Znajdź zawartość

OOC:

IIINFORMACJE O WARSZTACIEII Renegade's Forge powstało w 2026 roku, w samym sercu Sandy Shores na zgliszczach starego, zapomnianego złomowiska, gdzie kiedyś rdzewiały porzucone maszyny, a dziś znów słychać dźwięk pracujących narzędzi i ryczących silników. Za kuźnią stoi Tyler „Preacher” Turner, człowiek, który niejedno widział i niejedno naprawił. Po przyjeździe do Blaine County szybko zrozumiał, że to miejsce żyje na pół gwizdka. Motocykle jeżdżą dzięki drutowi i taśmie, a samochody bardziej przypominają wraki niż sprawne maszyny. Jedyny porządny warsztat znajdował się daleko, w Paleto Bay, a reszta? Cisza. Opuszczone budynki i puste podnośniki, które dawno przestały służyć komukolwiek. Z doświadczeniem wyniesionym z prowadzenia warsztatu dla swojego oddziału w San Antonio, wspierany przez braci z Vandals MC, postanowił tchnąć życie w to, co inni spisali na straty. Tak narodziło się Renegade's Forge, nie tylko warsztat, ale miejsce, gdzie stal spotyka ogień, a maszyny dostają drugą szansę. To tutaj mieszkańcy Blaine County mogą liczyć na coś więcej niż szybką naprawę. Renegade's Forge to pomoc na drodze, wsparcie w kryzysie i przestrzeń, gdzie każdy, kto przyjedzie z problemem, wyjedzie z rozwiązaniem. Niezależnie od tego, czy chodzi o zajechany silnik, rozbity motocykl czy sprzęt, bez którego nie przeżyjesz na pustyni. IIPROFIL DZIAŁANIAII Warsztat został stworzony pod lokalną społeczność oraz zapotrzebowania bractwa, docelowo obejmuje on Motocykle, Klasyczne Muscle Car'y, pojazdy Offroadowe/ SUV, sporadycznie Vany/Pickupy i sedany. Celując w zapotrzebowania różnorodnej społeczności na pustyni Grand Senora. Użytkowe maszyny potrzebne do przeżycia w okolicy, pickupy i terenówki lokalnych rednecków ale także bardziej wyrachowanych fanów klasycznej motoryzacji oraz coraz liczniejszych motocyklistów w okolicy. Warsztat docelowo ma także zapewniać pełną pomoc drogową. IILOKALIZACJAII Mountain View Drive, Sandy Shores IIOOCII

Imię i nazwisko: Eduardo Salazar Stan/kraj pochodzenia: San Andreas, Meksyk Data urodzenia: 06.01.1991 Eduardo Salazar, latynoski motocyklista z USA, osiedlił się w Sandy Shores, małym miasteczku otoczonym pustynią Grand Senora. Po latach podróży postanowił znaleźć miejsce, gdzie mógłby się osiedlić i jednocześnie cieszyć się wolnością na dwóch kółkach. Sandy Shores, z jego surowym pięknem i bliskością do przygód, okazało się idealne. Eduardo był dość okazałej postury, co w dużej mierze wynikało z jego miłości do fast foodów. Miejscowe bary serwowały najlepsze burgery i frytki, a on często zasiadał tam z przyjaciółmi z klubu Vandals, delektując się jedzeniem i relaksując przy dymku zioła po długiej przejażdżce. Wkrótce po przeprowadzce do Sandy Shores, Eduardo spotkał członków klubu Vandals na zlocie, który odbywał się nad jeziorem. Jego otwartość i chęć pomocy w naprawie motocykla jednego z członków zdobyły mu ich szacunek. Tak zaczęła się jego przygoda z Vandals. Eduardo szybko wkomponował się w społeczność, podróżując z nimi po Blaine County, organizując zloty i pomagając w różnych inicjatywach.

Steel Thunder Bar & Grill, założony pod koniec 2023 roku, jest owocem głębokiej pasji do motocykli Joaquina Carrillo - doświadczonego entuzjasty dwóch kółek. To miejsce narodziło się z potrzeby stworzenia wyjątkowego lokalu, w którym miłośnicy motocykli mogą spotykać się, dzielić swoją fascynacją i delektować się szklanką doskonałej whisky. Zlokalizowany w sercu Sandy Shores, bar ten od początku był odpowiedzią na oczekiwania społeczności motocyklowej, która poszukiwała miejsca o przyjaznej i niepowtarzalnej atmosferze. Po dłuższym okresie zamknięcia i przerwy w działalności, lokal zyskał nowe życie - został przejęty przez Joaquina Carrillo wraz z grupą pasjonatów, którzy postanowili przywrócić mu dawny charakter i tchnąć w niego nową energię. Obecnie Steel Thunder ponownie stanowi otwartą przestrzeń dla każdego, niezależnie od stopnia zaawansowania w świecie dwóch kółek, łącząc ludzi o wspólnej pasji w wyjątkowym klimacie. O lokalu Wnętrze baru wyróżnia się nowoczesnym stylem połączonym z klasyką, przewyższającym standardowe pijalnie alkoholi. Priorytetem było stworzenie komfortowego miejsca, które zaspokoi potrzeby zmęczonych podróżą motocyklistów oraz tych, którzy pragną zresetować się po ciężkim dniu. Atmosfera nawiązuje do późnych rockowych lat 90-tych, z motywami czaszek i ciemnymi wykończeniami, nadając lokalu charakterystyczny, a jednocześnie ostry urok. Steel Thunder Bar & Grill nie jest miejscem dla "wymuskanych" klientów, którzy oczekują szampana i kawioru. Jest przede wszystkim dla tych, którzy cenią sobie wolność i pragną ją świętować w otoczeniu podobnie myślących. Dzień otwarcia przyciągnął uwagę społeczności motocyklowej. Zarówno doświadczeni motocykliści, jak i ci, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę, znaleźli w Steel Thunder Bar & Grill miejsce, gdzie ich wspólna pasja łączy się z wyjątkową atmosferą i niepowtarzalnym charakterem lokalu. Bar zazwyczaj otwierany jest w porach popołudniowych a zamyka się kiedy ostatni z klientów opuści lokal na chwiejnych nogach. Lokalizacja Początki Steel Thunder Bar & Grill były wyzwaniem, wymagającym nie tylko pasji, lecz również staranności w planowaniu. Znalezienie odpowiedniej lokalizacji, opracowanie unikalnego konceptu i zdobycie wsparcia społeczności motocyklowej były kluczowymi krokami w drodze do otwarcia. Przeszkody te zostały jednak pokonane, a wynikiem jest miejsce, które od razu zdobyło uznanie lokalnej społeczności motocyklowej. Chodzi tu dokładniej o opuszczony lokal niegdyś miejsce ikoniczne w czasach swojej świetności. Stary bar na skrzyżowaniu Marina Dr i Algonquin Blvd w Sandy Shores. OOC :

Utworzenie społeczności anarchistycznej w Blaine County było pomysłem, na który wpadł Huxley, żyjąc w opuszczonym hotelu w okolicach Sandy Shores, czyniąc z tego miejsca swoje małe miasto, w którym mógł żyć w większości z tego, co sam sobie zmajstrował, wyhodował oraz poskładał. Był zasadniczo swoim własnym ogrodnikiem, szewcem oraz mechanikiem. Kiedy poznał Fernando poznał inną część idei anarchizmu – zbrojną i niebezpieczną dla tych, którzy próbują odbierać wolność innym. Przez kolejne lata, konwersując internetowo ze swoim meksykańskim towarzyszem, udało im się wykreować pewien zamysł samowystarczalnej społeczności, który nigdy nie miał się w praktyce ziścić, ale obaj nie mogli przestać o nim marzyć. Nieoczekiwanie jednak Fernando, po spędzeniu większości swojego życia w konspiracji, musiał zbiec z Meksyku, ponieważ został wzięty na celownik dużej liczby organizacji, którym nie na rękę był bojownik zdolny do dozbrajania innych. Po kilku latach tułaczki, z pomocą Huxleya, znalazł się w Sandy Shores i pomysł stworzenia komuny narodził się na nowo – tym razem jednak miał wejść w życie. Zarówno Huxley, jak i Fernando mieli wiedzę potrzebną do stworzenia samowystarczalnego społeczeństwa. Amerykanin był uzdolniony w zakresie technicznym – potrafił naprawiać urządzenia elektroniczne oraz wszelkie mechanizmy, a mieszkając w opuszczonym hotelu, był też zmuszony ciągle go łatać, więc znał podstawy budownictwa. Meksykanin natomiast pochodził z prostego gospodarstwa, gdzie nauczył się hodowli oraz pracy w rolnictwie, a większość swojego życia spędził jako rusznikarz. Posiadali oni wiedzę, jednak nie byli w stanie dopilnować wszystkiego, posiadając tylko dwie pary rąk... Anarchistyczne komuny w Stanach Zjednoczonych stanowią unikalne przykłady wspólnot funkcjonujących poza tradycyjnymi strukturami kapitalistycznymi i hierarchicznymi. Ich działalność opiera się na zasadach autonomii, równości oraz współpracy, a sposób zdobywania środków, wody i jedzenia odzwierciedla ich wartości oraz dążenie do samowystarczalności. Nasza komuna, bazując na swoich poprzednikach, dąży do uzyskania pełnej autonomii w zakresie działań, pożywienia czy sądów. Jednak nie jest to takie proste, jak się wydaje, brak funduszy i problemy prawne sprawiają, że komuny często są przymusowo wysiedlane. Nasza gospodarka wewnątrzorganizacyjna opiera się głównie na gospodarce darów i wymiany, eliminując potrzebę pieniądza lub minimalizując jego rolę. Członkowie naszej komuny angażują się w rękodzieło, rolnictwo lub produkcję lokalnych wyrobów, które mogą sprzedawać lub wymieniać na inne dobra. Jednak często produkcja legalnych dóbr nie jest wystarczająca, by zaspokoić potrzeby komuny. Produkcja narkotyków, broni samoróbek czy chociażby drobne kradzieże są na porządku dziennym i zapewniają one niezbędne środki potrzebne do poprawnego funkcjonowania komuny. Nasza komuna korzysta z platform internetowych do pozyskiwania wsparcia finansowego od sympatyków idei anarchizmu. Nielegalne aktywności komun są bardzo nietuzinkowe. Zamiast prania brudnej gotówki czy haraczy wolą oni aktywności, które nie tylko są nielegalne, ale i uderzają w rząd bądź pomagają sprawie. Wytwarzanie i sprzedaż narkotyków to jeden z najpopularniejszych sposobów na zarobek takich komun. Nie tylko zapewniają środki na dalszy rozwój, ale także dostarczają środków psychoaktywnych używanych w indoktrynacji lub w szukaniu "prawdy". Narkotyki są dla komun symbolem wolności i progresji. Kłusownictwo jest kolejnym niecodziennym sposobem na zarobek. Zapewnia dochód, ale też skóry zwierząt, które wykorzystywane są przy wytwarzaniu ubrań, mebli i narzędzi, a mięso ze zdobyczy pozwala wyżywić komunę na wiele dni. Niektóre komuny prowadzą pirackie stacje radiowe, które zachęcają do wpłacania darowizn i szerzą anarchizm. Takie stacje często są transmitowane z mobilnych nadajników lub na małej powierzchni, by utrudnić ich wykrycie. Nie zapomnijmy także o pomniejszych wykroczeniach, które zapewniają byt komunie. Wandalizm czy sabotaż prac budowlanych – wszystko to ma na celu zyskanie poparcia, które nie tylko przekłada się na zarobek z darowizn, ale także sprawia, że do komuny dołączają kolejni aktywiści, często jeszcze bardziej radykalni od poprzednich. Kradzieże, choć mniej popularne, mają swoje miejsce. Bardzo często uzasadniane są tym, że osoby spoza komuny wspierają działania rządu poprzez płacenie podatków i życie w społeczeństwie. Komuny czasami przyjmują w swoje szeregi osoby poszukiwane, zapewniając im schronienie i wyżywienie w zamian za ich umiejętności. Od rusznikarzy i chemików po zwykłych złodziei czy bandziorów – w ich oczach każdy człowiek jest równy, wolny i zasługuje na drugą szansę.

Huxley Stanfield - urodzony 21 sierpnia 1981 roku w Sandy Shores. Od dzieciaka miał w sobie coś, co sprawiało, że ludzie często go słuchali – naturalny charakter przywódcy. Nigdy jednak nie lubił, gdy ktoś mówił mu, co ma robić. W wieku 17 lat uznał, że ma dość życia pod czyjeś dyktando, więc uciekł od wujka, który go wychowywał, i zamieszkał w opuszczonym motelu. Od zawsze kroczył własną ścieżką. Wieczny buntownik, przeciwnik zasad i schematów, ale jednocześnie facet, którego nie sposób nazwać zwykłym wyrzutkiem. Większość życia spędził w okolicy, osiedlając się w opuszczonym motelu, który przez lata stał się jego własnym kawałkiem świata. Sprzeciwiając się wszelkim narzuconym zasadom i autorytetom. Jego podejście do życia, oparte na niezależności i wolności, sprawiło, że wśród społeczności jaką się otacza stał się ich mentorem. Życie w takich warunkach zmusiło Huxleya do nauczenia się wielu rzeczy. Szybko zdobył umiejętności naprawy elektroniki, co stało się kluczowe do przetrwania w tej okolicy. Potrafi naprawić praktycznie wszystko, od sprzętu elektronicznego po różne urządzenia codziennego użytku, co nie tylko ułatwia mu życie, ale sprawia, że staje się pomocny dla innych. Mężczyzna mocno angażuje się politycznie, wykorzystując najsilniejszą broń XXI wieku – internet. Dzięki sieci dociera do młodych ludzi, szukając sympatyków, którzy podzielają jego poglądy. Poszukuje osób, które będą gotowe wspierać jego walkę o wolność, niezależność i sprzeciw wobec narzuconych systemów... „People have only as much liberty as they have the intelligence to want and the courage to take.” - Emma Goldman

Legowisko odrzuconych okultystycznych narkomanów, którzy wyobrażają sobie siebie jako Antychrysta lub jednego z demonów z Goecji, dziwki z HIV chore na zapalenie wątroby. Pięć dziewięćdziesiąt dziewięć za dziurę i tylko małe, marginalne kawałki gówna pozostawione na marginesie życia, które nawet nie ukończyły szkoły. Nie przejmują się nikim, nie przejmują się opinią innych, nie mają marzeń ani rozwoju kariery, jedwabnego szlafroka ani ekspresu do kawy, czasem nawet czystej wody czy ciepłego ubrania – nie rozmawiamy o dzieciach Zimbabwe, którymi nikt się nie przejmuje, ale o mieszkańcach Kryształowego Labiryntu. Miejscowi nazywali Kryształowy Labirynt opuszczonym motelem zbudowanym na kościach rdzennej ludności jeszcze w latach 70. ubiegłego wieku. Na przełomie wieków motel był obiektem miejskich legend, wiele razy zamykany oraz ponownie otwierany przez wielu właścicieli, niestety nikt nie podołał w prowadzeniu tego opętanego miejsca, liczne dziwne sytuacje zgłaszane przez rezydentów na terenie Labiryntu dopuściły do splajtowania i zamknięcia miejsca na dobre. Na terenie Labiryntu w nocy można było usłyszeć demoniczne głosy, którym towarzyszyły silne bóle głowy uniemożliwiające zmrużenie oka. Przechodząc obok, ludzie dostrzegali dziwne zjawy w oknach. Pomimo że budynek stoi opuszczony od parunastu lat i wygląda na idealne miejsce na schron dla zabłąkanych dusz, Kryształowy Labirynt nie cieszy się popularnością wśród bezdomnych. Koszmarne wizje i doświadczenia nawiedzające ludzkie umysły pod osłoną nocy sprawiają, że nawet najbardziej doświadczeni bezdomni uciekają stamtąd po jednym dniu, unikając tego miejsca jak ognia. Ci jednak, którzy przeszli selekcję naturalną i pozostali by przetrwać, nazywani byli kryształowymi mieszkańcami. Kryształowym mieszkańcom wystarczy tylko jedno - dobrze się bawić i spieprzyć sobie kolejny dzień. Przylegają do karaluchów, ślinią się, a jednocześnie rzucają szybkie, puste spojrzenia na siebie nawzajem. W myślach odznaczają kolejne okienko w kalendarzu życia, a potem z poczuciem dziwnej satysfakcji zapadają w sen na zimnej, wilgotnej podłodze. Po krótkim, niespokojnym śnie budzą się niczym mechanizm, by zacząć wszystko od nowa – znów wyruszając na poszukiwanie kolejnej dawki. Wszystkie te byty urażone życiem, leżące na ziemi jak w więzieniu razem tworzą, Kryształowy Labirynt. OOC: Gramy w hardkorowych white trash, których gra toczy się wokół tanich, narkotyków, morderstw, kanibalizmu i gwałtu. Podczas interakcji z frakcją zgadzasz się na PK, CK, FCK oraz faktyczne brutalne i zbyt brutalne traktowanie swoich postaci. Grę u nas możesz zacząć jeśli NIE grasz jakiegoś stereotypowego idiotę wieśniaka prostego ze sianem w ustach, który pije bimber i słucha ACDC, a w weekendy u babci lubi strzelać do puszek za twoim domem. Nie potrzebujemy takich graczy i natychmiast zostaną tacy wysłani do piekła, bądźcie na to przygotowani. Gramy na terenie opuszczonego motelu w sandy shores dlatego wchodzisz tam na własną odpowiedzialnosć. Możesz grać młodych chłopców w wieku około 20 lat, którzy właśnie uzależnili się od narkotyku, lub doświadczonych narkomanów po 40 roku życia, których los jest już przesądzony, może jakieś dziwki lub miejscowych kretynow. Wszystko zależy od Twojej wyobraźni.

Handel narkotykami w Sandy Shores to jeden z najbardziej dochodowych, ale i niebezpiecznych procederów w regionie. W tej niewielkiej miejscowości na uboczu, w której turystyka i przemyt towarów z sąsiednich miast jest na porządku dziennym, Armando i jego zaufani ludzie postanowili zdominować rynek narkotykowy. Sandy Shores, znane z moteli przy drodze, stanowi idealne miejsce do przeprowadzania nielegalnych transakcji. W przeciwieństwie do dużych miast, gdzie handel narkotykami wiąże się z większym ryzykiem, w tym spokojnym miasteczku można przeprowadzać interesy w cieniu pustyni, z dala od wzroku organów ścigania. Grupa Armando opanowała rynek narkotyków w regionie, oferując szeroki asortyment – od marihuany, przez kokainę, aż po syntetyczne substancje. Działają w oparciu o prostą zasadę: zapewnić towar, który trafia do turystów, drobnych handlarzy i mieszkańców, bez zwracania na siebie uwagi. Dzięki świetnej organizacji i lojalnej sieci powiązań, skutecznie kontrolują większość dostaw narkotyków. Transakcje narkotykowe odbywają się głównie na terenie moteli w Sandy Shores, gdzie klienci przyjeżdżają z różnych części regionu. Grupa Armando wykorzystuje te miejsca jako punkt wymiany towaru, jednak w miarę upływu czasu, zaczynają przejmować kontrolę nad coraz większymi terytoriami, dostarczając towar do większych miast. Ryzyko jest minimalizowane dzięki doskonałej sieci kontaktów, która zapewnia stały dopływ informacji o ruchach służb porządkowych oraz konkurencyjnych gangach. Dla grupy Armando handel narkotykami w Sandy Shores jest bardzo opłacalny. Wykorzystują lokalne warunki do obniżenia kosztów operacyjnych, minimalizując ryzyko wykrycia przez służby. Dzięki niewielkiej liczbie turystów, którzy odwiedzają miasto, i niskiemu nadzorowi policyjnemu, udaje im się prowadzić interesy na szeroką skalę. Jednak handel narkotykami wiąże się również z dużym ryzykiem. Wiedzą, że zarówno konkurencyjne grupy, jak i organy ścigania mogą z dnia na dzień zakłócić jego działalność. Ponadto, jego działania również są narażone na wewnętrzne problemy – zdrady, konflikty w grupie, czy brak lojalności ze strony najbliższych współpracowników. Pomimo rosnącego ryzyka wykrycia, przemyt narkotyków w Sandy Shores odbywa się w tradycyjny sposób. Najczęściej używa się transportu drogowego, a także prywatnych samochodów i przyczep, które przemieszczają narkotyki do miasta, gdzie sprzedaż jest bardziej rozdrobniona i mniej narażona na interwencje służb. Często narkotyki są przewożone w dyskretnych paczkach, ukrytych w bagażnikach lub pomiędzy innymi towarami, by uniknąć wykrycia przez służby. W ostatnim czasie Armando rozszerzył swoje wpływy, nawiązując współpracę z innymi grupami przestępczymi. Działają oni wspólnie, dzieląc się rynkami, transportami i zyskami. Dzięki temu udało im się zdominować rynek narkotyków w regionie, oferując szeroką gamę produktów po konkurencyjnych cenach. Jednocześnie nie zapominają o nowych kanałach dystrybucji – mniejszych handlarzach ulicznych, którzy działają jako "detaliści" i sprzedają towar osobom prywatnym.

W samym sercu Sandy Shores, gdzie pustynny wiatr tańczy z kurzem, a horyzont zlewa się z niebem, czeka na Ciebie miejsce, które zmieni Twoje wyobrażenie o nocnej zabawie. Desert Nights to nie tylko klub – to prawdziwa pustynna przygoda, której nie znajdziesz nigdzie indziej. Jeśli szukasz czegoś więcej niż tylko zwykłej nocy – jeśli chcesz poczuć rytm pustyni we krwi i zanurzyć się w zabawie, która nie ma końca – klub tylko czeka, by Cię przyjąć. Za tym wyjątkowym przedsięwzięciem stoją Armando Reagan i Tyler Reyes, dwaj przyjaciele, którzy dostrzegli potencjał Sandy Shores, miejsca pełnego zapomnianych tajemnic. Tu, wśród kurzu i spalonego słońcem krajobrazu, powstał klub, który wciągnie Cię w wir niezapomnianej zabawy. Wkraczając do Desert Nights, nie tylko wchodzisz do klubu – wkraczasz do przestrzeni, gdzie każda noc jest nowym wyzwaniem, każda chwila ma wartość, a każdy rytm jest jak echo pustynnego wiatru. Z zewnątrz klub może wydawać się niepozorny, ale wewnątrz czeka na Ciebie prawdziwa pustynna oaza. Światła migoczą niczym odbicia słońca na gorącym piasku, a powietrze wypełnia energia, która przyciąga jak magnes. To przestrzeń, gdzie brudny kurz zmienia się w zmysłowe rytmy, a każda nuta muzyki sprawia, że czas przestaje istnieć. Tu, w sercu pustyni, nie liczy się nic poza tym, co dzieje się w tej chwili – i to ta chwila jest tylko Twoja. Desert Nights to miejsce, gdzie muzyka jest nie tylko dźwiękiem – to puls pustyni, który porywa Cię do tańca. Rytmy house, techno i najlepsze hity niosą Cię przez noc, a każdy krok na parkiecie jest jak taniec z wiatrem. W tej przestrzeni nic nie jest zwyczajne. Każdy bit sprawia, że czujesz, jak pustynia budzi się w Tobie, porywa Cię w dziki wir zabawy, który nie ma końca. A nasze tancerki? To prawdziwe czarodziejki tej pustynnej nocy. Ich energia jest jak burza piaskowa – pełna pasji, niezależna i nieprzewidywalna. Ich występy to połączenie mocy i zmysłowości, które sprawiają, że każda chwila staje się magią. Patrzysz na nie i wiesz, że tu nie chodzi tylko o taniec. To doświadczenie. To sztuka. To sposób, w jaki pustynia mówi do Ciebie. Ale Desert Nights to nie tylko oświetlony parkiet i taniec. To przestrzeń, która oddycha, która żyje, która wciąga Cię w wir niekończącej się zabawy. Tu nie chodzi o to, by tylko przyjść – chodzi o to, by poczuć pustynny rytm w duszy i stać się częścią czegoś większego. To klub, który nie czeka na Ciebie – to Ty musisz podjąć decyzję, czy masz odwagę wkroczyć do jego wnętrza. Czas w Desert Nights nie płynie jak w innych miejscach. W tym klubie nie chodzi o zegarek, nie chodzi o oczekiwania. Tu liczy się tylko to, co dzieje się w tej chwili – a ta chwila będzie Twoja, jeżeli odważysz się wejść. Jeśli masz w sobie ducha przygody, jeśli chcesz poczuć, co to znaczy być częścią czegoś dzikiego, czegoś prawdziwego, Desert Nights zaprasza Cię do przekroczenia progu. To miejsce, które trzeba poczuć na własnej skórze. Desert Nights to pustynna zabawa, która czeka, byś stał się jej częścią. Wejdź, pozwól, by kurz osiadł na Tobie, a muzyka porwała Cię na zawsze. Noc należy do Ciebie – tu, w sercu pustyni.

| La Familia Michoacana Story | La Familia Michoacana (The Michoacán Family) to Meksykański kartel narkotykowy, syndykat przestępczości zorganizowanej z siedzibą w Meksykańskim stanie Michoacán. La Familia powstała latach 80. XX wieku z określonym celem zaprowadzenia porządku oraz pomocy i ochronę biednych. W pierwotnym wcieleniu La Familia Michoacana utworzyła się jako grupa strażników, pobudzonych do przeciwstawieniu się porywaczom i handlarzom narkotyków, którzy byli ich określonymi wrogami. Od tego czasu La Familia czerpała korzyści ze swojej reputacji, budując swoją siłę i zasięg, by później przekształcić się w gang przestępczy. Kartel wyszedł na pierwszy plan w latach 90, jako paramilitarna grupa, której celem było przejęcie kontroli nad nielegalnym handlem narkotykami od rywalizujących karteli. Początkowo trenowała z "Los Zetas", aby w 2006 roku oddzielić się, stając się niezależną organizacją zajmującą się handlem narkotykami. La Familia wyłoniła się, gdy "Los Zetas" rozszerzyli swoją działalność o handel metamfetaminą. Zostali oni samozwańczymi strażnikami, zwracając się przeciwko "Los Zetas'', atakując osoby uzależnione oraz dilerów. Po tym grupa z łatwością wypędziła "Los Zetas" z Michoacana i zaczęła bardziej rozwijać swoją działalność. Cała organizacja była dumną regionalistką, każdy członek twierdził, że Familia zdobyła poparcie społeczne - rozwiązywała lokalne spory, zapewniała zatrudnienie jak i wykonywała pracę społeczne, przez to w ciągu kilku lat zyskała setki rekrutów. Przez różne konflikty, jak i walkę z władzami dzisiejsza Familia Michoacana jest cieniem samej siebie, jednak nie została jeszcze uznana za martwą, nadal wtapiając się w lokalne społeczności kluczowe dla przestępczych interesów. | 22.10.2009 Incident | 22 października 2009 r. - Władze federalne USA ogłosiły wyniki czteroletniego śledztwa w sprawie działalności La Familia Michoacana w Stanach Zjednoczonych. Był to największy nalot na kartele narkotykowe w historii USA. W ciągu dwóch dni, dzięki skoordynowanym operacjom Lokalnych, Stanowych i Federalnych organów ścigania zostały zatrzymane łącznie 303 osoby. Naloty nie ominęły stanu San Andreas, gdzie lokalna ludność mogła obserwować zabezpieczanie magazynów, jak i wyprowadzanie skutych członków organizacji. W trakcie całego śledztwa, organy ścigania skonfiskowały łącznie - 62 kilogramy kokainy, 330 kilogramy metamfetaminy, 440 kilogramy marihuany oraz broń i pojazdy. Służby zajęły również dwa tajne laboratoria, finalnie skonfiskowano dobra o wartości 3,4 miliona dolarów. | 14.07.2014 Incident | 14 lipca 2014 r. - Późnym wieczorem dwójka członków La Familia zostało aresztowanych i oskarżonych o morderstwo. Kilka dni wcześniej ludzie mogli zauważyć jak dwójka aktywnych członków kartelu wywlekła z okolicznego motelu młodego mężczyznę, krzycząc przy tym po Hiszpańsku. Finalnie odjechali Suv'em w nieznanym kierunku. Ciało mężczyzny zostało znalezione na pustkowiu w okolicach jednego z miasteczek. Cztery dni później mieszkańcy mogli obserwować, jak lokalne służby wyprowadzają dwóch mężczyzn, obaj zostali skazani na 25 lat. Incydent ten pokazał społeczności, że odłamy kartelu ciągle istnieją na scenie przestępczej. OOC Siemka! Chcemy zagrać odłam La Familia Michoacana. Grę mamy wstępnie toczyć w Sandy oraz Grape próbując ożywić te martwe od pewnego czasu tereny. Na tą chwile planujemy grać odłam organizacji która nie będzie działać stricte jak kartel a czerpać z niego inspiracje i niektóre elementy typu handel i produkcja narkotyków we własnym zakresie jeśli będzie taka możliwość, grupa wstępnie jest mała lecz będziemy chcieli ją systematycznie zwiększać razem z rozwojem organizacji i wchodzeniu na nowe tereny. Planujemy rozwinąć się na terenie całego Blaine County z działaniem i dopiero po pewnym czasie zacząć dogadywać się z organizacjami z Santos. Chcemy też częściowo odtworzyć działanie które było na początku założenia samej grupy czyli pomoc oraz opieka nad osobami żyjącymi na terenach kontrolowanych dając im "protekcje" przed innymi grupami które mogłyby działać rabunkowo. Chcemy także odciąć się od napadów rabunkowych. Konkretne działania którym będziemy się kierować wymieniamy niżej: Stworzenie kilku laboratoriów narkotyków dzieląc je na poszczególne odmiany Aktywna dystrybucja narkotyków na terenach Blaine County a z czasem ekspansja do Los Santos Wykorzystanie lotniska na Grape Seed do eksportu i inportu substancji do produkcji oraz gotowego produktu Stworzenie autorskich tras morskich do eksportu i inportu substancji Stworzenie klimatu w prawie opuszczonym przez graczy miejscu i próba go "zaludnienia" Stworzenie miejsca stabilnej gry oraz integracji z organizacją co pomoże chętnym osobom do dołączenia oraz gry Brak akcji rabunkowych z okradania cywili, chcemy by osoby mające nas w okolicy bądź takie które chcą przy nas się pokręcić mogły czuć się swobodnie i bez obaw o utratę czegokolwiek Utworzenie biznesów działających na dwa fronty, dające grę cywilom a dla organizacji możliwość prania pieniędzy

Lelani Harris zawsze czuła nieodparte pragnienie tworzenia sztuki, która łączyła by kreatywność z osobistymi historiami ludzi. Wychowana w Los Santos, Lelani dorastała otoczona sztuką uliczną i kulturą tatuażu, które inspirowały ją do poszukiwania własnej drogi artystycznej co na początku przerzucała na kartkę papieru siedzące w jej głowie wzory które kiedyś chciałaby wrzucić na kogoś skóre. Po latach zdobywania doświadczenia w wykonywaniu /dzieł/ na ludzkiej skórze, Lelani postanowiła przenieść swoje życie do spokojniejszego Sandy, gdzie poczuła,że jest to miejsce w którym chciałaby założyć własne studio – M|M Tattoo Studio, postanowiła zostawić planowaną nazwę oraz logo utworzone od dwóch urokliwych sióstr z którymi na początku miała zrodzić wspólnie plan na studio. M|M Tattoo Studio wyróżnia się swoją wszechstronnościa dzięki szerokiej ofercie stylów tatuażu - od tradycyjnych, przez nowoczesne co sprawia,że każdy klient może wyrazić siebie poprzez kawałek wbitego tuszu w skóre. Sama właścicielka jest zajawkowiczką stylu surrealistycznego jakże też blackwork,co można zauważyć przeglądając jej portflolio. Studio jest znane z tworzenia wyjątkowych projektów, które są idealnie dopasowane do osobowości i historii każdej osoby. Studio jest nie tylko miejscem, gdzie można ozdobić ciało tatuażem; to również przestrzeń, która promuje przyjazną i inkluzywną atmosferę. Każdy klient jest traktowany indywidualnie, z najwyższą dbałością o higienę i komfort . W M|M każda osoba może poczuć się swobodnie, niezależnie od tego, czy jest to jej pierwszy tatuaż, czy kolejna wizyta. Studio M|M to coś więcej niż tylko miejsce pracy. Lelani wyznaje wiare że tatuaż to forma sztuki, która ma moc przekształcania ciała i ducha. Właścicielka studia jest pasjonatką swojej pracy i dąży do tego, aby każdy klient opuścił studio z poczuciem spełnienia i dumy z nowego tatuażu. Studio jest otwarte na wszelkie pomysły i opinie klientów, co pozwala na ciągłe doskonalenie oferty i jakości usług. M|M zaprasza wszystkich, którzy szukają miejsca, gdzie mogą wyrazić siebie poprzez tatuaż. Niezależnie od tego, czy szukasz subtelnej, minimalistycznej formy, czy też chcesz stworzyć pełnowymiarowe dzieło sztuki na swojej skórze.Każdy klient wychodzi z naszego studia zadowolony i chętnie wraca po więcej, stając się częścią jego rodziny. LOKALIZACJA: OOC: Hej, postanowiłam otworzyć w Sandy salon tatuażu z kilku powodów. Przede wszystkim będzie to kolejne świetne miejsce w tym miasteczku do wspólnych interakcji z lokalną jak i przyjezdną ludnością. Stawiamy na klimat, grę i brak bezsensownego rzucania ofertami. Studio to coś co moja postka planowała od początku więc jest to ten moment gdy warto plan wcielić w życie.

Steel Thunder Bar & Grill, założony pod koniec 2023 roku, jest owocem głębokiej pasji do motocykli Egora Belikova i jego dobrej znajomej, doświadczonych entuzjastów dwóch kółek. To miejsce narodziło się z pragnienia stworzenia wyjątkowego lokalu, gdzie miłośnicy motocykli mogą spotykać się, dzielić fascynacją i delektować szklanką doskonałej whisky. Zlokalizowany w sercu Sandy Shores, bar ten jest owocem społeczności motocyklowej, która tęskniła za miejscem o przyjaznej i niepowtarzalnej atmosferze.Pomysł na stworzenie baru wyniknął z obserwacji braku miejsc, gdzie motocykliści mogliby spotykać się w atmosferze oddającej ducha ich pasji. Egor Belikov i jego wspólniczka postanowili przenieść swoje doświadczenie na nowy poziom, tworząc przy tym miejsce otwarte dla każdego, niezależnie od poziomu doświadczenia na dwóch kółkach. O lokalu Wnętrze baru wyróżnia się nowoczesnym stylem połączonym z klasyką, przewyższającym standardowe pijalnie alkoholi. Priorytetem było stworzenie komfortowego miejsca, które zaspokoi potrzeby zmęczonych podróżą motocyklistów oraz tych, którzy pragną zresetować się po ciężkim dniu. Atmosfera nawiązuje do późnych rock’owych lat 90-tych, z motywami czaszek i ciemnymi wykończeniami, nadając lokalu charakterystyczny, a jednocześnie ostry urok. Steel Thunder Bar & Grill nie jest miejscem dla "wymuskanych" klientów, którzy oczekują szampana i kawioru. Jest przede wszystkim dla tych, którzy cenią sobie wolność i pragną ją świętować w otoczeniu podobnie myślących. Dzień otwarcia przyciągnął uwagę społeczności motocyklowej. Zarówno doświadczeni motocykliści, jak i ci, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę, znaleźli w Steel Thunder Bar & Grill miejsce, gdzie ich wspólna pasja łączy się z wyjątkową atmosferą i niepowtarzalnym charakterem lokalu. Bar zazwyczaj otwierany jest w porach popołudniowych a zamyka się kiedy ostatni z klientów opuści lokal na chwiejnych nogach. Lokalizacja Początki Steel Thunder Bar & Grill były wyzwaniem, wymagającym nie tylko pasji, lecz również staranności w planowaniu. Znalezienie odpowiedniej lokalizacji, opracowanie unikalnego konceptu i zdobycie wsparcia społeczności motocyklowej były kluczowymi krokami w drodze do otwarcia. Przeszkody te zostały jednak pokonane, a wynikiem jest miejsce, które od razu zdobyło uznanie lokalnej społeczności motocyklowej. Chodzi tu dokładniej o opuszczony lokal niegdyś miejsce ikoniczne w czasach swojej świetności. Stary bar na skrzyżowaniu Marina Dr i Algonquin Blvd w Sandy Shores. OOC

Vandals MC - 1% klub motocyklowy, który wyłonił się z dawnej ekipy Sunset Devils, znanej z terenów Sandy Shores. Członkowie Vandals MC to przede wszystkim osoby o burzliwej przeszłości kryminalnej lub więziennej, ale również zwykli pasjonaci motocykli. Nazwa "Vandals" odnosi się do grup plemion wschodniogermańskich, które osiedlały się wieki temu na terenach Europy Środkowej. To symboliczne nawiązanie stanowi manifest buntu, wyrażając niezależność i determinację członków klubu. Vandals MC narodził się jako reakcja na upadek wartości, które kiedyś definiowały Sunset Devils - klub, w którym swoje kroki stawiał założyciel Vandals. Świeża formacja stopniowo buduje swoją siłę, zapełniając czarną strefę rynku. Członkowie klubu, zarówno ci o zawiłej historii, jak i zwykli entuzjaści dwóch kółek, razem tworzą społeczność gotową na nowe wyzwania. Vandals MC to nie tylko klub motocyklowy; to manifestacja ducha wolności i niezależności, który napędza ich ku przyszłości. Before Vandals Początki grupy sięgają głęboko środowiska więziennego, a konkretnie Bolingbroke Penitentiary. Tam garstka skazańców zaczęła łączyć siły, formując się w dość silną ekipę - Outcasters. Inicjatorami tego nietypowego sojuszu byli Amerykanie rosyjskiego pochodzenia, wśród których wyróżniali się postacią George "Yuri" Yolkin oraz Denis "Handle" Vasilyev. Do ich grona pod skrzydła oddziału Egor’a “Barona” Belkiov’a dołączył Logan "Smoker" Dyer, zdolny złodziej, który dzięki swoim koneksjom na wolności znalazł miejsce w szeregach grupy. Tam zapoznał się z nowymi twarzami, takimi jak brat Rosjanina, Danila "Rook" Belikov, Marcus "Red" Sanders oraz Duncan "Sweety" Campbell. Z upływem czasu pomiędzy mężczyznami zaczęły się formować silne więzi braterstwa. Zajmowali się usuwaniem niewygodnych współwięźniów na zlecenie AB, oraz szmuglowaniem dóbr z “świata zewnętrznego”. Punktem zwrotnym stała się bójka na spacerniaku, wywołana przez członka Arian Brotherhood, który niegdyś był ich "partnerem biznesowym" w zakładzie karnym. W wyniku tego zdarzenia doszło do tragicznego zadźgania jednego z kompanów Dyer'a - Sweety'ego. Od tamtej pory rozpoczęła się swoista wojna w strukturach więziennych między dwoma grupami. To wydarzenie skłoniło ich do uroczystej przysięgi, że już nigdy nikt z ich grupy nie padnie ofiarą egzekucji. Po niecałych trzech latach od tamtego momentu Logan Dyer opuścił bramy więzienia, skrywając swoją przeszłość pod płaszczem tajemnicy. Wyruszył do Oregonu, gdzie otrzymał propozycję dołączenia do klubu Sunset Devils. Tam zgłębiał tajniki życia motocyklisty, rozwijając jednocześnie niezbędne umiejętności. Wtedy to prezydent Tig Milles stał się dla niego autorytetem przywódczym. Za wykazanie lojalności został wysłany, by pomóc w zakładaniu nowego oddziału w Sandy Shores. Pomimo trudnych początków klub zaczął dorównywać jednostce macierzystej, która ironicznie zaczęła podupadać z powodu problemów zdrowotnych prezydenta. Po wielu konfliktach i różnicach wizji dotyczących przyszłości klubu Sunset Devils MC, Smoker z niechęcią podjął decyzję o opuszczeniu organizacji, pragnąc odpoczynku i oderwania się od przeszłości. Niespełna pół roku po wydarzeniach pierwszy chapter został przejęty przez inny, silniejszy klub - Brother Speed MC. Obecny prezydent zgodził się na narzucony im układ, by uniknąć wojny którą z góry by przegrali. Razem z bliską mu osobą Logan opuścił Stany Zjednoczone, kierując się w stronę Meksyku, dokładniej do okolic miasta El Sauzal. Długa podróż stała się okazją do zanurzenia się w historii i kulturze Wandali, stanowiąc jednocześnie fundament dla nowej formacji. Wyprawa ta była także czasem refleksji nad życiem i planowania go na nowo po powrocie do Stanów. The Vandals’re coming Powrót do Stanów okazał się przełomem w życiu Logana, a zarazem początkiem dla wschodzącego klubu. Smoker postanowił stworzyć silną grupę opierając się wyłącznie na ludziach, którym niegdyś przysięgał braterstwo. Przy pomocy zaznajomionego informatyka - Bruce’a Hankins’a trafił na ślad swojego dawnego przyjaciela Marcus’a "Red" Sanders’a. Mężczyzna znajdował się w znanym w całym San Andreas miasteczku Los Santos. Pomimo długich poszukiwań mężczyźni natrafili na siebie. Logan przedstawił plan działania na który Red zareagował pozytywnie bez krzty zastanowienia. Opowiedział mu również o powrocie braci Belikov, którzy ani na krok nie zawrócili ze swojej przestępczej ścieżki. Pierwotna formacja ponownie stawała się kompletna napędzając przy tym zamysł Dyer’a. Od tamtej pory ekipa ponownie zaczęła działać tym razem w środowisku miejskim. Pozyskując kontakty, oraz wprowadzając w obieg różnej maści używki. Z biegiem czasu ich poczynaniami zaczęli interesować się ludzie z ich przeszłości, którzy zagwarantowali pomoc przy budowie klubu. Od tego czasu poruszali się po mieście jako banda bliżej nieokreślonych bikerów. Rozpoczęcie przedsięwzięcia w Los Santos okazało się strzałem w dziesiątkę. Możliwość szybkiego rozwoju umożliwiła stworzenie pełnoprawnego klubu dając również narzędzia do podejmowania większych działań. Jednakże wszystko co dobre, dosyć szybko się kończy. Smoker widząc zgorszenie i popęd budujący ulicę Los Santos wiedział, że nie jest to odpowiednie miejsce dla nich. Przemyślenia i dywagacje nad miejscem w którym ma osiąść klub sprowadziły jego myśli ponownie do Sandy Shores - pustynnego miasteczka, które już dawno zostało opuszczone przez Boga. Dogodna lokalizacja jak i tereny pustkowia zadecydowały za niego. W tym czasie wspominał jaki sukces mógł odnieść wcześniejszy klub, gdyby nie próżność i zaślepienie przez majątek jego dawnych braci. Po długich dyskusjach z osobami decyzyjnymi doszli doszedł do porozumienia dotyczącego “przeprowadzki”. Przenosząc się na tereny pustyni byli świadomi tego co może ich tam czekać, jednakże determinacja do szerzenia wcześniej opracowanego manifestu stawała się coraz silniejsza. Wild Hunt Przełomowym momentem dla klubu stał się dzień poprzedzający chrześcijańskie święto Bożego Narodzenia. W tym czasie wszyscy członkowie, dotychczas zamieszkujący Los Santos, zdecydowali się przenieść w kierunku Grand Senora, aby tam osiedlić się na stałe. Mieszkańcy Sandy Shores, w ciemności nocy, mogli dostrzec grupę zamaskowanych postaci pędzących przez pustynne drogi, w otoczeniu kłębów dymu unoszącego się spod opon maszyn. Z bardziej przesądnej perspektywy społeczności wyłoniła się identyfikacja z nimi jako zastępem zjaw, przemieszczających się między światami i zwiastujących katastrofę. W rezultacie narodziła się plotka, a jednocześnie lokalna teoria spiskowa dotycząca przybycia na tereny opuszczone przez Boga - Dzikich Łowów. Klub był świadomy wywołania specyficznych odczuć na samym początku relacji z lokalną społecznością, ale zawsze unikał sytuacji, w których stawiano by ich w złym świetle. Reakcje mieszkańców pustyni różniły się od tych, jakie zakładano. Chłodne spojrzenia wyrażające niechęć do nowoprzybyłych oraz obelgi kierowane w ich stronę stały się integralną częścią życia motocyklistów. Pomimo że nie przywiązywali zbytniej uwagi do tego, zdołali odczuć ciężką atmosferę między dwiema diametralnie różnymi społecznościami. Obywatele, chociaż przyzwyczajeni do pojawiania się nowych twarzy, które zwykle przynosiły ze sobą kłopoty, mieli dość rozpoczynania wszystkiego od nowa. Dlatego też jednym z priorytetów klubu było przekonanie lokalnej społeczności do siebie i okazanie im pomocy, nawet gdy oni sami unikali takich kontaktów. Budowanie zaufania i szacunku, oprócz zadośćuczynienia za potencjalne przewinienia, miało również pełnić rolę przykrywki dla interesów Vandals. Klub obrał za główny cel zarobkowy handel substancjami psychoaktywnymi, które planowali transportować w głąb stanu San Andreas. Nielegalne źródła dochodu zaczęto sprytnie tuszować, korzystając z własnych legalnych przedsiębiorstw, które stopniowo zaczęły rozwijać się w okolicach głównego miasteczka - Sandy Shores. OOC

Dixie Range to strzelnica pod gołym niebem, położona w Sandy Shores. Prowadzona przez weterana, sierżanta Wyatta Barnetta, oferuje doskonałe warunki do strzelania na świeżym powietrzu, z widokami na pustynne krajobrazy typowe dla regionu. Dzięki doświadczeniu właściciela, weterana z 2 Dywizji Armii Stanów Zjednoczonych, strzelnica zapewnia profesjonalne i bezpieczne warunki dla strzelców na każdym poziomie zaawansowania. Strzelnica stanowi nie tylko miejsce, gdzie kształcić można swoje umiejętności strzeleckie, ale może także posłużyć za idealny punkt organizacji wydarzeń lub grup związanych ze strzelectwem. To przestrzeń dla entuzjastów broni, zarówno tych, którzy szukają relaksu przy treningu, jak i tych, którzy chcą doskonalić swoje techniki strzeleckie w wymagających warunkach. Na Dixie Range znajdują się stanowiska strzeleckie dostosowane do treningu z różnymi rodzajami broni palnej – od pistoletów po karabiny, a także sekcje przeznaczone do strzelania dynamicznego oraz treningów długodystansowych. Strzelnica oferuje kursy strzeleckie, prowadzone przez doświadczonych instruktorów, którzy pomogą nowicjuszom opanować podstawy, a zaawansowanym strzelcom poprawić precyzję i technikę. Dla tych, którzy szukają rywalizacji, Dixie Range regularnie organizuje zawody strzeleckie na różnych poziomach zaawansowania, w tym turnieje dla amatorów, profesjonalistów i specjalistyczne eventy dla grup wojskowych i służb mundurowych. Strzelnica jest również miejscem, gdzie można spotkać się z innymi miłośnikami strzelectwa, wymieniać doświadczenia i spędzać czas w przyjaznej atmosferze. Całość dopełnia lokalny klimat – otaczająca natura i historia Dixie Range sprawiają, że każda wizyta tutaj jest nie tylko treningiem, ale i wyjątkowym doświadczeniem, które przyciąga zarówno mieszkańców, jak i gości spoza regionu. Nazwa biznesu: Dixie Range Postać lidera: Wyatt Barnett UID postaci lidera z panelu gracza: 46825 Link URL do mapy z lokalizacją biznesu/projektu: https://i.imgur.com/s7vXeRE.jpeg Typ biznesu: Strzelnica Wybrany interior* (jeśli nie dotyczy, to n/a): - Link do tematu organizacji** (jeśli nie dotyczy, to n/a): - OOC: Hej, z racji samego backgroundu postaci i doświadczenia w grze w tego typu biznesach (u fretki) chcę założyć strzelnicę. Zdaje się, że w tej chwili brakuje aktywnej strzelnicy. Z racji też, że sama strzelnica mocno wchodzi w wizję mojej postaci chciałbym poświęcić jej więcej czasu niż standardowe prowadzenie biznesu. Liczę na wiele eventów czy wydarzeń wokół strzeleckich, fajnie by było móc rozwinąć stowarzyszenia i wszelkie tego typu rzeczy.

"68" AUTO EXOTIC FIXING STATION w Harmony, Blaine County, SA. Franczyzobiorca zlokalizowany w sąsiednim hrabstiwe do Hrabstwa Los Santos, jeden z warsztatów znajduje się na Hawick w metropolii Los Santos i zajmuje się głównie egzotykami w przeciwieństwie do warsztatu przy Drodze 68. Personel certyfikowany przez National Institute Automotive Service Exellence zajmuje się głównie amerykańskimi muscle, doposażeniem pojazdów służb mundurowych w osprzęt oraz projektowaniem i konstruowaniem pojazdów wyścigowych w typie NASCAR (gdzie posiadają także swój zespół wyścigowy). Uśrednionym litrażem serwisowanych silników jest 6.2 litra pojemności skokowej a ilość cylindrów nie spada poniżej 8 w układzie "V". Wszelkie rodzaju przeróbki wersji A/C, SS czy STX to tutaj codzienność a grzebanie w starych silnikach 7.2L to czysta przyjemność dla pracowników tego warsztatu. Stosują wszelkiego rodzaju normowane przez służby mundurowe przepisy dotyczące standardu wykończenia radiowozów jak i ich nieoznakowanych wersji seryjnych doposażanych w wszelkiego rodzaju oświetlenie alarmowe, instalacje elektryczne, zespoły anten, bumpery czy okleiny z oznaczeniami. 68-CUSTOMS to nigdzie nieokreślony i nieuformowany odłam który działa przy Drodze numer 68 i zajmuje się chorymi modyfikacjami klasycznych ale także modernistycznych muscle czy pickupów. Masz pomysł na wykonanie jednak brakuje Ci umiejętności ale nie szczędzisz portfela? Chłopcy z 68 pomogą Ci w projekcie, wykonaniu i użytkowaniu oraz serwisie takiego samochodu sygnowanego ich oznaczeniem. Nie znajdziesz ofert! AUTO EXOTIC Motorsport to zespół wyścigowy, będący sportowym zapleczem sieci Auto Exotic. Mechanicy i konstruktorzy, od zera projektują oraz budują pojazdy, mogące startować w wyścigach samochodów produkowanych seryjnie, zgodnymi z wytycznymi National Association for Stock Car Auto Racing (NASCAR). Samochody ze stajni AUTO EXOTIC, wystawiane są w wyścigach weekendowej, półprofesjonalnej serii wyścigów NASCAR Atomic Weekly Series, gdzie swoich sił mogą spróbować zespoły i kierowcy-amatorzy z całego stanu San Andreas. Jest to również element drogi, którą musi przebyć każdy zawodowy kierowca, chcący rozpocząć swoją profesjonalną karierę na zapleczu NASCAR, czyli Xfinity Series. Zespół wystawia pojazd Karin Everon jako prywatny zespół finansowany z budżetu firmy, sygnowany wieloma innymi sponsorami oprócz tych wymaganych i stałych. Zakres świadczonych usług obejmuje: Serwisowanie i drobne naprawy wszelkiej maści pojazdów (oprócz egzotyków i samochodów super-sportowych), Duży serwis i naprawy pojazdów użytkowych, Obsługa pojazdów alarmowych, w tym dużych składów i pojazdów specjalnych, Renowacje i rekonstrukcje klasycznych amerykańskich muscle, pickupów czy suvów, Projektowanie i budowanie pojazdów wyścigowych zgodnymi z przepisami NASCAR.

Senora Desert Trailer Park - Park przyczep umiejscowiony na północ od farmy wiatraków z jedną nieutwardzoną drogą dojazdu, odbijającą od Senora Way. To odosobniony skrawek ziemi, na uboczu i z dala od reszty zabudowań miejskich. Najbliższą mu miejscowością jest dopiero Sandy Shores. To spokojny park, zamieszkany głównie przez społeczności hipisów, farmerów i ludzi trzymających się daleko od miejskiego zgiełku Los Santos. Mała społeczność przyjęła wręcz formę komuny, w której ludzie tworzą zgraną ze sobą społeczność, dzieląc się wszelkimi dobrami materialnymi i spędzając razem czas na łonie natury. Liczba mieszkańców jest zmienna, ze względu na różną demografię. Zazwyczaj oscyluje w granicach kilkunastu do kilkudziesięciu mieszkańców w czasie sezonu letniego. Ma za sobą długą historię, jednak kto spędzając błogie chwile przy ognisku i piwie martwiłby się jej spisywaniem... Zjawisko tworzenia się parków przyczep, caravaningu i przenośnych domków jest głęboko zakorzenione w amerykańskiej kulturze. Zazwyczaj kojarzone są z ludźmi z niższych sfer, jednak często takie ośrodki tworzone były przez władze lokalne i federalne, jako tymczasowe miejsca do życia dla ofiar huraganów i innych klęsk żywiołowych. Ta forma mieszkalnictwa ma dużo minusów, ale też dużo pozytywów, jak chociażby niskie koszty życia i wynajmu. To dla wielu wygodna forma życia - w dowolnej chwili można zabrać większość swojego dobytku i przenieść się w bardziej zaludnione tereny po zdobyciu lepiej płatnej pracy. Dla wielu więc jest to tymczasowy styl życia. Różne parki cechują różne standardy bezpieczeństwa. Aby uniknąć incydentów i przestępstw, mieszkańcy najczęściej żyją ze sobą blisko. Każdy sąsiad wie o drugim jak najwięcej, więc brak prywatności staje się normą. Senora Desert Trailer Park to na pewno miejsce wyróżniające się na tle innych podobnych mu parków - głównie przez pstrokatość naczep. Przyjęta tam kultura i wolność dały wyraz artystycznemu kunsztowi mieszkańców, którzy dodali trochę kolorytu dla swojego miejsca do życia. Cechuje je spokój i życzliwość tubylców, nawet dla przyjezdnych. Od pewnego czasu grupa ludzi ze środowisk wolnościowych, potomków dawnej spuścizny ruchu hipisów tak popularnych w latach 60-tych XX wieku znów zaczęła się tam osiedlać, mając w planach choć trochę uwidocznić park na mapie stanu San Andreas, oferując atrakcje dla przyjezdnych, zajęcia i wycieczki krajobrazowe po bogatej faunie Blaine County. OOC:

Ten skromny warsztat, jak wiele mu podobnych, skrytych na prowincji hrabstwa Blaine zakładów na pierwszy rzut oka zdaje się bardziej odpychać, niżeli zachęcać do wjazdu celem oddania swoich czterech kółek pod pieczę, jak to by podpowiadała wyobraźnia, starszego pana z papierosem w ustach, piwnym brzuchem i w baseballówce, który zapewne zamiast usunąć Twoją usterkę na amen, co najwyżej by ją odwlekł w czasie. Z tego dokładnie powodu do warsztatu zaglądają tylko miejscowi, znający pracujących za tą podrdzewiałą bramą ludzi i ich umiejętności. Są też akurat przejeżdżający tędy truckersi lub zdesperowani turyści jadący już którąś godzinę sąsiadującą z warsztatem Drogą 68, pozbawieni nadziei napotkania w ciągu najbliższych stu kilometrów jakiegokolwiek warsztatu. Ci ostatni, po zebraniu się na odwagę przejechania przez bramę garażową doznają silnego zderzenia z rzeczywistością, bowiem ich domysły okazują się zazwyczaj bardzo niecelne. Wyobraź sobie pojazdy powstałe ze związku historii z innowacją, których listonoszem było szaleństwo. Właśnie takie samochody powstają za tymi drzwiami. Względnie młody zespół doświadczonych mechaników z wyobraźnią, wraki datowane na poprzedni wiek, które jeszcze w zeszłym tygodniu leżały bez przyszłości na okolicznym złomowisku, a nagle wydają się być sprawniejsze od wielu nowych, salonowych fur naszprycowanych elektroniką. Plujące ogniem z ośmiu różnych rur hot-rody, zbeszczeszczone auta codziennego użytku przerobione na terenówki czy wreszcie wynik zdrady z listonoszem w wymienionym wcześniej związku - prawdziwe potwory wyjęte żywcem z filmu post-apokaliptycznego. Tutaj faktycznie benzyna jest cenniejsza od złota. Właśnie takie rzeczy są w stanie zobaczyć śmiałkowie odwiedzający ten lokal daleko odbiegający od standardowego kanonu cywilizacji. Poza swoją (nie)standardową działalnością Rusty N Dusty jest sercem lokalnej społeczności, to oni są odpowiedzialni za ożywianie okolicy integrując się z lokalną ludnością niezliczoną ilością wydarzeń. Wiejskie dożynki? Nudne, poprawne politycznie festyny? Naah, zapomnij o tym. To ci ludzie systematycznie organizują tutaj rozrywkę jakiej naprawdę potrzebują ludzie z prowincji, ludzie z Sandy Shores i okolic. Drag Race? Znajdzie się. Wyścigi Cross-Country? Pewnie! Wreck Race czy Demolition Derby? Masz to jak w banku! Monster Jam? Damn, muszę podpytać Calvina, to jeden z ludzi odpowiedzialnych za ten warsztat.

Czy odwiedzając miasteczko Sandy Shores zadażyło ci się zapomnieć zatankować? Lub może nadażyła ci się jakaś kraksa? To nie problem! Zapraszamy do FlyWheels! Gdzie zajmiemy się twoim wozem z odpowiednim nastawieniem, sytuacja win win! Ty dostajesz super naprawiony i doprowadzony do perfekcji wóz, przy okazji może skusisz się coś zjeść? A my będziemy cieszyć się z kolejnego zadowolonego klienta! Gdzie się znajdujemy? Znajdujemy się nieopodal lotniska Sandy Shores! To tuż przed wjazdem na torowisko przed miasteczkiem, więc w czasie naprawy bądź serwisu pojazdu możesz się spokojnie przejść gdy my zajmiemy się wózkiem, bądź coś zjeść z naszej oferty ciepłych posiłków, wszystko dla dobra naszych klientów Jakie usługi można u nas wykonać Do usług prowadzonych przez nas zaliczamy kolejno: - Tankowanie pojazdu - Zakup niezbędników takich jak olej, płyn chłodniczy, itp. - Zezłomowanie wraku pojazdu, lub owego który nie nadaje się do użytku - Mini restauracja oraz sklepik w którym można kupić przekąski, napoje, oraz ciepłe posiłki Więc nie czekaj! Widzimy się na drodze!

Power Factory - siłownia ulokowana w centrum miasta Sandy Shores, uchodząca aktualnie za jedyny sportowo rekreacyjny punkt poza obrębem Los Santos, potocznie nazywana miejscem w którym się znajduje "Sandy Shores Gym". Do jej powstania przyczyniła się właścicielka jednej z placówek, Tatyana Volkov. Kobieta z dobrym sercem korzystając ze swojego zamiłowania do boksu chciała stworzyć możliwość rozwoju i pracy nad sobą dla lokalnej społeczności. O lokalu: Lokal znajduje się w centrum Sandy Shores, w kompleksie starego budownictwa który został wyremontowany na potrzeby dzisiejszych standardów, sam budynek z zewnątrz przykuwa zabytkową uwagą, a odnowione wnętrze wypełnione sprzętem kulturystycznym sprawia wrażenie przestronnego. Właścicielka nie ograniczała się do jednej formy rozwoju wyposażając lokal nie tylko w ławki ze sztangami, drążki ale również w niskobudżetowy ring bokserski i worki. Lokalizacja: Tatyana sama w sobie nie jest trenerką, ale emigrując z Rosji zabrała ze sobą zamiłowanie do sportu walki, sama pomimo braku udziału w zawodach zamierza kontynuować kilkunastoletnie treningi boksu, jej wizją jest integracja społeczności pozamiejskich takich jak Sandy Shores czy Paleto Bay właśnie w centrum Power Factory. Power Factory - jest to nazwa własna i marka stworzona przez Tatyanę Volkov reprezentując sporty walki, której Logo wisi na szyldzie tuż przed wejściem na siłownię. Sandy Shores Gym - Punkt sportowo rekreacyjny, dosłownie budynek i lokal ulokowania Power Factory, miejsce spotkań które jest tak potocznie nazywane przez lokalną społeczność i młodsze pokolenia. OOC:

Cześć wszystkim czytającym, tak jak widzicie, chciałbym otworzyć coś świeższe, przynajmniej, tak myślę. Chciałbym ożywić Sandy Shores, w którym toczy się miejsce gry mojej postaci, biznes, który widzicie, na własne oczy to ma, być zupełnie legalna sprawa, nic związanego z półświatkiem, etc. Jestem zaznajomiony z regulaminem biznesów oraz ogólną etykietą serwera, znam się na rzeczy i myślę, że projekt przyniesie owoce.

Sunset Devils Motorcycle Club – 1% klub motocyklowy, który pierwotnie został założony przez byłych weteranów wojennych. Zrzeszający ludzi nie tylko związanych z wojskową przeszłością, ale również zwyczajnych pasjonatów motocyklami. Nazwa klubu nie jest przypadkowa. W przeszłości oznaczała oddział wojskowy trzonu hierarchii. Sunset Devils założył Capt.Tig Miles USMC. Członkowie gangu zniesmaczeni wizją oddania się dla dobra ojczyzny przez wyrzucenie z szeregów armii, zaczęli korzystać ze swoich umiejętności i kontaktów. Zajmują się przestępczym fachem. Pieniądze na utrzymanie klubu były bardzo często pozyskiwane z napadów na ciężarówki, przemytów amunicji przez granice oraz porwań wpływowych ludzi. Pierwotny oddział został osadzony jest w Ashland (Oregon) - jego znaczną część zajmuje stara gwardia składająca się między innymi z założycieli grupy jak i ich dzieci. Historia Klubu Walka z niesprawiedliwym rządem stała się poniekąd głównym celem motocyklistów. Ceniąc przy tym wręcz fanatyczne wyznanie wolnościowych idei niezależnie od rasy czy statusu społecznego. Wszystkie podrzędne dla nich rzeczy takie jak na przykład pieniądze odeszły na dalszy plan. Wytworzyli dla siebie własny kodeks moralny, którego złamanie równoznaczne było z permanentnym wydaleniem z bractwa. Jeżeli jednak chodzi o braterstwo nie zamykali się wyłącznie w ramach swoich kamizelek, traktując przy tym osoby z zewnątrz jak swoją rodzinę - co poniekąd wiąże się z ich mottem “Loyalty for Loyalty”. Pomijając kwestie prywatne klubu nie różni on się założeniami od większości podobnym mu zgrupowaniom. Każda pojedyncza jednostka równie mocno szanuje swoje barwy jak i odgórne zasady. Sunset Devils wraz z dołączeniem w jego szeregi nie stawał się dla nich jedynie rodziną, ale stylem życia czy nawet religią. Członkowie klubu są silnie związani z motoryzacją, często wiążą się z nim poprzez swoich przodków, którzy byli motocyklistami. Nazwa klubu rodzielana jest na dwa człony: “Sunset” - Zachód słońca i jego powtarzający się cykl każdego dnia może być metaforą dla cyklu życia, w którym wszystko rodzi się, rośnie, dojrzewa, przekształca się i umiera, tylko po to, by zacząć się na nowo i “Devils” - nic innego jak diabły, zgrupowanie ludzi splamionych grzechem przez czynym, których nie da się już naprawić. Zagłębiając się bardziej w kulturę klubową można się dowiedzieć, że kamizelka jest dla nich niczym rodzina. Jedną z ich najbardziej charakterystycznych umów jest to, że jeżeli członek klubu przy rozwiązywaniu sprawy będzie miał na sobie założoną kamizelkę z logiem klubu – oznacza to, że zamieszał w sprawę swoją całą grupę. Chapter Sandy Shores Przełom roku 2022/2023 nie był owocny dla Diabłów. Losy klubu niejednokrotnie stawały pod znakiem zapytania, wszystko to było spowodowane wątpliwym stanem zdrowia prezydenta. Nowa nadzieja przyszła znienacka. Syn nieżyjącego już vice president’a - Albert Ruiz zaproponował stworzenie nowego chapter’u w Kaliforni, a dokładniej w miasteczku Sandy Shores, którym w tamtym czasie zarządzała kłaniająca się już ku upadkowi grupa motocyklistów zwana Manus Dei. Początkowo wśród braci pojawiła się kość niezgody i głosy sprzeciwu, jednak była to jedyna możliwość by uchronić to co tak długo pielęgnowali przed upadkiem. Nie mając już nic do stracenia przystali na propozycję Ruiz’a, który planował przywrócić klub na dawne tory. Pustynne miasteczko zniszczone przez wojenki tamtejszych zwaśnionych watażków stanowiło idealną bazę pod budowę nowej potęgi jaką miało stać się Sunset Devils. Lokalizacja z meksykańską granicą dawała spore pole do zarobku jak i pozyskania trudnodostępnych w Stanach Zjednoczonych przedmiotów. Jednocześnie Ruiz postanowił dać szansę na lepsze życie tamtejszej społeczności, która została niejednokrotnie karana przez los, jak i niesprawiedliwość rządu. Początki w nowym miejscu nigdy nie należą do najprzyjemniejszych, szczególnie w tak zaściankowym społeczeństwie jakim jest miasteczko Sandy Shores. Od pierwszego wjazdu motocykli na tereny pustynne motocykliści spotkali się z wrogimi spojrzeniami społeczności jak i z uszczypliwymi komentarzami na ich temat. Jednak nie zniechęciło to kampanii, która planowała zacząć tu wszystko od zera. Uznali to miejsce jako szansę od losu, swoisty czyściec za błędy i próżność, która niegdyś skłoniła ich ku upadkowi. Albert wiedząc, że sam nie poniesie ciężaru jakim jest przewodzenie grupą motocyklistów postanowił odnowić stare znajomości. W jego życiu na nowo pojawił się wspólnik z dawnych lat - Logan Dyer, jedna z nielicznych osób, którą Ruiz dażył tak ogromnym zaufaniem. Facet pochodzący z Paleto Bay niejednokrotnie zaprezentował swoją lojalność jak i oddanie na rzecz sprawy. Stąd też został mianowany vice presidentem nowo powstałej jednostki Diabłów. Wraz z Dyer’em klub zasili ludzie z jego otoczenia, których również łączył wspólny cel, a dokładniej walka o wolność. Wraz z biegiem czasu klub zaczął powoli rozrastać się w społeczności pustynnego miasteczka tworząc miejsca pracy, czy pomagając najuboższym. Mimo swoich gorszych stron wyznawali zasadę pomocy ludziom w potrzebie uważając, że dobro wraca. Zasada ta stanowi dla nich również swoistą pokutę za swoje czyny. OOC

Manus Dei Motorcycle Club - dosyć świeży klub motocyklowy, którego sporą część stanowią byli skazańcy i weterani wojenni. Z początku grupa nomadów podróżujących po Stanach Zjednoczonych Ameryki stroniła od jakiegokolwiek nazewnictwa. Ich głównym źródłem zarobku było przede wszystkim zajmowanie się "brudną robotą" ,a także zasilanie czarnego rynku bronią nieznanego pochodzenia. Origins Nieoficjalny klub powstał 10 grudnia 2019 roku w Teksasie, a dokładniej w Sierra Blanca. Założycielami byli dawni członkowie gangu więziennego Dead Man Inc. (James “Shotgun” Mason i Samuel “Hawk” Hardy) prowadzonego przez Perry'ego Roark'a - amerykanina o irlandzkich korzeniach, pochodzącego z Wirginii. Swoją charyzmą jak i nieprzeciętnym intelektem szybko zebrał pod sobą grupę osadzonych, która była w stanie poświęcić wiele dla szeroko pojętych dóbr materialnych jak i znaczącej pozycji w półświatku. Mężczyźni nie czuli oporu przed podejmowaniem ryzykownych zleceń. Działali jak dobrze naoliwiona maszyna. Nie patrzyli na rasę, pochodzenie czy religię. Człowiek był dla nich wyłącznie człowiekiem - bez jakichkolwiek podziałów rasowych. Dlatego też posiadali układy z Black Guerrilla Family, a także innymi reprezentantami północnej rodziny, z którymi nierzadko wchodzili w konflikty z Aryan Brotherhood. Lider gangu finalnie zginął w celi śmierci 13 kwietnia 2009 roku, po zabiciu towarzysza w niedoli poprzez podcięcie gardła. Ten dzień stał się ikoniczny wśród jego zwolenników. Najwierniejsi żołnierze Roark'a po wyjściu na wolność zapałali miłością do jednośladów, tworząc przy tym grupę nomadów podróżującą po stanach zjednoczonych. Ich głównym źródłem zarobku, były drobne zlecenia nadawane przez większe gangi, lub zasilanie czarnego rynku wszelakiej maści nielegalnymi dobrami materialnymi. Drogi przywódców motocyklistów rozdzieliły się w roku 2021 podczas pobytu w Kalifornii. Między ekipą Hardy'ego, a szajką Masona doszło do waśni dotyczącej zasad moralnych. Shotgun odwrócił się dosyć mocno od kanonu podyktowanego przez Perry'ego Roark'a dotyczącego równości rasowej, przekształcając zasady swojego chapter'u w zbliżone do białej supremacji. Samuel Hardy został wierny zasadom prowadząc swoją grupę w pierwotnych założeniach. Między mężczyznami doszło do zaciętego konfliktu. Końcowo ekipa Masona wróciła do Teksasu. Zaś grupa Sama nazywana często "Rękami Boga" postanowiła osiedlić się w Kalifornii. Niestety podczas jednego z napadów rabunkowych, przez swoje niedopatrzenie jak i zuchwałość trafili do więzienia stanowego Bolingbroke. Po roku odsiadki postanowili zadomowić się na stałe nieopodal zakładu karnego osadzonego w hrabstwie Blaine. A dokładniej w Sandy Shores. Pozornie małym pustynnym miasteczku opuszczonym przez Boga. Osadzie założonej przy wielkim jeziorze Alamo. Z miejsca niegdyś wypełnionego turystami stała się wylęgarnią szumowin. W dobie zmian dziejowych osada dosłownie obumarła. Zostali na niej jedynie wieśniacy wraz ze swoimi rodzinami, jak i wszelakiej maści outsiderzy, renegaci systemu, czy zwyczajni menele. O losach miasteczka przeważył również działający tam przed laty Syndykat, który jeszcze mocniej doprowadził kulejące już miasteczko do większej ruiny. Dla grupy recydywistów miała ona ogromny potencjał do rozpoczęcia swoich działań. Szczególnie pod względem lokalizacji z sąsiednimi stanami. Dzięki czemu ułatwiło to możliwy dostęp do pozyskiwania broni czy narkotyków. Początki w nowym dla nich świecie nie należały do najłatwiejszych. Bikersi non stop musieli mierzyć się z odtrąceniem ze strony społeczeństwa, a także walką o przetrwanie w czasach którymi rządzi przede wszystkim pieniądz. Ucząc się na wcześniej popełnianych błędach, wiedzieli na co mogą sobie w danej chwili pozwolić, by uniknąć większych nieprzyjemności. Podczas ostatniej odsiadki mieli bardzo dużo czasu na przemyślenia dotyczące ich dalszego życia pogłębiając jeszcze większą wiarę w słowa pierwotnego lidera. Postanowili, więc pokazać się jak z najlepszej strony i nie wzbudzać większego zainteresowania wśród mieszkańców, ot co podróżna grupa motocyklistów, która miała zamiar osiąść na jakiś czas w pustynny miasteczku z dala od zgiełku dużych miast . Powoli zaczęli wdrażać w społeczność Sandy, zdobywając przy tym przychylność tamtejszej ludności. Tam też 28 października 2022 roku założyli jednoprocentowy klub motocyklowy o nazwie Manus Dei. Return Manus Dei Główną zasadą klubu jest między innymi fanatyczne wręcz wyznawanie wolnościowych idei.. Nie ma tu miejsca na podziały kulturowe czy rasowe - większość uznaje to jako sprawę drugorzędną - najważniejsza jest wolność jednostki, a więc towarzyszące jej swobody. Motocykliści nie uznają rządu federalnego, powtarzając w kółko wypowiadane przez founder'a zdania o ograniczaniu swobód przez obecnych polityków, często obdarowując ,,Starą Amerykę” samymi pochwałami. Mimo ciężkich i ciekawych charakterów członkowie klubu odnoszą się ze względnym szacunkiem do osób niepowiązanych, jeżeli i oni potrafią to odwzajemnić. Jednym z największych dogmatów promowanych przez ugrupowanie jest zasada czterech stref, odnoszących się do życia ekonomicznego. Według członków grupy istnieją trzy strefy: Biała - czyli wszystko objęte protektoratem rządowej administracji - począwszy od urzędów, dotowanych z pieniędzy państwa instytucji, na zwykłych, płacących podatki przedsiębiorstwach skończywszy; Szara - każdy rodzaj działalności poza nadzorem administracji i Czarna - oparta o handel mocno penalizacjonowanymi towarami typu broń lub narkotyki. Filozofia klubu akceptuje tylko dwie ostatnie. Frakcja wychodzi z założenia, że tak naprawdę Bóg stworzył ten świat sparszywiałym i chaotycznym, toteż wszelkie działania stojące na drodze do osiągnięcia absolutnej wolności są sprzeczne z ludzką naturą. Określają się jego rękoma, zachowując bierność w kwestiach moralnych, politycznych czy właśnie rasowych. Aktualnie klub Manus Dei formuje się na nowo, oraz zbiera siły by wrócić na dobre tory. Ustabilizować się i odnaleźć w tak dziwnych dla nich czasach. Ich głównym mottem stało się "Manus Dei Against The World Government", które za zadanie ma dosadnie obrazować ich walkę z niesprawiedliwością systemu uciskającego społeczeństwo. Odczuwają wewnętrzną potrzebę oswobodzenia ludzi z łapsk rządu, mówiąc o tym otwarcie na każdym kroku. Dosyć często można spotkać w środku nocy szyk motocyklowy pędzący po autostradzie nieopodal pustyni. Sami jeźdźcy chcą zacząć wszystko na nowo, z czystą kartą, by zapomnieć o mało łaskawej przeszłości. Starają się przy tym zadbać niejako o swój nowy dom jak i jego mieszkańców. Aktualny skład zasilają w głównej mierze mężczyźni białej rasy jak i mniejszość latynoska. OOC

Zalążka klubu motocyklowego można doszukiwać się w środowisku więziennym. W stanowym zakładzie karnym uformowała się nowa grupa, która w szybkim czasie zaczynała wieść prym. Wyróżniały ją bezprecedensowe, a zarazem jakże brutalne działania. Protoplastą jak i założycielem owego klubu był mieszkaniec Wirginii o irlandzkich korzeniach - Perry Roarke. Swoją charyzmą, jak i niesamowitym intelektem szybko zebrał pod sobą grupę żołnierzy, która była zdolna oddać swoje życie wyłącznie dla dóbr konsumpcyjnych, oraz uzyskania znaczącej pozycji w półświatku. Podejmowali się różnorakich zleceń, nie patrząc na rasę, czy religię. Nazywali samych siebie Ręką Boga, gdyż człowiek był dla nich tylko człowiekiem - bez jakichkolwiek podziałów klasowych. Stąd też posiadali układy z Black Guerrilla Family, a także innymi reprezentantami północnej rodziny, z którymi nierzadko wchodzili w konflikty z Aryan Brotherhood. W pewnym momencie grupa została rozdzielona. Kilku członków pierwotnego składu trafiło do dwóch oddzielnych zakładów: Bolingbroke - San Andreas ,oraz Hutchins State Jail - Teksas. Od czasu podjęcia rękawicy przez system penitencjarny, grupa Roarke’a zaczęła dosyć mocno podupadać. 13 kwietnia 2009 r. sam lider finalnie wylądował w celi śmierci, po tym tragicznym zajściu narodził się kult owej daty przez dawnych członków jego zgrupowania. Sama śmierć jednak dała początek końca działalności grupy recydywistów. Pierwotny oddział w Wirginii finalnie upadł. Wśród podgrup frakcji zaczęły się tworzyć różnice światopoglądowe. Ekipa Masona, która ulokowana była w Teksasie radykalizować się coraz mocniej. Końcowo przyjęła idee białej supremacji. Zacierając za sobą wszystkie pozostałe wartości wpajane im wcześniej przez Roark’e. Kompania z Kalifornii jednak podtrzymała stare założenia, ostatecznie rozszerzając swoje wpływy poza tereny więzienia stanowego. Po odsiedzeniu swoich wyroków kilku niedoszłych na ten czas recydywistów, dalej będących zrzeszonymi z grupą postanowiło stworzyć jednoprocentowy klub motocyklowy o mocno radykalnych poglądach. Nie chodziło o podziały kulturowe, faceci według pierwotnych założeń uplasowali sobie zysk na piedestale. Przede wszystkim liczyło się dla nich fanatyczne oddanie dla grupy, jej norm, oraz podstawowych dogmatów zapoczątkowanych przez Perry’ego Roarke’a. Mogłeś wywodzić się z każdej grupy społecznej, być ćpunem, alkoholikiem - liczyła się jedynie bezgraniczna lojalność wobec swoich. Wraz z zakończeniem odsiadki osiedlili się nieopodal zakładu karnego w Hrabstwie Blaine - a dokładniej na pustyni w okolicach zrujnowanego przez przestępczość miasteczka Sandy Shores. Jednoprocentowy klub motocyklowy dopiero kreuję swoją kulturę, promując nade wszystko brak przynależności do reprezentantów konkretnej rasy, czy religii. Aktualnie skład zasilają głównie ludzie ze społeczności białej jak i mniejszości latynoskiej. OOC:

ROLLING JOKERS MOTORCYCLE CLUB - Rolling Jokers MC (OMG) 1%. Klub motocyklowy, który powstał na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Za miejsce narodzin klubu uważa się Stany Zjednoczone jednak według opowieści wśród członków oddziału, klub wywodzi się zza murów Meksyku. W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych została zarejestrowana grupa przestępcza, której członkowie odznaczali się naszywkami Jokerów odnosząc się do klubu. Od pierwszego dnia oddziału macierzyńskiego w Meksyku panowała zasada na przyjmowanie w szeregi oddziału tylko i wyłącznie osoby pochodzenia hiszpańskiego, wszystkie oddziały trzymały się owych ustaleń jednakże czasy się zmieniły, wszystko szło do przodu, kolejne oddziały w Stanach Zjednoczonych zaczęły przyjmować w swe szeregi osoby białe, które w jakimś stopniu były związane ze społecznością White Car. Przestępstwa, które były rejestrowane ze strony członków klubu odnosiły się głównie do niewielkiego przemytu narkotykowego w wyznaczonych terenach miasta, w głównej mierze klub jest na posyłki kartelu jeżeli chodzi o przemyt narkotyków, broni palnej oraz mówi się o przemycaniu i ukrywaniu nielegalnych imigrantów pochodzących z Meksyku. Ów klub z Meksyku nie ma jakoś specjalnie wrogo nastawionych klubów do siebie, wojny się pojawiają z biegiem czasu i zanikają po dogadaniu obu prezesów. W głównej mierze starają się żyć w zgodzie z takimi klubami jak Vagos czy Mongols. Sandy Shores - Działania klubu zostały zarejestrowane jedynie na terenie niewielkiego miasteczka jakim jest Sandy Shores. Odłam jest jednym z mniejszych w porównaniu do pozostałych, działających na terenie Stanów Zjednoczonych. W samym San Andreas jest ich garstka, liczebność oddziału można policzyć na palcach obu dłoni. Głównym dochodem jest dostawa niewielkich ilości narkotyków oraz ich dystrybucja na terenie miasteczka Sandy Shores, które najczęściej pozyskują od łączników kartelu.