Ranking

@malik_smietana

WELCOME ON BOARD - TALENTED ARTIST, RAPPER, PRODUCER - BAKARI SIMMS [04.10.] BAKARI - HOT BOXIN

Klasy jakości mięsa w Stanach Zjednoczonych są odzwierciedleniem jakości żywieniowej wołowiny. Tusze wołowe są cięte pomiędzy 12 a 13 żebrem. Klasyfikatorzy Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) oceniają rozmieszczenie marmurkowatości w żebrach. Wiek i dojrzałość zwierzęcia jest również brana pod uwagę przy ocenie jakości. Jako konsument możesz monitorować jakość kupowanych steków na podstawie wystawionych oznaczeń. System klasyfikacji USDA dzieli klasy jakości wołowiny na Prime, Choice, Select, Standard, Commercial, Utility, Cutter i Canner. Większość steków sprzedawanych w chłodni detalicznej w lokalnym supermarkecie należy do klas Prime, Choice lub Select. Prime to najwyższa dostępna jakość wołowiny. Ma najwięcej marmurkowatości i z pewnością zapewni cudowne, soczyste i smaczne doznania kulinarne. Wysoki poziom marmurkowatości sprawia, że mięso świetnie nadaje się do grillowania i innych suchych metod przyrządzania. Choice natomiast to nadal wysokiej jakości wołowina, która ma mniejszą marmurkowatość niż Prime. Konsumenci otrzymają pyszne i soczyste doznania kulinarne. Miękkie kawałki nadal są świetne do grillowania i innych suchych metod przyrządzania, podczas gdy mniej delikatne kawałki są bardziej odpowiednie dla przyrządzania z dodatkiem płynu (np. oliwa). Amerykańscy mężczyźni średnio jedzą 4,8 uncji mięsa dziennie, a kobiety 3, 13 uncji. (Źródło: What We Eat In America, NHANES 2015-16.) Slaterhouse Butchery to sklep rzeźniczy działający od 1998 roku w Vespucci Canals przy Bay City Avenue założony przez Fredda Slater. Przedsiębiorstwo zajmuje się pozyskiwaniem od lokalnych gospodarstw najlepszych gatunków mięs wołowych i świńskich oraz ich późniejszą obróbką na miejscu skąd potem dystrybuuje je do klienta hurtowego oraz detalicznego w punkcie sprzedaży. Działalność działa według zrównoważonych standardów współpracując tylko z oficjalnie zarejestrowanymi hodowlami bydła na ubój. Na miejscu dostępne są również wyrabiane własnoręcznie pasztety, buliony, wędliny i kiełbasy omarkowane logiem Slaterhouse Butchery. W pierwszym kwartale 2025 roku miejsce przeszło restrukturyzację polegającą na zmianie w zarządzie oraz odświeżeniu szaty graficznej poprawiając w ten sposób widoczność oraz wizerunek na rynku. Biznes pozostał w dalszym ciągu w rękach rodzinnych, natomiast głównym prominentnym został Rich Slater który wprowadził działalność w bardziej nowoczesny kierunek. Tym samym, wiedza oraz doświadczenie łączy się z świeżą energią i spojrzeniem dając motor do działania oraz poszerzania horyzontów działalności podług standardów ustalanych przez coraz bardziej rosnącą konkurencję.

Dwie godziny później...

Next Day

2. Poszkodowany 1. Połamany nos, rozcięcie skóry nad okiem oraz opuchlizna wokół lewego oka (Poprzez silne kopnięcie w twarz) + liczne otarcia na twarzy na wskutek upadku twarzą na beton, powstały one podczas porwania (2 października 2025r). 2. Możliwe było znalezienie pojedynczych kawałków śliny na ciele dziewczyny, należące do różnych osób. 3. Dziewczyna mogła wskazać ugrupowanie przestępcze, które dopuściło się całego porwania - z uwagi na tatuaże osób, które tego dokonały. Tym samym, z uwagi na kontakt do jednej z osób - była w stanie udostępnić informację co do Imienia i Nazwiska jednego z napastników, a także jego numeru telefonu, a sama nastolatka jest również w posiadaniu na swojej komórce nagrania, które udostępnili gangsterzy z porwania w sieć.

W ostatnich latach strony takie jak Kakobuy czy CNFans staly sie niesamowicie popularne, szczegolnie wsrod osob, ktore szukaja tanszych zamiennikow dla drogich, markowych ubran. Ich rosnieca popularnosc wynika z coraz wiekszego zainteresowania replikami butow, ubran, torebek i innych akcesoriow, ktore wygladaja jak produkty znanych marek takich jak Louis Vuitton, Balenciaga, Supreme, Moncler czy Dior, ale kosztuja znacznie mniej. Obecnie jakosc tych replik jest tak wysoka, ze czasami trudno odroznic je od oryginalow, a niektore z nich potrafia byc nawet lepiej wykonane. Popularnosc replik wynika glownie z tego, ze ich jakosc przez ostatnie lata mocno sie poprawila. Kiedys kojarzyly sie z tandeta i slabym wykonaniem, a dzis czesto wygladaja niemal identycznie jak prawdziwe, markowe produkty. Wiele osob zauwaza, ze wykonanie stoi na bardzo wysokim poziomie, a roznice miedzy oryginalem a kopia sa minimalne i trudno je dostrzec na pierwszy rzut oka. Dlatego serwisy takie jak CNFans lub Kakobuy przyciagaja coraz wiecej uzytkownikow, ktorzy chca wygladac modnie, ale nie chca przeplacac. Repliki, ktore dawniej byly traktowane z dystansem, staly sie czyms powszechnym i coraz bardziej akceptowanym. Dla wielu to po prostu sposob, by ubierac sie stylowo bez wydawania majatku. Kupowanie replik i sprzedawanie ich jako oryginaly polega na tym, ze ktos kupuje tansze kopie markowych rzeczy i sprzedaje je dalej, udajac, ze sa prawdziwe. Dziala to dlatego, ze dzisiejsze repliki sa bardzo dobrze wykonane, czesto trudno je odroznic od oryginalu, szczegolnie w internecie. Sprzedawcy korzystaja z tego, robia ladne zdjecia, pisza przekonujace opisy i licza na to, ze nikt sie nie zorientuje. To jednak zwykle oszustwo. Klient placi jak za oryginal, a dostaje podrobke. Czasem wszystko wyglada profesjonalnie, sklep, logo, nawet numer kontaktowy, ale za kulisami to zwykly przekret. Ludzie kupuja w dobrej wierze, a potem zostaja z produktem, ktory nie ma zadnej wartosci. To szybki zarobek dla sprzedających osób.

** Ricardo Rivera zapakował cały potrzebny sprzęt na samochód sprawdzając dokładnie czy wszystko jest na miejscu — spawarka, butle, szlifierki i zapasowe blachy. Wyruszył w stronę Whispering Pines Camp, gdzie czekało na niego zlecenie naprawy zniszczonych przez korozję baraków. Prace przebiegły sprawnie — udało mu się odnowić trzy z czterech baraków, dokładnie oczyścić blachy i wstawić nowe fragmenty. Po zakończeniu dnia zmęczony ale zadowolony z efektu swojej roboty, zajechał do przydrożnej knajpy na smażoną rybę, by w spokoju odpocząć po długiej i gorącej zmianie.**

Written by Gasro - 07/10/2025 Każdy w Los Santos zna te fury, które błyszczą pod słońcem przy Vespucci. Lśniący lakier, głośne wydechy, kierowcy z miną, jakby połknęli własne ego. Myślisz – klasa, styl, kasa. Ale nie, to tylko kolejne maski. Za przyciemnionymi szybami nie siedzą żadni biznesmeni. To zwykłe śmieci w przebraniu bogaczy, przestępcy w markowych ciuchach. W biały dzień, na środku ulicy, zaczęła się bójka. Tak po prostu. Bez powodu, bez skrupułów. Dwóch „panów sukcesu” tłucze się jak dzieci o lizaka, na oczach przechodniów. Trzask karoserii, wrzaski, jeden pluje, drugi wyzywa. I tak, jak zwykle, nikt z policji nie raczy nawet kiwnąć palcem. Na miejscu była też Alena. Tak, ta sama, którą widziano na wyścigach i w Vanilla Clubie. Stała z boku, przyglądała się temu przedstawieniu z miną znudzonej królowej. Zero reakcji, zero zdziwienia. Bo czemu miałaby być zaskoczona? Dla niej to normalne – jej znajomi biją się, demolują auta, a potem jadą pić drogie drinki w klubie, który śmierdzi hipokryzją i sztucznym blaskiem. Wyścigi, kluby, drogie auta, zero rozumu. Bogactwo bez klasy, przestępczość w garniturze. Ci ludzie to parodia luksusu – w nocy udają elitę, w dzień zachowują się jak bydło z Grove Street. A policja? Ta sama historia co zawsze. Nie widzi, nie reaguje, bo przecież łatwiej złapać gościa, który przejechał na czerwonym, niż dotknąć tych, co mają kasę i znajomości. A nawet jeśli coś widzą – udają, że to film akcji, nie ich robota. Po wszystkim ta cała banda grzecznie wsiadła do swoich cacek i odjechała w stronę Strawberry, na Davis Avenue. Tam mają swoją norę. Luksusowe auta stoją pod obdrapanym blokiem, a w środku – melina jak z horroru. Brud, kable, koks i ludzie, którzy myślą, że jak mają Rolexa, to mogą wszystko. I niech ktoś mi powie, że to przypadek. To śmierdzi kolejną zorganizowaną grupą – drogie fury, tanie mózgi, puste spojrzenia i brudne pieniądze. Jedno wielkie „elitarne” bagno. Ci ludzie nawet nie udają, że są czyści. Oni się tym chwalą, bo w tym mieście głupota to nowa waluta. Strawberry, Vespucci, Grove Street – różne adresy, ten sam gnój. Kasa, przemoc i zero odpowiedzialności. Jedni udają gangsterów, drudzy milionerów, a w rzeczywistości to ta sama hałastra – rozpuszczona banda pajaców, która myśli, że jak zapłaci za wódkę w Vanilla, to ma status półboga. A potem się dziwią, że Gasro o nich pisze. Że ktoś w końcu mówi głośno, jacy naprawdę są. Więc słuchajcie dobrze, bogaci idioci ze Strawberry: błyszczące auta nie przykryją smrodu waszego życia. Widziałem, co robicie, i zobaczy to każdy, kto otworzy ten artykuł. Gasro – ten, który grzebie tam, gdzie wy się boicie zajrzeć.

Na przełomie sierpnia i września Carmen kontynuowała intensywny okres zawodowy, realizując kolejne projekty i umacniając swoją pozycję w branży artystycznej oraz modowej. Jednym z najgłośniejszych przedsięwzięć tego czasu była sesja „Heaven & Hell”, zrealizowana wspólnie z Blancą Carvantes. Jej koncepcja opierała się na kontraście światła i cienia, ukazując dwa odmienne oblicza kobiecości - delikatne i wyraziste. W tym samym okresie Carmen dołączyła do Gloria d’Italia - nowo powstałej agencji menadżerskiej, w której została pierwszą zakontraktowaną podopieczną. Współpraca ta otwiera przed nią nowe możliwości zawodowe i zapewnia wsparcie w dalszym rozwoju kariery. We wrześniu ukazała się sesja „Latina Baddie”, w której modelka w pełni wyraziła swoją tożsamość. W tym samym czasie odbyła się również premiera kolejnego projektu przygotowanego we współpracy z Caplords, co potwierdziło trwały charakter tej relacji. Na początku sierpnia, dzień po ukazaniu paletki Selah Valdez, w mediach społecznościowych BC Cosmetics zaprezentowano autorską paletkę cieni stworzoną przez Carmen. Może to zwiastować zbliżającą się premierę nowych produktów marki BC. Wieczorem 5 października 2025 roku Carmen pojawiła się jako promotorka charytatywnej zbiórki i aukcji Vanté, zorganizowanej w ramach międzynarodowej kampanii Pink October na rzecz Breast Cancer Foundation. Wystąpiła również w projekcie zorganizowanym przez Selah Valdez - Pink Girls October 2025, wraz z innymi kobietami z branży modowej i nie tylko. Na mieście pojawiły się także bilbordy z wizerunkiem Carmen.

**Po godzinie 21:00 dnia 06.10.2025 roku niespodziewanie na oficjalny kanał zespołu muzycznego Red Sapphire znajdującego się na stronie www.v-tube.com został opublikowany nowy utwór wraz z teledyskiem w wykonaniu bandu pt. "ROMANTIC PSYCHO". Nowość od Red Sapphire jest w bardzo dobrej jakości, a to ze względu na nowe studio, w którym post-hardcore band zaczął tworzyć swoje materiały. Tekst utworu można znaleźć na stronie www.genius.com, a sam kawałek można również usłyszeć na licznych serwisach streamingowych.**

najlepsza org na serwie klimat nie do podjebania

KONIEC PRELUDIUM

**Wieczorem 30 września na oficjalnym kanale V-Tube zespołu Sloppy Toppy oraz na ich streamingach pojawił się zupełnie niespodziewany singiel z teledyskiem – „I’m Not a Bum Chum”. Premiera wywołała spore poruszenie wśród fanów. To pierwsze nowe wydawnictwo grupy od 10 miesięcy - mimo głośnej kampanii z Patriot Beerem i stałej obecności w mediach, słuchacze wyczekiwali świeżego materiału. Teraz wreszcie go dostali. Sam teledysk wyraźnie przewyższa wcześniejsze produkcje jakością i stanowi zapowiedź kolejnego albumu. „I’m Not a Bum Chum” otwiera nowy rozdział w karierze Sloppy Toppy. Klip zawiera też czytelne odniesienia do sceny muzycznej Los Santos - sparodiowano w nim „Twilight of the Promises” Soul Evisceration, „Superstar” Maxine Koci, a także „Icon” Kayes, które w ubiegłym roku pokonało „The Ballad of Penny Trait” w kategorii Best Music Video na Celebrity Awards. Może to być subtelny pstryczek wymierzony w Kayes. Z kolei finał teledysku to hołd dla Chase’a Love, z kadrem niemal identycznym jak okładka jego albumu „Nomad”. ** Credits: Written and directed by Reece Gilmore Music by Reece Gilmore, Raymond Seward Teledysk został w całości nagrany na serwerze Członkowie zespołu: Reece Gilmore - Wokal, druga gitara Raymond Seward - Drugi wokal, gramofon, DJ Rene Hunt - Gitara basowa Lawrence Reach - Gitara prowadząca Edward Settles - Instrumenty perkusyjne Promocja: - Wielka kampania z Patriot Beer Reklama i teledysk "The Beerthem" Konkurs "We like to be Exposed" Koncert "Get Sloppy Stay Toppy" - Obecność zespołu na VOCS 2025 - Koncert "Wiener Party" 29.08 w Dead in Vinewood - Post Celebrity Preview o Reece Gilmore - Nawiązania w teledysku do innych dzieł popkulturowych - Billboardy w całym mieście (11) - Obecność Reece'a Gilmore i Raymonda Sewarda na zlocie muscle carów w Paleto Bay - Obecność zespołu podczas wywiadu w daily globe 07.10.2025 - Głośny wywiad i artykuł w What in Music Industry Li - Pierwszy post o premierze singla - Drugi post o premierze teledysku - Trzeci post o premierze teledysku - Post ogłaszający drop nowego merchu - Tiktok reklamujący nowy merch - Post Blanci Carvantes i Carmen Villigran w nowym merchu Sloppy Toppy - Post Raymonda Sewarda w nowym merchu - Post Noaha Alexandra w nowym merchu - Post Amaris Guzman - Post Celebrity Preview o dupie marynie Wydatki: SS'y: OOC: Proszę o niewycenianie do 14.10.2025

Głupcy zapożyczający się u lichwiarzy... Dlaczego to robią? Odpowiedzi jest kilka, każdą z nich można przypisać do konkretnej osoby. Rodzina? Z rodziną wychodzi się tylko na zdjęciach. Większość z nich jest „do czasu” – do czasu, aż poprosisz o pożyczkę. Wtedy momentalnie się ulatniają. Banki? Nie pożyczają forsy każdemu, kto się napatoczy z ulicy. Nie masz nic pod hipotekę? Nawet tam nie uderzaj. A więc tacy ludzie wcześniej czy później trafią pod skrzydła tych spod ciemnej gwiazdy. Pożyczają kilka stów (to dla nich najlepszy scenariusz), a i tak kończą z długiem liczonym w tysiącach. Zapożyczeni stają przed faktem dokonanym. Ich łby momentalnie trzeźwieją ale dopiero wtedy, gdy banda karków puka do drzwi. Dla takich typów słowa „jutro” czy „oddam” nie istnieją. Przyszli po swoje. Nie ma forsy? To najmniejszy problem. Oskubią cię do cna. Biżuteria, samochód, a jak masz złotego zęba to i ten poleci, wyrwany obcęgami. Kto potrafi wykorzystać ludzi w takiej sytuacji? Socjopaci. Typy, które mają w dupie emocje innych. Kompletnie ich to nie interesuje. Liczy się tylko jedno, zarobek. Jednym z nich jest Gunnar Hernandez – Meksykanin, który dumnie nosi vest Calaveras MC. Najczęściej można go spotkać na ulicach Vinewood, gdzieś w jednym z zaułków, palącego Newporta i zerkającego złowrogo. Socjopata z krwi i kości. Tak opisałby go każdy wykładowca z „high school”. Wychowanek samotnego ojca, który stosował wtedy „modne” metody wychowawcze, żelazną rękę i zero litości. Spotkanie twarzą w twarz z brutalną rzeczywistością na ulicach tylko potwierdziło zasadność tych metod. To właśnie tam Gunnar zrozumiał, że najwięcej zarabia się na cudzej beznadziei. Właśnie tam poczuł pierwszy zastrzyk gotówki, udzielając niemoralnych pożyczek. Ci, którzy skorzystali z jego „usług”, szybko poznali jego charakter, pobicia, kradzieże, zastraszenia - wszystko po to, by nie musiał upominać się dwa razy. Jedna wizyta i miał spokój. Gunnar nie musiał mówić więcej. . To właśnie tutaj, na ulicach Vinewood wśród meksykańskiej społeczności, kontynuuje swój niemoralny sposób na życie. Pożyczki, lichwa, przemoc. Bo dopóki istnieją ludzie zdesperowani, tacy jak Gunnar będą żyć jak królowie.

"Glock 19 odebrał mojemu człowiekowi życie, nawinąłem eppsowi chce sie z nim znowu spotkać nie mam więcej życzeń. Zajebiste dziwki z South Central codziennie poprawiały nam dzień, było nas czterech w furze, teraz zostało nas trzech"

SUPPORT YOUR LOCAL 81 AND 184 MOTORCYCLE CLUB

**Ricardo Rivera złapał właśnie kolejne zlecenie od Whispering Pines Camp, dotyczące naprawy starych, pordzewiałych baraków — widocznie jego praca zaczyna być doceniana, a warsztat nabiera tempa. Ricardo był wyraźnie szczęśliwy z faktu, że nie stoi w miejscu, a roboty ma coraz więcej, co daje mu poczucie stabilności i nadzieję na rozwój firmy.**

Pink Patch Project to ogólnokrajowa, konkretnie październikowa akcja, realizowana we współpracy z Los Santos County Police Chiefs’ Association (LSCPCA) oraz licznymi agencjami publicznej służby w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Każda uczestnicząca agencja egzekwująca prawo projektuje własną wersję różowej naszywki, oferowanej zarówno funkcjonariuszom, jak i społeczności lokalnej hrabstwa, miasta, kraju. Dochód ze sprzedaży takich pamiątek (m.in. naszywek, koszulek, monet kolekcjonerskich) przeznaczany jest na edukację profilaktyczną, badania oraz wsparcie dla pacjentek chorych na raka piersi. W poniedziałek, 4 października 2021 roku, w ramach ciągłych działań na rzecz zwiększenia świadomości społecznej na temat walki z rakiem piersi, szeryf hrabstwa Los Santos, Alex Villanueva, odsłonił SUV-a LSSD Pink Patch Project przed kultową Halą Sprawiedliwości. Szeryf Villanueva ogłosił również, że zezwolił na noszenie naszywki LSSD Pink Patch w październiku wszystkim pracownikom noszącym mundury z naszywką na ramieniu. W 2022 roku LSSD przekazało środki pozyskane przez Pink Patch Project na rzecz Pomona Valley Hospital Medical Center do wsparcia dla pacjentek z rakiem piersi. Według National Breast Cancer Foundation, Inc., „w 2024 roku rak piersi zostanie zdiagnozowany u ponad 360 000 osób. Postęp w metodach wczesnego wykrywania i wsparcia stale zwiększa szanse na przeżycie. W przypadku wykrycia raka piersi we wczesnym, zlokalizowanym stadium, 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynosi 99%. Oficjalny komunikat prasowy i stanowisko szeryfa LSSD (2 październik 2024): „Szeryf Richard G. Luna i personel LS County Sheriff będą nosić LSSD pink patch w ramach Miesiąca Świadomości Raka Piersi. (…) Uczestnictwo w projekcie służy nie tylko edukacji i promocji wczesnej diagnostyki, ale także pozyskiwaniu funduszy na badania i leczenie raka piersi.”

**Wieczorem piątego października 2025 roku uruchomiona została aukcja charytatywna i zbiórka pieniędzy w związku z międzynarodową kampanią społeczną zwaną lepiej jako Pink October - organizatorem zbiórki jest Vanté, a strona i aukcja zabezpieczona została przed niechcianymi atakami, jest również zatwierdzona jako oficjalna zbiórka na rzecz fundacji. Celem aukcji i zbiórki jest zebranie jak największych środków na rzecz Breast Cancer Foundation - Susan G. Komen for the Cure. Susan G. Czyli amerykańskiej organizacji non-profit, założonej w 1982 roku przez Nancy G. Brinker, która poświęciła ją pamięci swojej siostry, Susan Goodman Komen, zmarłej na raka piersi. Fundacja od początku swojej działalności koncentruje się na walce z rakiem piersi poprzez finansowanie badań naukowych, działania edukacyjne oraz wsparcie kobiet dotkniętych chorobą, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych organizacji na świecie w tej dziedzinie. Celem licytacji jest torebka Paso Fino od Vanté, krój torebki pochodzi z pierwszej kolekcji marki, a projektantką jest Blanca Carvantes - w tym wypadku jednak, torebka nie jest jednak brązowa a różowa. Zgodnie z krótkim opisem, przygotowana została bezpośrednio na różowy październik i jest jedyną wyprodukowaną sztuką przez markę, co czyni ją jeszcze bardziej unikatową. Licytacja torebki zaczyna się od symbolicznego dolara. LICYTACJA KOŃCZY SIĘ 18/10/2025 23:59 - w przypadku gdy ktoś zalicytuje na 10 minut przed zakończeniem aukcji, ta wydłuża się o dodatkowe 30 minut względem pierwotnej daty zakończenia aukcji. Natomiast w przypadku zbiórki, ta kończy się wraz z ostatnim dniem miesiąca czyli 31/10/2025 23:59.** Our mission is to save lives by meeting the most critical needs in our communities and investing in breakthrough research to prevent and cure breast cancer. Your gift will be quadrupled today, thanks to our partners at Bank of America. Ending breast cancer needs all of us. #PinkOctober #BreastCancerAwareness #BreastCancerAwarenessMonth #ThinkPink #GoPink #PinkRibbon #FightBreastCancer AKTUALNA KWOTA LICYTACJI: $350,000 - Nestore OBECNIE ZEBRANE ŚRODKI: $4,570,502 NAJWIĘKSZE WPŁATY: Wenger Luxury - $1,000,000 Department of Arts and Culture - $1,000,000 Daily Globe - $505,500 Foster's Winery - $350,000 Larocque - $300,000 OOC Dokonując dobrowolnych wpłat piszesz krótką narracje. Przykład: **Carmen przekazuje $5,000 na zbiórkę charytatywną** - przelew wysyłasz na konto: 1166035251 Można odegrać wpłatę anonimową. Przykład: **Carmen dokonuje anonimowej wpłaty na rzecz zbiórki w wysokości $5,000.** - przelew wysyłasz na konto: 1166035251 Biorąc udział w licytacji charytatywnej piszesz krótką narracje. Przykład: **Carmen licytuje licytuje torebkę za $20,000**

(Viktor Pushkin w trakcie wykładania roboty dla V. Zelingera, 2014) Niektórych ludzi kształtuje ulica. Innych - brutalne doświadczenia emigracji. Ale są tacy, których lepi tylko władza i strach. Dla Viktora Zelingera wszystko zaczęło się w ponurych dzielnicach Ukrainy, gdzie dzieciństwo kończyło się szybciej niż zimowy zmrok. Pseudonim „Vityok” narodził się wśród ludzi, którzy znali go od wczesnych lat - był symbolem bezstresowego życia, które wkrótce przeminie. Zanim skończył trzydzieści lat, zdążył ugruntować swoją pozycję w półświatku wschodnioeuropejskim, organizując brutalne wymuszenia i porwania, które lata później odbijały się echem w raportach organów ścigania w Nowym Jorku świadcząc o początkach tego "sowieckiego" gangstera. Ameryka miała być miejscem nowego początku, ale dla Zelingera była polem do działania. W Brighton Beach i Sheepshead Bay wprowadził porządek według własnych zasad, wypełniając lokalny rynek dolarem, przemocą i milczeniem. Pod przykrywką legalnych firm i nocnych klubów organizował różne procedery. Jego główną działką był hazard i wymuszenia, a w razie potrzeby - porwania dla okupu. Każdy, kto próbował stanąć mu na drodze, szybko przekonywał się, że lekceważenie jego woli kończy się źle. Zelinger działał inaczej niż większość gangsterów. Nie potrzebował spektakularnych egzekucji ani złotych sygnetów. Wystarczyło, że wchodził do klubu, a rozmowy cichły. Manipulował właścicielami firm, korumpował ludzi; w cieniu wymiaru sprawiedliwości, zawsze pozostając nieuchwytnym. Dla świata był cieniem, dla swoich - wodzem. Nie miał rodziny, miał strukturę. Ludzie, którzy żyli według jego decyzji, wiedzieli, że każdy błąd może kosztować życie. Inwestował w legalne biznesy, sieci klubów i firmy transportowe, nie po to, by się wzbogacić, ale żeby zapewnić sobie kontrolę i niezależność. Mimo swojej skrupulatności w działaniach niefortunnie dosięgnęła go sprawiedliwość. Został zatrzymany w Szwajcarii, następnie deportowany i obecnie przebywa w areszcie w USA, lecz wciąż wydaje rozkazy i kontroluje swoją organizację z więzienia. Dziś interesy Zelingera w Nowym Jorku prowadzi Peter Yakovlev, jego prawa ręka od czasów wczesnych porwań i wymuszeń. To on nadzoruje wszelkie operacje, którymi wcześniej zajmował się sam Zelinger, kontroluje podległych ludzi i pilnuje, by sieć przestępcza działała bez zakłóceń, wykonując rozkazy wydawane zza krat przez szefa. Pod kierownictwem Yakovleva grupa wciąż działa w wielu sektorach: wymuszenia i lichwa, porwania dla okupu, nielegalny hazard, przemyt broni i narkotyków, a także handel ludźmi i organami, przestępstwa ubezpieczeniowe, skomplikowane oszustwa finansowe i zbrojne napady. Nie brakuje także legalnych inwestycji - kluby, restauracje i firmy transportowe, które służą zarówno jako przykrywka, jak i narzędzie utrzymania wpływów. Każdy, kto spróbuje podważyć ich pozycję, szybko przekonuje się, że w półświatku Zelingera zasady gry pozostają niezmienne. Choć Viktor przebywa w więzieniu, jego wizja i strategia wciąż żyją w półświatku dzięki Yakovlevowi. Sieć Zelingera działa sprawnie, brutalnie i dyskretnie, a każdy ruch jest starannie koordynowany. Bo Zelinger nie zbudował imperium - on je zaraził, a to, co raz wchłonie jego wpływ, nigdy nie wraca do normy. (Viktor Pushkin w trakcie pierwszego kroku do celi, 2017) Jeden dzień w życiu każdego człowieka może zmienić wszystko i najczęściej te zmiany zaczynają się od upadku po którym następuje wybranie jednej z kilku dróg pokazujących się jako możliwości, gdzie wybranie właściwej najczęściej objawia się jako najcięższa z dróg. Dla jednych jest to zdrada w związku, inni zmagają się z nękającym szefem, który nieustannie próbuje podnieść produktywność ubliżaniem, a dla ludzi pokroju Viktora Pushkina najczęstszym dniem, który zmienił wszystko jest dzień w którym przestępca niespodziewane zostaje odwiedzony przez Federal Bureau of Investigations. Ten jeden dzień zaczynający się od kawy w akompaniamencie z papierosem, a kończący się na wejściu do swojego tymczasowego, nowego i mniejszego niż SUV lokum. Tak było w przypadku Viktora Pushkina, który w wyniku przeprowadzonej na nim akcji został zamknięty na siedem i pół roku więzienia za naliczanie lokali znajdujących się na West Brighton Street w mieście, które nigdy nie śpi. Zaczynający od oszustw powiązanych z udawaniem ubezpieczyciela i naciąganiem staruszków na różnego rodzaju ubezpieczenia facet, który finalnie trzymał dłoń na załodze zajmującej się ściąganiem podatku z działalności i wykonującej różnej maści procedery przestępcze, jakie miały zapewnić im stały przypływ gotówki wpadł, gdy próbujące go trafić FBI w cudowny sposób znalazło świadka, jednego z kolesi będących pod opieką brygady Viktora Pushkina. Trafienie na tym przewinieniu i uziemienie na trzy-czwarte dekady federalne służby uznały za sukces, a dla Viktora Pushkin świat się tym samym zatrzymał. Jego wczasy w Rikers nie okazały się kolorowym pobytem, jaki będzie miło wspominany po wyjściu. Czas, który tam spędził naznaczony był koniecznością walki o kolejny dzień, mimo błogosławieństwa i pomocy z strony Brothers Circle. Muszący układać się na nowo z innymi znajdującymi się w jego kurorcie przestępcami i wiążący nowe, często chwiejne sojusze, które nieustannie były wystawiane na próby Viktor postawił sobie za cel wyjście z więzienia w jednym kawałku. Jednak miejsce w jakim żył uznało jego cel za zabawny i przeżuło go, po czym wypluło na ulice zmęczonego odsiedzeniem swojego wyroku, wielokrotnie rannego od przeróżnych 'wypadków'. Zniszczony przez system Viktor zrobił pierwszy krok w drodze ku wolności i po przekroczeniu bramy więzienia udał się na krótki odpoczynek, który został przerwany pojawieniem się żołnierzy Petera Yakovleva mających za zadanie doprowadzenie Viktora Pushkina przed jego facjatę, by w końcu mógł porozmawiać ze starym kompanem. Na tym spotkaniu, które okazało się dla Viktora czymś znacznie więcej niż zwykłym obiadem z przyjacielem z dawnych lat w końcu pojawiła się przed nim możliwość odpoczynku w miejscu, jakie większość rosyjskich gangsterów uznaje za pustkowie mimo wszechobecnej przy linii brzegowej wody, mając na uwadze przeszłość w której wielu rosyjskich przestępców poległo w trakcie zaznaczania swojej obecności w mieście aniołów. To właśnie Peter Yakovlev otworzył dla Viktora drzwi po których przekroczeniu ten zmuszony będzie przez swoich szefów do rozpoczęcia nowego rozdziału dla ich działalności w Los Santos. Wysłany do miasta aniołów wraz z garstką swoich ludzi, którzy po jego wyjściu wciąż byli przy życiu, Viktor Pushkin mógł pokazać światu, że mimo tego, że nieco zardzewiał i nie porusza się w obecnym świecie tak sprawnie jak niegdyś dalej ma swoje do pokazania, a tym bardziej swoje do zdobycia.

** Dnia szóstego października piętnaście minut po północy, na wszystkich platformach streamingowych oraz na oficjalnym kanale Adonisa na YouTube ukazała się EP-ka „No Saints, No Sins”, będąca wspólnym projektem rapera z producentem Pariesem – osobą odpowiedzialną za produkcje spod wytwórni 404mindsonbandz. EP-ka nie była szeroko promowana w social mediach, poza wspólnym zdjęciem Adonisa z Pariesem i ujawnieniem tracklisty projektu. Sam materiał sprawia wrażenie spontanicznego ruchu, być może jako przedsmak nadchodzącego albumu Adonisa. Raper nie chciał zostawiać swoich słuchaczy jedynie z ostatnimi numerami – dissami i kawałkiem „Luxury Pain”, który utrzymał się na szóstym miejscu wrześniowych chartów. Dlatego postanowił dorzucić pięć nowych kawałków, żeby fani mieli czego słuchać, oczekując na nowości z nadchodzącego albumu . Za całą produkcją stoi oczywiście Paries a epka jest utrzymana w stylu starego Adonisa.** CALL ME SOMEBODY ft. PARIES DID ME WRONG EMOTIONS MY BUSINESS ft.PARIES PROMOCJA ODGRYWKA WYDATKI Profil Postaci

**Na stronie internetowej thepaletobeacon.com pojawił się nowy artykuł.**

Los Angeles jeszcze nie widziało takiego laboratorium. Zamkniecie kilku klinik i zakładów. Tych, które traktówały zwierzęta jak wpis do tabletek. W oczach właścicieli Pork Or Lamb Processing nie wzbudziło żalu. Znajdywała się tam ulga, wizja czystych białych od nieznajomych na pierwszy rzut oka substancji, etykiety podpisane od ręki, tajemnice schowane za ciężkim kodem, prawie za kurtyną. Przemysł weterynaryjno rozrywkowy w LA był klepany, ale w sposób przekłamany. Ładne zdjęcia do katalogów, zaufane papierologie i powierzchowność. Tym razem trafiliśmy do Pork Or Laboratory. W papierach centrum badań generytnczych i sztuki preparatorskiej. DNA zwierząt z testów, konserwacja rzadkich okazów, edukacja i wystawy. W rzeczywistości hybryda laboratorium i warsztatu, gdzie wyobraźnia spotkała się z pragmatyzmem. Lamb, czyli Jake Brant, głowa która potrafiła sprawić, że każdy weterynarz przybijał pieczątkę. Pork, czyli Fred Price, głowa logistyki. Wiedział, od kogo kupić probówki po cenie czarnego rynku, oraz gdzie wynająć chłodnie. Jak wymigać się od kontroli dokumentów bez krzyku, to też jego broszka. Razem zaaranżowali coś, co wyglądało legalnie, nawet nie na pierwszy rzut oka, po prostu wyglądało legalnie. Na oko piętnaście osób, gdzie każda z nich miała swoją rolę i grzechy. Trzech kierowców, którzy tak na prawdę nie wiedzą co wiozą z laboratorium, dwóch specjalistów od białych stołów, którzy w Los Angeles nie są nawet legalnie, dlatego ich praca jest przesiąknięta groźbami oraz szantażem. Fizyka miejsca, czyli hala w półindustralnej dzielnicy, surowy beton, rury plączące się jak żyły niejednego z pracowników, okna od drugiej strony przyciemnione, garaże zamknięte i zabezpieczone jak najstarsze muzeum. Nie było w tym żadnego moralnego uproszczenia. Każdy z nich miał swoją historię i swoje usprawiedliwienie. Dla jednych liczył się rzemieślniczy kunszt, dla innych po prostu konkretna kasa. A miasto? Los Angeles nie musiało wiedzieć wszystkiego. Wystarczyło, że ktoś gdzieś wspomniał o innowacyjnym centrum, a lokalna gazeta wrzuciła fotkę uśmiechniętego zespołu. Reszta to już były cienie przesyłek, co leciały gdzieś dalej, szepty chowające się w zapachu chemikaliów, tam gdzie granica między nauką a czymś trochę bardziej pokręconym dawno się rozmyła. OOC: Następny projekt pod naszą parę freelancerów. Tym razem jest to Laboratorium (powiązane z produkcją mięsa w Pork Or Lamb Processing) chcemy otworzyć nowe drogi, odblokować nowe miejsce i następną przygodę, tylko tym razem w Paleto Bay. Wiemy, że realnie jest to kupa drogi, ale to właśnie dodaje tego klimatu. Laboratorium to też po części będzie główny magazyn mięsa, z którego będzie ono przewożone do siedziby rzeźniczej Pork Or Lamb Processing w Santa Marina. Mamy graczy, którzy są bojowo nastawieni pod długoterminową rozgrywkę. W laboratorium również będziemy chcieli otworzyć produkcję narkotyków pod suppliera, a gotujący nie będą właściciele, tylko dwójka pracowników, która faktycznie na serwerze gra nielegalnych imigrantów. Dlaczego w Paleto Bay? Bo to bardziej miasto przemysłu, daleko od Los Santos, czyli od głównego organu ścigania. Dodatkowo jest to stworzone tak daleko, dla estetycznej gry dla naszych pracowników, którzy śpią na co dzień w kamperach. Mamy bardzo dobry plan na to i jestem pewny, że wszystko zostanie odegrane ze smakiem i będzie to gra długoterminowa. Cred: @haha10 Nazwa biznesu/Projektu IC: Pork Or Laboratory. Postać lidera: Jake Brant UID postaci lidera z panelu gracza: 66211 Nick Discord: bombowy_gosc Link URL do mapy z lokalizacją biznesu/projektu: https://imgur.com/a/qcpDz0k Typ projektu (Biznes/Projekt IC): Projekt IC Typ biznesu (Gastro, Salon Tatuażu...): - Wybrany interior* (jeśli nie dotyczy, to n/a): 125 Link do tematu organizacji** (jeśli nie dotyczy, to n/a)

**Cassie wpłaciła $250.000 na zbiórkę charytatywną**

FAKE ID GARAGE PROBLEM TO SOLVE BUYIN SOME ''💩'' FINAL

**Ricardo odebrał dzisiaj telefon ze swoim pierwszym zleceniem, szybko wsiadł na motocykl i udał się do klienta, gdzie na miejscu okazało się, że to znajoma twarz, o której mógł słyszeć od ludzi z El Burro, lecz nie chciał dać tego po sobie poznać; zadowolony z przyklepania zlecenia wrócił na bazę i rozpoczął przygotowania do jego wykonania.**