KasiuLa

**Kai przeglądając losowo lokalne playlisty natknął się na piosenkę „You Always Knew” Mii. Zatrzymał się na chwilę i z ciekawością kliknął „play” - po kilkudziesięciu sekundach... wiedział już, że posłucha całej piosenki. Zbliżył się do laptopa, oparł łokcie na biurku i na końcu, z lekkim uśmiechem, kliknął serduszko „like”, aby dodać piosenkę do ulubionych.**

K͏ilka lat ͏tem͏u nikt nie pomyślałby, że Amanda ͏Oxenberg, urodzona͏ w Kolorado będąca narciarką alpejską stanie się jedną z najbardziej rozpoznawalnych osób w świecie Darta.͏ Jej opowieść͏ nie͏ ͏tylko pok͏azuje ja͏k niesamow͏ite jest życie sportowca, ale udowadnia, że siła, po͏kora i ͏ogromna pasja doprowadziły ją do mistrzo͏stw. Amanda zajmowała się narciarstwem alpejskim przez większość swojego życia. Trenowała w górach skalistych, aby przygotować się na poważną karierę sportową. Wszystko zmieniło się cztery lata temu,͏ kiedy doznała kontuzji. Ponownie próbowała jeździć na nartach lecz ból nie pozw͏olił͏ jej dal͏ej upr͏awiać sportu na naj͏wyższym pozio͏mie. – Po dużym wysiłku odczuwam zbyt silny ból... Startowałam w slalomie gigancie, to był ogromny wysiłek. Przebiegnięcie sprintem 400 metrów, a co pięć metrów głębokie przysiady – tak bym to porównała – wspomina Amanda. Wiele osób w podobnej sytuacji zrezygnowałoby z ćwiczeń. Ona szuka jednak alternatyw. Po krótkiej przygodzie z wyścigami, z ciekawości natknęła się na rzutki. Atmosfera ligi tak ją zachwyciła, że kupiła własną tarczę do rzutek i zaczęła rzucać lotkami w zaciszu własnego domu. Podczas wieczornego turnieju rzutek stoczyła przyjacielski pojedynek z legendą ligi Svetlaną Pokrovskayą. Mimo przegrania dwóch pierwszych rund, udało jej się wyrównać wynik. Ten moment utwierdził ją w przekonaniu, że rzutki mogą stać się jej nowym sportem. – Do dzisiaj nie przegrałam żadnego pojedynku z mężczyzną – ani na treningach, ani w oficjalnych zawodach – dodaje z uśmiechem. Decyzja o wzięciu udziału w turnieju ADM (Amateur Darts Masters) została podjęta spontanicznie. Jak sama powiedziała – nikt nie oczekiwał wielkich rzeczy, więc mogłam po prostu dobrze się bawić. Jej droga do sukcesu nie była usłana różami, pełna wątpliwości i kryzysów. Przegrała swój pierwszy mecz 0:3 i prawie się poddała, gdy spotkała się ze swoim chłopakiem w fazie grupowej. – Myślałam, że nie dam rady... ale jakoś się udało – wspomina. Prawdziwy moment przełomowy był w finale, w którym po dwóch przegranych legach wykonała coś, co przeszło do historii rozgrywek – Nine Dart Assassin, czyli perfekcyjną sekwencję dziewięciu rzutów. – Nie wiedziałam nawet, że to zrobiłam. Dopiero oglądając powtórkę meczu, dotarło do mnie, co się wydarzyło – mówiła szczerze. To był pierwszy i jak dotąd jedyny „Nine Dart” w jej karierze turniejowej. A wydarzył się wtedy, gdy Amanda po prostu odpuściła presję. Amanda nie ukrywa, że sukces był dla niej szokiem. Po meczu uklęknęła i przeprosiła swoją przeciwniczkę. – Nie przypuszczałam, że mogę to wygrać. Vienna to jedna z najlepszych zawodniczek. Jej półfinał z Daisy był niesamowity – dodała. Pomimo zwycięstwa, pozostała skromna, a jej podejście do sportu jest zaskakująco zdrowe. – Dart nauczył mnie cierpliwości, opanowania i szacunku dla każdego przeciwnika. Nie nastawiam się na to, że znów będę najlepsza. Chcę oddać jak najwięcej dobrych rzutów – i to jest mój cel. Jej recepta dla początkujących? Baw się dobrze, poznaj zasady i, co najważniejsze, nie denerwuj się. – Im więcej luzu w ręce, tym lepiej. Detale decydują o wszystkim, milimetry – tłumaczy. Poza grą w rzutki Amanda prowadzi normalne i aktywne życie. Uwielbia spać – co podkreśla żartobliwie – ale regularnie ćwiczy także: jeździ na rowerze, biega i gra w siatkówkę. Czasami siada i grał na gitarze, żeby się zrelaksować. Chociaż popularność Amandy wzrosła po jej zwycięstwie, zwłaszcza w jej rodzinnym mieście Vail, nie planuje ona zostać gwiazdą. – Chcę funkcjonować normalnie. Cieszę się, że ten sukces był dla kogoś ważny, ale nie zabiegam o rozgłos. Czy planuje założyć własny klub darterski? To możliwe. – Dostałam propozycję, by trenować młodzież i organizować turnieje, ale póki co chcę się jeszcze po prostu bawić grą – mówi zdecydowanie. Co przyniesie przyszłość? Amanda piątym sezonie ADM ponownie pojawi się przy tarczy. Bez deklaracji i bez wielkich zapowiedzi. Jej podejście nie ulega zmianie: skupienie na każdym kolejnym rzucie, dobre emocje i radość z gry. Bo to właśnie one — a nie tylko wyniki — uczyniły ją mistrzynią. Sprawdź nasz zapis wywiadu w formie audio tutaj:

**Gaspard po obejrzeniu materiału przesłał go do Raymond Hall nawiązując do ich jednej z ostatnich rozmów.** @CZEMP1ON

@Haverex W związku z naszą rozmową, wstawiam: **29 grudnia 2024 roku, około godziny 20:15, w restauracji Mon Chéri Cafe w Los Santos doszło do brutalnego napadu z bronią w ręku. Dwóch niezamaskowanych sprawców – Franklin Harris i Thomas Morrison – wtargnęło do lokalu, wywołując panikę wśród gości i obsługi. Napastnicy po upływie czasu - gdzie siedzieli chwilkę i raczyli się kawą - wymusili wydanie gotówki z kasy oraz zabrali wartościowe przedmioty należące do klientów. Zachowanie sprawców wyraźnie się różniło. Franklin Harris – ubrany elegancko, w garnitur, rękawiczki i szalik – zachowywał zimną krew, sprawiał wrażenie doświadczonego i działał metodycznie. W przeciwieństwie do niego Thomas Morrison był znacznie bardziej impulsywny. Zaniedbany, ubrany w puchową kurtkę i jeansy, sprawiał wrażenie osoby bezdomnej. Jego nerwowe ruchy i agresywny ton potęgowały napięcie w trakcie napadu. Po wszystkim sprawcy opuścili lokal i uciekli w nieznanych kierunkach. Po około 40 minutach zabrali swój pojazd z przed lokalu - granatowy SUV marki Habanero o numerach rejestracyjnych DQD3U9 i odjechali w nieznanym kierunku. Kilka godzin później, około północy, w Paleto Bay napadli na kolejną restaurację – Jewish Tavern. Tam również grozili personełowi bronią i zrabowali pieniądze oraz kosztowności. Tym razem jednak posunęli się dalej – zabrali jednego z klientów jako zakładnika. Mężczyzna został wypuszczony dopiero w Kanionie Raton, pozostawiony w szoku, ale fizycznie nietknięty. Śledczy mają wyraźne nagrania. Obie restauracje były wyposażone w monitoring, który uchwycił twarze sprawców. Zarówno Harris, jak i Morrison, zostali dobrze zarejestrowani – ich rysy twarzy są wyraźnie widoczne, a kamery uchwyciły również moment, w którym trzymali broń. Gdzie są teraz? Po napadach obaj mężczyźni zniknęli z radarów. Jednak w połowie stycznia pojawiły się doniesienia o ich ponownym widywaniu w różnych częściach Los Santos. Można śmiało sądzić, że mogą być nadal uzbrojeni i niebezpieczni.**

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.

Archiwum.