Ranking

**Dwudziestego pierwszego marca na półki sklepowe oraz wszystkie platformy streamignowe trafił zapowiadany od dłuższego czasu album małego Jay pod tytułem "Demons". Krążek zawiera dziesięć utworów, każdy utrzymany w ambiencie, pluggnb czy też new jazz z czego chłopak jest już znany. Za całość odpowiedzialny jest Jay razem z Charlie Minaj alias kova który zajął się mix/masterem na większości piosenek. Tekstowo nie odbiega to od dotychczasowej twórczości młodego Sosy czyli narkotyki, mordowanie, łatwe kobiety i pieniądze. Całość brzmi wręcz idealnie, przez doświadczenie i włożoną pracę która dowiozła całość na najwyższy poziom. Krążek trafił do sklepów w nakładzie pięciu tysięcy sztuk. Album ukazał się miesiąc po śmierci Shawnee Sullivan znanego jako Baby Sha, który jak wiadomo był najbliższym przyjacielem Jay'a. Nie brakuje nawiązań do świętej pamięci gwiazdy, został wiele razy wymieniony przez małego Jay'a na przykład "Jak chcesz zabić Sha, najpierw musisz zabić mnie", "Tyle czasu minęło, nadal z Sha Still Standin", co nawiązywało też do ich wspólnego utworu "Still Standin". Jay nadal trzyma dziecięcego Sha przy sobie i zachowuje się, jakby dalej stali obok siebie jak dawniej. To kolejny krok kariery Jay'a, kolejny którym pokazał, że jest tym wybranym, jego staż na scenie jest dość długi i z każdą chwilą coraz mocniejszy. Jego cegiełka zaczęła mieć znaczenie w całości i to właśnie pokazuje.** 1. Lil Jay - Fuck Jay GENIUS 2. Lil Jay - Aks & Ars GENIUS 3. Lil Jay - I Love You GENIUS 4. Lil Jay - How Can You Miss GENIUS 5. Lil Jay - Okay GENIUS 6. Lil Jay - Oh Lord GENIUS 7. Lil Jay - Swiper No Swiper GENIUS 8. Lil Jay - Sped Off GENIUS 9. Lil Jay - God GENIUS 10. Lil Jay - Help Me Fly GENIUS

Yakuza to jedna z nóg trójkąta gospodarczego w Japonii, która zakorzeniona jest w kraju od czasów samurajów. Grupa przestępcza mająca na celu zapewnienie wzajemnej ochrony oraz wsparcia w czasach feudalnej Japonii, powiązana z dwoma grupami społecznymi tekiya i bakuto, była zbiorem tzw. osób wykluczonych z życia w społeczeństwie - rōninowie, handlarze, hazardziści - czyli margines społeczny który przez swoje wady, odmienne style życia, inne plany na przyszłość, łączył się w klany i zaciskał więzi poprzez społeczne wykluczenie. Japońska rodzina otwarcie mówi o swoim istnieniu i działalności z prostego powodu - w końcu, która inna grupa przestępcza na całym świecie miała aż tak kluczowy wpływ na rozwój swojego Państwa? Mając dziesiątki tysięcy aktywnych członków w samej Japonii, wywierają ogromny wpływ na gospodarkę, społeczeństwo, a nawet politykę - mimo swoich nielegalnych działań, pomagają w całym kraju w przypadku klęsk żywiołowych, pilnują porządku tam, gdzie jurysdykcja policji nic nie może zdziałać i utrzymują finansowo struktury gospodarcze kraju. Członkowie tej grupy przestępczej kierują się szlachetnymi wartościami - szacunkiem, honorem, lojalnością - kodeksem Ninkyo. Wszystko to przekłada się na struktury i funkcjonowanie grupy oraz jest powodem, dla którego istnieją tak długo. Kodeks Nynkyo To zbiór 5 zasad jakimi kieruje się rodzina z wysp. Stanowi filar działalności a jego złamanie jest surowo karane. Traktuj swojego „oyabun” z szacunkiem - w Yakuzie istnieje struktura zwana „oyabun-kobun”. Oyabun odnosi się do ojca, a kobun do swojego lojalnego syna. Podobnie jak struktura chińskich triad, system ten wymaga od kobun robienia wszystkiego, co każe im ich oyabun, a nieposłuszeństwo niesie za sobą poważne konsekwencje. Nie okradaj zwykłego człowieka - romantyczna wizja Japońskiego klanu przedstawia ich jako honorowe postacie, podobne do Robin Hood'a, okradających bogatych i dających biednym. Przez to drobne przestępstwa są dla nich nieistotne, skupiają się na większych, bardziej lukratywnych przedsięwzięciach. Nie zakłócaj harmonii gangu ani nie dotykaj partnera innego członka - walki pomiędzy członkami rodziny są surowo zabronione. W przypadku, gdy jednak pojawi się jakiś konflikt - bardziej prawdopodobne jest, że jeden członek poświęci się w imieniu starszego członka. Lecz pomimo wysoko honorowego podejścia, kobiety wydają się być regularnie uprzedmiotowiane przez członków grupy – nikomu nie wolno dotknąć żony czy dziewczyny innego Kyōdai. Nigdy nie angażuj się w narkotyki - jeśli chodzi o handel i zażywanie narkotyków, większość rodzin jest temu zdecydowanie przeciwna. W Stanach jednak istnieje ogromny rynek narkotykowy i wielki potencjał zarobku, podczas gdy w Japonii rynek jest mały, a jakiekolwiek używki są społecznie mocno nieakceptowalne. W odróżnieniu od USA, w Japonii mając jakikolwiek wpis w kartotece odnośnie narkotyków, możecie być pewni, że nie znajdziecie pracy. Nie mówi się również otwarcie o narkotykach, a fakt ich zażywania się ukrywa. Sytuacja zmieniła się minimalnie od czasów pandemii, gdzie popularniejsza stała się marihuana, której zaczęło brakować na rynku. W Stanach, Yakuza próbuje wykorzystać potencjał rynku nielegalnych używek, ale podejście do członków grupy zażywających narkotyki się nie zmieniło i jest surowo karane. Zawsze zachowuj się rycersko - być może najważniejszą zasadą, której przestrzega rodzina, niezależnie od tego, czy było to w XVI wieku, czy w dzisiejszych czasach, jest zawsze zachowywać się honorowo i z szacunkiem do drugiej osoby. Gangi od dawna cieszą się reputacją szanujących tych, którzy nie działają przeciwko nim, a także pomagają swoimi zasobami potrzebującym. Na przykład to po trzęsieniach ziemi w Kobe i Tohoku odpowiednio w 1995 i 2011 r. Yakuza zareagowała natychmiast, wysyłając pomoc żywnościową i helikoptery potrzebującym, a także otwierając drzwi swoich biur dla potrzebujących schronienia. Warto tutaj również nadmienić że nieoficjalnie mówi się o tym, że zdążyli zareagować na sytuację wcześniej od rządu Japonii. Przekłada się to również na ich metody operowania za granicą - ochrona lokalnych mieszkańców, pomoc potrzebującym, szukanie dochodów w wyższych sferach, wyrachowane, pełne szacunku podejście zarówno do swoich, jak i do wrogów. Jak powstał The Little Seoul Collective - Yamaguchi-gumi chcąc zbudować solidną sieć przestępczą na Zachodnim Wybrzeżu, wysyła trzy grupy do dwóch Stanów: Kalifornii i Nevady. Traktując sprawę priorytetowo, oddelegowała tam jednych ze swoich najlepszych ludzi, w tym Pana Gentarō, Kumi-in - zasłużonego żołnierza Yamaguchi-gumi. Grupa Japońskich imigrantów osiedliła się w Little Seoul i z impetem zabrała się do pracy. Na początku musieli rozeznać się po Los Santos, zdobyć ważne kontakty i zrobić pierwsze kroki w budowie swoich wpływów. Udało im się nawiązać współpracę z Azjatyckim Tongiem, dla których zaczęli obstawiać kluby i restauracje, oraz egzekwować ich długi, co pozwoliło zbudować zaufanie między grupami. Nie był to dochodowy biznes, jednak od czegoś trzeba było zacząć, a samej grupie nie zależało jeszcze na zarobkach, a na wypracowaniu sobie pozycji w mieście. Z czasem i większym zaufaniem do kolektywu, Tong poprosiło ich o pomoc w handlu ludźmi. Owocna współpraca, przyczyniła się do tego, że Japończycy mieli już jakieś wsparcie i możliwości operacyjne, więc zabrali się za przejmowanie małego Seoulu. Ich pierwszym krokiem mającym na celu przybliżyć się do swoich założeń, było przejęcie dwóch azjatyckich knajp, w których organizowali również nielegalne gry hazardowe (pokera i bakarata) dla bogatych Azjatów. Mając stały kontakt z rodziną na wyspach, na bieżąco wyznaczali wspólnie kolejne cele, które Gentaro konsekwentnie wykonywał. Widząc zaangażowanie imigrantów oraz ich oddanie się sprawie, z czasem dostali zgodę, aby działać już jako własny klan przestępczy, który jest odłamem Yamaguchi-gumi i tak właśnie powstał The Little Seoul Collective. Wraz z rozrostem kolektywu, udało im się nawiązać współpracę z Chińskimi Triadami, które miały dobrze rozwinięte struktury przemytu heroiny i prowadziły nielegalne kasyna. Później rozwijali relacje kolejno z Wietnamskimi gangami, które specjalizowały się w brutalnych napadach, wymuszeniach i handlu bronią, oraz z Koreańską mafią zaangażowaną w hazard oraz przemyt narkotyków. The Little Seoul Collective zaczęło zarabiać, dostarczając usługi ochrony tych gangów, pomagając im w praniu pieniędzy i organizując nielegalne operacje. Mając już pewną renomę w mieście, zainteresowali się standardowym dla Yakuzy źródłem dochodu, czyli hazardem. Pierw ochrona nielegalnych Azjatyckich kasyn, później wymuszenia na legalnych już kasynach Santos, gdzie zmuszali właścicieli do przyjmowania ich ludzi jako dealerów i pracowników ochrony, co pozwalało na oszustwa przy stołach. To właśnie dzięki temu Japoński Kolektyw dobrał się do pierwszej większej gotówki, co pozwoliło im drastycznie wybić się do góry. Następnym krokiem było coś, co tradycyjnie w Japonii by nie przeszło, czyli handel narkotykami. Ojciec Daisuke opracował z rodziną plan działania i kolektyw rozpoczął przemyt metamfetaminy produkowanej na wyspach do LS. Używali do tego Japońskich statków handlowych oraz kontaktów w Korei Południowej i Tajlandii, przerzucając ogromne ilości narkotyków do portu Santos. Dystrybucja na ulicach - Yamaguchi-gumi nie sprzedawało narkotyków bezpośrednio, lecz dostarczało je lokalnym gangom latynoskim i azjatyckim, które zajmowały się sprzedażą detaliczną. W końcu nadszedł moment, w którym Japoński Kolektyw mógł już samodzielnie funkcjonować, oczywiście wszystko pod okiem rodziny, który bacznie obserwował ich poczynania. Następnym krokiem, który zbliżał ich do większego majątku, były wymuszenia na Azjatyckich przedsiębiorcach oraz ochranianie ich biznesów. Ochrona restauracji i sklepów – właściciele Azjatyckich biznesów byli zmuszani do płacenia „opłaty ochronnej” w zamian za bezpieczeństwo lokali. Fałszywe długi – korzystając z swoich krupierów w kasynach, tworzyli hazardzistom wielkie przegrane, zmuszając ich do spłaty rzekomych długów pod groźbą przemocy. Ten schemat pozwalał na szybkie generowanie gotówki i zwiększenie wpływów w azjatyckiej społeczności Los Angeles. Przemyt broni – Japonia miała bardzo surowe przepisy dotyczące broni, dlatego Yakuza zaczęła wykorzystywać Santos jako punkt przerzutowy dla amerykańskiej broni palnej. Skupowana legalnie i nielegalnie przez członków, była przez nich dostarczana do portu, gdzie była rozbierana na części, pakowana po różnych kontenerach i przewożona na statkach transportowych. Fałszerstwa i oszustwa finansowe - Yakuza szybko dostrzegła możliwości zarobku w Amerykańskim świecie finansów. Kolektyw na ich polecenie fałszował karty kredytowe – kopiując karty klientów kasyn i kradnąc ich tożsamości. Pranie brudnych pieniędzy – inwestowali pieniądze w nieruchomości, luksusowe samochody oraz sztukę, aby legalizować swoje zyski. Jak aktualnie wygląda The Little Seul Collective? Na dzień dzisiejszy, w dalszym ciągu wszystko jest bacznie pilnowane przez Japońską rodzinę, a członkowie kolektywu zarabiają coraz to większą gotówkę. Wypracowali sobie na Małym Seoulu pozycję i śmiało można powiedzieć, że zdominowali dzielnicę, a społeczeństwo Japońskie rozwija się w niewyobrażalnym tempie. Coraz więcej mieszkańców tej dzielnicy, przekonuje się do honorowego sposobu działania kolektywu. Pojawia się coraz większe poparcie dla grupy, która organizuje zbiórki charytatywne dla mieszkańców Little Seoul oraz ich biznesów. Kolektyw ma coraz więcej punktów, w których mogą prać swoje pieniądze, a każdy z jego członków zna swoją rolę, co przyczynia się do rozwoju tej grupy. Jednak z czasem powstał poważny problem dla kolektywu - pogarszające się zdrowie pana Gentaro. Przez to ojciec Daisuke coraz mniej udziela się w przestępczym świecie, a wszystkie obowiązki spadły na jego syna. To fatalne wieści dla całej grupy, ponieważ to z nim, jako z liderem grupy, dogadywali się wszyscy szefowie współpracujących z grupą organizacji. Pod znakiem zapytania stoi kwestia zaakceptowania zmiany lidera grupy przez partnerów. I to w momencie, gdy kolektyw jest już tak blisko wykonania swojego celu - zbudowania swojego imienia, wpływów oraz pozycji w Santos. Little Seoul nie jest już taką dziurą, jaką zastali Japońscy Imigranci. Teraz jest popularną dzielnicą rozrywki w której płynie gruba forsa. Daisuke próbuje skupiać się na swoich obowiązkach, ale stan zdrowia jego ojca skutecznie go rozprasza. Czas pokaże czy udźwignie swoją nową rolę i przekona do siebie boss’ów zaprzyjaźnionych gangów. Hierarchia i Struktura Yamaguchi-gumi działa według ścisłej hierarchii wzorowanej na tradycyjnych zasadach oyabun-kobun. Funkcjonuje jak feudalna struktura przypominająca samurajski system giri-ninjō, czyli balans między obowiązkiem a ludzkimi emocjami. Oyabun-kobun – relacja mistrz-uczeń, gdzie oyabun (ojciec, szef) zapewnia ochronę i zasoby, a kobun (syn, podwładny) okazuje lojalność i oddanie. Seido – system awansów i lojalności, który wymaga lat pracy, poświęcenia i absolutnego posłuszeństwa wobec organizacji. Symbol który The Little Seoul Collective obrało jako swój herb to drzewko Bonsai. Japoński kolektyw jest swego rodzaju posadzonym za oceanem drzewem, o które trzeba uważnie dbać i skrupulatnie pokierować, aby wydobyć z niego piękno. Jest to swego rodzaju metafora - oddział wysłany do Santos, nadzorowany ostrożnie i wspomagany, aby zmaksymalizować potencjał zarobkowy dla rodziny. Japoński symbol drzewka bonsai wiąże się z głęboką filozofią, estetyką i duchowością. Bonsai to nie tylko sztuka miniaturyzowania drzew, ale także symbol harmonii, cierpliwości, równowagi i natury. Jakich ludzi szuka Kolektyw? Yakuza rekrutuje nowych członków według określonych kryteriów i metod. Proces ten zależy od wielu czynników, takich jak potrzeby konkretnej grupy. Organizacja szuka specyficznych typów ludzi, często są to osoby z trudnym życiorysem, którzy mają ograniczone możliwości w społeczeństwie Młodzi ludzie z biednych rodzin – brak perspektyw i trudna sytuacja finansowa sprawiają, że są bardziej podatni na wpływy. Osoby z kryminalną przeszłością – były więzień może mieć trudności z powrotem do normalnego życia, co czyni go łatwym celem rekrutacji. Ludzie odrzuceni przez społeczeństwo – np. osoby z tatuażami (tradycyjnie źle postrzegane w Japonii), dzieci z rozbitych rodzin, czy nielegalni imigranci. Dla Japońskiej rodziny najważniejszą cechą w potencjalnych kandydatach jest lojalność, gdyż członkowie muszą bezwzględnie podporządkować się organizacji. Kandydaci są sprawdzani pod kątem ich odporności fizycznej i psychicznej, np. poprzez zadania wymagające brutalności lub wytrzymałości. Istotna jest też dyskrecja – zdrada czy gadatliwość nie są tolerowane. Yakuza szuka też ludzi, którzy mogą wnieść coś wartościowego do organizacji: Eksperci od finansów – pomoc w praniu brudnych pieniędzy. Specjaliści IT – do cyberprzestępczości. Byli wojskowi i ochroniarze – do ochrony bossów lub wymuszeń siłowych. Prawnicy lub urzędnicy – ułatwiają korupcję i obchodzenie prawa. Jak wygląda proces rekrutacji? Kandydaci są często zauważani w dzielnicach rozrywki (np. kluby nocne, bary, kasyna), gdzie rodzina prowadzi swoje interesy. Niektórzy dołączają przez znajomych lub rodzinę, którzy już należą do organizacji. Czasem członkowie Yakuzy obserwują młodych ludzi sprawiających kłopoty i oferują im „lepsze życie”. Nowi kandydaci dostają zadania próbne, które badają ich lojalność, wytrzymałość, dyskrecję i umiejętności - np. wymuszenie długu lub pobicie dłużnika, przemycenie nielegalnych towarów, przetestowanie gotowości do przemocy. Kandydat musi też udowodnić, że nie jest szpiegiem policji czy innej organizacji. Jeśli kandydat przejdzie testy, dostaje mentora, który uczy go zasad i hierarchii. W niektórych przypadkach odbywa się ceremonia inicjacji – np. rytualne picie sake z bossami, co symbolizuje więź rodzinną. Kandydat zaczyna od najniższego szczebla, wykonując drobne prace, np. zbieranie haraczy lub pilnowanie interesów. Dołączenie do rodziny to decyzja na całe życie – wystąpienie z organizacji jest trudne i często wiąże się z ogromnymi konsekwencjami. Nieposłuszeństwo karane jest surowo – np. obcinanie palców (yubitsume) jako znak pokuty. Dlatego rekrutacja jest bardzo rygorystyczna i wymagająca, a w jej trakcie - ewentualny kandydat szybko przekona się co go czeka na nowej “lepszej” drodze życia.

Oliver "OakMoon" Oakmont - Młody czarnoskóry chłopak pochodzący z obrzeż Los Angeles nieopodal Silver Lake (lore Mirror Park). Pochodzi z bogatej rodziny w której od zawsze były pieniądze. Przeszedł wszystkie etapy szkolne prócz wkroczenia na campus (ULSA) o czym zawsze marzył. Rodzice Oliver'a to z zawodu lekarze, którzy pracują w jednym z lepszych szpitali w Los Angeles gdzie zarabiają sporo pieniędzy. Od dziecka Oliver bawił się muzyką, łączył naukę w elementary school z luźnymi trackami gdyż po prostu pomagało mu w to w nauce, gdy jego ojciec zauważył zachowanie dziecka, zapisał go na zajęcia muzyczne co spowodowało, że ten automatycznie nabrał pewnych zachowań i nauczył się grać na m.in gitarze i zaczął pisać własne piosenki w stylu spokojniejszego rapu, który w żadnym stopniu nie nawiązywał do przemocy i nienawiści. W okresie high-school pojawiła się również zajawka chłopaka do koszykówki, w którą był całkiem dobry i zdobywał przeróżne tytuły z drużyną szkolną. W przed ostatniej klasie high-school rodzice zakupili mu rasowego pieska (samoyed) którego ma do tej pory, stąd też pojawiła się ogromna miłość do zwierząt ze strony Oliver'a - chętnie wspiera lokalne zbiórki czy fundacje z przeznaczeniem na zwierzaki. Do tej pory można zauważyć stary profil na soundcloud chłopaka w którym w czasie high-school wrzucał swoje kawałki, często udostępniał je na instagramie czy twitterz'e próbując zdobyć rozgłos - co finalnie się udało i zdobywał pierwsze setki wyświetleń pod swoimi kawałkami. Można powiedzieć, że rozwój w muzyce zapewnili mu rodzice którzy cały czas go w tym wspierają. Gdy skończył dwadzieścia jeden lat, rodzice postanowili że przeprowadzą się do drugiego domu w mieście Rancho Palos Verdes które znajduje się na obrzeżach hrabstwa Los Angeles tym samym chcąc dać chłopakowi możliwość rozwoju bez sterczenia mu nad uchem, zostawili mu trochę pieniędzy na przeżycie i co jakiś czas przyjeżdżają do niego sprawdzić jak wygląda sytuacja w starym domu. Przed tym wyposażyli jedno z pomieszczeń w ich starym domu przy Silver Lake w dobrej jakości sprzęt w którym naturalnie Oakmoon zaczął nagrywać kawałki. Jest otwarty na nowe znajomości czy też biznesy - chłopak ma sporo pomysłów które chce zrealizować i wdrożyć je w swoje życie. Przez jego krótkie życie miał kilka epizodów miłosnych które nie były trafne, przez co też chłopak obrał raczej spokojniejsze, "życiowe", które motywują do życia i do przejścia przez trudności które mogą napotkać kogoś na swojej drodze. Oakmoon promuję zdrowy tryb życia co też bacznie prezentuje na swoim instagramie wrzucając często relację z treningów na siłowni czy zdrowego żarcia które sam przygotowywuje bądź dostarcza mu je catering. CDN. SOCIAL MEDIA: : OakMoon_Official : OakMoon Tracki: OakMoon - Silent Whispers (prod. OakMoon) OakMoon - Hope Remains (prod. Sethulous) OakMoon - "BACK FROM THE DEAD" (Official Audio) OakMoon - Sweat, Blood, Tears (prod. FlippyFin) OakMoon - NO MERCY IN LA (TRAILER EP) OakMoon - Adonis&Trevi - Rest In Piss (DISSTRACK) Gościnne: KEM ft. Jaydehell & Oakmoon - Cash Effect (prod. FlippyFin) Produkcja: Aali-Bee - IT'S OVER (prod. OakMoon) Wzmianki: Celebrity preview o awanturze, w której oakmoon wypłacił liścia i zaczął się bić z Adonisem Dane postaci:

Luty minął, a marzec rozpościera przed sobą dalej kolejne możliwości, trudy jak i nowe szanse, które Unsainted stara się wykorzystać. Fanów jednak zdecydowanie mogła zasmucić informacja o rozpadzie kapeli Midnight Mayhem, która została niedawno zakontraktowana w wytwórni. Co ciekawscy zauważyli jednak, że frontman formacji, Olivier Hussler, pozostał podpisany jako solowy artysta, zasilając dalej szeregi UR. Z innych kwestii, atmosferę podgrzała na pewno sprzeczka na linii Unsainted x APEX oraz na linii CEO, Fehu Skarsgard oraz Paulo Rodrigueza. Zerwanie współpracy ze strony wytwórni, spowodowane skandalicznym zachowaniem byłej członkini Glitter Dolls. Efekty? Spięcia na LifeInvader, czy gorzkie słowa krytyki padające podczas konferencji APEX, zebrane do całości w artykule VENTURE. Wydawniczo, działo się po prostu dużo. Soul Evisceration wzmocnili swoje działania, Sloppy Toppy zakończyli swój pierwszy tour, a inni artyści coraz częściej zamykają się w studio, by pracować nad nowościami dla swoich fanów. Dla wielu gratką był livestream poprowadzony przez CEO. To w nim padły informacje chociażby o planowanym przez wytwórnię festiwalu, którego można oczekiwać w okolicach rocznicy powstania. Kolejną kwestią są dodatkowe inwestycje, jak chociażby w większą halę koncertową, która otwarta zostanie już 3-go kwietnia podczas urodzinowego koncertu Skarsgard. Zakontraktowana została również Laila Aguirre, działająca już dłuższy czas z wytwórnią. Rozwój zalicza również Let's Get Heave, które poza podsumowaniami, stara się poruszać różne tematy z lokalnej sceny. Sam projekt Newcomers natomiast finalnie ruszył, a pod nim zakontraktowane zostały dwie nowe osoby - Suzanna oraz Dominic Doyle NOWI ZAKONTRAKTOWANI: LAILA AGUIRRE Projekt Newcommers DOMINIC DOYLE SUZANNA ZABADEVYA ISTOTNIEJSZE (LUB I NIE) SYTUACJE: Rozpoczęcie na pełnej projektu Newcomers, zakontraktowanie pod nim dwóch artystów Rozbudowa atelier fotograficznego o studio filmowe Zakup budynku SAGMA oraz rozpoczęcie budowy hali koncertowej Rocznicowe działania Soul Evisceration, wydanie z tej okazji teledysku z recapem dotyczącym działalności od dwóch lat Publikacja sesji zdjęciowej Noah Alexander x Hibiki Takita w ramach wspólpracy z Royal Geneve Zakontraktowanie Lailii Aguirre jako artysty wytwórni Rozbudowany livestream CEO, w którym rozwija różne kwestie, jak konflikt z Guardian, kwestie nowości od Soul Evisceration, ruchy wytwórni Zakończenie trasy koncertowej Sloppy Toppy, która pomimo niektórych kontrowersyjnych sytuacji (jak obsikanie monitora scenicznego) doszła do końca bez aresztowania członków lub większego skandalu Konflikt na linii Unsainted x Apex, poruszany między innymi w sferze medialnej Afera dotycząca zawodów picia piwa prowadzonych przez Skarsgard z ramienia wytwórni. Oskarżenie o rozpijanie nieletnich Udział Sloppy Toppy w koncercie finałowym WIMI jako gwiazda wieczoru Głośne zakończenie koncertu Sethulous, podczas którego Diego Allen, z którym ten mocno współpracuje, praktycznie przedawkował na backstage Tajemnicze i bardzo dynamiczne rozwiązanie Midnight Mayhem, które jeszcze niedawno dość mocno zdawało się rozwijać Duża ilość nominacji w plebiscycie Celebrity Awards Zdobycie przez wytwórnie łącznie siedmiu statuetek, w tym za label roku Soul Evisceration zdobyło po raz drugi z rzędu nagrodę Kapeli Roku Sloppy Toppy z wygraną za Debiut Roku oraz Wydarzenie Roku Nagroda za collab roku dla Setha Dagaarda oraz zmarłego Kellego Nagroda dla Pandory, Humanitarian Award oraz Fan Favourite Nawiązanie wspólpracy z VENTURE w kwestii reklam Ogłoszenie wywiadu w STARCAST Sloppy Toppy Afera na linii Skarsgard x Koci oraz ich pocałunek podczas koncertu Zorganizowanie dla ekipy wytwórni spotkania z profesjonalistami pod kątem stylizowania się na różnego typu istotne wydarzenia Aktywne prowadzenie social mediów w celu budowania relacji z odbiorcami Organizacja kolejnego sprzątania cmentarzy, które było już czwartą akcją tego typu Pojawienie się utworu Pandory na #1 Rhytm Radar za luty Plusowanie Noah Alexander w Rhytm Radar, dwa utwory Sloppy Toppy w Rhythm Radar Planowane otwarcie stanowisko w nowym centrum handlowym od VENTRE #soulevisceration oraz #unsainted przewijające się często w trendach na LI Wiele innych ale nie pamiętam a tego jest w chuj. WSPÓLPRACE: Leopard Cigarettes Daily Globe (reklamy) VENTURE (reklamy) ROYAL® GENÈVE (Noah Alexander) BLENZ (opieka graficzna) Starcast Ventre Mall (stanowisko sprzedażowe) Patriot Beer (Sloppy Toppy) Gruppe Sechs (ochrona budynków wytwórni) Zhong & Blackwood Law (opieka prawna wytwórni) Dead in Vinewood (lokal gastronomiczny wytwórni) Sala Koncertowa Leliel Studio muzyczne w sklepie RagnaROCK (udostępnione na wynajem) Sala prób Israfel Współpraca z drukarnią w celu produkcji przedmiotów promocyjnych WYDARZENIA: Sprzątanie grobów 15/03 koncert finałowy WIMI NEXT STAR (Sloppy Toppy) Sloppy Toppy w Oceans Bounty Bar Sloppy Toppy - koncert Flame Drive Folk Metal Night w Dead in Vinewood Koncert Sethulous w Dead in Vinewood Beer Drinking Championship w Dead in Vinewood MATERIAŁY: Soul Evisceration - SOULS! (Official Music Video) Olivier Hussler - BLOOD AND DEATH [Prod. Seth Ronnie Dagaard] Fehu Pandora Skarsgard LIVESTREAM SLOPPY TOPPY - TOUR YOU DIDN'T ASK FOR Sethulous - Headache Feat. Diego OVD (Prod. Mack Sinatra) (directed by. ma&ma studio) Starcast: Fehu PANDORA Skarsgard | By: Malia Yo Parris Starcast, ogłoszenie podcastu ze Sloppy Toppy WZMIANKI W MEDIACH O PODOPIECZNYCH/DZIAŁANIACH ZWIĄZANYCH Z WYTWÓRNIĄ oraz NARRACJE: [LIVESTREAM] Neaveh North, wspominka o Fehu Skarsgard, akcji ze sprzątaniem cmentarza, kwestia Humanitarian Award [LI] przewijanie się #unsainted oraz #soulevisceration w trendach [ROYAL® GENÈVE] Ogłoszenie Noah Alexander jako drugiego ambasadora marki RHYTHM RADAR Luty 2025 - Pandora na miejscu pierwszym, Noah na miejscu 4 oraz 5 LET'S GET HEAVY - podsumowanie luty 2024 [VENTURE] 21. Skandal czy prowokacja? Burza wokół zorganizowanych zawodów przez Fehu Pandorę Skarsgard! [Venture SPORT] 03. Kontrowersje wokół pierwszej konferencji gali AFC 1 ! - wspomnienie o konflikcie na linii UNSAINTED X APEX oraz SKARSGARD X RODRIGUES DAILY GLOBE - ATOMIC - 033. BOP or FLOP? Podsumowanie stylizacji na LAROCQUE Charity Banquet (opis kreacji Skarsgard) [STARCAST] Huczny podcast z Fehu Skarsgard [CP] Post o hostpitalizacji matki Fehu Skarsgard [CP] Oskarżenia wobec Fehu Skarsgard o dopuszczenie nieletnich do picia alkoholu oraz nakłanianie do tego [CP] Dalsze fakty w sprawie domniemanych intryg na linii Guardian wobec Unsainted [LI] Post Chatter Central na temat wygranej batalii sądowej z GUARDIAN, którzy między innymi zaszkodzili Unsainted Records poprzez ataki fizyczne oraz groźby na ich muzyków Podsumowanie Celebrity Awards [CP] Aresztowanie Rene Hunt oraz Dominic Doyle[WIMI] Ogłoszenie Sloppy Toppy jako gwiazdę koncertu finałowego WYDATKI $100.000 zakup budynku SAGMA $120.000 wstępny remont hali koncertowej SAGMA $125.000 opłata za stanowisko w Ventre Mall $10.000 wynajęcie kierowców na galę $30.000 odświeżenie limuzyn wytwórni $49,99 wymienne końcówki do alkomatu

Marzec w nowym mieście był dla Adonisa bardzo pracowity oraz obiecujący, zaczął swoją przygode nawiązując liczne kontakt oraz najważniejszy z lokalnym raperem Nasirem Harper alias Nashar znanego z utworu Addicted, który miał krótki epizod z siostrą Adonisa dlatego łatwiej było im się poznać a znajomość przerodziła się w bardzo mocną przyjaźń, to z pomocą Nasira adonis poznał min. Mayheem Percyeg'o o raz Daeviona Epps'a znanych z grupy libiduo którzy wyprodukowali dla Adonisa jego pierwszy utwór jakim jest Vanish, osiągając na platformach streamingowych blisko 19 tysięcy wyświetleń. Przed wydaniem Vanish, Nashar poinformował o aresztowaniu Adonisa przez departament policji, ale raper oprócz wymownego komentarza jakim była emotka pod postem Nashara nie odniósł się bardziej do tej sprawy. Oprócz znajomości z Nasharem zapoznał się również z synem legendarnego Ronniego West, czyli Ronnie West Jr, z który złapał bardzo dobry kontakt i często można było zauważyć ich razem z Nasharem w różnych miejscach w mieście. Więcej zaczeło się mówić o Adonisie za sprawą potrącenia człowieka przez Nashara, wtedy to Adonis siedział w tym samochodzie a o sytuacji zrobiło się głośno za sprawą przeszłości Nashara który kiedyś pod wpływem narkotyków uczestniczył w wypadku, Adonis wtedy został nazwany aspirującym raperem przez celebrity preview który uczestniczył w wypadku. Adonis poszedł za ciosem, i tydzień później wypuścił w świat swoją drugą twórczośc 8Balls, która również osiągnęła dobre wyniki jak na początkujacego rapera bo było to już blisko 30 tysięcy viewsów, już wtedy Adonis zaczął nawijać o swoich problemach narkotykowych które przyniósł ze sobą wraz z wyprowadzką z stanu Georgii do Californi. Oprócz swojej twórczości był wspominany w utworach innych ludzi których poznał w mieście aniołów Khyree Ross alias babykidd w utworze Brothers, Nasir Harper alias Nashar w utworze Stars. Przez cały czas Adonis był aktywny w internecie udzielał się w postach na lifeinvader, pokazywał swoją twórczość oraz rozmawiał z fanami na instagramie oraz udzielał się publicznie za sprawą swojego pierwszego koncertu w klubie haywire z którym dopiął wszystko za sprawą Ronniego Westa który pracuje tam jako bouncer, koncert w haywire odbył się 15.03.2025 na otwarciu klubu mieli wystąpić tam jako support Adonis z Nasharem a głównymi gwiazdami wieczoru Pretty Boys Mansion którzy końcowo nie pojawili się na evencie a w zamian Adonis wraz z Nasharem wskoczyli na miejsce "gwiazd wieczoru" a przed nimi support dał Khyree Ross w asyście swoich przyjaciół, Adonis oraz Nashar zagrali swoje po dwa wydane numery oraz kilka które są w drodze w tym wspólny utwór aspirujących raperów którzy mocno promują nadchodzące nowości od ich dwójki. Dzień później bo 16.03.2025 na pierwszej konferencji Apex asystował wraz z nasharem raperowi babykidd który grał utwór wykonany specjalnie dla organizacji zbliżającej się wielkimi krokami. Znajomośc z Nasharem oraz libiduo przyniosła mu większe korzyści do poznawania osób tak trafił na zamkniętą impreze urodzinową u Promise Payne, był widziany w otoczeniu oraz na rolkach lifeinvader takich gwiazd jak Mayheem Perc, Daevion Epps, Vienna Bohannon, Sloppy Toppy. Nowe miasto nie pozbyło się jednak starych demonów z głowy Adonisa kilka dni po imprezie urodzinowej, Adonis trafił do szpitala z powodu przyjęcia dużej dawki narkotyków, nie było z nim kontaktu przez dwa dni i dał znak życia wpisem na lifeinvader, że wszystko z nim gra oraz zapowiadajac nowy utwór na przyszłą środe, który końcowo został wypuszczony jednak w poniedziałek dnia 25.03.2025 i nosi utwór Drug Idjected - jest to pierwszy utwór rapera z klipem. W międzyczasie zaogniło się w beefie pomiędzy przyjacielem Adonisa czyli Khyree Ross alias babykidd i jego ekipą a chłopakami z PBM oraz raperem Lil Tres, Adonis dał statement na swoich social mediach odnosząc się do sytuacji, poprosił tam o nie wpędzanie go w zatargi pomiędzy grupami ze względu na jego bliską przyjaźń z zmarłym już raperem Shawnee Sullivan BabySha spod szyldu Pretty Boys Mansion. Dnia 28.03.2025 pod koniec miesiąca wybuchła jeszcze jedna afera o której napisało celebrity preview odnosnie bójki pod klubem w której uczestniczył Adonis w asyście dwóch karków, fani nie zostawili na nim suchej nici ze względu na manipulacje jakie stosuje portal plotkarski oraz nie odniesienie się do nich przez samego Adonisa, dzień później raper wstawił pos tw którym informuje, że jego przyjaciel Nashar znajduje się w szpitalu i nie wiadomo jak na ten moment wygląda jego stan zdrowia i przez co w ogóle undergroundowy raper się tam znalazł.

Lunar Beauty - salon urody spod szyldu Lumii Cosmetics, założony przez doświadczoną kosmetyczkę Mylah Altieri, która z zaangażowaniem i pasją dba o piękno swoich klientów. Salon został stworzony z myślą o osobach poszukujących profesjonalnej pielęgnacji w przyjaznej i relaksującej atmosferze, łącząc indywidualne podejście do każdego klienta z wykorzystaniem najwyższej jakości kosmetyków. W Lunar Beauty będzie można zadbać o swoją skórę, ale również podkreślić swoje naturalne piękno za pomocą profesjonalnego makijażu, w ofercie będzie widnieć również możliwość wykonania manicure i pedicure. Salon nie zamierza ograniczać swojej działalności wyłącznie do standardowych usług kosmetycznych, lecz planuje również aktywnie współpracować z gwiazdami oraz osobami publicznymi, przygotowując ich do ważnych wydarzeń, takich jak koncerty, gale czy sesje zdjęciowe. W przyszłości biznes będzie rozwijał się pod względem zespołu, chcąc poszerzyć kadrę o profesjonalnych i wykwalifikowanych specjalistów, dodatkowo wprowadzając na rynek własne linie kosmetyków oparte na najwyższej jakości składnikach. Oferta salonu cały czas będzie się rozwijać o nowe zabiegi dostosowane do zmieniających się trendów w branży beauty. Salon znajduje się na Rockford Hills, Carcer Way.

**Dwudziestego pierwszego marca o godzinie 20.00, po dluższej przerwie od wydawania muzyki pojawil sie nowy numer od BbyKayla. Kawalek ten jest zapowiedzia drugiego albumu artystki pod wydawnictwem Eternal Atake. Dziewczyna zaprezentowala dla swoich sluchaczy nowy styl, ktory nie ma nic wspolnego z tym, ktory mozna bylo uslyszec na jej pierwszym projekcie. Kawalek zostal rowniez ozdobiony w klip za ktory odpowiada Malia Yo Parris, jest to dopiero drugi teledysk w karierze wschodzacej artystki. Tekst nie wyroznia sie niczym specjalnym wsrod innych numerow, mozna powiedziec, ze jest po prostu klasyczny. Za produkcje odpowiada mniej znany producent Blake Wolcowitz, lecz nie wplynelo to w zaden sposob na jakosc numeru. Wszystko stoi na wysokim poziomie. ** (Napisy yt) Promocja: Odgrywki: Dane: Wydatki:

FUCK FAKETEENS GRABBING SWITCHBLADE & GLIZZY IN FADE 🤣🔞

**Dnia 21 marca w piątkowy wieczór został wypuszczony utwór "Monyun" (Czyt. Pieniądze, forsa) przez artystę Babykidgrindin który tą piosenkę promował dosyć krótko na swoich mediach ale od dłuższego czasu miał ją w planach. Sam utwór nie ma za wiele do przekazania oprócz tematu: Morderstw, broni, przestępczości oraz samych pieniędzy, na okładce znajduje się benjamin więc łatwo jest wywnioskować o co będzie chodzić. Sam kawałek jest wyprodukowany przez producenta "Sully" ( @rzabka ) Który od krótszego czasu wbija się po szczeblu w górę pracując z różnymi artystami ** Tekst tu i tu Rozgrywka i wydatki Promocja Info dla opiekunów

a few hours later.. ??????????????????????????????????????????????????????

Daithi Potter Pojawił się na świecie w roku 1998 w Dublinie w Irlandii. Ciężko jest stwierdzić o nim cokolwiek więcej w latach młodości, bo niezbyt skory jest o tym gadać, a jeśli już to podaje szczątkowe informacje - Głównie o tym, że lubił pobujać się do różnego rodzaju brzmień, jednak to, które obecnie rozgrywa nawet dla samego siebie - metalcore, to jego pierwsza muzyczna miłość, która w przeciwieństwie do nastoletnich i innych tego typu uczuć została przy nim na dłużej. Skąd to zamiłowanie się wzięło jest bardzo proste - na starcie złapał bakcyla od ojca słuchając teraz już okraszonych mianem klasyka i legendy Avenged Sevenfold jak i Kill Switch Engage, a potem samemu odkrywając więcej i więcej. Robiąc jak on i pomijając gadkę o początkach i to czy był smutnym dzieciakiem czy nie - pogadać można o tym co robił już w Los Santos, w którym znalazł się tak na prawdę z przypadku, ale również chęci ponownego zbicia piątki ze swoim ojcem Leopoldem Potterem - jego pierwszym nauczycielem perkusji. A jak o nauce i instrumentach mowa. Daithi pierwsze podrygi z muzyką zaczął od pokazania się przy grupie The Blue Whale, gdzie grał jako gitarzysta. Kariera z nimi nie trwała jednak długo, bo doprowadzały go tekstem i muzyką do codziennego melancholijnego overthinkingu przez co też zniknął pod radar wszelkich wytwórni czy innych arystów/zespołów potencjalnie zainteresowanych nowym nabytkiem. Zmieniło się to w momencie, gdy dołączył do ekipy As They Dream, składu w tamtym okresie po postawieniu swoich pierwszych kroków, ale z reputacją szybkiego gubienia perkusistów - tu złapał okazję jak najszyciej się dało i szlifował umiejętności poznane od ojca. Wydawać by się mogło, że już będzie dobrze, jednak Daithi z As They Dream odszedł szybciej niż przyszedł przez różne powody, z głównym zapalnikiem do odejścia postaci było zbyt mało gry blastów na perkusji, muzyka ATD była zbyt powolna. Po tym znów przycichł, aż do dla niektórych legendarnego momentu powrotu Social Therapy - które nomen-omen Potter wywołał, nagadując Victora Dwighta do ponownego podniesienia basu, co poskutkowało telefonem do swego rodzaju legendy sceny metalowej w LS - Jacka Weskera. Efektem domino, który z tego powstał Daithi z mało znanego muzyka, który po prostu chciał coś stworzyć i istnieć w branży przeszedł do bycia kluczowym elementem działania jednego z niegdyś topowych, a teraz ponownie rosnących w siłę zespołów jakim jest Social Therapy, gotowy razem z nimi pnąć się w górę. Mimo chęci działalności w ST, w umyśle Daithiego narodził się pomysł, wejścia również solowego w muzykę, jako wokalista, swój "debiut" już zaliczył, na Płycie jego dobrego znajomego Lilmy, pod tytułem "IM ASSHOLE" jego kawałek nazywał się "Sophisticated", co może zaskoczyć to fakt, że autorem tekstu był sam Daithi, a nie Farush jak można się było spodziewać. Czyżby ten singiel po okresie przemyśleń natchnął go do czegoś, a może to po prostu jednorazowy skok znanego z perkusji Daithiego? Dodatkowo do skillsetu "brudasa" znajomość z Farushem przyniosła nie tylko współprace, ale też dodatkowe umiejętności. Lilma w trakcie nagrywek poduczył Pottera co się z czym je w kwestiach produkcyjnych, co pomogło w późniejszych lekcjach z DJowania. Twórczość: Wzmianki:

**O godzinie 00:30 na światło dzienne wyszedł kawałek z ręki OakMoon, jest to jego pierwszy track który wyszedł w szerszą publikę. Jakość jest dobra, ale nie powalająca. Nawinął to będąc przepełniony emocjami co można usłyszeć. A sam utwór (jeśli się ktoś wsłucha) zawiera głęboką treść dot. depresji jak i wyjścia z niej - OakMoon potwierdza, że w tym był i sobie powoli zaczyna "żyć" na nowo.** TEKST: Wydatki: - BRAK Promocja: Odgrywka: Dane Postaci:

**Około 7 minut po godzinie 2:00 na terenie parkingu samochodowego przy Magellan Avenue doszło do małej przepychanki słownej, która przerodziła się w bójkę. Jej ofiarą padł Vojtech Pajtas, który po upadku na ziemię został ponownie brutalnie przekopany przez białego mężczyznę. Napastnik mógł być szybko zidentyfikowany jako Austin Kramer – dobrze znany stróżom prawa starającym się zaprowadzić porządek na terenie plaży. Po dalszych prowokacjach i wyzwiskach Kramer docisnął brzuch Pajtasa kolanem, a kiedy ten zwymiotował na swojego oprawcę, został przez niego dźgnięty nożem – jak się później okazało, o jeden raz za dużo. Mężczyzna zmarł na miejscu, dławiąc się własną krwią i wymiocinami. Austin Kramer oddalił się powoli w kierunku Melanoma Street, znikając w ciemnych i brudnych alejkach.**

THE DAY BEFORE YESTERDAY YESTERDAY

Khalif & Tavarius Ferguson (20, 22) - dwójka braci wywodząca się z bogatej rodziny z Atlanty. Można powiedzieć, że ich młodzieńcze lata były usłane różami; mieli wszystko co chcieli na kiwnięcie palcem, co z pewnością mogło wydawać się wygodne. Luksusowy dom na przedmieściach, drogie samochody, prywatne szkoły i wakacje w najlepszy kurortach stały się codziennością dla dzieciaków giganta nieruchomości - Williama Fergusona. Mimo swojego pochodzenia klasowego, ich pasją od zawsze była muzyka, a sama dwójka od początku była zafascynowana rapowymi ikonami. Byli oni albowiem w wielkim szoku podziwiając umiejętności, oraz łatwość z jaką gwiazdy wrzucają na mikrofon prawdę o ulicznym życiu - którego oni nawet nie znali. Ich pierwszy kontakt z rapem nastąpił w jednym ze szkolnych studio nagraniowych, gdzie eksperymentowali z brzmieniami i kleili swoje pierwsze linijki. Dwójka gówniarzy zdeterminowana, aby pokazać, że muzyka w ich życiu to coś więcej niż bananowy kaprys, nocami uderzała w undergroundowe kluby, walcząc na open micach z "prawdziwymi" raperami, dla których muzyka była jedyną odskocznią od brutalnego życia na ulicy. Pomimo wielu przeciwności losu, dwójka nie poddawała się, powoli pnąc się w góre po muzycznym icebergu. Przełom nastąpił, gdy jeden z ich freestyle'i trafił do sieci i poszedł w viral. Zainteresowanie wschodzacymi talentami zaczęło rosnąć, a bracia wydali swój pierwszy mixtape, który składał się zarówno z dźwięcznych bangerów, oraz introspektywnych tracków na temat dorastania w cieniu fortuny własnego ojca. Z czasem zaczęli współpracować z lokalnymi producentami, a ich brzmienie ewoluowało – od surowych bitów nagrywanych w szkolnym studio po profesjonalne produkcje z ciężkimi basami i klimatycznymi samplami. W branży nie brakowało sceptyków, którzy uważali, że dwójka dzieciaków z luksusowej dzielnicy nie ma prawa rapować o rzeczach, których nigdy nie doświadczyli. Bracia jednak mieli na to swoją odpowiedź, śląc czasami w swoich utworach coraz to śmielsze zaczepki w stronę większych graczy na scenie. Mimo że Khalif i Tavarius nigdy nie doświadczyli brutalnej rzeczywistości ulicznego życia, ich muzyka wciąż przesiąknięta jest gangsterskim klimatem. Ich teksty są pełne odniesień do brudnych interesów, nocnych transakcji, luksusowych samochodów i niebezpiecznych sytuacji rodem z najciemniejszych zaułków Atlanty – choć w rzeczywistości sami dorastali w złotej klatce, z dala od tego wszystkiego.

-Map of Light-

** Na przełomie ostatnich tygodni powstała strona internetowa o nazwie 'the art of lara', która dotychczas widniała tylko w profilu na mediach społecznościowych u Lara Kozlova. Strona internetowa przedstawiająca obecną działalność Kozlovej została bardziej rozpromowana przez opublikowaną dnia 21 marca sesje zdjęciową, na której w kolaboracji wystąpił artysta muzyczny Dominic Doyle. Sesja przedstawia obie osoby w intymniejszych sytuacjach, a tłem dla całej sesji jest roślinność - ogród. Nazwa samej sesji ewidentnie odnosi się do Edenu, który może też ma oznaczać nowe narodziny Lary Kozlovej przez to, że wcześniej nie była znana z odważniejszych ruchów artystycznych, a ich jest coraz więcej na prowadzonym systematycznie onlyfansie. Zdecydowana część sesji jest ukryta za paywallem, co naturalnie ma zabieg marketingowy, aby prowadząca profil zyskała kolejnych subskrybentów - szczególnie z nowego środowiska fanów, którym zdecydowanie jest fanbase Dominica Doyle. Sesja fotograficzna została rozpromowana na Lifeinvader przy użyciu łagodniejszych kadrów, ale zdjęcia pojawiły się też na takich platformach jak: deviantart, reddit czy tumblr. ** Dark Eden x Dominic Doyle Welcome to Dark Eden – where temptation meets shadows, and innocence is just an illusion. This ain't your typical paradise. It’s raw, untamed, and dripping with tension. Me & Dominic – tangled in the dark, lost in the heat. Two glimpses of our Eden are free for you to taste. But the real sin? That’s locked behind closed doors. You know where to find it. 💎💎💎 💎💎💎 💎💎💎

Lider zapraszam po panel dziękuję

Co u sloppy toppy #7 • Udział Rene Hunta w Chatter Central Uncut Podcast W odcinku podcastu „Chatter Uncut” Tyler Crowe rozmawiał z członkami Midnight Mayhem – Brantley Kirby oraz Franky Silvermist – i z Rene Huntem ze Sloppy Toppy. Mówili o nowym albumie „Outsiders”, który miał być sposobem na wyrażenie emocji i odreagowanie życiowych problemów. Nie zabrakło szczerych spowiedzi i anegdot, a rozmowa przybrała nieco surowy klimat. Kluczowym tematem była kontrowersja z GUARDIAN – Rene opisał, jak został pobity w lokalu Distortion, co było jednym z zapalników całej kontrowersji wokół agencji ochrony . W międzyczasie padły też zapowiedzi tras koncertowych oraz innych projektów. • Wydanie walentynkowego Compilation Albumu i limitowanego boxa 14 lutego Sloppy Toppy ogłosiło premierę okazjonalnego projektu pod postacią albumu kompilacyjnego, utrzymanego w tematyce walentynkowej. Album można było zakupić w formie fizycznej, a znajdowało się na nim 6 piosenek z poprzednich płyt zespołu. W specjalnym boxie można było dostać dodatkowo takie gadżety jak walentynkowe plakaty z członkami zespołu, zapalniczkę, pluszowe kajdanki, prezerwatywy i bodypillow z wizerunkiem gitarzysty "Larsa". Był to na pewno ciekawy gadżet dla fanów, a zespół raczej znany jest z tego, że lubi wypuszczać okazjonalne materiały. O albumie wspomniało też czasopismo "Let's get heavy". • CELEBRITY AWARDS 2025 i wygrana dwóch statuetek Na tegorocznej gali Celebrity Awards, Sloppy Toppy zostało nominowane aż do 5 kategorii, a wygrało dwie z nich. Było to całkiem piękne uhonorowanie ich dotychczasowych osiągnięć. Zespół wygrał w kategoriach "Best performance" i "Debut of the year". Mimo, że wielu obstawiało wygraną również w kategorii "Best Music Video" z ich hitowym teledyskiem "The Ballad of Penny Trait", to musieli obyć się smakiem i pogratulować zwycięstwa teledyskowi "Icon" od Kayes. Na scenie pojawili się jednak trzy razy, bowiem wytwórnia Unsainted Records również otrzymała statuetkę. Kiedy wszyscy już zeszli ze sceny, doszło do chwili grozy, bowiem na scenie przy prowadzących galę został Edward Settles, perkusista, znany ze swoich skłonności do zakłócania wydarzeń, jak podczas pierwszego koncertu trasy w Ocean's Bounty Bar, gdzie ze sceny kazał wyrzucić członków Midnight Mayhem, oskarżając ich o nazistowskie poglądy. Okazało się jednak, że chodziło mu tylko o zgubiony w Tuscon telefon w niebieskim case'ie. • Trasa koncertowa "TOUR YOU DIDN'T ASK FOR" i sponsoring Patriot Beer Miesiąc po nowym roku Sloppy Toppy ogłosiło swoją pierwszą trasę koncertowych po Stanach. Chłopaki odwiedzili aż 14 miast, dwa koncerty dając w rodzimym San Andreas. Pierwszy w 'Ocean's Bounty Bar', a drugi na wielkiej otwartej scenie przy Sandy Shores. Ten drugi na pewno mógł zapaść w pamięć wielu, bo wszystko było zorganizowane z rozmachem. Prócz kilku stanowisk gastronomicznych, stanowiska z merchem i Patriot Beer, występ zaczął się od pokazu lotniczych akrobacji. Podczas całej trasy zespół cały czas utrzymywał aktywność w Social Mediach, zasypując swoją stronę na Li zdjęciami z każdego koncertu. Trasa była sponsorowana również przez 'Patriot Beer', z którym zespół zdaje się być na nowej drodze do długotrwałej współpracy, co wydawać by się mogło naturalną koleją rzeczy, z racji, że ich logotyp i piwo zawsze było obecne w życiu członków i w przestrzeni publicznej. • Występ podczas WIMI Next Star jako specjalni goście Jeszcze przed końcem trasy koncertowej, Sloppy Toppy zostało zapowiedziane jako specjalni goście na Wielkim Finale projektu WIMI Next Star. Zespół wyszedł w środku, między uczestnikami, rozgrzewając tłum w swoim stylu. Zapewne nikogo to nie zdziwiło, że nagle w trakcie koncertu dołączyła do nich trójka osób niskorosłych tureckiego pochodzenia, która zaczęła wykonywać choreografię taneczną do Ballady o Penny Trait. Był to jeden z wielu show, ale też na pewno jeden z bardziej udanych i żywych. Pomniejsze wzmianki: • Wspomnienie o Valentine Box w Let's Get Heavy • Podsumowanie Gali przez stronę OnSpot • Pojawienie się kolejny raz na liście Rhythm Radar • Podsumowanie Gali przez Chatter Central • Post OnSpot o zaginionym telefonie Eddy'ego • Podsumowanie Gali przez Let's Get Heavy • Podsumowanie WIMI Next Star przez Daily Globe • Zapowiedź Sloppy Toppy w podcaście Starcast

W 2020 roku linie lotnicze oraz firmy zajmujące się transportem powietrznym w USA przetransportowały ponad szesnaście milionów ton towarów, pokonując z nimi mniej więcej 43 miliardy mil. W Stanach Zjednoczonych, według danych z 2022 roku, w czynnym użytku znajduje się ponad 935 prywatnych, komercyjnych przewoźników lotniczych („air carriers”), czyli dużych samolotów transportowych wspierających logistykę zarówno między stanami oddalonymi od siebie o setki mil, jak i między krajami będącymi partnerami biznesowymi firm z siedzibą w USA. W tym samym roku, na terenie Stanów Zjednoczonych funkcjonowało 65 firm zajmujących się transportem powietrznym, wliczając w to 19 ogromnych korporacji oraz 44 mniejsze firmy prowadzone przez osoby prywatne. Ze względu na swoją ograniczoną siłę przewozową, większość z tych 44 firm operuje jedynie wewnątrz kraju, ograniczając się do lotów międzystanowych, nie posiadając zezwoleń na przeloty międzynarodowe. Aby założyć tego rodzaju firmę, należy wypełnić m.in. formularz 5010-5 w biurze Federal Aviation Administration, uzyskać wymagane pozwolenia na prowadzenie własnego lotniska bądź zawrzeć kontrakt na wykorzystywanie innego prywatnego lub państwowego lotniska, a także uzyskać odpowiednią licencję oraz przejść szczegółowe badanie przeszłości kryminalnej. Dodatkowo należy spełnić wszystkie regulacje biura TSA i CBP oraz zarejestrować swoją firmę w programie Customs Trade Partnership Against Terrorism, znanym również jako CTPAT. Aby przewieźć swój pierwszy ładunek, należy również uzyskać stosowne pozwolenie od Departamentu Transportu, znanego pod skrótem DOT. Melamed Air Logistics to firma transportu powietrznego założona na początku 2024 roku, która łączy pasję do lotnictwa z nowoczesnym podejściem do logistyki. Nasza siedziba znajduje się w niewielkiej, ale strategicznie położonej miejscowości Grapeseed, gdzie posiadamy własny hangar oraz lotnisko. To właśnie stąd realizujemy nasze operacje, dostarczając towary do różnych zakątków kraju i nie tylko. Choć zaczynaliśmy jako niewielkie przedsiębiorstwo, dziś jesteśmy gotowi sprostać wymaganiom zarówno lokalnych, jak i międzynarodowych klientów, oferując szybki i bezpieczny transport lotniczy. Specjalizujemy się w ekspresowych dostawach ładunków, zapewniając sprawną obsługę dla firm oraz klientów indywidualnych. Nasze usługi obejmują transport towarów o wysokiej wartości, przesyłki wymagające szczególnej ostrożności, a także dostawy do trudno dostępnych miejsc, gdzie standardowe środki transportu zawodzą. Dzięki elastycznemu podejściu oraz doskonałej znajomości branży lotniczej jesteśmy w stanie dopasować się do potrzeb każdego klienta. Nasz zespół składa się z doświadczonych pilotów, specjalistów ds. logistyki oraz obsługi naziemnej, którzy każdego dnia dbają o to, aby każdy lot przebiegał bez zakłóceń. Stawiamy na precyzję, terminowość i bezpieczeństwo – to trzy filary, na których opieramy naszą działalność. Wiemy, że w transporcie lotniczym każda minuta ma znaczenie, dlatego dokładamy wszelkich starań, aby nasze samoloty były gotowe do startu w jak najkrótszym czasie. Nasza lokalizacja w Grapeseed daje nam przewagę nad konkurencją. Dzięki mniejszemu natężeniu ruchu lotniczego możemy szybko reagować na potrzeby klientów i sprawnie realizować zlecenia. To idealne miejsce na prowadzenie działalności, pozwalające nam jednocześnie rozwijać infrastrukturę oraz dostosowywać nasze usługi do rosnącego zapotrzebowania na transport lotniczy. Melamed Air Logistics to więcej niż tylko firma transportowa – to partner, na którym można polegać. Jeśli szukasz niezawodnego dostawcy usług lotniczych, który zrealizuje Twoje zlecenie sprawnie i profesjonalnie, jesteśmy tutaj, aby pomóc. Jako firma transportowa posiadamy również własną, małą flotę ciągników siodłowych, służących nam do odbierania ładunków bezpośrednio od naszych klientów. Podejmujemy się w ten sposób zleceń przewozu, a następnie przesyłania towarów drogą powietrzną, odbierając wpierw dany towar od klientów w postaci firm lub osób prywatnych, następnie transportujemy go do naszego hangaru w Grapeseed, gdzie przy pomocy najnowszego sprzętu zostaje przeładowany na pokład naszego samolotu, a następnie wysłany do miejsca docelowego. Dzięki uzyskanym przez nas licencjom od 2025 roku możemy obsługiwać loty międzynarodowe, a w naszej ofercie mamy transport powietrzny towarów do krajów takich jak Meksyk, Panama, Chile, Kolumbia, Brazylia, Argentyna, Urugwaj, Peru oraz Ekwador. Nasza szeroka oferta pozwala lokalnym firmom przesyłać swoje wyroby na lotniska od Zatoki Meksykańskiej aż po Tierra del Fuego, w miejscu, gdzie Ocean Spokojny i Atlantycki przecinają się ze sobą na granicy Chile z Argentyną. Dzięki nawiązaniu kontaktów biznesowych z firmami logistycznymi na terenie tych krajów, jesteśmy w stanie przygotować dalszy transport towarów po dotarciu ich na lotnisko. W niedalekiej przyszłości planujemy otworzyć się na transport towarów do krajów Dalekiego Wschodu, takich jak Japonia, Filipiny oraz Tunezja. Dzięki programom pomocy humanitarnej, za kilka miesięcy będziemy w stanie wspomóc działalność misyjną w krajach trzeciego świata, wykorzystując naszą flotę powietrzną do dostarczania wody pitnej, żywności, lekarstw oraz najpotrzebniejszych sprzętów medycznych, będąc szybszą alternatywą dla wielkich kontenerowców. Aby aplikować na pozycję pilota jednej z naszych maszyn, należy posiadać ważną licencję pilota, nie mieć przeszłości związanej z nadużywaniem substancji kontrolowanych lub problemów z alkoholem oraz spełniać wszystkie warunki fizyczne niezbędne do zachowania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w roli pilota samolotu transportowego. W zamian naszym pracownikom oferujemy atrakcyjne wynagrodzenie, płatny urlop zorganizowany dzięki relacjom z partnerami biznesowymi pochodzącymi z Kolumbii oraz wysoką premię za transporty międzynarodowe, która rośnie z każdą pokonaną milą poza granicami Stanów Zjednoczonych.

Written by Stanley Parks - Daily Globe 21/03/2025 Coil produkuje samochody elektryczne. Wstęp możemy nazwać fiaskiem, ale ciężko powiedzieć to samo o pojazdach oznaczonych emblematami tego wytwórcy. W dzisiejszym wydaniu Behind The Wheels, naszym obiektem zainteresowań zostanie Coil Raiden, czyli samochód surfujący na własnej fali popularności w latach 2015-2020. Serdeczne podziękowania kierujemy dla komisu Red River Rides, dzięki któremu nasza redakcja miała okazję do sprawdzenia tego samochodu w praktyce. Nasze poszukiwania nie bez powodu ominęły szerokim łukiem producenta - prezentowany dzisiaj egzemplarz przejechał osiemdziesiąt trzy tysiące mil, co dla sporadycznie aut użytkowanych w spokojnych warunkach jest doskonałym wskaźnikiem realnego zużycia. Zapnijcie pasy, podłączcie ładowarki. Pomimo wszechobecnych sprzeczek pomiędzy entuzjastami a przeciwnikami elektromobilności, obie strony są niemal zmuszone do zgody w prostej sprawie. Raiden to model który ZREWOLUCJONIZOWAŁ rynek samochodów elektrycznych. Pomimo szalejących wskaźników producentów posiadających w swojej ofercie samochody elektryczne, znajomi zapytani o producenta "elektryków" rozpoczną rozmowę od Coila. Możecie się założyć, nie będziecie stratni. Dzisiejsze wydanie nie będzie jednak ani rysem czysto historycznym, ani rozstrzygnięciem sporu stron. Skupiamy się na sprawdzeniu tego konkretnego egzemplarza. Osiemdziesiąt tysięcy mil z hakiem, co dla Europejskich czytelników przekłada się w przybliżeniu na sto trzydzieści tysięcy kilometrów nie byłoby zadziwiającym i szokującym wynikiem dla samochodu spalinowego wyprodukowanego siedem lat temu. Przypomnijmy jednak, że prezentowany model według wskazań producenta oferuje zasięg 539 kilometrów na jednym ładowaniu. Samochód osiągnąć może maksymalnie sto dziewięćdziesiąt trzy kilometry na godzinę, do setki "turlając" się w bagatela nieco poniżej czterech sekund Co podkreślamy, mówimy jednak o używanym egzemplarzu, zostawiając dokładne wskazania producenta w tyle. Jednym z największych atutów modelu Raiden (bardzo chętnie powtarzanym przez dystrybutorów tego modelu) pozostawał autopilot - czyli system wspomagania jazdy. Coil oferuje na pokładzie tempomat utrzymujący pas ruchu, funkcję zmiany wspomnianego pasa - półautomatyczną, najlepiej sprawdzającą się na autostradach. Co należy jednak podkreślić, samochód oferowany był z niedokończoną autonomicznością. Zapowiedzi producenta miały docelowo oferować samochód niemal "samoprowadzący", jednak stale wymaga on kontroli ze strony kierowcy. Czym Raiden może się pochwalić, oraz jak ocenimy ten samochód po bagatela siedmiu latach użytkowania wnętrza? Egzemplarze wyprodukowane przed 2021r. od samego początku borykały z dyskusyjnym wykonaniem wnętrza. Opinia publiczna jako powód do śmiechu obrała głównie liche spasowanie i skrzypienie, które w krytycznych przypadkach "luksusową limuzynę" zamieniało w.. starego Sentinela wujka z Oklahomy. Prezentowany dzisiaj egzemplarz trafił na dobry dzień taśmy produkcyjnej, pomimo użytkowania nadal prezentując dobrą kondycję plastików, brak przetarć obić siedzeń i przyjemne wrażenia akustyczne - samochód nie skrzypi. Nie uniknął on jednak trzeciej z największych wad tego modelu, czyli odprysków ekranu dotykowego deski rozdzielczej. Nie przeszkadzają one w codziennym użytkowaniu samochodu (nie na tym etapie), jednak przy wygaszonym ekranie możemy potwierdzić wszystkie wpisy użytkowników. Naprawa tej usterki nie powinna należeć jednak do wyjątkowo kosztownych (biorąc pod uwagę ogólną wartość rynkową samochodu). Przy niewątpliwych istniejących plusach wnętrza, jako punkt zaczepienia najlepiej sprawdza się przeszkolony, panoramiczny dach rozprowadzający naturalne światło po kabinie pasażerskiej. Ilość miejsca w środku wysoko punktuje samochód pod względem komfortu podróży, szczególnie za sprawą płaskiej podłogi - wysocy użytkownicy i pasażerowie mogą spać spokojnie. Auto wyposażone jest w dwa bagażniki – przedni oraz tylny. Przedni ma pojemność 150 litrów, natomiast tylny reprezentuje 745 litrów gotowych do załadunku towarów. Czyni go to jednym z większych w segmencie luksusowych sedanów, śmiało zostawiając margines na pokaźne zakupy w butikach przy Rockford Hills. Raidenowi nie możemy odmówić braku funkcjonalności. System hamulcowy Raidena miał za zadanie zatrzymywać jednego z najszybszych elektryków na rynku. Czy tutaj producent faktycznie okazał maksymalne wykorzystanie swoich możliwości? Ciężko to potwierdzić.. Samochód wyposażono w elektroniczny układ ABS i ESP. To nie stanowi żadnej nowości, jednak co wyróżnia Coila na tle innych aut? Hamowanie w codziennej jeździe wspiera regeneracja energii – silniki elektryczne spowalniają pojazd, odzyskując energię i odciążając układ hamulcowy. W efekcie klocki i tarcze zużywają się wolniej niż w spalinowych autach, w ramach oczywistego benefitu "doładowując" również sam samochód. Mimo teoretycznie solidnych hamulców, Raidenśrednio dawał sobie radę przy intensywnej jeździe wykorzystującej pełny zakres licznika. W testach drogowych wykazał wydłużoną drogę hamowania w porównaniu do konkurencyjnych supersamochodów. Nie powinno jednak zrażać to użytkowników ograniczających potrzeby do zwyczajnej jazdy miejskiej. Tutaj Coil pomimo gonitwy za, a nie z poziomu podium sprawdza się całkiem dobrze. Skoro o baterii mowa.. Producent w samochodzie od samego początku wykorzystywał litowo-jonowe baterie chłodzone cieczą. Patrząc szeroko na całą branżę automotive, jej żywotność notuje całkiem dobre wyniki. Jako punkty weryfikacji najczęściej przyjmuje się dwa wskazania - 160 i 300 tysięcy kilometrów. Po stu sześćdziesięciu tysiącach średnia degradacja oscyluje w granicach pięciu do dziesięciu procent pojemności, natomiast w przypadku trzystu - dobija do piętnastu. Jak deklaruje producent, akumulatory teoretycznie są w stanie przeżyć przebiegi niemal ośmiuset tysięcy kilometrów przy odpowiednim użytkowaniu. Kluczowa dla żywotności jest odpowiednia forma ładowania samochodu (pełne zasoby nie zawsze oznaczają najlepsze rozwiązanie), unikanie rozładowywania samochodu do zera i zdradliwe superładowarki - te zapewniają ogromny komfort i odzysk cennego czasu, jednak regularnie nadużywane mogą okazać się bardzo kosztowne. Mamy usterkę - ile zapłacę za naprawę? Zaczniemy od baterii, to oczywiste pytanie zadawane przez potencjalnych zainteresowanych. Kiedy odmówi współpracy, jej regeneracja poza nielicznymi przypadkami możliwości wymiany pojedynczych ogniw jest nieopłacalna. Wymiana całej baterii (po wygaśnięciu gwarancji) to koszt w granicach 10000–20000 USD (w zależności od wersji i pojemności baterii). Drodzy czytelnicy, w tym momencie wnikliwych zaskoczymy jednak w inny sposób. Ten samochód wciąż objęty jest gwarancją - Coil dba o swoje wytwory przez osiem lat w kontekście układu napędowego. Jeżeli samochód nie przekroczy w tym czasie stu pięćdziesięciu tysięcy kilometrów, bateria i silniki elektryczne pozostają jako "problem" producenta. Jak to podsumować? Podejmując sprawę mocno powierzchownie, po upływie okresu gwarancyjnego przyznać należy jednak koszty wyższe niż w wielu tradycyjnych samochodach, zwłaszcza w przypadku wymiany większych komponentów jak bateria, silnik czy ekran. Gwarancje Coila na baterie i układ napędowy są jednak obszerniejsze, co pomaga w uniknięciu kosztów w przypadku niezależnych od kierowcy usterek. Drobniejsze naprawy, takie jak wymiana hamulców czy układu zawieszenia, będą kosztować mniej, ale wciąż mogą być wyższe niż w przypadku tradycyjnych samochodów spalinowych. Elektryki a decyzja o kupnie nowego samochodu. Z wyboru? Korzystajmy. Z przymusu? Podziękujmy. Decyzja o kupnie naszego nowego samochodu, a zwłaszcza elektryka (chociażby takiego jak Coil Raiden) zależy już teraz, jak i w przyszłości powinna zależeć od indywidualnych preferencji i okoliczności. Nasza redakcja po spędzeniu kilkunastu godzin pomimo początkowej sceptyczności zdołała przekonać się do słabo ukrywalnych zalet tego samochodu. Doskonale powinno wskazywać odrobinę elastyczności jaką wykazuje Coil, dając pole do popisu humorystycznie powstałego w ramach testów hasła - Coil is not a crime. Dla licznych wybór Raidena może być podyktowany nowoczesnością, ekologiczną odpowiedzialnością i innowacyjnymi technologiami, jakie oferuje ten samochód. Jego imponujący zasięg, całkiem niezłe osiągi, system Autopilota oraz przestronność wnętrza sprawiają, że staje się kuszącą opcją dla entuzjastów elektryków. Nie zapominajmy tutaj o aspekcie.. mody. Należy to powiedzieć i podkreślić wprost, elektryki SĄ na czasie. Jak to jednak zawsze bywa, medal ma dwie strony. Właśnie, co z drugą? Decyzja o zakupie nie powinna być podejmowana z przymusu, a raczej jako świadomy wybór. Choć rosnące regulacje dotyczące emisji spalin i zmieniająca się polityka energetyczna mogą skłaniać do rozważenia samochodów elektrycznych, to Coil Raiden jest elementem z palety dającej swobodę wyboru, a nie jest jedynie koniecznością wynikającą z regulacji. W Stanach Zjednoczonych rynek elektryków rozwija się dynamicznie, ale nadal szeroka oferta pojazdów spalinowych zapewnia wiele opcji alternatywnych, które mogą być równie satysfakcjonujące dla konsumentów. W dodatku, elektryczność wciąż nie jest tak dostępna we wszystkich regionach, a infrastruktura ładowania, choć rośnie, nie zawsze odpowiada potrzebom użytkowników. Kupując ten model nie powinniśmy więc traktować tego jak przymusową zmianę, lecz jako przyszłościową inwestycję w wygodę, nowoczesność i technologię, którą koniecznie powinno się wybrać świadomie, a nie z powodu regulacji. Chcesz dołączyć do zespołu działu Daily News? Kliknij w reklamę i złóż aplikację!

maynard tuherford 30 letni pol wlochy pol grekiem

najlepsza org, powodzenia!