Weron

dzk, ja zycze pieknych wesolych i pelnych milosci swiat dla wszystkich, ale szczegolnie dla @slipi @Axi433 @Fonsi @Hociak433 @Korupnik @Qumaty @Slavekog @Kopacz23 @Sylwester @Zugi @Unity @Sobieskilll @v4rem @Debeka @Skuucx.

wracamy z tym gorącym tematem, czekalismy na to.

odrodzenie qumatego, jedziemy z tym

same dobre chlopaki, pozdro

ISTOTNE FAKTY; - Nikt z rodziny/znajomych nie zgłosił zaginięcia/śmierci Sequan Kennedy - Ciało nastolatka zostało znalezione w uliczce za stacją LTD z licznymi ranami postrzałowymi - Mordercą nie był kierowca Alamo, dzieciaka zamordowała inna osoba - Morderca był zamaskowany, pojawił się w uliczce tylko na chwile, w wiadomym celu

The DRAYprint Na przestrzeni ostatnich dekad styl ubioru wśród różnych grup społecznych drastycznie zmienił się, co doprowadziło do powstania nowych, unikatowych firm odzieżowych. W tym marek, które z czasem zaczęto postrzegać jako ekskluzywne, nie ze względu na jakość materiału, a na marketing, ograniczoną dostępność i kultowy status wśród młodszego pokolenia. Ceny ich ciuchów stały się zaporowe dla większości ludzi z klasy pracującej czy osób dorastających w dzielnicach o niższym dochodzie. Ciuchy za kilkaset dolarów oraz buty, które potrafią kosztować tyle co używane auto rzadko są dostępne dla każdego. Randarious "Drayzo" Pierce szybko zauważył, że zapotrzebowanie na markowe ubrania nie wynika z realnej potrzeby posiadania oryginału, tylko z chęci pokazania się w czymś, co robi wrażenie. Ludzie nie sprawdzają numerów seryjnych, nie analizują szwów, wystarczy że logo jest na swoim miejscu. Wykorzystując te lukę, zaczął od importowania podróbek z Azji, które sam selekcjonował pod kątem jakości. Wyposażając się w hurtową ilość podrabianych ciuchów zaczął uzbrajać się w sprzęt, który umożliwi mu podrabianie paragonów, dokładne przeróbki ciuchów, tak by nie dało się zweryfikować oryginalności produktu. Sprzedaż początkowo rozrastała się wśród znajomych, przez DM-y na social mediach. Jednak szybko okazało się, że zainteresowanie przekracza najbliższy krąg. Drayzo zaczął celować w konkretne środowiska, młodych ludzi z osiedli, znajomych z High School i wszystkich, którzy chcieli wyglądać na bogatych, mimo że zawyżone ceny im na to nie pozwalały. Młode pokolenie, do 25 roku życia okazało się żyłą złota dla Randariousa. Zaczął on nagłaśniać swoją działalność na różnych portalach internetowych, wszędzie zaznaczając swoje niskie ceny. Z czasem zaczął on również sprowadzać produkty, które w oryginalnych sklepach oznaczone były jako wyprzedane, co jeszcze bardziej zwiększyło chęć pozyskania ich przez kupców.

drugiego takiego lidera nie znajdziesz, cała ekipa i gra jaką tu można było spotkać była po prostu zajebista, także wielkie pozdro

daj mi tego switcha, czlowieku.

East Side Madd Swan Bloods, znani również jako Byrd Gang, Swan Gang lub Swan Lanes, to znany medialnie gang uliczny, działający głęboko na południu Los Angeles – głównie między ulicami 77. a 84. Ich początki sięgają lat 70., kiedy to Elvis Dexter założył Main Street Swans. Z czasem grupa dołączyła do sojuszu Family Bloods, a następnie podzieliła się na Madd Swan Bloods i Family Swan Bloods, choć na ulicy wciąż są postrzegani jako jedno – Swan Lane. Najczęściej używana nazwa to Byrd Gang – z setkami aktywnych członków. Założyciel, Elvis Dexter, który wcześniej miał powiązania z Original East Crips, odłączył się, by stworzyć własny, osobny gang. Zginął z rąk Hoovers w Manchester Park, ale jego imię przetrwało dzięki nowej generacji gangbangerów, którzy nadal aktywnie działają, dzieląc się na mniejsze kliki, ale dalej mając wspólną politykę i tych samych wrogów. Teren Byrd Gang graniczy od wschodu z East Coast Crips, od północy z 73 Gangster Crips i 73 Hustler Crips, od południowego zachodu z Avalon Gangster Crips, a na południu sąsiaduje z Mobb Swans i Family Swans. Choć wewnętrznie są podzieleni, to ciągle przynależą do tego samego działając jako jedna siła, oznaczając ściany swoimi setami. Madd Swan Bloods mimo tego, że z roku na rok kolory nie grają już takiej dużej roli, to ciągle w ich ubiorze można dostrzec czerwone akcenty, nawiązujące do Bloods, a oni sami silnie ukazują własną tożsamość jako Byrd Gang. Najważniejszym dniem dla dzieciaków żyjących na ulicy 79th jest hood-day, który świętują 9 lipca, każdego roku. Organizują oni wtedy huczne imprezy, głównie w miejscach publicznych, jak np. parki miejskie. Ukazują oni wtedy nawiązania do aktywności gangowej, poprzez ubieranie ciuchów z symbolami związanymi z ich setem, czy nawet dissujące wrogie kliki. Graffiti na ich ulicach przedstawia skrzydła łabędzia, przekreślone tosty (jako obraza dla East Coast Crips – nazywanych „Cheese Toasts”), a także napisy „ECCK” – East Coast Crip Killer. Ich beef sięga czasów klasycznego "color-banging", czyli konfliktu gangów na tle barw, do dziś dochodzi między nimi do licznych przepychanek, strzelanin i wzajemnego obrażania – zarówno na ulicy, jak i w internecie. Jedna z najbardziej zapamiętanych ofiar to Derrick "Poo Bear" Young – członek MSB – zastrzelony w 1988 w odwecie za zabicie członka ECC. Nie można też zapominać o wojnach, które mają też z 73 Gangster Crips, Avalon Gangster Crips, Main Street Crips oraz gangiem 18th Street. W rzeczywistości część członków Swans wywodzi się z Florencii XIII, co wywołuje plotki, że Swans mogą kiedyś połączyć się całkowicie z tą grupą. Dziś oni sami dzielą wspólne terytoria, uczestniczą razem w wojnach, a także noszą czapki z logiem Atlanta Falcons i Florida Marlins. BEEF MSB I ECC Starcie pomiędzy Madd Swan Bloods (alias Byrd Gang), a East Coast Crips to jedno z najbardziej zakorzenionych, a zarazem najkrwawszych wojen w dziejach gangów Los Angeles. Nieprzerwana spirala strzelanin, trwa już niemal od czasów narodzin obu setów, czyli od początków lat 70. XX wieku. Początkowo były to sporadyczne bójki, obelgi, zastraszenia na terenach szkół, klubów i miejsc publicznych, ale pod koniec lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ich rywalizacja weszła na zupełnie inny poziom. Kluczowy moment nastąpił podczas jednej nocy, kiedy gangmemberzy East Coast Crips ostrzelali starszego członka Madd Swan Bloods, co zapoczątkowało ich krwawy konflikt. MSB nie pozostało dłużne atakując w ramach odwetu ulice, na których przesiadywali aktywni członkowie ECC. Jednak strzelaniny to dopiero początek, pojawiały się również bójki, tagi wymalowane na ścianach wrogich ulic, czy zwyczajne, prowokacyjne pojawianie się członków na przeciwnych terytoriach tylko po to, aby zwrócić swoją uwagę czy chociażby podjąć próbę zdominowania. Z biegiem lat, kiedy technologia szła do przodu, ich konflikty zaczęły pojawiać się również w internecie: Instagram, czy poprzez nagrywanie piosenek ze wzmiankami o wrogich sekcjach. W tych czasach dzieciaki dorastające na ulicach kontrolowanych przez Madd Swan Bloods żyją z myślą, że to ECC jest ich największym wrogiem i mają to prawie, że zaprogramowane w swoim mózgu. Żyją w przekonaniu, że wychowując się na ulicach z aktywnością gangową są częścią tego konfliktu, przez co jest on przekazywany z generacji, na generacje. FLY HIGH "BAD ASS" & "LADY ECKO" & "TOP DOG" 🦢 Zdecydowanie jednym z najbardziej zapamiętanych dni w głowach dzieciaków żyjących pod Madd Swan Bloods jest ten, w którym to 23 stycznia 2016 roku, po godzinie 20:00 lokalnego czasu, na skrzyżowaniu 83rd Street i Main Street doszło do brutalnej strzelaniny, w której ucierpiały cztery osoby. Ofiarami śmiertelnymi były dwie osoby, 16 letni Shujaa "Bad Ass" Silver oraz 19 letnia Cyjia "Lady Ecko" Bell, czyli osoby stricte powiązane z gangiem MSB. Niestety, nastolatków nie dało się uratować, chłopak zginął na miejscu w skutek poniesionych ran w klatkę piersiową, a dziewczyna tuż po przyjeździe do szpitala. Na ten moment nie znaleziono dowodów na to, kto był strzelcem, ale mówi się, że byli to członkowie gangu Main Street Crips, z którą Swan Bloods toczy wojnę. Do ataku strzałami doszło w odwecie za śmierć członka MSC, którego do piachu posłało właśnie Byrd Gang kilka tygodni wcześniej dosłownie dwa skrzyżowania od miejsca strzelaniny. Sam Shujaa Silver był dosyć znaną i kojarzoną personą na ulicach Swan Lane, głównie z wrzucania swoich tagów na ściany, czego do tej pory nie brakuje. W ten sposób dzieciaki spod MSB ukazują mu hołd odnawiając jego throw-upy, by już na zawsze został zapamiętany. Kilka miesięcy później Swans poniosło kolejną stratę, swój żywot zakończył Joshua Brown znany również jako "Top Dog" lub "QT", został zamordowany na ulicy, na której często można było spotkać gangbangerów spod Main Street Crips. Brown, skazany w 2008 roku za zastraszanie świadków i groźby karalne miał już za sobą przestępczą przeszłość mimo swojego młodego wieku. Z relacji jego rodziców chłopak miał opuścić gangowe życie na rzecz muzyki, o której marzył, całkowicie odciął się od życia na ulicy, by wejść poziom wyżej i spróbować z karierą muzyczną, jednak nie zdążył tego zrobić. Jego rodzina, przyjaciele, a zarazem osoby spod MSB dziwili się, co Joshua robił przy Main Street. Kiedy się tam znalazł, spotkał się face to face z dwoma napastnikami spod MSC, a "Top Dog" chcąc pokazać dominację, mimo tego, że nie był "u siebie", przepłacił swoim życiem. Po wymianie słów odnośnie miejsca, w którym obecnie się znajdywali rozległy się fale strzałów, które posłały mężczyznę na ziemie. Ten, z licznymi ranami w swoim ciele został przewieziony do California Hospital Medical Center, gdzie zakończył swój żywot. Sprawa była dosyć medialna, a sam reporter miał okazję porozmawiać z rodziną zmarłego, gdzie opłakiwali oni jego śmierć, nie mogli uwierzyć w to i zastanawiali się co robił na tej ulicy, czego tam szukał, bo "przecież wiedział jak może to się to skończyć", wspominali o jego muzyce nazywając ją "piękną", zachwalali jego osobę na każdej płaszczyźnie. Nie mogli oni uwierzyć, że został zamordowany, bo przecież "nie żył już ulicą", jednak wielu zapomina, że wystarczy jeden raz, w którym utożsamisz się z gangiem, a on pozostaje w Tobie na zawsze, a każdy wróg będzie doskonale pamiętał Twoją twarz. Wszędzie szukali odpowiedzi, jednak nie było im dane jej poznać. Joshua jednak został dobrze zapamiętany, podobnie jak "Lady Ecko" i "Bad Ass", na ulicach można znaleźć memoriale upamiętniające ich osoby, przy których widnieją świece, czy bandany, nie można zapominać też o tagach, czy throw-upach, które dzieciaki odnawiają. Gangmemberzy spod Swans zawsze chcą zapamiętywać swoich zmarłych przyjaciół ukazując to na każdym kroku, co jakiś czas nawet w internecie można ujrzeć hasztagi nawiązujące do tego, że zwyczajnie pamiętają i nie zapomną o nich. 🕊️ #QTWORLD 🕊️ 🕊️ #SHUJAAWORLD 🕊️ AFFILATION / BEEFS / DISSES 79th Madd Swan Bloods to klika wywodząca się z większego setu MSB, charakteryzująca się ogromną aktywnością gangową przy ulicach Grove, Brouge Avenue i Covenant Avenue, w mieście Davis. Z czasem Mad Swans Bloods rozrosły się, dzieląc się na konkretne ulice i kliki, gdzie 79th stała się tą najbardziej aktywną i bezwzględną. Żyjąc przez dłuższy czas i biorąc pod uwagę to, że otoczeni są oni przez wrogów i prowadząc jedną z najkrwawszych wojen w historii członkowie setu zdecydowali się na sojusznicze i strategiczne porozumienie z takimi gangami jak Inglewood Family Gang, Centinela Park Family Bloods, Bounty Hunter Watts, a przede wszystkim – z 89th i 92th Family Swan Bloods, z którymi dzielili nie tylko nazwę, ale i podobne nastawienie wobec wrogich setów. Ale Mad Swans nie byli tylko atakującymi – byli też ofiarami ze strony: East Coast Crips, Main Street Mafia Crips, Kitchen Crips, Avalon Gangster Crips i 18th Street, podobnie jak z innymi setami Bloods jak przykładowo Pueblo Bishop Bloods, z którymi mają napięte relacje. Choć Swans znani byli ze swojej bezwzględności, potrafili również podjąć decyzję o chwilowym zatrzymaniu konfliktu, czego idealnym przykładem jest zawieszenie broni z Bebop Bloods. Nawet w obrębie samego setu Mad Swans, nie brakuje starć, dochodzi tam do sporadycznych napięć między różnymi klikami spod MSB. Choć teoretycznie należą do tej samego setu, różnice w podejściu do hustlowania, lojalności i respektu często prowadzą do lokalnych starć i sporadycznych squabbles. Poważnym problemem w ostatnich latach było również zjawisko set hoppingu – przechodzenia z jednego setu do drugiego, co na ulicy uchodzi za największe możliwy błąd, który można popełnić. Przykładowo, w 2022 roku były banger Swans próbował dołączyć do Fruit Town Brims po tym, jak został poddany g-checkowi przez starszego członka gangu. Szybko został poddany DP, czyli brutalnie pobity w ramach kary. Członkowie gangu afilują z drużynami takimi jak: Atlanta Falcons i Florida Marlins, ostatnimi czasy popularne jest łączenie tych fullcapów z racji na dosyć dobre relacje z gangiem Florencia XIII, San Francisco 49ers, odnoszące się do 849 Mad Swan Family, St. Louis Cardinals nawiązujące do Swan Lane oraz San Francisco Giants noszone z nawiązaniem do Family Swan. Toczą aktywną wojnę z wieloma gangami, takimi jak: East Coast Crips, 18th Street Gang, Avalon Gangster Crips, Main Street Mafia Crips, 87 Kitchen Crips, Bounty Hunter Bloods, Hacienda Village Bloods, Bebop Watts Bloods, 74 Hoover Criminals, Neighborhood Crips, Denverlane Gangster Bloods i Pueblo Bishop Bloods.

tez cie kocham piesku

dobry czlowiek, dobra gra, dobija do dobrej organizacji, zapraszam

Ostatni post w temacie, tym samym wrzucamy do archiwum, dzięki wszystkim powiązanym za gre, pozdro

Shibuya Streetworks Na ulicach Little Seul, gdzie zapach azjatyckiego żarcia miesza się z dymem spalonej opony narodziło się miejsce, które łączy japoński klimat motoryzacyjny z amerykańskimi standardami jakie istnieją w Kaliforni. Warsztat zajmuje się w głównej mierze przerabianiem samochodów z Japońskiego marketu, które są stworzone do tego żeby wyglądały. Możliwe jest również podkręcenie osiągów korzystając z części dostępnych w warsztacie, a kontakt do ludzi żyjących w Azji umożliwia sprowadzanie ich właśnie z Japonii, gdzie standardem są customowe samochody. Shibuya Streetworks nie jest jedynie miejscem pracy, a drugim domem dla azjatyckiej mniejszości, bo oczywistym jest nie od dziś, że to właśnie społeczność azjatycka rozwinęła w Kaliforni temat nocnych wyścigów samochodowych. Shibuya to zwykły, nieprzesadzony warsztat, który nie pokazuje luksusu, a prawdziwą ulicę. Z zewnątrz może wydawać się standardową bramą garażową, ale w środku narasta klimat tego miejsca. Amerykańska muzyka połączona z Japońskim wykończeniem miejsca idealnie łączy dwa różne światy w jednym miejscu. Story Shibuya Streeworks to miejsce, które od lat marzyło się młodemu dojrzewającemu chłopakowi z wielką ambicją. Mowa tutaj o Alexandrze, czyli założycielu warsztatu. Alexander Shinzaburo, 22-letni Japanese-American dorastał w brudnym mieszkaniu na biedniejszym osiedlu w San Diego. Jego ojciec Mizushima prowadził własny warsztat w uliczce między blokowiskami, nie zatrudniał tam rąk do pracy - działał samodzielnie przez co młody Alexander często pomagał mu przy wozach po skończeniu lekcji. Kiedy Mizushima odszedł warsztat został zamknięty i słuch o nim zaginął. Matka Alexa nie dawała rady utrzymać syna, pracowała po nocach i nie była w stanie zajmować się dzieckiem. Alex zamknął się w sobie i po latach ciężkiej codzienności z matką, postanowił samodzielnie zająć się sobą. Spakował się i ruszył do Los Santos, nie szukał luksusu - znalazł mieszkanie w bloku na Małym Seulu, czyli dzielnicy przejętej przez azjatycką kulturę, w której po raz pierwszy od dawna poczuł się jak w domu. Szybko zbudował sobie znajomości, zaczął pojawiać się na ulicy i handlował dragami żeby móc się utrzymywać. To nie był jego koniec, a jedynie początek czegoś większego. Od śmierci ojca w jego głowie narodził się jeden cel - kontynuowanie rodzinnej pasji. Z czasem Alexander zaczął wykorzystywać swoje umiejętności motoryzacyjne, by rozkładać wozy i exportować kradzione części za granice. Dzięki ciężkiej pracy i determinacji został oficjalnym członkiem japońskiego kolektywu, który wspierał jego działania od początku do końca. Alexander zaczął działać, zarobił pierwsze poważniejsze pieniądze, zyskał uznanie na ulicy i dzięki swoim staraniom z czasem awansował w hierarchii stając się Shateigashira (Głowa "Młodszych Braci"). Born in Tokyo. Built in Los Santos Jego charakter oraz podejście do życia zmieniło się diametralnie na szali ostatnich miesięcy, ale nigdy nie zapomniał o tym gdzie zaczynał. Z pomocą biznesów prowadzonych przez swoich braci udało mu się przeprać pieniądze zarobione z kradzieży, które wykorzystał żeby postawić na nogi warsztat reprezentujący azjatycką mniejszość w mieście. Wykorzystał on również sprzęt, którym jeszcze niedawno rozkładał kradzione samochody, by wyposażyć warsztat. Znalazł on ręce do pracy pośród swoich ludzi mieszkających na Małym Seulu i będąc w pełni przygotowanym po latach marzeń postanowił spełnić swój cel i otworzyć warsztat.