Ranking

**W nocy z jedenastego na dwunastego września do kiosków i saloników z prasą w Los Santos oraz okolicznych miastach' trafia magazyn THE RUNWAY spod ramienia Koslovsky & Co. Modeling Agency. Cena magazynu to 30 dolarów. A wersja elektroniczna na stronie Koslovsky & Co. Modeling Agency kosztuje 15 dolarów. Sam magazyn zamyka sie w tematyce mody i bliskich jej kwestiach. Pierwszy numer został wydany o Blance Carvantes. Modelce podpisanej w KCMA, modelce i byłej dyrektorce Fuzzy. Autorami zdjęć jest studio Aoki, a w samym magazynie znajdziemy wywiad z kobietą. Nakład magazynu to około 15 tysięcy sztuk.** KLIK

Po kolejnej przerwie na profilu dziewczyny pojawił się TikTok, na którym gra na gitarze i śpiewa. Jej gra nie jest profesjonalna, a wokal jest dosyć przytłumiony, słychać szum. @aetherhae silly little song for u :3 #fyp #song #koreaninls #homemade #home #comfysong #comfy

PROSZE O WYCENE PO 20.09.2025!!! **Dnia 12.09.2025 w dniu rozpoczynającym Weekend do sieci trafił promowany już od dłuższego czasu kawałek COVERED INK autorstwa Jadena Morrowa. Utwór ten został parokrotnie zagrany podczas różnych koncertów muzyka, jak i dostępny był jego krótki snippet podczas wydarzenia VOCS 2025, jeśli osoby pojawiające się na stoisku Unsainted zakupiły specjalny brelok do telefonu z chipem przenoszącym do video. Co ciekawe, po raz pierwszy w karierze Jadena, numerowi towarzyszył również teledysk który został przygotowany dzięki współpracy z SAINTVEIL (@Barru) oraz modelką Selah Valdes (@Vigdis). Kolejną rzeczą dotyczącą utworu jest to że został on wydany spod szyldu UNSAINTED RECORDS, wytwórni gdzie Jaden miał przyjemność dołączyć w ostatnich tygodniach, oraz coraz to bardziej poszerzać swoje możliwości. Sam teledysk daje pewne odczucie /walki/ z samym sobą pod kątem schizofrenii, a dokładniej pojawiającą się kobietą w głowie Jadena w którą wczuła się Selah. Sam tytuł nawiązuje do tatuaży artysty, które to zakrywają praktycznie jego całe ciało.** PROMOCJA WYDATKI ODGRYWKI DANE IC

@Misty wychodzi z okresu próbnego, awansuje na pełnoprawnego pomocnika ET.

@Broom wraca do ekipy i ponownie obejmuje stanowisko Moderatora Technicznego.

Written by Aoi Namgyu - Daily Globe 12/09/2025 11 września 2001 roku na zawsze zmienił życie Amerykanów. Brutalne zamachy dokonane tego poranka odcisnęły niewyobrażalne piętno na życiu codziennym w wielu kwestiach, jak chociażby zasady bezpieczeństwa w transporcie, kwestie imigracyjne, czy bezpieczeństwo osobiste personelu służb. W tym czarnym dniu dla historii USA cztery samoloty zostały porwane w trakcie lotów krajowych i w godzinach między 8:46 a 10:28 zakończyły swój lot - dwa z nich uderzyły w wieże World Trade Center w Nowym Jorku, jeden w budynek Departamentu Obrony "Pentagon" w stanie Virginia, a ostatni z nich lądował awaryjnie na polach w stanie Pennsylvania. Zginęło w sumie 2996 osób, a 6291 zostało rannych. Wczoraj, w 24 rocznicę tych tragicznych wydarzeń Los Santos County Fire Department zorganizowało nietypową wyprawę - na 110 piętro w imieniu tych, którzy w tym dniu ruszyli tam, gdzie piekło spotkało się z ziemią. “Ich misją nie była chwała, lecz pomoc. Ich celem nie była własna korzyść, lecz życie drugiego człowieka. I właśnie w tym zawiera się istota bohaterstwa.” W dniu 11 września 2025 roku o godzinie 20:30 grupa 343 osób rozpoczęła swój marsz na 110 piętro jednego z wieżowców przy Peaceful Street w dzielnicy Pillbox Hill. Wydarzenie zostało otwarte przez Battalion Chief Nahuel Nava z trzeciego batalionu Los Santos County Fire Department, który odczytał list Fire Chief Derek Atwood. Następnie każdemu z uczestników zostały wydane plakietki z danymi oraz zdjęciem jednego z 343 poległych strażaków Fire Department of New York City, z którym mógli wejść on na 78 piętro - ostatnie, na które udało się dojść strażakom podczas akcji ratowniczej w zamachach, odmeldować swojego strażaka poprzez zadzwonienie w dzwon po czym odpuścić, lub kontynuować wędrówkę na 110 piętro, czyli równowartość ostatniego piętra World Trade Center. Większość osób zdecydowała się wejść na sam szczyt. Poza przedstawicielami służb weszli również zwykli obywatele i lokalne gwiazdy! W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele rozmaitych organizacji rządowych, wśród których należy wymienić Los Santos County Fire Department wraz ze strażakami z grup specjalistycznych Hazardous Materials Squad oraz Urban Search&Rescue, Los Santos Police Department wraz ze swoim zespołem bojowym, Los Santos County Sheriff’s Department wraz ze swoim zespołem bojowym, San Andreas Highway Patrol, zastępców prokuratora Los Santos County District Attorney’s Office oraz medyków z Eugenics Medical Center. Poza nimi obecni byli także zwykli cywile oraz przedstawiciele lokalnej sceny sportowej i muzycznej. Należy tu przede wszystkim wyróżnić Jakub Młynarczyk z drużyny koszykarskiej LS Panics, który pomimo swojej rozległej kontuzji spowodowanej przez udział w katastrofie lotniczej odrzutowca na Great Ocean Highway podjął się wyzwania, Fehu “Pandora” Skarsgard z zespołu Soul Evisceration, czy też Amanda Oxenberg - wielokrotną mistrzynię American Dart Masters. Poniżej przedstawiamy fotorelację z wydarzenia.

Ruchy spółki: Stworzono zakładkę BLENZ for Business na stronie BLENZ, w której udostępniono platformę BLENZ Insight. Jej obecność może sugerować rozwój pełnego ekosystemu aplikacji biznesowych, oferujących zaawansowane narzędzia analityczne oraz wsparcie dla procesów operacyjnych. Udostępniono platformę SaaS BLENZ Insight osobom trzecim, otwierając dostęp do zaawansowanych narzędzi analitycznych wspierających procesy decyzyjne i operacyjne. Zmieniono wygląd profilu na Lifeinvader – nowy banner został zaprojektowany pod reklamę platformy INSIGHT, zapraszając użytkowników do odkrycia jej możliwości i innowacyjnych funkcjonalności. Rozpoczęto sprzedaż pierwszych przestrzeni biurowych w BLENZ Nexus - zyskanie pierwszego przedsiębiorstwa jakim jest Mirage Reserve. Powierzono firmie ochroniarskiej wykonanie montażu systemów zabezpieczeń w wieżowcu w celu zminimalizowania ryzyka zagrożeń oraz podniesienia poziomu bezpieczeństwa. Nawiązano współpracę z Mirage Reserve w zakresie opracowania i realizacji strategii marketingowych, a także kontynuacji działań związanych z oprawą graficzną. Zrealizowano transakcję sprzedaży piętra w wieżowcu na rzecz Zavella Fitness & Spa – rozmowy z zarządem zakończyły się sukcesem, a dodatkowo spółka wsparła proces projektowania całej przestrzeni Spółka została wyróżniona w pierwszym artykule San Capital pt. „From Innovation to Scandal: Business heavyweights tested in August”, gdzie podkreślono m.in. dynamiczny rozwój platformy INSIGHT Nawiązano współpracę z organizatorami VOCS 2025 w roli sponsora i partnera medialnego, dzięki czemu marka zyskała większą widoczność i prestiż w różnych branżach. Zaprojektowano dedykowane breloczki dla Wenger Luxury z okazji VOCS 2025, które następnie rozdano uczestnikom wydarzenia jako unikalny gadżet promocyjny. W ramach stałej współpracy spółka została partnerem wydarzenia ROYAL with Superstar, odpowiadając za stworzenie kompletnej identyfikacji wizualnej oraz pełnej oprawy graficznej Zaprojektowano etykietę dla Mirage Reserve na ich pierwszy produkt — Mirage Spirit Beer. Nawiązano współpracę z firmą logistyczną, aby zagwarantować ogólnokrajową wysyłkę zamówień realizowanych w sklepie internetowym shop.blenz. Zorganizowano spotkania z partnerami w celu ustalenia dalszych kroków i wzmocnienia współpracy projektowej. Przygotowano kampanię reklamową dla Fire Department. Jej celem jest zwiększenie świadomości mieszkańców na temat właściwego postępowania podczas upałów. Zaprojektowano okładkę premierowego numeru magazynu Shifted Focus pod tytułem „Benefactor Krieger Review” Social Media: Wydatki: $829,500 LINK

Dwunasty września dwa tysiące dwudziestego piątego roku, niedługo wybija godzina trzecia w nocy. Skrzyżowanie dwóch dróg, South Rockford Drive oraz San Andreas Avenue na Vespucci Canals zostaje opanowane dźwiękami broni automatycznych, a po krótkiej chwili syrenami służb porządkowych. Tej nocy Jaime Burgress próbował pozbawić życia Xanthe Bellardi, lecz tylko i wyłącznie po niego przybył kostuch, tylko i wyłącznie jego rodzina została pogrążona w żałobie. Stacja LTD na Little Seoul - to w pobliżu niej rozpoczęła się cała akcja. Do prowadzącej wtedy Schweizera V8 o rejestracji YNAC65 podjeżdża zamaskowany mężczyzna w rękawiczkach na dłoniach na motocyklu Sanchez ((do uzupełnienia przez Jaime Burgress, czy miał tablice czy nie)). Śledził ją w bliskiej odległości przez jakieś cztery skrzyżowania, by następnie wyciągnąć broń automatyczną i oddać w jej kierunku strzały. Dziewczyna nie była dłużna - widząc w lusterku, że wycelował bronią w jej stronę sama wyciągnęła scorpiona spod ud posyłając salwę pocisków w kierunku zamaskowanego mężczyzny - skutecznie go neutralizując. Po zbadaniu ciała okazało się, że to Jaime Burgress, który skończył martwy na miejscu. Zaraz po tym dziewczyna wjechała na Great Ocean Highway i z gazem do dechy zajechała na Chumash gdzie spędziła kilka dobrych minut, zaraz po tym ten sam pojazd wyjechał znów w kierunku miasta, tym razem w środku siedziały trzy osoby - Xanthe Bellardi (pasażer), Zariah Bianchi (pasażer), Oscar Scalisi (kierowca). Skierowali się na Burton, a stamtąd wprost pod salon przy YouTool. Został wtedy zarejestrowany zakup pojazdu Vapid Sandroamer RV ((rejestracje dodam jak będę jutro na serwerze)) na Xanthe Bellardi, którym cała trójka wyjechała na zadupia poza miastowe. Żaden z pojazdów nie został jak na razie widziany więcej w mieście.

Digits from the Street / one

Nakala Keéqa Czasy współczesne Obecne Nakala Keéqa to czternaste pokolenie potomków rdzennej społeczności zamieszkującej wybrzeże Paleto Cove, lasy podnóża Góry Chilliad (Las Paleto) i dolinę rzeki Cassidy Trail (Kanion Raton). Natywni Amerykanie zamieszkujący te okolice od setek lat zajmowali się głównie rybołóstwem, łowiectwem i dobrem lasu a ich kultura opierała się na harmonii z naturą. Według, ciekawych i rozbudowanych, legend starszyzny Nakala Keéqa, duchy wiatru i wody wybrały ich przodków na strażników ziem na których teraz jest Paleto Bay a ich nazwa w wolnym tłumaczeniu oznacza "Dzieci Ziemi i Wody", co symbolizuje balans między oceanem, który dawał im pożywienie, a górami które dawały im schronienie. Historia W czasach przedkolonialnych byli niewielką ale wpływową na wybrzeżu społecznością rybaków, myśliwych i zielarzy, na co pozwalały im lasy pełne zwierzyny i leczniczych roślin, a dostęp do oceanu i łagodny klimat czyniły ich terytorium idealnym do życia. W okresie kolonizacji europejskiej utracili znaczną część ziem i zostali przesiedleni w głąb lasów Góry Chiliad gdzie przetrwali dzięki utrzymaniu więzi rodzinnych i tradycji. XX wiek bardzo wytrzewił całą społeczność która utrzymywała się z działalności rybackiej, Wielki Kryzys i rozwój przemysłu drzewnego w Hrabstwie Blaine jeszcze bardziej ograniczyły tereny dla całego plemienia, w latach 50 XX wieku duża część plemienia została zmuszona do asymilacji, kiedy to wielu młodych członków wysyłano do szkół z internatami a ich ojczysty język zaczął zanikać. Kilka rodzin jednak uparcie zachowywało tradycje i plemię przetrwało jako społeczność oficjalnie nieuznawana przez rząd Stanów Zjednoczonych. Dopiero lata 90 przyniosły odrodzenie kulturowe plemienia Nakala Keéqa. W 1992 zaraz po Powstaniu Rodneya Kinga (Zamieszki w Los Santos), do Biura do spraw Indian wpłynęły stosowne dokumenty które po pozytywnym rozpatrzeniu pozwoliły na rejestracje plemienia Nakala Keéqa i zostali oficjalnie uznane jako plemię, dostając jednak niewielką rezerwacje na obrzeżach Lasu Paleto. W 1997 powstało centrum edukacji gdzie uczono plemiennych pieśni, języka oraz lokalnego rękodzieła. Od tamtych lat plemię uczestniczyło w protestach i sprzeciwach odnośnie nadmiernej eksploatacji Lasu Paleto. Nie udało im się powstrzymać wszystkich inwestycji ale zdobyli za to prawo do ochrony fragmentów lasu które uznawali za święte. Lata 2000-2010 pozwoliły im kolejno na otwarcie się na turystykę, głównie corocznie odbywający się Festiwal Dzieci Ziemi i Wody podczas którego zjeżdżają się wszyscy potomkowie plemienia oraz wszyscy zainteresowani całym przedsięwzięciem. Zaczęły działać różne przedsiębiorstwa prowadzone przez członków plemienia które oferują głównie usługi turystyczne takie jak połowy ryb, wędrówki po rezerwacie Nakala Keéqa oraz spotkania w centrum kultury plemiennej. Obecne lata pozwoliły na dalszy rozwój plemienia, przedstawiciele Nakala Keéqa zasiadają w radzie Hrabstwa Blaine oraz mają realny wpływ na ochronę środowiska i rozwój turystyki Paleto Bay. Najważniejszym chyba aspektem jednak jest to że plemię jest obecnie symbolem równowagi i czczenia natury, który przypomina mieszkańcom całego Hrabstwa o wartościach przyrody i jednocześnie udowadniają że kultura rdzennych narodów może rozwijać się obok nowoczesnej cywilizacji. Kultura W obecnej kulturze zachowało się wiele tradycji, choć młodzi członkowie społeczności wyjeżdża na studia do Los Santos, więzi rodzinne i wspólnota sprawiają że wielu z nich wraca by angażować się w życie plemienne i kultywować wartości tradycji. Najważniejsza rzecz plemienna - język, jest jednak zagrożony ale podjęto w latach 90. XX wieku intensywne działania do jego odrodzenia i pamięci. Współczesne dzieci wychowywane są dwujęzycznie, język plemienny traktowany jest jako język tożsamy a angielski dominuje w codziennym życiu. Obecne pokolenia (pra-dziadkowie, dziadkowie, rodzice, dzieci, wnuki) są już zwykłymi amerykaninami kultywującymi plemienne tradycje, istnieje jednak nadal starszyzna która regularnie organizuje zebrania najstarszych członków plemienia którzy pełnią rolę doradców i nauczycieli. Tradycyjne ceremonie są obecnie bardzo dużym widowiskiem a wszelkie pokazy czy wydarzenia są wystawiane przez Indian do publicznego udziału. Duchowe ceremonie w małych kręgach rodzinnych jednak są nadal owiane tajemnicą a przyjaciele bądź goście członków plemienia mogą doświadczyć ich osobiście. Odnośniki do poszczególnych działów:

/del

Noc z 10 września na 11, godzina ok. 00:00, pod jeden z lokali umiejscowiony na dzielnicy Morningwood podjeżdza czarny samochód z przyciemnionymi szybami marki Benefactor Streiter Wagon i pomimo w/w szyb, to kamera z sygnalizacji świetlnej mogła uchwycić cztery osoby (Kian_Byrd, Jaime_Burgess, Philip_Quiroz, Nasir_Ross Jr, na którego z resztą pojazd był zarejestrowany) w środku samochodu widocznie przygotowane na coś większego - luźne ciuchy, rękawiczki, kaptury na głowie. Samochód stał przez dobre trzydzieści minut na miejscu, jednak w chwili kiedy odjechał spod niego Arash_Farhadi oraz Karim_Rahmani ten ruszył za nim najzwyczajniej go śledząc. Samochód zniknął po czasie w mieście kierując się w stronę South Central, zajeżdzając finalnie na Figueroa Street (Grove Street), gdzie trzy z czterech osób przesiadły się do Audi RS6 (Obey Argento) o indeksie C1SV2F. Pojazd widocznie krążył po mieście, zatrzymywał się w różnych uliczkach itd. itp., finalnie podjechał pod restauracje "Maycos" i zatrzymał się. Z samochodu wyszły dwie osoby - Jaime_Burgess, Kian_Byrd - wchodząc do lokalu rozejrzeć się kto tam jest, po krótkiej chwili wyszli i widząc czarną G klasę (Benefactor Dubsta) kojarząc, że często kręci się w nim Arash_Farhadi, którego ewidentnie szukali stanęli przed lokalem. Philip_Quiroz wyciągnął swój telefon i przekręcił na numer swojego wujka, który po chwili zjawił się na miejscu starając się rozeznać, która z osób przed lokalem to arab. Finalnie Donald_Gallegos podszedł do Arash_Farhadi starając się rozpocząć z nim rozmowę, która skończyła się najzwyczajniejszym zlaniem tego przez gościa pochodzenia irakskiego, który starał się spławić czterdziestoletniego ex-bangera Playboys 13. Warto zaznaczyć, że trzech mężczyzn z Audi RS6 stała obok siebie parę metrów od w/w rozmowy słuchając tego w jakim kierunku to idzie - gdy zobaczyli, że Arash_Farhadi, Kamir_Rahmani oraz Carlos_Epitacio odeszli bez słowa do krzywo zaparkowanego mercedesa bez zawahania złapali za broń i oddali w ich kierunku strzały starając skupić się głównie na Arash_Farhadi, który - jak wiadomo bądź nie - buja się przy gościach z okolic Vanilla Unicorn. W momencie, w którym cała trójka została postrzelona z glocków z federalnymi modyfikacjami (glock switch) zaparkowany pojazd stojący paręnaście metrów dalej zaczął wykonywać drive-by starając się ustrzelić P.Quiroz, J.Burgess i K.Byrd. Okoliczne CCTV mogły łatwo wyłapać strzelców z czarnego Schweizer v8 o indeksie stanowym YNAC65, a kamery pokazały, że byli to Oscar_Scalisi, Xanthe_Bellardi oraz Enzo_Bellardi. Dodatkowo, zaparkowana na samym przodzie taksówka firmy "Strawberry Cabs" również zaczęła oddawać strzały w stronę K.Byrd oraz J.Burgess, kamery z łatwością wyłapały, że strzelcem i kierowcą był nijaki Amir_Saddoun. Każdy ze strzelców/postrzelonych osób w mgnieniu oka zerwał się jak najdalej z miejsca strzelaniny nie zostawiając nic po sobie oprócz krwi czy łusek. MAPKA

Kim jest prospect? Prospect to junior (młodsza) pozycja w klubie motocyklowym. Prospects to osoby, które chcą zostać pełnoprawnymi członkami klubu, a więc są "młodszymi braćmi" w MC. Prospect jest prowadzony przez swojego sponsora i spędza określony czas, pełniąc rolę prospecta pod jego skrzydłami. Zależnie od klubu, może to trwać od 3 miesięcy do 3 lat. Kim jest sponsor? Sponsor to w pełni przyjęty członek, który prowadzi i wspiera aspirującego prospecta na członka klubu. Sponsor odpowiada za edukację swojego prospecta i zapewnienie, że jest on odpowiedni do klubu. Można powiedzieć, że sponsor jest mistrzem, a prospect jego uczniem. Sponsorzy zazwyczaj nie mogą być spokrewnieni z prospectem. Co do ostatniego, ta zasada powstała aby nie faworyzować swojego brata który biega w kamizelce prospect. Jaka jest zazwyczaj relacja między sponsorem a prospectem? Każda relacja jest inna, ale ogólnie rzecz biorąc, sponsor i prospect są ze sobą w dobrych relacjach. Sponsorzy zwykle traktują prospecta jak młodszego brata lub syna. Będą troszczyć się o jego interesy w klubie i poprowadzą go w drodze do zostania pełnoprawnym członkiem. Relacja sponsora z prospectem zazwyczaj jest więzią na całe życie, ponieważ prospect spędza większość swojej fazy /prospectowania/ u boku swojego sponsora, ucząc się od niego. Jak traktowani są kadeci (prospect) w prawdziwym klubie 1%? To jest coś, co ludzie zaczerpnęli z seriali telewizyjnych i dokumentów o starych, tradycyjnych MC, które utknęły w latach 80-tych, nadal jeżdżąc chopperami po odizolowanych drogach, a nie współczesnych miejskich. PROSPECTS TO NIE SĄ TWOJE WORKI DO BICIA ANI TWOI NIEWOLNICY. Zanim zaczniemy interakcję z prospectem, zapytaj siebie: "Co bym zrobił, gdyby ktoś rozmawiał ze mną w ten sposób?" – jeśli odpowiedź brzmi w sposób agresywny, to nie rób tego. Prospect to TWÓJ MŁODSZY BRAT, z którym chcesz być w przyszłości w klubie. Dlatego właśnie zdecydowałeś się aby zostać jego sponsorem. Czy są obiektem żartów? Tak. Tak samo jak brat się z ciebie nabija, ale nie traktuje cię jak śmiecia. Cały okres bycia kadetem ma na celu obniżenie twojej pychy/psychiki i pomoc w nauce działania na rzecz grupy, a nie jednostki – co prowadzi do kluczowego pytania: dlaczego ktoś dobrowolnie przystępuje do organizacji, która przez 3 miesiące/3 lata nie robi nic innego, jak tylko każe sprzątać toalety, dostawać lanie i przynosić piwo? Odpowiedź brzmi – nikt by się na to nie zgodził. Gdybyś tak traktował prospectów w prawdziwym życiu, jak są traktowani w MC RP, nie miałbyś żadnych prospectów. Wszyscy by odeszli z PTSD. Twoi kadeci powinni się uczyć relacji międzyklubowych, polityki i kultury, a nie 70 różnych regulaminów, jakie taco lubi członek klubu lub jaką pije kawę. Inaczej, gdy zostaną pełnoprawnymi członkami, będą wiedzieli tylko, jak sprzątać toaletę i przynosić piwo, ale nie będą mieli pojęcia, jak odpowiednio reprezentować klub, któremu przez miesiące czyścili kible. Discord: https://discord.gg/K9SB2KQ3 (autorem tekstu o prospectach jest sk8)

Nakala Keéqa Cultural Center powstało z marzenia o odrodzeniu języka, sztuki i tradycji ludu Nakala Keéqa. W latach 90., kiedy plemię odzyskało swoje ziemie i otrzymało federalne uznanie, starszyzna postanowiła stworzyć miejsce, które połączy ducha przodków z nowoczesną edukacją. Centrum jest sercem plemienia – tu odbywają się ceremonie, lekcje języka i warsztaty rzemiosła. Misją Nakala Keéqa Cultural Center jest przekazanie wiedzy o kulturze plemienia światu i odbudowa tożsamości rdzennych mieszkańców regionu: - Edukacja i ochrona języka Tśómáa Kéeqa. - Archiwizacja podań, legend i historii starszyzny. - Organizacja warsztatów dla lokalnej młodzieży i turystów. - Współpraca z uniwersytetami w San Andreas w zakresie badań nad kulturą rdzenną. Tworzone przez Centrum Kultury są także wydarzenia czy spotkania, mające na celu upamiętnienie i rozszerzanie wiedzy dla osób zainteresowanych, w tym turystów: - Festiwal Dzieci Ziemi i Wody: Coroczna uroczystość upamiętniająca więź Nakala Keéqa z oceanem i lasem, pełna tańców, muzyki i ceremonii duchowych. - Tygodnie Sztuki i Rzemiosła: Okazja dla artystów plemiennych, by wystawić i sprzedać swoje dzieła. - Wieczory Legend: Spotkania, podczas których starszyzna opowiada podania i historie przodków przy ognisku w Ogrodzie Duchów. - Wiele innych mniejszych atrakcji, zapowiadanych z wyprzedzeniem. Jedną z najbardziej popularnych legend które są tożsame i znane w lokalnym folklorze jest legenda o Foce Pieśniarce. W czasach, gdy ocean mówił ludzkim głosem, w jaskiniach pod klifami Paleto Cove żyła foka o złotych oczach, zwana Tśáni – Pieśniarka. Nie była zwyczajnym stworzeniem, ale duchem, który mógł zmieniać postać i przyjmować ludzką formę. W tej postaci jej włosy błyszczały jak morska piana, a oczy zawsze miały kolor zachodzącego słońca. Pewnego dnia młody łowca z plemienia Nakala Keéqa wyruszył na samotny połów. Sztorm uderzył nagle, a fale rozbiły jego łódź o skały. Leżał półprzytomny na brzegu, gdy ujrzał kobietę o włosach spływających wodą jak srebrne nici. Pieśniarka zabrała go do ukrytej groty, gdzie skały świeciły błękitnym światłem, a woda była ciepła jak krew ziemi. Tam nauczyła go pieśni, która uspokaja fale, i uzdrowiła jego rany. Zanim go odesłała, wręczyła mu mały kamień z dna morza, mówiąc: „Morze daje i odbiera. Pamiętaj o tym, a zawsze znajdziesz drogę do domu.” Od tamtej pory lud Nakala Keéqa wierzy, że Pieśniarka strzeże rybaków i podróżników. Do dziś rybacy zostawiają na brzegu muszle i kawałki drewna jako dar dla niej, a jej wizerunek – kobiety z oczami koloru złota i płetwami zamiast nóg – jest amuletem ochronnym, który chroni przed gniewem morza. Nakala Keéqa Fishing Co. powstała pod koniec lat 90., kiedy plemię Nakala Keéqa, po latach starań o federalne uznanie i odzyskanie części swoich ziem, postanowiło zainwestować w działalność, która połączy tradycyjne rzemiosło rybackie z nowoczesnym biznesem. Właścicielami jest cała Rada Plemienna. Firma stała się dumą dla członków plemienia. – dowodem, że kultura Nakala Keéqa może rozwijać się w nowoczesnym świecie, nie tracąc tożsamości. Dla członków plemienia rybołówstwo to nie tylko biznes, ale i dziedzictwo przodków. Według legendy Pieśniarka z Paleto Cove podarowała ludowi wiedzę o morzu, a każde wypłynięcie na ocean traktowane jest z szacunkiem i duchową intencją, co wyróżnia interes na tle innych przetwórni rybnych specjalizujących się w połowach przemysłowych. Firma specjalizuje się w: - Połowie dzikich ryb z wybrzeża Paleto Bay i okolicznych wód Pacyfiku (m.in. dorsz, łosoś, halibut, sardynki). - Przetwórstwie i sprzedaży ryb – firma prowadzi własną linię produktów: wędzonego łososia, marynowanych sardyn i konserw rybnych. - Współpracy ekologicznej – część dochodu przeznaczana jest na ochronę gatunków morskich i czystość plaż. - Dostawach lokalnych – produkty Nakala Keéqa trafiają do restauracji w Los Santos i całym stanie San Andreas. Zakład jest jednym z filarów finansowych plemienia Nakala Keéqa. Dzięki niemu plemienne rodziny mogą pracować w rodzinnych zespołach, przekazując tradycję rybołówstwa młodszym pokoleniom. Finansowane są projekty edukacyjne i ekologiczne, w tym odbudowa populacji fok i ptaków morskich oraz firma stała się wizytówką plemienia, pokazując, że rdzenne społeczności potrafią prowadzić nowoczesne biznesy na swoich zasadach.

11.09.2025 około godziny 22:00 na boisku przy 83rd street, było dość tłoczno. Nagle na zatoczce obok zakręcił czarny Lampadati Cinquemila z opuszczonymi szybami. Jeden z tamtejszych mieszkańców zaczął wyjmować broń, wtedy ze środka pojazdu zaczęły wydobywać się strzały broni automatycznych i pistoletów. Sama akcja trwała jakieś 5 sekund. Pojazd odjechał z miejsca z piskiem opon w strone stacji LTD. Kamera ze stacji uchwyciła, że skręcił w lewo. Zniknął, kierując się w stronę autostrady. Fakty: - Pojazd posiadał fałszywe rejestracje i miał przyciemnione szyby. - Sprawcy nie posiadali na sobie żadnych fullcapów, mieli również pozakrywane tatuaże wiążące z gangiem. - Sprawcy byli dobrze zamaskowani, każdy z nich posiadał rękawiczki. Używali ich również przy ładowaniu magazynków.

Rezerwat Nakala Keéqa położony jest na północy Hrabstwa Blaine. Jest wplątany w granice między prywatnymi ziemiami Tartaku przy Paleto Bay a ziemiami miejskimi, gdzie plemię dzierżawi ziemię dla Kolejki Górskiej Góry Chiliad oraz dzieli początki szlaków turystycznych Parku Narodowego Góry Chiliad. Przez rezerwat płynie niewielka rzeka, to Tśáni. Rezerwat jest najważniejszym miejscem plemienia, to tam znajdują się główne miejsca kultu: - Jaskinie Paleto Cove – jedno ze świętych miejsc, związane z legendą o Pieśniarce. - Ścieżka Duchów – to szlak leśny, na którym młodzi członkowie plemienia przechodzą swoją inicjacje i gdzie odprawiana jest ceremonia przejścia, to najważniejsze miejsce dla młodzieży plemiennej, to tutaj zyskują wszelkie prawa. - Kamienie Starszyzny – krąg głazów, przy którym najczęściej odbywały się spotkania starszyzny plemiennej. Rezerwat sam w sobie jest także uznaniem przetrwania i odbudowy kultury, to tutaj, zaraz po dekadach kolonizacji, Nakala Keéqa odzyskali część swojej rodowitej ziemi, dzięki staraniom o federalne uznanie plemienia jako oficjalnie zatwierdzone przez Biuro do Spraw Indian. Flora Rezerwatu jest bogata w sekwoje, sosny czy zioła lecznicze - fauna natomiast to jelenie, kojoty, wydry morskie, a także foki, które stały się symbolem ochrony zwierząt w regionie. Rezerwat jako organizacja prowadzi także: - restytucję fok (rodzimych gatunków) i ptaków morskich, - ochronę wielkich, najstarszych sekwoi (jedna z nich ma ponad 600 lat i jest wpisana jako pomnik przyrody), - edukację ekologiczną dla zainteresowanych odwiedzeniem rezerwatu turystów. Miejsce ma status częściowo otwartego, część miejsc jest dostępna dla ogółu, ale tereny święte są zamknięte lub wymagają specjalnych pozwoleń od Rady Plemienia. Rezerwat Nakala Keéqa to małe, ale bogate kulturowo miejsce na mapie San Andreas, które łączy tradycję z nowoczesnością. Jest dumą plemienia, symbolem odrodzenia języka i kultury, a także inspiracją dla mieszkańców Paleto Bay i całego stanu San Andreas. INFORMACJE PRAWNE ODNOSZĄCE SIĘ DO PLEMIENIA ORAZ TERENU REZERWATU Plemie Nakala Keéqa jest federacyjnie uznanym plemieniem przez Bureau of Indian Affairs (BIA), co oznacza: - Posiada oficjalny wpis w Federal Register jako suwerenna wspólnota rdzennych Amerykanów. - Ma prawo do samorządu (własna rada plemienna, konstytucja) oraz do prowadzenia działalności gospodarczej i edukacyjnej w ramach rezerwatu. - Posiada dostęp do federalnych programów wsparcia dla rdzennych społeczności (np. edukacja, zdrowie, infrastruktura). Terytorium – Rezerwat Nakala Keéqa. - Powierzchnia: ok. 15 km² na obrzeżach Paleto Forest, z dostępem do zatoki Paleto Cove. - Status ziemi: Ziemia należy do plemienia i jest chroniona prawnie – nie można jej sprzedać ani przejąć przez stan ani prywatne - firmy bez zgody rady plemiennej. - Zarządzanie: Rezerwat ma własną straż przyrody, a część terenu jest udostępniona turystom jako eko-park. Samorząd i prawo plemienne. - Plemie ma Radę Starszyzny (organ doradczy) i Radę Plemienną (wykonawczą), wybieraną demokratycznie co 4 lata. - Mogą uchwalać własne prawo cywilne i częściowo karne obowiązujące na terenie rezerwatu, np. przepisy ochrony środowiska, - gospodarki leśnej czy ceremonii religijnych. - W sprawach federalnych i ciężkich przestępstw obowiązuje prawo USA (zgodnie z Major Crimes Act). Ekonomia i przedsiębiorczość. - Nakala Keéqa prowadzą legalne przedsiębiorstwa na terenie rezerwatu: ekoturystyka i agroturystyka; warsztaty rękodzielnicze i festiwale kulturowe; sprzedaż produktów naturalnych (kosmetyki, żywność). - Rezerwat korzysta z wyłączeń podatkowych dla działalności na terenie plemiennym. - Hazard (kasyna) jest teoretycznie możliwy na podstawie Indian Gaming Regulatory Act, ale plemię wybrało ekologiczny rozwój, unikając kontrowersyjnego przemysłu hazardowego. Status religii i kultury. - Plemię ma prawo do praktyk religijnych i ochrony świętych miejsc (np. jaskinie Paleto Cove, część Paleto Forest). - Zgodnie z American Indian Religious Freedom Act mogą przeprowadzać ceremonie i rytuały na chronionych terenach federalnych (jak np. góra Chiliad). - Program „Native American Languages Act” wspiera odrodzenie języka Tśómáa Kéeqa. Relacje z lokalną społecznością. - Nakala Keéqa współpracują z władzami hrabstwa Blaine przy ochronie środowiska i turystyce. - Prowadzą szkołę kulturową otwartą dla turystów i lokalnych dzieci, co poprawia stosunki ze społecznością Paleto Bay. - Rezerwat jest atrakcją turystyczną regionu, łącząc edukację, kulturę i ochronę przyrody.

discord: sprunkk

Ze względu na lokalizację chapteru Pogańskiej Nacji (Pagan’s MC West Coast Chapter) wielu obszytych ma swoje korzenie w gangach białej supremacji, takich jak San Fernando/Gabriel Valley Peckerwoods/Skinheads bądź Satanic Skinheads. Doświadczenie, które zebrali podczas pełnej aktywności w wyżej wymienionych gangach, pozwala im na kontynuowanie rozwijania się w swojej specjalizacji w Pagans MC. Skinheadów/Peckerwoodów objętych „białym programem” do całodobowego zarabiania forsy jest wielu a obowiązki nie ograniczają się jedynie do spłacania się High Three oddziału, ale także "większym głowom" swoich dawnych gangów. Forsa trafia następnie do Shotcallerów Public Enemy No. 1 oraz Aryan Brotherhood, ze względu na zasadę Blood In, Blood Out, co oznacza, że nigdy nie pozbędą się swoich korzeni z "białego programu". Członkowie gangów białej supremacji zwykle nie ograniczają się do jednej formy działalności przestępczej. Jednak gdyby wyróżnić te najczęściej pojawiające się w kartotekach, byłyby to oczywiście przestępstwa i wykroczenia związane z posiadaniem lub handlem narkotykami zarówno na skalę detaliczną, jak i hurtową. W końcu skądś wzięło się określenie „Needle-Nazi”. Jeśli jednak zagłębić się dalej w te tematy, okazuje się, że biali gangsterzy popełniają również inne liczne przestępstwa. Ci, którzy zdecydowali się rozpocząć życie w gangach motocyklowych, podnieśli poprzeczkę i zostawili w tyle typowe występki, takie jak drobne rabunki, włamania czy kradzieże samochodów. W ich oku zabłysnęły sposoby na dorobienie się sporej sumy gotówki, takie jak: fałszowanie recept oraz innych dokumentów (ID’s, prawa jazdy, karty kredytowe), skimming, oszustwa internetowe albo telefoniczne w stylu fałszywych zbiórek. Ci zaś, którzy w podstawówce grzeszyli wiedzą z chemii, weszli w domową produkcję najróżniejszych smakołyków, tyle że zawierających w sobie całą tablicę Mendelejewa.

Pagans Motorcycle Club; klub został założony w 1959 roku przez Lou Dobkina w hrabstwie Prince George w stanie Maryland (USA). Początkowo organizacja była niewielka i liczyła zaledwie trzynastu członków. W pierwszych latach działalności Pagan’s MC różnił się od późniejszego, znanego oblicza. Członkowie jeździli głównie na motocyklach Triumph i nosili proste, niebieskie kamizelki jeansowe. Dopiero w połowie lat 60. XX wieku klub zaczął ewoluować w stronę tzw. „one-percenterów”, czyli subkultury klubów motocyklowych utożsamianych z buntem wobec prawa. Pagans przestawili się wówczas na motocykle Harley-Davidson, a ich styl ubioru i symbole stały się bardziej zbliżone do innych klubów tego nurtu. Ciekawostką jest fakt, że w przeciwieństwie do wielu innych klubów, Pagans MC zazwyczaj nie używają tzw. bottom rockera, czyli dolnej części naszywki na plecach wskazującej stan lub region oddziału. Zdarza się jednak, że można spotkać członków noszących takie oznaczenia, ale nie są one tak konsekwentnie stosowane ani tak charakterystyczne, jak w przypadku innych klubów motocyklowych. Jeśli Paganowie już używają bottom rockera, to najczęściej w formie ogólnych określeń, takich jak East Coast, West Coast, Mid West, South East czy South West, zamiast konkretnych nazw stanów. Wizerunek Pagans MC uzupełniają charakterystyczne symbole i naszywki. Część członków nosi kontrowersyjne emblematy, m.in. nazistowskie symbole lub odznaki nawiązujące do supremacji białej rasy. W klubowej subkulturze popularne są również specyficzne tatuaże i hasła, takie jak „ARGO” (skrót od Ar Go Fuck Yourself) czy „NUNYA” (od Nun ’Ya Fuckin’ Business). Z biegiem lat klub rozwinął się w jedną z największych organizacji motocyklowych na Wschodnim Wybrzeżu USA, z silną obecnością w stanach takich jak New Jersey, Pensylwania, Maryland czy Nowy Jork. Kluczową rolę odgrywa tzw. Mother Club, czyli centralne kierownictwo decydujące o zasadach i polityce całej organizacji. Pagans MC zasłynęli także z długotrwałych konfliktów z innymi grupami motocyklowymi, zwłaszcza z Hells Angels, co prowadziło do licznych aktów przemocy w latach 90. i później. Od dekad klub jest obiektem uwagi federalnych i stanowych organów ścigania, które wiążą go z przestępczością zorganizowaną m.in. handlem narkotykami, bronią, wymuszeniami i brutalnymi atakami. Insygnia Pagans Motorcycle Club, czyli ich charakterystyczne logo noszone na najczęściej jeansowych kamizelkach, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli w świecie klubów motocyklowych. W centrum emblematu widnieje postać ognistego giganta wywodzącego się z mitologii nordyckiej Surtra. W mitach był to władca ognia i płomieni, który w czasach Ragnaröku miał stanąć do ostatecznej bitwy przeciw bogom, niosąc ze sobą zniszczenie i chaos. Pagans przyjęli tę postać jako swoje główne przedstawienie, nadając jej komiksową, wyrazistą formę. Nietypowym rozwiązaniem, które odróżnia Pagans od większości klubów motocyklowych, jest brak tzw. konkretnego bottom rockera, czyli dolnej naszywki wskazującej terytorium lub stan. Podczas gdy np. Hells Angels od zawsze podkreślali w ten sposób przynależność regionalną, Pagans świadomie z tego zrezygnowali. Według licznych źródeł miało to utrudniać organom ścigania identyfikację pochodzenia członków, a jednocześnie podkreślało, że klub traktuje siebie jako jedną, nierozerwalną całość bez podziałów na stany czy regiony. Barwy Pagans są stosunkowo proste, ale dzięki temu bardzo wyraziste: dominują błękit, biel i czerwienie kojarzone z ogniem, co podkreśla motyw destrukcji i siły, zawarty w postaci Surtra. Dla członków klubu logo to nie tylko ozdoba, lecz przede wszystkim święty symbol. Noszenie ich stanowi dowód lojalności i pełnoprawnego członkostwa, a odebranie barw traktowane jest jako największe upokorzenie. To dlatego insygnia Pagans są otaczane taką czcią, tożsamość i honor członka zapisane są właśnie w tym płonącym gigancie na plecach. W lutym 2017 roku dwóch członków Pagans Motorcycle Club – Joseph Mitchell i Patrick Treacy – zostało skazanych na 20 lat więzienia za udział w dużej operacji narkotykowej. Wspólnie z powiązanym z klubem Josephem Mehlem, znanym także jako Joseph Montanero, oraz lekarzem osteopatii Williamem O’Brienem, przez kilka lat prowadzili schemat nielegalnego obrotu lekami na receptę. O’Brien wystawiał setki recept na silne opioidy, w tym na oksykodon, które następnie trafiały do „pacjentów” zwerbowanych przez Pagans. Leki były odsprzedawane na ulicach, generując ogromne zyski dla grupy. Śledztwo federalne wykazało, że w latach 2012–2015 spisek doprowadził do rozprowadzenia ponad 700 000 tabletek oksykodonu i innych substancji z listy II kontrolowanych środków. Wyroki w tej sprawie zapadły w kilku etapach: 5 października 2016 r. dr William O’Brien został skazany na 30 lat więzienia. 16 października 2016 r. Joseph Mitchell otrzymał dodatkowo 9 lat więzienia za powiązane zarzuty. 24 sierpnia 2017 r. współpracownik Pagans, Joseph Mehl, został skazany na 15 lat więzienia. Cała sprawa stała się jednym z przykładów, jak kluby „one-percenter” angażują się w proceder związany z kryzysem opioidowym w Stanach Zjednoczonych. Wykorzystanie lekarza i legalnych recept do dystrybucji tysięcy dawek silnych leków przeciwbólowych pokazało, że działalność Pagans MC nie ogranicza się jedynie do typowej dla subkultury przemocy czy handlu narkotykami ulicznymi, lecz potrafi obejmować także skomplikowane i długofalowe schematy przestępcze o ogromnym zasięgu społecznym. Pagans MC In The Media 1991 – Dochodzi do bójki przed barem pomiędzy Fates Assembly Motorcycle Club a Pagans MC. W wyniku starcia ginie członek Pagans, Mike Massaro, a dwóch członków Fates Assembly zostaje rannych. 1991 – 26 lipca 1991, Woodbridge, Wirginia Członkowie Fates Assembly MC oczekują na Pagans MC w Woodbridge Inn, gdzie spodziewano się imprezy z udziałem Pagans. Gdy na parking wjeżdża swoim truckiem członek Pagans, Kirby Gallaghan, Fates Assembly (Richard „Wolf” Capote i Melvin Payne) zaczynają go śledzić w vanie i oddają strzały, jednak pudłują. Gallaghan odpowiada ogniem, trafiając Capote’a w głowę – ten ginie na miejscu. Pogrzeb Capote’a odbywa się 27 lipca 1991, po czym Fates Assembly wypowiada „wojnę” Pagans. 1991 – 12 września 1991 Fates Assembly konstruuje bombę sterowaną radiowo. Ładunek umieszczony na pojeździe członków Pagans eksploduje, uszkadzając auto (urwana opona i zbiornik paliwa), lecz nikt nie odnosi poważnych obrażeń. 1991 – 4 października 1991, Fairfax County George „Pit Bull” Hughes, Robert Paris i Melvin Payne (Fates Assembly) przygotowują bombę i podkładają ją pod pojazd współlokatora Gallaghana. Samochód trafia na jego miejsce pracy w kompleksie przemysłowym, lecz ładunek nie eksploduje. Członkowie odzyskują bombę i próbują ponownie. Podczas drugiej próby dochodzi do przedwczesnej detonacji – ginie Hughes, a Paris i Payne zostają ranni. 2005 – Filadelfia Pagans zabijają w strzelaninie w trucku wiceprezydenta filadelfijskiego oddziału Hells Angels MC, na Schuylkill Expressway. Niedługo później oddział Hells Angels w Filadelfii zostaje rozwiązany. 2009 – październik 2009 Ponad 50 członków i współpracowników Pagans, w tym prezydent klubu David Keith „Bart” Barbeito i wiceprezydent Floyd B. „Jesse” Moore, zostaje oskarżonych o planowanie zabójstw i wymuszenia wobec rywalizujących klubów. Zarzuty obejmują spisek w celu zabicia więźnia podejrzanego o współpracę z policją oraz próbę zamordowania prezydenta jednego z oddziałów Avengers MC. 2010 – wrzesień 2010, Nowy Jork 19 członków Pagans aresztowanych za spisek mający na celu zamordowanie członków Hells Angels MC. Dowody zebrano dzięki agentom ATF, którzy przeniknęli do struktur Pagans i doszli do funkcji Sergeant-at-Arms. 2011 – czerwiec 2011 Dennis „Rooster” Katona, były lider narodowy Pagans, zostaje skazany za przestępstwa narkotykowe (znaleziono u niego kokainę i metamfetaminę o wartości 20 tys. dolarów). W 2014 skazany na 40–80 miesięcy więzienia, w 2015 wnosi apelację. 2015 – 17 października 2015, Long Island, Nowy Jork Policja zatrzymuje 11 osób podczas imprezy fundraisingowej w Duffy’s Ale House organizowanej przez Pagans MC. Wśród zatrzymanych są członkowie Pagans, Dirty Ones MC, Steel Wheels MC, Black Sheep MC i Armored Saints MC. Zabezpieczono broń palną, narkotyki i pojazdy. 2016 – 2 grudnia 2016 Sąd Apelacyjny w Pensylwanii przyznaje rację Dennisowi Katonie w apelacji dotyczącej jego sprawy narkotykowej z 2011 roku. 2018 – 23 maja 2018, Rhode Island Stanowa Policja Rhode Island informuje o zatrzymaniu 49 osób powiązanych z Pagans MC i Kryptmen MC w ramach operacji „Patched Out”. Sprawa obejmowała handel bronią, narkotykami i kradzieże sprzętu rolniczego. Znaleziono 53 nielegalne sztuki broni i dużą ilość heroiny. 1994 – 17 lipca 1994, New Jersey Ośmiu członków Pagans MC pojawia się na wydarzeniu Tri-County Motorcycle Club. Dochodzi do bójki, w której dwóch Pagans zostaje zastrzelonych, a kilku innych rannych. Uważa się, że Pagans chcieli zastraszyć Tri-County MC sprzymierzony z Hells Angels MC. 2015 – 17 października 2015, Long Island, Nowy Jork Policja zatrzymuje 11 osób podczas imprezy fundraisingowej w Duffy’s Ale House organizowanej przez Pagans MC. Wśród zatrzymanych są członkowie Pagans, Dirty Ones MC, Steel Wheels MC, Black Sheep MC i Armored Saints MC. Zabezpieczono broń palną, narkotyki i pojazdy. Dawniej Pagan’s MC i Bandidos MC byli klubami „braterskimi”. Jeśli jako członek Pagan’s potrzebowałeś się gdzieś ukryć na jakiś czas, mogłeś zjechać na południe, wymienić naszywkę na barwy Bandidos i odwrotnie. Ostatnio Outlaws Motorcycle Club zawarł układ wsparcia z Bandidos Motorcycle Club – potężną ekipą działającą w Teksasie i na innych terenach południowo-zachodnich – aby pomóc w powstrzymaniu ogólnokrajowej ekspansji Pagan’s Motorcycle Club, znanej jako „Blue Wave” (Niebieska Fala), jak podają źródła znające kulisy negocjacji Outlaws–Bandidos. Według tych źródeł, Outlaws prowadzili też rozmowy z Hells Angels, by wypracować tymczasowe zawieszenie broni w ich wieloletniej wojnie, tak aby wspólnie skupić się na walce z Blue Wave. Pagan’s są natomiast w sojuszu z Mongols MC, co potwierdzają dokumenty ATF i akta sądowe. Seria spotkań między Outlaws a Hells Angels rozpoczęła się w grudniu 2023 roku, twierdzą źródła. Porozumienie o wsparciu między Outlaws a Bandidos weszło w życie pod koniec zeszłego roku i jest oddzielne od ewentualnego rozejmu w konflikcie HA–Outlaws – utrzymują informatorzy. Tak jak Outlaws, Bandidos są tradycyjnymi rywalami Hells Angels, z którymi toczyli wojny w wielu krajach i na wielu kontynentach. Houston to dla Bandidos „punkt zero” i główna baza operacyjna. Hells Angels to największy klub motocyklowy na świecie, wywodzący się z Zachodniego Wybrzeża USA, z Kalifornii. Outlaws od zawsze kontrolowali większość spraw motocyklowych na Środkowym Zachodzie i Południu. Bandidos i Mongols mają dużą liczbę członków latynoskiego pochodzenia. Częścią planu ekspansji Pagan’s jest właśnie wzmocnienie szeregów o Latynosów – wynika z akt sądowych i doniesień federalnych informatorów. Narodowy prezydent Pagan’s Keith „Conan Barbarzyńca” Richter z oddziału Long Island (Nowy Jork) – przejął klub w 2017 roku i wystartował z ambitną inicjatywą Blue Wave, rozszerzając działalność Pagan’s na regiony, w których wcześniej ich nie było: Teksas, Oklahoma, Nevada, Arizona, Kolorado, Waszyngton, Oregon i Montana. Według źródeł, Outlaws chcą wykorzystać twierdze Bandidos w Teksasie, Oklahomie, Nevadzie, Kolorado, Waszyngtonie i Montanie jako sposób na zatrzymanie rozpędu Pagan’s w marszu na Zachód. Organy ścigania w kilku stanach zintensyfikowały obserwację spotkań klubowych i śledzenie przepływu broni oraz narkotyków, obawiając się eskalacji przemocy. Analitycy podkreślają, że Blue Wave nie tylko wzmacnia szeregi Pagan’s, lecz także destabilizuje dotychczasowe układy sił między klubami, co zwiększa ryzyko zbrojnych konfrontacji na neutralnych dotąd terenach. Niektórzy eksperci wskazują, że ofensywa Pagan’s wymusza na rywalach niespotykany dotąd poziom współpracy nawet między tradycyjnymi wrogami, oraz może wpłynąć na równowagę sił w całym środowisku „one-percenter” w USA. Amerykańskie agencje federalne, w tym ATF i FBI, rozpoczęły bardziej agresywne operacje inwigilacyjne w rejonach, w których pojawiły się nowe oddziały Pagan’s, obawiając się, że Blue Wave doprowadzi do eskalacji konfliktów międzyklubowych. Władze stanowe w Teksasie i Oklahomie wzmocniły monitoring wydarzeń motocyklowych oraz wprowadziły surowsze kontrole na drogach, aby ograniczyć potencjalne starcia. Analitycy podkreślają, że ofensywa Pagan’s nie dotyczy wyłącznie dominacji terytorialnej – to również próba przejęcia kluczowych szlaków przemytniczych i rynków narkotykowych. Z perspektywy społeczności lokalnych, wzrost aktywności klubów „one-percenter” budzi niepokój w mniejszych miastach, gdzie pojawienie się nowych oddziałów wiąże się z obawami o wzrost przestępczości, ale także z ciekawością kulturową wobec subkultury bikerów. Tak zwani /badacze/ zauważają, że sojusze i konflikty między klubami odzwierciedlają szersze napięcia społeczne m.in. zmieniające się demografie w południowych stanach i rywalizację o kontrolę nad handlem nielegalnymi towarami. Niektórzy eksperci wskazują też, że Blue Wave ma aspekt propagandowy: dynamiczna ekspansja i publiczne pokazy siły wzmacniają wizerunek Pagan’s jako klubu wschodzącego, co pomaga im w rekrutacji młodszych motocyklistów i byłych żołnierzy. Z kolei historycy biker culture przypominają, że podobne fale ekspansji – np. działania Hells Angels w latach 70. wielokrotnie prowadziły do przejściowych rozejmów i nietypowych sojuszy, które jednak zwykle rozpadały się, gdy tylko zmieniały się układy sił. W dłuższej perspektywie Blue Wave może zatem przekształcić mapę wpływów w całym środowisku motocyklowym USA. Oddział Pagan’s MC – West Coast (Los Santos) Oddział Pagan’s MC w Los Santos powstał w 2018 roku z inicjatywy Edwarda Boyera (ekspansja niebieskiej fali). Według dostępnych informacji to jeden z nielicznych oddziałów klubu, który przeniósł się tak daleko na tą strone kraju, i jeden z nielicznych noszących West Coast bottom rocker. Od początku działania oddziału Boyer zdecydował, by nie zakładać oficjalnego clubhouse’u. Ten ruch miał na celu utrudnienie służbom (LEA Law Enforcement Agencies) namierzenia stałego miejsca spotkań. Na początku działalności Paganowie z LS spotykali się głównie w lokalnych barach lub w domach poszczególnych patched memberów. Dla służb miejskich szybko stali się synonimem kilku rzeczy: handlu narkotykami (w tym metamfetaminą i heroiną), fałszowania dokumentów, wymuszeń oraz brutalnych bójek zarówno w barach, jak i na ulicach. Podobnie jak inne kluby typu OMG (Outlaw Motorcycle Gangs), Paganowie kierują się prostą zasadą: nie obowiązuje ich żaden honorowy kodeks. Jeśli ktoś nadepnie na odcisk jednemu z nich, musi liczyć się z tym, że podejdzie dziesięciu. Na początku 2025 roku władzę w oddziale przejął Reed Palmer – bezwzględny człowiek dbający wyłącznie o reputację i wpływy. Jego poprzednik, z szacunkiem odsunięty na status „good standing” z powodu wieku i zasług, pozostawił klub z długami wobec National Presidenta. Palmer stara się kontynuować linię swojego poprzednika, ale chapter przeżywa poważny kryzys. West Coast Pagans wciąż kojarzeni są głównie z narkotykami, wymuszeniami i fałszerstwami. Handel bronią prowadzą w minimalnym stopniu sami uważają, że ich temperament i brak dyscypliny czynią z nich kiepskich graczy w tej branży. Chapter od zawsze słynął z tego, że nie ma w nim wielu „zwyczajnych” ludzi. Część członków to byli członkowie białych gangów, którzy dołączyli do Paganów z braku alternatyw. Inni wcale nie pasjonują się motocyklami typu Harley, ale przynależność do klubu daje im wpływy i szanse na powrót do przestępczej działalności. Obecnie oddział w West Coast znajduje się na rozdrożu. Długi wobec centrali, wewnętrzne podziały i agresywne działania Palmer’a mogą wkrótce postawić klub w konflikcie z innymi gangami na Zachodnim Wybrzeżu. Lokalna społeczność zaczyna być coraz bardziej nieufna wobec Paganów ich obecność przyciąga uwagę policji, a część młodszych mieszkańców traktuje klub jak brutalną, ale wciąż atrakcyjną alternatywę wobec tradycyjnych gangów ulicznych. Jezeli wierzyć informacjom które wypływają spod ręki LEA, Paganów mozna najczęściej zobaczyć w miescie El Burro, wielu młodych mieszkańców postrzega klub jako swoistą ucieczkę od codziennej rzeczywistości. Nie da się ukryć, że w tym mieście mieszka głównie najniższa warstwa społeczna narkomani, drobni przestępcy to tylko część lokalnego krajobrazu. Dla wielu z tych młodych ludzi Pagan’s MC jawi się jako szansa na zdobycie szacunku, pieniędzy i przynależności do czegoś większego niż oni sami. Reed Palmer, jako obecny prezydent oddziału, otwarcie zniechęca jednak nastolatków i młodych szukajacych "lepszego zycia" do dołączania, jeśli nie są w pełni świadomi konsekwencji. Jak sam powtarza, klub nie jest miejscem dla tych, którzy szukają jedynie ekscytacji w jego oczach Pagan’s to poważna struktura, w której lekkomyślność może skończyć się tragicznie. Starsza część społeczności El Burro patrzy na klub niechętnie. Woleliby, aby Paganowie w ogóle nie mieli swojego miejsca w ich mieście. Jednocześnie jednak rozumieją realia – wielu z nich wie, że otwarty sprzeciw mógłby sprowadzić na nich kłopoty. Dlatego unikają konfliktów i starają się nie wchodzić klubowi w drogę, zachowując dystans, który pozwala im w miarę spokojnie funkcjonować w cieniu reputacji Paganów.

PODSUMOWANIE - SIERPIEŃ Sierpień dla Drainzza był miesiącem, który z zewnątrz mógł wydawać się spokojny, a nawet trochę cichy. Na jego socialach pojawiły się zapowiedzi dwóch nowych utworów, które fani wyczekiwali z niecierpliwością, ale sam miesiąc minął głównie w atmosferze oczekiwania. Premiera oficjalnie się nie odbyła, a twórczość artysty poza sceną czy streamingami pozostała w dużej mierze w tle. Jednak cisza nie oznaczała braku ruchu - wręcz przeciwnie, Karim powoli zaczynał wprowadzać nowe elementy w swoją obecność medialną i wizerunkową. W sierpniu Drainzz coraz częściej pojawiał się w otoczeniu bardziej znanych osób ze sceny muzycznej. Widziano go w towarzystwie Lantrella Banksa, Adonijaha Rhodesa i Riley Storm. Taka zmiana wywołała sporo komentarzy - część fanów i obserwatorów uznała, że może to zwiastować przyszłe współprace lub większe projekty, inni zaś uważają, że artysta po prostu korzysta z okazji, by znaleźć się w centrum uwagi znanych twarzy i w ten sposób zwiększyć swoją widoczność. Ta subtelna zmiana strategii pokazuje, że Drainzz nie stoi w miejscu, nawet jeśli oficjalnie nie wypuszcza nowej muzyki. Sierpień muzycznie nie był całkowicie pasywny. Drainzz wystąpił na koncercie z Dustline, gdzie zaprezentował trzy utwory - dwa z nich, wcześniej zapowiedziane na socialach, zagrał przedpremierowo, dając fanom wyjątkową okazję, żeby usłyszeć je na żywo, a trzeci był już dobrze znany ze streamingów. Koncert pokazał, że artysta wciąż rozwija swoją muzykę, nawet jeśli tempo wydawnicze jest wolniejsze. Poza sceną muzyczną dużo mówiło się o jego życiu prywatnym. Drainzz zaczął być coraz częściej widywany w towarzystwie pewnej tajemniczej kobiety. To oczywiście natychmiast wzbudziło spekulacje - część obserwatorów mówi o przelotnym romansie, inni mówią o potencjale na coś dłuższego i poważniejszego. Faktem jest, że te wydarzenia przyciągnęły uwagę mediów i fanów, pokazując Drainzza w nowym, bardziej osobistym świetle. Najważniejszy moment miesiąca pojawił się dopiero pod jego koniec. Drainzz w końcu przerwał swoją ciszę i wypuścił nowy numer, który dodatkowo został udostępniony przez Adonijaha. To działanie wzbudziło jeszcze większe zainteresowanie i potwierdziło, że artysta nie tylko wraca z muzyką, ale także konsekwentnie buduje swoją obecność wśród ważnych postaci ze sceny. Dla fanów był to jasny sygnał, że coś się szykuje - zarówno w sferze muzycznej, jak i w kwestiach współpracy czy życia osobistego.

REVENGE

Tree Top Piru to afroamerykańska organizacja przestępcza wywodząca się z Compton w Kalifornii. Gang powstał w latach 70. XX wieku i od początku związany był z ruchem Bloods, stanowiąc jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych odłamów w południowej Kalifornii. Nazwa grupy odnosi się do sieci ulic w zachodniej części Compton kończących się na "-Tree" (m.in. Acacia, Maple, Hickory, Spruce czy Elm), gdzie gang rozpoczął swoją działalność i umocnił swoją pozycję. W latach 70. i 80. Tree Top Piru zasłynęli jako wyjątkowo brutalna i bezwzględna formacja, która szybko zdominowała północną część Compton, rozciągając swoją aktywność na obszar położony na południe od Rosecrans Avenue, pomiędzy Aranbe Avenue a Acacia Avenue. Struktura gangu dzieli się na mniejsze kliki, w tym najbardziej rozpoznawalne Blok 300 i Blok 400 po wschodniej stronie Aranbe Avenue, Blok 500 i Blok 600 po stronie zachodniej, a także Blok 800 i 900 reprezentujące okolice North Hickory Street. Od końca lat 90. Tree Top Piru zaczęli rozszerzać swoje wpływy poza Kalifornię, szczególnie w stanie Maryland, gdzie gang zdobył popularność, między innymi w Baltimore. Ekspansja ta związana była z działalnością członków rekrutowanych w zakładach karnych, którzy po odbyciu wyroków kontynuowali działalność w nowych lokalizacjach. Jedną z najbardziej znanych postaci TTP była Michelle "Michelle Hell" Hebron, wysoka rangą członkini gangu, która w 2007 roku została skazana na 30 lat więzienia za udział w morderstwie oraz działalność związaną z handlem narkotykami. Jej sprawa odbiła się szerokim echem, ponieważ wraz z nią w procesie oskarżonych zostało 22 innych członków, a akt oskarżenia obejmował zarzuty dotyczące zmowy przestępczej, rozbojów, przemocy z użyciem broni palnej i dystrybucji narkotyków. W kolejnych latach także inni liderzy TTP w Maryland, m.in. Anthony "Mo Easy" Fleming oraz Tavon "Batman" Mouzone, zostali skazani w procesach federalnych odpowiednio na karę dożywotniego pozbawienia wolności i 20 lat więzienia za udział w działalności gangsterskiej, wymuszeniach i morderstwach. Oprócz działalności przestępczej Tree Top Piru odcisnęli również silne piętno na kulturze muzycznej. Związani byli z takimi artystami jak DJ Quik, YG (członek West Side Tree Top Piru) czy Hi-C. DJ Quik w 1991 roku zadebiutował albumem "Quik Is the Name", co przyczyniło się do nagłośnienia obecności gangu w kulturze hip-hopowej. W tym samym roku Hi-C zdobył popularność albumem "Skanless", a w kolejnych latach YG rozsławił grupę na skalę międzynarodową. Tree Top Piru byli również zamieszani w liczne głośne incydenty, m.in. w kwietniu 2009 roku, gdy trzech nastoletnich członków zostało zaatakowanych przez członków Compton Varrio Tortilla Flats, co doprowadziło do strzelaniny i śmierci kierowcy pojazdu biorącego udział w zajściu. Organizacja przez dekady wypracowała reputację jednej z najbardziej wpływowych struktur Piru w Kalifornii i poza jej granicami, z silnym zapleczem zarówno w działalności ulicznej, jak i w przestrzeni medialnej oraz muzycznej. Tree Top Piru od momentu powstania byli uwikłani w liczne konflikty z innymi grupami działającymi w Compton i okolicach. Do ich najpoważniejszych rywali należą przede wszystkim latynoskie gangi oraz inne odłamy Piru, a także różne frakcje Crips. Jednym z głównych i najdłużej trwających sporów jest rywalizacja z Compton Varrio Tortilla Flats, która wielokrotnie przeradzała się w krwawe starcia. Do najbardziej znanego incydentu doszło 16 kwietnia 2009 roku, kiedy członkowie Tortilla Flats zaatakowali trzech nastoletnich członków TTP na skrzyżowaniu Acacia Avenue i Elm Street, co doprowadziło do strzelaniny, w której zginął kierowca pojazdu Tortilla Flats, a jeden z napastników został później skazany na 21 lat więzienia. Oprócz tego Tree Top Piru prowadzą długotrwałe konflikty z innymi odłamami Piru - m.in. 145 Neighborhood Piru oraz Fruit Town Piru, którzy kontrolują obszary na północ od Rosecrans Avenue. Wrogość pomiędzy grupami wynika zarówno z terytorialnych sporów, jak i rywalizacji o wpływy w handlu narkotykami oraz działalności zbrojnej. Wśród ich przeciwników znajdują się także latynoskie frakcje takie jak Compton Varrio 70s i Compton Varrio 155, a także tradycyjni wrogowie Bloodsów - gangi Compton Crips, w tym m.in. Palmer Blocc Compton Crips. TTP przez lata angażowali się w liczne akcje odwetowe, które utrwalały wrogość między poszczególnymi grupami, często skutkując kolejnymi ofiarami śmiertelnymi. Pomimo wieloletnich rywalizacji Tree Top Piru utrzymują również trwałe sojusze - ich najbliższymi sprzymierzeńcami są West Side Piru oraz Campanella Park Piru, z którymi współpracują w ramach wspólnych działań przeciwko Crips i innym konkurencyjnym frakcjom. Wzajemne wsparcie tych sojuszniczych grup pozwala Tree Top Piru zachować stabilną pozycję w Compton pomimo ciągłych konfliktów i presji ze strony przeciwników. TTOP N' PEACE.. FLY HIGH SLIM🕊🕊 Vincent Cohran Jr., znany jako Slim 400 - raper z Compton, powiązany z gangiem Tree Top Piru, został zastrzelony 8 grudnia 2021 roku w Inglewood w Kalifornii; było to tragiczne zakończenie jego życia i kariery - miał 33 lata (według niektórych źródeł 34, po skorygowaniu wieku). To wydarzenie miało miejsce tuż po tym, jak opublikował teledysk do utworu "Caviar Gold", który promował na Instagramie - był to jego ostatni post przed śmiercią. Tego wieczora policjanci patrolujący rejon zauważyli strzały około godziny 19:50 lokalnego czasu, znaleźli Cohrana leżącego ranny - udzielono mu natychmiastowej pomocy medycznej na miejscu, a następnie przewieziono do szpitala, gdzie zmarł. Sprawca, Michael Lanell Terry, został w lipcu 2024 roku skazany na 32 lata więzienia po przyznaniu się do zarzutu zabójstwa z premedytacją (voluntary manslaughter). Wyrok zapadł przed sądem w Inglewood - przyznał się także do użycia broni i posiadania przeszłości kryminalnej - tzw. "felony strike" - co wpłynęło na wysokość kary. Jego wspólniczka, Tamra Lynn Bell, przyznała się do bycia pomocnikiem po fakcie (accessory after the fact) i ma usłyszeć wyrok w styczniu 2025 roku. Wiadomo, że w przeszłości Slim 400 przeżył już poważny atak - w 2019 roku został postrzelony 9 razy na swoim terenie w Compton, przeszedł operację i spędził 15 dni w szpitalu, co pozwoliło mu kontynuować karierę muzyczną, także za sprawą wsparcia, jakie otrzymał od Young Dolph - wypowiadał wtedy, że "rozmawiał z Bogiem" i ma szansę zmienić życie. Slim 400 trwale zapisał się także na scenie rapowej dzięki współpracy z takimi artystami jak YG - utwory "Word Is Bond", "Bruisin" i "City Mad" są szczególnie znane - Twista, Bloody Jay oraz Young Dolph; jego ostatnie projekty to albumy High Off Treez (2019), Shake Back (2020), Bomptton i Ice Wata Army (2021) INSIGNIA & AFFILIATIONS Tree Top Piru posiada naprawde głęboko zakorzenioną symbolike w historii gangu i jego lokalizacji, co sprawia, że jest o wiele bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Color-Banging zakończył się już dawno, lata temu - więc nie chodzi tutaj o noszenie czerwonych barw na swoich ciuchach. W samym sercu ich indenftyfikacji leży związek z Compton, a konkretnie z ulicami których nazwy pochodzą od drzew. Stąd wzieła się nazwa Tree Top Piru i stąd też często sami siebie określają jako Wesside Trees. To wyjaśnia dlaczego tak często na ubraniach, zwłaszcza czapkach pojawiają się numery bloków - takie jak 400, 500 czy 600. Te cyfry to nie losowe znaki tylko oznaczenia konkretnych podgrup (tzw. clique). Najważniejszymi jednak afiliacjami są litery na full-capach, najbardziej znanym przykładem jest logo drużyny baseballa Texas Rangers, w ktorej to litera T reprezentuje 'tree', tych czapek jest wiele więcej, takie jak Boston Sox i litera B reprezentująca słowo 'bloods' - czyli parasole z jakiej wywodzi się cała karta pirus oraz na zamknięcie zestawienia głownie używanych logotypów, Philladelphia Philles oraz litera P reprezentująca dumnie słowo 'Piru'. Kolorystyka czapek jest różna, zaczyna się od czarnej i kolejno można typować pare kolorów, między innymi - czerwony, bordowy; najpopularniejsze kolory i najczęściej używane przez członków drzewiastego gangu. Jednak, że nie są to jedyne kolory używane - bo do gry wchodzą różne odcienie zielonego; ktore mają reprezentować kolor liści na drzewach.

****Flame Drive, miejsce dalej tętniące życiem. Dzień dnia możemy spotkać mase osób z zajawką do aut jak i ich maszyny, ale dzisiaj? Dzisiaj Flame prezentowało to co znamy wszyscy, czyli Drift. Tego dnia na placu pojawiło sie mase różnych aut które zostały stworzone do robienia spektakularnych kiss the wall....****

Na profilu Aeri pojawił się nowy TikTok @aetherhae thank you!!! i had so much fun!!! #fyp #fun #stage #koreaninls