Ranking

Los Malvados de Motocicletas - należący do grona ‘wyjętych spod prawa’ klub, którego początki sięgają końcówki lat 60’ oraz miasta Mexicali, stolicy stanu Baja California w północnym Meksyku. Sytuacja kraju w tych czasach była niezwykle trudna dla jego mieszkańców, a pogłębiający się kryzys polityczny i gospodarczy spowodował radykalizację nastrojów, po tym jak rządzący zdecydowali się na coraz częstsze używanie siły przeciwko protestującym czego efektem ubocznym owych działań był między innymi znaczący wzrost przestępczości zorganizowanej. Zdaniem służb porządkowych to właśnie wtedy można było doszukiwać się zalążków Los Malvados, gdy w rozwijającym się bezprawiu nawet ze strony warstw rządzących, policyjnej korupcji i przy szalejącym bezrobociu w społeczeństwie pojawiła się tendencja do jednoczenia w gangi, czy też kluby motocyklowe - początkowo by chronić małe, lokalne społeczności i swoje rodziny stawiając na pierwszym miejscu sąsiedzką solidarność i braterstwo między ich członkami. Los Malvados powstało pośród robotniczych ulic Mexicali, miasta o silnie rozwiniętym przemyśle metalurgicznym, który mocno podupadł w czasie kryzysu, a jego pierwszymi członkami byli nękani przez bezprawnie przemycających do Stanów Zjednoczonych narkotyki członków kartelu. Mieszkańcy tamtejszej społeczności i bezrobotni hutnicy jednoczący się w grupy których znakiem rozpoznawczym stały się jeżdżące nocą po ulicach formacje motocykli typu Road King o charakterystycznych wysokich i długich ramionach kierownicy. Wzmożona aktywność motocyklowych grup nie umknęła uwadze karteli pilnujących swoich szczelnych szlaków przemytu heroiny i kokainy do Stanów, co w stosunkowo krótkim czasie doprowadziło do konfliktu interesów i nieustających miesiącami krwawych rozpraw między grupami. Malvados aby skutecznie rozszerzyć swoją działalność, a także by pozyskać niezbędną do walki broń z lokalnymi kartelami, z czasem przejęli część rynku narkotykowego w mieście, a pieniądze które zaczęły płynąć z dochodowego interesu okazały się kluczowe dla przyszłości chapteru. Malvados szybko zaczęło zwiększać swoje szeregi i zakładać kolejne oddziały, w Meksyku czy w Stanach, sięgając po latach aktywności na południu do granic Kalifornii, Stanu San Andreas i miasta Los Santos. Część dawnych zatargów i wojen poszła w niepamięć, a część trwała dalej, ze względu na protekcjonalne podejście klubu do swoich korzeni i pierwotnych społeczności z których się wywodził. Zwiększoną aktywność Malvados w Los Santos można odnotować od początku stycznia 2023, kiedy to grupka facetów z oddziału w Meksyku poprzez decyzję kongresu wyjechała za oddzielający oba kraje mur i uformowała pierwszy w historii klubu oddział w Stanach Zjednoczonych. Oddział Los Malvados Motorcycle Club tymczasowo “osiedlił” się na jednej z najbiedniejszych dzielnic w Los Santos - El Burro. Wyjęci spod prawa motocykliści zamieszkiwali na parku przyczep w którym największa przyczepa służyła jako ich clubhouse. To właśnie tam organizowali cotygodniowe spotkania i analizowali wszystkie klubowe sprawy. Motocykliści spod loga LMMC mieli na celu zwiększenie wpływów klubu w mieście, oraz służyli jako łącznik narkotykowy między Mexicali - Los Santos, Los Santos - Mexicali. Głównym ich dochodem był handel brudnym towarem takim jak; metamfetamina, crack, oraz różnego rodzaju MDMA. Mniej postawieni gangsterzy na motocyklach oprócz legalnej pracy zajmowali się również detalem narkotykowym. To właśnie oni obsługiwali zombie-ćpunów najgorszej jakości towarem. Większość towaru pozyskiwali z Meksyku, który brudzili w jednej z przyczep na El Burro. W niedalekiej przyszłości klub przeniósł się z przyczep do normalnej dzielnicy, którą sobie upatrzyli. Większość bikersów ma swoje rodziny i dzieci, których stawiali zawsze na pierwszym miejscu. Każdy z klubowiczów traktuje się jak członek rodziny, obdarzają się wzajemnym szacunkiem i lojalnością. Kierują się zasadą “jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. W przeciwieństwie do innych jednoprocentowych klubów Malvados nie posiadają swojego sklepu z merchem i strony internetowej - ograniczają się jedynie na zapalniczki z wygrawerowanym logiem klubu, które są dostępne tylko dla jego pełnoprawnych członków. Główną ikoną klubu (poza logiem) jest Mezcal - pewien rodzaj tequili, który uwielbiają. Większość tych sukinsynów popala metę zapijając to właśnie tym napojem. Głównym pomysłodawcą uformowania oddziału w Los Santos był niejaki Paquito Ramirez i Nuno Montes - jedni z najbardziej szanowanych i zaufanych motocyklistów w Meksyku. Przyjeżdżając do Los Santos z resztą swoich braci uformowali oddział i poszerazli swoje kontakty co każdy dzień. Los Malvados nie jest klubem z dobrą opinią cywilów, większość z nich uważa ich za typową patologię i bandyterkę. Oficjalnie klub sra na wszystkie pomówienia. Członkowie klubu poruszają się ogromnymi motocyklami, które posiadają sporą ilość chromowanych elementów, oraz gigantyczny widelec, przez co jeżdżąc mają ręce na wysokości głowy. Osoba, która chce wkręcić się w szeregi Malvados MC musi zgłosić swoją kandydaturę do któregoś z obszytych członków klubu, później ta kandydatura jest omawiana przy stole i głosowana. Jeśli osoba aspirująca się na członka oddziału zostanie przez klub pozytywnie przegłosowana, dostaje ona kamizelkę z dolnym rockerem PROSPECT. Jest to okres próbny, który trwa dwa lata - przez ten czas rekrut staje się własnością klubu i jest wielokrotnie sprawdzany przez wszystkich klubowiczów. Kandydat przechodzi przez wiele sytuacji w których jest wrzucany na głęboką wodę - w większości jest zmuszony do wykonywania różnego rodzaju przestępstw, a czasem do zażywania narkotyków w celu sprawdzenia, czy ochotnik nie jest z departamentu. Malvados pochodzą z biedniejszych rodzin co można zauważyć po stylu ich ubioru. Nie noszą złotych sygnetów, ani drogich butów - wyglądają na typowych ludzi bez forsy. Większości klubowiczów nie kieruje pasja do motocykli i mechaniki, a pogoń za forsą, znajomościami i wpływami. Ich głównym celem jest wejście w bogatsze życie niczym gwiazdy z Los Santos. Członkowie są agresywni wobec innych klubów motocyklowych - nie boją się wejść w konflikt. Wzięli sobie głęboko do serca tekst "jeżeli ktoś szuka chuja do dupy to u nas go znajdzie". Oddział w Los Santos okazał się strzałem w dziesiątkę. Mimo ciężkich początków i raczej małych nadziei na sukces - udało im się zdominować El Burro Heights, finalnie przejmując narko-interesy lokalnego gangu. Przybysze z Meksyku nie uwinęli się bez strat, stracili ludzi, stracili forsę, stracili część siebie - dokonując brutalnych egzekucji, które miały pokazać całej okolicy, z kim mają do czynienia. Ten okres był okresem który znaczył wiele, a nawet bardzo wiele. Pozyskiwanie wtyczek, kontaktów, mnożenie kapitału, budowanie wizerunku poszczególnych figur w gangu, zdobywanie street credit na ulicach South Central i całego miasta Los Santos. To właśnie ten okres czasu wykreował ikony takie jak Paquito PACO Ramirez czy Mario UNCLE ROSE Rosales, którzy rozdawali wtedy karty w gangu. Pewnie wielu zapyta czym wybiła się ta dwójka? Odpowiedź jest prosta - mieli dryg do zarabiania forsy, zdolności przywódcze i okazywali totalny brak skrupułów, który przekonał resztę składu, że tym kolesiom lepiej ustąpić miejsca. Już w pierwszych miesiącach działania chapteru na terenie USA, doszło do absurdalnych sytuacji, takich jak: morderstwo poprzez strzał w głowę pod jednym ze strip-clubs na Davis, kilka brutalnych egzekucji na kolesiach, którzy wybrali złe podwórko by skroić kilku dilerów. W miasto szybko poszła fama, że Ci kolesie nie mają zamiaru się cackać, dobrze wiedzą po co tu przybyli. Opcje są dwie: biorą co swoje lub wracają do domu z podkulonym ogonem, ewentualnie w czarnych workach. Klub motocyklowy z Meksyku kontrolował całe miasto Davis. Położyli łapę na każdej możliwej branży, generując maksymalne zyski, jak to mówią na ulicy 'wyciskając z dziwki ile się da'. Całkowicie przejęli narkotykowy hurt w okolicy, położyli łapę na wszystkich przedsiębiorstwach które generują zyski, wprowadzili w obrót broń palną od pistoletów bojowych po karabiny szturmowe, a Rosales Gym było istnym marketem sterydowym, gdzie zbiry z całego miasta mogły jak papierosy w monopolowym - kupić sterydy anaboliczne najcięższego kalibru. Co cechowało tych kolesi? Na pewno postawa, wielu z ikon oddziału z Los Santos to kolesie którzy nie mają zamiaru oddać nawet okruszka swojego kawałka ciasta, za to chętnie zabraliby wszystkich innych dookoła. Respektują niepisane, gangsterskie zasady, o które coraz ciężej w obecnych czasach na ulicach Los Santos. Są pewni siebie, zdecydowani, poruszają się dumnie, a konflikty rozwiązują szybko i bardzo głośno, co odstrasza potencjalnych 'mącicieli' którzy lubią prowokować i zarabiać na beefach danych organizacji przestępczych. Dbają o formę, wiecznie zapędzani przez starszą gwardię do roboty na sali. Bez wahania paradują z dużymi spluwami na oczach innych, mniejszych przestępców - utwierdzając ich w przekonaniu że nie warto grać przeciwko nim, za to warto razem z nimi. Byli aktywni na każdym polu, prowadzili kilka pralni pieniędzy, opierając o nie swoje biznesy: Lombard - paserka, siłownia - sterydy, strip-club - narkotyki, warsztat - kradzieże fur. Gang prowadzi obojętną politykę co do konfliktów gangów ulicznych w okolicy, mają jeden warunek - to nie może dotykać gospodarki w mieście. Przedsiębiorcy mają być zadowoleni, ludzie mają mieć forsę, a tą forsę spieniężać tu na miejscu, napędzając tym samym wszystko w koło. Niektórzy członkowie Los Malvados MC mocno kibicują lokalnej młodzieży, widząc w nich potencjalnych gangsterów - którzy gdy troszeczkę podrosną, zaczną generować dużo większe zyski, które finalnie mają trafić do sejfu klubu.

OK, zgłoś się ticket.

✦ ──────────────────────────────────── ✦ DJ CALLØWAY Ethan Calloway wychował się w rodzinie, której finansowo od zawsze dobrze się układało. Nie znał problemów związanych z brakiem pieniędzy, a prywatna edukacja, zagraniczne wyjazdy czy znajomości rodziców były po prostu częścią jego codziennego życia. Mimo komfortowego życia Ethan nigdy nie odnajdywał się w świecie garniturów i rodzinnych oczekiwań. Od nastoletnich lat znacznie bardziej interesowała go muzyka i klimat wydarzeń niż rozmowy o giełdzie czy przejmowaniu rodzinnych obowiązków. Pierwszy kontakt z miksowaniem muzyki pojawił się przypadkiem, podczas prywatnych imprez organizowanych przez znajomych rodziny. Z czasem zaczął coraz bardziej angażować się w tworzenie playlist, dobór klimatu muzycznego oraz naukę pracy przy sprzęcie audio. Przez kolejne lata rozwijał swoje zainteresowanie, występując głównie na zamkniętych wydarzeniach i prywatnych eventach. Z czasem Ethan zrozumiał, że bycie DJ'em to coś więcej niż samo miksowanie muzyki. Największą satysfakcję sprawiało mu obserwowanie ludzi dobrze bawiących się przy setach, które sam przygotował. Pieniądze nigdy nie były dla niego główną motywacją. Znacznie bardziej zależy mu na zdobywaniu doświadczenia, poznawaniu nowych ludzi i rozwijaniu się w środowisku, które od lat go interesuje. Na co dzień jest osobą spokojną, otwartą i łatwo nawiązuje kontakt z innymi. Stara się podchodzić do każdej współpracy profesjonalnie, niezależnie od skali wydarzenia czy liczby osób na parkiecie. ✦ ──────────────────────────────────── ✦ Media: Lifeinvader Powiązania: Twórczość: DJ CALLØWAY - Episode 001 DJ CALLØWAY - Episode 002 Występy:

Cześć, Wracam do Was z obiecanym follow-upem w sprawie przyszłości serwera po ogłoszeniu RAGE:MP o wygaszaniu wsparcia platformy dnia 31 sierpnia 2026 roku. Wiem, że ostatni czas był dla wielu z Was nerwowy - dla mnie również. Tym razem nie piszę pod presją chwili, tylko po wykonanym researchu i wielu godzinach spędzonych na analizowaniu sytuacji. I mam dla Was dobre wiadomości. W mojej pierwszej wypowiedzi napisałem, że serwer będzie działał tak długo, jak działa RAGE. Było to najuczciwsze, co mogłem wtedy powiedzieć - ale wyraźnie zaznaczyłem, że jest za wcześnie, by cokolwiek przekreślać. Niestety wiadomość została odebrała jako pożegnanie i tak zaczęła ona żyć własnym życiem, rozchodząc się dalej, niż kiedykolwiek zakładałem. To absolutnie nie był mój cel. Prawda jest taka, że ogłoszenie RAGE:MP nie oznacza automatycznie końca. Poruszyło ono całą społeczność platformy do działania. W ostatnim czasie community RAGE wykonało ogromną pracę, szukając rozwiązań, które pozwolą utrzymać serwery przy życiu niezależnie od decyzji Take-Two. Ta mobilizacja ludzi pokazuje, jak silne i zdeterminowane jest to środowisko i jak wiele realnych dróg wyjścia faktycznie istnieje. Jednym z efektów tej pracy jest własny launcher umożliwiający direct connect do serwerów z pominięciem launchera RAGE, wraz z możliwością całkowitego wyłączenia updatera, który po zamknięciu infrastruktury RAGE blokowałby uruchomienie gry. To bardzo solidny fundament, który realnie pokazuje, że da się utrzymać rozgrywkę przy życiu nawet po wygaszeniu wsparcia platformy. Dodatkowo powstał launcher, który przy aktualizacji GTA V downgraduje pliki gry do działającej wersji - co oznacza, że potencjalnie nawet po wydaniu nowego update'u rozgrywka na takim launcherze będzie nadal możliwa. Traktuję to jako jedno z mocnych rozwiązań na stole - dające nam zarówno bezpieczeństwo, że serwer może funkcjonować bez przerwy, jak i komfortową przestrzeń, by równolegle, bez pośpiechu, dopracować inny kierunek rozwoju Vibe. I tu dochodzę do tematu, który wielu z Was samych poruszyło. Dostałem od Was naprawdę sporo wiadomości z sugestią, by przy tej okazji rozważyć przeniesienie Vibe na platformę FiveM. Czytam je wszystkie i chcę powiedzieć wprost - po zastanowieniu nie wykluczam takiej opcji. FiveM jest dziś jedyną autoryzowaną platformą do GTA V multiplayer, ma stabilne wsparcie, a przeniesienie naszego skryptu jest technicznie wykonalne. To poważny kierunek, który traktujemy z pełną uwagą, choć wiąże się on z dużą ilością pracy i decyzji, których nie chcę podejmować pochopnie. Dlatego świadomie zostawiamy wszystkie opcje na stole - czy to pozostanie na bazie RAGE z własnym launcherem, czy migracja na FiveM. Każda z tych dróg ma swoje plusy i minusy, swoje wyzwania i ryzyka i nie chcę dziś niczego przesądzać. Zależy mi na wyborze tej, która zapewni Vibe najbardziej stabilną i długoterminową przyszłość, a nie tylko prowizoryczną łatkę na kilka tygodni. Chcę, żebyście wyszli z tego wpisu z jednym przekonaniem: nie składamy broni. Robimy dokładnie odwrotnie - robimy wszystko, co w naszej mocy, by serwer przetrwał i dalej funkcjonował. Sytuacja jest dynamiczna i wiele może się jeszcze wydarzyć, ale możecie być pewni, że będę się starał aby serwer dalej istniał. Do zobaczenia w grze.

Ja zaakceptowalem, witam z powrotem dobrych zawodnikow na rozowym serwerze.

JAZDAAAAAAA!

pogrom

ohohohoho, znalazł się wymierzający sprawiedliwość dla dobrych graczy tego serwera, nie cwaniakuj kubuś i pomyśl co ty wypisujesz

W stanie Kalifornia MDMA, powszechnie znane jako ecstasy, pozostaje istotnym problemem społecznym i zdrowotnym, szczególnie wśród młodych dorosłych oraz osób zmagających się z uzależnieniami od innych substancji. Choć dla wielu użytkowników narkotyk ten kojarzy się głównie z okazjonalną zabawą podczas imprez, festiwali czy wydarzeń muzycznych, statystyki pokazują znacznie bardziej złożony obraz. Najwyższy poziom używania MDMA notuje się w grupie wiekowej 18–25 lat, a znaczna część osób sięgających po tę substancję wykazuje objawy nadużywania lub uzależnienia. Wielu użytkowników łączy MDMA z alkoholem, marihuaną, kokainą czy metamfetaminą, tworząc niebezpieczny wzorzec polinarkotykowy, który zwiększa ryzyko problemów zdrowotnych i psychicznych. W ostatnich latach odnotowano wyraźny wzrost liczby interwencji medycznych związanych z halucynogenami, w tym MDMA, co wskazuje na rosnące obciążenie systemu ochrony zdrowia. Narkotyk ten, wywodzący się z kultury rave i klubowej, obecnie jest używany nie tylko w klubach i na festiwalach, lecz również podczas prywatnych spotkań, domówek, w środowiskach studenckich oraz w różnych subkulturach miejskich. Rozwój sprzedaży internetowej i komunikatorów dodatkowo ułatwił dystrybucję oraz przeniósł część handlu do przestrzeni prywatnych, utrudniając kontrolę i przeciwdziałanie temu zjawisku. Największe korzyści finansowe z rynku MDMA czerpią zorganizowane grupy przestępcze, producenci, przemytnicy oraz lokalni dilerzy, którzy osiągają wysokie marże przy stosunkowo niewielkich kosztach jednostkowych produktu. W obiegu uczestniczą również pośrednicy funkcjonujący w zamkniętych środowiskach towarzyskich i studenckich, gdzie handel często opiera się na relacjach osobistych. Jednocześnie koszty społeczne tego procederu ponoszą przede wszystkim rodziny, system ochrony zdrowia i instytucje publiczne, które muszą mierzyć się ze skutkami hospitalizacji, leczenia uzależnień, zaburzeń psychicznych oraz długotrwałych problemów poznawczych i emocjonalnych użytkowników. Powtarzalne używanie MDMA wiąże się bowiem z ryzykiem pogorszenia pamięci, zaburzeń nastroju, trudności w codziennym funkcjonowaniu oraz osłabienia zdolności do odczuwania naturalnej przyjemności, co może prowadzić do dalszego pogłębiania uzależnienia. Z perspektywy społecznej i prawnej MDMA stanowi przykład substancji, której ogromne zyski pozostają skoncentrowane w rękach niewielkich grup przestępczych, podczas gdy konsekwencje zdrowotne, ekonomiczne i społeczne rozkładają się na całe społeczeństwo. Skupiając się na realiach Stanów Zjednoczonych, a szczególnie Kalifornii, MDMA występuje najczęściej w postaci kolorowych tabletek ecstasy oznaczonych charakterystycznymi logotypami lub jako proszek i kryształ sprzedawany pod nazwą „molly”, często pakowany w kapsułki. Na nielegalnym rynku funkcjonuje zjawisko swoistych „marek”, gdzie użytkownicy poszukują konkretnych kolorów i wzorów tabletek kojarzonych z określoną jakością, choć rzeczywisty skład takich produktów bywa bardzo zmienny i często odbiega od deklarowanej zawartości. Rynek MDMA w Kalifornii jest silnie powiązany z działalnością zorganizowanych grup przestępczych, które tworzą wielopoziomowe sieci odpowiedzialne za import, magazynowanie, dystrybucję oraz sprzedaż detaliczną substancji. W wielu przypadkach poszczególne ogniwa takiej struktury nie znają pełnego zakresu działalności organizacji, co ma utrudniać organom ścigania identyfikację osób zajmujących najwyższe pozycje w hierarchii. Znaczną część substancji trafiających na amerykański rynek stanowią produkty transportowane przez granice stanowe i międzynarodowe przy wykorzystaniu rozbudowanych sieci logistycznych. Grupy przestępcze często wykorzystują legalne kanały transportowe, mieszając nielegalny towar z legalnymi przesyłkami lub wykorzystując pośredników nieświadomych rzeczywistego charakteru przewożonych ładunków. Kalifornia, jako jeden z największych stanów pod względem liczby ludności i aktywności gospodarczej, odgrywa szczególną rolę jako punkt odbioru, magazynowania oraz dalszej dystrybucji środków odurzających do innych części kraju. Struktury zajmujące się handlem MDMA coraz częściej przypominają przedsiębiorstwa funkcjonujące według określonych zasad organizacyjnych. Poszczególni członkowie odpowiadają za logistykę, kontakty z dostawcami, magazynowanie, bezpieczeństwo operacyjne, transport oraz sprzedaż detaliczną. W większych organizacjach występuje również podział odpowiedzialności za finanse i pranie pieniędzy pochodzących z nielegalnej działalności. Środki uzyskane ze sprzedaży bywają ukrywane poprzez wykorzystywanie firm fasadowych, fikcyjnych transakcji gospodarczych, obrotu gotówkowego lub inwestycji w legalnie działające przedsiębiorstwa. Szczególnie istotną rolę odgrywa środowisko klubowe i festiwalowe. Sprzedaż MDMA koncentruje się często wokół dużych wydarzeń muzycznych, imprez elektronicznych oraz miejsc odwiedzanych przez młodych dorosłych. Organizatorzy nielegalnej dystrybucji wykorzystują sieci pośredników odpowiedzialnych za dostarczanie substancji bezpośrednio do odbiorców. W wielu przypadkach osoby zajmujące się sprzedażą detaliczną nie są formalnymi członkami organizacji przestępczej, lecz działają jako niezależni współpracownicy otrzymujący prowizję od sprzedaży. W ostatnich latach istotnemu rozwojowi uległy również metody komunikacji wykorzystywane przez handlarzy. Tradycyjne kontakty osobiste coraz częściej zastępowane są przez komunikatory internetowe, szyfrowane aplikacje oraz zamknięte grupy funkcjonujące w mediach społecznościowych. Pozwala to ograniczyć liczbę bezpośrednich spotkań i utrudnia identyfikację uczestników nielegalnego obrotu. Sprzedaż detaliczna odbywa się często poprzez system rekomendacji, w którym nowi klienci są wprowadzani przez osoby już znane sprzedawcy, co ma zmniejszać ryzyko infiltracji przez służby. Charakterystyczną cechą rynku MDMA jest również jego wysoka elastyczność. Grupy przestępcze szybko reagują na działania organów ścigania, zmieniając miejsca przechowywania towaru, trasy transportowe, sposoby komunikacji oraz osoby odpowiedzialne za poszczególne etapy działalności. Zamiast utrzymywać jedną stałą lokalizację, organizacje często korzystają z wielu tymczasowych punktów magazynowych rozproszonych na terenie różnych miast i hrabstw. Takie rozwiązanie ogranicza straty w przypadku przejęcia pojedynczej partii towaru przez policję. W Kalifornii działalność związana z handlem MDMA nie ogranicza się wyłącznie do dużych grup przestępczych. Na rynku funkcjonują również mniejsze, lokalne struktury powiązane z gangami ulicznymi, środowiskami klubowymi lub grupami znajomych zajmujących się okresową dystrybucją. Część z nich współpracuje z większymi organizacjami jako podwykonawcy odpowiedzialni za sprzedaż detaliczną na określonym obszarze. Powoduje to powstanie rozbudowanej sieci zależności, w której jeden dostawca może zaopatrywać wielu mniejszych sprzedawców działających równolegle na terenie różnych dzielnic i miast. W efekcie rynek MDMA w Kalifornii stanowi złożony system obejmujący międzynarodowe powiązania logistyczne, rozbudowane sieci dystrybucyjne oraz wielopoziomowe struktury przestępcze wykorzystujące zarówno tradycyjne kontakty osobiste, jak i nowoczesne technologie komunikacyjne. Jego funkcjonowanie opiera się na ciągłej adaptacji do działań organów ścigania, podziale obowiązków pomiędzy uczestników oraz wykorzystywaniu dużych wydarzeń rozrywkowych jako głównych obszarów zbytu, co sprawia, że pozostaje jednym z bardziej dynamicznych segmentów nielegalnego rynku narkotykowego w Stanach Zjednoczonych.

DJ CALLØWAY ✦ ────────────────────────────────────────────────────────────────────────────────── ✦ **W godzinach wieczornych (22.06.2026) na platformie V-Tube pojawił się drugi autorski mix DJ'a CALLØWAY. Debiutujący artysta postawił na klubowe brzmienia. Prezentując słuchaczom pięć minut starannie wyselekcjonowanych utworów i płynnych przejść. To kolejny ważny krok w jego muzycznej przygodzie.** ✦ ────────────────────────────────────────────────────────────────────────────────── ✦

dobra decyzja, poprę cie gdzie trzeba gdyby było trzeba… a ty się rzucasz już tak z natury czy jak?! pamiętaj że wszyscy są spoko, tylko berezovscy to geje

nw, bo nie gram. Mam nadzieje, że pomogłem

Ekipa uderzeniowa wraca na salony 🫡

jazda

lecimy!

Akceptuję. Zgłoś się do nas w tickecie na discordzie branży rozrywkowej.

let's gooooo

Zgadza się. Tamtego dnia wiadomość została usunięta i na użytkownika @lubilabuba (Kuba) nałożona została kara znana jako "mute"

powo

Ogień, pozdrawiam Król Cyganów

zajebiscie byle do przodu

o kurwa odbanowali cie

ZAPIERDALAMY!

top shotta

Dnia 21.06.2026 ok. godziny 23:00 doszlo do wlamania na Mirror Park. Swiadkowkie mogli zobaczyc dwie zamaskowane osoby i jedna osobe bez maski - Shawnee McKinney. Trzej mezczyzn wbieglo do jednego z mieszkan, otwierajac je za pomoca wytrychu. Ze srodka dalo sie uslyszec dzwieki trzaskania szafkami, zbijanego szkla i rozmowy miedzy rabusiami. Po wydostaniu sie z mieszkania, trzy osoby wbiegly do czarnego Hellhounda kierujac sie w strone Davis. Pościg eskalował do ucieczki pieszej, podczas której grupa podzieliła sie na dwuosobowe grupki. Dwóm zamaskowanych udało sie uciec, jednakże Shawnee McKinney i jedna osoba w masce prowadziła ucieczkę pieszą przez długi czas po całym Davis. W trakcie ucieczki wielokrotnie wsiadali do różnych samochodów, porzucili także łup z włamania na jednym z podziemnych parkingów. Finalnie udało im sie uciec, chowając sie w jednym z mieszkań na Jamestown, co mógł zauważyć helikopter. Obecnie, żaden ze sprawców nie został zatrzymany.

Wycenione.

OK, tak jak gadaliśmy - powo.

napisałbym więcej o tych dalniarzach ale dostane bana :D

kto to akceptował @v4kk4 @.maniek?

Powodzenia!

lecisz brat 🫡

zgorszyło mnie to, mam nadzieje, iż gracz kuba został ukarany za podteksty seksualne na publicznych chatach

@Mixerdlaczxego cie nie ma w ekipie

**14 czerwca 2026 roku o godzinie 20:00 odbyło się uroczyste otwarcie toru gokartowego SpeedTrack. Wydarzenie zgromadziło liczne grono mieszkańców miasta, pasjonatów motoryzacji oraz zaproszonych gości, którzy przybyli, aby wspólnie uczestniczyć w inauguracji nowego obiektu. Ceremonię rozpoczęto oficjalnym przemówieniem właścicieli oraz osób odpowiedzialnych za realizację projektu, podczas którego podziękowano wszystkim zaangażowanym w powstanie toru. Po części oficjalnej dokonano symbolicznego otwarcia obiektu, a następnie zaprezentowano wszystkim uczestnikom możliwości toru oraz dostępne pojazdy. Dla zgromadzonych gości przygotowano liczne atrakcje, w tym pokazy jazdy, przejazdy pokazowe oraz konkursy z nagrodami. Największym zainteresowaniem cieszyły się pierwsze oficjalne wyścigi, podczas których uczestnicy mogli sprawdzić swoje umiejętności za kierownicą gokartów i rywalizować o najlepsze czasy okrążeń. W trakcie wydarzenia pracownicy SpeedTrack prezentowali ofertę obiektu, zasady bezpieczeństwa oraz możliwości organizacji przyszłych wydarzeń, turniejów i spotkań integracyjnych. Uczestnicy mieli również okazję zapoznać się z infrastrukturą toru oraz planami dalszego rozwoju kompleksu. Otwarcie toru zakończyło się wspólną integracją uczestników oraz serią przejazdów testowych, które trwały do późnych godzin wieczornych. Wydarzenie zostało bardzo pozytywnie odebrane przez społeczność, a liczna frekwencja potwierdziła duże zainteresowanie nową atrakcją na mapie miasta. Tym samym SpeedTrack oficjalnie rozpoczął swoją działalność, stając się miejscem przeznaczonym dla wszystkich miłośników sportowej rywalizacji, adrenaliny i motoryzacyjnych emocji.**

negocjuje stawkę i rodzaj umowy, brutto mi sie podoba ale gdyby to było netto

i teraz te wypierdki, które nigdy na fivem miały nie zagrać rzucają propsy za potencjalna decyzje xDD

cofam przeprosiny z ostatniej publikacji

1 1.1 Nie zarejestrowały, niebieski Premier przyjechał ze strony Mirror Parku w kierunku Hawick potem Vinewood gdzie była cała sytuacja 1.2 Zrobił dwa kółka po blokach dla niepoznaki, ale wyglądało to jakby dobrze wiedział gdzie ma być i o której godzinie 1.3 Nie, sprawcy już w nich przyjechali 2 2.1 Sprawcy zjechali w autostrade zaraz mijając stacje przy Vinewood, skręcili w prawo a potem lewo na zjazd bezpośredni 2.2 2.3 Sprawcy wracali autostradą tylko do miasta, jak wrócili bezpośrednio do Los Santos to poruszali się ulicami bliżej Davis by wylądować bezpośrednio na La Mesa 3 3.1 Benzyny napewno 3.2 Kanister był w środku i zapalniczka tak samo w środku samochodu zjaranego, śladów brak przez rękawiczki 3.3 Czekał na nich wóz kilka ulic dalej, sprawcy wyszli pieszo z torów kolejowych i przeszli ubrani już normalnie jak cywile z drugiej strony przez te kilka ulic wchodząc do kolejnego zaułka - gdzie po kilkunastu minutach odjechali w wozie 3.4 Mogły być na pewno jakieś ślady po samym Treyvonie bo nim szarpali jak ździrą ale od sprawców raczej nic, jeden zamaskowany bandyta nie miał maski, która zasłaniała jego górną cześć twarzy i głowy więc jakieś kłaki pojedyncze rude mogły się tam pojawić napewno przy awanturze - Bradley Stango 4 4.1 Nawet nie zdążył, napastnicy to nie były byle chłystki więc nie miał nawet czasu na reakcje - gdy tylko zaczał strugać coś łapami to został zabity w mgnieniu oka 4.2 Wszyscy mieli rękawiczki cały czas, od początku do końca sytuacji i mieli je tak samo przy biciu ofiary jaką była Randy Coppola 4.3 Jedynie wzory bieżnika z Premiera na zakurzonym betonie, jeżeli chodzi o krew to raczej nie - bandziory zabili go, zabrali broń i nie podchodzili do niego już. Zostawiając go tak jak leży 4.4 To zależy kto jest wpisany w bazie danych do tablic jakimi się poruszał. @straightouttala 4.5 To to samo - @straightouttala I za podchodzenie do tematu po 2 tygodniach to powinnien być huj w dupe i już dawno przedawnione, jak ja bym nie wstawił tematu w 24h to bym wyjebał na rządowy a Wy po 2 tygodniach myślicie, że ktoś będzie to ciągnąć łaskawie z wami @ZAW

Los Santos Crime Family, znana też jako Dragna Crime Family, Southern San Andreas Crime Family, czy też L.S. Mafia, a przez byłego szefa policji Los Santos, Daryla Gatesa, nazwana "The Mickey Mouse Mafia", to włosko-amerykańska organizacja przestępcza o charakterze mafijnym działająca na terenie Los Santos i południowego San Andreas będąca częścią większej, włosko-amerykańskiej mafii. Szczyt swojej potęgi osiągnęła w latach czterdziestych i na początku lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku pod rządami Jacka Dragny. Ostatnie lata normalnego funkcjonowania rodziny oszacowuje się na czas kiedy Peter Milano oficjalnie został bossem rodziny mafijnej w Los Santos po śmierci Brookliera w osiemdziesiątym czwartym, a jego zastępcą został jego brat, Carmen "Flipper" Milano. Za jego rządów rodzina zajmowała się handlem narkotykami, pornografią, hazardem i lichwą. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym czwartym roku aresztowano dwudziestu gangsterów za próbę przejęcia operacji bukmacherskiej wartej milion dolarów tygodniowo, jednak brak dowodów uniemożliwił postawienie zarzutów braciom Milano i kilku innym mafiosom. Milano wzmocnił rodzinę, werbując nowych członków, takich jak Stephena "Steve the Whale" Cino, piosenkarza Charlesa "Bobby Milano" Caci, Luigiego "Louie" Gelfuso Juniora oraz braci lichwiarzy Lawrence'a i Anthony'ego "The Animal" Fiato. Dzięki temu niemal każdy bukmacher w Los Santos płacił mafii podatek, a Robert "Puggy" Zeichick pożyczył Anthony'emu Fiato milion dolarów na rozwój operacji lichwiarskiej. Rodzina stała się dominującą siłą w lichwie, a jej wpływy sięgały Las Vegas. Pod koniec lat osiemdziesiątych niemal cała hierarchia rodziny, w tym bracia Milano, kapitanowie Mike Rizzitello, Jimmy Caci i Luigi Gelfuso, została aresztowana na podstawie informacji zebranych przez braci Fiato. Skazania wielu członków doprowadziły rodzinę na skraj upadku. Rizzitello, uniewinniony z pierwotnych zarzutów, został w osiemdziesiątym dziewiątym skazany na trzydzieści trzy lata więzienia za próbę morderstwa, jednak zmarł w dwa tysiące piątym. Bracia Milano przyznali się do lżejszych zarzutów. Peter otrzymał sześć lat więzienia, a Carmen sześć miesięcy. Większość mafiosów poszła na ugodę, a FBI uznało mafię z Los Santos za zniszczoną. Po wyjściu na wolność w dziewięćdziesiątym pierwszym Peter Milano ponownie przejął kontrolę nad osłabioną rodziną. Mafia rozszerzyła działalność na Las Vegas we współpracy z rodziną z Buffalo. W dziewięćdziesiątym siódmym roku mafia ponownie trafiła na nagłówki gazet po zamordowaniu Herberta "Fat Herbie" Blitzsteina, współpracownika mafii z Chicago, przez ludzi związanych z rodzinami z Buffalo i Los Santos . Jego lukratywny biznes lichwiarski i oszustwa ubezpieczeniowe przejęły te rodziny, co sprowadziło na nie śledztwo FBI. Członkowie jak Stephen Cino i Alfred Mauriello zostali skazani, a współpracujący z władzami gangsterzy dostało łagodniejsze wyroki. Do lat dziewięćdziesiątych rodzina z Los Santos liczyła około dwudziestu członków, lecz była nieskuteczna, nie mogąc egzekwować kontroli nad swoim terytorium. Od czasu oskarżeń w Las Vegas działalność rodziny mafijnej z Los Santos stała się w dużej mierze nieznana. Organy ścigania skupiły swoją uwagę na gangach ulicznych, takich jak gangi meksykańskie i afroamerykańskie, które są znacznie liczniejsze i bardziej rozprzestrzenione. Do swojej śmierci Peter Milano był uznawany za oficjalnego bossa rodziny mafijnej z Los Santos, jednak od końca lat dziewięćdziesiątych jego działalność przestępcza, podobnie jak innych członków, znacznie się zmniejszyła. Niektórzy, jak Rocco Zangari i Russell Massetia, wyprowadzili się ze stanu i całkowicie opuścili rodzinę. Inni, jak Carmen Milano i Jimmy Caci, zmarli ze startości, a brak młodszych następców sprawił, że rodzina stopniowo się rozpadała. Los Santos, w przeciwieństwie do wschodniego wybrzeża, nie ma dużej społeczności włoskiej, co utrudnia rekrutację nowych członków. W południowym San Andreas liczne grupy etniczne i gangi uliczne sprawiają, że La Cosa Nostra nie jest w stanie skutecznie konkurować o kontrolę nad działalnością przestępczą. Dodatkowo organy ścigania uważają mafiosów ze wschodniego wybrzeża, którzy przenoszą się do San Andreas, za potencjalne zagrożenie. Pierwsze doniesienia o odbudowie struktur Los Santos Crime Family pojawiają się w mniej więcej dwa tysiące siódmym roku kiedy to mafijna Borgata odbudowuje swoje wpływy w paru częściach miasta. Gerard Caruso formuje małą załogę w okolicach Mission Row, Dominic Agrella odpowiada za Del Perro, Paul Casalino trzyma pieczę nad Vinewood natomiast Vincent Petrulio tworzy uliczną załogę na Morningwood ochrzczoną Prosperity Street Crew. Za kulisami mówi się o tym, że mianowany członek rodziny Gambino, Jerome "Jerry The Wire" Ruggiero podpiera załogę Casalino doświadczeniem w lichwie oraz nielegalnym hazardzie. Na Prosperity Street zaczyna robić się głośno o siatce Ernesta "Slicky Ernie" Bertelli zajmującej się kradzieżami aut i części samochodowych która przynosi największy dochód dzięki czemu załoga Vincenta Petrulio staje się pionierem w przestępstwach niebieskich kołnierzyków choć dosłownie i w przenośni to załoga Casalino pod którą zdecydowano podpiąć Ruggiero rozdaje karty ponieważ aleja gwiazd każdej klasie społecznej kojarzyła się głównie z wieczorami hazardowymi i łatwymi do nabycia pożyczkami w zależności od stawek. Wpływy rodziny jak na aktualne możliwości i sytuację zdają się być ogromne. Wszystko co dobre jednak szybko się kończy, bo już w roku dwa tysiące szesnastym Gerard Caruso umiera na wskutek udaru mózgu w wieku osiemdziesięciu dwóch lat, natomiast pomiędzy Petrulio a Agrello rozpoczyna się wewnętrzny konflikt dotyczący wpływów w branży budowlanej. Napięcie rośnie aż do nocy z siedemnastego na osiemnastego kwietnia gdzie pod Rob's Liquor Store przy Prosperity Street dochodzi do strzelaniny w której ginie Ernest Bertelli natomiast świadkowie z załogi Petrulio przedstawiali to raczej jako zaplanowany zamach. Paul Casalino jako jedyny zachowuje zimną krew i pozostaje bezstronny nie mogąc jednocześnie zapanować nad sytuacją ze względu na marionetkowe ułożenie rodziny pozbawionej panelu administracji. W sierpniu tego samego roku Dominic Agrella zostaje znaleziony martwy przez rodzinę we własnym mieszkaniu a wstępne oględziny i sekcja zwłok nie pozostawiają wątpliwości, że Agrella padł ofiarą morderstwa. Służby szybko łączą kropki ze zdarzeniami sprzed paru miesięcy i w krótkim czasie dochodzi do szeregu aresztowań współpracowników rodziny oraz samego Vincenta Petrulio którego ostatecznie przed sądem postawiono w październiku tego samego roku i skazanego na dożywotnie pozbawienie wolności za zlecenie morderstwa Dominica Agrello na tle innych zarzutów takich jak haracze oraz przestępstwa podatkowe. Petrulio oddał mocniej, nie wiedząc, że przybija mafijnej rodzinie kolejny gwóźdź do trumny. Od tamtych wydarzeń minęło wiele lat. W Borgacie działającej na terenie San Andreas pierwsze skrzypce zaczął odgrywać Jerome Ruggiero po wydarzeniach z dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku. Kiedy to Paul Casalino, zidentyfikowany jako Caporegime marionetkowej rodziny podporządkowanej nowojorskiej rodzinie Gambino, trafił za kratki po popełnieniu jednego z największych błędów w swojej przestępczej karierze. Casalino zdecydował się na przejęcie szlaku heroinowego z Nowego Jorku do Los Santos, pozostawiając po drodze liczne i łatwe do powiązania ślady, co szybko zwróciło uwagę służb federalnych. Biorąc pod uwagę zaawansowany wiek Casalino oraz jego poważne problemy zdrowotne, Jerome Ruggiero stopniowo wyrósł na jego pełnoprawnego następcę. Przez powikłania wynikające z wieloletniej, źle kontrolowanej cukrzycy typu drugiego, Casalino miał wtedy nie dożyć czwartego roku odsiadki. W tym czasie faktyczne stery w rodzinie przejął Ruggiero, który wprowadził nowe rządy i rozpoczął reorganizację struktur od poziomu ulicznego aż po zaplecze finansowe. Nieoficjalnie na samym początku w działaniach wspierał go jego bliski przyjaciel i wieloletni współpracownik, Ronald Festa. Głównym centrum dowodzenia załogi Casalino w tamtym czasie została niepozorna firma świadcząca usługi elektryczne, zajmująca się drobnymi, głównie domowymi instalacjami. Jej właścicielem był sam Jerome Ruggiero, a działalność przedsiębiorstwa w przeważającej mierze służyła jako pralnia gotówki. W okresie rządów Ruggiero rodzina zdawała się pełnić swoją funkcję ale niezmiernie cicho, jak nigdy dotąd. Pierwszy raz od wielu lat zachodnią gałąź Cosa Nostry obiegły informacje o wyjawieniu nowego potwierdzonego członka rodziny, czyli Franka Anchiano. Ruggiero, Festa i Anchiano uznawano za ostatnie ogniwo rodziny, w dalszym ciągu zbyt słabe aby w pełni kontrolować jakikolwiek obszar dawnych działalności ale wciąż działające. Działające do czasu diagnozy Ruggiero która ponownie przekreśliła szansę na podniesienie się borgaty. Nieoperacyjny płaskobłonkowy rak płuc zmusił go do powrotu do rodzinnego miasta gdzie zapewniony miał spokój, bezpieczeństwo i w pełni kontrolowane obszary działalności czego w Los Santos nie mógł oczekiwać.

w końcu!!! 🥳