Ranking

IT'S MY TIME DUDE, FIRST PROFESSIONAL STUDIO SESSION WITH STARS

Laureat Konkursu Halloweenowego 2024 organizowanego w obszarze sektora cywilnego przez jego opiekunów. Dziękujemy za udział ~Jackal, Juzi, Girion Poniżej możecie znaleźć zgłoszone zdjęcia:

– Gdy ich zabrakło, wszystko się posypało – ciągnął Liam, zaciskając dłonie w pięści. – Zaczęło się od tej dzikiej walki o wpływy. Każdy chciał przejąć kontrolę. Kiedy patrzę na to z dystansu, widzę, że to była... może i nieunikniona reakcja. Gdy jest chaos, ludzie walczą, by wyjść na wierzch. – A jak ty się wtedy czułeś? Czy próbowałeś walczyć o swoje miejsce? – zapytał dr Samuels, starając się nie naciskać. Liam uśmiechnął się gorzko. – Ja? Nie, raczej nie... Obserwowałem to z boku. Byłem już wtedy zmęczony. Po prostu patrzyłem, jak oni walczą między sobą – każdy miał swoją wersję „nowego ładu”. Każdy uważał, że wie najlepiej. Na początku próbowali się dogadać, ale… z czasem to była czysta rywalizacja. Wszyscy chcieli być jak Bboy, ale nikt nie rozumiał, że nie chodziło o siłę. On miał charyzmę, łączył nas, nie kontrolował. A oni? Rozdzielali nas coraz bardziej. Dr Samuels uniósł lekko brew, pochylając się nieco w jego stronę.(...) (...) – To była akcja kradzieży – odpowiedział w końcu, próbując uspokoić swój oddech. – Mieliśmy przejąć ciężarówkę, w której znajdowały się… Eh, plan był solidny – myśleliśmy, że pójdzie jak po maśle. Ale… coś poszło nie tak. Ludzie się pospieszyli, ktoś zrobił błąd i… wszystko się rozpadło. Aiden został złapany, a Hunter... Hunter po prostu zniknął. Jakby... jakby wyparował. Ostatni raz widzieliśmy go, jak uciekał. Potem – cisza. Żadnego śladu. Dr Samuels siedział nieruchomo, patrząc na Liama, który z każdym słowem wydawał się coraz bardziej zmęczony i przybity. – Co czujesz, kiedy o tym mówisz? – zapytał w końcu terapeuta. Liam wzruszył ramionami, choć jego oczy zdradzały gniew i smutek. – Nie wiem… Może żal. Może... poczucie winy. Ciągle zastanawiam się, czy mogłem coś zrobić inaczej. Aiden za to płaci teraz, siedzi za kratkami, a Hunter… Przepadł, jakby nigdy nie istniał. Dr Samuels skinął głową, dając Liamowi przestrzeń do wyrażenia tych emocji. – Często wracasz myślami do tych wydarzeń? Liam przez chwilę milczał, jakby układał sobie w głowie odpowiedź. Potem przytaknął. W mrocznej uliczce na peryferiach Los Santos, gdzie puls miasta zlewał się z odorem ścieków i spalin, znajdował się bar, który równie dobrze mógłby nie istnieć. Jego szyld, choć w teorii nadawał lokalowi jakąś tożsamość, w praktyce był reliktem po lepszych czasach. Ledwie kilka liter wciąż trzymało się kurczowo, wystawiając na widok napis „Taste…”, podczas gdy reszta zdążyła zniknąć, zjedzona przez rdzę i lata zaniedbań. Byli jednak ludzie, którym ten brud i ciemność odpowiadały - ci, którzy nie mieli już gdzie indziej pójść, oraz ci, dla których „Taste…” stanowił przystań wśród obcych. Stali bywalcy, każdy oszczędny w słowach, siedzieli głównie w swoich kątach, powoli sącząc napoje. Na środku sali trzej młodzi chłopcy w różnych stanach upojenia wykrzykiwali sobie wzajemnie coś o wielkich planach na przyszłość i drzemiących w nich ambicjach, choć każdy z nich w głębi duszy wiedział, że Los Santos dawno pochłonęło ich i już nigdy ich nie wypuści. W jednym z cichszych kątów siedziała kobieta, której sylwetka zdawała się stapiać z mrokiem. Miała długie, ciemne włosy spływające po ramionach i twarz o delikatnych, japońskich rysach. Choć wyglądała na młodą, jej oczy nosiły ślady zmęczenia, które tylko podkreślało cienie pod oczami. Rysy jej twarzy były spokojne, a ciemne oczy, choć wpatrzone w szklankę, zdawały się nieobecne, jakby szukała czegoś po drugiej stronie przeszłości. Wtedy właśnie do baru wkroczyła postać mężczyzny. Był wysoki, w ciemnej bluzie i spodniach. Na głowie miał kaptur, spod którego wystawały dredy, lekko kołyszące się przy każdym kroku. Dredy sprawiały, że mężczyzna wyglądał groźnie i tajemniczo, jak ktoś, kto był gotów stawić czoła każdemu, kto śmiałby mu stanąć na drodze. Unosił się za nim odór palonej trawy, który dostał się do pomieszczenia i rozniósł się po nim całym w samym momencie przekroczenia przez mężczyznę progu lokalu. Przechodził między stolikami pewnie, z niewzruszonym spokojem, a gdy jeden z chłopaków szturchnął go nieopatrznie, mężczyzna jedynie posłał mu chłodne, zniecierpliwione spojrzenie. Jednym ruchem barku odrzucił go prosto na drewnianą barierkę przy blacie, czym wywołał cichy śmiech kilku jego znajomych. Chłopak, choć pełen złości, opuścił wzrok i zamarł - wiedział, że ten zakapturzony człowiek nie był osobą, z którą warto zadzierać. Mężczyzna skierował się do ciemnowłosej kobiety, która uniosła wzrok na jego widok, choć na początku jej wyraz twarzy wyrażał jedynie lekkie zdziwienie. Był ktoś jeszcze, z kim tak dawno się nie widziała, że zapomniała, jak to jest rozmawiać z kimś, kogo zna się na tyle dobrze, by nie zadawać żadnych pytań. - Mocne wejście - rzucił mężczyzna z lekkim uśmiechem, unosząc dłoń w powitalnym geście. - Mocne? - Uniosła brew, unosząc też szklankę do ust, ale zanim się napiła, pokręciła głową. - Mocne wejście to tu codzienność, dla najwyżej dzieciaków próbujących udawać, że kontrolują swoje życie. - Przypatrywała mu się dłużej, oceniając go wzrokiem, jakby szukała czegoś znajomego. - Zabawne… Brzmisz zupełnie jak ktoś, kogo znałam kiedyś. Ten akcent… - Mężczyzna nie odpowiedział od razu. Sięgnął za to do kieszeni, z której wyciągnął metalową zapalniczkę, której powierzchnia lśniła w przytłumionym świetle. Była wytarta i poobijana, ale nadal widoczny był na niej symbol: logo starego baru „El Gato Negro”. To miejsce, które kiedyś znało swoje dni chwały, będąc ostoją dla różnej rzeszy ludzi. Szczególnie dla konkretnej grupy fanów motoryzacji. Kobieta na ten widok zmarszczyła brwi, a potem lekko zachichotała, rozpoznając zapalniczkę. - To jest... - powiedziała pod nosem, nagle ożywiona. - Wiesz, jak trudno było go do czegoś takiego namówić? Przypominał mi zawsze, że ogień powinien być tylko do wyścigów, a nie żeby podpalać papierosy. Ale zawsze trzymał ją przy sobie. Liam… Jaka była z niego dusza. Prawdziwy drań na torach, a zarazem człowiek, który z każdym wrogiem obszedłby się jak z przyjacielem. Niesamowity był, naprawdę… Zamyśliła się na chwilę, jakby wspomnienia same przyciągały ją z powrotem do tamtych czasów. - Zawsze mówił, że miasto będzie jego, a potem przepadł, jak wszyscy. Ot tak. Zaśmiała się, lecz jej głos brzmiał jak ciche echo dawnych dni, gdy beztroska była wciąż blisko. W tej okolicy? - dodała, przyglądając się mężczyźnie uważnie. - Uważaj na swój wózek. - Śmiech jednak szybko ucichł, gdy zakapturzony mężczyzna, który dotąd spoglądał na nią w milczeniu, przybrał znacznie poważniejszy ton. - Śmieszne, jak los potrafi zabrać jednego za drugim… - Spoważniał i spojrzał w bok, w stronę tych nielicznych gości baru. - Słyszałaś o BBoyu? - Kobieta patrzyła na niego, jakby jej spojrzenie mogło odgadnąć to, co miał na myśli. Przestała się uśmiechać, a jej rysy złagodniały w wyrazie zaniepokojenia i smutku. - BBoy. Był jednym z tych, których nie da się zastąpić. - odpowiedziała w zamyśleniu. - Zapadł się pod ziemię, zostawiając wszystko. Nikt nie wie dlaczego, ale nagle opuścił posiadłości, garaże, samochody. Przepadł, nie zostawiając śladu. Bez niego cały układ, cała ekipa… - urwał - Wszystko runęło. Bez fundamentów, wszystko się rozpadło jak domek z kart. – Na twarzy kobiety odmalowało się zrozumienie. Znała tę historię, choć nie przypuszczała, że kiedykolwiek usłyszy ją tutaj, w zatęchłym barze na przedmieściach. Wyciągnęła papierosa, a potem podsunęła paczkę mężczyźnie, który skinął głową i wziął jednego dla siebie. Oboje zapalili, wypuszczając obłoki dymu, które leniwie unosiły się ku przestarzałym lampom, jakby opowiadały własną historię, pełną bólu i tęsknoty. W tle, zza hałasu rozmów i śmiechów innych klientów baru, wciąż dobiegała rzewna, elektroniczna melodia, która zdawała się być soundtrackiem ich przeszłości. Przez chwilę cisza zdawała się wypełniać ich słowa, unosząc ciężar wspomnień. - To jaki jest ciąg dalszy tego syfu, o którym opowiadałeś? - zapytała kobieta, zaciągając się mocno papierosem, jej twarz skąpana w cieniu wydawała się wręcz nieruchoma. Zakapturzony mężczyzna nie odpowiedział od razu. Odczekał kilka chwil, po czym powoli uniósł głowę, odsłaniając spod kaptura swoją twarz. To była chwila, która wypełniła pustkę w myślach kobiety. Brakujący element układanki, który ponownie połączył jej chęci do działania. Twarz mężczyzny, kobiecie bardzo dobrze znana, miała w sobie wyraz twardości, ale także zdeterminowania. To coś, co mówiło, że to nie jest przypadkowa wizyta. - Mamy wiele osób do obdzwonienia, dziewczyno - powiedział, jego głos cichy, ale mocny, jakby to, co powiedział, było obietnicą, której nie miał zamiaru złamać. Kobieta patrzyła na niego, a na jej twarzy pojawił się lekki, pełen nadziei uśmiech. Kiwnęła głową, milcząc, ale jej spojrzenie zdradzało gotowość. Po kilku chwilach zniknęli w dźwięku kiczowatej muzyki i kolejnych aspirujących do miana króla Los Santos nastoletnich dupków. Pozostało po nich tylko wspomnienie i obraz niedopitego drinka oraz dwóch niedopałków papierosów, wbitych w starą, przypaloną wizytówkę warsztatu samochodowego w popielniczce - symbol przeszłości, do której nie zamierzali już wracać, rozpoczynając nowy rozdział. (...) - Banger z Davis? Naah.. to chyba nie jest dobre określenie. Podobno mam łeb na karku, to może po prostu radzący sobie czarnuch wychowany przez ulice? Dr Samuels jedynie przytaknął na jego słowa kontynuując rozmowę. - Jesteś specyficznym człowiekiem Liam, ciekawym.. Mam tu doczynienia z różnymi ludźmi, historiami ale ta twoja wydaje się być bardziej wyjątkowa od innych. Skoro już tu wróciłeś, skończyłeś z dawnym życiem i chcesz to poukładać na nowo.. masz przygotowany jakiś plan? Liam zaciągnął się mocniej papierosem słuchając słowa doktora. Wciągnięty dym zatrzymał przez chwilę w swoich płucach, a fajką skiepował do popielniczki leżącej na blacie stolika kawowego. Wypuścił dym otwierając wcześniej usta, uniósł głowę spoglądając na doktora i dodał. - A może ja dopiero zaczynam?

Historia włoskiej przestępczości zorganizowanej ściśle powiązanej z działalnością 'Ndranghetty na terenie Stanów Zjednoczonych sięga początków XX. wieku. Jednym z pierwszych czynników który wpłynął na rozwój przestępczej kolebki był podwyższony stopień migracji z terenów Włoch na tereny USA. Powody migracji były różne, jedni mówią, że to wszystko za sprawą trudności ekonomicznych z jakimi zmagały się Włochy, a najbardziej ich południowe regiony w tamtym okresie czasu; bieda, rekordowo wysokie bezrobocie, niewydajne rolnictwo czy wysokie podatki to tylko kilka z wielu problemów ekonomicznych dotykających ziemie około sycylijskie w tamtym okresie. Ekonomia nie była jedynym problemem, z jakim w tamtym czasie zmagała się Italia. Na początku XX. wieku obserwowano tam ogromny wzrost populacji, co za tym idzie - przeludnienie. Ogromny przyrost ludności sprawił, że dla wielu osób nie wystarczyło pracy na stanowiskach, więc zdecydowali się na poszukiwania lepszego życia w Stanach Zjednoczonych. W utrzymaniu Włochów na swoim miejscu nie pomagały również podziały polityczne. Italia albowiem podzielona była na bogatą północ oraz znacznie uboższe południe. Władze nie inwestowały wystarczająco pieniędzy w rozwój gospodarczy oraz społeczny południowych Włoch, co wywołało niemałe oburzenie wśród rdzennych mieszkańców tamtych regionów. Co ważne, przełom XIX oraz XX. wieku to ogromny rozwój transportu morskiego, między innymi parowców, co za tym idzie znacznie ułatwiona migracja przez Atlantyk. Warto dodać, że Ameryka w tamtym okresie czasu była postrzegana za kraj pełen obfitości, możliwości oraz perspektyw na lepszą przyszłość, co tylko przyciągało mieszkańców południa na drugą stronę globu. Jak już wiadomo, wraz z falą imigracji z Włoch przybyli także członkowie 'Ndranghetty. Na początku XX. wieku skupiała się na kilku głównych obszarach działalności; lokalny handel odgrywał kluczową role, członkowie angażowali się w sprzedaż różnych towarów, od wyrobów rzemieślniczych po jedzenie. Umożliwiło im to generowanie sensownych dochodów w swoich lokalnych, małych społecznościach. Organizacja od początku kładła swoje ręce na biznesie związanym z "ochroną". Oferowała "ochronę" małym, lokalnym biznesom, co często wiązało się także z wymuszeniami na wszelakim tle. To zjawisko było bardzo powszechne wśród imigrantów, którym nie po drodze było prowadzenie własnego interesu, czy też ciułanie na etacie, natomiast potrzebowali wsparcia finansowego w niepewnym środowisku. 'Ndrangheta zdobywała także zaufanie wśród lokalnych społeczności, angażowała się w akcje charytatywne i pomoc w rozwiązywaniu lokalnych konfliktów często przyjmując role mediatora, w ten sposób grupa budowała swoją reputacje pod dalsze przedsięwzięcia. Organizacja już wtedy zaczęła budować siatki kontaktów i relacji wśród innych grup przestępczych, co umożliwiło jej rozszerzenie wpływów oraz rozwój. W latach 50. oraz 60. XX. wieku organizacja wciąż dokonywała ekspansji rosnąc w siłach. Sieci kontaktów z innymi szajkami w USA stawały się coraz szersze, a samo włoskie przedsięwzięcie zyskiwało na znaczeniu, zgarniając swoje wpływy w handlu narkotykami oraz inną kontrabandą. Zaczęto także dostrzegać, że 'Ndrangheta nie uczestniczy tylko i wyłącznie w interesie spod ciemnej gwiazdy, ale również w legalnych interesach, co znacznie ułatwiało im proces prania pieniędzy w tamtym okresie. Dla rozwoju włoskiej pozycji kluczowymi były lata 80. oraz 90. - Stali się oni albowiem jednym z kluczowych graczy na rynku narkotykowym w USA, głownie za sprawą handlu kokainą, zwłaszcza w latach 80., kiedy kartel z Medellin stał się dominantem na kokainowym rynku Stanów Zjednoczonych. Współpraca z kartelem z Medellin oraz innymi, latynoamerykańskimi organizacjami pozwoliła na ogromny rozwój działalności przestępczej włoskiej kolebki. Wraz z prężnie rozwijającym się narko-biznesem członkowie pokładali ogromne inwestycje w legalne biznesy, starając się maskować swoje dochody z przestępczości. Gdy organizacja rosła w siłach, chcąc czy nie stawała się coraz bardziej zauważalna. Służby zaczęły intensyfikować swoje działania skierowane przeciwko grupie, prowadząc wielkie śledztwa i operacje wymierzone w członków oraz ich liderów. W ciągu ostatnich trzydziestu lat przeprowadzono masę zatrzymań oraz aresztowań wobec kluczowych postaci związanych z 'Ndranghettą, co osłabiło jej wpływy w Stanach. Nie zmienia to faktu, iż organizacja wciąż jest aktywna, oraz zbiera żniwa swoich interesów. NESTORE DE SANTIS CREW; NEW BEGINNING Po kolejnych seriach aresztowań dokonanych na przełomie roku 2022 oraz 2023 pododdziały 'Ndranghetty na terenie Los Angeles znacznie straciły na sile, zostawiając swoje interesy w tyle. Zatrzymania głów odpowiedzialnych za owe stowarzyszenie takich jak Lorenzo Di Natale oraz Marco Totti znacznie podburzyły hierarchie grupy w LA, ciągnąc ze sobą rewolucje w wewnętrznych strukturach organizacji, co bezpośrednio przyczyniło się do wygaszenia działalności oddziału w mieście aniołów. Kres tym wydarzeniom miał postawić Nestore De Santis wraz ze swoim wspólnikiem, niejakim Angelo Di Giulio. Dzięki ich szerokiej gamie kontaktów do crew zaczęło spływać co raz więcej świeżej krwi, która skutecznie zaczęła odbudowywać to, co zostało zniszczone przez dyskomunikację swoich poprzedników. Coraz więcej ludzi to coraz więcej zysków, ale także coraz więcej problemów. Dwójka zasiadająca na samym przedzie okrętu trafiła na niemały kłopot; trzeba było albowiem na nowo ułożyć cała strukturę grupy oraz przeznaczyć ludziom zadania, na które są gotowi. Pomimo wszystkiego, grupa musiała zacząć swoje działanie w cieniu, służby albowiem nie dały za wygraną; pomimo serii zatrzymań ważnych głów ugrupowania, wciąż mieli ochotę na więcej, bacznie przyglądając się interesom lokalnego crew. Nestore wraz z Angelo dobrali do swojej pomocy kilka kumatych głów, które skutecznie pomogły im jako tako rozruszać interes. Dwójka wspólasów pomimo pozytywnych myśli zdawała sobie sprawę ile wysiłku i wylanej krwi będzie kosztować ich naprowadzenie podgrupy ponownie na właściwe tory. Wiedzieli w jakim bagnie stoją, więc każdy ruch musieli przemyśleć nie dwa, a trzy razy. Każdy nielegalny interes musiał być skutecznie zasłaniany kurtyną stworzoną poprzez siatkę biznesów prowadzonych przez lokalną włoską społeczność. Teraz endemiczny odłam 'Ndranghety znalazł się w swoim punkcie wyjścia. Wszystkie zaszłości poszły w zapomnienie, a losy które spotkały poprzedników pozwoliły na wyciągnięcie niezbędnych wniosków; społeczność zamerykanizowanych Włochów znów zaczęła pojawiać się na Burton. Na dzielnicy na ogół uznawanej za bezpieczną, wśród dużej ilości biznesów nagle zaczął się pojawiać wzrastający odsetek przestępstw tam dokonywanych, mieszkańcy przestali czuć się komfortowo na ulicach, tym samym w ich domach zagościł narastający niepokój.

** W okolicach popołudnia 4 listopada 2024 roku we wszystkich najpopularniejszych serwisach streamingowych, bez jakiejkolwiek zapowiedzi pojawił się nowy utwór nieżyjącego rapera Hoodstar. Stało się to jednocześnie w rocznicę jego tragicznej śmierci (Monty Hampton śmiertelnie przedawkował opiaty, a w szpitalu po wielogodzinnej akcji ratunkowej ostatecznie stwierdzono jego śmierć). Krótko po wydaniu singla jedna z osób z jego otoczenia, która za jego życia była jego menadżerką - Nannie Larocque - potwierdziła autentyczność wypuszczonego numeru nieżyjącego artysty. Utwór nie ma okładki, to po prostu zdjęcie rapera wykonane kilka miesięcy przed śmiercią. ** **Utwór nosi tytuł "ALL FALLS DOWN" i porusza - jak to miał w zwyczaju artysta za życia - tematykę problemów psychicznych, uzależnienia od narkotyków, lęków i śmierci. Wierni fani po poszczególnych wersach łatwo mogą wywnioskować, z którego okresu życia muzyka pochodzi utwór (powstały najwyraźniej krótko po wypuszczeniu najgłośniejszego z albumów pod tytułem "MOOD SWINGS", jeszcze przed związkiem z producentką Kayes. Jest to drugi (i najprawdopodobniej ostatni) z utworów artysty, jakie bliscy rapera sprezentowali słuchaczom. Produkcją numeru zajął się Trophy, który we wspomnianym okresie był głównym producentem i realizator rapera (w przeciwieństwie do poprzedniego pośmiertnego utworu, który wyprodukowała wspomniana wcześniej Aniyah Geovanney, co poniekąd potwierdza teorię, że utwór pochodzi z z końcowki pierwszej połowy 2023 roku).** LYRICS (+ADNOTACJE)

Braydon Harper przyszedł na świat 7 października 2004 roku w Davis Community Medical Center w Los Santos, w sercu słonecznej Kalifornii. Dla jego rodziców, Catherine i Alexandra Harperów, jego narodziny były początkiem nowej, pełnej nadziei przygody. Catherine, oddana nauczycielka języka angielskiego, marzyła, by syn wyrósł na osobę pełną wrażliwości i wyobraźni, a Alexander, inżynier telekomunikacyjny, pragnął zaszczepić w Braydonie pasję do technologii i logiki. Już od najmłodszych lat oboje starali się zapewnić mu nie tylko miłość, ale także możliwości rozwoju, które pozwolą mu odkrywać świat z pasją i ciekawością. Catherine, będąc nauczycielką, zawsze zwracała uwagę na wartość edukacji i rozwój emocjonalny. Codzienne wieczorne czytania, rozmowy o etyce i wartościach, a także niezliczone lekcje empatii i zrozumienia dla innych ukształtowały młodego Braydona. To ona uczyła go, że życie pełne jest różnorodnych doświadczeń, a prawdziwa wartość człowieka tkwi w tym, jak traktuje innych. Alexander natomiast pokazywał synowi praktyczny świat technologii i logiki. Już od wczesnych lat Braydon towarzyszył mu w jego firmie, gdzie z fascynacją przyglądał się zaawansowanym systemom komputerowym, kodom i cyfrowym zabezpieczeniom. Świat, w którym każde urządzenie i linia kodu miały swoje miejsce, zainspirował młodego chłopca i wzbudził w nim zainteresowanie informatyką. Gdy Braydon miał zaledwie 10 lat, jego rodzice zauważyli, że interesuje się komputerami w sposób wykraczający poza przeciętną ciekawość dziecka. Właśnie wtedy zaczął pisać swoje pierwsze proste programy, które początkowo składały się z krótkich sekwencji, a z czasem ewoluowały w bardziej złożone aplikacje. Jednym z jego pierwszych osiągnięć było stworzenie podstawowego kalkulatora, którym zachwycił swojego ojca. Alexander był dumny, widząc, że syn nie tylko przyswaja skomplikowane techniczne zagadnienia, ale także potrafi samodzielnie tworzyć coś nowego. W wieku 15 lat Braydon stworzył aplikację mobilną dla uczniów, która szybko zyskała popularność w jego szkole. Aplikacja ta była prostym, ale użytecznym organizerem, ułatwiającym zarządzanie zadaniami i planowaniem nauki. Jego rówieśnicy byli pod wrażeniem jego zdolności, a nauczyciele zaczęli go traktować z szacunkiem, dostrzegając w nim niezwykły talent i zmysł do innowacji. Pomimo tego, Catherine i Alexander nie chcieli, aby ich syn skupiał się wyłącznie na komputerach. Chcieli, by miał zróżnicowane zainteresowania, które pomogą mu lepiej zrozumieć świat i ludzi. Dlatego zapisywali go na różne kursy i obozy, pozwalając mu eksplorować różne dziedziny. Podczas jednej z takich wypraw, wakacyjnego obozu w Hiszpanii, Braydon odkrył swoją miłość do koszykówki i fotografii. Sport nauczył go pracy zespołowej i wytrwałości, a fotografia pozwoliła mu wyrażać się artystycznie. Po powrocie z obozu rodzice zakupili mu profesjonalny aparat i zapisali go na zajęcia z koszykówki. Braydon z radością dołączył do szkolnej drużyny, szybko stając się ważnym jej członkiem. Fotografowanie kolegów i szkolnych wydarzeń stało się jego pasją, a każda sesja zdjęciowa była dla niego okazją do doskonalenia umiejętności technicznych i artystycznych. Dziadek Oliver, który mieszkał na wsi w Allentown, odegrał również ogromną rolę w życiu Braydona. Podczas weekendowych wyjazdów Braydon pomagał mu w gospodarstwie, łowił ryby nad jeziorem i poznawał uroki prostego, wiejskiego życia. Właśnie tam, przy zachodach słońca nad jeziorem, doskonalił swoje umiejętności fotograficzne, uwieczniając naturalne piękno krajobrazów. Były to chwile, które nauczyły go cierpliwości, spokoju i doceniania prostoty. Te doświadczenia zbliżyły go do natury i pozwoliły odpocząć od miejskiego zgiełku, a lekcje cierpliwości i wrażliwości, które wyniósł od dziadka, stały się nieocenione w jego dalszej karierze. Gdy Braydon skończył 18 lat, dostał się na Uniwersytet Los Santos (ULSA), gdzie podjął studia na kierunku informatyka ze specjalizacją w zakresie bezpieczeństwa cyfrowego. Już od pierwszych zajęć wyróżniał się wiedzą i zapałem, a jego wykładowcy szybko zauważyli w nim potencjał. Jego marzeniem było stworzenie narzędzi, które przyczynią się do zwiększenia bezpieczeństwa w sieci, zwłaszcza w zakresie ochrony prywatności użytkowników. W miarę jak zagłębiał się w studia, angażował się w liczne projekty badawcze, zdobywając uznanie jako innowator i utalentowany student. Równocześnie rozwijał swoje zainteresowania fotograficzne, dokumentujące życie kampusu oraz wydarzenia uczelniane. Fotografia pozwalała mu na chwilę oderwać się od skomplikowanego świata kodu i cyberbezpieczeństwa, dając możliwość wyrażenia siebie w artystyczny sposób. W trakcie jednego z uniwersyteckich wydarzeń Braydon poznał Evelyn Rose, studentkę aktorstwa, która marzyła o karierze w modelingu. Spotkali się na imprezie organizowanej przez uczelniany klub koszykarski Bruins, i ich znajomość szybko przerodziła się w głębszą relację. Evelyn wprowadziła Braydona w świat modelingu, który z początku wydawał mu się odległy od jego zainteresowań technicznych. Z czasem jednak odkrył, że modeling pozwala mu spojrzeć na świat z nowej perspektywy, ucząc go pewności siebie i dbania o prezencję. Razem z Evelyn zaczęli planować swoją przyszłość, snując marzenia o wspólnym życiu i wspólnych projektach. Ich związek przechodził różne fazy, zwłaszcza gdy Evelyn zaczęła pracować w renomowanej agencji Vision of Beauty. Z jednej strony Braydon cieszył się jej sukcesami, z drugiej martwił się, jak intensywna praca wpłynie na ich relację. Ostatecznie jednak zdecydował, że sam spróbuje swoich sił jako model, wspierany przez Evelyn, która widziała w nim naturalny talent. Dzięki jej pomocy stworzył swoje portfolio fotograficzne i wysłał zgłoszenie do agencji, co okazało się krokiem w stronę nowego rozdziału w jego życiu. Po akceptacji jego CV został on zaproszony przez CEO agencji Claire Blue gdzie przeszedł rekrutacje pomyślnie podpisujac wraz z agencja kontrakt na czas nieokreślony. Mimo stresu oraz wątpienia w siebie jest gotów zostać jednym z lepszych modeli w całej agencji Vision of Beauty Obecnie Braydon dzieli swoje życie między intensywne studia na ULSA, rozwijanie projektów z zakresu bezpieczeństwa cyfrowego oraz czas spędzany z Evelyn. Jego prace w dziedzinie bezpieczeństwa zaczynają zdobywać uznanie, a modeling pozwala mu odkrywać nowe aspekty własnej osobowości. Z Evelyn często spędzają wieczory na plaży Vespucci, rozmawiając o przyszłości, swoich planach i aspiracjach. Ich miłość daje mu siłę i motywację do działania, a wspólne pasje i marzenia tworzą fundament, na którym budują swoją przyszłość. Braydon zrozumiał, że dzięki Evelyn znalazł nie tylko miłość, ale także nową drogę, która pozwala mu łączyć swoje zamiłowanie do technologii z artystycznym spojrzeniem na świat. Choć jego głównym celem pozostaje świat IT, modeling i fotografia wzbogacają jego życie, pozwalając mu odkrywać siebie na nowo i rozwijać się wszechstronnie. Social Medica, powiązania: https://li.v-rp.pl/Braydon_Harper_48108 https://forum.v-rp.pl/forum/400-university-of-san-andreas-los-santos Vision of Beauty Wydania, wzmianki i projekty: -

Laureat Konkursu Halloweenowego 2024 organizowanego w obszarze sektora cywilnego przez jego opiekunów. Dziękujemy za udział ~Jackal, Juzi, Girion Poniżej możecie znaleźć zgłoszone zdjęcia:

Kaadem to dziewiętnasto letni chłopak, który dorastał w dzielnicy Nickerson Gardens w Watts, gdzie nie było miejsce na tych /słabych/. Wychowywał się bez matki, która opuściła małego Kadeema jak i ojca tuż po narodzinach chłopaka pozostawiając go pod opieką ojca. Mimo surowego otoczenia, jego ojciec starał się być dla niego latarnią w ciemności, ucząc go zasad, ale także wartości, które miały go chronić przed tym co najgorsze - śmiercią. Teraz gdy ojciec zmaga się z nowotworem płuc, Kadeem sam musi być tą laranią - dla siebie jak i dla ojca. Dorastanie na ulicy 110, sercu terenu kontrolowanego przez jedną klikę Bounty Hunters Watts Bloods, która akurat tam stacjonuje, nie pozostawiła Kadeemowi wielkiego wyboru. Był on świadkiem przeróżnych scen przestępczości takich jak pobicie, ostrzały, a sam kiedyś padł ofiarą aktu drive-by shooting. W pewnym momencie swojego życia, a dokładnie to wtedy gdy miał 15 lat przeszedł swoje put-on i dostał pseudonim gangowy jakim jest OneHunnitDemoo stając się jednym z bardziej szanowanych członków kliki. Chociaż ulica dała mu szacunek, zaufanie to chłopak wiedział, że to życie to droga donikąd, jedynie do smierci. Chciał czegoś więcej - chciał, by jego historia miała głos, który wykraczałby poza tereny Nickerson Gardens. Muzyka stała się jego oddechem, który tkwił w nim już za dzieciaka. Jako mały chłopak siadał na schodach po szkole, słuchał jednych z popularniejszych raperów czy zespołów takich jak; N.W.A, Tupac czy The Notorious B.I.G, chłoniąc ich przekazy pełne bunty i prawdy jakie występowały na ulicach Los Angeles, takie jak korumpstwo czy nienawiść ze strony departamentu do czarnoskórych osób. Jego pierwsze teksty powstawały na zeszytach, gdzie zapisywał wszystko wszystko co mu przyszło do głowy. Za prowizoryczne studio służył mu jego własny pokój, który dostosował w miare możliwości, aby był on wygłuszony, nagrywał tam swoje pierwsze, amatorskie kawałki na tanim mikrofonie. Kadeem poczuł, że chce zapewnić jeszcze sobie jak i dla ojca lepszą przyszłość gdy stan ojca sie pogorszył. Podjął lokalną prace w 7/11, aby wystarczało mu gotówki na leki dla ojca, a gdy mu zostawały jakieś pieniądze inwestował to w lepszy sprzęt; np mikrofon. Wiedział, ze muzyka to jedyna szansa, aby uciec od reali jakie panowały w Watts. Chłopak eksperymentował z różnymi stylami, ale to brzmienie, które było inspirowane klasycznym hip-hopem, z nuta wspolczesnych bitów, najbardziej mu odpowiadało. Każda linijka, którą pisał, była jak fragment jego duszy. W swoich tekstach mówił o realiach jakie panują w Watts, a jego teksty przepełniały i przepełniają się do tej pory prawdą, nie kłamie w swoich tekstach. Wiedział, że świat poza Watts to inna rzeczywistość, i chciał, żeby jego muzyka przebiła ten mur, żeby ludzie zrozumieli, co znaczy dorastać w cieniu niebezpieczeństwa, ale też marzeń. Kadeem marzy o dniu, w którym jego kawałki będą grane na wielkich scenach, a on sam będzie mógł spojrzeć na swojego ojca i powiedzieć: "Udało się. Nie jestem już tylko chłopakiem z ulicy, jestem kimś więcej". Choć droga jest długa i pełna przeszkód, każdy wers, każda noc spędzona na nagrywaniu w jego prowizorycznym studiu to krok bliżej do tego marzenia. Kadeem wiedział, że spełnienie marzeń wymaga nie tylko talentu, ale i determinacji, która nie pozwala odpuścić mimo zmęczenia i przeszkód. Każda noc spędzona na nagrywaniu w ciasnym pokoju, który służył mu za studio, była dowodem jego poświęcenia. Słysząc ciche oddechy ojca za ścianą, Kadeem zdawał sobie sprawę, że czas jest jego największym przeciwnikiem. Jego teksty stawały się coraz bardziej dojrzałe, przepełnione zarówno bólem, jak i nadzieją na lepsze jutro. W kawałkach, które tworzył, mówił o walce – nie tylko tej na ulicach, ale też wewnętrznej, o to, by nie zatracić siebie w chaosie. Wersy o odwadze, o próbie zachowania człowieczeństwa w miejscu, gdzie przetrwanie jest wszystkim, były jego manifestem. Każdy beat, każdy wers brzmiał jak krzyk: "Jestem tutaj, słyszycie mnie? Nie jestem tylko produktem mojego środowiska, jestem kimś, kto potrafi marzyć." Jednak marzenia to jedno, a rzeczywistość to drugie. Kadeem wiedział, że droga do sceny to nie tylko praca nad muzyką, ale też walka z przeciwnościami, które go otaczały. Z ulic, które znały jego każdy krok, musiał wydostać się sam – jeden wers, jedna piosenka, jeden krok na raz. PROFIL W MEDIACH: Lifeinvader TWÓRCZOŚĆ: Watts Flow Nickerson Memories

**Flame Drive po raz kolejny udowodniło, że tempo ich rozwoju nie zwalnia. Z myślą o miłośnikach motoryzacji lokal zorganizował kolejne wydarzenie, które przyciągnęło sporo osób. Co więcej, Flame Drive nawiązało współpracę z Ice Cream Dreams, które specjalizuje się w produkcji wyjątkowych lodów. Dzięki temu partnerstwu, w menu Flame Drive pojawiły się lody waniliowe i czekoladowe. Nowa oferta z deserami to kolejny krok w kierunku uatrakcyjnienia oferty lokalu.**

Veracruz Moto Garage to warsztat zajmujący się głównie naprawą, a także modernizacją motocykli, a także co jakiś czas samochodami typu sedan. Ze względu na niską majętność zlokalizowany on jest w powszechnie znanej z przestępczości dzielnicy Davis, a dokładnie na Macdonald Street. Organizacją miejsca oraz większością spraw zajął się najstarszy z braci Zarate, Raul. Znany ze swojej pasji do motoryzacji, wśród bliskich uchodzi za „złotą rączkę” — zawsze gotowy, by pomóc. Przez długi czas dorabiał w warsztacie samochodowym na rodzinnej ziemi w Veracruz, co zainspirowało nazwę jego nowego przedsięwzięcia. Do swojego zespołu wciągnął zaufanego przyjaciela, Celso Menezesa, a także umożliwił pracę dorywczą młodszemu bratu Mateo, którym opiekuje się niemal jak ojciec. Trójka mężczyzn od pewnego czasu zajmowała się naprawą motocykli na własnych podwórkach, działając na własną rękę. Jednak wraz ze wzrostem liczby klientów, postanowili w końcu wyznaczyć stałe miejsce pracy, które mogłoby sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu. Nie kryjąc swojej przynależności do lokalnego klubu motocyklowego, często pomagali braciom z klubu, naprawiając drobne usterki ich maszyn. Meksykanin z pochodzenia, dostrzegając braki w lokalnych warsztatach motocyklowych, postanowił stworzyć własne miejsce dedykowane prawdziwym pasjonatom i motocyklistom. Jako miłośnik motocykli, który spędził wiele godzin na ich naprawach i modernizacjach, marzył o przestrzeni, gdzie zarówno doświadczeni mechanicy, jak i początkujący entuzjaści mogliby rozwijać swoje umiejętności. Jego warsztat miał nie tylko wypełnić lukę na rynku, ale stać się także miejscem spotkań i wymiany doświadczeń dla całej lokalnej społeczności motocyklowej. Aby nadać swojej pracy unikalny charakter, często wykorzystywał stare części zdobyte legalnie na złomowisku, tchnąc w nie nowe życie i przywracając je do użytku. Dzięki temu jego warsztat stał się miejscem, gdzie każdy element miał swoją historię, a każdy klient mógł poczuć się częścią tej wyjątkowej, motocyklowej pasji. Chodzą również pogłoski, że niektóre części wykorzystywane w warsztacie mogą pochodzić z nie do końca legalnych źródeł, ale jak wiadomo prawdopodobnie jest to plotka...

Theodor Motoichi, znany w swoim świecie jako chingteen, miał naprawdę trudne dzieciństwo. Dorastał w miejscu pełnym przemocy i przestępczości. Gdy miał 12 lat, jego rodzina przeniosła się z San Fierro do Los Santos, myślał, że to może będzie nowy start. Ale niestety, Los Santos okazało się równie niebezpieczne. Każde wyjście na ulicę to była gra o życie – dosłownie. Kiedy Theodor miał 15 lat, wszystko się zmieniło. Jego ojciec został zamordowany w brutalnej bójce z członkiem gangu Asian Boyz Crips. To był dla niego ogromny cios, którego nie potrafił znieść. Zamiast załamać się, jeszcze bardziej zbliżył się do Wah Ching, gangu, który stał się dla niego jak rodzina. Tamci ludzie go wspierali, pomagali mu przetrwać, gdy walczył z gniewem i bólem po stracie ojca.Potem, gdy miał 18 lat, znowu zdarzyło się coś strasznego. Był na imprezie z kumplami z Wah Ching, gdy nagle wybuchła kłótnia przed klubem. Theodor, przepełniony złością i wspomnieniami o ojcu, zaatakował pijanego gościa. Jego znajomi krzyczeli, żeby przestał, bo tamten już chciał się wycofać, ale on nie potrafił się opanować. Facet zginął na miejscu, a Theodora aresztowali. Sąd skazał go na trzydzieści lat więzienia. Wyobraź sobie to – młody chłopak, całe życie przed sobą, i nagle staje przed perspektywą spędzenia go za kratami. W więzieniu miał sporo czasu na przemyślenia. Przez sześć miesięcy myślał o wszystkim, co zrobił. Zrozumiał, że musi to zmienić, bo tak dalej nie może żyć.Potem nadeszła niespodziewana chwila. Sąd uniewinnił go, uznając, że działał w samoobronie, bo to mężczyzna zaczął bójkę. Wyjście na wolność było dla niego jak nowy start. Zrozumiał, jaką cenę zapłacił za swoje decyzje i jak łatwo można wszystko stracić przez chwilę słabości.Mimo że w sercu miał wciąż gniew, postanowił przekuć go w coś pozytywnego. Theodor nie zerwał kontaktów z Wah Ching, bo z nimi czuł wsparcie i więź. Znalazł też przyjaźń z innym raperem z ich ekipy. Razem marzą o przyszłości, chcą wykorzystać swoje doświadczenia, by inspirować innych i pokazać, że można wyjść na prostą, nawet z najciemniejszej strony życia. Songs: Feats: Albums: News:

**W poniedziałek (4 listopada 2024 roku) na kanale federacji New York Fight League pojawiło się video jakim jest walka Matt Orton vs John Carmine, która miała miejsce 6 lipca 2024 roku w Nowym Jorku. Federacja rozpoczęła parę dni wcześniej promocję do gali NYFL 28, która ma się odbyć jeszcze w tym roku, w połowie grudnia. **Walka Matt Orton (9-1) vs. John Carmine (12-3-1) odbyła się 6 lipca 2024 roku w Nowym Jorku w New York City Stadium na gali NYFL 24. Pojedynek był zakontraktowany na zasadach MMA, 3 rundy po 3 minuty. Zestawienie tych dwóch zawodników na tamten moment było wielkim zaskoczeniem, Matt wtedy głównie walczący dla federacji VFF w mieście Los Santos w stanie San Andreas, zadebiutował na gali NYFL 24 w Nowym Jorku. Zaś John był na fali 7 zwycięstw z rzędu, dzięki czemu bukmacherzy uczynili go faworytem w tej walce. Zawodnicy na samym początku badali się, sprawdzali swoje możliwości. Orton był przygotowany na John Carmine, chcąc udowodnić, że jego ostatnia przegrana na gali VFF 85 w Los Santos to był tylko wypadek przy pracy. Matt nie odstawał od swojego przeciwnika umiejętnościami pomimo różnicy doświadczenia. Mimo iż kursy początkowo wskazywały na Carmine, dosłownie po dwóch minutach walki zaczęły się wyrównywać. Orton wykorzystał stójkę, jako swoją płaszczyznę najlepiej jak umiał, jednak walka była bardzo wyrównana i trudna do oceny dla widzów. Starcie najbardziej rozkręciło się dopiero w połowie drugiej rundy, gdzie zawodnicy szli na wymiany w stójce jak i obalenia by kontrolować walkę w parterze, nie zabrakło również paru emocjonujących przetoczeń. Ostatnia minuta walki była kluczowa dla Ortona, gdyż ten rozbijając gardę Carmine, sprawił że ten odsłonił się całkowicie na jego czysto wyprowadzone ciosy, dzięki czemu Carmine zamroczony probówał zejść po obalenie jednak zawodnicy usłyszeli gong co zwiastowało koniec walki. Obaj zawodnicy oddali sobie szacunek. Walka zakończyła się jednogłośną decyzją sędziów, którzy punktowali to starcie 30-27 na korzyść Matt Orton'a. Po wywiadach w oktagonie, do środka oktagonu wszedł Preston McCorner, który został ogłoszony jako następny przeciwnik Ortona na gale NYFL 25. Video zakończyły loga sponsorskie i logo federacji. Materiał z odgrywki: Promocja: Wydatki: Info:

Wedle wszelkich zapowiedzi 6 października na social mediach modelki Bailee Cantrell przeróżne strony poświęcone modelingowi czy portale społecznościowe zaczęła zalewać sesja zdjęciowa pt /she's BACK... and she's WILD!/. Jest to pierwszy projekt od jej /słynnego cancelu/ oraz pójścia na odwyk, dziewczyna postanowiła w końcu powrócić do świata mody i odzyskać pozycję, którą utraciła przez swoje nieprzemyślane ruchy. Postanowiła wrócić z przytupem poprzez wystąpienie u boku PRAWDZIWEJ PUMY, idąc o krok dalej ze swoimi odważnymi pomysłami. Zaprezentowała się także w nowym wydaniu, a mianowicie brązowych włosach z grzywką - Ostatnie czasy mocno eksperymentuje ze swoim stylem. Ubrana jest w skromne, czarne bikini, które idealnie współgra z kolorem /dzikiego/ zwierzęcia. Pierwsze dwa zdjęcia mają symboliczne znaczenie, a między innymi jest to postawienie się Bailee jako /królowej stada/ w lokalnym świecie mody, a podążające za nią pumy to reszta modelek, które idą jej śladami. Następne dwa ociekają wręcz seksapilem i skupiają się głównie na figurze modelki, a najbardziej budzącym kontrowersje faktem jest pozowanie na jednym ze zdjęć TOPLESS. Kolejne cztery zdjęcia nie mają żadnego odwołania, a są jedynie pokazem umiejętności pozowania, pracy twarzą czy ponownie jej figury. Modelka widocznie szuka innowacyjnych pomysłów, aby wyróżniać się na rynku - Najpierw sesja zdjęciowa z dzikim zwierzęciem (z nutką bycia TOPLESS), co będzie następne? Jedno jest pewne, dziewczyna nie boi się podejmować żadnych wyzwań i nie zamierza się poddawać po potknięciu - Można wręcz powiedzieć, że wszelkie sytuacje, które napotkała na swojej drodze w ubiegłych tygodniach tylko ją podbudowały i wzmocniły. Sesja zdjęciowa została stworzona we współpracy ze studio Parris eye oraz Malia Yo Parris @ka6i w rzeczy samej. Ukazały się także billboardy promujące powrotną sesje zdjęciową Bae, aby przy ruchliwych ulicach miasta w pełnej okazałości mieszkańcy mogli podziwiać gotowe dzieło. Billboardy prezentują całą sylwetkę modelki z podpisem /she's back - bailee cantrell/ oraz logiem studia Parris Eye. Jak widać dziewczyna nie szczędzi na promocji i daje z siebie wszystko, aby jej imię rozbrzmiało jeszcze bardziej - [06/10] Bailee Cantrell - she's BACK... and she's WILD! (session) Wedle zapowiedzi 19 października na wszelkich stronach poświęconych modelingowi czy social mediach Bailee Cantrell ukazała się sesja zdjęciowa pt /woman supremacy/ we współpracy z 1/2 duetu LIBIDUO - Mayhem Percy @Pluto. Modelka reprezentuję silną, kobiecą energię, zaś muzyk ukazał się w roli uległego mężczyzny, wręcz jej podnóżka (czyli przeciwieństwo tego co reprezentuje w swojej twórczości i na co dzień). Tematyka sesji zahacza o takie tematy jak /femme fatale/, /woman supremacy/ czy /woman power/ - Dodatkowego klimatu nadaje czerwony motyw (kolor namiętności). Jest to kolejny, niekonwencjonalny projekt od Bae, która tym samym pokazuje, że nie zamierza zwalniać tempa i pragnie ukazywać różne twarze podczas prac modelingowych. Pierwsze trzy zdjęcia przedstawiają dominującą Cantrell nad MyWay w intymnych pozach, a jej mimika twarzy jest ponętna, mocna i sensualna. Następne trzy ukazują go wręcz jako /poniżaną rzecz przez swoją właścicielkę/ - Mayhem czołga się do jej szpilki, aby ująć ją w swojej dłoni, zaś Bailee jest kompletnie niezainteresowana jego osobą, traktuje go lekceważąco; siedzi na nim w dość komiczny sposób, będąc praktycznie na jego karku i widocznie niezadowolona z /wygody/; muzyk kłania się przed modelką, a ta odwraca swój wzrok i stoi nad nim w władczej pozie. Sesja zdjęciowa może budzić przeróżne emocje, ale jej głównymi celami jest ukazanie co mężczyzna jest w stanie zrobić dla pięknej kobiety; ukazanie kobiecej siły; skupienie się na eleganckim stylu czy nawet pokazanie, że sesje zdjęciowe wcale nie muszą być nudne i nijakie. Projekt został stworzony we współpracy z Arabic Photography, z Sireen Bazzi @mlodszyblaki za aparatem. Promocji projektu /WOMAN SUPREMACY/ nie było końca - Mieszkańcy mogli ponownie zauważyć jak przy ruchliwych drogach oraz często odwiedzanych miejscach robotnicy zakładają nowe billboardy z wizerunkiem Bae oraz MyWay. Modelka widocznie nie zamierza spoczywać na laurach i dalej brnie z promocją swojej osoby w najlepsze - [19/10] Bailee Cantrell - woman supremacy (session) Modelka podczas gali rozdania nagród /Horizon Business Awards/ (gdzie dostała dominacje w kategorii /GWIAZDA BIZNESU/, gdy została ogłaszana jej osoba przez prowadzących - Ukazała do kamer oraz publiczności tabliczkę z napisem /WOMAN SUPREMACY/, co z pewnością było chwytliwą promocją jej nowego projektu. Chwile po tym ochrona wydarzenia zawitała u jej boku i kazała zaprzestać takowych działań. Obyło się bez większej afery, a widzów przed odbiornikami mogło natchnąć do rzucenia okiem na sesje zdjęciowa Podczas halloween odwzorowała ikoniczną postać z filmu /Blade Runner 2024/, która słynie z viralowego tekstu /you look lonely... i can fix that/ - zdjęcie na lifeinvaderze Aktualnie modelka wyjechała na wakacje do Miami po pracowitym okresie związanym z jej wielkim powrotem [ONSPOT] W nocy 23 września przed klubem Bahama Mamas doszło do incydentu z udziałem Leopold Quinn_Jr i Ray Millie Miller... [...] [ONSPOT - NEWS] Bailee Cantrell & Ray Miller nocny duet awanturników. Namiętna kłótnia Bailee i Ray zakończona utratą przytomności przez MILLIE. [...] [ONSPOT - NEWS] Bailee Cantrell i jej socjopatyczne zachowanie! Czy kokaina przeżarła mózg modelki do końca? Co na to Lumii i Gusset? [...] [ONSPOT - NEWS] Bailee Cantrell w drodze na odwyk. Czy to uratuje karierę młodej modelki? Czy CEO Shine jest temu winien? [...] [ONSPOT - NEWS] Bójka pod Bahama Mammas! Millie oraz Leopold Quinn Junior jako główne gwiazdy. [...] [CELEBRITY PREVIEW] Ostatni czasy, dało się zauważyć, że Bailee Cantrell w końcu powróciła do wykazywania aktywności w mediach, według informacji ma ona zamiar oprócz powrócenia do świata show biznesu również zawitać do świata mody... [...] LILMA - THE LAST B*LLET - wzmianka w tekście YODADDY (LIBIDUO) - Shut Yo Bitch Ass Up - wzmianka w tekście afery torebuniowej [ONSPOT] Paparazzi nie próżnują! Tym razem udało im się uchwycić, jak Aniyah Kayes Geovanney, Bailee Cantrell oraz Jakub Młynarczyk zostali zatrzymani przez Departament za przekroczenie prędkości... [...] Keilana Merr feat. Lilma - HEARTLESS - wzmianka w tekście afery torebuniowej [CELEBRITY PREVIEW] Love is in the air? Nasi czujni paparazzi przyłapali dwójkę gołąbków! Bailee Cantrell i Richard Sutliff widziani byli w jednym z barów - ubrani wspólnie jak kowboje popijając tanie piwo, szepcząc cicho, wymieniając czułe uśmieszki czy dotykając swych dłoni... [...]

ALE MNIE WYKRĘCIŁO....🥵🤠

Hunter's Pub to pub zlokalizowany w okolicy projektów Nickerson Gardens przy ulicy sto dziesiątej. Lokal w, którym mieści się pub został opuszczony kilka lat temu i aktualnie wystawiony jest na sprzedaż, lokalem zainteresował się jeden z bangerów setu Bounty Hunter Watts Bloods, Elijah Wade. Chłopak stwierdził, że potrzebuje innego źródła zarobku niż tylko pieniędzy ze sprzedaży narkotyków. Elijah wie, że dzięki własnemu biznesowi będzie miał możliwość prania brudnej gotówki. W biznes Elijah planuje wkręcić również swojego brata. Elijah ma w planach urządzić pub tak, aby panował tam taki klimat jak na projektach. W pubie nie zabraknie również atrakcji takich jak rzutki oraz bilard. Nickerson Gardens, które od lat zamieszkiwane jest przez czarne rodziny. Miejsce to przez mieszkańców uważane jest jako bezpieczne za dnia, oraz wieczorami, na co dzień nie słychać tam o strzelaninach a społeczność która tam mieszka jest bardzo zżyta. Wieczorami dochodzi tam do bardzo wielu wydarzeń, które bardzo często robione są przez gangbangerów. Wszystkie te informacje nie oznaczają jednak tego, że jeśli nie wychowywałeś się na Nickerson Gardens i wejdziesz tam wieczorem to nic ci nie grozi. Gangbangerzy będą chcieli sprawdzić jednak kto kręci się po ich terenie. W internecie można znaleźć filmiki na których gangbangerzy Bounty Hunters znęcają się na mężczyzną, który nawet nie mówił po angielsku - kazali mu robić pompki, sprowadzili go siłą na ziemie, a to wszystko tylko po to żeby zabrać mu coś wartościowego. Lokalizacja

**Dnia 04.11.2024 o godzinie 1:21 wleciał diss track młodego przedstawiciela gangu Street Saints 13.** tekst:

Love is free

"Gas prices keep going up, but our paychecks sure aren’t." Kilka lat temu miasto Los Santos wprowadziło dodatkową akcyzę na paliwo, motywując to koniecznością zwiększenia budżetu na rozbudowę i modernizację infrastruktury miejskiej. Santos - będące dynamicznie rozwijającą się metropolią, wymagało dużych nakładów na naprawę dróg, budowę nowych połączeń komunikacyjnych oraz usprawnienie transportu publicznego. Podczas debat publicznych, lokalne władze przekonywały mieszkańców, że akcyza przyniesie długofalowe korzyści dla całego miasta - mniej zatłoczonych ulic, lepsze drogi i więcej opcji transportu zbiorowego. Jednak dla wielu mieszkańców, szczególnie tych z niższymi dochodami oraz z obszarów peryferyjnych, dodatkowa akcyza stała się potężnym obciążeniem finansowym. Dojazdy do pracy, szkół i codzienne obowiązki stały się droższe, a w wielu przypadkach uniezależnienie się od samochodu było niemożliwe - infrastruktura transportu publicznego nie była w stanie sprostać wymaganiom wszystkich mieszkańców. Wzrastające koszty uderzyły również w mniejsze biznesy. Lokalne firmy, dostawcy, mechanicy oraz wszyscy, którzy polegają na regularnym transporcie, odczuli rosnące ceny paliwa w swoich portfelach. Z czasem stało się jasne, że decyzja o wprowadzeniu akcyzy, choć teoretycznie uzasadniona, stawiała wyższe koszty życia nad rozwój miasta. Frustracja mieszkańców rosła, a kolejne petycje o obniżenie podatków na paliwo były ignorowane przez rządzących, którzy niechętnie rezygnowali z przychodów wspierających budżet miasta. OOC: Siemka, wraz z @Devon @Szaron22 mamy zamiar zagrać kradzieże paliwa z lokalnych stacji, dystrybucji i sprzedawanie tego - Mamy zamiar wciągnąć do wspólnej gierki spółki zajmujące się logistyką, bądź nawet lokalnych mieszkańców.

Numer konta grupy: 7107331502 (( Kwoty, które są wyświetlone pod dostępnymi na sprzedaż ubraniami są ustawione typowo In Character, aczkolwiek biorąc pod uwagę realia serwerowe oraz jak wygląda na nim gospodarka - jako gracz musisz dodać dodatkowe zero do wartości. Dla przykładu zamiast $50, przesyłasz na nasze konto bankowe $500. Po przelaniu pieniędzy na konto bankowe MudWalkin, powinieneś/powinnaś wejść na nasz serwer Discord i utworzyć na nim ticket, w którym zawrzesz takie informacje jak zrzut ekranu z przelewu, oraz wersje modelu (męską/damską). Po poprawnym uzupełnieniu zgłoszenia oraz rozpatrzeniu przez członka projektu MudWalkin otrzymasz modyfikację, którą będziesz w stanie wgrać do Menyoo. Dodatkowo oferujemy pomoc z wgranem jej dla "nowicjuszy". )) Promocja Wystep Kayla w Mirage Club, gdzie zagrala niewydane numery z albumu. Billboard na miescie Murale na miescie Zabawa dla ludzi podczas ktorej maja nagrywac swoje zwrotki Zapowiedzi albumu Kayla przez rozne posty na Li Wystapienie Kayla w Podcast u Malia Yo Parris Plotka o tym, ze Kayla trafila do szpitala Wieczorem 26 października klub 🌴 Bahamas Mamas rozbłysnął światłem Wystapienie Kayla na goscince u wschodzacego rapera Wydatki $90.000 na sesje zdjeciowa LYKES u Sireen Bazzi $24.000 za Alvaro Trevino $50.000 za Hibiki Takita Odegranie akcji SCREEN

**Do sieci trafił repost livestream JR. na instagramie przeprowadzony dzisiejszej nocy, filmik rozprzestrzenia się głównie pocztą pantoflową, lecz repostowany jest też na social mediach. Prędkość maksymalna podczas transmisji, którą osiągnął JR. to ~250km (155mph), na prawym siedzeniu pasażer to Baby Sha @Dupek12**

**Dnia 3 listopada 2024 roku odbyło się huczne otwarcie warsztatu Twilight Customs, które przyciągnęło miłośników motoryzacji z całego regionu. Goście mieli okazję nie tylko zobaczyć wyjątkowe projekty samochodowe, ale również skosztować soczystej karkówki i kiełbasek prosto z grilla, które czekały na wszystkich uczestników wydarzenia. W trakcie eventu partnerzy warsztatu, MotoForge Solutions oraz Extreme Drift Night, zaprezentowali swoje topowe produkty, budząc zainteresowanie zarówno amatorów, jak i doświadczonych tunerów. Główną atrakcją wieczoru był konkurs na najlepszy projekt tuningowy, w którym uczestnicy mieli okazję zaprezentować swoje maszyny, rywalizując o tytuł najlepszego auta imprezy.**

Cześć, Twoja aplikacja została przyjęta! Zapoznaj się z poniższymi instrukcjami, które pokażą Tobie jak postępować dalej. Pamiętaj, by dołączyć do oficjalnego Discorda biznesów i projektów IC VIBE ROLE PLAY https://discord.gg/SrtCf9PvQA - Twoim obowiązkiem jest bycie na tym discordzie z odpowiednią rangą. Nie przynależenie do grupy może skutkować usunięciem biznesu! Na miejscu utwórz ticket z prośbą o nadanie rangi poprzez wejście do kanału ⁠kontakt oraz zawrzyj prośbę o stworzenie dla Ciebie skryptu kopiując w treść ticketa formatkę uzupełnioną zgodnie ze wzorem (UID postaci, typ biznesu, mapa). Pamiętaj, by w nazwie użytkownika dołączyć po znaku "|" nazwę biznesu/projektu który prowadzisz. Po zgłoszeniu stworzenia skryptu na Discord udaj się w miejsce wskazane przez Ciebie w aplikacji i wpisz /biznes zakup. Na Discord zapraszana jest jedna osoba z każdego biznesu/projektu. Nie dopuszczamy więcej reprezentantów. Wszelkie sprawy techniczne czy ustalenia są rozwiązywane poprzez ticket na discordzie biznesowym. Życzę udanej gry! W przypadku pytań, próśb i innych kwesti związanych z kontaktem zapraszam do stworzenia ticketa na discordzie!

@milliondollarbaby S6 @koka S3 @Waps1167 staje się pomocnikiem ET

Laureat Konkursu Halloweenowego 2024 organizowanego w obszarze sektora cywilnego przez jego opiekunów. Dziękujemy za udział ~Jackal, Juzi, Girion Poniżej możecie znaleźć zgłoszone zdjęcia: