Ranking

@Towarzysz Niedźwiedź przybiera zielony kolor i zostaje Gamemasterem zrzeszonym. Wspomoże Strefę Cywilną swoją osobą. Powodzenia!

Los Santos, ogromne miasto z szybkim tempem życia, w którym nie będziesz miał czasu zauważyć, jak zostałeś oszukany. Ludzie przymykają oko na bezprawie oszustw finansowych wielkich korporacji i wybryków małych gangów, ponieważ od dawna jest to codzienna awantura. Tutaj życie to nie dar, a waluta – tania i szybko tracąca wartość. Każdy gra swoją grę, ale tylko ci, którzy potrafią wspinać się po plecach innych, mają szansę na przetrwanie. Miastem rządzą chichoczący politycy, giganci biznesu, wielkie syndykaty przestępcze i pracujące dla nich małe gangi. Zostaniesz powalony i podeptany, jeśli nie będziesz miał szczęścia z wyborem przeciwstawienia się systemowi. Nikt nie zauważy twojego rozdartego trupa w kałuży w pobliżu ciemnej alejki. Przesuwając się tylko nad głowami na sam szczyt windy społecznej tej metropolii, odniesiesz sukces. Na tej scenie, w samym środku chaosu, wznosiły się dwa symbole – fortecy, które definiowały przestępczy krajobraz miasta. Rzeźnia Raven Slaughterhouse i chłodnia FRIDGIT. Dwa filary, które stały się fundamentami układu między Rosjanami i Ormianami. Rzeźnia była domeną Rosjan – Nikoli Latyshonoka, Denisa Miroshnikova i Oskara Veselovskiego. Tam podłogi bardziej przesiąkły krwią niż jakiekolwiek przepisy sanitarne mogły tolerować. Ale nikt nie zadawał pytań. Chłodnia należała do Ormian, dowodzonych przez Torosa Aslanyana – zimnego i wyrachowanego stratega, którego chłodna głowa kontrastowała z gorącym temperamentem jego prawej ręki, Varosa Boziana. Dla Rosjan był jak beczka prochu z odbezpieczonym zapalnikiem, która w każdej chwili mogła wysadzić cały układ. Gwałtowny, nieobliczalny, z łatwością robił wrogów tam, gdzie Toros budował sojusze. Wiedzieli o tym Rosjanie, widział to Toros. Problem polegał na tym, że w Los Santos każdy problem rozwiązywano tak samo – krwią i kulami. Plan był prosty – ściany miały być pomalowane na czerwono. Spotkanie ustawiono przy latarni morskiej El Gordo Lighthouse – idealne miejsce, odosobnione, gdzie krzyki zagłuszają fale, a wiatr rozwiewa zapach krwi. Varos przyjechał pierwszy. Cienie latarni tańczyły na jego twarzy, gdy stał przy barierce, patrząc na ocean. Czuł się pewnie, jak zawsze. Myślał, że kontroluje sytuację, ale nie wiedział, że już dawno wpadł w sidła. Oskar Veselovsky pojawił się chwilę później – cichy, z kamienną twarzą, która nie zdradzała żadnych emocji. Rozmowa była krótka. Za krótka. W powietrzu wisiało napięcie, którego Varos nie zdążył zrozumieć. Strzały padły nagle, przerywając ciszę nocy. Pierwsza kula posłała Varosa na beton. Krew rozprysła się na zimnej latarni, spływając jak czerwona farba. Ostatnie chwile jego życia były gwałtowne, tak jak on sam. Oskar, zgodnie z planem, został ranny, ale przeżył. Jego obrażenia wyglądały jak efekt chaotycznej strzelaniny – wypadek, w którym ledwo uszedł z życiem. Rosjanie wrócili do gry, a problem zniknął. Rzeźnia i chłodnia mogły znów robić interesy, ale w Los Santos nikt nie odwracał się do siebie plecami na dłużej, niż było to konieczne. Z Varosem pod ziemią, układ między Rosjanami a Ormianami złapał nowy rytm. Interesy toczyły się swoim torem – Toros Aslanyan przejął stery, jak przystało na kogoś, kto wiedział, jak rozgrywać karty. Wszystko wyglądało na idealnie dopasowaną maszynę. Ormianie kontrolowali dystrybucję, Rosjanie zajmowali się przewozem. Sojusz działał, przynajmniej na zewnątrz .Ale w Los Santos nikt nie siedzi na swoim miejscu zbyt długo. Toros miał ambicje, które sięgały wyżej. Chciał nie tylko dyktować warunki dystrybucji – chciał przejąć cały łańcuch dostaw. Zostać zarówno sprzedawcą, jak i dostawcą. Dla wielu mogło to wyglądać jak kolejny krok w interesie. Ale każdy, kto znał miasto, wiedział, że ambicje są tutaj jak benzyna – mogą wynieść cię na szczyt albo spalić żywcem. Toros podjął ryzyko. Kiedy jego konwój ruszył na obrzeża miasta, wszystko wydawało się dopięte na ostatni guzik. Ciężarówki załadowane po dach kontrabandą, wymiana zaplanowana co do minuty. Noc była spokojna – za spokojna. W Los Santos cisza nigdy nie zwiastuje niczego dobrego. Zasadzka spadła na nich nagle. Departament, który zwykle przymykała oczy, tym razem uderzyła jak sfora wygłodniałych wilków. Strzały rozdarły noc. Toros Aslanyan nie zamierzał się poddać – walczył do końca, z bronią w ręku, otoczony ogniem i kurzem. Kiedy padł, z dziurą w piersi, wiedział, że to jego ostatnia prosta. Tuż obok niego leżał Arman Kasbarian. Dla nich to już był koniec przestępczej gry. Nikola Latyshonok i Zhivko Valov choć przetrwali strzelaninę, nie mieli tyle szczęścia, by zniknąć z radaru. Oskarżenia? Napaść trzeciego stopnia, przemyt, i cały szereg paragrafów, które zamknęły ich w zimnych murach więzienia na długo. Codzienność za kratami była jak niekończący się koszmar, przypomnienie o tym, jak szybko można spaść z piedestału na dno. Denis, choć tej nocy nie brał udziału w przemycie, ale wiedział, że teraz jego rola jest kluczowa. Jeśli Nikola miał wrócić, Denis musiał trzymać wszystko w ryzach. RICO wisiało nad nimi jak katowski topór, grożąc, że jednym złym ruchem zakończy wszystko. Denis działał ostrożnie, nawiązując kontakt z Nikolą na tyle, na ile pozwalały więzienne zasady. Listy pisane niemal szyfrem, krótkie rozmowy telefoniczne, gdzie każde słowo ważyło jak cegła – to wszystko, co im zostało. Denis nie mówił dużo, ale wystarczająco, by Nikola wiedział, że na zewnątrz interesy są w dobrych rękach. Czas płynął, a Denis budował fundamenty, cegła po cegle, czekając na moment, kiedy Nikola wyjdzie i znów przejmie stery. W Los Santos to jedyna rzecz, której można być pewnym – dopóki ktoś cię wspiera, masz szansę wrócić. Denis Miroshnikov zawsze był człowiekiem ulicy. Znał beton, znał ludzi, wiedział, jak działać, gdy sytuacja wymagała szybkiego myślenia i twardych pięści. Ale teraz, kiedy Nikola siedział, a grupa potrzebowała kogoś, kto to wszystko ogarnie, Denis czuł, że to zadanie go przerasta. I wtedy pojawił się Ivan „Vanya” Miskulin. Zupełne przeciwieństwo. Garnitury, drogie zegarki, rozmowy w biurach, gdzie cisza była równie ciężka co dym z cygar. Wcześniej działał z ludźmi z Bałkanów, wysoko ustawiony w hierarchii, zanim zaczęły się problemy, które zmusiły go do zejścia ze sceny. Ale takich jak Vanya nigdy nie da się całkowicie usunąć. Oni zawsze wracają, tylko w innej roli. „Denis,” powiedział Vanya, nalewając sobie drinka. „Ty się znasz na ulicy. Ja znam ludzi, którzy pociągają za sznurki. Razem możemy to poskładać. Ale jest jeden warunek – lojalność. Nic więcej. Ja biorę ciężar na siebie, a ty nie kombinujesz.” Vanya był gładki, pewny siebie, jak ktoś, kto zawsze wygrywa. Denis? Był szorstki, z bluzą z kapturem, która skrywała twarz, i spojrzeniem, które mówiło więcej niż słowa. Dwóch różnych ludzi. Ale w tej grze różnice nie miały znaczenia. Liczyły się wyniki. Vanya grał w swoją grę – tego Denis był pewien. Ci tacy jak Vanya zawsze grają w coś większego, tylko nigdy nie zdradzają zasad. Denis zgodził się, bo wiedział, że nie ma wyjścia. W Los Santos, kiedy chcesz przetrwać, musisz czasem sprzedać kawałek siebie, żeby zyskać coś więcej. Pięć lat w betonowej klatce zmienia ludzi. Nikola Latyshonok wyszedł z więzienia z tą samą kamienną twarzą, z którą tam wchodził, ale coś w oczach miał innego – cięższy, bardziej skupiony. Zhivko Valov? Ten chłopak był jak nieoszlifowany diament, kiedy Nikola go poznał. Mały złodziejaszek, który chciał mu buchnąć samochód. Teraz? Teraz to był ktoś, kogo nie chciałeś wkurzyć. Vinewood stało się jego podwórkiem, a dilerzy patrzyli na niego jak na księcia w koronie. Ale nic nie dzieje się samo. Na zewnątrz Denis Miroshnikov i Ivan Miskulin robili, co trzeba, żeby ich ludzie mieli do czego wracać. Gdy Nikola i Zhivko wyszli na wolność, grunt był przygotowany. Grupa działała jak dobrze naoliwiona maszyna. Ale Los Santos to nie jest miasto, gdzie coś działa długo i spokojnie. Nikola wiedział, że ambicja potrafi być jak bomba – wszystko wygląda dobrze, dopóki ktoś nie zapali lontu. Pytanie nie brzmiało czy, tylko kiedy. I kto będzie stał z zapalniczką. Powiązane z organizacją: FRIDGIT Raven Slaughterhouse Vosmoye Nebo Balkan Freight Autorem tematu jest najwspanialszy @pngrta

18-go października 2024 roku na v-tube wytwórni Unsainted Records wpadł niezapowiedziany nigdzie wcześniej film. Jego tytuł jest dość wymowny, wskazuje on na współpracę Fehu Pandory Skarsgard z marką Lumii. Filmik początkuje prosty segment, gdzie Pandora wraz z CEO Lumii - Nevaeh North krótko informują, że szykuje się coś większego. Następnie piosenkarka pokazuje nieco z planu zdjęciowego. Druga część to po prostu krótkie shoty z samej sesji, a całość okrasza utwór Marilyna Mansona - Tainted Love. Scenografia, stylistyka i sama obecność Lumii w tym zestawieniu może być mocnym znakiem, że współpraca ta nawiązuje do najnowszego produktu marki kosmetycznej - "Spooky Boo". Co do efektów jednak nie ma podanej daty kiedy można spodziewać się finalnych shotów z samej sesji. Z racji jednak na trwającą kampanię marketingową "Spooky Boo" miłośnicy mroczniejszego stylu nie będą raczej musieli długo czekać na rezultaty tej współpracy. PROMOCJA: nominacja Pandory w kategorii "Działalność Społeczna" w Horizon Business Awards Click nominacja Nevaeh North w kategorii "Działalność Społeczna" w Horizon Business Awards Click nominacja Unsainted w kategorii "Gwiezdny Duet Biznesu" w Horizon Business Awards Click nominacja Lumii w kategorii "Gwiezdny Duet Biznesu" w Horizon Business Awards Click nominacja Pandory w kategorii współpracy z Primal w Horizon Business Awards Click udział Pandory jako osoby odśpiewującej hymn Stanów Zjednoczonych podczas National Speedway Championship Click Dodanie zdjęcia wskazującego, że coś jest szykowane na LI 1 2 Dni otwarte wytwórni podczas których kobieta wspominała niektórym osobom, że coś się szykuje względem sesji zdjęciowej Click Zaangażowanie kobiety w eventy Primal Xtreme związane z Primal Academy, w tym wywiad udzielony dla Daily Globe podczas jednego z wydarzeń. SCREENSHOTY: WYDATKI: $2.000 kamerzysta $1.000 opłata transportu maszyny do studia zdjęciowego $3.000 montaż filmu $20.000 prawo do użytku utworu Imię i nazwisko postaci: Fehu Skarsgard Link do profilu postaci: click Przynależność (do projektu, np. wytwórni): Unsainted Records Nr konta do wpłaty: 6504940650

**Dnia osiemnastego października w godzinach wieczornych na kanał wytwórni muzycznej Eternal Atake został wrzucony kawałek z teledyskiem rozpoznawalnego producenta/rapera lilma. Artysta siedział cicho od odpowiedzi na diss Daevion Epps "THE LAST B*LLET" dla dlatego też jego fani byli głodni jego muzyki i byli też na niego przez to źli w ostatnim czasie, więc Serb po krótkiej przerwie dał swoim fanom ponad trzy minutowy track. W opisie utworu na dodatek pojawił się wpis "Big Shout out for Los Santos Shooting Range" - które najpewniej udostępniło strzelnice pod teledysk. Utwór pojawił się na wszystkich streamingach/platformach tak szybko jak to było możliwe dzięki wytwórni Eternal Atake. ** ROZGRYWKA/WYDATKI PROMOCJA INFORMACJE

TO BE CONTINUED...

dla wszystkich którzy lubią cisze

**W Los Santos co raz częściej można dostrzec plakaty promujące nadchodzący koncert zespołu As They Dream. Wiele z nich pojawiło się w różnych miejscach na mieście - tych bardziej, oraz mniej popularnych, czyli między innymi w centrum, na molo, Vespucci Beach oraz w okolicach innych interesujących miejsc, takich jak niektóre lokale. Oczywiście w dobie Internetu, wieść o koncercie pojawiła się także na wielu popularnych social mediach, gdzie dotarła do znacznie większej liczby odbiorców. Według wszelkich doniesień, wydarzenie odbędzie się w barze Distortion już 19 października 2024 roku o godzinie 22:00. Fani zespołu, Ci mniej lub bardziej zaznajomieni z jego twórczością, z niecierpliwością czekają na tę wyjątkową noc pełną muzyki i niezapomnianych emocji, zapewne doskonale wiedząc, czego mogą spodziewać się po dziewczynach które go tworzą.**

Written by Antonio Williams - DAILY GLOBE, 10/18/2024 Rejony deptaku na Vespucci Beach w środowy wieczór - 16 października przedstawiały sceny rodem z filmu akcji, gdzie departament ma ręce pełne roboty, a w pobliżu roi się od osób, które najwyraźniej mają coś za uszami i na wszelki sposób chcą uniknąć sprawiedliwości. W okolicach 7 PM centralę departamentu zalały zgłoszenia dotyczące napaści oraz pobicia właśnie na Vespucci Beach, skierowani na miejsce zdarzenia funkcjonariusze jeszcze nie wiedzieli co ich czeka... Będący na miejscu zdarzenia świadkowie byli przerażeni, choć podobnych zdarzeń w tym rejonie było jak na pęczki w ostatnich czasach - ale sam fakt rozwoju sytuacji był dla nich czymś o czym nawet nie śnili; jak relacjonuje jeden ze świadków zdarzenia - słychać było tak przeraźliwe krzyki, jakby zza światów odzywała się jakaś przerażająca postać. ,,(...) no co ja mogę Panu powiedzieć? Akurat kupiłem wóz, miałem się spotkać ze znajomymi i pomyślałem, że to miejsce będzie idealne, z resztą to jest jeden z najbardziej popularnych parkingów w mieście, a jak się ma czym popisać to się przyjeżdża, nie? (...) Słyszałem, że coś się dzieje, w pobliżu darli się, żeby ktoś kogoś zostawił, już nie bił; ja to nigdy nie byłem fanem przemocy, nie? Ale no zainteresowałem się, pomyślałem - a zobaczę, może pomogę. Ale to co zobaczyłem to aż przyprawiło mnie o zmiękczenie nóg (...) no leżał facet w krwi, nie? Jakieś kobiety się darły, zaraz wpada departament; wszędzie się świeci na niebiesko i czerwono, no odlot, jak w filmie jakimś kryminalnym ze Stevenem Seagalem, no nie powiem - drygnąłem trochę jak departament zaczął gonić jakiegoś faceta, a ten zaraz wyjmował w ich stronę broń; jakby Pan usłyszał jak się wtedy darły tutaj kobiety, no pisk był tak przerażający jakby zza światów wyłaniał się jakiś demon, albo inny stwór. (...) No nie polecam takiego doświadczenia nie? Ale departament dał radę, to najważniejsze, wiem że mogę czuć się bezpiecznie, ja i moja fura, nie?'' Z informacji jakie uzyskaliśmy od świadków zdarzenia oraz od osoby funkcyjnej w Los Santos Police Department, udało się ustalić, że po przybyciu na miejsce zadysponowanej jednostki, funkcjonariusze momentalnie podjęli się pościgu za osobą, która była odpowiedzialna za naruszenie nietykalności cielesnej osoby poszkodowanej, pościg był prowadzony pomiędzy budynkami co tylko utrudniało zadanie, ponieważ funkcjonariusze musieli mieć oczy dookoła głowy i zachować pełne skupienie w momencie gdyby zza rogu miał ktoś wyskoczyć i utrudnić im dokonywane czynności - na szczęście nic takiego miejsca nie miało, a już po kilkuset metrach udało się ująć osobę odpowiedzialną za napaść, zostały zastosowane środki przymusu bezpośredniego w postaci kajdanek oraz siły fizycznej. Lecz to nie był scenariusz kończący tą interwencję tak jak przedstawiciele prawa mogli by oczekiwać... W momencie gdy chcieli oni przeprowadzić czynności wobec osoby poszkodowanej, ta okazała się nie współpracować oraz nie wykonywać poleceń wydawanych przez funkcjonariuszy, a na domiar tego - zaczęła uciekać; organy ścigania momentalnie podjęły się pościgu, który zakończył się kilkanaście metrów dalej. Ale to nie była jedyna czynność, która zaskoczyła funkcjonariuszy. W momencie kiedy funkcjonariusze obezwładniali uciekiniera, ten sięgnął po... broń i w tym właśnie momencie zaczęła się cała akcja, której raczej nikt się nie spodziewał. Osoba, która była chwilę wcześniej poszkodowana - sama stała się agresorem, podjęła kroki o wyjęciu broni i wycelowaniu w kierunku funkcjonariuszy departamentu. To właśnie ten moment oraz profesjonalne wyszkolenie jednostek zapobiegło tragedii w której życie mogłyby stracić osoby postronne bądź właśnie - przedstawiciele prawa. Funkcjonariusze zmuszeni byli do Officer Involved Shooting (OIS) czyli w skrócie to sytuacja, w której funkcjonariusz organów ścigania używa broni palnej w trakcie swojej służby, co skutkuje postrzeleniem lub śmiercią osoby w stronę, której były wykonywane te czynności. Na szczęście nikt z osób postronnych nie ucierpiał w wyniku tego starcia, a sam poszkodowany z raną postrzałową został zabrany przez służby medyczne celem hospitalizacji. Po zakończonych czynnościach w szpitalu, zostanie on przetransportowany do lokalnej jednostki gdzie odczeka do rozprawy sądowej, która będzie miała na celu postawienie mu zarzutów - 5-48.1 PC - Ucieczka piesza, oraz 13-11.1 PC - Posiadanie broni palnej bez licencji Zakończenie tej sytuacji w taki sposób z pewnością jest pozytywnym aspektem tej sprawy, ponieważ osoba będzie mogła zostać postawiona przed sądem i odpowie za karygodne zachowanie, jakiego się dopuściła; być może będzie to przykładem dla innych, którzy uważają, że są ponad prawem. Podobne zdarzenia miały miejsce już wcześniej, stąd też nie bez powodu uważa się, że rejony Vespucci Beach wieczorną porą stają się miejscem w których trzeba zachować szczególną ostrożność oraz unikać podejrzanych zgromadzeń - tak by przypadkiem nie wdać się w niepotrzebną sprzeczkę słowną, która może zakończyć się niekiedy... tragicznie. Wzmożone patrole departamentu miejskiego oraz zastępców szeryfa w tych rejonach odstraszają potencjalnych sprawców wykroczeń oraz przestępstw, jednak nie zawsze przynosi to odpowiednie skutki, co przykładem jest powyższe zdarzenie. Na szczęście coraz więcej osób dla których bezpieczeństwo drugiej osoby jest priorytetem oraz wyrażają chęć niesienia pomocy oraz przestrzegania prawa wstępuje w szeregi wcześniej wspomnianych. Czy to poprawi bezpieczeństwo w naszym mieście? Czy dożyjemy czasów, gdzie podczas spacerów nie będziemy musieli oglądać się za siebie? Być może tak, lecz nie jest to proces, który zachodzi z dnia na dzień.

J. Mlynarczyk wraz z swoim agentem poleciał do Chicago gdzie w Wintrust Arena mógł pokazać się podczas Draft Combine, a po przepracowaniu /wolnego/ czasu sprawdził się dobrze na tle swoich rówieśników - niemalże tygodniowe zmagania przyniosły pozytywne efekty. Będąc jeszcze zawodnikiem Bruins Mlynarczyk pożegnał się z drużyną za pośrednictwem mediów społecznościowych, informując przy tym że weźmie udział w drafcie NBA 2024 i składając obietnicę że jeśli będzie to możliwe to znowu pojawi się w Pauley Pavilion, tym razem jednak jako oddany fan. Polski zawodnik wziął udział w krótkiej sesji zdjęciowej do przedstawienia się jako ambasador salonu Île de Stylo, natomiast przez zmianę właścicieli nigdy nie doszło do realizacji pierwotnych założeń. Mlynarczyk jeszcze przed udziałem w drafcie wspólnie z swoim agentem wziął udział w rozmowach z Houston Rockets, Bulls, Spurs i Los Santos Panic - to właśnie drużyna z Los Santos zdecydowała się na przedstawienie najlepszej oferty i spraw wyboru zawodnika była właściwie przesądzona na dobę przed samym draftem. 26 sierpnia 2024 roku oczy sportowego świata skierowane zostały na Nowy Jork gdzie w Barclays Center miał odbyć się draft NBA. Hala i jej okolice od popołudniowych godzin osaczona była przedstawicielami mediów, działaczami NBA czy jej kibicami. W telewizji krajowej a przede wszystkim w ESPN na bieżąco podawano dalej nowinki odnośnie tegorocznego draftu. W ogólnych programach prowadzonych przez kanały sportowe, udzielało się wielu ekspertów, a swoje komentarze i krótkie wizje przedstawiali przedstawiciele poszczególnych drużyn. (...) Po przerwie związanej z przedstawieniem Reed przyszła pora na wyłonienie czwartego wyboru tegorocznego Draftu NBA - czwarty wybór należał w tym wypadku do San Antonio Spurs. Komisarz NBA zajął swoje miejsce, by następnie odczytać kolejne nazwisko… "With the fourth pick in 2024 NBA Draft The San Antonio Spurs select Jakub Mlynarczyk from ULSA". Polski skrzydłowy tym samym dołącza do drużyny w której swoje mecze rozgrywa min. Sochan grający dla reprezentacji biało-czerwonych. Mlynarczyk jest świeżo po zakończeniu mistrzowskiego sezonu z ULSA Bruins w którym grał rok, wcześniej było to Utah Utes z którymi rozstawał się w gęstej atmosferze. Polak grający na pozycji silnego skrzydłowego zanotował 12,3 punktów na mecz przy 60,5% skuteczności rzutów z gry. Polak na swoim koncie ma kilka indywidualnych osiągnięć min. Most Outstanding Player tegorocznych playoffs, trafił również do All-Pac-12 Team a za ubiegł rok zgarnął status MVP drużyny Utes. Mlynarczyk został przedstawiony w szeroko pojętych mediach, a między innymi na profilu Bruins, które poinformowało o jego wyborze przez Spurs czy przez Daily Globe, sprawę opisywało również wiele polskich mediów zajmujących się sportem, natomiast kilka dni później pojawił się nagły /zwrot akcji/ - na profilu Panic pojawia się zblurowane zdjęcie nowego zawodnika, gdzie większość zainteresowanych mogła już domyślić się o kogo chodzi, KUBA10 trafia do Los Santos Panic na zasadzie trade za Rui Hachimura, spekulacje wielu ekspertów w końcu się potwierdziły. J.M został powitany w drużynie, po wstępnym wprowadzeniu przez COO drużyny, ten trafił pod opiekę jednego z zawodników, którego zadaniem była wstępna adaptacja w drużynie - wybór nie był oczywisty i padł na Austin Reaves. W ciągu kolejnych dni Jakub spotkał się z COO Matthew Mazzanti, który przedstawił mu pozaboiskowe plany drużyny na wrzesień - były nimi między innymi VOCS czy Charity Block Party, w obu przypadkach Mlynarczyk miał reprezentować drużynę. Udział w wydarzeniu VOCS poprzedza min. post na oficjalnym profilu Panic, gdzie w jersey z numerem 10 występuje JM, samo wydarzenie przebiega sprawnie a stoisko Panic cieszy się dużym zainteresowaniem, podczas VOCS wyprzedaje się spory nakład jersey drużyny, a JM ma okazję rozdać kilka autografów czy udzielić wywiadu dla Daily Bruin. Temat VOCS opisuje min. Daily Globe, a samo wydarzenie zbiera pozytywne opinie wśród odbiorców. Portal OnSpot przyłapał JM na rozmowie z Madison Evans-Yermanov, nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt że jej własny mąż obserwował dwójkę przez lornetkę. Do całej sprawy JM odniósł się w krótkim oświadczeniu, które mówi że są tylko przyjaciółmi i że nie znają się od dziś. JM wziął udział w Chumash Charity Party gdzie również swoje stanowisko wystawiło Los Santos Panic, tym razem drużyna z Los Santos przygotowała okolicznościowe koszulki, których dochód z sprzedaży trafił na cel charytatywny. Stoisko Panic i w tym wypadku cieszyło się dużym zainteresowaniem min. ze względu na wojnę płci, gdzie każdy mógł się sprawdzić w rzutach /osobistych/. Wcześniej zawodnik przekazał $100,000 z swoich prywatnych funduszy na zbiórkę. Do internetu trafiło nagranie na którym dochodzi do starcia między zawodnikiem Panic a pijanym i wyćpanym fanem Bruins - po wymianie zdań fan rzucił się z łapami na JM, a ten zgasił mu światło. Na miejscu pojawili się zastępcy szeryfa i FD, napastnik został aresztowany. Celebrity Preview złapało klikający się temat by dodatkowo podgrzać atmosferę wokół całej sytuacji, do tej pory zawodnik nie odniósł się do tej sytuacji. Mlynarczyk pojawił się na Autumn Business and Trends 2024 w towarzystwie Aniyah Kayes Geovanney, a zdjęcie z tego wydarzenia obiegło media społecznościowe. J. Mlynarczyk zaktualizował swoje zdjęcie profilowe, co na pierwszy rzut oka może wydawać się błahostką natomiast dla zawodnika jest to o tyle ikoniczne że robi to nadwyraz rzadko, poprzednie zdjęcie przedstawiało praktycznie to samo tyle że wtedy było to Jersey ULSA Bruins, a teraz jest to jersey Los Santos Panic, między innymi w ten sposób zawodnik pokazuje przywiązanie do klubowych barw i ich reprezentacji. Co jest raczej oczywiste, bo jeszcze za czasów gry w Bruins przez większość czasu chodził w klubowym merchu. W pierwszym przedsezonowym spotkaniu Los Santos Panic stanęła naprzeciw drużny Minnesoty Timberwolves, którą ograła na własnym boisku zaledwie jednym punktem, wynik spotkania to 96 do 95. Najlepszym z rotujących był J. Mlynarczyk, który po rozegraniu 15 minut na boisku zanotował swój pierwszy double-double (14PTS - FG 6/11, 10 REB, 2AST) grając na pozycji silnego skrzydłowego i centra - czyli w pewnej chwili najpierw zastępował R. Kazinsky a potem A. Davis. Mlynarczyk występował na grafikach pomeczowych na profilu Panic. W drugim spotkaniu w ramach przygotowań przedsezonowych J. Mlynarczyk wystąpił już w starterze drużyny z Los Santos u boku czterech innych graczy grzejących przeważnie ławkę - J. Mlynarczyk, rozegrał 25 minut zdobył 18 punktów, 9 zbiórek i 4 asysty - natomiast jego skuteczność rzutów z gry wyniosła 8-17, co warte uwagi trafił nawet jeden rzut za trzy. Było to drugie spotkanie, któe mógł zaliczyć do naprawdę udanych a prognostyk wobec rookie Panic znacząco wzrósł. Reprezentacja Polski w koszykówce już niebawem może chcieć sięgnąć po Mlynarczyka, pojawia się jednak pytanie na jakiej pozycji miałby grać i wszystko wskazuje na to że w barwach biało-czerwonych przybierze rolę centra, czyli drugą najbardziej zaznajomioną dla siebie pozycję. J. Mlynarczyk udzielił wywiadu po spotkaniu, podzielił się tam swoimi spostrzeżeniami odnośnie gry, przedstawił swoje cele na ten sezon i uchylił rąbka tajemnicy na temat szatni drużyny. Trzecie spotkanie przedsezonowych zmagań wypadło na wyjazd do Winsconisn, gdzie Panic zmierzyli się z drużyną Millwauke Bucks. Spotkanie zakończyło się porażką drużyny z Los Santos wynikiem aż 116 do 81, w wyjściowej piątce na ostatnią chwilę znalazł się J.Mlynarczyk który zastąpił kontuzjowane R. Kazinsky - nie była to jednak zbyt pozytywna zmiana bo grający na greka Jakub miał z nim duże problemy, ale czemu tu się dziwić legenda Bucks i jeden z topowych graczy ligi uzyskał wynik 41 punktów i 17 zbiórek, a także 7 asyst. W tym wszystkim pojawia się jednak dobry prognostyk, bo w kilku sytuacjach J. Mlynarczyk oszukał greka co przełożyło się na trzy faule z jego strony tylko i wyłącznie na Polaku - ten kończył spotkanie z dziewięcioma punktami, trzema zbiórkami, przechwytem i dwoma błędami. J. Mlynarczyk spotkał się z COO drużyny, gdzie omówił najważniejsze elementy organizacyjne na zbliżające się tygodnie. Wraz z drużyną JM opuścił Los Santos w nocy z 15 na 16 października, gdzie w ciągu kilku dni rozegrać miał kilka spotkań. Pierwsze przypadło na środę 16 października. W San Francisco drużyna LS Panic zmierzyła się z drużyną GSW. Polak rotował między nominalną pozycja silnego skrzydłowego a pozycją niskiego skrydłowego zastępująć w pewnych fazach spotkań L. James, jest to o tyle zaskakujące że nikt wcześniej nie stawiał polaka w takiej roli natomiast z ogólnego rozrachunku można stwierdzić że spisał się nieźle, a cały mecz jest dla niego dużym plusem. W osiemnaście minut gry Polak zdobył 17 punktów, dołożył do tego po dwie asysty i zbiórki, zanotował również efektowny blok a jego skuteczność rzutów z gry była na naprawdę wysokim poziomie choć co warto tu zaznaczyć oddał łącznie pięć na sześć celnych rzutów, jedynym pudłem był rzut za trzy pod koniec trzeciej kwarty. Ilość rzutów z gry była o tyle mała, że Mlynarczyk faulowany był pięć razy co przełożyło się ostatecznie na siedem trafień na dziewięć możliwych. JM został wspominany przez OnSpot w kontekście zatrzymania drogowego, jeszcze tego samego wieczora zawodnik odniósł się do sprawy w swoim stylu negując treść portalu plotkarskiego.

Podsumowanie **Placówka w ramach jednorazowej współpracy wynajęła oś strzelecką na potrzeby nagrań do teledysku. Strzelnica skupiła się na realizacji nowych umów handlowych, które obejmują dostawę jednostek broni w postaci 'CZ Scorpion EVO 3 S1 oraz Beneli M4 (San Andreas Compliant). Jednocześnie, intensywnie pracuje nad wdrożeniem nowoczesnego systemu punktacji Kongsberg Target System. Wiele informacji oraz planów dotyczących placówki nie jest ujawnianych publicznie, co za tym idzie, wiele z tych planów zostaje za zamkniętymi drzwiami, oczekując na finalną realizację.**

**W mieście pojawiło się kilka billboardów oraz wiele plakatów, przypominających o piątkowym występie SLOPPY TOPPY, który nastąpi w klubie Sapphire przy Textile City o godzinie 21:30** **Plakaty można dostrzec w najczęściej uczęszczanych miejscach w mieście, takich jak kawiarnie, restauracje, centralny parking, stacje paliw itd.**

Bracia Damien i Clarence Lomotov zawsze mieli przedsiębiorczy zmysł. W 2024 roku, po latach pracy w różnych branżach, postanowili zainwestować w coś, co mogłoby przynieść im dochód, a jednocześnie było popularne wśród młodzieży. Tak narodził się pomysł na Lomotov Tattoo Studio. Bracia nie byli artystami tatuażu, ale dostrzegli rosnące zainteresowanie tym rynkiem. Ich strategia polegała na wynajmowaniu przestrzeni dla utalentowanych tatuażystów, którzy mieli doświadczenie i renomę. Lomotov Tattoo Studio stało się miejscem, gdzie artyści mogli tworzyć, a bracia zarabiali na wynajmie lokalu oraz prowizjach od każdej wykonanej usługi. Bliźniacy zainwestowali w nowoczesne wyposażenie, stworzyli przyjazną atmosferę, a także zorganizowali kampanie marketingowe, które szybko przyciągnęły klientów. Dzięki intensywnemu promowaniu studia w mediach społecznościowych, zyskali szerokie grono fanów. Bracia skupili się na sprawnym zarządzaniu studiem, dbając o wysokie standardy czystości i komfortu. Nie angażowali się w proces tworzenia tatuaży, pozostawiając to w rękach artystów, ale mocno pilnowali jakości usług i reputacji studia. Ich podejście oparte na czystym zysku przyniosło rezultaty – Lomotov Tattoo Studio stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w mieście. Dzięki sprytnemu zarządzaniu i umiejętności budowania relacji z artystami, mężczyźni zyskali nie tylko finansową stabilność, ale także szacunek w lokalnej społeczności. Dla Damiena i Clarence'a studio stało się nie tylko źródłem dochodu, ale również symbolem ich przedsiębiorczej wizji. Miejsce stało się znane – nie z powodu artystycznych uniesień, ale dzięki sprytnej grze biznesowej, która pozwoliła im przetrwać i zarabiać, nawet w trudniejszych czasach. LOKALIZACJA: OOC:

**Anthony stoczył swoją pierwszą amatorską walkę w oktagonie, którą wygrał jeszcze podczas pierwszej rundy tym samym wygrywając główną nagrodę $5000**

**17.10.2024 odbyło się drugie zebranie agencji Vision of Beauty. Na owym zebraniu Alvaro dowiedział się co dalej z sesją dla Winfrey, która niebawem ujrzy światło dzienne. Dodatkowo został poinformowany o kolejnych sesjach w tym jednej dla dość rozpoznawalnej firmy w mieście. Oczywiście przystał na ten pomysł, zdecydował się także wziąć udział wraz ze swoimi koleżankami z agencji w innej, nieco mniejszej sesji. CEO VoB przekazała latynosowi, że w listopadzie pojawi się pewna rzecz, która zapewni dodatkowy rozgłos agencji a co za tym idzie także i jemu. Trevino jest wdzięczny swojemu pracodawcy. Jednakże nie zamierza poprzestać tylko na działaniach podsuniętych mu pod nos- w jego głowie zrodziły się także nowe, indywidualne pomysły**

**Wieczorem w piątek, na fanpage lokalu, oraz wszelkich zaludnionych miejscach pojawiło się wiele plakatów promujących sobotni koncert As They Dream w Distortion, na plakacie nigdzie nie widnieje żadna kwota wejściówki na koncert, co oznacza, że jest on darmowy**

**Na stronę internetową Eastwood Car Design, do katalogu trafił świeżo skończony projekt felg oraz foteli kubełkowych do Annis Savestra GT Racing.** **Studio ruszyło z przygotowaniami projektu.**

京都駅 **Wczoraj Kyoto Eki odwiedziła kobieta - stała klientka lokalu. Tym razem przyszła jednak z innym zamiarem niżeli zjedzenie smacznej potrawy. Po uprzednim uzgodnieniu terminu, Julia Fox przyjęła ją do biura na rozmowę business to business. Rozmowa przebiegła bardzo dobrze, z korzyściami dla obu stron. Choć była to tylko wstępna rozmowa i niepisane potwierdzenie współpracy, może się wydawać, że kolaboracja Kyoto z nowopowstałym start-up'em faktycznie ma szansę na sukces. Następne tygodnie pokażą, czy rozmowa doprowadzi do czegoś więcej.**

**Po mieście krążą plakaty sugerujące, że w następnym tygodniu odbęda się nielegalne walki ulicznę. Koszt wzięcia udziału to 1500$. Do wygrania 10.000$. Kwota może wzrosnąć wraz z zainteresowaniem i liczbą osób chętnych do wzięcia udziału.**

404 🤝 Sweezop Garments

update

CEO wytwórni Aniyah Kayes Geovanney pojawiła się na scenie podczas wydarzenia Chumash Charity Party w gronie ludzi reprezentujących markę ubraniową Mudwalking, Tremoni Tremi G Tharaxes i Ray Millie Miller. Pojawiła się ze względu na to, że Tremi G grał jedną z piosenek, za której produkcją stała łaciata. Ta - korzystając z okazji - zapowiedziała swoją najnowszą muzykę. Aniyah Kayes Geovanney zagrała koncert w Art Night Club. Przed jej wyjściem zagrała raperka emKA z 2Brazy (jako hypeman) dwie piosenki. Tuż po tym wyszła jeszcze niezakontraktowana Mikayla BbyKayla Lykes, która zagrała swoją piosenkę, a po niej już oficjalnie ogłoszony jako członek wytwórni Farush lilma Bojaxhiu, który zapowiedział oficjalne wejście Kayes grając razem z nią ich numer DREAMS. Po tym Kayes zagrała niewypuszczony i wcześniej niesłyszany numer w kolaboracji z wcześniej wspomnianą dwójką. Zagrała wtedy przedpremierowo kawałek No Broke Boys, przedstawiając jego niedokończoną wersję światu. Cała impreza dobrze się kręciła, jednak przerwały ją służby porządkowe, które zamknęły klub od razu po koncercie łaciatej - całą sprawę opisał portal OnSpot. (#1) Piosenkarka Maxine Koci została zakontraktowana pod wytwórnią Eternal Atake. (#1) Dnia 2 października 2024 roku został wypuszczony singiel BACK TO THE ROOTS od Farush lilma Bojaxhiu. Piosenka pojawiła się z teledyskiem zrobionym własnoręcznie przez artystę przy użyciu telefonu iPhone SE w docelowej jakości wideo 480p. W teledysku oprócz samego artysty wystąpili również Quincy Quilly Rawley razem z Aniyah Kayes Geovanney. Sam kawałek został nagrany na dyktafonie na jeszcze innym telefonie. W tekście nawiązał do rapera Chase CHA$E Love, raperki Aniyah Kayes Geovanney oraz do producenta Ray MILLIE Miller. (#1) Aspirująca raperka Mikayla BbyKayla Lykes dołączyła do wytwórni Eternal Atake. (#1) Dnia 7 października 2024 pojawił się singiel od artystki Aniyah Kayes Geovanney pod wydawnictwem wytwórni Eternal Atake. Piosenka nosiła tytuł No Broke Boys. Za bit odpowiadała Aniyah Kayes Geovanney, natomiast miksem i masteringiem zajął się Farush lilma Bojaxhiu. Okładką singla zajęło się studio fotograficzne Arabic Photography, przewodzone przez Sireen Bazzi. Do piosenki został dołączony teledysk, opracowany przez studio Parris Eye, a dokładniej to przez Malia Yo Parris. W wideo wystąpili: Aniyah Kayes Geovanney, Lola Diaz i Saoirse SoSo Sloane, Mercer Deveraux, Angela Rosales. Jeden z kadrów przedstawiał artystkę w sklepie jubilerskim z przedpremierowym zegarkiem Rolex Daytona Cosmograph Lady WCJ20 na nadgarstku, co było wynikiem współpracy pomiędzy nią a jubilerem Winfrey Castiglione Jewelry. Na stronie wytwórni Eternal Atake pojawiły się przedpremierowo kadry z nagrywek teledysku do piosenki. Producent Farush lilma Bojaxhiu skręcił remix w stylu jersey club piosenki No Broke Boys. (#1) Artystka Maxine Koci 13 października 2024 roku zagrała solowy koncert w klubie Sapphire Palace. Początkowo miała pojawić się na scenie razem z Laila FHY Aguirre, jednak ta odstąpiła od swojego wystąpienia z powodu stanu zdrowotnego - wytwórnia życzyła jej powrotu do zdrowia ze swojej oficjalnej lifeinvaderowej strony. (#1) Dnia 12 października 2024 roku artystka Maxine Koci zaskoczyła premierą długo oczekiwanego już singla zatytułowanego X. Całej produkcji beatu podjął się niejaki Farush lilma Bojaxhiu, z którym wokalistka kolaborowała po raz pierwszy w swojej karierze. (#1) Aniyah Kayes Geovanney razem z Mikayla BbyKayla Lykes zagrała koncert w klubie Bahama Mamas 12 października 2024 roku. Na początku na scenie pojawiła się artystka spod Mikayla bbykayla Lykes, która zagrała dwie swoje piosenki - jedną z raperem LeMaun LilKapone Bailey. Po tym pojawił się raper z grupy LIBIDUO - Mayhem MyWay Percy - który zagrał jeden ze swoich freestyle i niewypuszczony remix piosenki 1 of 1 z płyty The Rose That Grew From Concrete od Kayes. Główna gwiazda wieczoru wyszła na scenę z modelką Bailee Cantrell, zagrała No Broke Boys, icon. i dwie inne niewypuszczone piosenki. Na imprezie poleciało również kilka piosenek rapera Trigga Happy, którego Kayes tamtego dnia wspominała na swoich social media. (#1) Wytwórnia przy współpracy z Winfrey Castiglione Jewelry zapewniła dla swoich podopiecznych pierścienie, dzięki którym ci mogą identyfikować się z marką w świecie reflektorów. Wydatki: Remont głównego budynku wytwórni Eternal Atake - $400.000 Wydatki związane z materiałem Lilma - BACK TO THE ROOTS, takie jak billboardy - $35.000 (#1) Wydatki związane z materiałem Kayes - No Broke Boys, takie jak nagranie teledysku, reklamy w audycjach Daily Globe - $110.000 (#1, #2) Zakup bilbordów promujących koncert w klubie Bahama Mamas - $20.000 (#1) Zakup budynku podlegającego pod wytwórnię Eternal Atake - $100.000 (#1) Budowa dedykowanego studia nagraniowego dla artystki Aniyah Kayes Geovanney - $40.000 (#1) Zakup pierścieni dla artystów w sklepie jubilerskim Winfrey Castiglione Jewelry - $75.000 (#1) Wydatki związane z materiałem Maxine Koci - X, takie jak zakup billboardów czy reklam w audycjach Daily Globe - $22.500 (#1) ŁĄCZNIE: $802.500

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Old Jimmy's Ranch to klasyczne ranczo stereotypowego białego amerykanina ulokowane na przedmieściach Paleto Bay. Jej właściciel, niejaki Jim Woods - typowy starszy redneck urodzony i wychowany w Houston [Teksas] przeniósł się do w większości niezgodnej z jego poglądami Kalifornii ze względu na odziedziczony majątek już zmarłej żony, który otrzymała owe ranczo w spadku po swym ojcu. Tradycyjne przeznaczenie ranczo to oczywiście działalność rolnicza która głównie oparta jest na uprawie ziemii i hodowli bydła skupiona na pozyskaniu mleka, oraz mięsa. Rozwój rolniczej działalności pod ręką starego Jim'a może powędrować o wiele dalej - m.in. stałą współpracą z lokalnymi przedsiębiorstwami które czerpać będą zyski z pozyskiwania dóbr wytworzonych na terenie rancza Jimmy'ego. Mogą to być choćby świeże warzywa, czy wcześniej wspomniane mleko czy wołowina. Dalsze panowanie starego Jim'a może przysporzyć nowych dóbr, m.in. drobiu i jajek pozyskiwanych od kur w nowopowstałych kurnikach. Aczkolwiek to nie jedyne sposoby zarobku dla ludzi działających na ranczu starego Jim'a. Albowiem za fasadą tradycyjnego ranczo z przeznaczeniem na rolniczą działalność, w cieniu prawa toczy się gra o bardziej dochodowe interesy. Ciemna strona Old Jimmy's Ranch to chociażby regularne pędzenie samogonu które jest wręcz wizytówką praktycznie każdego stereotypowego starego redneck'a zajmującego się rolą. Kontakty wśród podobnych osób w kręgu znajomości Jim'a pozwalają na poszerzenie sprawnej działalności nielegalnych interesów. W tym pomagają również duże rozmiary posiadłości Woods'a, na których upchać można niejedno pomieszczenie, które służy absolutnie innym interesom, niż można się na pierwszy rzut oka spodziewać. Duże magazyny i garaże mogą służyć za miejsce odpowiedzialne za przechowywanie nielegalnych przedmiotów lub substancji, na wolnych łąkach i wyrytych ścieżkach parkować mogą ciężarówki które oprócz legalnego przewozu dóbr wytworzonych przez farmę, mogą brać udział również w licznych przemytach, nawet zahaczających o kilka stanów dalej. Tak więc spokojne ranczo na przedmieściach miasteczka podtrzymujące wartości rolniczej działalności to pozór, który może zaskoczyć. ________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ OOC: Pierwszy raz próbuję sił na tym serwisie tworząc własny projekt - padło na legalne ranczo skrywające pod pozorem tradycyjnej rolniczej działalności przestępcze interesy wśród zainteresowanych. Zaraz po rozpoczęciu działalności projektu IC, planuję wystartować z projektami zarobkowymi które będą miały bardzo dużo wspólnego z zakładanym ranczem. Dla osób chętnych na prowadzenie wspólnej rozgrywki oferuję z pewnością klimatyczną grę zarówno farmerskich prac, jak i możliwość zahaczenia się o nielegalne interesy członków marginesu Blaine County.

Park Village Compton Crips (PVCC, Yaah Gang, Park Village), to gang afroamerykański/samoański powstały w latach 70-tych XX wieku, znajdujący się w zachodniej części Compton w Kalifornii. Dzielnica ta rozciągała się od Compton Blvd do Alondra Blvd. Główne serce dzielnicy skupia się w okół dwóch blokowisk "Wilmington Arms" i "Park Village Apartments", które znajdują się bezpośrednio przy Laurel Street, pomiędzy Wilmington Ave. i Center Street. Początkowo grupa formowała się jako przyjaciele z jednych szkół takich jak Wallton Middle School, Davis Middle School i Compton High School. Członkowie Park Village często nazywają miasto Compton, YAAHMPTON. Ich kliki składają się z 700 blocc (Laurel Street), Wacc Side, Samoan Side i kilku innych klik. Samoa Side to klika w której przewodniczą Polinezyjczycy/Samoańczcy którzy roszczą sobie prawa do Gangu Park Villages, co również doprowadziło do ich beefu z Sons Of Samoa (który jest samoańskim gangiem Crips z miasta Long Beach). Przemoc pomiędzy Park Village a Sons of Samoa była jednym z najbardziej znanych konfliktów. W latach 90 XX wieku, doszło do serii starć, które doprowadziły do morderstw czy aresztowań obu z tych grup. Konflikt był związany stricte z terytorialnymi sporami oraz walką o wpływy. Park Village jest znany ze współpracy z takimi grupami jak Nutty Blocc Compton Crips (NBCC), Atlantic Drive Compton Crips (ADCC), South Side Compton Crips (SSCC) i jest jednym z niewielu gangów CC którzy nie mają złego nastawienia do Campanella Park Piru (CPP), West Side Piru (WSP) oraz posiada kilku wrogów z którymi prowadzi aktywny konflikt Tragniew Park Compton Crips (TPCC), Anzac Grape Compton Crips (AGCC), Poccet Hood Compton Crips (PHCC), NeighborHood Piru (NHP), Cedar Block Piru (CBP), 151 Original Block Piru (OBP), Lueders Park Piru (LPP), 135 Piru Gang (135P), Compton Varrio Tortilla Flats (CVTF), Compton Varrio 155 (CV155), Compton Varrio 70's (CV70). Termin "YAAH" jest stosowany w rozmowie sąsiedzkiej a nawet nazywają miasto YAAHMPTON zamiast Compton. Wyrażenie YAAH powstało z rolniczych dzielnic Compton podczas których, populacja koni była bardzo duża a komenda "yaah" była powszechna dla koni. Warto zaznaczyć, że sporo członków PVCC promują ich kulturę na ulicach, jak i w internecie, co często widać na kontach tamtejszych bangerów czy najzwyczajniej w świecie muzyki, ponieważ w swoim gronie posiadają gwiazdy znane nawet na całym świecie, czego przykładem jest np. Roddy Ricch, który pod swoimi utworami zbiera milionowe zasięgi, jak i na swoim koncie instagram posiada siedem milionów obserwujących, a kolejnym przykładem jest Azjah, która co prawda jest o wiele mniej znana, niż wcześniej wspomniany Roddy Ricch, jednak wciąż generuje naprawdę dobre liczby, a na swoich social mediach zebrała prawie sto tysięcy obserwujących. W skład PVCC wchodzą ludzie czarnoskórzy, meksykańce i biali ludzie, a wszystko zależy skąd pochodzisz, jakie wartości przejawiasz. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych BIAŁYCH członków Park Village Compton Crips był David James Livingston znany wśród społeczności PVCC jako "Goldie" słynął z braku pohamowania i był w stanie zrobić wszystko by dorwać przeciwników i pokazać wyższość jego ekipy. Jedna z pierwszych sytuacji w której Goldie wszedł w konflikt z prawem odbyła się dnia 08.10.1998 roku, gdzie ekipa w której w skład wchodziło Luthers Park Piru (działającego na terenie Compton, dokładnie Bullis Rd. do Atlantic Ave.) przejeżdżała przez swój teren, gdzie zostali zatrzymani przez krążownik i okazało się, że członek LPP (kierowca) nie posiada Drive Licence i pojazd został zarekwirowany i zostali zmuszeni wracać pieszo. Idąc wzdłuż drogi zobaczyli zielonego Cadillaca w którym siedział Goldie, zrobili drugie kółko w okół by się upewnić czy to faktycznie Goldie. Członkowie PVCC wraz z Goldie ujrzawszy po raz kolejny wrogą sekcję, bez namysłu wychylili się z samochodu i prowadzili ostrzał gdzie sam Goldie wystrzelił około 8 kul w stronę LPP. Compton Police Departament szybko zjawiła się na miejscu i finalnie członkowie LPP wskazali Cadillac'a na projekcie New Wilmington Arms w którym siedział Goldie lecz go tam nie znaleźli. Kariera David'a nie skończyła się na tym a wręcz zaogniła postępowanie Goldiego. Wieczorem z drugiego na trzeciego stycznia 1999 roku "Goldie" wraz z asystą dwóch czarnoskórych mężczyzn krążył w okół bramy wjazdowej do projektu "New Wilmington Arms", początkowo jak zeznała Michelle Lopez (mieszkanka projektu), oskarżony David James Livingstone wraz z dwójką czarnoskórych kłócili się z ochroniarzem w budce i padały słowa w jego kierunku ,,Dostaniemy cię, dostaniemy cię później!", "Zrobimy to później". Kiedy zakończyli się kłócić po prostu się rozjechali gdy następnie po paru godzinach ochroniarze w budce usłyszeli słowa "Motherfucker!". Ochroniarz Bombarda spojrzał w górę i ujrzał stojącego nad nim w drzwiach "Goldie'go" który trzymał w dłoni karabin szturmowy. Goldie zaczął ostrzał w strone ochroniarzy a sam Bombarda usłyszał około 15 strzałów z karabinu szturmowego. Tego wieczoru dwóch ochroniarzy zostało śmiertelnie postrzelonych (Roderico Paz & Remigio Malinao), zaś dwóch następnych zostało ciężko rannych (Rodolfo Bombarda & Saul Conner). Dziewczyna "Goldie'go" Shantae Johnson zeznawała że wieczorem z drugiego na trzeciego stycznia ona jak i Goldie poszli razem do klubu w LA, przebywając tam po godzinie 23:00 i pozostając tam do około 03:30-04:00 rano. Jak mówiła, wrócili samochodem oskarżonego do jej domu w pobliżu New Wilmington Arms, gdzie od razu poszli spać. Ostatni raz Shantae widziała Goldiego jak ściągał buty. Obudziła się wraz z nim, ale nie miała pojęcia czy był tam przez cały czas, ponieważ spała. Park Village Compton Crips słynie ze swojego stylu ubioru, który zwraca na siebie uwagę. Często zakładają na siebie hoodie, jacket z ich ksywkami lub sygnaturą (YAAHMPTON/YAH GANG/LAUREN 700 TREE) wzmacniajac tym więzi w społeczności YAAHMPTON. Cały gang tak samo jak każdy inny posiada swoje afilacje, z którymi aktywnie się utożsamia, a najczęściej są to loga drużyn sportowych (głównie baseballowych), ze względu na to, że takowe loga bardzo często według gangbangerów mają nawiązywać to jakiś charakterystycznych rzeczy dla danego setu m.in: St.Louis Cardinals, Las Vegas Raiders, Pittsburgh Pirates, Washington Nationals czy Los Angeles Lakers. Często można zobaczyć ich na projekcie "Wilmington Arms" gdzie organizują swoje lokalne wydarzenia, obchody i rocznice. Zbierają się w bardzo licznym gronie gdzie wszystko uwieczniają do sieci, ukazując tym samym aktywność setu w social mediach. Często zamykają się na swoje grono, nie chcą by ktokolwiek inny wchodził w ich obchód, dlatego też nie ogłaszają tego publicznie przed wydarzeniem. Grupa PVCC specjalizuje się w swojej brutalności jak i siatki dealerów którzy chcą wydostać swoje rodziny z biedy, często płacąc za to życiem, są gotowi poświęcić się za swój gang. Często Media huczą o PVCC, obrazując ich jako brutalnych, przestępczych ale niektórzy z YAH GANG chcą temu zapobiec tworząc programy mentoringowe dla młodzieży które mają na celu pokazanie i odrzucenie ich myśli o dołączeniu do systemu przestępczości. Jedną z osób która zachęca dzieci do zdrowego trybu życia i przy okazji ucząc ich jeździć na desce jest Isiah Hilt, który spędza całe dnie na Venice Beach Skatepark. Społeczność YAAH GANG ma w swoich szeregach mnóstwo raperów którzy chcą za wszelką cenę wybić się na wyższy poziom, są to raperzy tacy jak MR 91 WEST (Dabully BBE), OTP.C4, Village Babbies. Projekty: green is gold; you reap what u sow 🥦💰 yaahmpton tattoo Postacie: 700koolylocc tayshotz700 700wilminkgtonbkoy Devon Comeaux

Killuo Ingram "700KoolyLocc" siedemnastoletni chłopak urodzony w Compton, obecnie zamieszkujący strzeżone osiedle Wilmington Arms Project znajdujące się w zachodniej części Compton w Kalifornii w którym stacjonuje lokalny gang Park Village Compton Crips z którego wywodzi się m.in Roddy Ricch. Jego życie bywało przewrotne, w wieku trzech lat rodzice stracili prawa do niego i przejęła go własna ciotka wraz z jego bratem Dion'em. Ojciec Killuo i Dion'a był zwykłym mieszkańcem projektu Wilmington Arms, miał problem z alkoholem i narkotykami, gdzie często przy obecności Killuo i Dion'a bił i znęcał się nad matką, od czasu do czasu robiąc krzywdę też swoim synom. Po pewnym czasie, gdy Killuo zaczynał nabierać rozumowania, zaczął rozumieć dlaczego został zabrany z rąk rodziców - nie miał tego za złe, co raz bardziej łącząc się z ciotką. Gdy miał 13 lat, zaczął kręcić muzykę wraz ze swoim bratem wrzucając ją często na darmową platformę Soundcloud gdzie to nie przynosiło żadnych zmian, każda piosenka miała po 200 wyświetleń i zazwyczaj była klikana przez znajomych Kooly'ego i jego brata. W swoim krótkim życiu uczęszczał do Wallton Middle School gdzie przechodził przez różnorakie fair-one z których zazwyczaj uchodził na sucho a finalnie skończył je i przeszedł do Compton High School. W międzyczasie rozsyłał po różnych grupach szkolnych na instagram swoje tracki co przynosiło mu większe zainteresowanie wśród rówieśników. Zaintrygował sie Hip-Hop'em i w tym pozostał biorąc sobie kilka wzorców na celownik m.in: 2PAC, Ice Cube, 50cent, The Game, Biggie, Dr.Dre. Na terenie Village Park wcześniej wymienione persony w świecie hip-hopu są traktowane jak legendy, każdy czarnuch wrzuca to na głośnik nie zważając z którą parasolką się trzymali. KoolyLocc do tej pory jest widziany w asyście grupy Park Village Compton Crips z którą się utożsamia, niezbyt często można go spotkać pod wpływem narkotyków, raczej od nich stroni. KoolyLocc stara się być pozytywnym wzorem w społeczności, angażując się w działania charytatywne i promując dobre inicjatywy, co sprawia, że jest postrzegany jako dobra twarz w mediach. Większość "brudnej gotówki" pozyskanej z ciężkiego życia na ulicach Compton poprzez m.in sprzedawanie dragów dla lokalnych i zaufanych ćpunów przeznacza na rozwój. Killuo wraz z kumplami przeznaczyli ogromną sumę na zakup lepszego akcesorium do lokalnego studia w bloku przy Laurel Street by polepszyć jakość swoich utworów, robiąc też z tego lokalne studio nagraniowe dla swojej grupy jak i dla zaprzyjaźnionych z nią sekcji dając tym samym rozwój każdemu kto jest chętny w underground. soon... SOCIAL MEDIA: : @700K00llyLxcc : @700KoolyLocc Tracki: 700KOOLYLXCC FT. 700WILMINKGTONBKOY - "CHEESEBURGERS OUT" (DISS TRACK) 700KOOLYLXCC - "LOST IN THE YAHMPTON" 700KOOLYLXCC - "The Pain i Hear" 700KoolyLocc - "Time For Truth" 700KoolyLocc feat. BbyKayla - "SHAKE THAT BOOTY" Feat: [06/11] emKA - climb to the top feat. 700KoolyLocc (Official Audio) (track zapowiadający album) [EP] 06.11.2024 | ROXIE "XIE" MACKAY - BUSINESS EP (uczestnictwo na albumie) Prod: 25.10.2024 | Playboy - Growing up (prod.700koolylocc) 28.10.2024 | Playboy - Smooth /freestyle/ (prod.700koolylocc) Wzmianki: Post o rozpoczęciu współpracy z The Fountain Casino

**Molly przesłuchała jeden kawałek z zainteresowaniem, zaraz to dodała utwory do playlisty "na potem".**

The Port of Los Santos jest największym portem kontenerowym w kraju i globalnym modelem zrównoważonego rozwoju, bezpieczeństwa i odpowiedzialności społecznej. Obsługujący różnorodne towary, od awokado po cynk, Port Los Santos oferuje zarówno terminale pasażerskie, jak i towarowe, w tym terminale rejsowe, kontenerowe, samochodowe, masowe, masowe suche i płynne oraz magazyny, które każdego roku zarządzają ładunkami o wartości miliardów dolarów. Obecnie w trakcie wieloletniego, wartego 2,6 miliarda dolarów programu inwestycyjnego w infrastrukturę, mającego na celu podniesienie poprzeczki dla wydajności ładunków, Port koncentruje się również na nowych technologiach w celu poprawy przepływu informacji cyfrowych w całym łańcuchu dostaw. Ten kwitnący port morski jest również znany z przełomowych inicjatyw środowiskowych i pozostaje zaangażowany w zarządzanie zasobami oraz prowadzenie inwestycji i operacji w sposób odpowiedzialny zarówno pod względem środowiskowym, jak i fiskalnym. Port zbudował również silną reputację dzięki postępowym środkom bezpieczeństwa i zaangażowaniu społeczności. Przez ostatnią dekadę port był również w czołówce rewitalizacji nabrzeża LS Waterfront, poprawiając publiczny dostęp do wody, rozwijając przyjazne dla społeczeństwa udogodnienia i infrastrukturę oraz przekształcając linię brzegową portu w światowej klasy cel turystyczny. Port w Los Santos jest jednym z najbardziej ruchliwych portów morskich na świecie i wiodącą bramą dla handlu międzynarodowego w Ameryce Północnej, a od 2000 roku zajmuje pierwsze miejsce w rankingu portów kontenerowych w Stanach Zjednoczonych. Jednostki ekwiwalentne (TEU), utrzymujące najwyższą pozycję wśród portów amerykańskich. W 2021 r. Port przeładował łącznie 10,7 mln TEU, co jest najbardziej ruchliwym rokiem kalendarzowym w historii. Zwany także Portem Amerykańskim, to port morski, zarządzany przez Departament Portu w Los Santos. Mieści się w południowo-wschodniej części miasta Los Santos. W 2021 roku głównym towarem importowym były meble, części samochodowe, odzież, obuwie i elektronika. Głównym towarem eksportowym z portu była makulatura, pasza dla zwierząt domowych i zwierząt, złom i soja. Porty poza dobrą opinią, mają też w sobie wiele kontrowersji. Porty to mikrokosmosy podlegające mieszance przepisów i nieformalnych praktyk. Zachowania nieformalne niekoniecznie są nielegalne lub niedozwolone. Obejmują one spontaniczne mechanizmy zarządzania i samorządności, półoficjalne lub nieoficjalne regulacje i instrumenty egzekwowania, różne rodzaje niedozwolonych praktyk. Z drugiej strony ocena podatności portów odnosi się do oceny przestrzeni kosmicznej, ponieważ unikalna geografia portów pozwala sieciom przestępczym na korzystanie z infrastruktur, które umykają wykryciu. Zorganizowane grupy przestępcze (OC) mają parę głównych zastosowań w portach morskich: przestępstwa nastawione na zysk, które generują dochody, takie jak import nielegalnych narkotyków, podrabianych towarów (wyrobów tytoniowych, produktów farmaceutycznych, odzieży) i nielegalnych imigrantów oraz kradzież ładunku. Wiąże się to z korupcją, a w mniejszym stopniu zastraszaniem pracowników portu, pracowników ochrony i organów ścigania. Skradzione samochody i narkotyki produkowane w kraju, zostały określone jako najczęściej eksportowane towary nielegalne przez Amerykańskie porty morskie. Organy ścigania zauważają, że trendy te są powiązane z dwoma wzajemnie powiązanymi czynnikami: większość chemikaliów prekursorowych i podrabianych towarów jest często wysyłana z Chin i Europy, często Włoch, a port w Los Santos jest główną bramą morską do Stanów Zjednoczonych. Zbadanie mechanizmów, dzięki którym porty stają się mniej lub bardziej atrakcyjne, zarówno jako cele, jak i obszary tranzytowe dla siatek przestępczych, ma ogromne znaczenie. Za zarządzanie portem i jego eksploatację odpowiedzialny jest Departament Portu w Los Santos, w którego skład wchodzi pięciu członków specjalnie wyznaczonej komisji. Komisarze portowi są mianowani przez burmistrza Los Santos i zatwierdzani przez Radę Miasta Los Santos. Komisja pełni pięcioletnią kadencję, wyznaczając na początku jej funkcjonowania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego komisji. Za nadzór i odpowiednie zarządzanie wszystkimi działaniami poszczególnych działów portu jest szereg specjalistów, wyznaczonych do rozwijania wizji i strategii organizacji, którzy wspólnie budują kadrę kierownictwa wyższego szczebla. Od początku 2020 funkcję dyrektora wykonawczego Port of Los Santos pełni Rex Bertone, powołany do tej roli przez Burmistrza Los Santos i zatwierdzony przez Radę Miasta Los Santos. Dyrektor zarządza wszystkimi pracownikami, powołanymi przez Departament Portu w Los Santos i zapewnia ogólne wytyczne, dotyczące codziennej eksploatacji portu. Wszystkie zarządzenia, zasady i przepisy przyjęte przez zarząd realizowane są przez dyrektora wykonawczego. Na początku globalnego kryzysu zdrowotnego COVID-19 Bertone przewodził reakcji Port of LS na pandemię, utrzymując przepływ towarów jako podstawową usługę dla kraju. W skład zarządu portu wchodzą: Dick Walters - Przewodniczący Departamentu Portu w Los Santos Rowan Gioiello - Wiceprzewodniczący Departamentu Portu w Los Santos Yolanda Turner - komisarz Departamentu Portu w Los Santos Nelson Mariota - komisarz Departamentu Portu w Los Santos Anthony Wolansky - komisarz Departamentu Portu w Los Santos Rex Bertone - Dyrektor wykonawczy Portu w Los Santos, Logistyka Jerry Grunwald - Zastępca dyrektora wykonawczego Portu w Los Santos, Rozwój i dynamizacja Eric McMillan - Zastępca dyrektora wykonawczego Portu w Los Santos, Zaangażowanie interesariuszy Gustavo Velasco - Zastępca dyrektora wykonawczego Portu w Los Santos, Marketing i relacja z klientem Lorraine Dilorenzo - Zastępca dyrektora wykonawczego Portu w Los Santos, Doradca prawny Raymond Kunkel - Zastępca dyrektora wykonawczego Portu w Los Santos, Finanse i administracja Zmieniam sposób funkcjonowania tego projektu na najwygodniejszy według mnie do gry w trybie Roleplay. Tak naprawde każdego gracza, mającego cokolwiek wspólnego z transportem morskim interesuje tylko transport towaru, nie osób, nie interesuje go cała otoczka tego wszystkiego, prace magazynowe, cała ewidencja o czym mógłbym się tu rozpisywać, jednak nie mam zamiaru tego robić. Wskrzeszam pomysł zapoczątkowany przez włochów z 2019r. mianowicie powołuję do gry In Character tylko jeden sektor rozgrywki portowej - Dział Przepływu Towarów, a w jego dyrektora wcielam się osobiście. Moja postać będzie odpowiedzialna tylko za ten konkretny departament, od wszelkich innych rzeczy są fikcyjne, powołane postacie. Port of Los Santos, to instytucja państwowa, podlegająca pod burmistrza i gubernatora, dlatego nie mam zamiaru grać portowej szychy. Ten zabieg ma na celu mocne scentrowanie modelu rozgrywki, tym samym nie zamykając się na mocniejsze tematy, od tego są właśnie fikcyjne postacie wymienione powyżej, by zaistniała również gra na wyższych szczeblach władz miasta, gdy nadejdzie taka potrzeba. credits; @aikon Discord projektu: https://discord.gg/rHEDf4k27n