Ranking

@Kekse wraca do ekipy na S3.

#6 - Pearl Highlighter **Szóstego grudnia Casa Hermanas zaprezentowało kolejny produkt z kalendarzowej kolekcji, jest nim subtelny rozświetlacz inspirowany naturalnym blaskiem pereł. Pearl Highlighter zawiera drobno zmielone mikropigmenty, które odbijają światło z każdej strony nadając cerze efektu świeżości, wyróżnia się przy tym jedwabistą formułą. Produkt stworzony został z naturalnych komponentów, jest odpowiedni dla skóry wrażliwej - standardowo można go kupić w butiku marki i za pośrednictwem sklepu internetowego za $28.**

@Juzi opuszcza ekipe

**Szóstego grudnia pojawiło się nowe muzyczne zestawienie od Rhythm Radar, czyli podmiotu zależnego od MMCB - w muzycznym zestawieniu znaleźli się artyści z stanu San Andreas, a przede wszystkim z miasta Los Santos. Na pierwszym miejscu po raz czwarty w tym roku znalazła się Maxine Koci, tym razem z numerem u missin' me, I missin calls - wcześniej na pierwszym miejscu znalazła się z kawałkiem OK, a później dwukrotnie z Superstar. Na drugim miejscu znalazł się Noah Alexander z utworem Mind, Body and Soul - twórczość artysty została zauważona przez większe grono słuchaczy, a fani docenili świetnie przygotowany teledysk. Podium zamyka Yodaddy z Libiduo, kawałek na który fani artysty czekać musieli pół roku - State of Mind opowiada o wszystkich ostatnich dramach z perspektywy rapera. Na czwartym miejscu znalazł się Jaden Morrow z utworem God Save Me, fani czekają na kolejne muzyczne kąski od artysty. Na piątym miejscu znalazła się Suzanna Zabadevya z kawałkiem Echo of You, artystka ma ostatnio dobry czas, a jej liczby ciągle rosną - na wyniki bez cienia wątpliwości miała jej ostatnia trasa koncertowa, która odebrana została w ciepły sposób. Na szóstym miejscu znalazł się Adonis z utworem I NEED TO CHANGE z EP REBIRTH, skrupulatna praca artysty znalazła swoje odzwierciedlenie w odsłuchach jego najnowszych projektów. Na siódmy miejscu znalazł się Mike Broadhurst, który zaliczył spadek z utworem Clear Mind z trzeciego miejsca względem poprzedniego miesiąca, natomiast na ósmej lokacie znalazło się Sloppy Toppy - zespół w poprzednim zestawieniu zajął pierwsze miejsce z kawałkiem I’m Not A Bum Chum. Na przedostatnim miejscu znalazł się Nate Tucker z utworem Villain, utwór pochodzi z jego krążka o dokładnie takiej samej nazwie - prześmiewczo nazywany Nate Fucker zyskuje nowych fanów i może zaliczyć końcówkę bieżącego roku do udanych, a listę zamyka White Lady z utworem Saint Sinner.**

@Meph wskakuje na opiekuna Strefy Kreatywnej, gratulacje! @lost in americana zmienia kolor i wchodzi na Junior Gamemastera zrzeszonego z Strefą Kreatywną.

Maggie Raven urodziła się 15 lutego 2003 roku w Lenox Hill Hospital w Nowym Jorku, w sercu Manhattanu, w prestiżowej dzielnicy Upper East Side. Maggie jest najmłodsza z siedmiorga dzieci, ma trzech braci I trzy siostry. Jej matka jest przedsiębiorczą bizneswoman i dietetyczką kliniczną, prowadzącą własną firmę konsultingową zajmującą się dietetyką, wellness I marketingiem produktów zdrowotnych. Jej ojciec to John Raven, który niestety zmarł w zeszłym roku, również zamożnej przedsiębiorca, właściciel firmy doradczej w branży finansowej i inwestycyjnej. Rodzina mieszkała w przestronnym apartamencie przy East 88th Street, w kamienicy typowej dla Upper East Side. W szkole średniej Maggie była bardzo aktywna, oprócz nauki angażowała się w sport, zwłaszcza w cheerleading, który nauczył ją dyscypliny, wytrwałości i pewności siebie. Często angażowała się w projekty szkolne, incjatywy biznesowe i małe przedsięwzięcia, które pozwalałby jej ćwiczyć organizacje wydarzeń, planowanie czy negocjacje. Po ukończeniu liceum, Maggie dostała się na New York University, Stern School Of Business, na kierunek Management. Studia pozwoliły jej rozwijać praktyczne umiejętności w zakresie finansów, marketingu i zarządzania projektami. Po studiach Maggie przeniosła się do Chicago, gdzie rozwijała zainteresowanie kryminologią z uczestnicząc w kursach i wykładach, po kilku miesiącach jednak doszła do wniosku, że przeniesie się do Los Santos, wraz ze swoim przyjacielem. Po przyjeździe do San Andreas, szybko znalazła swoje miejsce, po kilku miesiącach przejęła kasyno po niejakim Timofei Checkol, wykupując je ze swoim przyjacielem, który był udziałowcem. Maggie już w tamtym momencie była osoba pewna siebie w nowym otoczeniu nieznanym jej ludzi, często organizowała spontaniczne imprezy, a latwy dostęp do alkoholu, hazardu i używek, doprowadziły ją do uzależnień i trudności w utrzymywaniu równowagi między życiem osobistym, a zawodowym. Młoda przedsiębiorczyni spędzała wiele godzin na siłowni, forsując organizm ponad miarę, co prowadziło do przemęczenia, nieprzespanych nocy I częstych wizyt lekarskich. Gdy stwierdzono, że jej przy takim trybie życia, może dojść do niewydolności serca, dziewczyna zrozumiała jak krótkie bywają te momenty, wzięła się w garść i prowadziła kasyno skutecznie, nawiązując współpracę z takimi markami jak Leopard Cigarettes, Fosters Winery, McCarthy Premium Distillers czy Moon Agency, a kasyno uczestniczyło w prestiżowych wydarzeniach, takich jak Moon Glow Up Anniversary. Dzięki temu zdobyła doświadczenie z zarządzania biznesem. Przez kasyno Maggie sobie wyrobila sporo kontaktów, do przeróżnych ludzi z różnych branż. Po zamknięciu kasyna Maggie skupiła się na branży muzycznej, po niejednej propozycji od Aniyah Kayes Geovanney, zgodziła się zasilić skład jednej z największej wytwórni w San Andreas. Pełniła rolę menadżerki w Eternal Atake, współpracując z pozostałymi artystami, takimi jak Chase Love, Maxine Koci, Farush Bojaxiu, Mikayla BBYKAYLA Lykes czy Mike Broadhurst, do którego nadal przynależy. Po tym jak wielka wytwórnia się zamknęła, Megan pełniła rolę menadżerki i była w strukturach No More Heaven Records jako członkini zarządu. W międzyczasie na dno poszła na dno kolejna wytwórnia z której Megan wcześniej złożyła rezygancję, wraz ze swoim podopiecznym. Raven stworzyła własny klub nocny, który cieszy się popularnością, a sama łączy sobie prowadzenie klubu z pracą menedżerską w branży muzycznej i kreatywnej jaką jest przedsiębiorstwo Saintveil™. Magnolia Night Club stał się miejscem kreatywnych wydarzeń. Rosnąca popularność sprawiła, że zaczęła dostawać zaproszenia na sesje zdjęciowe i sama już brała udział we współpracach modelowych jako osoba, a nie marka. Nie traktowała tego jako swojej oficjalnej ścieżki zawodowej - raczej jako coś dodatkowego, przyjemnego, pozwalającego jej odkrywać nowe rzeczy i otwierać się na świat mody z innej perspektywy — Kariera

**W nocy z piątku na sobotę, szóstego grudnia, na półki wybranych punktów sprzedaży trafił drugi, wyczekiwany numer magazynu motoryzacyjnego $hifted Focus, wydawanego pod szyldem grupy $hifted Turbo Systems. Za powstanie publikacji ponownie odpowiada duet Zayn Alamasi oraz Brian Marks, którzy tym razem postanowili podnieść poprzeczkę ekskluzywności swojego produktu. Głównym tematem bieżącego wydania jest wnikliwa i techniczna analiza modelu Dinka Nexus, w której Zayn Alamasi rozkłada na czynniki pierwsze japońską inżynierię tego pojazdu, badając jego potencjał tuningowy oraz zachowanie w warunkach granicznych. W przeciwieństwie do debiutu, dystrybucja fizyczna tego numeru przyjęła formę ściśle limitowaną koszt 35.99$ – przygotowano 10 000 egzemplarzy, z których każdy posiada unikalny, wybity numer seryjny, co czyni magazyn gratką dla kolekcjonerów. Sprzedaż stacjonarna została ograniczona do autoryzowanych punktów $hifted zlokalizowanych w Los Santos i Sacramento, a także do oficjalnego stoiska w Galerii Ventre Los Santos. Jako wyjątkowy dodatek, do każdego fizycznego egzemplarza dołączony został limitowany zapach samochodowy „Frosted Midnight Pine”, będący unikalną kompozycją mroźnej sosny, delikatnej żurawiny i nuty cynamonu, mającą przywodzić na myśl klimat nocnej trasy przez ośnieżone góry. Magazyn dostępny jest również w sprzedaży wysyłkowej poprzez zintegrowane strony internetowe $hifted Turbo Systems oraz $hifted Focus, gdzie niezmiennie można nabyć wersję cyfrową bez ograniczeń nakładowych. Za oprawę wizualną i sesję zdjęciową Dinki Nexus odpowiada Brian Marks, dbając o najwyższą jakość artystyczną publikacji, a cała akcja promowana jest w mediach społecznościowych** (kliknij obrazek jak coś)

przeciwko kurestwu i upadkowi zasad szarałt dla grajków z Calaveras, jebać opozycjonistów którzy nie znają swojego miejsca w szeregu

**Dnia 6.12 na wszystkich streamingach oraz w sprzedaży fizycznej pojawił się debiutancki album wschodzącej gwiazdy country Nate'a Tuckera. Krążek składa się z dwunastu utworów w klimacie country, jednak przecinającego się z innymi gatunkami muzycznymi. Mamy na nim do czynienia chociażby z elementami rapowanymi czy kawałkiem bardziej otulaw-rockowym. Producentem albumu jest Raelynn Anthony ( @cozzy cozzack) z którą Nate spędził długie godziny w studio i zakupił od niej podkłady, które zrobiła specjalnie dla niego. Jest to także album wydany spod szyldu wytwórni Blood Moon Records ( @Xeen) która dołożyła wszelkich starań do jej wyprodukowania, tłoczenia czy chociażby promocji. Zaskoczeniem dla wielu fanów może być jedna duża kolaboracja z wielką gwiazdą sceny muzycznej - Mikiem Broadhurstem ( @Aliéné) który położył swoje zwrotki na krążku countrymana. Kolejnym gościem na jego albumie jest ostatnio kontrowersyjna tiktokerka i wschodząca wokalistka Aeri Hae ( @ixenea) LP jest pierwszym tak dużym projektem w życiu Tuckera. Dołożył on wszelkich starań by wyszedł on dobrze pod względem i technicznym i też marketingowej, długo zapowiadał krążek i nie dawał o sobie zapomnieć chociażby przez socialmedia czy aktywne życie artystyczne i sceniczne. Nie ominęły go także afery z artystami większego i tego znacznie mniejszego kalibru, które olał skupiając się na samorealizacji i pracy nad własną muzyką. Na stronie internetowej wytwórni pojawiła się także możliwa do zakupienia fizyczna wersja płyty Nate'a. 1. Villain 2. Tell me 3. Be here 4. Falling down 5. I can't 6. Do you remember? 7. Let's get out (feat. Aeri Hae) 8. Coming back (feat. Mike Broadhurst) 9. Colour of memories 10. Break 11. Let it go 12. Thanks ODGRYWKI: WYDATKI: PROMOCJA: INFORMACJE:

@Now1k HAHAHAHAHA XDDDDDDD

Ostatni kwartał 2025 roku był dla Carmen Villagran okresem wyjątkowo pracowitym i wypełnionym różnorodnymi projektami - od dużych kampanii, aż do artystycznych sesji. Najpierw wystartowała i zakończyła się z sukcesem duża zbiórka charytatywna The Pink Promise, zorganizowana z inicjatywy marki Vanté. Na aukcji znalazła się limitowana torebka Paso Fino w kolorze różowym, a finalnie zebrano ponad 4 miliony dolarów na walkę z rakiem piersi. Carmen wzięła udział w sesji Pink Girls October 2025 przygotowanej przez Selah Valdes. Podczas Halloween Carnival działało stoisko The Pink Promise by Vanté, które zostało wspomniane w relacji Daily Globe. W tym samym okresie, wspólnie z Blanca Cervantes, zrealizowała dwie wyraziste sesje zdjęciowe - „Daughters of the Woods” oraz „Entre la Vida y la Muerte” - z których druga stanowiła hołd dla meksykańskiej tradycji Día de los Muertos. Wkrótce w sieci pojawiły się zdjęcia z Kitty’s Palace, na których Carmen całuje się z YoDaddy, członkiem kolektywu Libiduo. Sprawa została natychmiast podchwycona przez Circus of Fame, które w żartobliwej ankiecie na „cuckolda roku” umieściło m.in. Jalena Gardnera oraz kilka innych nazwisk ze świata show biznesu. Mimo afery Carmen i Jalen nie zerwali ze sobą i wciąż są widywani razem. Krótko potem miała miejsce premiera pierwszej w pełni autorskiej paletki cieni Carmen dla BC Cosmetics - marki współtworzonej przez Carmen i Blanca Carvantes. Venus Shades. W kampanii promującej kolekcję wzięły udział Cher Belair oraz nieżyjąca już Selah Valdes. Na początku grudnia wystartował kalendarz Advent Secrets od Casa Hermanas, który będzie zawierał produkty obu marek. Codziennie do Bożego Narodzenia odsłaniana jest nowa niespodzianka od BC Cosmetics i Vanté. W nocy z 3 na 4 grudnia w luksusowej posiadłości wynajmowanej przez kolektyw Libiduo i ekipę City Boys doszło do dramatycznych wydarzeń. Najpierw doszło do włamanie, a chwilę później przed posesją rozległy się strzały - doszło do wymiany ognia między włamywaczami a LEA. W całym zamieszaniu coś stało się Jalen Gardner: na nagraniach opublikowanych w sieci widać, jak leży na ziemi, a następnie zostaje zabrany przez karetkę; okoliczności i stan jego zdrowia nie zostały oficjalnie podane do wiadomości. Carmen, wyraźnie mocno przejęta sytuacją swojego chłopaka, siedziała skulona na murku, otoczona przez grupę bliskich znajomych, którzy starali się ją uspokoić i wesprzeć.

**Na relacje instagramowa skida wpadlo zdjecie, gdzie ten lezy w szpitalu z posmutniala mina jako emoji. Mieszkancy poludniowej czesci Los Angeles, mogli znac tego przyczyne - poniewaz ten zeskoczyl z budynku Davis Mega Mall, na szczescie na /skokochron/ stworzony przez sluzby. Chlopak przezyl z okropnymi obrazeniami.**

Kradzione od @Kebabik_Na_Cienkim, dziękuję

**Shiro przesłuchał, sprawdził. Przyciągnął go tytuł szóstej piosenki - "Do you remember?" i fakt, że na następnym kawałku jest featuring od Aeri Hae, która po ostatnim wypadku akurat nie remember.**

**Szósty grudzień a Świętym Mikołajem w królewskim kalendarzu został Mike Broadhurst. @Aliéné. Męska strona ambasadorów szwajcarskiego jubilera, w mocno świątecznym wydaniu oraz eleganckim luksusowym czasomierzem na nadgarstku. Mike Broadhurst'a nie trzeba nikomu przedstawiać, jego twórczość została zaprezentowana na wielu większych wydarzeniach a jego hity biją rekordy odsłuchów. To już kolejny projekt od ROYAL w którym muzyk bierze swój czynny udział. Za aparatem Kaori Aoki, grafika BLENZ. BUY OUR JEWERLY HERE

zabiegane zycie w skrocie... Nastepny rozdzial...

**Leila nie zobaczyła i nie odsłuchała, bo go zablokowała.**

SUPERIOR COURT OF THE STATE OF SAN ANDREAS COUNTY OF LOS SANTOS CIVIL DIVISION CIVIL COMPLAINT Nannie Larocque, Chenille Carter-Larocque (plaintiff) Reprezentowany przez: Avice Cousteau v. Angela White (defendant) Reprezentowany przez: I. ZARZUTY (1) Violation of California Penal Code § 632 (2) Civil Action for Damages under California Penal Code § 637.2 II. OŚWIADCZENIE Pozwana, Angela White dopuściła się do naruszenia integralnego prawa do oczekiwanej prywatności i poufności rozmowy, naruszający przepis SA Penal Code § 632 nagrywając potajemnie rozmowę, bez zgody obu stron - małżeństwo Larocque z dn. 13/14.10 i dn. 14/15.10 tego roku w ich miejscu zamieszkania i udostępniając samo nagrania dla osoby trzeciej - Regan Flaherty w celu stworzenia kompromitującego obrazu uderzającego w dobra osobiste moich klientów oraz samą spółkę należącą do nich. Nagrania trafiły do szerszego grona poprzez powstanie artykułu uderzającego w nazwisko małżeństwa Larocque. (Exhibit A). Pozwana Angela White dwukrotnie przyznała się do nagrania rozmów całego zajścia na łamach wcześniej wymienionego artykułu i kolejnego, który powstał niedługo wspólnie z swoimi wspólnikiem (Exhibit B). Zdaniem moich klientów, działania pozwanej Angeli White mają wydźwięk próby stworzenia ich kosztem chwilowego rozgłosu, co widać po kolejnym, takim samym wywiadzie udostępnionym w jej roli. Powództwo domaga się w ramach sekcji § 637.2 - przyznania potrójnego statutory damages za nagranie poufnych rozmów z Chenille Carter (13/14.10) i dwukrotnie Nannie Larocque (13/14.10, 14/15.10) oraz za wyrządzone szkody osobiste spowodowanymi pojawiającymi się plotkami i negatywnym odbiorem małżeństwa Larocque, w tym ich interesom powstałym w wyniku bezprawnych działań pozwanej Angeli White. (Exhibit C), co negatywnie wpływa na obecne ścieżki zawodowe, relacyjne i ogólnie odbiór w przestrzeni publicznej moich klientek. Dodatkowo powództwo domaga się wydania prawnego powstrzymania się od dalszych działań naruszających prywatność moich klientek. III. MATERIAŁ DOWODOWY EXHIBIT A EXHIBIT B EXHIBIT C

babyyank🍇 Davarius Jordan, znany wszystkim jako babyyank, to 18'letni dzieciak urodzony i wychowany na projektach Jordan Downs. Życie nie dało mu taryfy ulgowej, od samego początku wszystko sypało się w jego życiu tak szybko, jak tylko mogło. Problemy były większe niż on sam, a on zamiast dorastać jak normalne dziecko, musiał zawalczyć o swoje. Jego matka pracowała nocami w Vanilla Unicorn, gdzie po prostu się /sprzedawała/. Nie interesowało jej nic poza kasą, przyjemnością i własnymi pragnieniami. Syn schodził na dalszy plan, jeśli w ogole był jakikolwiek plan. Ojciec natomiast był jedyną osobą, która jeszcze jakoś trzymała ten dom w całości. Kochał Davariusa, utrzymywał ich jak mógł, ale był też mocno uzależniony od narkotyków. A długi narkotykowe nigdy nie spłacają się same. Pewnej nocy Ci, u których pożyczał, przyszli po forse. I zrobili to w najbrutalniejszy sposób. Davarius stał zaledwie kilka kroków dalej, kiedy rozstrzelano jego ojca jak zwykłego zombie. Cały obraz siedzi mu w głowie. Matka nie zabrało go na terapię. Nie zapewniła mu wsparcia. Nie zapytała nawet, jak się czuje. Po prostu ją to nie obchodziło. Chłopak został sam, z bólem, gniewem, traumą i poczuciem, że swiat nie ma zamiaru go oszczędzić. To własnie z tej mieszanki powstał jego charakter. Impulsywny, nadpobudliwy, ciężki do zatrzymania. Podczas fair-one nie umie się pohamować, nie zna granic, choć potrafi powstrzymać się przed zabiciem kogoś, bójki stały się dla niego jedyną formą wyrzucania z siebie wszystkiego, co od dni w nim siedzi. Najzabawniejsza historia o babyyanku wydarzyła się podczas jednej z halloweenowych imprez - tej, o ktorej mówiło pare ludzi z Jordan Downs. Babyyank przyszedł tam ze swoim setem, wszyscy bawili się dobrze, Davarius wypatrzył dziewczynę z przeciwnego gangu. Zamiast go olać, uśmiechnęła się do niego. Zaczęło się rozmowa, niewinnym flirtem, az w koncu oboje poszli na góre, załatawiając szybki nocny /numerek/. Najdziwniejsze wydarzyło się później. Spotkali się ponownie, a Davarius poprosił ją, żeby wystawiła jednego chłopaka z jej setu. I ona ku zaskoczeniu nawet jego samego, zgodziła się bez wahania. Może była w nim zakochana? a może po prostu spodobał jej się młody dzieciak z dobrymi umiejętnościami w łóżku, a może i jedno i drugie. Gdy wskazany chłopak zjawił się na miejscu spotkania, babyyank naciągnął skimask, wyjął babynine i wyskoczył na niego. Chłopak nawet nie próbował sie bronić, poddal sie od razu. Davarius zabrał mu wszystkie rzeczy, zerwal mu z szyi diamond chain. Po całej sytuacji Jordan nie odezwał się do dziewczyny, gdy ta do niego wypisywała. Następnego dnia Davarius odpalił live na ig, zaczal pozowac z chainem na szyi jakby wygrał życie, zero strachu, zero refleksji. Zanim przyszło do głowy na niego nakapować, babyyank, sprzedał łańcuch za pare grandsów w lombardzie. Przechodząc do jego muzycznej strony, ulica to tylko jedna strona davariousa a drugą jest muzyka. Jedyne co daje mu spokój. Wszystko zaczęło się od jego najbliższego kumpla, działającego pod ksywką yourbiggestnightmare. Jordan traktuje go jak starszego brata, kogoś, kto daje mu przykład. Razem postanowili zrobić coś więcej niż tylko zwykłe siedzenie. Zbudowali domowe studio, jeden komputer, mikrofon, prowizoryczne wygłuszenie. Ich brzmienie było agresywne, surowe, nie w pełni profesjonalne, ale miało coś, czego nie da się nauczyć ani kupić. Po kilku tygodniach nagrywania wypuścili tylko jeden kawałek, ten najlepszy. Nie nabił ogromnych wyświetleń, ale był dobry, trafił na wszystkie streamingi. Dla nich to było coś więcej, jakby ten kawałek mógłby ich wyrwać z gangowości.

**Około godziny 15:30, 6 grudnia, w programie Hensley Auto Testing prowadzonym przez Cartera pojawił się nowy materiał wideo. Tym razem film zabiera widzów w jeszcze bardziej zróżnicowaną podróż – od torowych odcinków z precyzyjnymi zakrętami, po miejskie ulice pełne dynamiki i szybkich zmian tempa. W materiale pojawia się szeroka gama pojazdów, każdy uchwycony w innym stylu jazdy, a ujęcia pełne są energii, kontrolowanych uślizgów i surowej przyjemności z prowadzenia. Wszystkie indeksy drogowe zostały starannie zamazane (zblurowane) ze względów bezpieczeństwa. Za montaż i realizację w całości odpowiadał Carter. Materiał nie stanowi elementu żadnej współpracy.** Carter Hensley mówi: Przed nami stoi Paragon R! Tylor, ten samochód jest pozbawiony duszy. Nie ma tu luksusu, nie ma miejsca na kawę. Tyler Navarro mówi: Carter, to nie jest kawiarnia, to jest torowy bolid! Mówimy o maszynie tak radykalnej, że nie ma nawet wygłuszeń! Paragon R w tej torowej specyfikacji to bezkompromisowa deklaracja wydajności. Carter Hensley mówi: A oto Daria, która jest w zasadzie mechanikiem z kaskiem i kierownicą. Daria, ten samochód jest niepraktyczny. Czy nie brakuje Ci momentami, że musisz wjeżdżać do środka, wspinając się przez klatkę bezpieczeństwa,. Carter Hensley mówi: A Twój kręgosłup cierpi na każdym centymetrze asfaltu? Mówimy szczerze: czy ten ból jest warty tych milisekund na torze? Daria Belyakov mówi: Radość z tego, że auto robi dokładnie to, co mu każesz, jest bezcenna. Klatka bezpieczeństwa to dodatkowa sztywność, a twarde zawieszenie to precyzja. A co do wsiadania to jest rytuał. To jest jak wsiadanie do myśliwca. Ten jest nagrodą samą w sobie. To nie jest bolid, to jest F16 na kołach. **Tyler Navarro kładzie rękę na masce Paragon R.** Tyler Navarro mówi: Mówiąc o spalinach, to auto jest gorące! Daria, z technicznego punktu widzenia: ten ogromny spoiler jest tak duży, że mógłby służyć za stół do pikniku dla czterech osób. Czy to naprawdę jest aerodynamiczne, czy po prostu jesteście dumni z tego, że ma panela większego niż u konkurencji? **Kamera powoli krąży wokół auta. (( Carter Hensley ))** Tyler Navarro mówi: Patrzę na ten samochód i od razu czuję, że tu nie chodzi o krzykliwe osiągi. To jest auto, które mówi spokojnie: „Mam moc, której nie widać, ale czujesz ją w każdym zakręcie”. To połączenie elegancji i brutalnej precyzji. Carter Hensley mówi: Wygląda jak dyplomata, który potrafi jednym ruchem zniszczyć każdy zakręt. Komfort i precyzja, a pod spodem silnik, który nie pyta, tylko wykonuje. (wtrącając się lekko ironicznie). Daria Belyakov mówi: Oczywiście, że jest aerodynamiczny! Przy 200 km/h, to skrzydło generuje siłę docisku równą wadze małego słonia. A co do pikniku to jest świetny pomysł, piknik w wysokiej cenie z prędkością jaką osiągam zrobił by z Twoich kanapek atomy. Tyler Navarro mówi: Dokładnie. Czujesz się jak ktoś, kto nie musi nikomu nic udowadniać. Ale jeśli tylko zechcesz, auto pokaże Ci, co to naprawdę znaczy przyspieszenie. Carter Hensley mówi: I wiesz, że tu nie ma kompromisów. Możesz jeździć spokojnie, ale jeśli nacisniesz gaz, auto nagle zmienia charakter, jakby chciało powiedzieć: „Chodź, zobaczymy, co potrafisz”. Carter Hensley mówi: To jest właśnie magia Paragona. Każdy detal, każdy panel nadwozia sugeruje luksus, ale jednocześnie obiecuje emocje i precyzję, które czujesz dopiero, gdy odważysz się na więcej. Tyler Navarro mówi: A ja patrzę i myślę: „Niech tylko spróbuję nacisnąć hamulec w zakręcie, a on mi udowodni, że jestem tu tylko gościem. Daria Belyakov mówi: Luksus stworzony dla luksusu. Carter Hensley mówi: Dlaczego Paragon R, a nie typowo sportowe auto? Daria Belyakov mówi: Chciałam wóz, które łączy komfort i moc. Mogę nim spokojnie jeździć po mieście, a kiedy chcę poczuć adrenalinę, auto pokazuje pazur. To równowaga, której szukałam. Luksus i osiągi w jednym a dodatkowo furora na mieście. Ludzie nie odrywają oczu. Daria Belyakov mówi: Trochę jedno, trochę drugie. Na co dzień komfort i przyjemność z jazdy, w weekend adrenalina i precyzja. Auto nigdy nie nudzi się, zawsze potrafi zaskoczyć, niezależnie od sytuacji. Idealny by wozić królową miasta, to jest moja perełka w kolekcji. Carter Hensley mówi: Pierwsze wrażenia po kilku tygodniach jazdy? Daria Belyakov mówi: Byłam zaskoczona stabilnością i kontrolą w zakrętach. Auto jest zwinne, mimo gabarytów, a jednocześnie pozwala czuć moc pod stopą. To uczucie pewności, bezpieczeństwa i adrealiny gdy tylko skręcisz koła w którą kolwiek stronę. W tym przewyższa każdą klasę. Carter Hensley mówi: A czym się zajmujesz? Daria Belyakov mówi: Na codzień prowadze lokal, dokładniej salkę sportową i siłownię w jednym. Saints Of Steel na Davis Square, w tym jestem również trenerką. Absurdalne? Nie mamy trenerów personalnych, zatrudniam jedynie trenerów walk. Carter Hensley mówi: Dobra.. więc zabawny sie nim jadąc. Carter Hensley mówi: Poprosiłbym cię o klucz. **Daria Belyakov wysunęła kluczyk z kieszeni podała mu.** **Carter Hensley złapał za klucz.** Carter Hensley mówi: Tyler.. teraz pora na nas. Carter Hensley mówi: O mój Boże, Tyler! Czujesz to? Paragon R reaguje natychmiast na każdy ruch! Każdy zakręt, każdy drift to adrenalina i czysta radość z jazdy. To auto jest jak bestia w luksusowym opakowaniu – kontrolujesz chaos i czujesz absolutną moc pod stopą, a adrenalina nie pozwala się opanować! Tyler Navarro mówi: Ha! Czuję każdy centymetr toru i każdy huk silnika. To jakby auto chciało mówić: ‚Sprawdź mnie!’ – i ja naprawdę sprawdzam! Każdy uślizg, każdy stuk zawieszenia, każda zmiana przyczepności to koncert adrenaliny, a ja się śmieję jak szalony! Carter Hensley mówi: Patrz, Tyler, tył lekko uślizguje! Każdy zakręt jest jak rozmowa z maszyną – musisz czuć każdy centymetr auta. Trzeszczenie zawieszenia mówi mi: ‚Nie lekceważ mnie!’, a ja tylko jeszcze mocniej wcinam gaz, bo adrenalina wciąga całkowicie! Tyler Navarro mówi: Stuk, stuk… to brzmi jak symfonia chaosu! Każdy uślizg, każdy ruch auta, każdy huk silnika sprawia, że czuję pełną kontrolę i jednocześnie absolutną dziką radość. To połączenie luksusu i ekstremalnej jazdy jest niesamowite! **Carter Hensley Carter poprawia gwałtownie kierownicę, auto stuka w deskę przy szybkim zakręcie.** Carter Hensley mówi: Czujesz ten feedback z auta? Każdy stuk w deskę, każdy uślizg mówi mi, że Paragon R ma własną osobowość. Każdy zakręt to wyzwanie, a ja czuję jak adrenalina miesza się z radością jazdy. To idealne połączenie luksusu i ekstremalnej mocy, gdzie chaos i kontrola współistnieją w perfekcji. Tyler Navarro mówi: Dokładnie! Czuję, że to auto żyje własnym życiem i trzeba współpracować z nim, a nie tylko naciskać gaz. Każdy zakręt, każdy drift, każdy stuk zawieszenia – adrenalina w czystej postaci i ja się śmieję jak szalony! ** Carter Hensley gwałtownie przyspiesza na prostej.** Carter Hensley mówi: O rany, przyspieszenie jest niewiarygodne! Czuję, jak moc wciąga mnie w fotel, a każdy metr toru przypomina, że kontrola i adrenalina idą w parze. Każdy zakręt to lekcja precyzji i refleksu, a jednocześnie czysta zabawa i radość z jazdy ekstremalnej! Tyler Navarro mówi: Ha! Czuję jak każdy centymetr toru wchodzi do ciała! Każdy stuk, każdy huk silnika i każdy uślizg jest jak koncert chaosu, który uwielbiam. To auto naprawdę daje poczucie panowania nad ekstremum! Carter Hensley mówi: Paragon R jest absolutnie szalony na prostej – przyspieszenie wbija w fotel jak rakieta, a moc sprawia, że czujesz pełną kontrolę nad prędkością. Problem w tym, że skręca jak czołg… czyli praktycznie wcale. Każdy zakręt to wyzwanie, ale za to proste są czystą przyjemnością i dawką adrenaliny, której. Tyler Navarro mówi: IDokładnie! To auto daje wrażenie nieograniczonej mocy, ale jeśli myślisz, że zwinność będzie jego mocną stroną, to się zawiedziesz. Nie skręca łatwo, ale za to w linii prostej jest jak pocisk. Jazda nim to balans między chaosem w zakrętach a ekstremalną przyjemnością z prędkości. Tyler Navarro mówi: Patrzcie na tę bestię! Każda linia nadwozia jest agresywna i gotowa do akcji. Ciężki, muskularny przód, szerokie opony i tylny napęd – wszystko krzyczy: ‘Nie licz na łatwą jazdę!’ Wygląda jak czołg, który nauczy cię pokory przy każdym zakręcie, a ja już czuję dreszcz emocji. Carter Hensley mówi: Dokładnie, Tyler! To nie jest auto do spokojnych przejażdżek. Każdy detal mówi: ‘Tu zaczyna się prawdziwa moc’. Tylny napęd, potężny silnik – wszystko sprawia, że nawet stojąc obok, czujesz adrenalinę. Już widzę, jak każdy zakręt będzie testem dla kierowcy.”. Tyler Navarro mówi: Słyszycie to? To ryk konstrukcji! Ciężar auta, metal, zawieszenie – każdy stuk mówi: ‘Przygotuj się na ekstremum’. Wygląda spokojnie stojąc, ale wiem, że pod maską kryje się chaos gotowy do wyzwolenia, i nie mogę się doczekać, aż go poczuję na torze. Carter Hensley mówi: Ha! Każdy detal jest ekstremalny – grill, reflektory, linia nadwozia. Wygląda jak czołg gotowy do tańca. Sam widok sprawia, że chce się wsiadać i szaleć, a Tyler już przebiera nogami, żeby wcisnąć gaz. To auto żyje nawet stojąc w miejscu! Tyler Navarro mówi: Zwróćcie uwagę na tył – szerokie koła, muskularne nadkola, potężny dyfuzor. Każdy element mówi: ‘Tu jest moc i chaos’. Możesz go podziwiać stojąc, ale wiesz, że jak ruszy, nic już nie będzie takie samo. To auto daje poczucie kontroli i adrenaliny jednocześnie, nawet bez jazdy. Carter Hensley mówi: Dokładnie! Widzisz te proporcje i agresywne linie? To nie jest dekoracja, to zapowiedź tego, co dzieje się na torze. Każdy detal, każda krawędź, każda opona krzyczy: ‘Jestem gotowy do szaleństwa!’ Ja już czuję napięcie w powietrzu stojąc obok niego. Tyler Navarro mówi: Patrzę na reflektory i grill – wszystko jest tak agresywne, że mogłoby startować w wyścigu i rządzić na torze. Każdy szczegół jest funkcjonalny, a jednocześnie wygląda jak dzieło sztuki chaosu. To auto wciąga cię nawet, gdy nie ruszasz, i daje poczucie, że zaraz zacznie się spektakl adrenaliny. Carter Hensley mówi: A ja patrzę na kabinę – fotel kierowcy, deskę, kierownicę – wszystko krzyczy: ‘Przygotuj się na ekstremum’. Wygląda spokojnie stojąc, ale każdy centymetr auta sugeruje, że jak wsiądziemy, nie będzie miejsca na nudę. To samochód, który żyje własnym życiem i zaraz pokaże swój charakter. Tyler Navarro mówi: I te opony! Szerokie, agresywne bieżniki, które obiecują przyczepność i chaos w jednym. Nawet stojąc obok, czuję, jakby auto patrzyło na tor i mówiło: ‘Gotowy na wyzwanie?’ To nie jest zwykły samochód – to dominator, który wymaga szacunku, odwagi i adrenaliny, a ja nie mogę się doczekać jazdy. Carter Hensley mówi: Patrzę na ten przód i grill – każdy element wygląda jak pancerz gotowy do walki. Sam wygląd wywołuje dreszcz emocji. To auto obiecuje niebezpieczną zabawę i chaos na torze, i nawet stojąc obok, Tyler i ja czujemy, że jesteśmy w punkcie startowym prawdziwej ekstremalnej jazdy. **Tyler Navarro gwałtownie wciska gaz.** Tyler Navarro mówi: O rany, patrzcie na to! Czuję, jak Dominator podbija się na tylne koła – cała moc wchodzi w tył, a adrenalina wylewa się z fotela! Każdy metr to walka z równowagą, każdy zakręt wymaga refleksu i odwagi. To nie jest zwykła jazda, to absolutny chaos w najlepszym wydaniu! Carter Hensley mówi: Ha! Tyler, wygląda jakbyś chciał oderwać tył od ziemi! Każdy huk silnika, każdy stuk zawieszenia sprawia, że adrenalina szaleje. Patrzeć na to z boku to jedna sprawa, prowadzić – to ekstremum, które wciąga w każdą sekundę jazdy! Tyler Navarro mówi: Słyszysz to trzeszczenie? Każdy zakręt, każdy uślizg w powietrzu jest jak test dla samochodu i dla mnie! Czuję, że Dominator żyje, walczy z prawami fizyki, a ja muszę nadążać, żeby nie wylądować bokiem w żwirze. To uczucie kontroli i adrenaliny w czystej postaci! Carter Hensley mówi: Patrzę, jak tył tańczy w powietrzu! Każdy metr toru to teatr chaosu. Czuć moc i wagę auta – ciężar, który zmienia się w ułamku sekundy, a adrenalina miesza się ze śmiechem i dreszczem emocji. Tyler, nie zatrzymuj się, to wygląda epicko! Tyler Navarro mówi: To jest niesamowite! Każde podbicie tylnej osi sprawia, że czujesz absolutną moc tego auta. Tył w powietrzu, przód przyklejony do asfaltu, każdy zakręt i drift to test refleksu i odwagi. Dominator daje poczucie ekstremalnej kontroli w chaosie, a ja krzyczę z radości! Carter Hensley mówi: Dokładnie! To nie jest zwykła jazda – to lekcja panowania nad maszyną. Każdy uślizg, każdy huk silnika i każdy moment, gdy tył podskakuje, sprawiają, że adrenalina wypełnia ciało do granic możliwości. To spektakl ekstremalnej jazdy! Carter Hensley mówi: Patrzcie na niego! Każda linia nadwozia jest agresywna, każdy spoiler, nadkole i niski przód krzyczy: ‚Tu liczy się dynamika i precyzja’. To nie jest zwykłe auto – to mała rakieta, która wciąga cię w rajdowy chaos i zmusza do pełnej kontroli nad każdym zakrętem. Tyler Navarro mówi: Dokładnie! Już stojąc obok czuję, że Comet ST2 RS jest gotowy do akcji. Kompaktowy, zwinny, ale niebezpieczny w każdych rękach. Patrząc na te szerokie opony i agresywną linię boczną, wiesz, że każdy metr toru będzie ekstremalnym testem refleksu i odwagi. Carter Hensley mówi: Zwróćcie uwagę na kabinę – fotel, kierownica, deskę – wszystko krzyczy: ‚Tu liczy się każdy ruch’. Nawet stojąc, czuć charakter auta i obietnicę adrenaliny. Każdy detal sugeruje, że w zakrętach auto będzie żyło własnym życiem, a każdy uślizg będzie spektaklem chaosu. Carter Hensley mówi: Ha! A ja patrzę na tył – szerokie koła, agresywny spoiler, muskularne nadkola. Wygląda jakby zaraz miało odlecieć! To auto żyje już stojąc, a kiedy wsiądziemy, każdy zakręt i drift będzie testem naszej odwagi i precyzji. Ja już czuję, jak adrenalina szaleje w powietrzu! Tyler Navarro mówi: Patrzcie na te opony – gotowe do walki z każdym podłożem. Comet ST2 RS nie wybacza błędów, ale nagradza odwagę i refleks. Każdy stuk zawieszenia, każdy detal nadwozia mówi: ‚Pokaż, co potrafisz!’. Nawet stojąc obok, wiesz, że to auto wymusi ekstremalne tempo i szaleństwo. Carter Hensley mówi: Dokładnie! Patrząc na grill, reflektory i każdy detal karoserii, czujesz, że auto jest gotowe do rajdowej wojny. To nie tylko przyspieszenie – to zapowiedź chaosu, adrenaliny i totalnej frajdy. Każdy metr toru będzie wyzwaniem, a ja już nie mogę się doczekać, żeby wsiąść za kierownicę. Carter Hensley mówi: Ha! Patrząc na tył i szerokie nadkola, czuję, że każda opona jest gotowa do szaleństwa. To auto jest żywe, gotowe do chaosu toru i ekstremalnej zabawy. Każdy metr, każdy zakręt, każda sekunda za kierownicą to dialog z maszyną, a ja już czuję, że adrenalina wybuchnie! Tyler Navarro mówi: Zwróćcie uwagę na front – nisko osadzony, agresywny, idealny do cięcia zakrętów. To auto daje wrażenie prędkości nawet stojąc w miejscu. Comet ST2 RS jest kompaktowy, ale pełen charakteru i adrenaliny, a każdy szczegół krzyczy: ‚Jestem gotowy do akcji! Carter Hensley mówi: Teraz.. o super gt pogadamy może odrazu co? Carter Hensley mówi: Spójrzcie na tego klasyka w nowoczesnym wydaniu! Każda linia nadwozia jest perfekcyjnie wyważona – agresywny przód, muskularne nadkola i zgrabny tył krzyczą: ‚Tu liczy się styl i moc’. Auto wygląda jak stworzony do toru i długich zakrętów, a ja już czuję, że jazda nim będzie czystą przyjemnością. Tyler Navarro mówi: Dokładnie! Ten przód, grill i reflektory mówią jedno: ‚Bądź gotowy, bo każda sekunda za kierownicą będzie ekscytująca’. Super GTS wygląda spokojnie stojąc, ale wiesz, że pod maską kryje się moc i charakter. Każdy zakręt toru będzie wymagał precyzji i odwagi. Carter Hensley mówi: Zwróćcie uwagę na tył – muskularne nadkola, szerokie opony, elegancki spoiler. To auto ma charakter i prezencję, nawet stojąc obok. Każdy detal mówi: ‚Jazda ze mną to kombinacja luksusu, adrenaliny i ekstremalnej kontroli’. Już czuję, że to będzie prawdziwa przyjemność. Tyler Navarro mówi: Ha! A kabina? Kierownica, fotel i deska – wszystko skonstruowane, żebyś czuł auto całym ciałem. To nie tylko przyspieszenie – to dialog z maszyną. Każdy zakręt, każdy uślizg, każdy stuk zawieszenia będzie spektaklem adrenaliny i chaosu, a ja już nie mogę się doczekać jazdy! Carter Hensley mówi: Patrz na to! Comet ST2 RS reaguje błyskawicznie na każdy ruch kierownicy, każdy zakręt to walka z przyczepnością, a ja czuję, jak adrenalina wypełnia całe ciało! To auto jest zwinne, szybkie i absolutnie nieprzewidywalne na każdym metrze toru. Tyler Navarro mówi: Dokładnie! Patrząc z boku, każdy uślizg, każdy huk opon to spektakl kontroli i chaosu. To jakby auto żyło własnym życiem, testując refleks i odwagę kierowcy, a przy tym dostarczając czystą radość z prowadzenia ekstremalnego rajdowego sprzętu. Tyler Navarro mówi: Czujesz to, Carter? Tył lekko tańczy, a ja muszę nadążać za każdym ruchem! Każdy metr toru to ekstremum – Comet wymaga precyzji i refleksu, ale w zamian nagradza adrenalina, uśmiech na twarzy i poczucie panowania nad tym szalonym rajdowym potworem. Carter Hensley mówi: Ha! Dokładnie! Każdy stuk zawieszenia, każdy huk silnika przypomina, że to nie jest zwykłe auto. To ekstremalne doświadczenie, gdzie zwinność, prędkość i chaos spotykają się na torze. Patrzeć na to z boku to jedno, prowadzić – to zupełnie inny poziom adrenaliny i zabawy. Tyler Navarro mówi: O rany! Każdy metr przyspieszenia wbija w fotel, a auto wciąga mnie w każdy zakręt i drift. Comet ST2 RS jest ekstremalnie dynamiczne, szybkie i bezlitosne – to auto wymaga koncentracji, a jednocześnie daje czystą radość i adrenalinę, której nie da się zastąpić! Carter Hensley mówi: Dokładnie! Patrząc, jak Tyler walczy z każdym zakrętem, każdy uślizg to połączenie chaosu i kontroli. Comet żyje na torze, reaguje błyskawicznie i nagradza precyzję. To rajdowa bestia, która wciąga cię w każdą sekundę prowadzenia i sprawia, że chcesz więcej! | Tyler Navarro mówi: O rany, patrzcie na to! Super GTS reaguje natychmiast na każdy ruch kierownicy, każdy zakręt jest wyzwaniem, a ja czuję, że adrenalina wypełnia całe ciało! To auto jest szybkie, zwinne i brutalnie precyzyjne – tor zamienia się w czystą zabawę i chaos. Carter Hensley mówi: Dokładnie! Patrząc z boku, każdy uślizg, każdy huk opon to spektakl kontroli i adrenaliny. Super GTS żyje własnym życiem na torze – testuje refleks, odwagę i koncentrację kierowcy, a przy tym daje czystą frajdę z prowadzenia samochodu o charakterze prawdziwego sportowego drapieżnika. Tyler Navarro mówi: Czujesz to, Carter? Tył lekko tańczy, a ja muszę nadążać za każdym ruchem auta! Każdy zakręt to ekstremum – auto wymaga precyzji i refleksu, ale nagradza adrenalina, uśmiechem na twarzy i poczuciem pełnej kontroli nad tą szaloną maszyną. Carter Hensley mówi: Ha! Dokładnie! Każdy stuk zawieszenia, każdy huk silnika przypomina, że to nie jest zwykłe auto. Super GTS to doświadczenie, gdzie zwinność, prędkość i chaos łączą się na torze. Prowadzenie tego auta to zupełnie nowy poziom adrenaliny i zabawy, a Tyler robi to perfekcyjnie! Tyler Navarro mówi: O rany! Każde przyspieszenie wbija w fotel, a auto wciąga mnie w każdy zakręt i drift. Super GTS jest dynamiczne, szybkie i bezlitosne – wymaga koncentracji i daje czystą radość oraz adrenalinę, której nie da się zastąpić! Carter Hensley mówi: Dokładnie! Patrząc, jak Tyler walczy z każdym zakrętem, każdy uślizg to połączenie chaosu i kontroli. Super GTS żyje na torze, reaguje błyskawicznie i nagradza precyzję. To rajdowy drapieżnik, który wciąga cię w każdą sekundę prowadzenia i sprawia, że chcesz więcej! Marcos Zavada mówi: Yo.. to nasze trzy teamowe wozy.. każdy jest obrandowany Revenant, nie? Ziomuś.. głównie upalamy tymi wózkami. Larry Rossi mówi: Yeuh.. Sa skonstruowane typowo pod boki.. ty (pokazal na goscia w smiesznych okularkach) chyba juz widziales do czego jedna z tych bestii jest zdolna.. Reszta podobnie. Marcos Zavada mówi: Głównie.. jak nie tylko, nie? Klasycznie są w naszych kolorach.. biały i chormowana felga, ha.. to kwintesecja nas. Tyler Navarro mówi: Marco, powiedz szczerze – kto w grupie najbardziej lubi driftować na granicy chaosu, a kto ucieka na widok pierwszego zakrętu? Marcos Zavada mówi: Dobra, ey.. Jak mówiłem.. To nasze trzy teamowe wozy.. każdy z nich służy do solidnego upalania tylnich opon, ziomuś. Jeżeli masz szczęście.. czasami możesz je spotkać na wzgórzach, gdy jeden przykleja się do drugiego podczas poślizgu. Szczerze, ziomuś? Marcos Zavada mówi: Nikt z nas nie pęka.. każdy podejmuje się ryzyka.. jaramy się adrenaliną, wiesz jak jest. Choociaż.. nawiększym cykorem jest mój brat, który akurat nie zdążył dotrzeć. Carter Hensley mówi: Ha! A jak często zdarza wam się, że drift wymyka się spod kontroli i nagle wjeżdżacie w błoto albo… w sąsiednie auto? Chcę szczegóły! **Carter Hensley sciaga oksy pakuje je do kieszeni.** Marcos Zavada mówi: Brachuu.. haha.. To codzienne gówno, wiesz. Głównie kręcimy po ulicach, lecz nie przyznaje się do tego. Robi to mój brat bliźniak, hahaha. Każdemy zdarzy się przedobrzyć.. wjechać w dziurę... to sport, którym się jaramy. Czasami dzieją się rzeczy, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Marcos Zavada mówi: Polepszamy swoje umiejętności z każdym wyjazdem.. Tyler Navarro mówi: Czy wolicie drift po szutrze, asfalcie, czy może po podłodze w garażu, żeby naprawdę poczuć chaos?. Larry Rossi mówi: To prawda, a w sporcie czesto dochodzic do kontuzji.. Dlatego wpadki przy naszych wyczynach sa normalnym zjawiskiem. Przynajmniej uczymy sie na bledach i wiemy jak postapic nastepnym razem w podobnej sytuacji. Marcos Zavada mówi: Definitywnie preferujemy asfalt, ziomuś.. nie wyobrażam sobie szutru.. ani podłogi w garażu. Lubie, gdy opona klei się do drogi. Czasami lubimy wyskoczyć w deszczu.. mamy wtedy dance macabre, ha. Marcos Zavada mówi: Głównie.. jak nie tylko, nie? Klasycznie są w naszych kolorach.. biały i chormowana felga, ha.. to kwintesecja nas. Carter Hensley mówi: A co było najtrudniejsze w budowie waszych aut? Silnik, zawieszenie czy może próba, żeby auto nie rozpadło się przy pierwszym driftowym zakręcie? Larry Rossi mówi: Nie sprawia nam to za duzych problemow... Jesli chodzi o zawieszenie to jestesmy w tym profesjonalistami. Kazdy nasz woz ma idealny spas, felga spotyka sie z blotnikiem. Jesli chodzi o najwieksze problemy z ktorymi sie spotykamy to jest to.. mysle, ze znajdowanie czesci. Marcos Zavada mówi: Yeeah, defintywnie.. znajdowanie pojedyńczych części czasami bywa kłopotliwe. Tyler Navarro mówi: Kiedy tworzycie auto, co jest ważniejsze – moc, kontrola czy po prostu wyglądać jak bohater filmu akcji? Marcos Zavada mówi: Szczerze? Łączymy to gówno.. Wszystko ma znaczenie w tym sporcie, wiesz. Carter Hensley mówi: Dobra.. Marco chciałbys cos jeszcze o was powiedzieć? Może larry ? Marcos Zavada mówi: Słuuuchaj.. może zgarniemy tutaj kogoś z nas, co? Sophia, skarbie.. podejdź do nas.. (zagonił ją łapskiem do siebie) Carter Hensley mówi: Bysmy pogadali o brykech które tu stoją.. bo jest ciekawie. Sophia Hartman mówi: Jasne, ide. Sophia Hartman mówi: No jesteśmy zwykłymi znajomymi co spotykają się wieczorem, kochają niskie wozy, jak przyjdzie co do czego to wsiadamy w nasze białe wozy i latamy od krawędzi do krawędzi, chyba to co najlepsze, dobrze mówie?(skinęła do Marcosa). Marcos Zavada mówi: Fo'shoo.. zgadzam się z tym w zupełności.. aha. Jaramy się tym co robimy.. sprawia nam to radość i forse. Tyler Navarro mówi: Właśnie, widzę że króluje u was biel, to jakiś wasz kolor? Marcos Zavada mówi: Yoo.. Utożsamiamy się z białym.. jest z nami od zawsze. Pierwsze samochody, które wychodziły spod naszej ręki były białe.. lub czarne. Larry Rossi mówi: Mozna wziac to do porownania do aniolow.. Jednak mimo wszystko jest to bledne, bo na drogach nimi na pewno nie jestesmy.. ha ha. Ale ogolnie to.. tak, mozna nas kojarzyc z tym kolorem. Jest on z nami od zawsze - od samych poczatkow. Marcos Zavada mówi: Sure.. możemy zacząć od Cyphera, co? To akurat, wóz który budowała Sophia.. zna go lepiej niż własne mieszkanie, ha. Sophia Hartman mówi: Dokładnie jak Marcos mówi (zaśmiała się krótko odrazu po tym zaczęła opowiadać o Cypherze) Mamy jednostke trzy litry S55b30 bi turbo, jest zrobione na stage dwa, zrobione pod pięcset osiemdziesiąt koni i siedemset niutonometrów, postawione na downpipie 3.5 cala, pełny przelot by nie miało żadnego. Tyler Navarro mówi: Dobra, musimy to powiedzieć głośno: ten samochód wygląda agresywnie… ale jego właścicielka jeszcze bardziej. Powiedz nam, skąd pomysł na taką bestię? Miłość od pierwszego odpalenia czy impuls nie do zatrzymania? Carter Hensley mówi: Bo większość ludzi kupuje takie auto, żeby podziwiać je na parkingu. Ty wyglądasz tak, jakbyś je kupiła, żeby nim kogoś regularnie straszyć na światłach. Sophia Hartman mówi: Powiem krótko, od dzieciaka jestem zajarana na Ubermachty, to przez ojca i mojego bylego partnera, już posiadam w garażu pare Ubermachtów, a stwierdziłam że Cypher będzie idealny pod jeżdżenie od krawędzi do krawędzi. Marcos Zavada mówi: Yoo.. Sophia jest totalnie zajarana w tej europejskiej marce, powaga. Tyler Navarro mówi: Jak to jest, gdy wciskasz gaz do końca - czujesz czystą kontrolę czy raczej taki moment: ‘okej, teraz to już się dzieje naprawdę'? Sophia Hartman mówi: Reakcja na gaz jest natychmiastowa, krótkie auto szybsze przekładki, mam pełną kontrole nad tym autem, jestem z niego tak zadowolona jak z mojego Sentinela Classica. Carter Hensley mówi: I powiedz szczerze… to auto bardziej słucha ciebie czy ty jego? Bo ja mam wrażenie, że ono potrafi bardzo szybko przejąć inicjatywę. Sophia Hartman mówi: To auto zdecydowanie słucha mnie, robi to co chce, to czego sobie wymarze, jednak sama to składałam u siebie na warsztacie, wiem jak jest zrobione, jak Marcos wspomniał że znam to auto bardziej niż własne mieszkanie. Tyler Navarro mówi: Ile razy mówiłaś sobie: ‘spokojnie, dziś normalnie jadę’, a 30 sekund później tył już próbował wyprzedzać przód? Sophia Hartman mówi: Nie jestem w stanie tego zliczyć, bynajmniej w ciągu dnia pare dni jak nim wyjade. Carter Hensley mówi: Bo ten samochód wygląda jakby miał fabrycznie zaprogramowaną opcję ‘boczkiem wszędzie, gdzie się da’. Sophia Hartman mówi: Powiedzieć ci coś szczerze, software tak nazwałam (zaśmiała się krótko). Tyler Navarro mówi: Przyznaj się, ile spojrzeń łapiesz dziennie tylko dlatego, że wysiadasz z tego auta? Carter Hensley mówi: Bo ja już widzę: jedni patrzą na samochód, drudzy na ciebie… a trzeci nie wiedzą, na co patrzeć najpierw i robi im się system error. Carter Hensley mówi: Bo ja prywatnie jestem w tych drugich nie? Sophia Hartman mówi: Najpierw patrzą na auto, potem wysiada z niego kobieta to ludzie zdziwieni że kobieta tak potrafi, jest to śmieszne widzieć te spojrzenia, nie da się ich opisać. Carter Hensley mówi: Da się tym normalnie żyć? Zakupy, miasto, parkowanie… czy każda jazda kończy się tym, że ktoś chce się ścigać? Sophia Hartman mówi: Powiem tak, nie jest to moje auto na daily, to jest weekendówka, ale jak już nim wyjade to tym się nie ścigam, nie jest zrobione pod ściganie, moje drugie auto jest pod ściganie.

**Ricky uważa nate'a za paskudnego człowieka i fakt, że nazywa się "villain" jest dla niego uwłaczające bo wedłuig niego Nate w przeciwieństwie do niego nie byłby w stanie zrobić komuś krzywdy. Finalnie zostawił dislike i kręci bekę z country boya**

#5 - Blend, glow, repeat **Piątego grudnia marka BC Cosmetics wprowadziła do sprzedaży kolejny produkt z adwentowej kolekcji, tym razem marka postawiła na podkład do makijażu - produkt dostępny jest w kilku odcieniach, a każdy stworzony został typowo pod pozostałe kosmetyki wyprodukowane przez markę. Cena podkładu wynosi $38, standardowo zakupić go można w sklepie internetowym i butiku - podkład wykonany został z naturalnych składników, bez dodatku ciężkich silikonów, dzięki czemu nadaje się do każdego typu cery, również wrażliwej. Dzięki dodatkom nawilżającym oraz naturalnym pigmentom dopasowuje się do cery, pozostawiając ją promienną i świeżą przez cały dzień**

**5 grudnia około godziny 19:00 do sieci trafiła pierwsza EP-ka Kelsey /VEX/ Hartman; zatytułowana „Come with me”. Projekt od chwili premiery dostępny jest na wszystkich głównych platformach streamingowych, a jego debiut poprzedziła seria krótkich zapowiedzi w formie postów i rolek publikowanych na LifeInvaderze i v-tube artystki oraz na kanałach agencji Loxbee. Te krótkie fragmenty obrazu i dźwięku stopniowo nakreślały kierunek, w jakim zmierza VEX. Bardziej bezpośredni, cięższy i oparty na ekspresji. Centralnym elementem projektu jest okładka przedstawiająca postać o jasnych włosach, z bladymi oczami i czarnymi znakami na twarzy. Obraz został celowo zniekształcono poziomymi zakłóceniami, co tworzy wrażenie rejestru z uszkodzonego nagrania. Estetyka okładki jasno sygnalizuje, że „Come with me” nie jest lekkim projektem. EP składa się z pięciu utworów tworzących zwartą, etapową narrację i wymyka się spod warstw, jakie Hartman budowała wcześniej. W credits można zauważyć osoby, które współpracowały przy powstawaniu utworu. Przy produkcji pracował Andre /VANCE/ Lavances @_wiktor, który nadał brzmieniu finalną strukturę. Partie gitarowe nagrała Ash Feerick @ElderGoose. Bas zarejestrowała sama Kelsey Hartman, a za perkusję odpowiada Abigail Hernandez @Meph. Hartman wspomniała też o samej agencji Loxbee @Ostersky @Vigdis, pod której opieką pracowała nad projektem. „Come with me” to krótka forma, ale zamknięta i zdecydowana. Hartman pokazuje tu kierunek, który planuje rozwijać w nadchodzących projektach. EP-ka stanowi wyraźny sygnał, że artystka otwiera nowy etap, w którym eksperyment będzie miał pierwszeństwo przed komfortem.** 1. VEX - Come with me 2. VEX - Who am I 3. VEX - Blah blah blah 4. VEX - Chemical Queen 5. VEX - You PROMOCJA ODGRYWKI KOSZTY INFORMACJE

„Global Crisis of Industry: Burnt Fuse” ~ Weazel News, News Alert Wciąż trudno uwierzyć, że minęło zaledwie kilka dni od tamtej nocy. 16 listopada 2025 roku zapisał się w historii miasta jako data największego pożaru obiektów przemysłowych, usługowych i obozowiska bezdomnych, jaki pamiętają mieszkańcy dzielnicy i jej okolic. To, co dotąd było tętniącą życiem dzielnicą zakładów pracy, warsztatów i małych rodzinnych biznesów, dziś stoi w postaci czarnych, poskręcanych konstrukcji przypominających o skali tragedii. Ogień rozprzestrzeniał się błyskawicznie. Świadkowie opowiadali, że wystarczyło kilka minut, by pierwsze budynki zamieniły się w jedną, wspólną kulę płomieni. Strażacy zjawili się błyskawicznie, ale żywioł zbyt szybko opanował kolejne hale, magazyny i sklepy. Gęsty dym widoczny był na całym horyzoncie. Rano po pożarze miasto obudziło się w milczeniu, jakby wstrzymując oddech. Jednak to, co wydarzyło się później, zmieniło charakter tej części miasta jeszcze bardziej niż sam ogień. Gdy właściciele biznesów starali się zrozumieć skalę strat, a służby wciąż zabezpieczały teren, ruiny szybko stały się nową przestrzenią dla tych, którzy od dawna funkcjonowali na marginesie społeczności, a obrócone w pył obozowisko zaczęło przyjmować barwy Czarnobyla czy Fukushimy wyjętej z prawa. Zgliszcza sklepów i zakładów, wciąż pachnące spalenizną, skorodowane po nocnych opadach, zaczęły wypełniać się ludźmi, którzy wcześniej nie mieli gdzie się podziać. Bezdomni, narkomani, dilerzy i przypadkowi tułacze zajęli wypalone wnętrza, tworząc własną, brutalną wersję „nowego początku”. W kilka dni ruiny przerodziły się w coś na kształt nieformalnych drughouse’ów, miejsc nazwanych przez okolicznych mieszkańców po prostu „skłotami”. W rozbitych witrynach sklepowych pojawiły się materace, prowizoryczne ogniska i porozrzucane strzykawki. Mieszkańcy pobliskich bloków zaczęli obawiać się przejścia po zmroku. To zderzenie dwóch światów; ludzi, którzy stracili dorobek życia i tych, którzy w zgliszczach odnaleźli jedyne miejsce, gdzie nikt ich nie wyrzuca. Stało się to symbolem powolnego rozpadu lokalnej tkanki społecznej. Departament regularnie patroluje okolicę, lecz przyznaje, że bez stałych działań i planu odbudowy nie da się przywrócić temu rejonowi dawnego porządku. Miasto oficjalnie zapowiedziało śledztwo w sprawie przyczyny pożaru. Niektórzy sugerują zaniedbania techniczne, inni mówią o celowym podpaleniu. Prawda pozostaje wciąż nieznana. Wiadomo jedynie, że tamtej nocy zgasły nie tylko budynki, ale też nadzieje pracowników, właścicieli i całej lokalnej społeczności. Dziś, przechodząc między zwęglonymi murami, można odnieść wrażenie, że ogień zabrał znacznie więcej niż cegły i stal. Zabrał fragment tożsamości miasta. † World Below The Pillbox Metro Station Na granicy industrialnej dzielnicy, pod splotem stacji metra, stoi sieć opuszczonych zakładów, które nie istnieją w żadnym rejestrze. Dla miasta ruina. Dla tych, którzy nie mają dokąd pójść - dom. W środku panuje zapach chemii, kurzu i wilgoci. Puste butelki po piwie i małe foliowe woreczki pokrywają podłogę jak odłamki po dawno zakończonej bitwie. Na jednej ze ścian ktoś napisał: “We used to dream here.” Pustostan, dla miejscowych homelessów to skłot, który nie ma nazwy. Nie ma też zasad. Jedynym prawem jest przetrwanie i cisza po zmroku. Pierwszy kogo spotykam to człowiek w brudnych, gęstych dredach, ciążący w ideii Rastafarai. Ma na imię Jamal, jest czterdziestolatkiem z pustym spojrzeniem. To typ samotnika i jedyna nadzieja tego środowiska. Być może pozornie, ale odnoszę wrażenie, że nie pasuję on tutaj. Kiedyś był żołnierzem w Iraku, dziś jest nieformalnym “strażnikiem” tego miejsca. Siedzi przy wejściu, pali papierosa, a dym znika w chłodnym powietrzu. “Oni tu nie są dla zabawy,” mówi spokojnie. “To nie impreza. To przystań. Albo raczej ostatni przystanek.” Za jego plecami wiszą stare flagi Stanów Zjednoczonych i republiki San Andreas, brudne, postrzępione, przyklejone taśmą. Pod nimi ktoś ułożył materac i kilka koców. To Lucy. Lucy ma może dwadzieścia kilka lat. Kiedyś tańczyła w klubie w Venturas. Dziś mówi o Amanicie Muscarii, czerwonym muchomorze, który jak wierzy, pozwala zobaczyć “prawdziwy świat”. “W naturze nie ma śmierci,” mówi cicho. “Jest tylko przemiana. To wszystko część procesu.” Jej oczy są zamglone, ale w głosie słychać coś więcej niż szaleństwo. Słychać wiarę. Może ostatnią, jaka jej została. W rogu siedzi Derrick. Gotuje coś w łyżce nad małym palnikiem. Nie kryje się. Kiedyś był kucharzem w restauracji w centrum. Teraz jego kuchnia to metalowy stolik i zardzewiała łyżka. “Fentanyl jest tani,” mówi bez emocji. “A ból drogi. Więc wybierasz to, na co cię stać.” Nikt nie pyta go, jak długo tu mieszka. On sam mówi, że dawno przestał liczyć. Kiedy zapada zmrok, squat ożywa. Z ciemności wychodzą inni; bez imion, bez historii. Rozpalają ogień w metalowej, pordzewiałej beczce, siadają w kręgu i milczą. Czasem ktoś śmieje się nagle, potem płacze. W tle słychać echo miasta; policyjne syreny, ciężarówki, psy. Tutaj to inny świat. “Czasem mam wrażenie, że ten dom żyje,” mówi Jamal. “Oddycha razem z nami. Dusi się razem z nami.” Rano Derrick już nie żyje. Nie ma krzyku, nie ma łez. Jamal przykrywa go kocem, Lucy siedzi obok i mówi tylko jedno zdanie: “On w końcu odnalazł ciszę.” To tutaj w miejscach, których nikt nie chce widzieć kończą się historie, których nikt nie chce słuchać. Żadnych raportów, żadnych nagłówków, żadnych pogrzebów. Na ścianie jedynie pojawia się nowy tag, świeży, czarny, jak podpis pod niekończącą się opowieścią: “Home is anywhere you stop running.” ~ Louis Clanton, on the scene Mówią, że wszystko zaczyna się od palenia trawy, a finalnie każdy jeden kończy na heroinie. Rzadkością jest wspominanie o innych substancjach psychoaktywnych, jakie aplikuje nie jeden narkoćpun podczas swojej drogi ku zatraceniu. Dla przykładu Amanita Muscaria, grzyb muchomor który po odpowiedniej obróbce “odpala” kolejną klepkę w układzie rdzenia mózgu - przynajmniej taki jest twór wyobraźni osób aplikujących psylocybine, a co więcej uważają go za świętego grzyba, dzięki któremu w końcu inaczej na swój sposób świadomie patrzą na świat. MDMA (ecstasy) w teorii zaliczane jest do narkotyków miękkich przez niską stopę uzależnień, jednakże dla osób z problemami serca, układu krążeniowego, jedna tabletka może dosłownie zabić i częstokroć to od molly tak naprawdę zaczyna się (problem) podróż. Największą sławę w klubach nocnych zyskało właśnie pico ale też kartony (LSD). Ostatnią z dróg jest nie tylko heroina, a popularny w złej sławie fentanyl obiegający czarny rynek do maksimum od momentu, aż rząd stanu zalegalizował opioidy, które można kupić nawet w aptece na receptę w formie leku. Zalewanie rynku fentanylem spowodowało znaczny wzrost przedawkowań i śmierci wynikiem zażywania fentanylu oraz wypełnienie licznych skłotów. Pill Row City stanowi nieformalną, acz powszechnie rozpoznawaną nazwę zdegradowanej enklawy miejskiej usytuowanej pod betonową konstrukcją wiaduktu w rejonie stacji metra Pillbox North Station. Geneza nazwy „Pill-Row” obejmuje zarówno bezpośrednie odniesienie do pobliskiego węzła komunikacyjnego, jak i symboliczne nawiązanie do słowa „pills”, czyli tabletek zawierających związki psychoaktywne w szczególności MDMA, które w wyobrażeniu publicznym stały się synonimem dekadencji, ulicznego upadku oraz subkulturowej autodestrukcji. Dzielnica ta stanowi miejski odpowiednik ikonicznego Skid Row z Los Angeles, od lat będącego symbolem społecznej zapaści. Pill Row City kontynuuje tę ponurą tradycję jako przestrzeń skupiająca jednostki wypchnięte poza margines codzienności: bezdomnych, narkomanów, ludzi uwięzionych w cyklu uzależnień, zaburzeń i dramatów osobistych, a także tych, których los poprzez splot niefortunnych wydarzeń, doprowadził do chronicznej marginalizacji. W powszechnej opinii miejsce to uwikłane jest w działalność przestępczą, lecz w rzeczywistości przestępcy, dilerzy czy drobni złodzieje stanowią jedynie część lokalnego krajobrazu, a nie jego fundament. Dominują tu osoby spirytualnie i ekonomicznie wyjałowione, usiłujące utrzymać się przy życiu poprzez strategie przetrwania uważane za ostateczne m.in w którego w skład wchodzą żebry i wyłudzanie datków, zbieractwo surowców wtórnych, butelek, puszek i wykonywanie degradacyjnych prac. W powszechnej opinii miejsce to uwikłane jest w działalność przestępczą, lecz w rzeczywistości przestępcy, dilerzy czy drobni złodzieje stanowią jedynie część lokalnego krajobrazu, a nie jego fundament. Dominują natomiast osoby spirytualnie i ekonomicznie wyjałowione, usiłujące utrzymać się przy życiu poprzez strategie przetrwania uważane za ostateczne m.in w którego w skład wchodzą żebry i wyłudzanie drobnych datków, zbieractwo surowców wtórnych (głównie aluminium i metal), gromadzenie butelek i wszelakich pojemników objętych systemem kaucyjnym oraz sporadyczne, często degradujące pracę dorywcze. Wtopiony w strukturę sideł miasta niczym blizna, Pill Row funkcjonuje jako arena nieustannego zmagania się z rzeczywistością; miejsce, w którym codzienność przybiera formę surowej konfrontacji z własnymi słabościami i obojętnością świata zewnętrznego. Brud, fetor, chaos i desperacja współistnieją tu z przebłyskami ludzkiej solidarności, improwizowanej wspólnoty i prób zachowania resztek godności. Dystrykt ten jest równocześnie symbolem społecznego upadku i świadectwem odporności ludzkiej natury. Z jednej strony wyraża rozkład, alienację oraz niewydolność mechanizmów opiekuńczo-instytucjonalnych, z drugiej zaś ukazuje, że nawet w najbardziej odczłowieczonych warunkach ludzie są zdolni do tworzenia relacji, wymiany dóbr, budowania mikrostruktur przetrwania oraz utrzymywania minimalnego ładu w chaosie ulicznej egzystencji. Ściernisko miasta w mieście Pill Row nie jest po prostu dzielnicą, jest socjologicznym fenomenem, miejskim paradygmatem upadku i nieformalnym pomnikiem tych, o których cywilizacja najchętniej zapomniałaby na zawsze. Projekt squatujących marginesów społeczeństwa, jakie tego typu miałem okazję prowadzić wspólnie z Brefo(i z osobna) na scenach MTA i SA:MP, stąd też nieoficjalnie przychodzimy i wracamy na pełnej strzykawie do świata “piątki”. Zjedliśmy zęby na tych kryształowych klimatach, doświadczyliśmy od kilkunastu lat na scenie dosyć sporo. Otwieramy się na wszystkich, którzy ogarniają przynajmniej podstawy RP i chcą grać to. Postacie należyte do projektu są różnorodne. Jedni są marzycielami w nałogu, drudzy mają po krótce wyjebane i bawią się życiem tańcząc kartą na lusterkach, ale jedno jest pewne - odstawiamy całkowicie fizyczne stats w czego skład wchodzą domy, samochody, ekskluzywne kurwy - to nie nasza bajka. Obracamy się w degeneractwie. Dziwka z syfem, zanieczyszczony towar i rozjebany składak lub skrojony na epizod pickup - z tym nas kojarz. Formacja współdziała i zrzesza (nie myl z zrzeka) się z Rot the Riot, z tym że grając w naszym projekcie nie musisz mieć żadnych powiązań z organizacją przestępczą, ani światem przestępczym, ale na starcie wybierz kierunek bo obierając tą bardziej "ciemną stronę" możesz liczyć się z konsekwencjami za odchyły jakie może (lepiej nie) odwalać twoja postać.

**Skid wrzucił na swoją relację wyjaśnienia tego, co się stało.**

**Szóstego grudnia BLENZ skierowało uwagę odbiorców ponownie w stronę Shop.BLENZ, prezentując aktualizację, która szczególnie ucieszyła kreatywnych twórców. Wprowadzenie gotowych szablonów na ubrania ułatwiło projektowanie zimowego merchu — od minimalistycznych propozycji po bardziej świąteczne akcenty.** 🔗 Link Do Posta | 📱Wejdź Do Aplikacji

Siema, z dziesiątą stroną - wlatuje kolejny post o tym samym. Rozpoczynając grę przy gangu ulicznym musicie pamiętać, że zaczynacie before put-on. Staracie się dążyć do największego respektu (tzw. street credit). Aby zyskać respekt w grze musicie się czymś wykazać, możecie zebrać się w mniejszą grupkę, z którą złapiesz najlepszy kontakt IC. Grając na własnych rogach z kolegami warto by było być dobrze zorganizowanym, nie szukajcie na siłę przypału. jak poprawnie prowadzić postać mieszkańca, chcącego wkręcić się w łaski okolicznego gangu. Na samym starcie przed jakąkolwiek rozgrywką powinieneś skoncentrować się na tym, co twoja postać według ciebie powinna osiągnąć, w jakim kierunku chcesz aby zmierzała, a co najważniejsze, czym chcesz aby się zajmowała i jakie miała zainteresowania, które można byłoby przemienić w zysk - może twoja postać idealnie sprawdziłaby się jako raper, który z pomocą swoich ziomków z osiedla osiągnąłby coś więcej niż piwnicowe studio. Raper to nie to czym chciałbyś aby twoja postać się interesowała? Być może wolisz rozgrywać zwykłego, szarego mieszkańca, który próbuje dostać się w szeregi lokalnej kliki poprzez drobne kradzieże lub inne wykazywanie aktywności. Lecz jeśli mówimy o rozgrywce, to żeby mówić o niej w stu procentach powinniśmy cofnąć się do czegoś takiego jak background, czyli opis postaci, w którym powinny być zawarte takie informacje jak: Rodzina: czy twoi rodzice w ogóle żyją, czy jeśli żyją to czy są uzależnieni od jakichś używek, może wychowujesz się w przeciętnej rodzinie, która radzi sobie finansowo, a może ledwo wiążecie koniec z końcem, przez co chcesz wspomóc swoich rodziców dodatkowa gotówką, Cechy: powinieneś opisać cechy twojej postaci i dlaczego są takie a nie inne, jakie działania spowodowały, że twoja postać posiada takie zachowania a nie inne, dlaczego być może jest impulsywna i łatwo wybić ja z równowagi, a może te zachowania są spowodowane jakaś chorobą taką jak np. ADHD. grając wanne-be pamiętajcie, że jesteście przed put-on. Nie jesteście oficjalnymi gangsterami więc tym bardziej możecie się wykazać w grze i kreaować swoją postać. Pomyślcie o tym jaka wasza postać ma zalety i wady. Możecie nawinąć, że możesz wykonać robote dla setu, ale zaraz to chociażby odegraj poprawnie w jakikolwiek sposób tam chcesz żeby to miało ręce i nogi. Najlepiej żeby każdy o tym wiedział, że nie nawijasz gówna IC i udajesz gangstera, a robisz to żeby zyskać w oczach oficjalnych gangsterów. Kolejna kwestia NIE GRAMY MIASTA DUCHÓW CZY LAT 90. Jak kogos widzicie, że idzie przez hood; czy po okolicy, nie zaczepia was, nie krzyczy, nie wykonuje żadnych gestów w waszą strone to nie musicie biec do niego w 10 osób i go pressować - cywilna społeczność odgrywa ważną role aby można było odczuć, że okolica "żyję" poza nami. To, że jesteście czarnuchami i macie "ochronę" u większych ziomków nie oznacza, że możecie/musicie startować do każdego. Zawsze ludzie łączą się w mniejsze grupki. Nie każdy nadaje na tych samych falach, np. niektórzy przyjaźnią się od zawsze, inni są braćmi z jednej matki, jeszcze inni poprostu wykładają razem robotę i idzie im świetnie, są prawdziwymi wspólnikami. Najlepiej dobierać się wedle godzin w których grywacie i postaci które chcecie podłączyć do swojej fabuły, tak jest najwygodniej, najprzyjemniej i najefektywniej. Jeżeli chodzi o granie z pazurem czy tam graniem na jedną kartę. Nie myślcie sobie jak niektórzy że oznacza to że musicie się z każdym tłuc, ciągle strzelać i nikogo nie szanować - nie na tym to polega. Szukamy osób które potrafią dać coś realnie od siebie, osób które będą potrafiły rozwijać swoją jak i postacie ziomków z którymi będzie się wasz char kręcić. Oczywiście każda z osób ma wsparcie od nas, bo po to właśnie jesteśmy. kilka rzeczy, które powinieneś wiedzieć: Grape Street Crips 🍇 posługują się różnymi oznaczeniami, aby określić swoją przynależność do gangu i ich seta, takie jak GuttaGang czy BeezyGang Baby Loc Crips i Lil BL World wszystkie te nazwy odnoszą się do ich struktur wewnętrznych, martwych członków i lokalnych klik. GSWC ma swoje afilacje takie jak: czapka Colorado Rockies jej fioletowa kolorystyka i litery CR stanowią podstawę stylu każdego aktywnego członka Grape Street. CR czyta się jako Crip Runnaz lub Crip Ridaz. Drugą często widywaną czapką jest czapka LA Lakers (w fioletowej kolorystyce); Lakers są popularnym wyborem wśród młodszych członków Baby Locs i Gutta Gang, Czapka Detroit Tigers regularnie noszona przez członków litera D odnosi się do długoletniej przyjaźni między Grape Street a Hoover Criminals. Czapka Boston Red Sox jest klasycznym hołdem dla poległego Beezy’ego. Czapka Green Bay Packers, klasyczna z literą G, noszona jest jako symbol Grape. Pojawia się również czapka Washington Nationals z literą W, jako odniesienie do Watts. GSWC Pushuje: ECC + K (Cheese Toast [East Coast Crip] Killer) BHWB + K (Bootyhole Killer) N + K (Napp [Naybood/Deuce/2X] Killer) 2 + K (Deuce Killer) PJWC + K (Flea Jays) HVWB + K (Vegetables) M + K (Mafia Crip Killer) F+K (flowers killer) Projekty organizacji; South Bites Afterglow yourbiggestnightmare babyyank 🍇 Przyjmujemy postacie 15-19 lat więcej info na discord [HP]

**Mazikeen nie zobaczyła bo ją zablokował (najprawdopodobniej przez złą reakcję pod zdjęciem)**

** Zastanawia sie co mialby zmienic kolejny artykul na temat dalszych wybrykow angeli white skoro jakims cudem nic nie jest w stanie zachwiac jej stolka, mimo ze ma wiecej afer niz pato celebrytki. **

**Kimi zakupiła jeden magazyn i ma banana na ryju**

emerytowani przystojniacy w gazie 😘

SUPERIOR COURT OF THE STATE OF SAN ANDREAS COUNTY OF LOS SANTOS CIVIL DIVISION Nannie Larocque, Chenille Carter-Larocque (plaintiff) Reprezentowany przez: Avice Cousteau v. Angela White (defendant) Reprezentowany przez: - NOTICE OF A COURT HEARING (zawiadomienie o rozprawie) Do: Angela White Przeciwko Tobie został złożony pozew. Termin rozprawy został wyznaczony: SUPERIOR COURT OF THE STATE OF SAN ANDREAS, COUNTY OF LOS SANTOS Data: 09/12/2025 Godzina: 13:00 Miejsce: Davis Courthouse W budynku sądu zabrania się posiadania broni palnej oraz innych rodzajów broni. Przed wejściem na salę sądową prosimy o wyciszenie wszystkich urządzeń elektronicznych. Data: 06/12/2025 CLERK OF COURT Jerremy Clark **Zawiadomienie o terminie rozprawy sądowej zostało dostarczone do strony oskarżonej (defendant) jak/i strony oskarżającej (plaintiff).** (( Strona oskarżona (defendant) i strona oskarżająca (plaintiff) powinny umieścić narrację w poście, czy zjawiły się w wyznaczonym terminie. Jeśli tak, należy również podać informację o tym, przez kogo strona oskarżona (defendant) jest reprezentowana - imię i nazwisko adwokata. W przypadku braku reprezentacji przez adwokata, taka informacja również powinna zostać zawarta. W sytuacji nieobecności strony oskarżonej na rozprawie, konieczne jest umieszczenie odpowiedniej narracji. Jeśli dwie strony zjawiły się w wyznaczonym terminie, sędzia rozpoczyna rozprawę i zaczyna od punktu 4.7. )) (( Uwaga: Rozprawa odbywa się wyłącznie na forum! Wasze postacie nie uczestniczą fizycznie w sądzie na Davis, chyba że otrzymacie taką informację )) @rajan @fotarix @anti @Gromor

dsf

**Piątego grudnia w ROYAL CALENDAR melduję się tym razem właścicielka pewnego, dobrze znanego studia fotograficznego Aoki House. Kaori Aoki @825hp o której mowa.. to wielomiesięczny partner biznesowy salonu jubilerskiego, gdzie była odpowiedzialna ona za wiele, kluczowych projektów spod szyldu ROYAL, tak jak i również ten. Kaori zaopatrzona w cudowne kolczyki od Harry Winston to pierwsza osoba w królewskim kalendarzu, która reprezentuję grono osób zaproszonych do udziału spośród wszystkich partnerów biznesowych. (a będzie ich jeszcze kilku). To pewna forma ukłonu oraz podziękowania za tą solidną współpracę z ROYAL a zarazem zaprezentowanie, że biżuteria od nich wygląda wyśmienicie na każdym. Nie ważne w jakiej branży działają. BUY OUR JEWERLY HERE

LurkinK on tHa opps 🤡 , tHese bitches thinK we are nøt active enough🤔 GUTTA GANG 🍇 WE THE TRUTH 🙏