Ranking

Cornbread Nation: A New Chapter in the Endless Story Życie to jedna wielka sinusoida, raz wskakujesz na górę, raz spadasz na dno. Niezaleznie od tego czy jesteś dupkiem z city center pracującym na przewalenie połowy zarobków w horrendalnie wysoki czynsz w obskurnym mieszkaniu w Downtown, czy też ulegającym socjopatycznym tendencjom kolesiem posiadającym swoją ekipę pośrodku bezkresnej pustyni. Czas syndykatu Jeda Micahs i Andrew Bannera bezpowrotnie minął, a wraz z nim zakończyła się pewna era: Przemocy, niezliczonych zniszczonych żyć, nieokreślonych ofiar ich brutalnej działalności czy, przede wszystkim-zabójstw dokonywanych, przez co to kolejnych głupców kupujących niezliczone ilości broni przerzucanej przez pozamiejską hanzę. Rynek nie lubi jednak zastoju, tak naprawdę prędzej czy później zastępując wcześniejsze luki nowymi alternatywami, bowiem dupków próbujących z zawyżonymi ambicjami-nie brakuje. Naturalnym następstwem było wypełnienie tejże luki kolejnymi zdewastowanymi wśród niezliczonej liczby narkomanów żywotów i powoli wpadających w chłodne objęcia śmierci nieszczęśników próbujących osiągnąć sukces zbyt szybko. Cały przestępczy półświatek jest w końcu lustrzanym odbiciem amerykańskiego społeczeństwa: Rodzin z wiecznym debetem na kontach, nowych pokoleń zarabiających w pocie czoła, facetów w średnim wieku próbujących dociągnąć do emerytury oraz kobiet w średnim wieku zmagających się z ogromnymi kosztami leczenia wykrytych nowtworów. Cały model życia amerykańskiego społeczeństwa ma wspólny synonim zrzeszający niemal wszystkie, nieświadome kasty społeczne-kapitał. Kolejne romantyczne historie z gangsterskich filmów potrafią rozczulić społeczeństwo i przykryć najbardziej powierzchowne, gorzkie oblicze prawdy; Wejście w przestępczy świat wynika z płytkich pobudek polegających na uzbieraniu jak największej ilości kapitału; ogarnięcie nowego grzania, kupno auta lub spłata kredytu-wszystko odnosi się do jednego kontekstu. Robert Reyes jest bez wątpienia jednym z tych głupców biorących udział w pogoni za kasą. Ostatnie miesiące doprowadziły do przejęcia przez niego i jego klitę rynku narkotykowego w całym Grand Senora. Podobnej organizacji o zdecentralizowanym modelu działań nie widziano w tych okolicach od czasu rozbicia grupy Jeda Micahs. Pytanie brzmi: Czy Robert Reyes i jego ludzie są nowym pokoleniem dzieci kukurydzy i nieformalną kontynuacją tego, co wiele miesięcy wcześniej zapoczątkował obłąkany bogan? Ciężko jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, natomiast, jedno jest pewne-brutalnością i wyrachowaniem dorównują swoim poprzednikom.

"If you can dream it, you can do it." Event Case: Fans pay tribute Eelis Forsberg Event skierowany do: Strefy Cywilnej Data: 23/10/2024 OPIS WYDARZENIA. Dzisiejszego wieczoru coraz więcej fanów Eelisa Forsberga gromadzi się na parkingu przy Distortion, gdzie frontman zespołów Soul Evisceration, Deception oraz Plague Doctors, a także CEO Astaroth Records popełnił samobójstwo, co wywołało falę szoku i żalu. Parking przy Distortion, gdzie Forsberg popełnił tragiczny czyn, stał się miejscem nieformalnego hołdu dla muzyka. Z każdą godziną rośnie liczba fanów, którzy przybywają z różnych zakątków Los Santos, aby złożyć kwiaty, świece, a także osobiste pamiątki związane z jego muzyką. Wielu zebranych przyniosło płyty, jak również koszulki i plakaty, na których widnieją symbole zespołów, które współtworzył. Przy memorialu można zauważyć również wiele pluszowych misiów.

**W nocy 23 października do sieci trafił kawałek THE COURAGE NEVER ENDS autorstwa JR. z featuringiem Kova, numer jest nagrany typowo dla beki, coś ala imprezowy banger do słuchania w różnym stanie upojenia etc. Utwór jest dostępny na wszelkich streamingach, JR. poniekąd tłumaczy w nim po raz pierwszy swój wypadek, w którym auto którego był pasażerem staneło w płomieniach, jakość wokali jest dobra, beat to jednak arcydzieło z gotowej paczki Jay Cozart, za mix/mastering odpowiadał JR. **

**Dwudziesty trzeci dzień dziesiątego miesiąca, to właśnie w tym dniu do gry wrócił undergroundowy czarnoskóry raper pod ksywką FIN the FINEST, wrzucając na swój profil na portalu streamingowym SoundCloud, pierwszy utwór od dawien dawna, po praktycznie rocznej przerwie od uczestnictwa w życiu Amerykańskiego podziemia. Wszystko co zaprezentował w owej produkcji wywodzi się prosto z serca, z przejawami lekkiej rozrywki, lekkiego seksualizmu i prawdziwej, szczerej gadki wodząc między słowami dlaczego tak naprawdę odbił od rap-gry i postanowił wrócić. Tekst nie jest jednym z łatwiejszych, jeśli chcę się zrozumieć jego przekaz, wystarczy znać życie i być świadom rzeczywistości, która otacza Amerykańskie społeczeństwo i jego podziemnych graczy w branży muzycznej. Poniekąd też nawiązuje do kościoła katolickiego i przejawu Pedofili, niekoniecznie w Ameryce, ale na świecie, cytując; "To ten rap, który leje na moją ranę kilka kropel jak Gospel" "Nie będę ich wspierać, moją sprawą jest portfel i pościel". Sam przejaw okładki nie jest przypadkowy, końcówka tekstu jasno wyjaśnia jej przekazanie, tłumacząc to w postaci zatopionego od dawien dawna Titanica i topiąc między słowną przeszłość, postanowił zbudować tratwę, której rozbudowa w stu procentach zajmie mu sporo czasu, dodatkowo wspominając o zdjęciach MUGSHOTS, co może nawiązywać również do jego niezadbanej za laty kartoteki. Artysta wykupił promocje na portalu Genius.com, z czego utwór dostępny jest w zakładkach promujących na owej stronie, oraz na portalu YouTube, bez najbardziej rozpoznawalnego i używanego Spotify, na stronie w zakładce "Promote Your Music" dostępny jest również tekst do całej twórczości, która bije świeżym flow i ciekawym akcentem.** PROMOCJA WYDATKI ROZGRYWKA INFORMACJE

(nagranie zostało zrobione w celach humorystycznych.)

**Z 22 na 23 października odbył się pierwszy stream CRG also known as Cash Rules Game also known as COURAGE na platformie Kick, nastolatkowie grali tam z początku niewinnie w FC25, Leopold Quinn JR. za sterami Arsenal, Yves Thayer za sterami Manchester City, finalny wynik meczu 2-2 po bramce w doliczonym czasie ze strony Arsenalu, podczas transmisji padło pytanie o samobójstwo Eelisa Forsberga, nikt obecny na transmisji nie zdecydował się na to odpowiedzieć, po przeczytaniu pytania - pozostawiono to w ciszy, JR. napomniał, że nie rozmawia o zmarłych. Po rozgrywce w FC25, JR. i Baby Sha wlecieli do kabiny przed mikrofon, zapewniając rozrywkę oglądającej ich publice. Z transmisji można dowiedzieć się trochę o nadchodzących rzeczach movementu, na pewno można rzecz, że CRG żyje i ma się dobrze. **

By Antonio Williams -DAILY GLOBE, 23/10/2024 W ciągu dalszym nie milkną słowa na ustach tych, którzy obecni byli na indywidualnych mistrzostwach USA na żużlu (National Speedway Championships) - to przedsięwzięcie miało miejsce 19 października, a poprzedzone było kwalifikacjami, które trwały dwa dni. O nich również wspominaliśmy podczas jednego z artykułów, który dla niezaznajomionych - dostępny będzie w tym miejscu. Sukces, który osiągnął przedstawiciel, a zarazem główny założyciel San Andreas Speedway - Wesley Rattigan, jest czymś o czym z pewnością nie myślał, że rozwinie się to aż do takiego stopnia. Teraz mówić może o swojego rodzaju triumfie - w końcu zjednoczył pod sobą iście utalentowanych zawodników, którzy swoim stylem jazdy oraz pokazem umiejętności wywarli nie lada wrażenie na tych, którzy z trybun wiwatowali oraz wykazywali słowa wsparcia dla uczestników walczących w pocie czoła o miano najlepszego z najlepszych! To właśnie oni do ostatniego tchu motocykla szarżowali co sił, by pokazać się z jak najlepszej strony przed publicznością, a także by uzyskać wynik - możliwie najkorzystniejszy. Rywalizacja była mocno zacięta, nie brakowało niesamowitych emocji, momentów w których po policzku spłynęła łza wzruszenia, a także konkretnego wichru nad głowami wszystkich zgromadzonych, o czym przeczytacie już za moment! Uroczystą inauguracją wydarzenia popisała się utalentowana wokalnie Fehu Skarsgard, która sprawiła, że co drugiej osobie na trybunach - ale i nie tylko, zakręciła się łza w oku; mianowicie oficjalne rozpoczęcie zawodów otworzyła swoim głosem, sprawiając, że hymn narodowy rozległ się po całym stadionie, a nawet i po pobliskich okolicach. Z reguły jest to moment w którym zawodnicy mają chwilę na wyciszenie się oraz całkowite zjednoczenie bez względu na to z jaką zaciekłością będą prowadzili swoje późniejsze starania o zdobycie jak najlepszych wyników. Przewodzącym głosem całego wydarzenia bez wątpienia stał się speaker Dragan Bakalov, który swoje zadanie spełnił bardzo dobrze - podstawą świetnej prezentacji jak i zachęty do słuchania jest profesjonalne podejście do swoich obowiązków - a w tym przypadku nie można mówić o jakichkolwiek nieścisłościach związanych z tym co toczyło się podczas trwających zawodów. Każdy prezentowany bieg w wykonaniu speakera był przekazywany rzetelnie oraz całkowicie zrozumiale - tak, by nawet osoba, która nie jest w pełni zaznajomiona z tematyką żużlową, wiedziała w pełni o co tak naprawdę chodzi. Z pewnością jedną z największych atrakcji podczas otwierania wydarzenia, było zawładnięcie niebem w wykonaniu pilotów z pobliskiej bazy wojskowej, którzy w spektakularny sposób pokazali jak ujarzmiają najnowszej generacji myśliwce - wykonując tym samym różnego rodzaju ewolucje powietrzne w postaci zwrotu bojowego, beczek a także spiral. Dźwięk jaki towarzyszył temu przedstawieniu można porównać do potężnych grzmotów w przestrzeni górskiej, gdzie z każdej możliwej strony odbija się echo. Poczynania pilotów, z powierzchni ziemi, obserwowały tysiące osób, które z ogromnym podziwem śledziły każdy możliwy ruch z ich strony. Z kolei spektakularnym wyczynem, którego dopuścił się jeden z kaskaderów - Jerremy Charrington, jest z pewnością to - w jaki sposób dostarczył on jedną z głównych nagród, która następnie na koniec zawodów została wręczona w ręce zwycięzcy. W popisowy sposób wyskoczył on z lecącego samolotu by następnie ze spadochronem wylądować na scenie i właśnie w ten sposób zaprezentować trofeum upamiętniające udział oraz zdobycie mistrzostw w National Speedway Championships! W trakcie uroczystego rozpoczęcia mistrzostw, oficjalnie zaprezentowano wszystkich zawodników biorących udział w tych zawodach - miało to miejsce za pośrednictwem przejazdu na platformie pojazdu specjalnego dookoła toru, a następnie poprzez głośne wyczytanie każdego z numeru startowego, imienia oraz nazwiska, a także krótkiej charakteryzacji mówiącej o doświadczeniu, czy też samych ciekawostek na temat wcześniej wspomnianych. Jest to miły akcent, ponieważ w ten sposób publiczność ma najlepszą możliwość poznać osoby, którym będą kibicować w dążeniu do ustalonego celu i zdobywania świetnych wyników - co oczywiście pokazywały głośne wiwaty dochodzące z kierunku trybun. Był to tak naprawdę ostatni moment w którym zawodnicy mogli odetchnąć na chwilę przed tym, co miało ich za niespełna chwilę czekać. Przystąpiono kolejno do ostatniego sprawdzenia swoich maszyn oraz do pełnego przygotowania do biegów, które jak później się okazało - odbywały się w zastraszającym tempie. Obrana taktyka wyglądała następująco; zawodnicy zajmowali swoje stanowiska przed wjazdem na tor - na specjalnie wyznaczonych kolorach podjazdów, a w momencie zjazdu biorących obecnie udział w biegu zawodników - Ci wkraczali na tor, ustawiali się na stanowiskach i czekali na sygnał startowy. W międzyczasie sędziowie mieli czas na podawanie werdyktów z ostatnio trwającego biegu - taki sposób pozwolił na dość szybkie wyłonienie zwycięzcy i przede wszystkim na ciągłość w trwającym dostarczaniu emocji. Całe wydarzenie było objęte patronatem ze strony wielu sponsorów, a także partnerów, którzy również dołożyli swoją cegiełkę w poprowadzeniu tego wydarzenia w taki, a nie inny sposób; to między innymi: RON OIL, FUZZY, PHCD, Los Santos County Department of Arts & Culture, Primal, Ice Dreams, WSG, Black Rose Tattoo Studio, Summit Automotive, BOBCAT SECURITY. Zaplecze gastronomiczne zapewniali pracownicy Moka Cafe, Ocean's Bounty Bar oraz Taco Libre. Nad bezpieczeństwem występujących zawodników czuwali świetnie wyszkoleni paramedycy z Fire Department, zaś patronat medialny objęli LIVE, BLENZ oraz nasza rozgłośnia - Daily Globe. Również warto napomnieć o tym iż praktycznie każdy bieg, który był prezentowany - posiadał swojego sponsora co również przekładało się na wzmożone starania przez zawodników by zaprezentować się jak najlepiej! Poniżej znajduje się klasyfikacja zawodników, ich punktowanie oraz średnia z wszystkich biegów: W tym miejscu warto wspomnieć o szczególnym uznaniu dla zwycięzcy tych mistrzostw - Travis Clock, który podczas wszystkich biegów zyskiwał po trzy punkty - czyli maksimum do zdobycia, co przy łącznej punktacji dało mu aż 18 punktów, tym samym wysuwając go na prowadzenie przed swoimi rywalami. Wcześniej typowana pretendentka do wygrania mistrzostw - Jessie Sanchez, świetnie spisywała się na kwalifikacjach dając o sobie znać i to sprawiło, że była jedną z najbardziej zauważalnych zawodniczek na torze, jednak niespodziewany obrót sprawy oraz świetne przygotowanie Travisa, pozwoliło mu wziąć górę nie tylko nad samą Sanchez, ale także nad resztą zawodników. Równie dobrze spisywał się grek - Dionysios Vallopoulos, który od samego początku zaczął zaskakiwać tym co prezentował na torze; od samego początku sprawiał wrażenie zawodnika, który za wszelką cenę zdobędzie trofeum - podczas jednego z biegów, tych półfinałowych świetnie wyszedł na prowadzenie podczas przedostatniego zakrętu co dało mu podwyższenie swojego statusu punktowego. Grek podczas trwających mistrzostw, tym jak się prezentował - również stał się pretendentem do uzyskania tytułu zwycięzcy, jednakże moto-sport a szczególnie żużel, rządzi się swoimi prawami i nawet najmniejszy błąd jest skutkiem utraty najcenniejszych sekund, które w późniejszym czasie przekładają się na końcowy wynik. Nie można również ujmować pozostałym zawodnikom, którzy pokazali charakter, oraz determinację - dążąc do tego by pokazać się z jak najlepszej strony. Widać było świetne przygotowanie oraz godziny treningów na których wylano litry potu, oraz krwi - których na szczęście podczas trwających mistrzostw nie było; a jest to z pewnością czymś specjalnym, ponieważ podczas niektórych zawodów organizowanych na całym świecie - bardzo często dochodzi do upadków, które w konsekwencji mogą wykluczyć zawodnika z dalszej części wyścigu. Warto tutaj również wspomnieć o "czarnym koniu turnieju" jak zaznaczał to organizator wydarzenia - Wesley Rattigan; a mianowicie mowa tutaj o Didrik Hansen, który niestety podczas odbywających się mistrzostw nie zdołał sprostać oczekiwaniom wcześniej wspomnianego Rattigana. W punktowaniu zdobył równe osiem punktów - tyle samo co Matthew Gray. Zarówno jeden jak i drugi zawodnik swój udział miał w półfinałach, lecz uzyskane wyniki czasowe nie były na tyle dobre, by wystartować w finałach. Świetnie spisali się również rezerwiści - John Wilhen oraz Max Rodriguez, którzy mieli możliwość zaprezentowania się na torze - w siódmym biegu Wilhen startował w zastępstwie za Jaxon Anderson, oraz w dziewiątym biegu - Rodriguez, który na torze pokazał się również w zastępstwie za Jaxon Anderson. Widać było przygotowanie w które włożyli serce oraz ogrom czasu, jednakże doświadczenie zawodników z którymi rywalizowali wzięło górę - tym samym zarówno Rodriguez jak i Anderson kończyli bieg z okrągłym zerem na koncie. Po zakończonych biegach, oraz po wytypowaniu zwycięzcy finałowego wyścigu - przystąpiono do wręczania nagród. Nie brakowało tutaj oznak szczęścia, słów uznania ze strony organizatora, a także podziękowań na ręce sponsorów, kibiców oraz samych zawodników - niesamowitym dodatkiem podczas wręczania nagród było wystąpienie przedstawiciela The Fountain Casino, który poza nagrodą pieniężną dla zwycięzcy w postaci $250.000 od San Andreas Speedway, podarował mu także klucze do apartamentu na wyłączność. Zdecydowanie jest to zachowanie, które zasługuje na uznanie - tym samym stawiając przedstawiciela kasyna w dobrym świetle. Na ręce zwycięzcy również zostało złożone trofeum, które podczas otwierania mistrzostw pojawiło się - dosłownie z nieba. Bez niczego nie zostali wypuszczeni także pozostali zawodnicy, a mianowicie przez ich szyję został zawieszony medal, który jest swego rodzaju upamiętnieniem starań oraz udziału w tychże indywidualnych mistrzostwach USA. Na samym końcu nie brakowało również mnóstwa pamiątkowych zdjęć, prowadzonych rozmów pomiędzy zawodnikami, a organizatorem, a także wspólnych wymian doświadczeń po przebytych mistrzostwach. Zdobyte w mistrzostwach trofeum z pewnością przysłuży się Travisowi, który z pewnością myśli już teraz o powiększeniu swojego dobytku w postaci kolejnych nagród w nadchodzących mistrzostwach, które zapewne niedługo zostaną ogłoszone. Tak samo pozostali zawodnicy mają teraz czas na refleksje, wyciąganie wniosków, które wysnuli po zakończonych biegach oraz na treningi, które z pewnością przysłużą się tym, że kolejne biegi w ich wykonaniu będą jeszcze bardziej spektakularne oraz widowiskowe, a przede wszystkim - korzystniejsze czasowo. Ten sport pokazuje tak naprawdę jak wiele może się wydarzyć w przeciągu kilku sekund, sekund, które odpowiadają za pozycję na podium. Ze swojego miejsca również chcielibyśmy złożyć serdeczne gratulacje dla każdego zawodnika, za to jak pokazali się przed publicznością oraz za to jaki poziom prezentowali, jest to niebywałe doświadczenie zarówno dla zawodników, jak i publiczności, gdzie z pewnością w wielu głowach rodzi się teraz zauroczenie tą dyscypliną, a między nami rosną nowe - przyszłe gwiazdy moto-sportu. Nadszedł czas podsumowania; National Speedway Championships to zdecydowanie mistrzostwa, które na długo wpiszą się w historię Amerykańskiego motosportu. Czas poświęcony na organizację tego wydarzenia pokazał jak wiele można zrobić dla społeczności, by odbiór był jak najlepszy. Nie brakowało zdrowej, sportowej rywalizacji, a przede wszystkim niesamowitego widowiska, które przepełnione było gorąca atmosferą oraz rykiem maszyn, na których przyszło się mierzyć pomiędzy zawodnikami. Nie brakowało w zasadzie niczego, każdy mógł znaleźć coś dla siebie; widowiskowe rozpoczęcie, które przepełnione było od latających nad głową maszyn, anielskiego głosu Fehu Skarsgard, która sprawiła, że arena wręcz rozbrzmiała w hymn narodowy powodując wzruszenie u niejednego kibica, poprzez huk i ryk maszyn, które w rękach doświadczonych osób czyniły cuda. Z niecierpliwością czekamy na kolejne wydarzenia, które równie jak te rozpalą serca wszystkich tych - którzy wręcz kochają wszystko co związane z motoryzacją. Poniżej znajduje się szczegółowa fotorelacja, a tutaj znajduje się całkowity zapis trwania mistrzostw, zachęcamy do sprawdzenia!

Vandals mad, the beast is back

Jak mnie cieszy fakt powrotu kukurydzianej nacji😁 powodzenia, a żeby ten projekt był lepszy od ostatniego😁

Po ustaleniach odkrywam temat.

**Na Lifeinvaderze mogli dostrzec post w którym można dostrzec pojazd prosto ze stajni Wengera**

Aimee Levine urodziła się 24 stycznia 2003 roku w Los Santos, mieście pełnym kontrastów, które od wczesnych lat kształtował ojej charakter. Mimo, że Los Santos bywa dość surowe to Aimee dorastała w kochającym domu. Była spokojnym dzieckiem, które nigdy nie sprawiało większych problemów czy to w domu czy w szkole. Od małego dbała o swoje obowiązki i starała się realizować wyznaczone przez siebie cele, bardzo dużo osób uważało, że dziewczynka jak na swój wiek jest bardzo odpowiedzialna. W szkole Aimee była jedną z lepszych uczennic, bardzo starannie zawsze podchodziła do tematu nauki, ale jakoś nigdy nie starała się być w centrum uwagi innych. Zdecydowanie dziewczyna była jedną z cichszych osób i stroniła od wszelakich konfliktów, mimo tego nie uważano ją za nudną osobę, wręcz wiele uważało, że ma w sobie coś co przyciąga do niej ludzi. Po ukończeniu High School w 2021roku Aimee stanęła przed bardzo ciężkim życiowym wyzwaniem – jej rodzina zadecydowała, że opuszczą oni Los Santos i przeprowadzą się wszyscy do Chicago. Jak można się domyślić, cała wyprowadzka to był ciężki moment w życiu dziewczyny, która całe życie spędziła w Los Santos i była bardzo mocno z tym miastem związana. Mimo to Aimee nie poddała się i postanowiła dać szansę nowemu miastu. W Chicago mimo pierwszych trudności dziewczyna poznała swoją przyjaciółkę – Avery z którą bardzo szybko złapała dobry kontakt. Nadszedł jednak moment w którym dziewczyna musiała zadecydować czy chce się udać do College czy jednak może zacznie pracę już teraz. Dziewczyna ku zaskoczeniu wszystkich zdecydowała się odpuścić dalszą naukę i wpadła na pomysł aby otworzyć własny biznes z nową przyjaciółką. Obie dziewczyny interesowały się mniej lub bardziej branżą Beauty, a sama Avery pracowała w salonie kosmetycznym. Właśnie w ten sposób zrodził się pomysł otworzenia własnego salonu kosmetycznego. Pomysł ten przyszedł całkowicie naturalnie, a przyjaciółkom udało się dość szybko zebrać fundusze na otworzenie małego salonu. Dzięki determinacji obu dziewczyn biznes zaczął prosperować bardzo dobrze, dużo klientek doceniało profesjonalizm jakim dziewczyny się wykazywały. W całym biznesie Aimee jednak bardziej zarządzała wszystkim a Avery obsługiwała klientki. Dobrze prosperująca firma finalnie stała się stabilnym i sporym źródłem dochodu dziewczyn, co pozwoliło każdej z nich żyć na zadowalającym poziomie. Jednak mimo sukcesu i stabilizacji, Aimee co raz częściej tęskniła za swoim rodzinnym miastem – Los Santos. Chicago co prawda oferowało jej bardzo wiele możliwości, ale jednak klimat Los Santos oraz osoby, które wcześniej zostawiła opuszczając Los Santos przemawiały do niej zdecydowanie mocniej. W październiku 2024 roku Aimee podjęła ryzykowną decyzję, mianowicie zdecydowała ona, że opuści Chicago zostawiając swój dobrze prosperujący biznes i powróci do Los Santos aby zacząć wszystko od nowa, tam gdzie się to zaczęło. Długo czasu nie minęło a Aimee po powrocie do Santos zaczęła zdobywać kolejne wartościowe znajomości, pierwszą z takich znajomości był Neari Love, którego dynamiczna kariera w branży muzycznej przyciąga co raz więcej oczu. Oboje natychmiastowo znaleźli wspólny język, ponieważ muzyka dla obojga to bardzo istotna część życia. Dni mijały, a relacja dwójki zaczęła się co raz bardziej pogłębiać, a sama dziewczyna z każdym dniem co raz częściej widywana jest w jego towarzystwie. Pierwszy raz Aimee w otoczeniu Neari można było zobaczyć na Live streamie promującym utwór „ciendaguapo - no more” gdzie dziewczyna widoczna była na jednej z kanap w studio należącym do Neari Love. Kolejny raz publicznie dziewczynę można było zobaczyć na zdjęciach opublikowanych przez Celebrity Preview z planu zdjęciowego podczas nagrywania klipu do wcześniej wymienionego utworu podczas którego doszło do interwencji departamentu. Dzięki bliskim relacjom z Neari, Aimee zaczęła poznawać kolejne osoby z branży muzycznej co pozwoliło jej jeszcze lepiej poznać ten świat i otworzyło przed nią kolejne drzwi. Podczas jednych nagrywek w studio gdzie oczywiście dziewczyna się zjawiła poznała producenta oraz rapera Jaya Cozarta z którym w późniejszym czasie była widoczna w jednym z klubów. Podczas nagrywania ujęć do teledysku „No More” dziewczyna poznała także obiecującego rapera – Narquise Perry. Każda z tych znajomości pozwoliła dziewczynie pogłębić swoją wiedze na temat całego przemysłu muzycznego, a co raz częstsze rozmowy z nowo poznanymi osobami co raz bardziej zaczęły inspirować Aimee do zostania częścią tego przemysłu, oczywiście nie jako artystka, a bardziej zamierzała wykorzystać swoje umiejętności organizacyjne i naturalne umiejętności nawiązywania kontaktów, które mogłyby jej pomów w dalszym rozwoju swojej kariery. Doskonale szybko zrozumiała, że w tej branży nie liczy się tylko talent i pasja, ale także ktoś kto będzie potrafił zarządzać karierą artysty, rozumiejąc mechanizmy rynku. Aimee postanowiła spróbować swoich sił jako menadżerka. Chociaż nie miała jeszcze dużego doświadczenia w tej roli to wiedziała, że może zaoferować coś wartościowego – świeże spojrzenie i determinacja, której jej zdecydowanie nie brakowało. Jej umiejętności menadżerskie, które rozwinęła podczas prowadzenia salonu kosmetycznego w Chicago okazały się dość pomocne, choć mimo wszystko dziewczyna jest świadoma, że prowadzenia kariery wschodzących gwiazd to zdecydowanie inna skala wyzwań. Social Media: Life Invader Wzmianki: Podopieczni: Neari Love Nancy Johnes As They Dream

Written by Svat’ - DAILY GLOBE 23/10/2024 Estetica Hairdressing & Barber - Twoje nowe ja Stare ale jakże i słuszne powiedzenie mówi o tym, by nie oceniać książki po okładce. Nie sposób się z tym stwierdzeniem nie zgodzić, gdyż swoją wyższą wartość zarówno w kontekście ludzi, zwierząt - ale też nawet w przypadku rzeczy materialnych, prezentują cechy zupełnie inne, niż właśnie wygląd. Niemniej jednak, każdy z nas, bez dwóch zdań chciałby prezentować swój wygląd fizyczny jak najlepiej. W jaki sposób możemy to zrobić? Cóż - sposobów jak każdy wie jest wiele, począwszy od najprostszych spraw takich jak odpowiedni ubiór, przyjęcie odpowiedniej postawy oraz mowy ciała… A kończąc na bardziej wymagającym oraz zaawansowanym podejściu do sprawy, jak na przykład - operacje plastyczne. Chociaż powiedzmy sobie szczerze, podjęcie decyzji w tym zakresie niesie za sobą wiele miesięcy, czy nawet lat przemyśleń… A sama finalizacja tych planów może okazać się niezwykle kosztowna jak i ryzykowna. Wobec tego, skupmy się w dniu dzisiejszym na znacznie mniej inwazyjnej, a jednocześnie niezwykle prostej sprawie - jaką jest wizyta u fryzjera, która w końcu może odmienić nasz wygląd o 180 stopni. Pomówmy więc o Estetica Hairdressing & Barber. Na wstępie omówmy sobie lokalizację tego miejsca, w końcu dobrze byłoby wiedzieć.. Jak możemy trafić do miejsca, które bierzemy dziś pod lupę. Vespucci Canals, Palomino Avenue. To właśnie w tym, raczej niezwykle rozpoznawalnym miejscu mieści się salon fryzjerski Estetica, Czy jest to dobra lokalizacja? Absolutnie tak! Vespucci jako dzielnica ma zarówno swoich sympatyków, jak i zagorzałych wrogów - ale co łączy ze sobą ich wszystkich? Praktycznie każdy tam był, praktycznie każdy wie gdzie to jest… A co za tym idzie - trafienie do Estetica Hairdressing & Barber okazuje się niezwykle proste. Nie sposób również nie wspomnieć o parkingu znajdującym się nieopodal, czy też postoju taksówek mieszczącym się zaledwie dziesięć metrów od drzwi lokalu. A skoro przy drzwiach jesteśmy, co znajdziemy po ich drugiej stronie? Ładny, przejrzysty, wykończony w przyjemnych kolorach lokal - w części frontalnej jest to poczekalnia, w której możemy nie tylko czekać - ale również umówić się na wizytę, tudzież przeczytać branżową prasę. Idąc parę kroków dalej, trafimy do sedna sprawy - a więc stanowisk fryzjerskich. Wszystko schludne, sterylne, profesjonalne. Jak natomiast Estetica Hairdressing & Barber prezentuje się względem jakości usług? Osobiście myślę że dobrze - miałem okazję odwiedzić ten lokal niejednokrotnie, a każda z tych wizyt była obarczona miłą atmosferą, luźną pogawędką, oraz profesjonalnymi radami w momencie gdy stałem pod ścianą w wyborze mojej przyszłej stylizacji. Efekt końcowy każdej z moich wizyt uważam za zadowalający, a czas spędzony na fotelu w tematycznym dziś miejscu uważam za spędzony w bardzo dobrej atmosferze. Tak więc, jeżeli szukacie możliwości jakiejś zmiany w swoim wyglądzie, załoga Estetica Hairdressing & Barber z pewnością pomoże Wam w nabraniu inspiracji, jak i późniejszej realizacji Waszego pomysłu. Uważam że jest to miejsce godne polecenia, do którego nawet eksperymentalnie - możecie śmiało się wybrać.

Karawana jedzie dalej

pozdro antek krotko z pedalami ;D Powodzenia

Po ustaleniach temat do archiwum. Wracacie z Cornbread Nation - The untold story of Homegrown Syndicate

AT HOME

NOVA (Nutrition, Optimization, Vitality and Accesories) to nowopowstała spółka założona przez małżeństwo Webberów, Trumana oraz Deloris, czyli dwójki początkujących w branży biznesu ludzi, którzy prowadząc punkt gastronomiczny (Bridge Street Bar) oraz szwalnię (404 Sewing Company) zapoznali się z początkowymi tajnikami związanymi z prowadzeniem własnego przedsiębiorstwa w stanie San Andreas. Pomysł na uderzenie w rynek sportowy narodził się dzięki wiedzy i doświadczeniu wyżej wymienionej dwójki. Połączenie stylu życia Deloris, w którym dbanie o sylwetkę i zdrowie jest na pierwszym miejscu oraz biznesowego stylu myślenia i wiedzy na temat zarządzania biznesem Trumana zaowocował doszlifowaniem pomysłu i finalnym założeniem przedsiębiorstwa NOVA, a ich ciągłe poszerzanie wiedzy na temat fitnessu, zdrowego stylu życia i żywienia znacznie usprawnił proces powstania tejże spółki. Nazwa NOVA nie wzięła się znikąd, bo jest ona sprytnie wymyślonym, łatwo wpadającym skrótem od Nutrition, Optimization, Vitality i Accesories, co kolejno nawiązuje do założeń i poniekąd marketingowego chwytu firmy. Na pierwszy rzut oka widać, że rozwinięcie skrótu a tym samym slogan firmy idealnie odwzorowuje główne założenia biznesu, czyli dostarczanie klientom produktów, które pomagają w poprawie zdrowia, optymalizacji wyników sportowych, zwiększeniu witalności i oferowaniu nowoczesnych akcesoriów wspomagających aktywny styl życia. Mimo dosyć małych zasobów materialnych głów spółki, ich plany i ambicje są wysokie, choć nie sięgnęły jeszcze zenitu. Produkcja suplementów wspomagających pracę nad sylwetką, utworzenie linii odzieży promującej zdrowy styl życia, tworzenie wydarzeń opartych na codziennym sporcie, czy w końcu produkcja żywności i napojów, które w założeniu mają wspomóc społeczność nakręconą praktykowaniem sportu. Dane rejestracyjne spółki Nazwa spółki: NOVA Adres: Zostanie dodany po zaakceptowaniu aplikacji Członkowie zarządu: CEO - Truman Webber vCEO - Deloris Webber Udziałowcy: Truman Webber - 55% Deloris Webber - 20% Frank Stegner - 25% Kapitał: $250.000 Siema, po ugadaniu się z Girion wystawiam swoją aplikację. Nastawiony jestem na to co zawsze, czyli kręcenie gry z innymi postaciami, poszerzanie wpływów i kontaktów mojej postaci i projektu. Pomysł myślę że jest ciekawy i dobrze rozbudowany, przez co z pewnością zapewnimy sobie grę na długie miesiące. Prócz produkcji wielu rzeczy w różnych fragmentach spółki, chcemy organizować też eventy dla graczy spoza środowiska biznesmenów, co tym bardziej może wywołać fajny wpływ na przyjęcie NOVA do świata serwera. Pomimo gry w organizacji przestępczej nie sądzę, aby ktoś odczuwał przynależność postaci do grupy podczas gry ze mną, więc tym bardziej chcę zatrzeć granicę na linii organizacje przestępcze - organizacje prywatne. Grając spółkę nie mam zamiaru wprowadzać do tego elementów przestępczych, bo moja postać nie jest bandytą ulicznym. Założenia podane przez opiekuna będą utrzymane i z pewnością ich nie oleję.

Cornbread Mafia - samozwańczy syndykat narkotykowy składający się z grona kilkunastu farmerów prowadzących niegdyś nielegalną dystrybucję marihuany na terenie stanu Kentucky. Przedsięwzięcie zainicjowane przez Johnnego Boone - posiadacza ziem uprawnych w hrabstwie Washington. Właściciel ziemski, ostatecznie dziedzicząc majątek po swoim ojcu przekształcił przeciętne gospodarstwo w źródło naczelnej dystrybucji. Wkrótce do jego interesu przyłączyło się kilku pomniejszych hodowców, ostatecznie tworząc na terenie stanu prymitywny, acz skuteczny model zarządzania zasobami w postaci powiększających zbiorów zielska. Pod koniec 1995 roku rada prokuratorów federalnych przedstawiła zarzuty 70 osobom związanym z nieformalną hodowlą, która, w wyniku popularyzacji wśród kilku pomniejszych klit rozszerzyła obszar rozprowadzania towaru o graniczące od strony południa Tennessee. Wychowanek Charliego Boone'a, zatrzymany w wyniku działań ATF wylądował wkrótce na ustach większości lokalnych mediów. Właśnie podczas jednego z wywiadów Boone wypowiedział legendarne zdanie, które poniekąd ociepliło promowany przez środki masowego przekazu bezwzględnego przestępcy; ,,Jesteśmy biednymi ludźmi, wszyscy staraliśmy się jakkolwiek utrzymać. Nikt z nas nigdy nie dopuścił się kradzieży, byliśmy zwykłymi hodowcami, a sprzedaż marihuany pozwalała nam każdego dnia stawiać chleb na stole podczas posiłków". Samozwańczy elder niedługo potem usłyszał wyrok 20 lat w więzieniu federalnym, a słuch po nim, jak to zwykle bywa u niedzielnych gwiazd brukowców - zaginął na kolejne lata. Więzienie finalnie opuścił w 2012 roku. Sześć lat później opinię publiczną obiegły wieści o wznowieniu przez 60 letniego ziemianina wcześniejszej działalności. Rolnik wszedł tym razem we współpracę z dwoma facetami, niedługo potem odpowiedzialnymi za rozprowadzanie trawy wśród nowych nabywców - 25 letnim Andrew Andersem, pochodzącym z rodziny farmerskiej i jego przyjacielem, Jedem Micah. Współpraca dwóch nowych graczy z legendarnym już ziemaninem potrwała mniej niż dwa lata, bowiem obserwowany przez służby, podstarzały już Boone ponownie został złapany, a jego próby wznowienia dawnego interesu - obalone. Based on ,,The Cornbread Mafia: A Homegrown Syndicate's Code of Silence" by James Higdon Pomimo ustanowionego prawa w 2016 roku de facto legalizującego konsumencki rynek marihuany na Zachodnim Wybrzezu, nie zmniejszyło to nielegalnego obrotu marihuaną w Kalifornii. Według danych z 2021 roku, sporządzonych przez magazyn Times w ostatnich latach hodowle marihuany na samym południowym przyczułku stanu, pomijając szklarnie z oczywistymi związkami z agrokulturą oszacowano na obszar okupujący ponad 241 hektarów ziemi uprawnej. W uśrednieniu daje to 1,2 miliona kilogramów rocznie samej nielegalnie hodowanej marihuany hodowanej między innymi w niedalekiej odległości od miasta aniołów - hrabstwie San Bernandino. Czarny rynek ma się zatem bardzo dobrze, a niezarejestrowanym hodowcom przynosi wymierne korzyści. W sporej części za taki stan rzeczy obwinia się kosztowny dla potencjalnego hodowcy system ubiegania się o licencję pozwalającą na prowadzenie plantacji oraz jej sprzedaż detalistom. Roczne opłaty liencyjne mogą wynosić nawet kilkadziesiąt tysięcy dolarów. Cornbread Nation uformowane zostało w 2021 roku przez dwóch błyskotliwych jegomości: Jed Micah oraz Andrew O'Malley. Owa dwójca rozpoczęła przestępczy proceder od mniej lub bardziej poważnych przestępstw. Swoimi zwyrodniałymi korzeniami sięgając Frankfort, niewielkiej mieścinie w stanie Kentucky. Z początku zajmując się drobną hodowlą marihuany, włamaniami czy mniejszymi rozbojami. Lecz zainspirowani słynną kliką z tego regionu, dokładniej zaś mówiąc Cornbread Mafia szybko postanowili pójść w ślady swoich mentorów, jak i rozkręcić przestępczy proceder związany z nielegalną hodowlą na większą skalę. Zbierając wokół siebie ludzi podobnie myślących, jak i liczących na łatwy zarobek. Wraz ze współpracą z miejscowymi właścicelami ziemskimi rozkręcili hodowle w polach kukurydzy, lasach czy innych w miarę dobrze ukrytych miejscach. Sam proceder przechodził wzrost wykładniczy, aż do momentu złapania części członków szajki przez miejscowe biuro szeryfa. Na wieść o obławie większość ze zwyrodnialców postanowiła wynieść się wraz ze swoją "działalnością" z samego stanu Kentucky, pozostawiając praktycznie cały swój dobytek na miejscu.Finalnie ugrupowanie spotkało się w jednej ze zdezelowanych mieścin hrabstwa Blaine, dokładniej mówiąc Harmony. Gdzie rozpoczyna się nowa historia samej kliki. Niedoszli hodowcy postanowili ruszyć na kraniec kraju, licząc , że uda im się zostawić niedoszłe przedsięwzięcia w zbiorze niechlubnych wspomnień. Full Moon Trailer Park – Park przyczep osadzony na jednym z malowniczych wzgórz hrabstwa Blaine. Założony w 1992 przez Jimmy’ego Dickens’a, jednego z bardziej zamożnych farmerów z Grapeseed, któremu udało się uchwycić ten majestatyczny kawałek terenu. Farmer wybudował nowe osiedle, czyniąc je nową, z punktu widzenia potencjalnych najemców bardziej konkurencyjną cenowo alternatywą względem wynajmu tradycyjnego domu. Po zakupie kilku barakowozów, oraz lekkim wyrównaniu terenu w niektórych miejscach, fundator szybko przerodził nieużywany teren w tętniący życiem park przyczep. Przyciągający rzesze turystów niewielkimi cenami, tanim parkingiem oraz dobrą infrastrukturą, Przez lata park przyczep dobrze prosperował, wkrótce stając się jednym z największych okolicznych przedsiębiorstw, lecz wraz z przejęciem interesu przez jego syna Bubba Dickens’a park w wyniku licznych zaniedbań oraz ogólnego lenistwa nowego właściciela zaczął szybko podupadać w ruine, finalnie przyciągając zdecydowanie inną klientele. Z uwagi na niskie koszta wynajmu oraz brak potrzeby kredytowności najmującego, nierenowowany park, błotniste oraz dziurawe drogi, jak i podupadające baraki stały się szybko domem dla nowego patologicznego elementu oraz wszelakiej maści marginesu społecznego. Odnotowano znaczny wzrost przestępczości w okolicy. Do Full Moon przybywali nowi reprezentanci niżu, wkrótce przemienili w ucieleśnienie wszelkich społecznych dysfunkcji. Pomimo tego barakowicze tworzą zgraną społeczność, większość tam zamieszkałych jest rasy Kaukaskiej i Latynoskiej.

**Dnia 23.10.2024 około godziny 22:00 kamery na jednej z ulic Vinewood mogly zarejestrowac uciekającą ofiare od 2 innych napastników, gdy dwójka napastników powoli zaczeła sobie odpuszczać, nagle wyłonił się czarny picador o tablicy rejestracyjnej XE7UUU należący do Valdemara Dapcevica i potrącił uciekającą ofiare przy sredniej predkosci, z samochodu wyłonil się sam Valdemar ktory podszedl do potrąconego i zaczął go jeszcze okopywać ciągle krzycząc do niego, cala akcja trwała okolo 2 minuty gdzie Valdemar okopywał ofiare aby pozniej wsiasc i po prostu odjechac wstrzymjac cały ruch.**

🎃 Szukamy Artysty na Halloweenową Scenę! 🎃 Masz talent i chcesz powiększyć grono swoich słuchaczy? 🔊 To idealna okazja! Nasz klub szuka mniej znanego artysty, który rozgrzeje naszą publikę podczas niezapomnianej imprezy Halloweenowej! 🕸️👻 👻 Co oferujemy? 🎤 Wystąpisz przed dużą publicznością na tej samej scenie, na której zagrają jeszcze dwaj znani artyści z branży muzycznej! 💥 To nie tylko szansa na świetną zabawę, ale również na promocję swojego talentu! ➡️ Jak aplikować? Prześlij nam swój materiał do 30 października! Spośród zgłoszeń wybierzemy jedną osobę, która zagra na naszej Halloweenowej imprezie! Nie czekaj, pokaż co potrafisz i zrób krok do przodu w swojej muzycznej karierze! 🎶 💌 Zgłoszenia wysyłajcie na: [email protected] 📅 Termin nadsyłania zgłoszeń: 30 października 📍 Impreza odbędzie się: 2.11.2024 9 PM Czekamy na Wasze zgłoszenia! 🔥

Archiwum.