Ranking

seven years ago...

Po zweryfikowaniu skargi w gronie opiekunów działu i bazując na regulaminie Sektora Przestępczego przychodzimy z werdyktem. Regulamin Crime - 2.10 Tortury, trwałe okaleczenia, gwałty, etc. wymagają zgody obu stron. - 4.8 W półświatku kładziemy ogromny nacisk na kreacje waszych avatarów, gracz musi dokładnie przemyśleć swoją postać i prowadzić ją zgodnie z wyznaczonymi normami, popełniane przestępstwa powinny realnie wpływać na wasz charakter, a potencjalne konsekwencje ze strony służb porządkowych skutecznie hamować skrajnie głupie zachowania do których należą przykładowo: Okradanie, włamywanie się, handel detaliczny narkotykami na własną ręke jako właściciel biznesu czy obserwowany przez federalnych Boss mafii Przeznaczanie brudnej gotówki na zakup supercarów i willi nie inwestując przy tym w żadne pralnie pieniędzy Poruszanie się autem za pół miliona mieszkając jako 16 letni gangbanger mieszkający na terenie gangu w South Central Regulamin Serwera: -1.17 Zabrania się używania wulgaryzmów oraz obrażania innych osób na czatach OOC. -7.6 W przypadku sytuacji spornych, które nie pasują do żadnego z w/w punktów regulaminu, decyzję podejmuje administrator serwera. -7.3 Regulacje wprowadzone przez Gamemasterów są wiążące. Ustalenia: - Jeżeli gracze decydują się na wielokrotne zadawanie ciosów w głowę i tułów, muszą liczyć się z tym, że druga strona będzie odgrywała ciężkie obrażenia lub utratę przytomności. Nie można jednocześnie eskalować przemocy, a następnie oczekiwać natychmiastowego powrotu poszkodowanego do pełnej aktywności wyłącznie dlatego, że wymaga tego dalszy przebieg sceny a sam Autor wyśmiewa użycie metamfetaminy jako "leku". Z punktu widzenia realizmu ma rację. Natomiast RP nie ocenia wiedzy medycznej graczy. To bardziej słaby roleplay i nie znajomość niż złamanie regulaminu. - Historia wcześniejszych kar również nie może stanowić samodzielnej podstawy do uznania obecnych zarzutów. Każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie na podstawie aktualnego materiału dowodowego (chodzi o logi graczy - to inny wątek za który byli karani i nie możemy tego łączyć w jedność do tej kary, może nas to nakierować jednak nie jest wyznacznikiem) - Co do samego wniosku na FCK, był on i został zaakceptowany, ponieważ rozgrywka crime może obejmować porwania, przemoc oraz ciężkie motywy fabularne. Sam problem pojawia się w momencie, gdy sposób prowadzenia sceny przestaje służyć realizacji celu fabularnego (czyli zabicia wroga w tym wypadku Salvy), a zaczyna prowadzić do wymuszania określonego przebiegu rozgrywki oraz ignorowania naturalnych konsekwencji własnych działań (czyli tu sprowadzamy się do punktu pierwszego a potem grania ćwiartowania ciała i tak dalej). Takie wskazanie może świadczyć o złej kreacji postaci - wyłudzenia - kradzieże - morderca a finalnie przysłowiowy "Dexter", który ćwiartuje ciała i pakuje je do worka. Werdykt: Postać Thomas Torri - Trafia na blokadę Gracz charon po konsultacjach z opiekunami i sektorem crime trafia na BL Organizacji przestępczych Skargę Akceptuje - zamykam

**15 lipca, niedługo po północy White Lady wrzuciła do sieci numer "Audacity" - nagrany we współpracy z ChukkyRRich (@straightouttala). Uwagę słuchaczy mogło przyciągnąć również to, że tym razem za produkcję nie odpowiada stały współpracownik Białej Damy - Paries, a coraz prężniej rozwijające się studio Havoc Records. Jest to jednocześnie pierwszy męski featuring w dotychczasowej dyskografii artystki. Owy numer stanowi wyraźny kontrast wobec poprzedniego wydania, jakim było "Golden Cage". Tym razem White Lady odrzuca melancholię na rzecz pewności siebie (co fani mogą odebrać jako oficjalny powrót artystki do jej muzycznego stylu), prowokacji i tytułowej bezczelności, która staje się głównym motywem całego utworu. Biała Dama świadomie odwraca powszechnie przyjętą narrację, sugerując, że społeczeństwo znacznie chętniej piętnuje ludzi odważnych i bezkompromisowych niż zachowania, które faktycznie tego wymagają. Bezczelność nie zostaje tu przedstawiona jako wada, lecz jako cecha pozwalająca zachować własną tożsamość w świecie pełnym fałszu i pozorów. Artystka otwarcie uderza w schematyczność, a przy tym także nijakość współczesnej sceny muzycznej, wyśmiewając twórców, których uważa za pozbawionych własnego charakteru. Jednocześnie ponownie wykorzystuje charakterystyczną dla swojej twórczości symbolikę, przede wszystkim motyw bieli. White Lady buduje obraz osoby świadomej własnej wartości, która nie potrzebuje akceptacji innych. Zwrotka ChukkyRRicha dopełnia całość, zachowując równie bezpośredni i prowokacyjny charakter, lecz przedstawiony z jego własnej perspektywy. Obok odważnych i momentami kontrowersyjnych wersów pojawiają się również bardziej osobiste odniesienia do relacji, przyszłości i odpowiedzialności za najbliższych. "Audacity" nie daje prostych odpowiedzi - zamiast tego prowokuje do zastanowienia się, co rzeczywiście powinno być określane mianem bezczelności, a co jedynie odwagą do bycia sobą.** TEKST: PROMOCJA: ODGRYWKA: KOSZTA: INFORMACJE:

-> Nowe wydanie, oaza miejscem kultu wiedźmy, prywatne życie Suzanny. Trzynastego lipca, na tydzień przed obchodami dla rodzimych Słowian 'Święta Peruna' pojawia się produkcja od Suzanny pozostająca zgodna z jej folk-metalową ścieżką jaką obrała. Z szacunku dla rodzimego, neopogańskiego święta przypadającego lada moment produkcja jest zachowana w języku rosyjskim podkreślając wartość kultury, i korzeni artystki jakie szerzy nieustannie w swojej działalności podczas życia na obczyźnie. Песнь Перуна w wolnym tłumaczeniu najczęściej oznacza po prostu 'pieśń o Perunie' i tak też pokazują generowane automatycznie w tłumaczeniu napisy - całokształt utworu opiera się na rytualnych modłach, i życzeniach składanych do jednego z najważniejszych bóstw Słowiańskich - ojca wojowników, siły, porządku, odwiecznego rywala Welesa. Nagranie pozostaje jakości studyjnej, na potrzeby tego specjalnie (mimo nabytych umiejętności podczas uczęszczania na ULSA) została zaangażowana popularna producentka Laila Aguirre @STRXRD, w creditsach przewija się również taka postać jak Mia Nightbourne @SarneK której przypisano solówki, oraz dwie z trzech gitar - za resztę instrumentalu odpowiadała wraz z wokalem Suzy i mniej znani, podnajęci artyści. Utwór pomijając swój charakter rytualny może być gratką dla słuchaczy Suzy, przypominając sobą jej początki i to na czym właściwie zbudowała całą swoją otoczkę - folklor, wierzenia i tradycje przodków. Do produkcji załączono prosty klip, który zawiera nie tylko elementy obrzędów rytualnych, ale chociażby nawiązania niektórymi scenami do wybranych funkcji Peruna, czy jego romansu z Mokosz jaką podają niektóre współczesne interpretacje mitologii Słowian. Produkcja w trosce o zachowanie jej na kanałach niektóre sceny unowocześniła, jednocześnie potwierdza powrót Suzy do częstszej aktywności artystycznej, pozostawiając nie tylko kolejną część jej kultury dla słuchaczy ale i przedstawiając jej wyćwiczone, nabyte podczas przerwy umiejętności wokalne które przełożą się najpewniej częściej w kolejnych wydaniach. Równolegle w okresie początkujących już 'żniw' matka wiedźma (zielarnia) rodzi po roku działalności na świat swoje dziecko będące jej plonem. Slavic Oasis w domyśle ma stać się kolejnym punktem prowadzonym przez Suzy, zgodnym z jej neopogańskimi rodzimymi tradycjami oraz promującym bohaterkę opowieści. Na chwile obecną nigdzie publicznie Suzy nie ogłosiła prac nad oazą, pozostawiając punkt owinięty mgłą tajemnicy. Dziewczyna padała ofiarom zastraszania, z czym jakkolwiek została pozostawiona na własną rękę. W tym okresie artystka poznała wiele osób które w chwili obecnej wkroczyli w jej życie, samo doświadczenie na pewno zacieśniło też jej relacje z Seren - w którym jakkolwiek były powiązane @_carl0s. Obecnie z dostępnych informacji wiadomo jakoby część sprawców została złapana, co jednak nie uspokoiło dziewczyny - a ta wyciągnęła nowe wnioski jakoby popularność nie tylko była narzędziem, ale i rzucała na nią światło dla kolejnych 'ciemnych dłoni'. Bogatsza o nowe doświadczenie kroczy w przyszłość z zupełnie inną energią i szacunkiem do przeszłości z której wyjęła nie jedną lekcje. _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ ✰ ✰ ✰ ✰ ✰ _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

LA CIELO VOL. 5 La Cielo wróciło do aktywnego działania w czerwcu 2026 po kilkumiesięcznej przerwie. Powrót okazał się być odświeżeniem pomysłu, a nie próbą kontynuowania poprzedniego modelu działalności. Poprzez zmiany na rynku została przeprowadzona reorganizacja projektu i dostosowanie całości do aktualnych realiów. Największe zmiany objęły samego lounge, gdzie przebudowano wnętrze lokalu. Między innymi zmniejszono liczbę miejsc siedzących, odświeżono salę oraz część SPA. La Cielo odeszło od modelu nastawionego na organizację kosztownych, zamkniętych wydarzeń z mocną selekcją gości, a w ich miejsce pojawiły się częstsze, otwarte wieczory tematyczne, które zachowują kameralny charakter lokalu, ale zdecydowanie są bardziej przystępne dla nowych osób. Ostatnie dwa tygodnie działania pokazały, że zmiana kierunku okazała się trafiona. Już zorganizowano kilka wydarzeń o zupełnie różnym charakterze, co przyczyniło się do odbudowy zainteresowania wśród stałych bywalców i ściągnięcie nowych koneserów spokojniejszej rozrywki. — Wieczory w La Cielo Lounge 28 czerwca 2026 — Cuban Night Po powrocie lokalu do działania zorganizowano najpierw klasyczne Cuban Night. Wieczór nie posiadał żadnego rozbudowanego scenariusza ani dodatkowych atrakcji, bo miał on głównie otworzyć drzwi lounge dla osób, które pamiętały jeszcze markę z końcówki 2025 roku. Wieczór okazał się być spokojny, goście korzystali z baru, rozmawiali, a później przenieśli się do części SPA na after-party. Alejandro Mascarenas wykorzystał też ten wieczór na rozmowy z ludźmi o przyszłości La Cielo oraz zbierał propozycje nowych formatów wydarzeń, z których część już została wykorzystana. Frekwencja była zadowalająca i udowodniła, że mimo kilku miesięcy nieobecności marka nadal posiada rozpoznawalność wśród swoich specyficznych odbiorców. 5 lipca 2026 — Return to Eden Nietypowe wydarzenie, którym okazał się być wieczór nastawiony na spokojne spotkanie w strefie SPA inspirowane motywem Edenu oraz naturalności ludzkiego ciała. Główną częścią wydarzenia był relaks w jacuzzi, muzyka oraz kameralna atmosfera. Dodatkową i rozchwytywaną atrakcją była obecność Ezri Clark, który podczas całego wieczoru wykonywał szkice i artystyczne interpretacje nagiego ciała zainteresowanych uczestników. Frekwencja znowu utrzymała się na satysfakcjonującym poziomie mimo odważniejszego i nietypowego charakteru wieczoru. I to właśnie podczas tego wydarzenia Alejandro Mascarenas rozpoczął rozwijanie prywatnej części La Cielo pod nazwą Club de La Cielo. W ramach tej inicjatywy właściciel zaczął budowanie niewielkiego grona osób zainteresowanych bardziej kameralnymi, prywatnymi i intymnymi spotkaniami niefigurującymi w kalendarzu marki. 8 lipca 2026 — After Dark Zwykły wieczór w La Cielo, który w założeniu był najprostszy z dotychczasowych. Małe wydarzenie nie oferowało dodatkowych atrakcji poza odpowiednio przygotowaną playlistą oraz obowiązującym czarnym dresscode. Całość w założeniu opierała się na atmosferze lokalu, rozmowach i spokojniejszym klimacie niż na przykład podczas Cuban Night. Ponownie otwarcie lokalu przyciągnęło zadowalającą liczbę gości mimo minimalistycznej formuły, a znaczna część wieczoru - jak w przypadku innych - przeniosła się też do strefy SPA, która wyraźnie pełni standardową i lubianą część after-party. 12 lipca 2026 — Canvas of Hope Było to największe wydarzenie przedstawionego okresu. Wieczór został przygotowany wspólnie z Ezri Clark jako kameralna wystawa sztuki zakończona aukcją charytatywną na rzecz Vinewood Hope Cancer Foundation. Głównym przedmiotem aukcji był obraz autorstwa Clark przedstawiający znaną modelkę Cher Belair. Do wydarzenia dołączyli również partnerzy: Royal Geneve przekazało luksusowy zegarek Richard Mille RM 67-01, a Auto Exotic wystawiło klasyczny samochód Lampadati Casco. Promocja wydarzenia została przeprowadzona na wielu płaszczyznach, bo poza klasycznym marketingiem w mediach społecznościowych Alejandro przygotował dedykowane zaproszenia kierowane do wybranych firm z Los Santos oraz rozpoznawalnych person ze świata show-biznesu. Frekwencja znacząco przekroczyła oczekiwania i przez niespełna półtorej godziny lounge pozostało praktycznie wypełnione gośćmi. Sama aukcja charytatywna oraz zebrane datki zakończyły się zebraniem i przekazaniem łącznie $2,500,000 na rzecz fundacji. — Media społecznościowe La Cielo wyraźnie eksponuje swoją działalność w przestrzeni internetowej. Fanpage prowadzony na Lifeinvader dalej utrzymuje bardziej osobisty charakter i pojawiają się tam głównie posty autorstwa Alejandro Mascarenas, który przedstawia rzeczy ze swojej perspektywy. Publikacje często przyjmują formę osobistych przemyśleń dotyczących muzyki, prowadzenia lokalu oraz obserwacji życia nocnego Los Santos. Dzięki świeżemu formatowi jakim był After Dark, rozwinięto i kontynuowano serię Sound of La Cielo. Natomiast największym zainteresowaniem cieszył się wpis podsumowujący Canvas of Hope. Alejandro postanowił otwarcie odnieść się do zachowania części uczestników wydarzenia, gdzie skrytykował osoby traktujące wydarzenie wyłącznie jako okazję do pokazania się w towarzystwie. Tym sposobem komunikacji wyraźnie chce pokazać, że marka nie próbuje trafiać do wszystkich odbiorców, a konsekwentnie stawia na budowanie określonej społeczności wokół. — Rozwój zespołu La Cielo po powrocie przestało wyłącznie opierać się na właścicielu, ponieważ coraz większą rolę zaczęli odgrywać pozostali członkowie zespołu. Vianna Victoriano zaczęła odpowiadać za część organizacji wydarzeń oraz działania sceniczne, a swoje zaangażowanie wykazała przy praktycznie samodzielnej organizacji Canvas of Hope. Dodatkowo w całość zaangażowały się również Vidalia Labelle oraz Nathalie Larson, które wspierają organizacje lounge od strony operacyjnej i wizerunkowej. Ostatecznie La Cielo zrezygnowało z próby budowania sztucznego prestiżu opartego na wysokich cenach biletów i mocnej selekcji uczestników, a zamiast tego postawiono na częstsze otwarcia, prostsze formaty i atmosferę budowaną przez samych gości. Oczywiście nie oznacza to odejścia od dotychczasowej filozofii, ponieważ lounge dalej pozostaje miejscem kameralnym i świadomie kierowanym do konkretnej, specyficznej grupy odbiorców. Przez ostatnie dwa tygodnie marka pokazała swoją aktywność na rynku, nawiązała współpracę z kolejnymi markami i ponownie stworzyła grono stałych bywalców. Kolejne tygodnie z pewnością przyniosą dalszy rozwój regularnych wieczorów tematycznych oraz prawdopodobny powrót większych formatów znanych z poprzednich miesięcy działalności. Na liście pomysłów pojawiają się kolejne wydarzenia tworzone we współpracy z lokalnymi artystami, przedsiębiorstwami, a także powrót widowisk scenicznych, które wcześniej były rozpoznawalnym elementem La Cielo. [Lifeinvader] Aktywnie prowadzony fanpage La Cielo, w tym zapowiedzi wieczorów i wydarzeń, [Lifeinvader] Sound of La Cielo, lifestyloe'owa odsłona marki, [Lifeinvader] Podsumowanie Canvas of Hope osobistymi słowami Alejandro Mascarenas, [Lifeinvader] Ace West od Royal Geneve promuje Canvas of Hope [1, 2], [Lifeinvader[ Chloe Whitney od VOIX. promuje Canvas of Hope, [Lifeinvader] Cher Belair podsumowuje Canvas of Hope i zachęca do prowadzonej zbiórki, [Lifeinvader] Ezri Clark jako główny artysta wieczoru podsumowuje Canvas of Hope, [DAILY GLOBE] 394. Canvas of Hope udowodniło, że sztuka potrafi pomagać. Ponad 2,5 miliona dolarów dla Vinewood Hope Cancer Foundation, [Inne] Cher Belair promuje Canvas of Hope na swoim live, [Inne] Zbiórka internetowa na justhelp.com o nazwie Canvas of Hope prowadzona przez Cher Belair.

SIM Swapping: A Growing Problem in the United States SIM Swapping, określany również jako SIM Swap Fraud lub SIM Hijacking, jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń występujących obecnie w cyberprzestępczości. Atak ten polega na bezprawnym przejęciu numeru telefonu należącego do ofiary poprzez przypisanie go do nowej karty SIM lub eSIM kontrolowanej przez przestępcę. W przeciwieństwie do wielu innych cyberataków, celem nie jest włamanie do komputera czy złamanie zabezpieczeń systemów informatycznych, lecz uzyskanie kontroli nad numerem telefonu, który dla większości współczesnych usług internetowych stanowi jeden z najważniejszych elementów potwierdzania tożsamości użytkownika. W Stanach Zjednoczonych numer telefonu jest powszechnie wykorzystywany do odzyskiwania haseł, autoryzacji logowania oraz zatwierdzania transakcji finansowych, dlatego jego przejęcie może prowadzić do utraty kontroli nad wieloma kontami internetowymi. Federal Bureau of Investigation (FBI) od kilku lat zwraca uwagę na gwałtowny wzrost liczby tego typu przestępstw. Z danych Internet Crime Complaint Center (IC3) wynika, że liczba zgłoszeń związanych z SIM swappingiem wzrosła wielokrotnie wraz z rozwojem rynku kryptowalut oraz bankowości mobilnej. Szczególnie często ofiarami stają się osoby posiadające znaczne aktywa cyfrowe, przedsiębiorcy, inwestorzy oraz użytkownicy wykorzystujący wiadomości SMS jako podstawową metodę uwierzytelniania dwuskładnikowego. W wielu przypadkach przestępcy nie atakują bezpośrednio zabezpieczeń banków czy giełd kryptowalut, lecz wykorzystują fakt, że dostęp do numeru telefonu pozwala na przejęcie procesu odzyskiwania haseł i kodów autoryzacyjnych. Znaczenie numeru telefonu we współczesnym świecie cyfrowym stale rośnie. Dla większości użytkowników stanowi on główny identyfikator wykorzystywany przez banki, operatorów płatności, portale społecznościowe oraz dostawców poczty elektronicznej. Utrata kontroli nad numerem może skutkować utratą dostępu do poczty elektronicznej, kont bankowych, platform inwestycyjnych, portfeli kryptowalutowych, komunikatorów oraz profili w mediach społecznościowych. W praktyce oznacza to możliwość przejęcia całej cyfrowej tożsamości ofiary. Z tego powodu eksperci ds. cyberbezpieczeństwa uznają SIM swapping za zagrożenie wykraczające poza zwykłą kradzież danych, ponieważ jego konsekwencje obejmują zarówno straty finansowe, jak i kradzież tożsamości oraz naruszenie prywatności. Szczególnie niebezpieczny jest fakt, że skuteczność tego rodzaju ataków wynika przede wszystkim z wykorzystania inżynierii społecznej. FBI wskazuje, że cyberprzestępcy często koncentrują się na zdobywaniu informacji o swoich ofiarach poprzez ogólnodostępne źródła, wycieki danych oraz media społecznościowe. Im więcej informacji znajduje się publicznie o danej osobie, tym większe ryzyko, że zostaną one wykorzystane podczas prób podszywania się pod właściciela numeru telefonu. W ostatnich latach coraz większą rolę odgrywają również ogromne wycieki baz danych zawierające numery telefonów, adresy e-mail oraz inne informacje identyfikacyjne, które później trafiają do obiegu w środowisku cyberprzestępczym. Rosnąca popularność SIM swappingu doprowadziła do zwiększenia aktywności amerykańskich organów ścigania. Federal Bureau of Investigation, U.S. Department of Justice (DOJ), Federal Trade Commission (FTC) oraz Federal Communications Commission (FCC) regularnie publikują ostrzeżenia dotyczące tego zagrożenia i prowadzą postępowania przeciwko grupom odpowiedzialnym za kradzieże środków finansowych oraz przejmowanie kont internetowych. Jednocześnie operatorzy telefonii komórkowej wdrażają dodatkowe zabezpieczenia mające utrudnić nieuprawnione przenoszenie numerów telefonicznych, takie jak obowiązkowe kody PIN, dodatkowa weryfikacja tożsamości czy blokady zmian na koncie abonenta. Pomimo rozwoju metod ochrony SIM swapping pozostaje jednym z najistotniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa cyfrowego. Rozwój usług mobilnych, bankowości internetowej oraz rynku kryptowalut sprawia, że numer telefonu staje się coraz ważniejszym elementem tożsamości użytkownika. Z tego względu eksperci podkreślają, że ograniczenie ryzyka wymaga nie tylko stosowania nowoczesnych metod uwierzytelniania, lecz także zwiększania świadomości społecznej oraz ciągłego doskonalenia procedur bezpieczeństwa przez operatorów telekomunikacyjnych i instytucje finansowe. Jedną z najgłośniejszych spraw związanych z cyberprzestępczością i kradzieżą kryptowalut w historii Stanów Zjednoczonych jest śledztwo prowadzone przeciwko Malone Lam, Jeandiel Serrano oraz Veer Chetal. Według ustaleń DOJ oraz FBI grupa miała dopuścić się jednej z największych pojedynczych kradzieży kryptowalut od osoby prywatnej na terenie USA. Ofiarą był inwestor z Waszyngtonu posiadający znaczne zasoby Bitcoinów zgromadzone od początków istnienia kryptowalut. W sierpniu 2024 roku sprawcy mieli doprowadzić do przejęcia ponad 4 100 Bitcoinów, których wartość w chwili kradzieży przekraczała 230 milionów dolarów amerykańskich, a według późniejszych wycen rynkowych przekroczyła nawet 245 milionów dolarów. Była to jedna z największych znanych kradzieży kryptowalut dokonanych na szkodę pojedynczej osoby. Śledczy wskazali, że kluczową rolę odegrały techniki social engineering, czyli manipulacja psychologiczna mająca na celu skłonienie ofiary do wykonania działań umożliwiających przejęcie dostępu do jej aktywów cyfrowych. W późniejszym akcie oskarżenia DOJ określił grupę jako część szerszej zorganizowanej struktury przestępczej zajmującej się kradzieżami kryptowalut, praniem pieniędzy oraz innymi przestępstwami finansowymi. Według śledczych członkowie organizacji pełnili różne role, obejmujące wyszukiwanie potencjalnych ofiar, prowadzenie rozmów z wykorzystaniem inżynierii społecznej, pranie skradzionych środków oraz zarządzanie przepływem kryptowalut. Po dokonaniu kradzieży znaczna część pieniędzy została wydana na luksusowy styl życia obejmujący egzotyczne samochody, biżuterię, markową odzież, prywatne odrzutowce, wynajem ekskluzywnych rezydencji oraz wielotysięczne wydatki w klubach nocnych w Miami i Los Angeles. W toku śledztwa DOJ, FBI oraz IRS Criminal Investigation (IRS-CI) zabezpieczyły znaczną ilość majątku pochodzącego z przestępstwa oraz postawiły podejrzanym zarzuty obejmujące między innymi wire fraud conspiracy, money laundering conspiracy oraz - w rozszerzonym akcie oskarżenia - udział w organizacji przestępczej objętej przepisami RICO (Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act). Sprawa ta jest obecnie uznawana za jeden z najważniejszych przykładów współczesnej cyberprzestępczości finansowej w Stanach Zjednoczonych i pokazuje, że największe zagrożenie dla posiadaczy aktywów cyfrowych coraz częściej wynika z manipulacji człowiekiem, a nie z przełamywania zabezpieczeń technicznych.

Cześ. To ja, spark. Witam się tu, bo @maybeimtheissue zaczął wyzywać od cienkich bolków.

Młoda Banda '17 (MB'17) jest jedną z młodszych grup funkcjonujących w środowisku kibicowskim Pogoni Szczecin. Sama nazwa wskazuje na rok 2017, który powszechnie uznawany jest za moment jej powstania. Grupa została utworzona przez młode pokolenie kibiców identyfikujących się z Pogonią Szczecin oraz wieloletnią tradycją ruchu kibicowskiego Dumy Pomorza. Nie stanowi oficjalnej struktury klubu piłkarskiego, lecz działa jako niezależna grupa kibicowska związana z trybunami oraz środowiskiem fanatyków Pogoni. Publicznie dostępne informacje na temat jej organizacji są ograniczone, jednak obecność grupy od kilku lat widoczna jest podczas meczów domowych i wyjazdowych poprzez własne oznaczenia, flagi oraz aktywny udział w dopingu. Powstanie MB'17 wpisuje się w naturalny proces zmian pokoleniowych, jaki od dziesięcioleci zachodzi w środowiskach kibicowskich. Ruch fanów Pogoni Szczecin rozwija się nieprzerwanie od lat siedemdziesiątych XX wieku, kiedy wokół klubu zaczęły formować się pierwsze zorganizowane grupy kibiców. Z biegiem lat środowisko przechodziło kolejne etapy rozwoju – od pierwszych szalikowców, przez rozwój ruchu ultras i grup wyjazdowych, aż po współczesne pokolenie młodych fanatyków, które przejęło odpowiedzialność za podtrzymywanie atmosfery na stadionie oraz kontynuowanie wieloletnich tradycji kibicowskich Pogoni Szczecin. MB'17 skupia przede wszystkim młodych sympatyków Pogoni, którzy od najmłodszych lat wychowywali się w otoczeniu granatowo-bordowych barw. Dla wielu z nich pierwszym kontaktem z ruchem kibicowskim były wspólne wyjścia na stadion z rodziną lub starszymi kolegami, dzięki czemu z czasem zaczęli aktywnie angażować się w życie trybun. Grupa identyfikuje się z wartościami charakterystycznymi dla środowiska fanatyków Pogoni – przywiązaniem do barw klubowych, lojalnością wobec własnego środowiska oraz aktywnym uczestnictwem w dopingu niezależnie od wyników osiąganych przez drużynę. Członkowie MB'17 uczestniczą w przygotowywaniu opraw meczowych, rozwieszaniu flag oraz organizacji dopingu podczas spotkań rozgrywanych na Stadionie Miejskim im. Floriana Krygiera w Szczecinie. Grupa jest również obecna podczas wyjazdów za Pogonią, traktując wspieranie drużyny poza własnym stadionem jako jeden z podstawowych elementów kultury kibicowskiej. Charakterystycznym elementem pozostaje oznaczenie "MB'17", pojawiające się na flagach i innych materiałach prezentowanych na trybunach. Funkcjonowanie MB'17 odbywa się w ramach szerokiego środowiska kibicowskiego Pogoni Szczecin, które przez dziesięciolecia wypracowało własne tradycje, zwyczaje oraz rozpoznawalną w Polsce kulturę ultras. Historia kibiców Pogoni obejmuje zarówno okres największej popularności klubu w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, jak i trudne lata odbudowy klubu po kryzysie początku XXI wieku, kiedy to środowisko kibicowskie odegrało istotną rolę w zachowaniu tożsamości Pogoni Szczecin. MB'17 reprezentuje pokolenie wychowane już po tych wydarzeniach, kontynuujące dorobek wcześniejszych generacji fanów. Mimo stosunkowo krótkiego okresu działalności na tle wieloletniej historii ruchu kibicowskiego Pogoni Szczecin, MB'17 stała się rozpoznawalnym elementem granatowo-bordowego środowiska. Grupa pozostaje jednym z symboli młodego pokolenia kibiców, które aktywnie uczestniczy w życiu trybun, wspiera drużynę podczas spotkań ligowych, pucharowych i wyjazdowych oraz kontynuuje tradycje budowane przez wcześniejsze pokolenia fanów Dumy Pomorza. Jej działalność koncentruje się wokół obecności na stadionie, wspierania Pogoni Szczecin i podtrzymywania kultury kibicowskiej związanej z klubem.

Brudna forsa to coś, co ludzie kochają. Jak każda kochanka, prędzej czy później przynosi jednak problemy. Szacuje się, że każdego roku w Stanach Zjednoczonych pierze się od kilkuset do nawet ponad 300 miliardów dolarów pochodzących z przestępstw. Przestępczy obrót gotówkowy napędzany jest głównie przez handel narkotykami, cyberprzestępczość i oszustwa. W każdej dziedzinie prędzej czy później pojawiają się problemy. Ktoś nie oddaje forsy na czas, ktoś przećpał towar który miał sprzedać, a komuś innemu miłość życia przyprawia rogi. Większość ludzi z tej strony miasta bierze sprawy w swoje ręce, ale nie wszyscy. To właśnie ta garstka znajduje rozwiązanie u cyngli, którzy za odpowiednią cyfrę załatwią to i tamto. Ludzka psychika ma swoje granice. Wie o tym każdy, kto poświęcił choć chwilę na analizę świata przestępczości. Każde przestępstwo i każda zbrodnia zostawiają ślad na psychice. Nie wszyscy jednak myślą o konsekwencjach. Wydaje im się że ich to nie dotknie. Może nie od razu, ale długofalowo taki styl życia niesie za sobą ogromne konsekwencje. Najczęściej to dzieciństwo wyznacza drogę, którą człowiek podąża przez resztę życia. Ludzie wychowani od najmłodszych lat wśród alkoholu, narkotyków, przemocy i nienawiści często znają tylko jedną drogę do sukcesu, bezwzględna przemoc. Skoro otoczenie potrafi zmienić dorosłego człowieka, to tym bardziej wpływa na dziecko dorastające w takim szambie. Od najmłodszych lat uczą się samosądów, tłumienia emocji i rozwiązywania problemów siłą. Efekty widać już we wczesnej dorosłości. Statystyki są bezwzględne; najwyższy odsetek sprawców zabójstw przypada na osoby w wieku 20–24 lat, a zaraz za nimi znajdują się sprawcy w wieku 18–19 lat. To tylko pokazuje, jak szybko chaos dzieciństwa potrafi ukształtować przyszłych morderców. To właśnie w Davis coraz częściej przewija się oferta "Sparky" motocyklisty spod ręki Malvados MC. Podobno nie jest najdroższy, ale robotę wykonuje jak profesjonalista. Krążą o nim dziwne pogłoski. Jedno o nim jest pewne, psychicznie nie jest do końca stabilny. Gębę ma wypaćkaną tuszem, a usta wiecznie pokrywają opryszczki. Nie oszczędza ani nosa, ani żył. Lubi solidnie przyćpać, a jego przepalone styki od dawna wołają o pomstę do nieba. Plotki głoszą nawet, że jest wybrykiem kazirodztwa, ale nikt nigdy tego nie udowodnił. Prawda jest też taka, że mało kto odważył się go o to zapytać. Jednego nie można mu odmówić wykonuje robotę bez zbędnych pytań. Nie interesuje go, kto jest celem, co zrobił ani dlaczego ma zginąć. Liczy się tylko to, że forsę dostał z góry. Wielu uważa, że przekazanie mu pieniędzy to najpewniejsza inwestycja, jakiej mogą dokonać. Sam mówi o sobie, że jest dziełem diabła zesłanym na ziemię, by skazywać grzeszników za winy z poprzedniego życia. Czy to prawda, czy efekt przepalonego łba i narkotyków, nikt nie zamierza sprawdzać. Lepiej z nim za dużo nie gadać...

Operacja "Power Outage" została przeprowadzona w lutym 2011 roku przez specjalną jednostkę ds. przestępczości eurazjatyckiej (Eurasian Organized Crime Task Force) w której skład wchodziło m.in FBI, Secret Service oraz lokalna LAPD. Celem tej akcji było bezpośrednie uderzenie w potężną strukturę gangu Armenian Power, który zaczynał w latach 80's jako uliczny gang imigrantów w East Hollywood, a z czasem przekształcił się w międzynarodową siatkę przestępczą powiązaną z rosyjską mafią. W masowej obławie wzięło udział ponad dziewięćset funkcjonariuszy. Postawiono zarzuty blisko stu osobom pacyfikując kierownictwo gangu. Członkowie grupy odpowiedzieli za ogromne wyłudzenia finansowe w tym kradzieże tożsamości, instalowanie skimmerów w bankomatach ATM/terminalach sklepowych, handel narkotykami, wymuszenia oraz porwania. Walka służb z tym środowiskiem w Kalifornii trwa nieprzerwanie - w maju 2025 roku miała miejsce kolejna głośna, wieloagencyjna akcja koordynowana przez ICE i FBI, wymierzająca w rywalizujące ze sobą syndykaty armeńskich liderów, które zajmowały się między innymi kradzieżami transportów e-commerce oraz próbami zabójstw. - LITTLE ARMENIA/SPANISH AVENUE To, co dziś rozumiane jest pod pojęciem Little Armenia, ukształtowało się na przełomie lat 70. i 80. Był to czas potężnych wstrząsów geopolitycznych na Bliskim Wschodzie i w Europie Wschodniej. Do East Hollywood napłynęły wtedy masowe fale migrantów z Libanu i Iranu. Wojna domowa zmusiły tamtejsze, niezwykle zamożne i wykształcone jednostki do ucieczki. Gwałtowny napływ tak dużej liczby ludzi w krótkim czasie przyniósł wyzwania integracyjno-adaptacyjne. Imigranci Armenii, często nieznający języka angielskiego zderzyli się z brutalną rzeczywistością ubogich rejonów Hollywood. To właśnie w tym okresie napięć społecznych narodziło się Armenian Power. Dla większości młodzieży była to brutalna próba adaptacji i ochrony własnego terytorium. Z perspektywy całej społeczności był to jednak margines społeczny - zdecydowana większość Ormian koncentrowała się na ciężkiej pracy, edukacji dzieci i budowanie "złotego środka". W ciągu niespełna dwóch dekad Hollywood zapełniło się ormiańskimi aptekami, warsztatami samochodowymi i agencjami nieruchomości. Język ormiański stał się głównym językiem słyszanym na ulicach takich jak Sunset Boulevard czy Santa Monica Boulevard. Przełomowym momentem była data 6 października 2000 roku. To wtedy dzięki wysiłkom lokalnych liderów i organizacji takich jak ANCA, Rada Miasta Los Angeles oficjalnie nazwała ten rejon Little Armenia. Był to hołd dla wkładu Ormian w rozwój miasta. Dzielnica stała się wtedy sercem kulturowym diaspory. - HYE MAFIA/MOB Armenian Power 13 to organizacja przestępcza z Los Angeles, która przeszła unikalną ewolucję: od klasycznego gangu ulicznego broniącego imigrantów do wysoce wyspecjalizowanej, międzynarodowej struktury mafijnej. Grupa powstała pod koniec lat 80. XX wieku. W tym czasie do East Hollywood napłynęła fala imigrantów z Armenii. Młodzi Ormianie padali ofiarą dominujących w tej okolicy znacznie większych latynoskich gangów. AP-13 pierwotnie powstało jako sojusz obronny mający chronić ormiańską społeczność. Z czasem grupa zaczęła przejmować lokalne terytoria i sama zajęła się wymuszeniami oraz zastrzaszeniem. Idealnym ruchem upewniającym Armenian Power w swoich przestępczych działaniach było związanie się z La eMe czyli meksykańską mafią. Skutkiem tej "współpracy" jest liczba 13, pod którą członkowie działają po dziś dzień. Latynoskie gangi w zamian za dzielenie się zyskami z nielegalnych interesów i pośrednictwo w handlu narkotykami gwarantują ormiańskim przestępcom ochronę za więziennymi murami. Przez ten sojusz wielu młodszych członków AP13 przejęło styl bycia, ubiór oraz kulturę tatuaży od gangów latynoskich. Najbardziej wyróżniającym elementem struktury przestępczej Armenian Power jest przejście w stronę przestępczości tzw. białych kołnierzyków (White collars). Federalne śledztwa wykazały, że AP13 to potężna machina finansowa w której końca nie widać. Specjalizują się w kradzieżach tożsamości, oszustwach bankowych na dużą skalę i szeroko przez wszystkich postrzeganym skimmingu. Głośnym echem odbiła się sprawa zainstalowania nakładek na terminale płatnicze w sieci sklepów 99 Cents Only w południowej Kalifornii, co pozwoliło im ukraść ponad 2 miliony dolarów z kont zwykłych klientów. AP DANGER, AP GHOST, AP SOUL - axpers One of the most popular words in gang slang. In Armenian, it literally means "brother." It is used both as a friendly greeting and as an expression of loyalty within the organization's structure. Aharon Yerevanian, Vahan Ghukasyan, Sarkis Galstanyan to reprezentanci drugiej generacji armenian-americans urodzeni i wychowani na Little Armenia. Sprawiają wrażenie drobnych przestępców, którzy głęboko zakorzenili się w Armenian Power zaraz po swoich put-in. Swoją przestępczą karierę uliczną zaczęli od zastraszeń i wymuszeń od lokalnych przedsiębiorców na East Hollywood. Sprawnie łączyli to z handlem narkotykami na boku, rozprzestrzenianiem hodowli marihuany po wielu mieszkaniach lub garażach. Kluczowym momentem w ich przestępczej karierze były wyroki z 2011 roku, w których wielu ich "większych ziomków" straciło znaczące wpływy. Od tego momentu trójka młodych Ormian musiała wziąć sprawy w swoje ręce i podziałać w kierunku swojego "złotego środka" pośród wydarzeń związanych z operacją Power Outage.

** Kolejny snippet nadchodzącego numeru **

Siema, Maybeimtheissue, albo Fafiś - jak kto woli; lubie kotki, czadowe są

THE LIFE OF AP JUDE (KOLTEN ISRAYELYAN)

Działaj.

Cichy zabójca Amerykańskiego snu Żebyście mieli jasność - nie mówimy tu o jakiejś małej, osiedlowej gierce. Nielegalny obrót kasą, lichwa i wymuszenia to jeden z największych, najbardziej jadowitych nowotworów w całych Stanach Zjednoczonych, a Los Angeles jest jego pieprzonym sercem. Według statystyk federalnych, co roku ten proceder wysysa z ludzi miliardy dolarów, a skala jest tak ogromna, że co trzecia osoba żyjąca na marginesie społecznym w L.A w pewnym momencie wpada w sidła lewych pożyczek. Ludzie myślą, że najwięcej trupów na ulicach pada przez wojny gangów albo przedawkowania. Gówno prawda. Setki, jeśli nie tysiące ludzi w samej Kalifornii umierają co roku przez długi u lokalnych zakapiorów. Tylko o tym się głośno nie mówi, bo te zgony są ciche. Jedni dostają kulkę w potylicę w ślepej uliczce, drudzy przypadkowo wypadają z okien swoich zadłużonych moteli, a jeszcze inni – psychicznie zaszczuci, z pistoletem przystawionym do skroni przez bandziorów – sami zakładają sobie pętlę na szyję w piwnicach, bo nie widzą innego wyjścia. Samobójstwa z powodu długów u gangsterów to na przedmieściach potworna, ukrywana plaga. Kiedy oficjalny system bankowy odcina cię od gotówki, stajesz się zwierzyną łowną. W samych Stanach szacuje się, że setki tysięcy małych przedsiębiorców, hazardzistów i zwykłych zdesperowanych ludzi co miesiąc oddaje swoje ostatnie centy, żeby tylko opłacić pieprzony vig. To kurewsko gigantyczny, krwawy biznes zbudowany na ludzkiej bezsilności. Ktoś, kto raz wejdzie w ten układ, rzadko z niego wychodzi żywy. Albo płacisz do końca życia, albo ulica sama wystawi ci rachunek. Jeśli myślicie, że zorganizowana grupa zarabia tylko na koksie, to gówno wiecie o ulicy. Federalne psy co roku wypuszczają raporty, z których jasno wynika jedno: dawanie kasy na procent i ściąganie długów to dla nas najpewniejszy, stały dopływ żywej gotówki. Banki mają wyjebane na ludzi z marginesu, hazardzistów czy typów z nasraną kartoteką w sądzie. I tu wchodzimy my. Cały ten loansharking, czyli osiedlowa lichwa, nie potrzebuje krawatów ani skomplikowanych papierów. Tutaj liczy się tylko prosta psychologia: strach, bezwyjściowość i fakt, że mamy nad gościem brutalną przewagę fizyczną. Nikt nie zaczyna od razu od łamania rąk. Najpierw zgrywasz dobrego wujka. Przychodzi do ciebie typ w potrzebie, a ty dajesz mu szybką kapuchę do łapy, bez zbędnych pytań. Zastawem jest jego słowo, fura, albo knajpa, którą prowadzi. Pułapka zatrzaskuje się, kiedy mija termin pierwszej spłaty odsetek - na ulicy mówimy na to vig albo juice. Procent u nas rośnie tak szybko, że głowa mała, potrafi skoczyć o kilkadziesiąt procent w zaledwie tydzień. Jak frajer traci płynność i nie ma z czego oddać, jego dług staje się dla nas towarem, a on sam - dożywotnią dojną krową albo darmową ciotą. W Los Santos popyt na lewą gotówkę nigdy się nie kończy. Tutaj każdy chce żyć ponad stan, a połowa miasta ma poprzepalane styki od hazardu. Kto od nas pożycza? Wszyscy. Uzależnieni od kości kolesie z podziemia, drobni dilerzy, którym psy zawinęły towar i muszą pilnie spłacić hurtownika, a nawet właściciele legalnych, ale ledwo przędących biznesów, mechanicy, kucharze czy menedżerowie klubów z Vinewood. Jak typ przestaje płacić, na jego kwadrat wjeżdża nasza ekipa od brudnej roboty. Ściąganie długu to nie jest chaos, to ma swoje etapy. Najpierw siadamy mu na banię - niespodziewane wizyty w robocie, głuche telefony o trzeciej nad ranem i delikatne podjazdy pod jego rodzinę. Jak gość dalej struga kozaka, zaczyna się prawdziwa jazdaa; demolka lokalu, wjazd na chatę i solidny wpierdol. Czyścimy mu kasy fiskalne, przepisujemy na siebie dokumenty od jego fury albo zmuszamy go, żeby odpracował dług jako darmowy kurier. Tacy ludzie są idealni, żeby trzymać u nich w piwnicy od chuja syfu, albo robić z ich warsztatów bezpieczne dziuple na kradzione fury. Zwykłe ściąganie kasy z jednego frajera błyskawicznie ewoluuje w protection racket, czyli klasyczny haracz za święty spokój. Kiedy okoliczne biznesy widzą, co robimy z dłużnikami, strach robi swoje. Wykorzystujemy to i narzucamy stały, comiesięczny abonament wszystkim prywaciarzom na naszym terenie. W tym układzie pojęcie długu się zaciera - płacisz nam po prostu za to, żebyśmy sami cię nie odwiedzili. Osiedlowe sklepy, podziemne jaskinie hazardu, prostytutki stojące przy drodze - każdy musi odpalić dolę za ochronę.

Written by Lukas Wright - Daily Globe 13/07/2026 W niedzielny wieczór we wnętrzu La Cielo goście uczestniczyli w kameralnym wydarzeniu Canvas of Hope, którego celem było wsparcie działalności Vinewood Hope Cancer Foundation. Pomysłodawczynią inicjatywy był Ezri Clark, który przygotował autorską wystawę obrazów zatytułowaną "Interpretacje ludzkich pragnień". Pięć prac przedstawiało różne oblicza ludzkich dążeń - od miłości, przez władzę i bogactwo, aż po nieśmiertelność oraz piękno. Każdy obraz został opatrzony krótkim komentarzem autora, wyjaśniającym jego przesłanie. Kulminacyjnym momentem wieczoru była aukcja charytatywna. Pod młotek trafił obraz przedstawiający modelkę Cher Belair, zatytułowany "Piękno". Dzieło ukazywało modelkę jako osobę świadomie kreującą własny wizerunek, jednocześnie zwracając uwagę na to, jak piękno bywa oceniane, wystawiane na pokaz i - dosłownie tego wieczoru - wyceniane. W wydarzenie zaangażowali się również partnerzy. Royal Geneve przekazało na licytację luksusowy zegarek Richard Mille RM 67-01 Black Gold, natomiast Auto Exotic wystawiło samochód Lampadati Casco. Najwyższe kwoty osiągnęły: - obraz "Piękno" przedstawiający Cher Belair - 230 000 dolarów, - zegarek Richard Mille RM 67-01 Black Gold - 427 000 dolarów, - Lampadati Casco - 710 000 dolarów. Po doliczeniu dobrowolnych datków uczestników oraz wsparcia ze strony La Cielo, łączna kwota przekazana na rzecz Vinewood Hope Cancer Foundation wyniosła 2 500 000 dolarów! Po wydarzeniu głos zabrał również właściciel La Cielo Alejandro Mascarenas. W swoim wpisie zwrócił uwagę, że choć część gości przyszła głównie po to, by spędzić wieczór w lokalu, nie zabrakło osób, które z zainteresowaniem słuchały opowieści o obrazach i chętnie włączyły się w licytację. To właśnie dzięki nim oraz wszystkim darczyńcom udało się zebrać imponującą kwotę na rzecz Vinewood Hope Cancer Foundation. Na tym pomoc się jednak nie kończy. Osoby, które nie mogły pojawić się na wydarzeniu i chciałyby wesprzeć inicjatywę, mają taką możliwość. Zbiórka pozostaje otwarta do 20 lipca, do godziny 00:00. Szczegóły oraz link do zbiórki dostępne są poniżej:

Biała nacja ludzi, tworzących gangi uliczne i więzienne o charakterze białej supremacji doprowadziła do stworzenia niebezpiecznego systemu przestępczego, bliżej znanemu nam jako imperium przestępcze, obejmuje one obszar wszystkich więzień stanowych w Kalifornii i wszystkie więzienia hrabstw. Dzięki braterstwu i lojalności, najstarszy i najsilniejszy gang więzienny - Aryan Brotherhood jest w stanie regulować stosunki między gangami białej supremacji do takiego stopnia, żeby wstrzymać ich działania. Dzieje się to dzięki wsparciu finansowym - "bezpieczeństwo przychodzi z ceną". Tym sposobem każdy gang wchodzący w koalicje z "The Brand" (Aryan Brotherhood), musiał w pełni oddać siebie i swój oddział w ręce Aryan Brotherhood, tym samym oddając klucze do sposobu zarządzania gangiem, co oznaczało brakiem głosu sprzeciwu ze strony osób zainteresowanych - wejściem w koalicje z Aryan Brotherhood. Sama liczba gangsterów jest znikoma, w więzieniach hrabstwa jest niemal, że zerowa. Jeśli jednak taka osoba przebywa w county jail, poddana jest specjalnemu programowi oddzielenia od generalnej populacji SZCZEGÓLNIE w więzieniu hrabstwa, w którym każdy zarejestrowany członek gangu poddany jest administracyjnej segregacji. Drugie miejsce odbywania kary więziennej - State Prison (w którym populacja bractwa szacowana jest na około 1%). Miejsce przygotowane dla osób niebezpiecznych, w stanie San Andreas posiadające pięć stopni bezpieczeństwa, w którym piątym stopniem jest SHU. "Więzienie w środku więzienia" jak zwykło się mówić, jest miejscem przebywania najniebezpieczniejszych więźniów, między innymi właśnie członków AB, którzy poddani są tam 23/24 lockdown, oznaczające przebywanie 23 godziny w celi z współwięźniem z przysługującym godzinnym wyjściem na strzeżony wybieg w pojedynkę, lub wyjście na box - klatki, w której mogą porozumiewać się z więźniami z tego samego poziomu. Znani są też z prowadzenia osobiście, w mniejszym stopniu działalności na wolności. Wybierani są do tego osadzeni, którym kończy się czas pobytu, lub mają możliwość ubiegania się o zwolnienie warunkowe. Wysyłani są na ulice jeszcze bez "łatki" - tatuażu koniczyny potwierdzającego członkostwo w gangu, z różnych powodów. Może to być zlecenie zabójstwa, przypilnowania jednego z biznesów AB, lub prowadzenie własnych, oczywiście płacąc podatek bractwu. Gang znany jest ze swojej brutalności, bezwzględności i sprytu. Tego samego szuka w swoich ludziach, członkami zostają ludzie, którzy, gdyby nie więzienie, ze swoją inteligencją mogli by prowadzić prosperującą firmę. Nauka w bractwie odróżnia się mocno od innych gangów białej supremacji. Członkowie w swej nauce zahaczają o filozofię i taktyki wojny azjatyckich mistrzów, robiąc z siebie oddane maszyny do zabijania. Na początku lat 80. administracja więzień w San Andreas zintensyfikowała działania przeciwko Aryjskiemu Bractwu (Aryan Brotherhood). Rozpoczęto ścisły nadzór nad organizacją oraz izolowanie jej liderów i najbardziej wpływowych członków w jednostkach SHU (Secure Housing Unit) – blokach o zaostrzonym rygorze przeznaczonych dla szczególnie niebezpiecznych i zorganizowanych grup przestępczych. Trafiając do SHU, członkowie Aryjskiego Bractwa tracili dostęp do spacerniaków i bloków ogólnej populacji, gdzie prowadzili większość swojej działalności. Aby utrzymać swoje wpływy, postanowili wykorzystać młodzieżowe gangi skinheadów/peckerwoodów działające zarówno w więzieniach, jak i na ulicy. John „Youngster” Stinson, będący członkiem Aryjskiego Bractwa, po wyjściu na wolność zaczął werbować młodych białych przestępców opuszczających system San Andreas Youth Authority, którzy byli związani z kulturą lowriderów, graffiti oraz surfingu. Utworzona przez niego grupa otrzymała nazwę Nazi Lowriders (NLR), nazywaną również po prostu The Ride. Organizacja została stworzona po to, aby wykonywać zadania, których członkowie Aryjskiego Bractwa nie mogli realizować osobiście z powodu izolacji za murami. W ten sposób Nazi Lowriders stali się zapleczem operacyjnym i pomocniczym skrzydłem Bractwa. Do połowy lat 90. Nazi Lowriders liczyli około 1000 aktywnych członków na wolności oraz około 1500 osadzonych w amerykańskich zakładach karnych, dzięki czemu wykształcili własną tożsamość i stali się odrębnym gangiem, zachowując jednocześnie status protegowanych Aryjskiego Bractwa oraz bliskie powiązania z organizacją. Tak szybki rozwój był możliwy między innymi dlatego, że do gangu przyjmowano nie tylko białych Amerykanów, ale również Latynosów, których łączyła nienawiść wobec Afroamerykanów oraz chęć uczestniczenia w przestępczości i przemocy na tle rasowym w środowisku więziennym. 28 stycznia 1999 roku SADCR oficjalnie uznało Nazi Lowriders za gang więzienny. Decyzja ta umożliwiła wdrożenie znacznie ostrzejszych działań wobec jego członków przebywających w blokach ogólnej populacji. W rezultacie niemal wszyscy członkowie NLR trafili do systemu SHU razem ze swoimi zwierzchnikami z Aryjskiego Bractwa. Miało to bardzo negatywny wpływ na funkcjonowanie organizacji, ponieważ jej członkowie utracili możliwość wykonywania zadań powierzanych przez Aryjskie Bractwo. Obecnie Nazi Lowriders utracili znaczną część swoich dawnych wpływów. Przyczyniły się do tego masowe przeniesienia do SHU, oficjalny zakaz wydany przez Aryjskie Bractwo dotyczący przyjmowania Latynosów do gangu oraz gwałtowny rozwój PEN1. W efekcie NLR nie odgrywa już tak istotnej roli jak w przeszłości.

** Casa Mascarenas założone i prowadzone przez Alejandro Mascarenas otworzyło stronę internetową. Strona została przygotowana w minimalistycznym stylu, utrzymując klimat tworzonej marki. Na stronie głównej można sprawdzić podstawowe informacje o firmie oraz sprawdzić dokładny adres Casa Mascarenas Boutique, w którym można nabyć produkty po ówczesnym umówieniu się na wizytę. Formularz kontaktowy odsyła na e-maila firmy, albo bezpośrednio na Lifeinvader właściciela marki. Zakładka produktów widnieje z wielkim napisem 'soon'. **

Witam, dzień dobry. Z tej strony KirbY. lub jak kto woli KonraD., a na dole to ja.

**Trzynastego lipca, na tydzień przed obchodami dla rodzimych Słowian 'Święta Peruna' pojawia się produkcja od Suzanny pozostająca zgodna z jej folk-metalową ścieżką jaką obrała. Z szacunku dla rodzimego, neopogańskiego święta przypadającego lada moment produkcja jest zachowana w języku rosyjskim podkreślając wartość kultury, i korzeni artystki jakie szerzy nieustannie w swojej działalności podczas życia na obczyźnie. Песнь Перуна w wolnym tłumaczeniu najczęściej oznacza po prostu 'pieśń o Perunie' i tak też pokazują generowane automatycznie w tłumaczeniu napisy - całokształt utworu opiera się na rytualnych modłach, i życzeniach składanych do jednego z najważniejszych bóstw Słowiańskich - ojca wojowników, siły, porządku, odwiecznego rywala Welesa. Nagranie pozostaje jakości studyjnej, na potrzeby tego specjalnie (mimo nabytych umiejętności podczas uczęszczania na ULSA) została zaangażowana popularna producentka Laila Aguirre @STRXRD, w creditsach przewija się również taka postać jak Mia Nightbourne @SarneK której przypisano solówki, oraz dwie z trzech gitar - za resztę instrumentalu odpowiadała wraz z wokalem Suzy i mniej znani, podnajęci artyści. Utwór pomijając swój charakter rytualny może być gratką dla słuchaczy Suzy, przypominając sobą jej początki i to na czym właściwie zbudowała całą swoją otoczkę - folklor, wierzenia i tradycje przodków. Do produkcji załączono prosty klip, który zawiera nie tylko elementy obrzędów rytualnych, ale chociażby nawiązania niektórymi scenami do wybranych funkcji Peruna, czy jego romansu z Mokosz jaką podają niektóre współczesne interpretacje mitologii Słowian. Produkcja w trosce o zachowanie jej na kanałach niektóre sceny unowocześniła, jednocześnie potwierdza powrót Suzy do częstszej aktywności artystycznej, pozostawiając nie tylko kolejną część jej kultury dla słuchaczy ale i przedstawiając jej wyćwiczone, nabyte podczas przerwy umiejętności wokalne które przełożą się najpewniej częściej w kolejnych wydaniach. ** -> Rozgrywka i inne screeny -> Reklama -> Wydatki -> Dane postaci

Elegancki jest, jeszcze mam takiego turboptysia

nikogo nie wyzywam.....ale szacunek za kitka

Pewnie, działajcie.

**Lokal odnotował systematyczny wzrost liczby stałych klientów, co świadczy o rosnącym zaufaniu do oferowanych usług oraz wysokiej jakości obsługi. Jednocześnie zauważalny jest wzrost popularności lokalu, przejawiający się większym zainteresowaniem nowych gości oraz częstszymi rekomendacjami. Budowanie pozytywnego wizerunku i utrzymywanie wysokiego standardu obsługi przyczyniają się do umacniania pozycji lokalu na rynku oraz zwiększania lojalności klientów. Lokal został delikatnie powiększony oraz lepiej udekorowany, tak aby tłumy nie były mu straszne.**

LOS ANGELES — The Los Angeles Police Department (LAPD) has issued a public safety advisory following a concerning spike in blade-related violence outside nightclubs in Hollywood and Downtown Los Angeles (DTLA). According to recent crime statistics, physical altercations inside crowded venues are increasingly spilling out onto the sidewalks at closing time (around 2:00 AM), with suspects escalating fistfights into deadly knife attacks. Law enforcement officials note that these incidents are rarely premeditated; instead, they are usually fueled by heavy alcohol consumption, ego, and spontaneous disputes over entry lines or personal interactions inside the clubs.

nawzajem

Materiały: - GrimGrinch - Hopout Featy: