Ranking

**Nowy, świeżutki numer magazynu pojawił się na półkach sklepów z prasą, oraz w kioskach** Trzeci już, długo wyczekiwany i mający premierę z lekką obsuwą numer, najsławniejszego magazynu motoryzacyjnego w Los Santos - Nagareboshi. W tym numerze, poruszana jest tematyka firm spedycyjnych, nowych, prosperujących biznesów, wydarzeń, które miały miejsce na przestrzeni ostatnich tygodni. Co najważniejsze, w naszym magazynie możecie przeczytać PEŁNĄ RELACJE Z DRIFTOUT, WRAZ Z TABELĄ I ZDJĘCIAMI!! Zapraszamy do zamawiania internetowo, oraz kupowania magazynu w swoich lokalnych kioskach! Jak zwykle przypominamy, że jeżeli chcecie aby wasze auto pojawiło się w naszym magazynie, wystarczy wysłać o nas wiadomość na adres mailowy: [email protected] (PW NA FORUM). LINK DO WERSJI CYFROWEJ https://online.fliphtml5.com/yaqml/kjxi/ **W wersji fizycznej znajdują się kody QR, odnoszące do aplikacji MeetApp, oraz do strony internetowej DriftOut ** MeetApp DriftOut (Odnośniki to zaproszenia na discord, jednego i drugiego projektu)

Backgroud Dzielnica Del Perro charakteryzuje się wyższym wskaźnikiem przestępstw związanym z narkotykami w porównaniu do innych dzielnic na których dominuje białe społeczeństwo. Głównymi środowiskami jaki występują na Del Perro to skates, surfers, skinheads, najczęściej członków tych środowisk kwalifikuje się do klasy średniej i wyższej. W porównaniu do takich dzielnic z Los Santos jak Davis czy Rodeo gdzie głównym motorem napędowym przestępczej działalności jest skrajna bieda, na Del Perro przestępczość motywuje chęć zapewnienia lepszego życia i bezpieczeństwa własnej rodzinie. Do środowisk przestępczych dołącza się najczęściej ze względów na towarzystwo w jakim otacza się, problemy z narkotykami które pchają w przestępczy świat czy po prostu ideologia białej supremacji za pośrednictwem której kryminaliści wykorzystują potencjalne ofiary w celu dokonywania zbrodni. Storyline 377 Del Perro Reapers (DPR) to gang uliczy składający się wyłącznie ze społeczności białej rasy. Fundamentem na którym zbudowano gang jest ideologia białej supremacji oraz narkotyki które są powszechne pośród środowisk występujących w dzielnicy Del Perro. Narkotyki są najczęściej powodem przez który popełniane są przestępstwa. Do głównych źródeł dochodu grupy zalicza się handel narkotykami, pobicia, zabójstwa na zlecenie, wymuszenia oraz przestępczość białych kołnierzy; oszustwa finansowe, kradzieże tożsamości jak i handel nimi. Na szczycie Reapers jest Rickey Sizer alias Tank, shotcaller związany z gangiem więziennym Public Enemy Number 1 występującym w zakładzie karnym Bolingbroke w stanie San Andreas. Cel 377 Del Perro Reapers jest stosunkowo prosty; handel narkotykami, zapewnienie bezpieczeństwa przed innymi gangami wkraczającymi na obszar Del Perro jak i wsparcie finansowe dla gangu więziennego. Out of Character Musisz zachować pewne kryteria odnośnie imienia, nazwiska, ksywy(jeśli chcesz), wieku i pochodzenia. Na dobry początek odrzuć wszystkie abstrakcyjne opcje imion i nazwisk, takie jak Spider/Sniper/Panthera.. podstawowe informacje postaci powinny być przyziemne. Podczas wyboru lat postaci, domyślnie proponuje przedział wiekowy od 17-19 lat dla tych którzy chcą zacząć od całkowitego zera lub zabierają się za odgrywanie takich projektów pierwszy raz. Jeśli jednak chcesz nieco pominąć etap dorastania w środowisku West Coast Supremacy, zalecam wtedy grę w przedziale wiekowym postaci 19-23 lata. Pamiętaj o tym, że wraz z rozwojem postaci na tle gangu będzie ona dorastać In Character, co za tym idzie nie oblewajcie postaci tatuażami - przyjdzie na to czas. Motywem przewodnim rozgrywki są narkotyki i ich wpływ na środowisko które odgrywamy. Metamfetamina sprzyja działalności NeedleNazi, postarajcie nastawić się na grę w której największym elementem roleplay będzie zarobienie pieniędzy na narkotyki, naćpanie się, brak pieniędzy, zapożyczanie, naćpanie się i tak w kółko. Całość rozgrywki opiera się w głównej mierze na narkomanii i handlu narkotykami wśród społeczności którą budujemy. W Del Perro Reapers prowadzimy postacie białych przestępców dla których motorem napędowym przestępczej działalności są pieniądze. Aby móc normalnie funkcjonować we współczesnym świecie są potrzebne nam pieniądze. Codzienne rachunki w postaci paliwa, jedzenia czy zapłacenie czynszu to są podstawowe potrzeby każdego człowieka na które są potrzebne pieniądze. Pracownik fizyczny w magazynie nie róźni się za dużo od pospolitego przestępcy, każdy z nich pracuje na swój sposób aby móc zapewnić sobie stabilność finansową. Jednymi z głównych procederów przestępczych będą; handel narkotykami, handel bronią, oszustwa białych kołnierzy, włamania do mieszkań, kradzieże samochodów, napady rabunkowe na cywilów, napady rabunkowe na sklepy. Pieniądze które generuje Twoja postać mają duży wpływ na poziom życia Twojej postaci jak i grupy przestępczej z którą identyfikuje się ona. Model pieniędzy w grze jest prosty, zobacz. Zarabiasz pieniądze z przestępstw>płacisz czynsz>kupujesz narkotyki>brak pieniędzy>zarabiasz więcej pieniędzy z przestępstw>kupujesz więcej narkotyków bo się powoli uzależniasz>możesz pozwolić sobie na odwiedziny w burdelu>znowu brakuje pieniędzy>chwytasz się kolejnej przestępczej fuchy>dostajesz zastrzyk gotówki>kupujesz nowy samochód>przekazujesz pieniądze swojej rodzinie aby poprawić jej poziom życia>brakuje pieniędzy>kombinujesz, popełniasz kolejne przestępstwa próbująć jeszcze więcej zarobić>i tak w kółko aż trafiasz do więzienia albo giniesz. Zarabianie pieniędzy podczas rozgrywki jest ważnym szczegółem, to samo w jaki sposób to interpetujemy. Tu nie chodzi o dostanie paydaya w wysokości $1.200 i zapewnienia sobie tym godnego bytu. Gramy hard rp z naciskiem na low-life czyli każdy dolar liczy się dla naszej postaci. Ze względu na gospodarkę jaką mamy na serwerze nasze postacie faktycznie nie są nigdy do końca 'potrzebujące'. Nawet jeśli masz te 20 tysięcy, 30 tysięcy na koncie a grasz low-life to graj to rozsądnie, tak jakbyś faktycznie nie miał tych pieniędzy i musiał się pchać w przestępczą działalność aby móc zapewnić stabilność finansową sobie i swojej rodzinie. Mimo, że w przeciwieństwie do czarnoskórych gangsterów, biali kryminaliście najczęściej pochodzą z klasy średniej to jednak łączą nas te same motywacje i potrzeby. Jeśli Twoja postac nie będzie zarabiała pieniędzy to nie będzia miała jak opłacić czynsz, jej rodzina zostanie wyrzucona z mieszkania a Ty zostaniesz bezdomny. Trzeba znaznaczyć, że jednym z głównych motywów dla których popełnia się przestępstwa w celu zarobienia pieniędzy jest uzależnienie od narkotyków. Nasza postać musi mieć pieniądze aby móc pozwolić sobie na zakup u dilera działki heroiny. Chociaż minęło sporo czasu od złotych lat białych gangów ulicznych które później przeobraziły się w gangi więzienne, to wciąż wyczuwalny jest ten sam trend ubioru i wyglądu osób powiązanych z wyżej opisanym środowiskiem. W szczególności bazuje on na czterech domyślnych kolorach, czerni, czerwieni, piasku i bieli, jednak nie jest to żadną regułą. Trampki zastąpiły ciężkie buty, a te zaś dobrze służą podczas koncertów. Tutaj należy przypomnieć, że podstawową różnicą między dwiema subkulturami (Skinhead/Peckerwood) jest taka, że peckerwoods nie chętnie ścinają włosy. Formatem rozgrywki jest hood play i character development. To one są podstawami naszej rozgrywki od dłuższego czasu i podoba nam się ten konkretny styl który jest powolny, opierający się na nawiązywaniu relacji i ich rozwoju. Założenie żywej społeczności i zapracowanego kontaktu ze wszystkimi jest pewnego rodzaju sztuką roleplay. Wtedy gra smakuje nam o wiele lepiej, proponuje kierować się podobnym stylem gry. Nie oferujemy frajdy z licznych strzelanin i codziennych dynamicznych akcji. Warto podejmować się alternatywnych rzeczy na swoich postaciach, chociażby założyć kapele punk'ową, nagrywać undergroundowe kawałki hip-hop'owe, zabrać się za uprawianie ekstremalnych sportów i innych czynności które podniosą wartość postaci. Nakręcanie ciekawych wątków zahaczających o problemy społeczne takie jak macierzyństwo, problemy finansowe, zwolenienie warunkowe są mile widziane. Ustalając już podstawowe informacje na temat gry musicie wiedzieć, że postacie które nie zginęły na ulicy prędzej czy później trafią za kratki. Przenosząc stanowisko gry z ulicy do więzienia, zmieniają się również zasady rozgrywki. Porzucając zasady i przekonania których stosowano na zewnątrz, przyjmujemy nowe - więzienne. Biorąc udział w polityce więzienia, postacie mają szanse dołączyć do takich gangów więziennych jak Public Enemy Number 1 lub Nazi Lowriders, w zależności od upodobań i okoliczności dokonujemy wyboru który będzie miał ogromny wpływ na przyszłość postaci. W dalszym więziennym życiu albo po wyjściu na wolność. Członkostwo w wyżej wymienionych gangach oznacza w naszej grze o stanowczej samodzielności i predyspozycjach do bycia liderem grupy. Wedle naszej starej reguły, te postacie mają przyzwolenie na rozwinięcie własnej grupy w wybranym przez siebie miejscu, powrót do poprzedniej formacji lub działanie w pojedynkę na terenie całego stanu. Ostatnim przystankiem na drodze osiągów postaci, jest członkostwo w Aryan Brotherhood i będzie to oznaczało w większości przypadków dożywotnie pozbawienie wolności i bezpośredni dostęp do wszystkich szczepów które powstaną w naszym projekcie. Aby sprawnie wspinać się na szczyty gangu, musicie zapomnieć o jakiejkolwiek strukturze panującej w formacji. Wszystko co tworzy się w środku organizacji opiera się na zaufaniu, szacunku i dotrzymywaniu słowa. Gangi uliczne o charakterze białej supremacji nie mają wewnętrznych podziałów, są one prowadzone przez osobę która ma najwięcej do powiedzenia na podstawie swojej aktywności i dostępu do większości rzeczy. Jeśli takowa osoba nie jest naznaczona przez konkretną persone lub grupę związaną z polityką więzienną to zarabia na swój rachunek i ludzi którzy na niego pracują. Jeśli jednak znajdzie się ktoś znacznie większy od niego może związać jego przyszłość z którymś z gangów więziennych. Tradycyjna dyscyplina która zakrawa o fanatyzm, sprawiła, że dostęp do szerszej gammy informacji na temat gangów białej supremacji z Kalifornii jest znikomy, a dostępne WIĘKSZE materiały na ich temat są nieaktualne od ponad 15 lat. Jednak jedno jest pewne, że wszystkie organizacje w mniejszym lub większym stopniu powiązane z Bractwem Aryjskim, potrafią dochować tajemnic w taki sposób, że nie wiemy o nich praktycznie nic. Dla poprawnego działania całej organizacji, należy spodziewać się dość dużej umieralności postaci. Sztuką jest odgrywanie nazizmu w taki sposób, żeby nie zaszkodzić reszcie serwera. Ataki na tle rasowym przejawiają się na obszarze występowania gangu, poza nim pozostają neutralni, z różnych względów. HP: [HP] Del Perro Reapers - Podgrupy - Vibe Role Play (v-rp.pl) DISCORD: https://discord.gg/thNGGTBQGn

**W godzinach wieczorowych z dnia 28.05 na 29.05 swoją premierę ma debiutancka LP raperki znanej pod pseudonimem 'Diddy (달라)'. Projekt nosi nazwę 'SOKO Girl' i znajdziemy na nim 8 utworów o różnej tematyce. Sama produkcja była zapowiadana przez artystkę już od jakiegoś czasu, a sam fakt kolaboracji Diddy x ERIS, szereg wywiadów czy szerokiej medialności chociażby na LifeInvader tylko podsycił fanów raperki aby chętnej kupowali jej krążek. Okładka prezentuje Diddy wraz z Little, gdzie całość zachowuje dość mroczny i gęsty klimat. Warto wspomnieć także, iż Little to jedyny artysty pojawiący się gościnnie na projekcie. Jakość studyjna, audio oraz oprawa wizualna stoi na najwyższym poziomie, najpewniej to za sprawą działalności we FLAIR Records, gdzie Diddy ostatnimi czasy została zakontraktowana.** **Na LP można znaleźć następujące nazwy utworów** Art, Gang, Money American Dream I'm angry SOKO Girl Hoe Kingdom Come NO TIME Sugar Diddy oraz bonus jakim jest; Gnoochi ART, GANG, MONEY AMERICAN DREAM IM ANGRY SOKO GIRL HOE KINGDOM COME NO TIME SUGAR DIDDY BONUS; PROMOCJA;

*BIRDY Creative Agency przyjęło dwa nowe zlecenia graficzne na identyfikację wizualną dwóch biznesów - DOGTOWN Tattoo oraz Caramba Bar** [ZOBACZ EFEKT KOŃCOWY]

Written by Madeleine B - DAILY GLOBE, 28/05/2022 Przedwczoraj około godziny 5 AM na stacji benzynowej znajdującej się na Mirror Park znaleziono martwego wokalistę zespołu Dick in Dixie, Dicka Flame. Jego ciało znajdowało się w kabinie toaletowej. Sekcja zwłok artysty, której wyniki zostały udostępnione za zgodą rodziny, wykazała, że powodem była niewydolność serca połączona z niewydolnością oddechową. W swoim raporcie zastępca koronera zeznał, że badania krwi denata wykazały obecność substancji psychoaktywnych, takich jak kokaina i heroina. Na ironię, taka mieszanka dwóch substancji narkotycznych, z których jedna nazywana pobudza centralny układ nerwowy, a druga działa depresyjnie, nazywana jest speedballem. Speedball jest dobrze znaną strategią pozwalającą na zwiększenie efektu działania kokainy (rush), przy jednoczesnym złagodzeniu nieprzyjemnego uczucia i depresji (crash), które pojawiają się po zakończeniu działania kokainy. Praktyka jednoczesnego zażywania tych substancji została opisana w 1982 przez Office of National Drug Control Policy (ONDCP). Z relacji przypadkowych osób znajdujących się na miejscu wynika, że Dick miał zachowywać się nadzwyczaj dziwnie – jak określa to jedna z nich, „był ewidentnie nagrzany”. Spytał o możliwość skorzystania z toalety. Po dłuższej nieobecności pracownik stacji zaniepokoił się, postanowił wejść do męskiej toalety i zmierzył się z okropnym widokiem, jak z horroru – drzwi były zamknięte. W środku Dick trzymał się za serce i z nadmiernym trudem próbował łapać powietrze. Był spocony i blady. Pracownik od razu podbiegł do mężczyzny w celu pomocy, jednak był zbyt przestraszony, aby podjąć działania ratownicze. Po nieudanej próbie ratowniczej wezwał służby. Po dziesięciu minutach zjawiło się LSPD. Stwierdzono, że Dick zmarł i wezwano koronera. Zabezpieczono woreczek strunowy, w którym znajdowały się śladowe ilości kokainy. Dotarliśmy do pracownika stacji i przeprowadziliśmy z nim krótką rozmowę: MB - Madeleine Brooks, PS - Pracownik stacji MB: Czy wiedziałeś, że mężczyzna, który poprosił cię o dostęp do toalety był frontmanem kapeli Dick in Dixie? PS: W pierwszej chwili nie skojarzyłem jego twarzy, ale wydawała mi się znajoma. Dopiero jak dotarłem do domu po nocnej zmianie i emocje ze mnie opadły, to zacząłem szukać w internecie jakichś informacji na jego temat i tak odkryłem, kim był ten człowiek. MB: Co dokładnie zobaczyłeś w łazience? PS: Mężczyzna długo nie wychodził z łazienki. Słychać było jakieś jęki, co mnie zaniepokoiło. Drzwi były zamknięte na klucz, jednak posiadałem zapasowy, którym je otworzyłem. Leżał na kafelkach, zwijając się i bełkocząc coś bez sensu. Próbowałem nawiązać z nim rozmowę, jednak nic do niego nie docierało. Pomyślałem, że jest pijany lub pod spływem środków odurzających - co okazało się prawdą. Zaczął wymiotować, a jego stan się pogarszał. Byłem rozdarty, bo w sklepie czekali klienci, których musiałem również obsłużyć. To wszystko tak strasznie się dłużyło, że miałem wrażenie, jakby trwało wieki. MB: Czy po Dicku było widać, że jest pod wpływem narkotyków? PS: Tak, tak. Zachowywał się bardzo dziwnie, poza tym miał rozszerzone źrenice. Niemal od razu się zorientowałem, że coś zażył. MB: Przez jak długi czas próbowałeś podejmować działania mające na celu uratowanie mu życia? PS: Siedziałem z nim do przyjazdu departamentu, jednak nie miałem wiedzy na temat pomocy osobie odurzonej narkotykami. Nie wiedziałem, jak mogę mu pomóc, on również nie współpracował. MB: Jak zachowywał się przed wejściem do toalety? PS: Koniecznie chciał skorzystać z toalety, więc pomyślałem, że goni go za potrzebą. Był roztrzęsiony, wykonywał gwałtowne ruchy, rozchwiany. Dla mnie to nic nowego. Pracuję na stacji od kilku lat i taki widok nie jest czymś nadzwyczajnym. Przy Dicku znaleziono także list pożegnalny. Według nieoficjalnych informacji list miał być napisany przez Speedballa – basistę, współzałożyciela kapeli oraz prywatnie przyjaciela Dicka. Treść listu na razie została utajniona. Funkcjonariusze na podstawie listu wywnioskowali, że Speedball pragnął w ten sposób pożegnać się ze swoim dobrym przyjacielem. Gdy służby przyjechały do jego domu w Sandy Shores, ponownie – spotkano się z widokiem jak z najgorszego koszmaru – na podłodze leżało zimne i martwe ciało. Dom zastano w kompletnym bałaganie. Zabezpieczono heroinę, sprzęt do iniekcji, folię aluminiową i łyżeczki do podgrzewania narkotyku. Ostatecznie list został przekazany Lennemu Maguireowi – gitarzyście kapeli. Warto nadmienić, że Patrick Sohrani cierpiał na AIDS i możliwe, że była to bezpośrednia przyczyna śmierci. W dodatku przedawkowanie Dicka mogło być najprawdopodobniej bezpośrednią reakcją na śmierć Speedballa. Funkcjonariusze wykluczyli, by była to świadoma akcja samobójcza. Po dziwnej, nieprawdopodobnej serii zgonów w kapeli jedynymi żyjącymi członkami zostali gitarzysta Lenny Maguire oraz pianista Terry Watson, o którym słuch ostatnio zaginął. W swojej twórczości inspirowali się różnymi gatunkami muzycznymi. Nie obce były im rockabilly, punk rock czy swing. Na koncie mieli jeden LP „Nuthin’ to lose” oraz jedną EP „Nation on Fire”. Znani byli również z „Get busy livin’ or get busy dyin’”, czy „Rhythm and Booze”. W maju tego roku ranking NORM100 umieścił Dick in Dixie na pierwszym miejscu w kategorii rock/metal. Zespół Daily Globe, a w szczególności ja, Madeleine Brooks, fanka zespołu, składamy wyrazy głębokiego współczucia oraz słowa wsparcia i otuchy dla Rodzin artystów Dick in Dixie, którzy zapragnęli tworzyć świetną muzykę dla swojej niszy, a przy tym integrować ludzi.

1. Około godziny dwudziestej drugiej do służb medycznych wpłyneło zgłoszenie. Wyslał je facet, który spadł z motora i bolała go ręka. Na miejsce czyli El Burro przyjechał ambulans, Była to tylko jedna kobieta, która wysiadła do poszkodowanego. Kilka minut później zjawiło się dwóch oponentów na czarnym manchezie bez tablic. Wysiadło z niego dwójka zamaskowanych napastników. Zaczeła ona celować do kobiety, która aktualnie zajmowała się rannym osobnikiem. Jeden koleś celował cały czas do kobiety, drugi zaś po chwili facet przeszedł na tyły, wyciągnął telefon. Za krótką chwile podjechał czarny Bollokan Pakunek z zaklejonymi tablicami z którego wysiadło dwóch zamaskowanych facetów. Podbiegli oni i otworzyli ambulans. Zaczeli następnie wyciągać wszystkie sprzęty, ładować na pake pojemnego vana. Po kilku minutach skończyli robotę, zamkneli tyły i odjechali z miejsca zdarzenia. Faceci, którzy początkowo przyjechali Manchezem również dali w długą. Kilka minut później na miejscu zjawił się departament policji. 2. Kamery CCTV: Nie udało się ustalić dokładnie skąd przyjechali sprawcy, czy dokąd finalnie się udali. Jedyne co widziały kamery to dwa pojazdy. Jeden to czarny Manchez, a drugi to dość spory dostawczak - Bollokan Pakunek. Oba pojazdy nie posiadały rejestracji, lub miały je zakrytę. Na kamerach można było dostrzec czterech facetów, każdy w kominiarce i każdy ubrany na czarno. Oba pojazdy wyjechały finalnie za miasto. 3. Podczas przenoszenia rzeczy w ambulansie swoje odciski zostawili Martin_Mason, oraz Artem Panova. 4. [Dodatkowe informacje]

21. 22.

del

**28 maja na wszystkie serwisy streamingowe oraz oficjalny kanał NEMESIS na V-Tube trafił album DRUGS. Zapowiadany i promowany od przeszło 5 miesięcy album - jak sama artystka mówiła - ma spory emocjonalny background. Playlista prowadzi słuchacza przez ciężkie, depresyjne brzmienia po euforię w bitach oprawioną warstwą liryczną samej artystki jak i osób występujących gościnnie** "...w pewnym momencie sam zorientujesz się, że jest źle, mimo, że wszyscy już to wcześniej mówili. Nie docierało to do Ciebie. Wszyscy zaczęli się od Ciebie odwracać, zajęli się własnym życiem. Przestali marnować pieniądze i zdrowie na cały ten syf i imprezy, a Ty zostałeś więźniem własnego ciała. Nie możesz odmówić sobie tej przyjemności, co dzień odwiedzasz jedno i to samo miejsce po kolejną dawkę trucizny. Czujesz to, powietrze staje się coraz cięższe, jedzenie staje się nijakie. W wiadomościach kolejny przegnity ćpun znaleziony martwy na ulicy, wzruszasz tylko ramionami wybielając się w myślach... Dozujesz ten syf do organizmu wmawiając sobie, że tak jest lepiej. Nie czujesz, że jest źle, a jest kurewsko źle. Wszyscy dookoła oszaleli, a Ty jesteś normalny, kompletnie oszaleli! To tylko działka! Zamykasz się w domu, izolujesz się od świata siedząc w swoich czterech kątach. Po czasie zaczynają się halucynacje, błaganie o powrót do normalności... Pustka emocjonalna, brak poczucia wartości, stany lękowe i depresja, masz tego dość i w końcu sobie uświadamiasz... Cóż, nie masz pomocy w nikim, chwytasz za sznur, wtedy zabrakło tlenu..." Moja historia to tylko jedna z wielu, jakie pisze życie. Zanurz się w dźwięki, poczuj moją drogę przez ból po ukojenie. Nie daj się ogłupić, świat nie jest taki jakim go piszą, a Ty nie jesteś odporny na wszystko do takiego stopnia, jak Ci się wydaje. Idź przez życie godnie, miłego odbioru. 1. CONFESSION (INTRO) ((napisy yt)) Stąpasz po cienkim gruncie, zaczyna się zawsze niewinnie, a zanim się zorientujesz już siedzisz w tym syfie zakopany po szyję. 2. FOOLING MYSELF x CONAN FINCH ((napisy yt)) Pytanie, które zadaje sobie każdy, kto posmakował tego zakazanego owocu. Oszukujesz tylko innych, czy już samego siebie? 3. HALLUCINOGENIC Yeah... zaczynasz czuć dźwięki, otoczenie zaczyna wirować, czujesz się najlepiej na świecie. Narazie... 4. GLITCHED x DOOM Twoje wizje zaczynają nabierać mocniejszych kształtów, czujesz, że coś jest nie tak, ale narazie nie zawracasz sobie tym głowy. Nie spodziewasz się, co Cię czeka. 5. HEAVY TRIP W końcu go łapiesz. Tym razem przesadziłeś. Chaos w Twojej głowie przytłacza Cię prawie tak samo jak to, co masz przed oczami. Najchętniej wcisnął byś pieprzony guzik bezpieczeństwa i opuścił ten stan. 6. SHAKE x DOOM Kiedy już wszystko minęło, mając nadzieję na to, że to koniec.. grubo się mylisz, czas na najgorsze. Zaczynasz czuć drgawki, słyszysz głosy w swojej głowie i chyba już wiesz, jak temu zapobiec... 7. TOXIC RELATION ((napisy yt)) Po długim czasie uciekania od problemów w narkotyki zawsze przychodzi ten moment. Wspominasz jak niewinnie się to zaczynało, jak przykrą przeszedłeś drogę, a co najgorsze - uświadamiasz sobie, że to jedyny sposób aby czuć się dobrze. Pieprzona toksyczna relacja. 8. SENSES ((napisy yt)) Spoczywaj w pokoju, przyjacielu. 9. EUPHORIA ((napisy yt)) Kiedy znajdziesz tę odskocznię, zamiennik - coś co nadaje sens Twojemu życiu - wszystko się zmienia. Tym dla mnie jest scena, tym dla mnie są ludzie, tym dla mnie jest rodzina. Dziękuję Wam. 10. NEVER x TORI RAMIREZ ((napisy yt)) PROMOCJA -Impreza promocyna DRUGS LAUNCH w dniu premiery albumu w Clouds na której w tłum "wyrzucone" zostało łącznie 200tyś dolarów oraz albumy z autografem artystki -Wywiad dla SELF RADIO w którym zawarta została promocja albumu oraz reklama wydarzenia w Clouds - trzy tracki promocyjne wielokrotnie puszczane na imprezach za czasów świetności Amnesia Club przed wydaniem albumu - TOXIC RELATION , CONFESSION , SENSES - numer wokalny SENSES, który powstał na cześć zmarłego w wyniku przedawkowania Diego Conslotto odśpiewany na żywo w trakcie jego tribute, ostatniej wystawy sztuki w SAGMA - reklama albumu na bilboardach, na wieżowcu 101 Tower oraz latający nad LS sterowiec promujący album - wspomnienie o promocji albumu przez Ethan Jason w SELF RADIO w dniu premiery WYDATKI Dane:

Status sławny zostaje usunięty po wielotygodniowych naradach, a osoby go posiadające tracą go.

**Yuudai Kojima zauważając mały pakunek z kilkoma magazynami na biurku w dyspozytorni od razu ruszył do rozpakowania go. Po wykonaniu tego złapał za wszystkie przysłane magazyny, które od razu rozdał swoim pracownikom, następnie zabierając ostatni pozostały egzemplarz ze sobą, ruszył do przeczytania go. Jego uwadze nie umknął fakt poświęcenia jemu i jego firmie aż dwóch stron magazynu, co wywołało u mężczyzny ogromne zadowolenie, a nawet poniekąd spełnienie zawodowe. Dokończył czytać magazyn, dopił wcześniej przygotowaną sobie kawę, po czym wsadził magazyn w ramkę, którą pojechał kupić najpierw, aby powiesić ów magazyn w biurze, jako swoiste trofeum i kolejny kamień milowy na drodze rozwoju firmy spedycyjnej.**

Mara Salvatrucha to latynowski gang założony w 1970R w USA przez Ernesta Miranda, Gang jest powszechnie rozpoznawalny przez dużo ilość tatuaży na członkach gangu. Gang jest aktywny także w innych krajach

**28.05 godzina 18:00, na kanał Bemona wychodzi nowa jego piosenka po przerwie spowodowanej odsiadką w więzieniu za morderstwo, piosenka to typowe żalenie się po stracie przyjaciela, można usłyszeć również kilka wersów świadczących o tym, że raper wpadł w stan depresyjny.** Promocja: Post na Liveinvader Wyjście z więzienia po zarzucie morderstwa

Po kliknięciu w link uzyskasz opis. Kliknij tutaj aby przenieść się do postu na Lifeinvader.

"Wszyscy w tym mieście - w każdym jego zakątu, niezależnie od tego gdzie mieszkają i skąd pochodzą - boją się wychodzić poza próg własnego domu. Wszyscy martwią się rosnącą przestępczością, martwią się czy ich dzieci bezpiecznie dotrą do szkoły," - Caruso powiedział. - "Pewnego dnia byłem w Watts, w szkole St. Lawrence, słuchając rodziców, którzy martwią się co się stanie gdy zajdzie słońce. Dzieci śpią na podłodze, bo salwa kul przelatuje prosto przez okna”. Jesienią i zimą wydawało się, że miasto ogarnęła fala niewytłumaczalnej przemocy i chaosu, a sytuacja się pogarsza. Tego samego ranka nadeszła wiadomość o kolejnej sensacyjnej zbrodni: Jacqueline Avant, ukochana filantropka, żona ikony muzyki Clarence'a Avanta i teściowa Teda Sarandosa, współwłaściciela Netflixa - jednego z najpotężniejszych ludzi w Hollywood - została śmiertelnie postrzelona w swoim domu w Trousdale Estates Beverly Hills, co było ostatnim z serii przypadkowych włamań do domów, które sterroryzowały zachodnią część miasta. Jej domniemany zabójca został aresztowany kilka godzin później po tym, jak przypadkowo postrzelił się podczas kolejnego napadu na dom w Hollywood. Ale jego schwytanie niewiele pomogło w ukojeniu napiętych nerwów. Gdy kelnerzy krzątali się po lokalu, wieść o zabójstwie Avant przechodziła z jednego zszokowanego gościa na drugiego. Wielu zauważyło, że 81-latka nie była sama, gdy została zamordowana - podczas napadu na nią 24 godziny na dobę dyżurował prywatny ochroniarz. - Jeśli to mogło przydarzyć się jej w Beverly Hills, to kto może czuć się dalej bezpiecznie? Niestety, w tym szczególnym momencie w Los Angeles odpowiedź na to pytanie brzmi: nikt, nawet goście imprezy nad kanionem Temescal w Pacific Palisades, jednej z najbezpieczniejszych i najbogatszych dzielnic miasta. Ponieważ w czasie, gdy imprezowicze rozmawiali i plotkowali na podwórku, dzieląc się opowieściami o szerzącej się w mieście przestępczości, dwóm zamaskowanym i zakapturzonym napastnikom udało się prześlizgnąć obok pracowników kuchni i wejść do domu. Według doniesień, napastnicy zastawili zasadzkę na dwie kobiety, które chciały zabrać swoje płaszcze przed wyjściem z festynu. Napastnicy rozkazali gościom wpatrywać się w ziemię, gdy Ci obdzierali ich ze wszystkich cennych przedmiotów, które w tym momencie mieli przy sobie. Jak wygląda Twój typowy dzień pracy? - Przede wszystkim nigdy nie ma typowego dnia pracy detektywa z wydziału zabójstw. Pracuję na tak zwanej zmianie 9/17, co oznacza, że pracuję dziewięć godzin dziennie, dziewięć na dziesięć dni w tygodniu, a weekendy mam wolne. Ponieważ jednak jestem przełożonym wydziału zabójstw, zawsze jestem pod telefonem. Dzień zaczynam zwykle między 6 a 7 rano, w zależności od natężenia ruchu w Los Angeles. Pierwszą rzeczą, jaką robię, jest spotkanie z członkami mojego oddziału, którzy piją poranną kawę. Następnie przechodzę do rozmowy na temat aktualnych dochodzeń i planów śledczych dotyczących rozwiązania ich spraw. Następnie, na podstawie dyspozycyjności poszczególnych zespołów detektywów, ustalam, kto będzie ze mną dyżurował w tygodniu (mogą oni z wyprzedzeniem zaplanować, jaki weekend mają do dyspozycji). Następnie zazwyczaj wykonuję szereg czynności administracyjnych: wypełniam karty czasu pracy, podpisuję karty nadgodzin, przeglądam nakazy przeszukania, nakazy sądowe itp. Ale tak jest tylko wtedy, gdy w nocy nie doszło do zabójstwa. Kiedy dochodzi do morderstwa, rzadko dzieje się to w godzinach pracy, zazwyczaj jest to okres między 22.00 a 3.00 rano. Dlatego w takie dni moja warta zaczyna się oficjalnie w momencie przybycia na miejsce zbrodni. Następnie oceniam, czy nie trzeba wezwać większej liczby detektywów, aby rozpocząć pracę wcześniej, i zaczynam rozdzielać zadania do wykonania. Niektóre z tych zadań mogą polegać na zlokalizowaniu i przesłuchaniu świadków, ponownym przeszukaniu miejsca przestępstwa w poszukiwaniu dodatkowych świadków lub dowodów, zlokalizowaniu i pobraniu nagrań z monitoringu, zaksięgowaniu dowodów, przeszukaniu baz danych o przestępstwach oraz spotkaniu z innymi funkcjonariuszami organów ścigania, którzy posiadają wiedzę na temat obszaru, na którym doszło do przestępstwa. Nadzoruję wszystkie te czynności i monitoruję zespół dochodzeniowy, któremu przydzielono daną sprawę, oraz zespoły, które im pomagają. Spotykam się również z kapitanem rejonu i szefem biura i informuję ich na bieżąco o stanie sprawy, aby pomóc im w przydzieleniu umundurowanych funkcjonariuszy do tego rejonu w celu zapobiegania przestępstwom i ich zatrzymywania w przyszłości. Spotykam się również z personelem interwencyjnym ds. gangów i omawiam możliwość odwetu, ponieważ duża liczba morderstw w 77. okręgu ma jakiś związek z gangami ulicznymi. Ofiary nie zawsze są członkami gangów, ale podejrzani zazwyczaj nimi są. Zacząłem pracować jako detektyw w wydziale zabójstw w 1993 roku i technologia jest największą zmianą, jaka zaszła w tym czasie. Kiedy zaczynałem pracować nad sprawami, nie mieliśmy komputerów. Wszystkie raporty pisaliśmy odręcznie, a potem przepisywaliśmy je na maszynie do pisania. Teraz wszystko jest robione na komputerze. W 1993 r. mieliśmy tylko oznaczenia krwi, które pomagały w identyfikacji osób na miejscu przestępstwa. Teraz wykorzystuje się DNA, które pozwala zidentyfikować osobę z dokładnością do jednego na miliard, kwadrylion lub więcej. Nie istniały media społecznościowe ani kamery monitoringu. Dzisiejsza technologia bardzo pomogła detektywom w budowaniu poszlak w ich sprawach. Należy pamiętać, że prawdziwa praca detektywistyczna to nie to, co można zobaczyć w programach telewizyjnych, takich jak Prawo i porządek, CSI czy Dexter. Zazwyczaj nie rozwiązujemy sprawy w godzinę, ani nie znajdujemy wszędzie dowodów naukowych... W ciągu ostatnich 10 lat w 77. wydziale doszło do 549 morderstw, a około 250 spraw wciąż pozostaje nierozwiązanych. Detektywi wydziału zabójstw są zazwyczaj jednymi z najbardziej zaangażowanych funkcjonariuszy w każdej jednostce policji i nigdy nie chcą wrócić do domu bez rozwiązania swojej sprawy. Ale prawdę mówiąc, nie jesteśmy w stanie rozwiązać sprawy bez pomocy społeczeństwa i nie każda sprawa o zabójstwo zostaje rozwiązana. Jednak to, że sprawa nie jest rozwiązana, nie oznacza, że nie pracuje się nad nią. Każdego roku detektywi rozwiązują około 60-70% spraw, ale tylko około 30-40% z nich dotyczy danego roku kalendarzowego. Reszta spraw, które stanowią różnicę, to sprawy z poprzednich lat... Były to bezsensowne morderstwa Aarona Shannona Jr i Kashmiera Jamesa. Aaron był pięcioletnim chłopcem, który został zastrzelony w noc Halloween na podwórku swojego dziadka. Chłopiec był ubrany w kostium Spiderman'a. Kashmier - 25-letnia matka - stała w pobliżu swojego samochodu w noc Bożego Narodzenia z trzyletnią córką w środku, kiedy podejrzany, który stał w głębi ulicy, zastrzelił ją. W obu tych przypadkach ani ofiary, ani ich rodziny nie miały nic wspólnego z gangami. Na szczęście detektywi przydzieleni do obu tych spraw aresztowali podejrzanych, którzy byli odpowiedzialni za te morderstwa. Obie te sprawy wpływają na mnie w różny sposób. Po pierwsze, muszę być wdzięczny za każdą chwilę spędzoną z ludźmi i bliskimi, ponieważ życie może zakończyć się tak krótko i tragicznie. niezależnie od wieku i dnia. Po drugie, obserwowałem jak te dwie rodziny sobie radzą - inspiruje mnie to, by stać się lepszym człowiekiem. Najdziwniejsza historia jaką kiedykolwiek usłyszałem od swojego partnera, byłego partnera - detektywa, dotyczyła jednej ze spraw na przełomie 2014 i 2015 roku. Rodzice młodej dziewczyny znaleźli swoją córkę na krześle przy stole w jadalni na parterze. Siedziała na nim z opuszczoną głową do tyłu a dookoła niej zastygła kałuża krwi. Trzymała w prawej dłoni pistolet, w jakiś sposób nie upadł on na ziemie tylko zawisnął na jej palcu. Popełniła samobójstwo jakąś godzinę po śniadaniu, czyli powinna być w tym czasie w szkole. Na stole jakieś kilka stóp przed nią na stole leżał list od Stevena Tylera, który w liście napisał, że z nią zrywa. Co się okazało, ta dziewczyna opowiedziała wcześniej swojej matce o tym, że ma chłopaka, buduje z nim relacje od kilku miesięcy ale ze względu na to, że mieszka daleko? muszą pisać do siebie listy. To wydawało się dość podejrzane, żeby w tych czasach nastolatkowie pisali do siebie listy ale każdy ma swoją własną wizję na miłość. Dopiero po jakimś czasie mojemu partnerowi udało się odnaleźć kluczową rzecz w śledztwie, tą rzeczą było pudełko na listy. W tym pudełku znalazł właśnie kilkadziesiąt listów, wysyłanych do Stevena i tych które od niego rzekomo dostawała. Wszystkie były zaadresowane do jej domu zatem ustalono, że nastolatka napisała wszystkie listy sama, zmieniając pismo kiedy wcielała się w Stevena. Więc w zasadzie ta młoda dziewczyna zastrzeliła się po tym, jak zerwała sama ze sobą. Ludzka wyobraźnia jest tak potężna, że wykorzystana w nieodpowiedni sposób może doprowadzić do destrukcji ale my o tym już wiemy, wszyscy... “Being a homicide detective can be the loneliest job in the world. The friends of the victim are upset and in despair, but sooner or later - after weeks or months - they go back to their everyday lives. For the closest family it takes longer, but for the most part, to some degree, they too get over the grieving and despair. Life has to go on; it does go on. But the unsolved murders keep gnawing away and in the end there's only one person left who thinks night and day about the victim: it's the office who is left with the investigation. Of course it's very hampering being a detective, when you don't know anything about detecting, and when nobody knows that you're doing detection, and you can't have people up to cross-examine them, and you have neither the energy nor the means to make proper inquiries; and, in short, when you're doing the whole thing in a thoroughly amateur, haphazard way.”

Birdy- Agencja kreatywna działająca w obszarze digital marketingu, grafiki komputerowej, poligrafii i fotografii. Dodatkowym odłamem agencji jest event management - kompleksowa organizacja imprez indywidualnych oraz masowych. Jednym zdaniem - agencja oferuje kompleksowe rozwiązania dla zarówno dla firm, jak i klientów indywidualnych. Agencja powstała by wyjść na przeciw biznesom potrzebującym profesjonalnego wsparcia od strony marketingowej. [zobacz portfolio] Założycielką agencji jest Sophie BIrd-absolwentka kierunku Public relations na University of Dallas, działająca przez kilka lat jako freelancer w podanych dziedzinach. Prywatnie interesująca się fotografią. Artystka, która swoją pasję postanowiła przekuć w biznes. Jej partnerką w interesie jest Lexie Carter, która również posiada wykształcenie w dziedzinie marketingu oraz doświadczenie w organizacji imprez, obecnie właścicielka dobrze prosperującego klubu nocnego w Los Santos. Aktualnie agencja składa się z dwuosobowego zespołu Sophie Bird (CEO) oraz Lexie Carter (Event Planning Director). W swojej ofercie agencja posiada: obsługa social mediów, pomoc w organizacji imprez, fotorelacje sesje zdjęciowe (produktowe, portretowe, plenerowe) projektowanie logotypów, wizytówek, szyldów, plakatów oraz projektów tj. okładki książek, krążków CD i opakowań produktowych. Biuro agencji znajduje się na Rockford Hills. [zobacz lokalizacje] Kontakt: SPRAWY MARKETINGOWE: SPRAWY EVENTOWE: nr. telefonu 366-184 nr. telefonu 360-275 aplikacja mobilna: BIRDY aplikacja mobilna: BIRDY Razem z @Ritelka chcemy otworzyć agencję, która działałaby na szeroką skalę jeśli chodzi o usługi marketingowe dla biznesów graczy. Na chwilę obecną przyjmuję zlecenia na plakaty, zdjęcia i inne prace graficzne czysto OOC. Chciałabym przenieść to do rozgrywki IC odbywając spotkania z klientami, przyjmując zlecenia na prace graficzne i realizując sesje zdjęciowe. Dla rozszerzenia zakresu oferowanych usług dodajemy też obsługę LI biznesowego klienta, czyli szykowanie grafik i tekstów typowych dla social media. Drugi odłam agencji to event management - postać @Ritelka jako właścicielka klubu i z wykształcenia event manager chciałby organizować też wydarzenia inne niż imprezy klubowe na zlecenie firm i osób indywidualnych.

****W najnowszym wydaniu magazynu Nagareboshi pojawiło się kilka stron poświęconych relacji z ostatniego eventu driftowego, który odbył się w hangarze DriftOut'u****

**Przed otwarciem studia jeszcze Ezekiel wraz z siostrą spotkał się z jedną z graficzek po czym skorzystał z jej pomocy zamawiając u niej grafikę którą wykorzystał do stworzenia strony reklamowej Dogtown Tattoo** @blacksugarDzięki za interakcje i fajną gierke.

BY ETHAN JASON | 28.05.2022 McGuire and Foster Limited Company - to nowo założona firma stworzona przez grupę przyjaciół Finna McGuire i Jamesa Fostera, którzy wykupili prawa własności do destylarni znajdującej się na ulicy Popular, w dzielnicy La Mesa. W swojej ofercie posiadają dosyć bogaty wybór whisky - od szkockiej, po irlandzką aż kończąc na amerykańskiej. Jednak skąd pomysł na własną destylarnie? I dlaczego to akurat ich produkt powinien stać w waszym barze, zapytaliśmy jednego z właścicieli Jamesa Fostera. Ethan Jason: Powiedz mi James, skąd ten pomysł na destylarnie? Uważasz, że nie ma dobrego trunku w mieście, czy Tobie zabrakło w barku i przy okazji robisz, a resztę sprzedajesz innym? James Foster: Oh, ciekawe pytanie, nie powiem. Tak naprawdę, na cały pomysł wpadł Finn McGuire. Mój najlepszy przyjaciel z poprzedniej pracy, Irlandczyk i podobnie jak ja - miłośnik dobrej whisky. Po jednym ze spotkań zagadał do mnie, czy nie chciałbym wejść z nim w spółkę, bo znam się co nieco na produkcji trunków no i bum. Jesteśmy w biurze spółki. To on znalazł ogłoszenie w gazecie, to on zorganizował spotkanie z poprzednim właścicielem. Razem napisaliśmy plan, złożyliśmy dokumentację i pracowaliśmy nad poprawkami. Ostatecznie udało nam się zakupić budynek, ale był w stanie tragicznym. Wyłożyliśmy niemałą kwotę na remont, ale jeśli mam być szczery. Było warto. EJ: Robicie to, aby zarobić czy jednak w tym jest jakiś głębszy sens? JF: Oj jest, zarobek zawsze stawiałem na drugim miejscu. Pieniądze są, potem znikają... Pasja zostaje na całe życie. Nie wiem jak Finn, ale dla mnie liczy się przede wszystkim edukacja wszystkich chętnych i poszerzanie świadomości o tak dobrym trunku - to moja misja Ethan. Tak jak Ty przyszedłeś dzisiaj na wycieczkę, tak samo zapraszam każdego z osobna. A co do wyrobów - stawiamy na jakość. Nie chcemy popełniać błędów poprzednika - eliminujemy wadliwe partie, beczkujemy starsze roczniki, oraz badamy i dbamy o odpowiedni skład, co przekłada się na smak naszych wyrobów. EJ: Właśnie miałem się pytać. Jeśli uważacie za wasz wyrób za ten najlepszy, to co tak naprawdę wyróżnia was od całej reszty na rynku, która jest bardzo mocno ustabilizowana? JF: Przede wszystkim ograniczona liczba naszych wyrobów. Ze względu na niewielkie rozmiary naszej destylarni, a także biorąc pod uwagę dość ograniczony skład pracowniczy, nie jesteśmy w stanie wyprodukować takiej ilości jak większe firmy. Ta wada czyni nas jednak również zaletą. Przez mniejszą produkcję posiadamy większą kontrolę nad składem, użytymi produktami, czasem leżakowania trunków i tym podobne. Mamy czas, by poświęcić więcej uwagi, dla każdej z partii co gwarantuje jakość na rynku. EJ: Czyli raczej idziecie w dystrybucje w pewien sposób okazjonalną - robiąc z siebie produkt luksusowy dla kolekcjonerów? JF: I tak i nie. Najpierw musimy rozwinąć pewien aspekt. Posiadamy dwie gamy produktów. Pierwszą z nich jest oferta podstawowa. Towary przystępne cenowo dla wszystkich. W skład tych trunków wchodzą trzy rodzaje whisky - irlandzka, szkocka i amerykańska. Każda z ich produkowana jest w inny sposób, a leżakują u nas od dwóch do trzech lat. Dodatkowo w ofercie podstawowej posiadamy również pochodną whisky amerykańskiej, jaką jest Bourbon. Nie zapominajmy również o czymś do drinków - nasz Dry Gin również jest na liście podstawowej, specjał polecany szczególnie dla kobiet. Posiadamy również gamę premium i jak już wspomniałeś, to właśnie ten rodzaj powinien przypaść do gustu kolekcjonerom. W skład tej oferty będziemy wypuszczać pojedyncze roczniki, starsze z głębszą nutą smakową. Na tę chwilę nie posiadamy ich gotowych do sprzedaży, gdyż każdej takiej partii premium będzie towarzyszyć odpowiednie wydarzenie. EJ: Okej, więc jeśli posiadacie ofertę podstawową, to do kogo ona trafia? Do kogo chcecie dotrzeć? JF: Na tę chwilę poszukujemy dystrybutorów w mieście. Jesteśmy firmą lokalną więc i do lokalnych biznesów chcemy dotrzeć. Nasi przedstawiciele handlowi umawiają się na spotkania z właścicielami pubów, klubów, barów - wszystkich chętnych do sprzedaży naszych wyrobów. EJ: Jeśli miałbyś zaproponować jeden ze swoich produktów, który będzie dostępny na rynku, to co miałoby to być no i kiedy będziemy mogli zobaczyć wasz produkt gotowy, że tak powiem do spożycia? JF: Oj Ethan, jestem miłośnikiem irlandzkiej whisky, więc ten trunek właśnie wybieram. Delikatny smak, filtracja przez maty bambusowe, leżakowanie w beczkach po francuskim cydrze. To wszystko sprawa, że gama smaków naszej M&F Irish Whisky będzie odpowiednim wyborem dla każdego. A kiedy będą dostępne? Pierwsze partie już czekają spakowane w magazynach. Czekamy wyłącznie na odpowiedź lokalnych właścicieli biznesów. Na pewno będzie informować, do jakich lokali trafią nasze produkty. PAMIĘTAJCIE! PIJCIE ODPOWIEDZIALNIE!

**BBoy kupił kilka egzemplarzy magazynu i dostarczył do ENDO**

**Po zauważeniu zdjęcia swojego wozu w magzynie Will kupił jeden egzemplaż do przejrzenia potem**

**Trevor przeczytał całość na stacji w Sandy, gdy kupował papierosy. Zadowolony kupił go u sprzedawcy i wrzucił do Hustlera.**

**Kaori ogarnęła jedną sztuke, wróciła na chacie gdzie przeczytała magazyn z bananem na twarzy**

**Zhen Lim zakupił kilka sztuk magazynu, rozwiesił kilka plakatów w hangarze DriftOut'u aby następnie przejść do czytania poszczególnych stron popijając w międzyczasie piwko od Stronzo**

*BIRDY Creative Agency po wygranym przetargu podpisało umowę o współpracę biznesową z BODY COMFORT Suplements**

FIB surveillance photograph of Jacob "Jackie C" Caruso

**Carmella B zakupiła jeden krążek do domowej kolekcji. Osobiście pogratulowała dziewczynie ciężkiej i efektywnej pracy.**

**Yumiko zakupiła jeden z egzemplarzy LP. Przesłuchała całości dość głośno tak aby sąsiedzi również to zrobili. **

**Reece zakupil kilkadziesiat sztuk i porozdawal swoim klientom w salonie tatuazu**

**Little pcha twórczość Diddy w sociale, wykupuje kilka(dziesiąt) sztuk LP podbijając sprzedaż.**

Out of Character Temat zrobiony na potrzeby wrzucania ss'ów z rozgrywki, którą sobie nakręcamy z @nossu oraz pokazywanie naszej rozgrywki innym. Narzuciliśmy sobie narrację członków klubu motocyklowe Comanchero MC, którzy mają za zadanie poszerzyć horyzonty w Los Santos Kreujemy nasze postacie w kierunku Modern MC, młode bycze skurwiele. Nie przekuwający uwagi do wielu zasad ze starej szkoły, a kamizelka klubowa to nie rzecz święta noszona 24/7 Jak nam się uda, drogą IC zdobyć jakieś kontakty oraz pozycje w półświatku przestępczym trójmiasta Los Santos, przeobrazimy temat w organizację przestępcza. Rozgrywkę prowadzimy w stylu modern street-mob, nie chcemy iść w kierunku członków klubu którzy mają 40 na karku, chodzą w obrzyganych oversized ciuchach. Aktywne konta neo-nazistowskich członków w social-mediach. HammerHead88 / WhiteBoyPhantom88

https://mafiabookreviews.com/2022/04/13/sonnyfranzesebookreview/ https://mafiabookreviews.com/2022/01/

**Studio ostatnio przeszło szereg zmian - dostosowało się pod wymogi ulicy na której się znajduje. Luz który czarnuchy mogą spotkać w studio całkowicie im pasuje, często wpadają coś przypalić nie koniecznie na tatuaż.**

Prolog do aktu II 1. 2.

Na prośbę Autora, zawieszam projekt na czas bliżej nieokreślony.

**Wielkimi krokami promuje cały czas swój debiutancki album, stale napędza nowe kontrowersje, pojawia się gdzie można, wszystko nakręca. Nastolatek zaczął obracać się przy boku znanych person, zapraszany do jednych z czołowych progamów podcastowych. Po wypuszczeniu promocyjnego klipu do numeru "Ghetto Love", został kilka dni po premierze zaproszony do właśnie takiego podcastu prowadzonego przez Rosemary Ponds, który nosi nazwe "Talks with Ponds". Po wbijaniu kilku szpilek w innych artystów, wypowiedzeniu się na kilka tematów raper wykonał live perfomence najnowszego utworu, wszystko na stronie wraz z wywiadem.**