Ranking

[Lucky 7: No Credit? No Problem. 🤑] Po wejściu do Lucky 7 Pawn & Loan od razu widać, że nie jest to elegancki salon jubilerski ani wystylizowany sklep dla bogatych mieszkańców Vinewood. To lombard w najprostszym, najbardziej użytkowym znaczeniu tego słowa. Surowy, praktyczny i osadzony w realiach ulicy. Metalowe kraty w oknach, ciężka lada, stare gabloty ze szkłem noszącym ślady lat użytkowania, monitoring nad wejściem i tablice z prostymi zasadami skupu tworzą miejsce, które nie próbuje udawać niczego ponad to, czym jest naprawdę. Lucky 7 powstało z myślą o ludziach, którzy potrzebują konkretu. Ktoś chce sprzedać telefon, zastawić zegarek, pozbyć się starego sprzętu, znaleźć używaną konsolę w dobrej cenie albo wyjść z gotówką jeszcze tego samego dnia. Na półkach można znaleźć elektronikę, telefony, aparaty, laptopy, głośniki, sprzęt audio, gitary, wzmacniacze, winyle, narzędzia, sneakersy, zegarki, łańcuchy, pierścionki, monety i przedmioty, które dla jednych są tylko towarem, a dla innych ostatnim kawałkiem poprzedniego życia. Za ladą nie ma sztucznej elegancji ani traktowania klientów z góry. Jest szybka wycena, prosta rozmowa i zasada, że jeśli coś ma realną wartość, można się dogadać. Motto lokalu brzmi: „Bring it in. Walk out paid.” To krótkie hasło dobrze oddaje charakter Lucky 7, bo ten biznes nie sprzedaje marzeń. Daje ludziom drugą opcję wtedy, kiedy potrzebują pieniędzy tu i teraz. Lokal celuje przede wszystkim w mieszkańców Hawick, Central Vinewood i okolicznych ulic. W ludzi, którzy nie zawsze mają czas, cierpliwość albo możliwość chodzić po bankach, tłumaczyć się z prywatnych spraw i czekać na decyzję. Lucky 7 jest miejscem dla robotników, muzyków, artystów, osób pracujących nocami, drobnych przedsiębiorców, ludzi z ulicy i tych, którzy po prostu wolą prostą transakcję bez zbędnego teatru. Prowadzenie lokalu przez Treyvona Rowlanda nadaje mu właściwy ciężar. To nie właściciel oderwany od rzeczywistości, tylko czarnoskóry mężczyzna znający rytm miasta, wartość szybkiej gotówki i ludzi, którzy poruszają się między codziennym życiem a trudniejszą stroną Los Santos. Treyvon rozumie, że czasem ktoś przynosi rodzinny przedmiot nie dlatego, że chce się go pozbyć, ale dlatego, że sytuacja zmusiła go do wyboru. Rozumie też, że lombard musi być dostępny, ale nie naiwny. Lucky 7 działa na prostych zasadach. Przedmiot, rozmowa, wycena i decyzja. Klient nie musi opowiadać całego życia, żeby zostać obsłużonym, ale lokal nie bierze wszystkiego bezmyślnie. Reputacja jest tu ważniejsza niż szybki zarobek na jednym podejrzanym przedmiocie. To miejsce ma być dyskretne, konkretne i przydatne dla okolicy, ale jednocześnie prowadzone z własnymi regułami. Atmosfera Lucky 7 jest cięższa, codzienna i prawdziwa. Trochę jak połączenie sklepu z używanym sprzętem, punktu szybkiej gotówki i miejsca, gdzie ludzie z okolicy wpadają nie tylko po transakcję, ale też po krótką rozmowę, plotkę albo kontakt. To nie lokal budowany pod klientów szukających elegancji. To miejsce dla ludzi, którzy chcą wejść, załatwić sprawę i wyjść z pieniędzmi w kieszeni. [Clinton Avenue: From $F.T to Lucky 7⏳] Lokal przy Clinton Avenue, położony na granicy Central Vinewood i bezpośrednio sąsiadującego Hawick, przez pewien czas funkcjonował pod nazwą $F.T Pawnshop. Sama lokalizacja od początku była jednym z jego największych atutów. Z jednej strony znajdował się blisko bardziej reprezentacyjnych części miasta, z drugiej dotykał rejonu, gdzie od lat mieszały się różne środowiska Los Santos. Artyści, mieszkańcy okolicznych ulic, ludzie związani z nocnym życiem, drobni przedsiębiorcy i osoby poruszające się na granicy legalnego obrotu tworzyli specyficzny klimat tego miejsca. Oficjalnie $F.T Pawnshop zajmował się klasyczną działalnością lombardową. Skupem, sprzedażą oraz zastawem elektroniki, instrumentów, biżuterii, kolekcjonerskich przedmiotów i rzeczy posiadających wartość sentymentalną. Z czasem jednak lokal przestał być postrzegany wyłącznie jako zwykły punkt handlowy. Dla jednych był miejscem, gdzie można było szybko pozbyć się niepotrzebnego sprzętu. Dla innych sposobem na zdobycie gotówki bez formalności. Jeszcze inni traktowali go jako punkt, w którym czasem trafiały się rzeczy niemożliwe do znalezienia w normalnym sklepie. Położenie na styku Vinewood i Hawick sprawiało, że przez drzwi lombardu przewijały się osoby z bardzo różnych warstw miasta. To właśnie ta mieszanka budowała jego reputację. $F.T Pawnshop kojarzył się z dyskrecją, prostym podejściem i rozmową bardziej ludzką niż formalną. Ta sama opinia była jednak jednocześnie jego siłą i ciężarem. W Los Santos miejsca obracające gotówką, zastawem i używanym towarem zawsze niosą za sobą pewien cień, szczególnie kiedy działają w okolicy, gdzie legalny handel regularnie spotyka się z szarą codziennością miasta. Po nagłym zniknięciu poprzednich właścicieli nieruchomość wraz z działającym lokalem trafiła na sprzedaż. Dla wielu osób był to po prostu kolejny zmęczony biznes wymagający remontu, pieniędzy i nowego zarządzania. Treyvon Rowland zobaczył w nim jednak coś więcej. Nie pusty lokal, ale miejsce z historią, ruchem, rozpoznawalnością i adresem, którego nie trzeba było uczyć miasta od zera. Lucky 7 Pawn & Loan powstało jako nowy rozdział tego punktu. Nie chodziło o wymazanie przeszłości $F.T Pawnshop, tylko o przejęcie tego, co już działało, odcięcie się od tego, co mogło ciążyć na nazwie, i nadanie lokalowi własnej tożsamości. Clinton Avenue pozostało tym samym adresem, ale zmieniła się energia za ladą. Zamiast lokalu żyjącego wyłącznie starą opinią, Lucky 7 miało stać się miejscem opartym na jasnych zasadach, reputacji i relacji z ludźmi z okolicy. Dla Treyvona Lucky 7 nie było kolejnym przypadkowym biznesem na mapie Los Santos. Było szansą na stworzenie punktu, który łączy różne strony miasta. Vinewood, Hawick, nocne życie, codzienną biedę, okazje, sentymenty i szybkie decyzje. Lokal miał zachować uliczny charakter Clinton Avenue, ale zbudować nową reputację. Nie przez udawanie luksusu, tylko przez konkret, dyskrecję i zasadę, że w tym miejscu człowiek może wejść z problemem, a wyjść z rozwiązaniem. [Cash, Trust & Second Chances: The Pawn Business in Los Santos📀] Lombard w Los Santos nie jest tylko sklepem z używanymi rzeczami. W mieście pełnym kontrastów, drogich dzielnic, ulicznej presji i ludzi żyjących od wypłaty do wypłaty pełni dużo bardziej praktyczną funkcję. Pozwala szybko zamienić wartość przedmiotu na gotówkę, bez banku, długiej procedury i tłumaczenia się z prywatnych problemów. Dla jednych klientów oznacza to opłacenie rachunku. Dla innych przeczekanie kilku trudnych dni. Dla kolejnych okazję, żeby kupić coś taniej niż w oficjalnym obiegu. Taki biznes działa tam, gdzie formalna ekonomia często nie nadąża za tempem miasta. Lombard obsługuje ludzi, którzy myślą prostymi kategoriami: czynsz, paliwo, dług, wypłata, krótka pożyczka, szybka sprzedaż albo rzecz, której nie da się znaleźć gdzie indziej. Nie wymaga idealnej historii kredytowej ani rozmowy z doradcą w koszuli. Liczy się przedmiot, jego realna wartość, decyzja właściciela i zaufanie do wyceny. Właśnie dlatego dobry lombard nie opiera się wyłącznie na gotówce. Opiera się na reputacji. Jeśli ludzie wiedzą, że mogą wrócić, dogadać się i nie zostać potraktowani jak ktoś gorszy, lokal zaczyna funkcjonować jako stały element dzielnicy. Nie jest już tylko punktem sprzedaży, ale miejscem, przez które przechodzą codzienne historie miasta. Desperacja, sentyment, okazja, strata, potrzeba i czasem zwykły przypadek. Branża lombardowa naturalnie niesie ze sobą pewien cień. Obraca używanymi przedmiotami, szybką gotówką i klientami, którzy często wolą prostą rozmowę od formalnych procedur. W Los Santos nie jest to niczym wyjątkowym. Właśnie tak działa wiele małych interesów stojących między legalnym handlem a trudniejszą rzeczywistością ulicy. Różnica polega na tym, czy właściciel pozwala, żeby chaos przejął kontrolę nad lokalem, czy potrafi utrzymać własne zasady. Lombard musi być dostępny, ale nie głupi. Dyskretny, ale nie ślepy. Szybki, ale nie desperacki. Musi umieć zarabiać na obrocie towarem, jednocześnie wiedząc, że jedna zła decyzja może uderzyć w jego nazwę, klientów i pozycję w okolicy. W takim mieście jak Los Santos reputacja potrafi być cenniejsza niż najdroższy zegarek w gablocie. Dlatego prowadzenie lombardu wymaga bardziej wyczucia niż elegancji. Nie wystarczy znać ceny katalogowe. Trzeba rozumieć ludzi, presję czasu, wartość szybkiej gotówki, sezonowość towaru i różnicę między klientem w potrzebie a kimś, kto próbuje przerzucić własny problem na lokal. Właśnie tutaj pojawia się sens Lucky 7 Pawn & Loan. Nie jako wystawnej marki, tylko praktycznego punktu wpisanego w rytm okolicy. Lucky 7 rozumie, że Los Santos codziennie produkuje ludzi potrzebujących drugiej opcji. Czasem jest to pożyczka pod zastaw. Czasem sprzedaż rzeczy, która straciła znaczenie. Czasem zakup czegoś, na co normalnie nie byłoby pieniędzy. Ten biznes nie udaje, że zmienia ludziom życie. Daje im chwilę oddechu, gotówkę w ręce i możliwość wykonania następnego ruchu.

— Casa Mascarenas Casa Mascarenas to kameralny dom marek luksusowych działający w Los Santos. Został stworzony przez Alejandro Mascarenas jako oczywiste rozwinięcie jego dotychczasowych działań w mieście oraz doświadczeń z branży rozrywkowej, usługowej i świata high-end lifestyle. Zamysł działania firmy nie obejmuje produkcji ani dystrybucji w klasycznym tego słowa znaczeniu, a jest to bardziej “curated house”, który opiera się na selekcji, współpracy z zewnętrznymi producentami oraz budowaniu własnej, limitowanej linii produktów sygnowanych nazwiskiem Mascarenas. Celem działalności nie jest masowa sprzedaż ani budowanie szerokiej sieci klientów, ponieważ rdzeniem całości jest tworzenie obecności marki w wybranych miejscach Los Santos poprzez relacje biznesowe, współpracę i kontrolowaną dystrybucje. Struktura działania Casa Mascarenas opiera się na trzech głównych filarach: · Casa Mascarenas Cigars Linia cygar tworzona poprzez selekcje legalnych źródeł i producentów. Marka nie prowadzi własnej plantacji ani nie zajmuje się bezpośrednią produkcją tytoniu. Model działania opiera się na współpracy z legalnymi producentami z Ameryki Środkowej i Południowej - głównie Nikaragua, Dominikana oraz Honduras. Producenci zapewniają marce dostawy premiowanych serii cygar, które są wybierane przez samego Alejandro Mascarenas. Główna rola Casa Mascarenas w tym aspekcie to selekcja blendów, kontrola jakości, ewentualny proces leżakowania w Los Santos, a na końcu branding i przygotowanie limitowanych edycji. Efektem działalności są cygara sygnowane nazwą Casa Mascarenas, które są wypuszczane w niewielkich seriach. · Casa Mascarenas Reserve Spirits Linia alkoholi premium tworzona w oparciu o legalną współpracę z destylarniami. Casa Mascarenas również w tym przypadku nie zajmuje się produkcją alkoholu, a cały model działania opiera się na selekcji alkoholu, współpracując z licencjonowanymi producentami z Meksyku oraz Stanów Zjednoczonych. Cały proces obejmuje wybór bazowanych destylatów (tequila, mezcal, rum), selekcje beczek i profili starzenia, kontrolę finalnego blendu, a na koniec butelkowanie tego pod marką Casa Mascarenas. Każda edycja jest limitowana i tworzona jako produkt sytuacyjny, który powiązany jest z konkretnymi miejscami, wydarzeniami lub współpracami w mieście. · Casa Mascarenas Atelier Linia akcesoriów i elementów lifestyle, która obejmuje głównie humidory, szkło barowe, zapalniczki, etui i elementy skórzane, świece i elementy zapachowe. W tym przypadku Casa Mascarenas działa głównie jako partner projektowy podczas współprac z zewnętrznymi designerami i manufakturami. Linia jest traktowana jako dodatek dla całej marki i małe uzupełnienie, gdzie buduje się estetykę marki i jej obecność w przestrzeniach prywatnych oraz lokalach współpracujących. — Model dystrybucji Casa Mascarenas Marka opiera się na trzech kanałach dystrybucji i nie działa jako klasyczny sklep ani otwarty system sprzedaży. · Selektywna dystrybucja w wybranych lokalach Produkty trafiają do wybranych lokali w Los Santos. Współprace często są indywidualne i oparte na relacjach biznesowych, a nie na systemowej sprzedaży. · Casa Mascarenas Boutique Prywatny butik marki w Los Santos, który działa jako showroom produktów, miejsce spotkań biznesowych, przestrzeń degustacyjna i punkt negocjacji współprac. Nie jest to klasyczny sklep detaliczny, a ruch jest ograniczony i oparty na zaproszeniach lub wcześniej ustalonych spotkaniach. · Ambasadorzy i współprace Marka celuje w utworzenie sieci ambasadorów oraz współprac, gdzie między innymi są to właściciele lokali, persony związane z nocnym życiem, artyści i muzycy oraz osoby bardziej wpływowe. Ambasadorzy pełnią funkcję osób reprezentacyjnych marki poprzez styl życia, samą obecność i relacje biznesowe.

**Członkowie klubu motocyklowego z Sandy Shores mogli ujrzeć ogromną grupę bikersów z Meksyku, która perfidnie przejeżdżała przez ich ścisłe terytorium. Byli to członkowie klubu Los Malvados MC - pojawili się bez uprzedzenia w kamizelkach. Kolesie wiedzieli co robią i stwierdzili, że nie mają zamiaru kontaktować się z lokalnym klubem co automatycznie wrzuca dissrespect w ich kierunku.**

Cześć, Twoja aplikacja na Biznes została przyjęta! Zgłoś się na oficjalnego Discorda biznesów i projektów IC VIBE ROLE PLAY https://discord.gg/SrtCf9PvQA Twoim obowiązkiem jest bycie na tym discordzie z odpowiednią rangą. Na miejscu utwórz ticket z prośbą o nadanie rangi oraz stworzenie panelu poprzez wejście do kanału ⁠kontakt, oraz kliknięcie przycisku — Odbiór panelu biznesu. Pamiętaj, by w nazwie użytkownika dołączyć po znaku "|" nazwę biznesu/projektu/spółki, który prowadzisz. W swoim tickecie zawrzyj prośbę o stworzenie dla Ciebie skryptu, podając wypełnioną formatkę: Nazwa biznesu/Projektu IC: Postać lidera: UID postaci lidera z panelu gracza: Link URL do mapy z lokalizacją biznesu/projektu: Typ projektu (Biznes/Projekt IC): Typ biznesu (Gastro, Salon Tatuażu...): Wybrany interior* (jeśli nie dotyczy, to n/a): Na Discord zapraszana jest jedna osoba z każdego biznesu/projektu. Nie dopuszczamy więcej reprezentantów. Wszelkie sprawy techniczne czy ustalenia są rozwiązywane poprzez ticket na discordzie projektów prywatnych.

Twoja aplikacja na Spółkę została przyjęta. Zgłoś się na oficjalnego Discorda biznesów i projektów IC VIBE ROLE PLAY https://discord.gg/SrtCf9PvQA Twoim obowiązkiem jest bycie na tym discordzie z odpowiednią rangą. Na miejscu utwórz ticket z prośbą o nadanie rangi oraz stworzenie panelu poprzez wejście do kanału ⁠kontakt, oraz kliknięcie przycisku — Odbiór panelu biznesu. Pamiętaj, by w nazwie użytkownika dołączyć po znaku "|" nazwę biznesu/projektu/spółki, który prowadzisz. W swoim tickecie zawrzyj prośbę o stworzenie dla Ciebie skryptu, podając wypełnioną formatkę: Nazwa Spółki: Postać lidera: UID postaci lidera z panelu gracza: Nick Discord: Link URL lub ss do mapy z lokalizacją spółki: Wybrany interior (jeśli nie dotyczy, to n/a): Na Discord zapraszana jest jedna osoba z każdego biznesu/projektu/spółki. Nie dopuszczamy więcej reprezentantów. Wszelkie sprawy techniczne czy ustalenia są rozwiązywane poprzez ticket na discordzie projektów prywatnych. Pamiętaj, że twoim obowiązkiem jest wrzucanie podsumowania w wyznaczonym terminie!

Alexander Jax Graves, a raczej JX Graves - urodził się 2 sierpnia 2004 roku i wychował w Cleveland. Od najmłodszych lat czuł, że raczej nie pasuje do świata i jest stworzony do rzeczy wielkich. Swojej szansy upatrywał przede wszystkim w muzyce, która już od wczesnych lat stała się jego największą pasją. W wieku nastoletnim zaczął uczyć się gry na gitarze i wraz ze znajomymi założył garażowy zespół. To właśnie tam zdobywał pierwsze doświadczenia sceniczne, pisał własne teksty oraz eksperymentował z gatunkami takimi jak rap, rock, czy punk. Mimo ogromnego zaangażowania projekt nie przetrwał próby czasu, a drogi członków zespołu ostatecznie się rozeszły, gitarowe brzmienie zespołu nigdy nie wyszło poza "garaż". Po rozpadzie grupy Alexander nie porzucił marzeń związanych z muzyką. Postanowił zająć się nią od strony technicznej i rozpoczął pracę w lokalnym studiu nagraniowym. Z czasem zdobył doświadczenie jako inżynier dźwięku, uczestnicząc w nagrywaniu, miksowaniu i produkcji utworów wielu artystów działających na scenie w Ohio. Równocześnie rozwijał się jako ghostwriter, pomagając innym wykonawcom przy tworzeniu tekstów, melodii oraz koncepcji muzycznych. Ambicja i marzenia o światowej karierze w połączeniu z pracą nad cudzą muzyką były źródłem narastającej frustracji, ale nie można nazwać tego zmarnowanym czasem. Celem ciężkiej pracy było zbieranie jakże cennego doświadczenia, zrozumienia tajników branży zza kulis, tak aby zaowcowało to na przyszłość. Trudne dzieciństwo - uzależniona od crack'u matka, oraz równie przećpany przemocowy stary były powodem dla którego Xander lawirował cały czas między ciężką przeszłością, a niespełnioną przyszłością. Rok 2026 to rok zmian, który ma być momentem przełomowym. Po latach pracy w cieniu innych artystów, zbierania doświadczeń i tłumienia własnych ambicji, Alexander po przeprowadzce do Los Santos postanawia w końcu wyjść na pierwszy plan. To nie jest już plan na przyszłość. Przyszłość dla tego gościa zaczyna się teraz.

**Kelsey usiadła na bombie. Niezależnie od tego, czy jej wizerunek pokrył się skazą czy nie - ta bomba wyniosła ją jeszcze wyżej. Fani ATD w końcu mogli poczuć z dawna oczekiwany głód, który Vex w jeden moment zdołała nasycić i podsycić jednocześnie, ogłaszając dalszą część kawałka. Gdy tylko fani - nieco zniechęceni - mogli dostrzec ją w kolejnej kampanii reklamowej ROYAL GENEVE, do której części zdaniem w ogóle nie pasuje, to potem przekonali się na własne uszy, że stary duch artystki jest obecny w jej nowym kawałku. Odetchnęli z ulgą. Nie ulega jednak wątpliwości, że wybuch byłby mniejszy, gdyby nie ostatnie kontrowersje związane z potencjalnym partnerem Vex, a właściwie jego rzekomymi powiązaniami z grupami neo-nazistowskimi. Mimo wszystko, w większości liberalne społeczeństwo Los Santos było w stanie przełknąć tę wpadkę tylko i wyłącznie przez sympatię do artystki, która znów pokazała kły.** **Odbiorcy świadomi, jak skrajnie prawicowe, ekstremistyczne środowiska z wybrzeża wpływają na poczucie bezpieczeństwa wręcz obawiają się o samą Vex. Tak młody i szybko rozwijający się talent mógłby zostać zaprzepaszczony, gdyby zakorzeniła się ona wśród ludzi będących źródłem przemocy, podziałów społecznych i wyznających mowę nienawiści. Tak czy owak - Kelsey usiadła na bombie, która wyniosła ją jeszcze wyżej. Lot może i jest przyjemny, bo otwiera percepcję na nowe horyzonty, ale nie sztuką jest się wznieść w przestworza; sztuką jest umieć wylądować. I do tego z gracją.**

Vinewood Willa by ARCHØ ARCHITECTURE Lifeinvader | Strona internetowa

Ostatnie miesiące działalności Hawick Undercode upłynęły pod znakiem coraz większego chaosu, narastających interesów oraz wyraźnego wzrostu wpływów na terenie Alta i przyległych rejonów Downtown. Struktura, która jeszcze niedawno funkcjonowała głównie jako rozproszona grupa ludzi operujących z motelu przy Hawick Avenue, zaczęła coraz wyraźniej zarysowywać swoją obecność na ulicach miasta. Rosnąca liczba kontaktów, rozwijające się kanały dystrybucji oraz coraz częstsze powiązania z ulicznym handlem sprawiły, że Hawick Undercode zaczęło wychodzić poza etap zwykłej ulicznej szajki działającej z dnia na dzień. Pomimo regularnych konfliktów z prawem oraz wzmożonego zainteresowania ze strony biura szeryfa, organizacja nadal pozostawała trudna do uchwycenia, funkcjonując w oparciu o ograniczony przepływ informacji, rotację ludzi i brak formalnej hierarchii. Przełomowym momentem dla całej struktury okazały się wydarzenia z ostatnich tygodni związane z Cassandrą Simmons. Kobieta, będąca jedną z najważniejszych postaci funkcjonujących wewnątrz Hawick Undercode, po dokonaniu podwójnego zabójstwa została zatrzymana przez biuro szeryfa i oficjalnie usłyszała zarzuty morderstwa. Sytuacja ta wywołała ogromne napięcie wokół całego środowiska skupionego przy Hawick Avenue i wstrząsnęła dotychczasowym układem sił wewnątrz organizacji. Chaos, który początkowo zaczął rozlewać się po strukturze, bardzo szybko doprowadził jednak do wyłonienia osób posiadających realny wpływ na dalszy rozwój grupy. To właśnie w tym okresie Treyvon "Rolla" Rowland oraz Corey "Slim" Simmons zaczęli być postrzegani jako najważniejsze ogniwa całej organizacji, odpowiadające zarówno za utrzymanie wewnętrznej stabilności, jak i rozwijanie kontaktów poza granicami Hawick. Narastający handel z grupami przestępczymi działającymi na terenie South Central sprawił, że Hawick Undercode zaczęło obracać coraz większymi pieniędzmi i budować powiązania wykraczające daleko poza uliczny handel prowadzony spod motelu przy Hawick Avenue. Brudna gotówka zaczęła przepływać przez ręce pośredników, kierowców, podstawionych ludzi i przypadkowych biznesów wykorzystywanych do przerzucania pieniędzy między dzielnicami. Z czasem problemem przestało być samo zarabianie, a utrzymywanie kontroli nad pieniędzmi, które coraz częściej zaczynały ciążyć bardziej niż policyjna presja. Gotówka chowano w mieszkaniach, schowkach, zapleczach lokali i samochodach krążących nocami między Alta, Vinewood i South Central. Organizacja zaczęła rozumieć, że dalsze funkcjonowanie wymaga czegoś więcej niż ulicznego hustle i życia z dnia na dzień. Rosnące wpływy oraz zdobyte kontakty zaczęły pchać strukturę w stronę bardziej zorganizowanego modelu działania, opartego na legalnych przykrywkach, zabezpieczaniu majątku oraz budowaniu stabilnych dojść poza ulicą. Aktualna ekipa: @Salvatrucha (lider) @13TERROR37 (v-lider) @naughty @OGdziadzia @Gerberinni @WJTKdesign @Kapixxo @Radekk @Mat_225 @Dredzik @k1nte @Trzeżwy @timiluup. @9mjleaa @bbbb. @Platynovxd @Cheatzz

Los Malvados de Motocicletas - należący do grona ‘wyjętych spod prawa’ klub, którego początki sięgają końcówki lat 60’ oraz miasta Mexicali, stolicy stanu Baja California w północnym Meksyku. Sytuacja kraju w tych czasach była niezwykle trudna dla jego mieszkańców, a pogłębiający się kryzys polityczny i gospodarczy spowodował radykalizację nastrojów, po tym jak rządzący zdecydowali się na coraz częstsze używanie siły przeciwko protestującym czego efektem ubocznym owych działań był między innymi znaczący wzrost przestępczości zorganizowanej. Zdaniem służb porządkowych to właśnie wtedy można było doszukiwać się zalążków Los Malvados, gdy w rozwijającym się bezprawiu nawet ze strony warstw rządzących, policyjnej korupcji i przy szalejącym bezrobociu w społeczeństwie pojawiła się tendencja do jednoczenia w gangi, czy też kluby motocyklowe - początkowo by chronić małe, lokalne społeczności i swoje rodziny stawiając na pierwszym miejscu sąsiedzką solidarność i braterstwo między ich członkami. Los Malvados powstało pośród robotniczych ulic Mexicali, miasta o silnie rozwiniętym przemyśle metalurgicznym, który mocno podupadł w czasie kryzysu, a jego pierwszymi członkami byli nękani przez bezprawnie przemycających do Stanów Zjednoczonych narkotyki członków kartelu. Mieszkańcy tamtejszej społeczności i bezrobotni hutnicy jednoczący się w grupy których znakiem rozpoznawczym stały się jeżdżące nocą po ulicach formacje motocykli typu Road King o charakterystycznych wysokich i długich ramionach kierownicy. Wzmożona aktywność motocyklowych grup nie umknęła uwadze karteli pilnujących swoich szczelnych szlaków przemytu heroiny i kokainy do Stanów, co w stosunkowo krótkim czasie doprowadziło do konfliktu interesów i nieustających miesiącami krwawych rozpraw między grupami. Malvados aby skutecznie rozszerzyć swoją działalność, a także by pozyskać niezbędną do walki broń z lokalnymi kartelami, z czasem przejęli część rynku narkotykowego w mieście, a pieniądze które zaczęły płynąć z dochodowego interesu okazały się kluczowe dla przyszłości chapteru. Malvados szybko zaczęło zwiększać swoje szeregi i zakładać kolejne oddziały, w Meksyku czy w Stanach, sięgając po latach aktywności na południu do granic Kalifornii, Stanu San Andreas i miasta Los Santos. Część dawnych zatargów i wojen poszła w niepamięć, a część trwała dalej, ze względu na protekcjonalne podejście klubu do swoich korzeni i pierwotnych społeczności z których się wywodził. Zwiększoną aktywność Malvados w Los Santos można odnotować od początku stycznia 2023, kiedy to grupka facetów z oddziału w Meksyku poprzez decyzję kongresu wyjechała za oddzielający oba kraje mur i uformowała pierwszy w historii klubu oddział w Stanach Zjednoczonych. Oddział Los Malvados Motorcycle Club tymczasowo “osiedlił” się na jednej z najbiedniejszych dzielnic w Los Santos - El Burro. Wyjęci spod prawa motocykliści zamieszkiwali na parku przyczep w którym największa przyczepa służyła jako ich clubhouse. To właśnie tam organizowali cotygodniowe spotkania i analizowali wszystkie klubowe sprawy. Motocykliści spod loga LMMC mieli na celu zwiększenie wpływów klubu w mieście, oraz służyli jako łącznik narkotykowy między Mexicali - Los Santos, Los Santos - Mexicali. Głównym ich dochodem był handel brudnym towarem takim jak; metamfetamina, crack, oraz różnego rodzaju MDMA. Mniej postawieni gangsterzy na motocyklach oprócz legalnej pracy zajmowali się również detalem narkotykowym. To właśnie oni obsługiwali zombie-ćpunów najgorszej jakości towarem. Większość towaru pozyskiwali z Meksyku, który brudzili w jednej z przyczep na El Burro. W niedalekiej przyszłości klub przeniósł się z przyczep do normalnej dzielnicy, którą sobie upatrzyli. Większość bikersów ma swoje rodziny i dzieci, których stawiali zawsze na pierwszym miejscu. Każdy z klubowiczów traktuje się jak członek rodziny, obdarzają się wzajemnym szacunkiem i lojalnością. Kierują się zasadą “jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. W przeciwieństwie do innych jednoprocentowych klubów Malvados nie posiadają swojego sklepu z merchem i strony internetowej - ograniczają się jedynie na zapalniczki z wygrawerowanym logiem klubu, które są dostępne tylko dla jego pełnoprawnych członków. Główną ikoną klubu (poza logiem) jest Mezcal - pewien rodzaj tequili, który uwielbiają. Większość tych sukinsynów popala metę zapijając to właśnie tym napojem. Głównym pomysłodawcą uformowania oddziału w Los Santos był niejaki Paquito Ramirez i Nuno Montes - jedni z najbardziej szanowanych i zaufanych motocyklistów w Meksyku. Przyjeżdżając do Los Santos z resztą swoich braci uformowali oddział i poszerazli swoje kontakty co każdy dzień. Los Malvados nie jest klubem z dobrą opinią cywilów, większość z nich uważa ich za typową patologię i bandyterkę. Oficjalnie klub sra na wszystkie pomówienia. Członkowie klubu poruszają się ogromnymi motocyklami, które posiadają sporą ilość chromowanych elementów, oraz gigantyczny widelec, przez co jeżdżąc mają ręce na wysokości głowy. Osoba, która chce wkręcić się w szeregi Malvados MC musi zgłosić swoją kandydaturę do któregoś z obszytych członków klubu, później ta kandydatura jest omawiana przy stole i głosowana. Jeśli osoba aspirująca się na członka oddziału zostanie przez klub pozytywnie przegłosowana, dostaje ona kamizelkę z dolnym rockerem PROSPECT. Jest to okres próbny, który trwa dwa lata - przez ten czas rekrut staje się własnością klubu i jest wielokrotnie sprawdzany przez wszystkich klubowiczów. Kandydat przechodzi przez wiele sytuacji w których jest wrzucany na głęboką wodę - w większości jest zmuszony do wykonywania różnego rodzaju przestępstw, a czasem do zażywania narkotyków w celu sprawdzenia, czy ochotnik nie jest z departamentu. Malvados pochodzą z biedniejszych rodzin co można zauważyć po stylu ich ubioru. Nie noszą złotych sygnetów, ani drogich butów - wyglądają na typowych ludzi bez forsy. Większości klubowiczów nie kieruje pasja do motocykli i mechaniki, a pogoń za forsą, znajomościami i wpływami. Ich głównym celem jest wejście w bogatsze życie niczym gwiazdy z Los Santos. Członkowie są agresywni wobec innych klubów motocyklowych - nie boją się wejść w konflikt. Wzięli sobie głęboko do serca tekst "jeżeli ktoś szuka chuja do dupy to u nas go znajdzie". Oddział w Los Santos okazał się strzałem w dziesiątkę. Mimo ciężkich początków i raczej małych nadziei na sukces - udało im się zdominować El Burro Heights, finalnie przejmując narko-interesy lokalnego gangu. Przybysze z Meksyku nie uwinęli się bez strat, stracili ludzi, stracili forsę, stracili część siebie - dokonując brutalnych egzekucji, które miały pokazać całej okolicy, z kim mają do czynienia. Ten okres był okresem który znaczył wiele, a nawet bardzo wiele. Pozyskiwanie wtyczek, kontaktów, mnożenie kapitału, budowanie wizerunku poszczególnych figur w gangu, zdobywanie street credit na ulicach South Central i całego miasta Los Santos. To właśnie ten okres czasu wykreował ikony takie jak Paquito PACO Ramirez czy Mario UNCLE ROSE Rosales, którzy rozdawali wtedy karty w gangu. Pewnie wielu zapyta czym wybiła się ta dwójka? Odpowiedź jest prosta - mieli dryg do zarabiania forsy, zdolności przywódcze i okazywali totalny brak skrupułów, który przekonał resztę składu, że tym kolesiom lepiej ustąpić miejsca. Już w pierwszych miesiącach działania chapteru na terenie USA, doszło do absurdalnych sytuacji, takich jak: morderstwo poprzez strzał w głowę pod jednym ze strip-clubs na Davis, kilka brutalnych egzekucji na kolesiach, którzy wybrali złe podwórko by skroić kilku dilerów. W miasto szybko poszła fama, że Ci kolesie nie mają zamiaru się cackać, dobrze wiedzą po co tu przybyli. Opcje są dwie: biorą co swoje lub wracają do domu z podkulonym ogonem, ewentualnie w czarnych workach. Klub motocyklowy z Meksyku kontrolował całe miasto Davis. Położyli łapę na każdej możliwej branży, generując maksymalne zyski, jak to mówią na ulicy 'wyciskając z dziwki ile się da'. Całkowicie przejęli narkotykowy hurt w okolicy, położyli łapę na wszystkich przedsiębiorstwach które generują zyski, wprowadzili w obrót broń palną od pistoletów bojowych po karabiny szturmowe, a Rosales Gym było istnym marketem sterydowym, gdzie zbiry z całego miasta mogły jak papierosy w monopolowym - kupić sterydy anaboliczne najcięższego kalibru. Co cechowało tych kolesi? Na pewno postawa, wielu z ikon oddziału z Los Santos to kolesie którzy nie mają zamiaru oddać nawet okruszka swojego kawałka ciasta, za to chętnie zabraliby wszystkich innych dookoła. Respektują niepisane, gangsterskie zasady, o które coraz ciężej w obecnych czasach na ulicach Los Santos. Są pewni siebie, zdecydowani, poruszają się dumnie, a konflikty rozwiązują szybko i bardzo głośno, co odstrasza potencjalnych 'mącicieli' którzy lubią prowokować i zarabiać na beefach danych organizacji przestępczych. Dbają o formę, wiecznie zapędzani przez starszą gwardię do roboty na sali. Bez wahania paradują z dużymi spluwami na oczach innych, mniejszych przestępców - utwierdzając ich w przekonaniu że nie warto grać przeciwko nim, za to warto razem z nimi. Byli aktywni na każdym polu, prowadzili kilka pralni pieniędzy, opierając o nie swoje biznesy: Lombard - paserka, siłownia - sterydy, strip-club - narkotyki, warsztat - kradzieże fur. Gang prowadzi obojętną politykę co do konfliktów gangów ulicznych w okolicy, mają jeden warunek - to nie może dotykać gospodarki w mieście. Przedsiębiorcy mają być zadowoleni, ludzie mają mieć forsę, a tą forsę spieniężać tu na miejscu, napędzając tym samym wszystko w koło. Niektórzy członkowie Los Malvados MC mocno kibicują lokalnej młodzieży, widząc w nich potencjalnych gangsterów - którzy gdy troszeczkę podrosną, zaczną generować dużo większe zyski, które finalnie mają trafić do sejfu klubu.

Brak aktywności lidera projektu od miesiąca. Archiwum.

Brak zgłoszenia się po panel po prawie miesiącu. Archiwum.

Akceptuję. Zgłoś się do nas w tickecie na discordzie branży rozrywkowej.

**8 czerwca około godziny 19:00 do sieci trafił teledysk Kelsey /VEX/ Hartman; zatytułowany „Fairy tales”. Od chwili premiery dostępny jest na wszystkich głównych platformach streamingowych. Utwór jest jednocześnie zapowiedzią większego materiału noszącego ten sam tytuł. Na socialach Kelsey przed jego wydaniem pojawił się post ukazujący kobietę czytającą wspomniane baśnie. Pracę nad utworem zapowiedziała również podczas koncertu w Pagans Lair. Zwracając uwagę na szczegóły można zauważyć, że Vex w teledysku ma na sobie jeden z zegarków Royal Geneve. Sam utwór pod kątem ścieżek instrumentalnych nie jest idealny. Można wnioskować, ze finalny efekt został znacząco podkręcony w postprodukcji.** VEX - Fairy tales PROMOCJA ODGRYWKI KOSZTY INFORMACJE

**Kampania to istny koktajl odczuć. Z jednej strony, nowa kolekcja i dodatek w postaci trunku podkreślają prestiż, jakim kieruje się ROYAL GENEVE tworząc swoje kampanie. Mimo wszystko, nie trudno było odnieść wrażenia, że obecność Kelsey Vex Hartman może budzić wątpliwości co do spójności wizerunku. Sama forma kampanii, z artystyczną sesją zdjęciową i mocnym akcentem wizualnym przyciąga uwagę nowej bazy klientów, ale wykorzystując do tego artystkę, która koniec końców nie jest kojarzona ze środowiskami wyższych sfer, do których skierowana jest kampania, trzeba zadać pytanie, do kogo właściwie jest?** **Być może wybór Kelsey jest nieprzypadkowy, bo to jeden z sygnałów, mówiący, że artystka chce oderwać się od swojej przeszłości, robiąc to między innymi rękami ROYAL GENEVE. Może też być tak, że to sama marka sięga desperacko po lokalne gwiazdy, bo bardziej prestiżowych wyborów już nie ma? Albo wręcz odwrotnie - jest to sposób na wsparcie lokalnych artystów i pomoc w rozwoju wizerunkowym? Czy zespół marketingowy rozważał ewentualną wtopę z wyborem artystki, jak ta, która przytrafiła się niesławnemu Doomforge po ich wystąpieniu w białych kołnierzykach dla Bevilacqua Gauthier Couture? A może już wkrótce ujrzymy w podobnym zestawieniu gwiazdy tak mocno kontrowersyjne jak Sloppy Toppy? Przekonajmy się...**

let's go

powo ?

Archiwum. Brak odebrania biznesu w terminie, przedłużanie.

Archiwum. Brak odebrania panelu, dodatkowo w tickecie autor zrezygnował

dobra decyzja, poprę cie gdzie trzeba gdyby było trzeba… a ty się rzucasz już tak z natury czy jak?! pamiętaj że wszyscy są spoko, tylko berezovscy to geje

let's gooooo

Cześć, Wracam do Was z obiecanym follow-upem w sprawie przyszłości serwera po ogłoszeniu RAGE:MP o wygaszaniu wsparcia platformy dnia 31 sierpnia 2026 roku. Wiem, że ostatni czas był dla wielu z Was nerwowy - dla mnie również. Tym razem nie piszę pod presją chwili, tylko po wykonanym researchu i wielu godzinach spędzonych na analizowaniu sytuacji. I mam dla Was dobre wiadomości. W mojej pierwszej wypowiedzi napisałem, że serwer będzie działał tak długo, jak działa RAGE. Było to najuczciwsze, co mogłem wtedy powiedzieć - ale wyraźnie zaznaczyłem, że jest za wcześnie, by cokolwiek przekreślać. Niestety wiadomość została odebrała jako pożegnanie i tak zaczęła ona żyć własnym życiem, rozchodząc się dalej, niż kiedykolwiek zakładałem. To absolutnie nie był mój cel. Prawda jest taka, że ogłoszenie RAGE:MP nie oznacza automatycznie końca. Poruszyło ono całą społeczność platformy do działania. W ostatnim czasie community RAGE wykonało ogromną pracę, szukając rozwiązań, które pozwolą utrzymać serwery przy życiu niezależnie od decyzji Take-Two. Ta mobilizacja ludzi pokazuje, jak silne i zdeterminowane jest to środowisko i jak wiele realnych dróg wyjścia faktycznie istnieje. Jednym z efektów tej pracy jest własny launcher umożliwiający direct connect do serwerów z pominięciem launchera RAGE, wraz z możliwością całkowitego wyłączenia updatera, który po zamknięciu infrastruktury RAGE blokowałby uruchomienie gry. To bardzo solidny fundament, który realnie pokazuje, że da się utrzymać rozgrywkę przy życiu nawet po wygaszeniu wsparcia platformy. Dodatkowo powstał launcher, który przy aktualizacji GTA V downgraduje pliki gry do działającej wersji - co oznacza, że potencjalnie nawet po wydaniu nowego update'u rozgrywka na takim launcherze będzie nadal możliwa. Traktuję to jako jedno z mocnych rozwiązań na stole - dające nam zarówno bezpieczeństwo, że serwer może funkcjonować bez przerwy, jak i komfortową przestrzeń, by równolegle, bez pośpiechu, dopracować inny kierunek rozwoju Vibe. I tu dochodzę do tematu, który wielu z Was samych poruszyło. Dostałem od Was naprawdę sporo wiadomości z sugestią, by przy tej okazji rozważyć przeniesienie Vibe na platformę FiveM. Czytam je wszystkie i chcę powiedzieć wprost - po zastanowieniu nie wykluczam takiej opcji. FiveM jest dziś jedyną autoryzowaną platformą do GTA V multiplayer, ma stabilne wsparcie, a przeniesienie naszego skryptu jest technicznie wykonalne. To poważny kierunek, który traktujemy z pełną uwagą, choć wiąże się on z dużą ilością pracy i decyzji, których nie chcę podejmować pochopnie. Dlatego świadomie zostawiamy wszystkie opcje na stole - czy to pozostanie na bazie RAGE z własnym launcherem, czy migracja na FiveM. Każda z tych dróg ma swoje plusy i minusy, swoje wyzwania i ryzyka i nie chcę dziś niczego przesądzać. Zależy mi na wyborze tej, która zapewni Vibe najbardziej stabilną i długoterminową przyszłość, a nie tylko prowizoryczną łatkę na kilka tygodni. Chcę, żebyście wyszli z tego wpisu z jednym przekonaniem: nie składamy broni. Robimy dokładnie odwrotnie - robimy wszystko, co w naszej mocy, by serwer przetrwał i dalej funkcjonował. Sytuacja jest dynamiczna i wiele może się jeszcze wydarzyć, ale możecie być pewni, że będę się starał aby serwer dalej istniał. Do zobaczenia w grze.

odbanujcie wszystkich graczy to moze wiecej graczy bedzei gralo

Koniec. Tak jak opiekunowie sektora spisują półświatek na straty, tak my mamy identyczne podejście do naszego projektu, może przyjdzie nam tu jeszcze kiedyś wrócić, ale to się okaże, póki co nie widzę innej opcji. Archiwum

Załoga z Prosperity Street w bardzo krótkim okresie czasowym odcisnęła ogromne piętno jeżeli nie zdominowała wielu przestępczych działalności które zaczyna kontrolować pierwszy raz od wielu lat. Mimo, że na okręcie brakuje sternika w postaci Paula Casalino to Jerome Ruggiero ponownie nakierowuje Borgate na właściwe tory za pomocą Randy'ego (Petrulio) Coppoli czyli przedwcześnie mianowanego żołnierza rodziny mafijnej z Los Santos. Co niepokojące, współpracownicy z załogi pod jego okiem zdają się mierzyć w wyższe sfery niż tylko kradzieże, rozboje oraz handel narkotykami. Nieszczęsne wypadki w dokach, seria podpaleń lokali, dochodowe biznesy rozproszone w całym mieście daleko od serca Prosperity Street blisko powiązane ze współpracownikami rodziny? Największe obawy sprawia jednak narastający konflikt przez który krew zdążyła już obmyć ulice wielu dzielnic. Porwanie oraz morderstwo którego dziwnym trafem świadkiem był żołnierz rodziny krótko po tym jak za kulisami zaczęto mówić o fali ecstasy zalewającej fanów imprez typu rave. Prawdą jest jednak to, że przełożeni Ruggiero wspólnie z nim nie pochwalają i nie widzą sensu prowadzenia konfliktu Randy'ego Coppoli i jego współpracowników o wpływy dwóch grup, co przekłada się na brak wsparcia a większym naciskiem na opłacanie się marionetkowej rodziny

HISTORIA KLUBU The Neon Star nie zaczyna się w gabinetach bogatych biznesmenów z Vinewood, a w zadymionym pokoju na tyłach jednego z mieszkań na Davis. To tam Nero Lane oraz Trayvon Allen Jr. dwaj młodzi, ale ambitni gracze powiązani z 112 Hoover Criminals Gang, rzucili na stół pomysł, który miał zmienić układ sił w lokalnej strefie rozrywki. Obaj zauważyli prostą zależność, ulica generuje ogromne ilości brudnej gotówki, którą trzeba gdzieś legalizować, a zmęczeni i zestresowani mieszkańcy South Central, niezależnie od przynależności, szukają ucieczki od szarej, brutalnej rzeczywistości. Zamiast pozwalać, by lokalna społeczność zostawiała swoje dolary w bogatszych dzielnicach, Nero i Trayvon postanowili stworzyć miejsce, które zatrzyma ten kapitał na Davis. Nazwa "The Neon Star" ma charakter wręcz ironiczny. W sercu niebezpiecznej dzielnicy, z pośród odgłosów strzałów i umierającej opozycji, rozbłysnąć ma neon, który dla jednych będzie symbolem dobrej zabawy i pięknych kobiet, a dla dwójki założycieli początkiem legalnego zarobku z powszechnych narkotyków. Przejęcie podupadającego lokalu, szybki remont zrobiony rękami zaufanych ludzi z osiedla i rekrutacja dziewczyn, które desperacko potrzebowały gotówki, dały początek nowej strefie wpływów Hoovers. Klub bardzo szybko przestał być zwykłym, nudnym biznesem, stając się nowoczesną maszynką do zarabiania pieniędzy dla nowej generacji Hooversów. To tutaj, przy dzwięku najświeższych, trapowych i drillowych bangerów ze Spotify/Soundcloud, zaciera się granica między legalnym światem a bezwzględnym ekosystemem współczesnego South Central. Nero i Trayvon od początku odrzucili wizję boomerskich, sztywnych lokali. The Neon Star to miejsce skrojone pod dzwudziesty pierwszy wiek zoptymalizowane pod szybki flexing, oświetlone ledami idealnymi pod relacje na social media, pachnące drogimi, designerskimi perfumami, egzotycznymi odmianami zielska od dobrych czarnuchów i różnymi rodzajami narkotyków. To spot, gdzie typowy czarnuch z osiedla dumnie reprezentujący Groove zamiast marznąć na rogu ulicy, zgarnia szybki zysk ze sprzedawania narkotyków i wjeżdża do klubu. Na głowie ma pomarańczową czapkę Houston Astros, na ubraniach loga drogich marek, a na live-streamie odpala potężny flex, rzucając plikami studolarówek prosto na scene tancerek, by pompować swój internetowy clout i pozycję na ulicy. W tym samym momencie, w strefie VIP, zblazowany banger z centrum płaci krocie, byle tylko poczuć ten autentyczny, niebezpieczny vibe spod znaku H-Asterisk. Każdy przelew na terminalu, każdy cyfrowy rachunek i setki dolarów w gotówce wciskane za bieliznę tancerki to sposoby w nowoczesnej pralni brudnego kapitału, którą Lane i Allen Jr. wyrobili do perfekcji. The Neon Star to nowoczesny, luksusowy strip club, gdzie pomarańczowa subkultura z 112 dyktuje warunki, za które całe Los Santos uwielbia dziś płacić. Z kolei za bezpieczeństwo tego interesu i brutalną, fizyczną rzeczywistość na tyłach lokalu odpowiada Gervonte „Slugger” Malarkey. Jego ksywka nie wzięła się znikąd tam, gdzie kończy sie zabawa, i wchodzi agresja wkracza Slugger ze swoimi zaufanymi bangerami na bramce. To on pilnuje porządku spod znaku Groove, upewniając się, że wszelkie osiedlowe patogeny i wrogie kliki zostają daleko poza pomarańczowym blaskiem neonów. Klub otwieramy w tym dużym, narożnym i zaniedbanym budynku, który stoi dokładnie na skrzyżowaniu Grove Street i Davis Avenue. Kiedyś działał tam stary salon gier "ARCADE" i parę małych sklepów. Budynek od dawna już stał pusty co pchnęło bangerów do zakupienia tego budynku za krocie i chęć do remontu wnętrza z uwagi na klimat który budowała stara zaniedbana estetyka wizualna z zewnątrz. Dla bangerów 112 Hoovers Criminals ta lokalizacja jest wręcz idealna, nie dość że blisko sekcji to również jest to ich teren. Na bocznych ścianach, od strony Grove Street, celowo zostawiliśmy trochę świeżego graffiti, w tym wrzuty „112” i symbole „Groove”, żeby każdy na osiedlu od razu wiedział, do kogo należy ten spot. Za klubem jest sporo miejsca, gdzie wieczorami będą parkować samochody klientów i naszej ekipy. To świetna, widoczna lokalizacja, która naturalnie przyciąga ludzi przejeżdżających przez South Central, a dzięki ekipie Sluggera na bramce będziemy mieli pełną kontrolę nad tym, co dzieje się przed wejściem.