Ranking

**11 lipca pod wieczór Selah Valdes, wschodząca modelka, podzieliła się nową sesją zdjęciową zatytułowaną „alohayall” na Instagramie, X i Lifeinvaderze. To kolejny krok w jej początkującej karierze, który pokazuje, że potrafi łączyć pozornie przeciwne światy w jedność. Tym razem Selah zabiera nas na plażę, gdzie spotykają się dwa światy: dziki zachód i hawajski luz. Białe kowbojki, kapelusz z łańcuchami i odważna stylizacja w odcieniach bieli przełamują tropikalne tło i tworzą nietuzinkową mieszankę. Strój modelki, to balans między odwagą a kobiecą kreatywnością - bikini z ozdobnymi wiązaniami, krótki top i biżuteryjne dodatki dodają całości charakteru. Zdjęcia powstały na tle oceanu i plaży, gdzie kobieta raz pozuje z deską surfingową, a innym razem ze smoothie, które często poleca i wstawia na swój profil lifeinvader. Autorką zdjęć jest Malia Yo Parris ( @ka6i ) - znana persona, która coraz śmielej zaczyna współpracować z modelką. Cała koncepcja została zrealizowana w duchu letniej swobody, ale z wyczuciem detalu i estetyki. Niektóre zdjęcia są wykonane z drona, która Malia posiada, to zamysł fotograf, który dopełnia całą sesję kreatywności. Sesja ma również drugi odłam, który wyjdzie na dniach.**

@NiezależnaFretka Odbija od Ekipy na jakiś czas. Dzięki wielkie za wkład i poświęcony czas na przestrzeni lat. Powodzenia!

Późnym wieczorem, około godziny 21:00 dnia 09.07.2025 roku, doszło do niespodziewanego — przynajmniej dla pracowników terminala West Docks 400 — nalotu służb federalnych w asyście jednostek operacyjnych. Celem agencji federalnej były ukryte na terenie terminala narkotyki, ale nie tylko one stały się łupem organów reprezentujących prawo. Operacja była złożona i angażowała spory zasób ludzki, który tego wieczoru musiał zmierzyć się z ponurą rzeczywistością, jaka od lat zdołała się ukształtować w porcie Los Santos. Korupcja, nadużycia, przemoc i oszustwa — można by wymieniać godzinami określenia, które idealnie pasują do szuflady podpisanej "West Docks 400". Wszystko to działo się pod okiem członków zarządu. Z ustaleń, które spływały do redakcji już po całym zajściu, wynika, że to właśnie dyrekcja, a dokładniej jeden z jej członków — Zach Baumbach — był współodpowiedzialny za rozwijający się tam proceder. Aby zrozumieć skalę sytuacji, warto przytoczyć liczby — a te powalają. Port w Los Santos, biorąc pod uwagę tylko działalność terminala West Docks 400, z roku na rok przynosił zyski oscylujące między 10 a 15% rocznie. Jego budżet rósł, co pozwalało na szereg modernizacji w parku maszynowym, zwiększenie liczby etatów i rozwój systemu socjalnego dla pracowników zatrudnionych bezpośrednio przez port. Razem z tymi inwestycjami szerzyła się jednak korupcja, a kolejnymi zamieszanymi w cały układ okazali się oficerowie jednostki Harbor Patrol. Według posiadanych informacji są — lub byli — głównymi podejrzanymi w tej sprawie. Źródła redakcji mafia.com posługują się określeniem "king's evidence", sugerując współpracę — najprawdopodobniej dyrekcji portu — z agentami FBI. Prawdopodobnie nieprędko dowiemy się, o kogo dokładnie chodzi. Kimkolwiek jednak jest ten człowiek, trzeba przyznać, że przysłużył się on do przejęcia naprawdę sporych ilości narkotyków oraz pomógł w uwolnieniu kilku nielegalnych imigrantów, przetrzymywanych w jednym z magazynów na terenie West Docks 400. Zainteresowani mogli już w sieci odnaleźć sporo materiałów, nagrań czy zdjęć — ich autorami byli pracownicy terminala oraz sąsiadujących z nim magazynów i hal produkcyjnych. Wiszący nad niebem helikopter, strzały, nielegalni imigranci, narkotyki i korupcja w Harbor Patrol — brzmi jak scenariusz filmu. Kto wie — może za jakiś czas ta historia faktycznie stanie się scenariuszem i poznamy więcej szczegółów. Póki co bazujemy na plotkach, które — jak zawsze — zawierają w sobie odrobinę prawdy. Z oficjalnych źródeł FBI udało nam się uzyskać jedynie zdawkowe informacje, bowiem agencja — we współpracy z DEA — przejęła około pół tony MDMA i kokainy, które były ukryte w kontenerach przygotowanych do wyjazdu z terminala. Akcja została przeprowadzona sprawnie, nie obyło się jednak bez komplikacji. Oprócz narkotyków w porcie doszło również do nalotu na dwa magazyny wskazane przez świadka. Jeden z nich okazał się strzałem w dziesiątkę — szczególnie biorąc pod uwagę słowo „strzał” — ponieważ wewnątrz opór postanowiło stawić dwóch mężczyzn pochodzenia meksykańskiego, poważnie raniąc jednego z biorących udział w akcji agentów. Ich desperacja była prawdopodobnie spowodowana brakiem możliwości ucieczki i wyjścia z sytuacji bez szwanku. Magazyn okazał się miejscem, w którym przetrzymywano nielegalnych imigrantów — również pochodzących z Meksyku. Dwóch z nich nie przeżyło obławy i zostało zabitych przez napastników podczas prób negocjacji. Sytuacja była poważna: użyto materiałów wybuchowych, a huk wystrzałów roznosił się po całym terminalu. Zaskoczenie napotkanym oporem oraz obecnością imigrantów było dla agentów czymś niespotykanym w ostatnim czasie. Proceder nielegalnej imigracji i przemytu ludzi na inne kontynenty to problem, z którym nasz kraj musi się mierzyć. Jednak światło, jakie padło na West Docks 400, wywołało falę krytyki. Media oraz niezależni twórcy internetowi głośno zastanawiają się, jak to możliwe, że przez lata „układ”, który się tam narodził, mógł swobodnie rozwijać się do takich rozmiarów. Przejęcie pół tony narkotyków, których rynkowa wartość oscyluje wokół 130 milionów dolarów, oraz ujawnienie procederu z udziałem nielegalnych imigrantów to bez wątpienia sukces agencji. Jednocześnie jednak spadło na nią wiele trudnych pytań i nowych problemów. Co czeka mieszkańców Los Santos w najbliższych miesiącach? Jak korupcja w strukturach portu mogła niezauważenie przekształcić grupę pracowników w zorganizowaną grupę przestępczą? Na te pytania odpowiedź może nie nadejść prędko — o ile w ogóle. Jedno jest pewne: obecna sytuacja odbije się na półświatku przestępczym w mieście, co cieszy zarówno obywateli, jak i organy ścigania. Rozbity Harbor Patrol — główna gałąź całego procederu — nie będzie już mógł swobodnie przepuszczać przez port narkotyków ani niczego innego. Odbije się to nie tylko na przestępcach, ale również na zwykłych obywatelach czekających na swoje przesyłki oraz na przedsiębiorcach i spółkach, które regularnie korzystały z usług terminala. Event był zorganizowany na potrzeby narzucenia narracji na półświatek, która ma związek z przeprowadzoną w ubiegły weekend czystką narkotyków. Dziękuje z tego miejsca wszystkim zaangażowanym w organizacje i pomoc; pomocnicy sektora przestępczego, Quality Support, Event Team i Crime Support.

**11 lipca na wszystkich platformach streamingowych należących do Neriny Aguirre pojawiła się jej pierwsza debiutancka EPka nosząca tytuł "nocturna". Jest to emocjonalna kronika nocy – pięć utworów, pięć różnych stanów duszy i jeden wspólny mianownik: intensywność. Nerina zabiera słuchacza w podróż przez to, co ukryte po zmroku – tęsknoty, lęki, iluzje i siłę, która rodzi się w ciszy. To świat utkany z czułości i buntu, z szeptów i krzyków, z bezsenności i przebudzenia. Za warstwę muzyczną całej EPki odpowiada Laila Aguirre – starsza siostra Neriny i uznana producentka muzyczna. Jej produkcje są jak pulsujące sny: pełne detali, ale zostawiające przestrzeń dla emocji. To właśnie Laila stworzyła atmosferę, w której wokal Neriny może oddychać, rozpadać się i odradzać. EPkę otwiera "moonflowers" – piosenka o miłości, która rozkwita w ciszy. Hipnotyczne syntezatory i subtelny beat tworzą przestrzeń, w której dwoje ludzi odnajduje się na nowo pod światłem księżyca. W "insomnia kisses" ta cisza zamienia się w bezsenność – delikatna elektronika i zamglony klimat towarzyszą słowom o bliskości, która zostaje, nawet jeśli ktoś odszedł. "midnight mirage" staje się punktem zawieszenia, Nerina sama komponuje gitarową linię, która prowadzi przez chłód miasta i zagubienie we własnej tożsamości. Produkcja Laili podkreśla niepewność, ale też pragnienie ucieczki od własnych iluzji. Tytułowa "nocturna" pojawia się w dwóch wersjach. Pierwsza to taneczny, ale mroczny manifest niezależności o oddechu, który odzyskuje się dopiero w nocy. Druga, zatytułowana "nocturna with Suzy instrumentals", przekształca ten manifest w eksplozję emocji. Żywe instrumenty, brudne gitary i buntownicza energia, dostarczone przez Suzy i jej zespół, nadają utworowi drapieżność. To krzyk kogoś, kto nie tylko przetrwał ale zbudował siebie od nowa. Wersja zespołowa doczekała się również prostej, surowej wizualizacji w formie wideo, stworzonej przez Ayane Kaenaro, nastoletnią fotografkę i przyjaciółkę Neriny. Jej spojrzenie, pełne wrażliwości i naturalnego światła, zamienia teledysk w emocjonalny kolaż obrazów, prawdziwy, surowy i pełen ciszy między kadrami. Grafika okładki EPki dopełnia całość. Postać Neriny siedzi na łóżku wśród nocnych kwiatów, otoczona ciszą i purpurą nieba. Jej spojrzenie jest spokojne, ale głębokie. Kwiaty wokół symbolizują rozkwit mimo ciemności. To scena z wnętrza jej świata, piękna, spokojna, ale silna. „nocturna” to nie tylko płyta to opowieść dla tych, którzy kochają za bardzo, czują za mocno i nigdy nie przestają szukać swojego miejsca w nocy. Nerina wspierana przez Lailę i Suzy stworzyła przestrzeń, w której każda emocja jest prawdziwa, a każda noc może być przebudzeniem.** ((Teksty również na video)) **Wraz z premierą debiutanckiej EPki „nocturna”, Nerina uruchomiła swoją pierwszą oficjalną stronę internetową – stworzoną specjalnie z myślą o tym wydawnictwie. Strona od razu przyciągała wzrok swoją estetyką, dopracowaniem graficznym i w pełni oddającym klimatem płyty. Ciemne tło, detale nawiązujące do nocy, wszystko prezentowało się spójnie i z wyczuciem. Na głównej stronie oraz po przejściu do zakładki „store” widniała limitowana oferta – fizyczne wydanie EPki „nocturna” dostępne w nakładzie 500 sztuk. Każda płyta była starannie przygotowana i zapakowana, a dla pierwszych, którzy zdecydowali się na zakup, przygotowano coś wyjątkowego. 50 pierwszych osób, które złożą zamówienie, otrzyma gratisowy breloczek – półksiężyc z napisem „nocturna”, wykonany w matowym, złotym odcieniu. Ten drobny dodatek idealnie wpisuje się w klimat całej EPki – symboliczny, subtelny, z charakterem. Dla wielu miał stać się nie tylko ozdobą, ale też małym talizmanem tej muzycznej podróży.** Promocja, wydatki & odgrywki

**11.07 na instagrama Latrelle wleciało nowe story które pokazuje że pracuje w studio razem z Ollie Keller, jak słychać pracują nad utworem wassup bro**

LATER THAT DAY...

2. Financial Identity Theft (Vol. 3) - Milki Rozon 2. Financial Identity Theft (Vol. 4) - Milki Rozon 1, Accounting Fraud & Tax Fraud (Vol. 3) - Verge Vesspuci

**11.07.2025, okolice godziny 00:00, grupa person pierwotnie bawiacych sie w klubie Volcaya opuszcza lokal zatrzymujac sie przed drzwiami wejsciowymi. Kamery CCTV notuja osoby wygladem przypominajace nastolatkow — rozmawiaja przez krotka chwile z artysta muzycznym Adonijah Rhodes alias. "Adonis", robia sobie grupowa fotografie, pozniej zas wracaja do konwersacji. Wymiana zdan jednak zaczela przybierac inna forme, poniewaz z blizej niewiadomych przyczyn dwojka nastolatkow z grupy mlodziezy zbliza sie do rapera, po czym jeden z nich siega po lancuch ulokowany na szyi Adonisa. Nie udaje sie go zerwac za pierwszym razem, w akcje wkracza bodyguard artysty, ktory odpycha Rodney Lofton. Jak sie okazalo, byl to czynnik zapalny do wszczecia wiekszej przepychanki miedzy zbiorem nastolatkow, a zespolem Adonijah Rhodes. Kamery rejestruja moment stosunkowo krotkiej bojki miedzy dwiema grupami tuz pod klubem Volcaya. Adonis, zupelnie nie uczestniczac w akcie przemocy, dystansowal sie od zamieszania, jednakze wcale mu to nie pomoglo, gdyz jeden z nastolatkow wylozyl go na ziemie, a chwile pozniej drugi z nich (Omari Bennett) podbiegl, zerwal lancuch z szyi mezczyzny i zbiegl z miejsca zdarzenia zaraz po wylozeniu pozostalych czlonkow zespolu rapera. Wszyscy zbiegli w przeciwna strone, wsiadajac do dwoch samochodow, ktore udaly sie na Chamberlain Hills, Forum Drive. Kamery po drodze z pewnoscia mogly zarejestrowac jazde dwoch pojazdow kilkukrotnie, jak nie wiecej. ** Fakty, okolicznosci: Za sprawa kamer CCTV latwo dostrzec, ktory z dzieciakow zrywa lancuch rapera z jego szyi, gdy ten lezy na ziemi. Jak zapewne moga dowiedziec sie organy scigania, byl to Omari_Bennett. Grupa nastolatkow uciekla do dwoch samochodow zmierzajacych w kierunku Chamberlain Hills, ich trasa zakonczyla sie na Forum Drive. Jakis czas po dokonaniu kradziezy, w internecie, a dokladniej na portalu spolecznosciowym Lifeinvader pojawil sie post z lancuchem Adonijah_Rhodes pod profilem "HkunchoDaGk105N", Omari_Bennett pozuje tam z wisiorkiem artysty na jego szyi. Nietrudno wywnioskowac z profilu dzieciaka, ze ten zamieszkuje 105th Street (Forum Drive). Najwiecej zamieszania wsrod tlumu wywoluje Omari_Bennett i Rodney_Lofton. Z kolei Omari rozpoczyna bojke z cala grupa, kiedy bodyguard Adonisa przepycha Rodney_Lofton. W samej bojce uczestniczylo okolo dziesieciu osob.

PODSUMOWANIE Zagranie albumowego koncertu na hali Leliel BillBoardy w mieście promujące koncert Reklamy w Daily Globe mówiące o koncercie przez pare dni Afera datowa z Adonisem którą zaczął Jaden Zagranie albumowego kawałka podczas EmoParty w Distortion Wydanie albumu Start With Style który wyprzedał się cały Zajęcie miejsca #7Rhythm Radar z kawałkiem RollerCoaster Zagranie koncertu podczas 1 edycji Open Mic w Dead in Vinewood Fotorelacja z Open Mic Zagranie supportu na koncercie Seth Dagaard oraz zostanie później jako gitara + Dodatkowy HypeMan

Ledgerwise ma swoje korzenie jeszcze w latach 90., kiedy to ojciec obecnego właściciela, Joseph Oshakan, otworzył niewielkie biuro rachunkowe obsługujące lokalne sklepy, warsztaty i drobnych przedsiębiorców z okolic Vinewood i Hawick. Po śmierci Josepha, jego syn Gant Oshakan przejął firmę w wieku 26 lat i całkowicie ją odmienił. Zmienił nazwę, wprowadził nową identyfikację wizualną, unowocześnił ofertę i stworzył z Ledgerwise miejsce, które dzisiaj jest synonimem skuteczności, dyskrecji i rozwiązywania problemów bez zbędnych formalności. Biuro mieści się na Spanish Avenue w West Vinewood – miejsce, które idealnie łączy świat biznesu, rozrywki i dynamicznie rozwijających się małych oraz średnich firm. To dzielnica pełna agencji kreatywnych, butików, studiów nagraniowych, start-upów i niezależnych przedsiębiorców, którzy potrzebują profesjonalnej obsługi księgowej, podatkowej i doradczej. Bliskość innych biznesów oraz ciągły przepływ ludzi z różnych środowisk czyni tę lokalizację idealnym kąskiem dla firmy z myślą o budowaniu grupy klientów. Firma oferuje pełne spektrum usług księgowych, finansowych i doradczych, skierowanych zarówno do przedsiębiorców, jak i klientów indywidualnych. Naszą specjalnością jest obsługa małych i średnich firm na rynku amerykańskim – od jednoosobowych działalności, przez spółki osobowe, aż po korporacje, fundacje i holdingi działające na terenie stanu San Andreas i poza nim. Świadczymy usługi w zakresie pełnej księgowości, obejmujące prowadzenie ksiąg rachunkowych, rejestrów przychodów i rozchodów, rozliczanie amortyzacji środków trwałych oraz przygotowywanie pełnych zestawień księgowych zgodnych z obowiązującymi standardami GAAP. Ledgerwise na co dzień zajmuje się także sporządzaniem, analizą i składaniem dokumentów podatkowych na poziomie federalnym, stanowym i lokalnym. Obsługujemy szerokie spektrum deklaracji: od osobistych rozliczeń klientów (Form 1040), przez formularze dla spółek (Form 1065) i korporacji (Form 1120), po zgłoszenia związane z wypłatami nierezydentów, umów cywilnoprawnych czy niezależnych kontraktorów (Form 1099-MISC, 1099-NEC). Oferujemy kompleksową obsługę payrollu – przygotowujemy listy płac, zajmujemy się naliczaniem podatków i składek, terminowym przesyłaniem zgłoszeń oraz przygotowaniem zestawień i formularzy dla pracowników (W-2, W-4, 941). Doradzamy naszym klientom w wyborze najkorzystniejszej formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej, z uwzględnieniem ich celów operacyjnych, profilu ryzyka i korzyści podatkowych. Pomagamy w zakładaniu nowych firm – od przygotowania dokumentów organizacyjnych (Articles of Incorporation, Operating Agreement), przez rejestrację EIN, aż po zgłoszenia do San Andreas Secretary of State i lokalnych agencji podatkowych. W razie potrzeby reprezentujemy klientów przed IRS, San Andreas Franchise Tax Board oraz innymi organami w trakcie sporów, kontroli i wezwań do wyjaśnień, oferując zarówno merytoryczne wsparcie, jak i obronę przed karami administracyjnymi. Firma dba również o edukację naszych klientów, tłumacząc zawiłości prawne dotyczące minimalnych limitów odpowiedzialności, wymogów związanych z ubezpieczeniami zdrowotnymi czy obowiązkami dotyczącymi ubezpieczeń od katastrof naturalnych, takich jak trzęsienia ziemi czy pożary, które w Kalifornii stanowią realne zagrożenie.

NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE O PLAYBOYS 13 Playboys 13 (znani też jako Eastside Playboys, Rabbit Gang czy Rich Rabbits) to jeden z najstarszych aktywnych latynoskich gangów w Los Angeles. Powstali w latach 50. na rogu Pico Boulevard i Fedora Street, początkowo jako klub samochodowy Southern California Latin Playboys Car Club, ale już w latach 70 przerodzili się w pełnoprawny gang uliczny. Mocno rozwinęli się na wschodnich terenach South Central, gdzie wcześniej dominowały gangi afroamerykańskie. Dziś ich głównym spotem jest South Park w LA, a wpływy mają też w całym hrabstwie (South Gate, Garden Grove, Burbank, Bell Gardens) oraz w innych stanach (Oregon, Nebraska, Tennessee). PBS13 ma kilka silnych klik w innych setach spod grupy Playboys 13 w innych częściach miasta, jednak lokalnymi klikami na East Side są 35th Streeteros (Zoo Riders), 42nd Cyclones, 43rd, 46th Locos, 49th, 51st Locos, 56th Locos, 64th Street Chicos Locos). Ich znaki rozpoznawcze to logo króliczka Playboya, litera „P” czy kolor niebieski, a rzeczy te starają się wrzucać w co się da - tatuaże, ciuchy, piosenki czy internet. Noszą czapki Pittsburgh Pirates lub Philadelphia Phillies, przez haft "P" na czapkach, który nawiązuje do Playboys. Niektóre kliki dawniej łączyły niebieski z różem. W gangu dominuje ludność meksykańsko-amerykańska, ale mają też jedną z większych grup afroamerykańskich wśród latynoskich gangów ze względu na to, że w żyją w dzielnicy, w której 70% to ugrupowania czarnoskóre, a na dodatek PBS13 mają dosłownie podzielony teren przez 52 Broadway Gangster Crips oraz 53 Avalon Gangster Crips, z którymi dzielą swoje terytorium. Są częścią Sureños i działają pod polityką Meksykańskiej Mafii (La Eme). W więzieniach mają wsparcie La Eme w zamian za „tax” i lojalność. Na ulicy nie oznacza to dobrych relacji z innymi gangami spod wozu Sureños — największy konflikt mają z Florencia 13 („Rabbit Killers”), ale też z 18th Street, 38th Street, 55 Bunch Gang, Hang Out Boyz, 41st Street Gang, Mexican Klan 13. Utrzymują również kilka sojuszy z Carnales 13 i Wild Boyz, a kiedyś z Broadway Gangster Crips i Avalon Gangster Crips (obecnie neutralnie). Dla Playboys każda ulica to teren do obrony — nie ma neutralnego gruntu co wiąże się z ich polityką. Charakterystyczny jest gest króliczych uszu, literki P, East Side czy wiele innych "stacków" robionych za pomocą palców. Gang mocno działa w pchaniu swojej marki w inne części miasta i ma silną rozpoznawalność w sieci, przez co przeciwnicy próbują ich nazywać „netbangerami” — co w ich narracji jest nieprawdą. Symbol RR (Rolls Royce) oznacza u nich „Rich Rabbit” i jest dodatkowym znakiem rozpoznawczym. KILKA SŁÓW O TYM CO GRAMY Na serwerze rozgrywamy klikę z 35 ulicy, która IRL jest dosłownie oddzielona innymi gangami od rdzennego terenu PBS13, jednak nie przeszkadza im to w stałym pchaniu programu Rabbit Gang wszędzie gdzie się da. Swoją rozgrywke prowadzimy na Jamestown Street (Rabbittown Street), tuż przy kościele, natomiast można nas ujrzeć w całej okolicy. Na swoim koncie posiadamy już parę projektów w branży rozrywkowej, takich jak; Philip "EsBunny" Quiroz, Emilio "RABBIT2XWAY" Villa. Nasi gracze w planach również posiadają spoty organizacyjne, które w przyszłości będą realizowane, a niektóre z nich od jakiegoś czasu prężnie działają na serwerze; Rabbitatts, Rabbits Garage JAK DOŁĄCZYĆ W SZEREGI NASZEJ ORGANIZACJI? Twoja postać nie powinna zaczynać jako doświadczony gangster ani ktoś, kto od razu jest rozpoznawalny na ulicy jako osoba działająca od X lat, która uważa się za jakiegoś OG. Wchodząc w struktury Rabbit Gang zaczynasz jako młody mieszkaniec 35th, ewentualnie możesz grać osobę z pobliskiej innej ulicy, która dopiero rozwija swoje życiowe ścieżki i patrzy na wszystkie możliwe rozwiązania Zanim zostaniesz w pełni zaakceptowany przez najczęściej lekko starsze od Ciebie postacie będziesz musiał przejść proces, trwający około tygodnia. Obejmuje on wykonywanie drobnych zadań dla gangu, pokazanie lojalności oraz branie udziału w życiu dzielnicy. Jednym z kluczowych momentów jest inicjacja, czyli tzw. "jump-in" lub "put-on", gdzie nowy członek jest poddawany testowi, który może obejmować bójkę lub wykonanie konkretnego zadania dla setu. Stwórz realistyczne tło swojej postaci, uwzględnij jakie były jej motywy, by wejść do gangu? Czy dorastała w rodzinie z problemami, widziała przemoc uliczną na co dzień, czy może szukała ochrony czy akceptacji? Postać powinna rozwijać się stopniowo, a jej decyzje będą miały konsekwencje w dalszej grze. Dbaj o realizm, twoja postać nie jest wszechmocna. Popełnianie błędów, doświadczanie porażek czy nawet odczuwanie strachu to naturalna część życia w gangu. Zagranie na swoją niekorzyść czy "przegranie" z LAPD/LASD lub osobami z innych gangów nie jest niczym złym bo w większości oni też są ludźmi i wszyscy kręcimy grę sobie nawzajem, a wiele osób o tym zapomina i kieruje się czystą nienawiścią Gra u boku Playboys 13 to nie tylko konflikty i strzelaniny - ważne są też codzienne interakcje, problemy młodocianych gangsterów w życiu prywatnym, rodzinnym, szkolnym czy sukcesy które nasza postać może osiągać w różnych dziedzinach, sukcesem dla bangującego dzieciaka może być wszystko, zaproszenie koleżanki ze szkoły na randkę, zarobienie jakiejś gotówki na przykład z sprzedaży podrabianych ubrań w sieci jako prawdziwych czy cokolwiek innego, sytuacji jest mnóstwo, a ogranicza was tylko wyobraźnia. Chcemy tworzyć realistyczne historie, które oddają prawdziwą atmosferę życia ulicznego i budują historie naszej organizacji. Niezbędna informacją, która będzie ci potrzebna do rozgrywki w naszym gronie będzie wiek postaci, rozgrywamy młodszą generację, której wiek zamyka się w przedziale od 14 do 18 roku życia. Bez problemowo możemy usiąść i rozważyć jakieś starsze postacie, lecz musi być przygotowany pod to naprawdę sensowny background, a ty jako osoba która chcę prowadzić taką postać musi mieć na to pomysł i chęci. Staramy się unikać brania w nasze szeregi tak zwanych zapychaczy, wyznajemy zasadę, że liczy się jakość, nie ilość - szukamy osób które potrafią wyjść z własną inicjatywą - potrafią rozwijać swoje prywatne wątki i nie będą cały czas zależne od innych. Lecz służymy z pomocą bo od tego właśnie jesteśmy i nie zniechęcamy nikogo do spróbowania swoich sił. HP DISCORD

Odrzucamy, zobacz jak wyglądają inne aplikacje i nie startuj z czymś co cię przewyższa.

Prace nad albumem solowym i zespołowym mogą powoli trafiać w kategorię miejskich legend. Zamieszanie wokół postrzelenia Noah Alexander, perkusisty Soul Evisceration, własne perypetie i powracający jak toksyczny ex nałóg narkotykowy, skutecznie przyblokowały prace. Od Skarsgard personalnie coraz częściej można zauważyć mniejsze hamulce w kwestii gryzienia się w język, jak i narastające zniechęcenie do lokalnej sceny muzycznej. Ataki wobec różnych muzyków, wytykanie im, czy mówienie wprost twarzą w twarz, by "spierdalali" staje się poniekąd codziennością. Jednym z większych zamieszań było na pewno publiczne ścięcie z CEO innej wytwórni - Raven Morgan. Temat podjęły media jak VENTURE, czy Celebrity Preview, tworząc podsumowania, memy czy ankiety na ten temat. Sporą zmianą w jej życiu był na pewno rebranding lokalu Dead in Vinewood, który finalnie przekazała w ręce młodszej stażem piosenkarki - SUZY. Ten ruch miał na celu odciążenie Fehu z obowiązków i przeładowania jakie zaczęła odczuwać. Innym z fenomenów jest oficjalne zgłoszenie przez LET'S GET HEAVY - redakcje podlegająca pod Skarsgard podejrzenia o popełnieniu przestępstw, co jest naleciałością wywiadu który udzielili Nicholas Harmon wraz z Aronem Kovacsem. Kobieta publicznie oznajmiła, że chętnie wesprze finansowo działania prawnicze poszkodowanych. Sama też jasno skrytykowała trzymanie brudów na kogoś do momentu aż im się to opłaci i zgrywanie bohaterów, gdy mogli to zgłosić wcześniej

@Nikkes przechodzi okres próbny, wskakuje na S2. @Meph również przechodzi okres próbny, wciąż będzie pomagał przy branży rozrywkowej.

Hazard to forma aktywności, w której ktoś ryzykuje czymś wartościowym — zazwyczaj pieniędzmi, czasem innymi dobrami materialnymi — licząc na wygraną, której wynik prawie zawsze zależy od przypadku, a nie od umiejętności. Najczęściej kojarzy się z grami losowymi, zakładami czy kasynami. Kluczową cechą hazardu jest nieprzewidywalność rezultatu — zysk lub strata zależą głównie od szczęścia albo ingerencji osób trzecich, a nie od działań samego gracza. W dzielnicy Chinatown, ukrytej między Downtown a K-Townem, funkcjonowała nieoficjalna szulernia, o której nikt nie mówił otwarcie. Można ją było znaleźć jedynie przez znajomości i odwagę. Wejście prowadziło przez tyły chińskiego targu, między straganami z żywymi karpiami, klatkami z kaczkami i workami pełnymi suszonych grzybów. Należało minąć zakrwawiony blat rzeźnika, przejść wąskim korytarzem o zapachu krwi i mokrego kartonu, aż do metalowych drzwi bez oznaczeń. Czasem stał tam strażnik, czasem wystarczał monitoring. Za drzwiami otwierał się zupełnie inny świat — wnętrze przypominało luksusowy salon gier w Makau: czerwone kanapy, ciemne drewno, lampiony, stoliki do bakarata i mahjonga. Obsługa w garniturach, hostessy w czerwonych sukienkach, darmowe drinki. Miejsce działało perfekcyjnie — na pokaz i ku uldze nowych graczy. Całość kontrolowała Wo Hop To — triada z korzeniami w Hongkongu, ale z wpływami sięgającymi całej Kalifornii. Ich ludzie siedzieli cicho, obserwując wszystko. Nie musieli się odzywać — wystarczało spojrzenie. Nowi gracze byli traktowani jak VIP-y. Pozwalano im wygrywać, budując złudzenie kontroli. Najpierw kilka zwycięstw, potem drobna porażka. Gracz zaczynał wierzyć, że "wie, jak grać", że to kwestia czasu, aż zgarnie więcej. Aż przychodził moment, gdy przegrywał wszystko. Wtedy pojawiał się ktoś z obsługi — uprzejmy, pomocny, oferujący pożyczkę na odrobienie strat. Od tego momentu gra była ustawiona: do akcji wchodził przekupiony krupier, który celowo rozgrywał wszystko tak, by gracz nie miał szans. Ten kończył z długami u triady — a to nigdy nie kończyło się dobrze. Od tamtej pory wśród ludzi krążyło nowe określenie na pracowników takich miejsc: lichwiarze.

**Dnia 10.07.2025 r. o godzinie 22/23 na Strawberry Ave, na Davis, przy siłowni "Saint of Steel", doszło do kradzieży czarnego Karin Asterope RS. Sprawca poruszał się czarnym Manchezem bez indeksu stanowego. Był zamaskowany oraz dodatkowo miał na głowie kask motocyklowy. Po krótkiej chwili obserwacji pojazdu sprawca zaparkował za budynkiem, a następnie wolnym i pewnym krokiem przeszedł pomiędzy dwa auta — Obey Argento i Karin Asterope — udając, że wiąże buta. Sprawdził kątem oka oba pojazdy, czy mają zamek czy system keyless. Widząc, że Karin ma zamek, od razu zaczął przy nim majstrować wytrychem. Otworzył go w niespełna 15 sekund, a następnie przy stacyjce spędził minutę. Po tym czasie odjechał z parkingu, jak gdyby nigdy nic.** Fakty o kradzieży auta: 1:Osoba, która dokonała kradzieży auta była postury męskiej. Jednocześnie była ubrana w czarną kurtke Pro Club na głowie kask z przyciemniona szybka a pod tym skimaski, czarne spodnie dresowe i rękawiczki nitrylowe. 2:Skradziony pojazd nie spotkał na drodze żadnego krążownika lub innego pojazdu należącego do służb porządkowych, nie wykonywał też nigdzie postoju. 3:Kamery CCTV zarejestrowały czarnego kraina parę razy na skrzyżowaniach który przestrzegał wszystkich przepisów drogowych

American Dart Masters Season 5 - Group A Opener Już w niedzielę rozpoczynamy rozgrywki turnieju American Dart Masters Season 5! Na scenie jako pierwsi zawitają zawodnicy z grupy A. Wielkie darterskie emocje i gorąca atmosfera przed Wami! Start: Niedziela 13.07, 20:00. Lokalizacja: Ocean's Bounty Bar.

Podsumowanie początku lipca Lipiec rozpoczął się dla Spencer najlepiej jak tylko mógł. Kurz wzburzony przez wydarzenia z czerwca zdążył opaść i dać dziewczynie nowe szanse - właśnie wtedy, dzień przed Dniem Niepodległości, Maysaa zapowiedziała i oficjalnie wydała swój pierwszy długogrający album, nazwany po prostu MAYSAA SPENCER. Płytę, wydaną jej samodzielnym, niezależnym nakładem, można traktować jako podsumowanie wędrówki, którą dziewczyna odbyła od kwietnia, kiedy to zdecydowała się wyjść z niszy po trzech latach koncertowania głównie w bańce jazzowego Los Santos i sięgnąć ku szerszej publiczności. Debiutancki longplay to przede wszystkim zbiór jazzpopowych utworów o akceptacji samej siebie, miłości, tęsknoscie, odnajdywaniu się w nowych warunkach, czyli tematach bardzo bliskich sercu artystki. Jako zmagająca się z zaburzeniami odżywiania, nieśmiała dziewczyna z Bethesdy, musiała wykonać nad sobą naprawdę ogrom pracy, zanim w ogóle zdecydowała się wyjść na scenę. Mimo, że całe przedsięwzięcie związane z albumem znów obciążyło jej własną kieszeń, niemal ją czyszcząc, to May uważa go za swój największy w życiu sukces - w końcu taka pierwsza płyta to trochę jak odciśnięty ślad, który zawsze gdzieś tam będzie, trzymając wspomnienia, satysfakcję i przede wszystkim masę dobrej twórczości. W międzyczasie wszystko układało się jak po maśle - Maysaa została zaproszona przez Suzy do gościnnego występu w jednym ze swoich nowych utworów, gdzie zadbała o najwyższy poziom partii fortepianu. Warunki pracy Maysy wciąż były jednak utrudnione przez kontynuowaną edukację w Los Santos College of Music i równoległą do niej dorywczą pracę w kawiarni - trzeba w końcu jakoś wiązać koniec z końcem. Cały stres wynikający z przepracowania, poznawania wielu nowych osób, bycia wyeksponowaną na większą publikę, przyniósł nawrót problemów, które jeszcze kilka lat wcześniej niemal zaprzepaściły jej edukację na poziomie high school. Teraz jednak wszystko było inaczej - miała wsparcie, przyjaciół, partnera i chyba wreszcie mogła powiedzieć, że również kilku naprawdę sympatycznych fanów. Obecność ich głosu nie pomogła jednak, kiedy Maysaa wplątała się w kolejną, tragiczną aferę. Gdzieś pomiędzy końcem czerwca a początkiem lipca, na łamach Daily Globe ukazał się artykuł o niezałatwionych sprawach frontmana The Rearview Lovers, Nicholasa Harmona, z którym Maysaa pozostaje w związku. Powrót tematu wywołał lawinę, w której coraz więcej osób zaczęło oskarżać mężczyznę o molestowanie. Równolegle May przygotowywała się do koncertu promującego swoją płytę i zdecydowała, że nie będzie udzielała się w całej sprawie - nigdy jednak nie zakomunikowała dlaczego. Był to chyba jej najgorszy wybór w obecnej sytuacji. Fala hejtu i bojkotu jaka na nią spłynęła, zaważyła na jej karierze - wspólnie z Nordic Delight, współorganizatorem koncertu, postanowiła odwołać wydarzenie. Przez brak jakiegokolwiek ustosunkowania się do problemów Nicholasa i cierpienia takich osób jak chociażby Aura, Maysaa została scancellowana i z czasem spadła na dalszy tor, nie kontynuując również szerokiej jak dotychczas aktywności w socialach. W obliczu tych wydarzeń skontaktował się z nią Perry Rosenthal - jej ex, którego mniejszy kwintet towarzyszył dziewczynie w styczniu podczas jej występów na trasie po Zachodnim Wybrzeżu. To też odbiło jej się czkawką - Celebrity Preview udostępniło zdjęcie na którym zapłakana Maysaa siedzi z głową na ramieniu mężczyzny w jednej z kawiarni, sugerując, że May porzuciła Harmona i poszła w objęcia innego mężczyzny. Owocem spotkania nie było jednak odświeżenie starego uczucia, ale propozycja, którą wysunął w jej stronę Perry - zasugerował, że może w obliczu tych wszystkich wydarzeń warto by było żeby Spencer odpuściła głośną, solową działalność i wróciła do korzeni. Zaproponował jej miejsce na klawiszach w swoim jazzbandzie, razem z okazjonalnymi występami na głównym wokalu. Z czasem Maysaa zrozumiała, że lepszego wyjścia nie ma i przyjęła tę okazję, wycofując się z obecnej formy działalności artystycznej, na rzecz "wtopienia się w tło" i klawiszowego wsparcia dwudziestoosobowego bandu, koncertującego głównie w Los Santos, ale od czasu do czasu też w innych miastach. Zespół ma swoje korzenie w Los Santos College of Music - stamtąd też pochodzą prawie wszyscy zaangażowani muzycy. Dziewczynę wciąż można spotkać w mieście utrzymującą kontakt z resztką dotychczasowych znajomych, którzy nie odwrócili się od niej przez jej postępowanie w kwestii Harmon x Kovacs x Aura, ale wszelkie wieści na temat jej dalszej działalności pod etykietą MAYSAA zaczęły cichnąć. OOC W branży naprawdę chyba najszybciej udało mi się znaleźć super osoby do wspólnej rozgrywki - było naprawdę miło, no i cieszę się, że miałam gdzie rozbić swoją wenę tekściarską! Uznałam, że w obliczu wydarzeń, w które wpadła moja postać, zważając też na jej poziom rozpoznawalności i niewielką zdolność do radzenia sobie z presją, najlepiej będzie skierować profil do archiwum. Moja postać pozostaje w mieście, nie zamierzam jej blokować, ale kończę jej wątek stricte "branżowy", żeby skierować ją ponownie na tory bardziej niszowej muzyki, pozostawiając wątek muzyczny, jako poboczny. Dziękuję za te prawie trzy miesiące gry!

- Pojawila sie na trasie koncertowej Maxine Koci - Utrzymanie piatej pozycji w kwietniowej edycji Charts z utworem "Karma" - Wypuszczenie izotonikow BbyKayla x Western Sports Group - Wrzucenie reklamy roweru od WSG x Venture na swoj profil - Reklamowanie lodow WSG na swoim profilu - Zostala podpisana przez Unsainted - Wystapila na scenie jako gosc niespodzianka podczas koncertu Glitters Dolls - Do sieci wyciekly dwa numery artystki z Kova oraz Lil Jay - Zagrala pare numerow na Feel the summer vibe - [Music Pulse] 03. Młody Adonis rośnie w sile - Rhythm radar nie kłamie

**Blanca przegląda najnowszy projekt Selah i od razu zauważa wyraźne inspiracje swoją własną sesją z czerwca - wcale jej to nie dziwi, nie pozostawia po sobie żadnej oceny.**

-> Deszcze nad krainami brzmień, nowe wyzwania i dopinanie anglojęzycznej EP. Z biegiem wydarzeń życie Suzy przybrało na obrotach a premiera projektu EP wydaje sie mieć miejsce już niebawem o czym chociażby świadczy ostatni post artystki na social mediach gdzie pozostaje bardzo aktywna. Projekt ma być w pełni anglojęzyczny, z tego samego wpisu można również doczytać - jakoby w jednym z utworów w kompozycji wsparła Suzanne MAYSAA @z00nia dodając brzmienia pianina do produkcji. Niestety nie wszystko idzie tak jak powinno a nad dziewczyną ponownie zagościły ciemne chmury niepokoju. Perkusista Suzanny jak i jej rodak Yakov odchodzi ze składu na czas walki z nowotworem i rehabilitacji jaka go będzie czekać po operacji @Lando - na chwile obecną ta zrezygnowała z ponownego szukania kogoś do zespołu postując nowe wpisy, jedynie przypięła na swoim profilu post dotyczący otwartych drzwi dla instrumentalistów chcących podziałać przy Suzannie co powinno mówić samo za siebie. Nowe wyzwania, biznesowa piaskownica - możliwości ale i obowiązki; tak najlepiej zatytułować by obecny czas w którym znajduje sie bohaterka tej opowieści. Zgodnie z informacją jaką podała Pandora @Sava na swoich social mediach, Suzy przejęła piecze nad lokalem prowadzonym przez gitarzystkę i wokalistkę. Mimo przejęcia opieki nad Dead in Vinewood Suzy nie pozostaje sama i wciąż może liczyć na wsparcie Fehu czy osób związanych z lokalem - chociaż przed nią wiele nowych wyzwań związanych chociażby z utrzymaniem biznesu zlokalizowanego przy La Mesa. Czas ten jest idealnym aby Suza nabrała nowych doświadczeń, pokazała sie od innej strony i po prostu idąc za słowami Pandory 'bawiła tą piaskownicą' - chociaż nie ma nad nią presji co do utrzymania lokalu i ewentualna porażka jest jak najbardziej zrozumiała, to Suzy chętnie podjęła sie wyzwania. W lokalu nie zajdą żadne zmiany, dalej będzie miejscem dla wszystkich z wiodącą sceną dedykowaną artystom którzy chcą sie na niej pokazać - z naciskiem na alternatywne i mocniejsze brzmienia z których dotychczas słynęły koncerty w Dead in Vinewood (chociaż jak wiemy nie zawsze). Wydawać by sie można, że trafiło sie ślepej kurze ziarno; przed młodą troche nauki czy poświęceń - ta też w wolnych chwilach odbywa szkolenia dla początkujących przedsiębiorców starając sie uzupełnić chociaż minimum wiedzy który zapewni jej jakiekolwiek wsparcie w prowadzeniu lokalu. Na chwile obecną Suzanna zaplanowała kilka wydarzeń do których miał regularnie powracać w założeniach po swoim niedawnym remoncie lokal. Wszystko pozostając w kwestiach organizacyjnych stanie sie swego rodzaju sprawdzianem dla artystki. W okrojonym składzie, znowu pozostając z Cassiusem @kage- i dodatkowo Rayanem @Boxidro jest w trakcie planowania promocji dla najnowszego projektu - chociaż patrząc na ilość zwrotów akcji czy zawirowań sama nie ma pewności czy czas jaki nastał - jest właściwym na wydanie? Idąc odważnie przed siebie, pomimo potyczek które przychodzi jej stoczyć - jej nastawienie jest niezmienne od pierwszego wydania czy kroku jaki zrobiła na scenie aby pokazać sie większej publice.