piosenki sugeruje, że szuka ona ucieczki w używkach takich jak alkohol, chociaż prawda jest taka, że niektóre z wersów można interpretować na wiele sposobów. Druga zwrotka wyraźnie nakierowuje na to, że najpewniej chodzi o śmierć osoby, która znaczyła dla artystki bardzo wiele. Nie trudno wywnioskować, że chodzi tutaj o śmierć samobójczą. Dziewczyna w utworze wspomina o tym, że dawno spaliła za sobą most, czyli że nie ma już dla niej powrotu i określa się mianem "trupa", który jeszcze jakimś cudem kroczy po tym świecie i oddycha. 2. Confession - Druga pozycja na EP'ce. Jak wskazywałby na to tytuł, zapewne powinno chodzić o przyznanie się do jakiejś winy, co w przypadku dziewczyny nie byłoby niczym dziwnym, jako że miała już kiedyś podobny utwór, który mógłby bezpośrednio łączyć się właśnie z tym - chodzi oczywiście o znane "Examination of Conscience", czyli rachunek sumienia. Ciężko tutaj jednak doszukać się jakiejkolwiek winy - przynajmniej wtedy, jeżeli po prostu przesłuchuje się utwór bez próby żadnego zrozumienia. Początek ewidentnie nawiązuje do jednego z bardziej popularnych utworów rockmenki, czyli "New Life", poprzez wersy takie jak - "jebane nowe życie przy starym nie ma mocy", czy też wspomnienie "tej przeklętej nocy", o której dziewczyna już przecież śpiewała. Druga zwrotka może okazać się nieco bardziej ciekawa i pozostawia szerokie pole do interpretacji, tym bardziej, jeżeli wziąć pod uwagę tytuł. 3. Torment - Trzecia pozycja na trackliście i pomimo swojej niedawnej premiery, zapewne jeden z najbardziej rozpoznawalnych kawałków rockmenki, a to wszystko za sprawą świetnego, jak to wyraziło wiele osób, teledysku, który został do niego nagrany. Klip wideo i sam tekst obrazuje tytułowe tortury artystki - nie tyle psychiczne, co też fizyczne. Całość pozostawia naprawdę szerokie pole do interpretacji. 4. Helpless - Czwarty z kolei utwór na EP'ce Raven. Jeżeli przesłuchać go z uwagą, można zapewne dostrzec powiązanie z utworem nr. 1 i odnieść wrażenie, że dziewczyna odnosi się tutaj do tej samej, zmarłej osoby. Tym razem nie przebiera jednak w słowach i obwinia ją wręcz za całe zło, jakiego aktualnie doświadcza i które opisuje w utworze. Kobieta min. uznaje swoją obecną sytuację za taką, jakby aktualnie przeżywała piekielne męki. 5. A Spark of Hope - Po istnym rollercasterze negatywnych emocji, przychodzi w końcu moment wytchnienia, którego dostarcza utwór pod numerem piątym. Fani Raven i osoby, które są zaznajomione z jej twórczością, mogą być wręcz zaszokowane faktem, w jakie brzmienie kobieta przycelowała w przypadku tego kawałka. Utwór został bowiem nagrany na gitarze akustycznej, a to, w jaki sposób śpiewa rockmenka, też jest dla niej czymś zupełnie nowym. Po tekstach z poprzednich utworów, kiedy już mogłoby się wydawać, że nie ma już kompletnie żadnej nadziei, w końcu okazuje się jednak, że pozostała ta jedna... mała iskierka nadziei właśnie, która wciąż się żarzy. Żarzy się, aczkolwiek z zawartych w tekście powodów, powoli przygasa. Potrzebuje pewnego bodźca, żeby znów zapłonąć. Tekst w tym konkretnym utworze pozostawia wyjątkowo duże pole do interpretacji. 6. One Last Time - Czyli ostatnia, szósta pozycja na EP'ce rockmenki. Sam tytuł wskazuje już na to, że jest to w pewnym sensie zamknięcie pewnego rozdziału w życiu dziewczyny, o czym z całą pewnością może poświadczyć też sam tekst. Definitywnie najbardziej uczuciowy kawałek, jaki nagrała kiedykolwiek Raven, a to wszystko z jednego, prostego powodu. Jest kompletnie poświęcony jej niedawno zmarłej przyjaciółce, Hailee Cruz, o czym rockmenka poinformowała swoją publiczność, w trakcie jego pierwszej i jedynej dotąd prezentacji na Desertfest Music Festival, gdzie prosiła słuchaczy o okazanie szacunku i wyciągnięcie świecących rzeczy, a następnie bujanie nimi w powietrzu w rytm muzyki. Jest to hołd, jaki artystka składa przyjaciółce, dzięki której, jak sama twierdzi w utworze, wciąż kroczy po tym świecie. Wersy w utworze nie powinny być oczywiście traktowane zbyt dosłownie. Jak w przypadku większości utworów na EP'ce, posiadają wiele znaczeń. Wychodzi na jaw, że rockmenka obwinia się prawdopodobnie za śmierć swojej przyjaciółki, co może nakierowywać słuchaczy na fakt, że cała EP'ka tak w zasadzie poświęcona właśnie przeżyciom, jakie towarzyszyły dziewczynie w związku z jej śmiercią. Wstępne działania i zdarzenia, działające na promocję EP'ki: - Upadek CROWED Studios i dołączenie do renomowanej wytwórni SUGA Records. - Wielokrotne, ciągnące się przez ponad miesiąc czasu zapowiedzi, połączone z teasingiem swojego fanbase'u, dot. nadchodzącej EP'ki. - Zapowiadanie, a także granie niewypuszczonych w tamtym okresie kawałków przy okazji takich wydarzeń, jak "Music Connects People", "Desertfest Music Festival", "VFF MMA 2". - Doskonale przyjęty singiel pt. "Torment", do którego został nagrany w pełni profesjonalny teledysk, zapowiadający na końcu premierę EP'ki. - Długi wywiad z Raven przeprowadzony przez Melodie Carter na antenie Weazel News.

Urodził się w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym drugim lub trzecim roku w Sandy Shores. Od początku miał ciężko. Wiadomo o nim jedynie że jego matka porzuciła go w szpitalu, późniejsze losy Buck'a są owiane tajemnicą. Niektórzy mawiają że wychowywały go kojoty, inni że alkoholicy i kloszardzi, a wie to sam Buck, a raczej już nie, od kiedy w wyniku upadku z ośmiometrowego posągu w centrum miasta dostał amnezji. Buck od zawsze związany był ze wszelaką dziwnością, jest badaczem ufo, zjawisk paranormalnych, egzorcystą, rybakiem i alkoholikiem. Produkuje swój własny bimber i sprzedaje go spod lady w Desert Taste, a przy tym prezentuje światu manierę człowieka doświadczonego, biznesmena, i w żadnym wypadku szura. Erudyta, inteligencja, egzorcysta, szurnięty świr czy po prostu zjeb. Większość ludzi określi Bucka Kirk tym ostatnim mianem, ale Buck Kirk zjebem nie jest. Bowiem Buck Kirk to człowiek oczytany, głównie w swoich własnych, wydanych dla bliskiego grona książkach jak na przykład 'Walka z draugrami - jak pokonać ducha który jedną nogą jest na tamtym świecie' czy 'Wampir, i dziesięć złotych porad jak się go pozbyć', które częściowo zapisywał w języku angielskim a częściowo po łacinie. Buck Kirk obecnie oprócz czynnego wypędzania duchów prowadzi bar Desert Taste w Sandy Shores, i to tam można spotkać i porozmawiać z tym niezwykłym cokolwiek by nie powiedzieć człowiekiem.

Mecze dzielimy na standardowe (towarzyskie/pokazowe) i pucharowe (ligowe). Standardowe (towarzyskie/pokazowe) są grane 3 tercje, 20 minut, bez overtime. Pucharowe (ligowe) są grane z overtimami i działają na zasadzie że nie ma tam remisów, jezeli jest 2-2/3-3 to gra trwa do trafienia tak zwanego złotego gola. Tak sobie przynajmniej to zaplanowałem. Ale jak coś nie pasuje to mozna rzucac przecież posty, postaram się to zmienic.

jeszcze wtedy w kamizelce hehe