Rjeck

seven years ago...

𐓏𐓏 "honor, trust, loyalty, discipline... these are the only things they can never take from you" 𐓏𐓏

TYLKO NIE W INSTRYBUTOR W OPONY STRZELAJ!!!

Pomijając już treść tego co napisałaś to powiesz mi skąd ty masz tyle czasu żeby napierdalać takie długie skargi i posty na tym forum? bo jakby nie patrzeć to mnie to od dawien dawna interesuje....... Z poważaniem, Rjeck

a to śmieszne akurat

taka tam.. włoska robota

panowie przepraszam ale te szejdery są tak ciemne że to jest chuj nie

Włosko-amerykańska społeczność w Los Angeles nigdy nie stanowiła sporej grupy etnicznej w porównaniu do miast w innych stanach takich jak Nowy Jork, Jersey, Pennsylvani, czy Connecticut choć ilość mieszkańców danego pochodzenia szacuje się na około trzystu dziesięciu tysięcy. Innymi miejscami na mapie Kalifornii gdzie zamieszkuje duży odsetek amerykan włoskiego pochodzenia to na przykład w San Francisco gdzie od lat dzielnica North Beach była głównym skupiskiem włoskich imigrantów a dziś stało się dumnym kulturowym centrum. Do większych skupisk zaliczyć można również San Diego czy hrabstwo Orange. Carmine's Corner swoją historią sięga roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego szóstego gdzie Carmine Andorno otwiera małą knajpę a motywem przewodnim stoi pochodzenie jego, oraz jego rodziny. Dobrze prosperująca restauracja znana z serwowania dań które idealnie odwzorowywały smaki znane ze starego kraju co z wielką pewnością potwierdzali rodowici włosi emigrujący do stanów wiele lat po pierwszej fali późnymi wieczorami stawała się miejscem do wszczynania burd, awantur i popijaw dla rodaków chcących odreagować po ciężkim dniu w pracy aby po porządnym posiłku i kilku głębszych wrócić do domu i kontynuować pijackie wybryki, tym razem na najbliższej rodzinie. W tamtych latach wieczorna atmosfera była jeszcze akceptowalna bo knajpa nie miała zbyt wielu gości spoza okręgu małej i zamkniętej społeczności a przez swoje położenie często rasistowsko nazywana miejscem spotkań włosko amerykańskich gangsterów co nie miało zbyt wiele wspólnego z prawdą poza ściąganym raz w miesiącu haraczem. Andorno przez mniej więcej ćwierć wieku aktualna sytuacja knajpy całkowicie wystarczała na normalne życie do momentu pandemii gdzie zysk drastycznie podupadł a problemy ze sprzedażą alkoholu w lokalu było największym ciosem wymierzonym w jego stronę przez co Andorno zdecydował się na zaciągniecie pożyczki u nieaktywnego już członka okolicznej rodziny mafijnej Richarda D’Ercole który przez lata ściągał haracz z knajpy Andorno. Kwota jak na pożyczki z wysokim oprocentowaniem nie wywoływała dreszczy na ciele ale gwoździem do trumny Andorno była wizyta Internal Revenue Service (IRS). Sprawa dotyczyła uchylania się od podatków na przełomie dwa tysiące dwudziestego pierwszego i dwa tysiące dwudziestego drugiego roku. Wyroku dało się uniknąć w ramach opłaty kary pieniężnej ale Adorno nie był w stanie opłacić wszystkie a w tym oprocentowania D’Ercole. W ramach tego knajpa przeszła w jego ręce po aresztowaniu Andorno. Richard D’Ercole z racji na swój sędziwy wiek i chęć powrotu do życia na emeryturze nie był zainteresowany czerpaniem zysków z knajpy Carmine'a. W tym samym czasie Randy Coppola, ostatni całkowicie aktywny i pełnoprawny członek rodziny mafijnej z racji dopłacania do utrzymania rodzinnej firmy Coppola Auto Parts która wróciła do życia na początku tego roku zdecydował się ją zamknąć. Richard D’Ercole wykorzystując sytuacje decyduje się odsprzedać lokal synowi jego przyjaciela z którym działali w jednej załodze jako ostatnia żyjąca stara gwardia rodziny. Coppola nie posiada doświadczenia w prowadzeniu lokali gastronomicznych jednak posiada doświadczenie biznesowe które zdaje się wystarczać w połączeniu z wiedzą którą nabył od matki Janet Petrulio-Coppoli prowadzącej kiedyś mały bar na molo w okresie letnim aby nie pozostać na lodzie bez udokumentowanych dochodów.

Zgadza się. Tamtego dnia wiadomość została usunięta i na użytkownika @lubilabuba (Kuba) nałożona została kara znana jako "mute"

Załoga z Prosperity Street w bardzo krótkim okresie czasowym odcisnęła ogromne piętno jeżeli nie zdominowała wielu przestępczych działalności które zaczyna kontrolować pierwszy raz od wielu lat. Mimo, że na okręcie brakuje sternika w postaci Paula Casalino to Jerome Ruggiero ponownie nakierowuje Borgate na właściwe tory za pomocą Randy'ego (Petrulio) Coppoli czyli przedwcześnie mianowanego żołnierza rodziny mafijnej z Los Santos. Co niepokojące, współpracownicy z załogi pod jego okiem zdają się mierzyć w wyższe sfery niż tylko kradzieże, rozboje oraz handel narkotykami. Nieszczęsne wypadki w dokach, seria podpaleń lokali, dochodowe biznesy rozproszone w całym mieście daleko od serca Prosperity Street blisko powiązane ze współpracownikami rodziny? Największe obawy sprawia jednak narastający konflikt przez który krew zdążyła już obmyć ulice wielu dzielnic. Porwanie oraz morderstwo którego dziwnym trafem świadkiem był żołnierz rodziny krótko po tym jak za kulisami zaczęto mówić o fali ecstasy zalewającej fanów imprez typu rave. Prawdą jest jednak to, że przełożeni Ruggiero wspólnie z nim nie pochwalają i nie widzą sensu prowadzenia konfliktu Randy'ego Coppoli i jego współpracowników o wpływy dwóch grup, co przekłada się na brak wsparcia a większym naciskiem na opłacanie się marionetkowej rodziny