Ranking

Link do Twojego konta: - https://forum.v-rp.pl/profile/92-bambik-fortnite/ Link do konta oskarżonego: - https://forum.v-rp.pl/profile/846-malibudreams/ Powód składania skargi: nadużywanie rangi must-win brak zdrowego podejścia do rozgrywki roleplay tragiczny przykład poprawnej gry jako tak wysoko postawiony członek ekipy(CM) Wyjaśnienie sprawy: Witam, pierwszy raz w karierze RP doznałem takiego szoku jak i niekompetencji ze strony osoby, która stanowi tak ważną funkcję na serwerze. Podejście do gry Community Managera Malibudreams jest poniżej wszelkich standardów, a jak wiadomo, ktoś z taką rangą powinien być przykładem do naśladowania, nie obiektem drwin. 22 maja w godzinach wieczornych chcieliśmy z chłopakami z organizacji zrobić włamanie do domu. Przejeżdżając przez Chumash spotkaliśmy dwie osoby stojące przed jednym z domów(jedną z tych osób była wredotka). Stwierdziliśmy, że będzie to dobra okazja zarobkowa, jak i roleplayowa, ponieważ interakcja z obcą osobą jest zdecydowanie lepsza niż włam na pusty obiekt, tudzież dom. Jedno z aut, które brało udział w całej akcji napotkało właśnie dwie postacie cywili, z czego jeden nie miał statusu afk, drugiej postaci, czyli wredotki nie widzieli nicku, byli za daleko. Postanowiliśmy wpaść w nich pod pretekstem zarobkowym.[1] Już podczas kilku, pierwszych sekund zdarzenia wredotka przerwała akcję[2], zaczęła tłumaczyć się, że była afk przez 30 minut (status afk miała zarejestrowany na godzinę 20:12, akcję zaczęliśmy od 20:18, niestety nie mam screena, niemniej jeśli skryptowo jest to możliwe do sprawdzenia to bym o to prosił) i nie bierze w tym udziału. W tym też momencie do akcji wkroczył kolejny CM, Perwix próbując załagodzić cały spór ooc. Przystaliśmy na odpuszczenie gry na postaci Wredotki (Kamiya Miyuki), niemniej chcieliśmy dokończyć akcję na jej koledze, który nie miał na sobie statusu afk. Wredotka przez dobre 10 minut tłumaczyła się tym, że po prostu sprawdzał czy wróciła do komputera.[3] Chciałbym zauważyć, że jesteśmy na serwisie Vibe Roleplay więc gramy na zasadach ustalonych przez ekipę na Vibe Roleplay. Tłumaczenie się ooc, że ktoś sprawdzał czy druga osoba żyje nie zwalnia go z przeprowadzenia na nim akcji, jest to normalnie i jest to wdrożone nie od wczoraj. Po kilkunastu minutach lirycznej przepychanki z CM Wredotka udało nam się dojść do porozumienia, w między czasie wysłała te swoje logi do Perwixa żeby sprawdził, czy faktycznie ich nie było ale to nic nie dało. Sam gracz bez afka zgodził się na grę na nim, tak też zrobiliśmy. Cofnęliśmy się do sytuacji i zaczęliśmy grać od nowa, stwierdziliśmy, że wredotka aka malibudreams po prostu wejdzie na aninje i da nam przeprowadzić grę jak cywilizowani ludzie, jednak (nikogo to pewnie nie zaskakuje) było inaczej. Wredotka poszła za dom i pierwsze co zrobiła to zadzwoniła na PD, byle utrudnić nam akcje i spowodować żeby wyszło dla niej i jej koledze dobrze. [4]Ponownie przerwaliśmy akcję, ponieważ z chłopakami stwierdziliśmy, że to jest jakiś nieśmieszny żart i nieporozumienie, napisałem do Perwixa na Discord, ponieważ musiał wyjść z gry i przedstawiłem mu sytuację, Perwix napisał, że zezwolił jej grę, ponieważ o to prosiła ale w tym samym miejscu, w którym toczyła się akcja, czyli w aucie, będąc przez nas atakowana[5]. Jak już wcześniej powiedziałem - Wredotka zrobiła inaczej stawiając na swoim, zmieniając przebieg całej akcji tylko i wyłącznie dlatego, żeby wygrała, używając do tego możliwości ekipowicza. Dodatkowo zlała prośby osoby odpowiedzialnej za sektor przestępczy, czyli Perwixa, który wydał werdykt dalszego prowadzenia akcji. Samą skargą nie zamierzamy cofać tej akcji kolejny raz, ponieważ mało obchodzi nas zdarzenie. Po prostu przedstawiam kolejny powód, dlaczego wredotka nie powinna być w ekipie na tak wysokim stanowisku jak obecnie. Jest to już kolejna skarga na tą jednostkę, nie jesteśmy jedyni, nie wymyśliliśmy sobie tego “z czapy”. Wraz z moimi serdecznymi przyjaciółmi wierzymy, że skarga zrobi w końcu tą potrzebną dla serwisu roszadę w ekipie. Pozdrawiam, Były supporter lvl 3, Borys. Dowody w sprawie: [1] [2] [3] [4] [5]

Od razu odpuściliśmy zamiar gry na twojej osobie i potrafiliśmy się w tym dogadać, graliśmy tylko na twoim ziomalu Gracza z zewnątrz nie powinno obchodzić, że ktoś jest afk jeśli nie ma statusu nad głową, przypominam, że wystarczy wpisać /afk Sam perwix napisał Ci opcję, jak możesz dokończyć akcję, czyli usiąść w miejscu, w którym afczyłaś(przynajmniej tak mi przekazał). Niemniej ty wolałaś postawić na swoim bo ty wiesz lepiej niż COMMUNITY MENAGER PÓŁŚWIATKA PRZESTĘPCZEGO KTÓREGO SAMA WEZWAŁAŚ DO INTERWNECJI. Akcja nie odbywała się na drodze stanowej tylko na podjeździe twojego domku, który był na bocznej ulicy z domami jednorodzinnymi. Mimo, że Perwix nie napisał, że się nie zgadza na twoją wersję wydarzeń to napisał chociaż, że się zgodził, czy stwierdziłaś, że milczenie oznacza zgodę i zagrałaś sobie jak chciałaś? Dowody powinny być ukazane publicznie, ponieważ druga strona konfliktu nie może się do nich odnieść, nawet nie wiem co mam wyjaśniać. Jeśli jest też opcja i greenlight od @Karach prosiłbym o wypowiedź użytkownika @Perwixktóry jest CM i rozpatrywał ten konflikt jeszcze IG, gdzie jasno załączyłem screen jakie przesłanie dał wredotce. Przypomnę jeszcze, że my logów osób trzecich nie mamy jako zwykli gracze i nie wiedzieliśmy, że was nie ma 30 minut. Powtarzam się ale wytykasz mi brak znajomości regulaminu, doinformuj się jak wygląda sytuacja z grą na graczu, który nie ma statusu afk. Przez 6 miesięcy mojej kadencji każda taka akcja musiała być puszczana. Coś się zmieniło? Pokaż mi zapisek w jakiejś publikacji czy regulaminie.

Fakt, nie była to północ tylko 10:30. Kwestia półtorej godziny, była już noc na serwerze i nie wiem co to ma do rzeczy czy jest noc czy nie? Jak nie chcesz nic upubliczniać to nie musisz, dla mnie dalej nie dałaś żadnych dowodów, że byłaś przez tyle czasu afk, do tego chciałbym zauważyć, że mimo 30 minutowego bycia afk i naprawiania zepsutego kranu odpisałaś po dokładnie minucie na /b, masz komputer w kuchni czy jak? Dalej powtarzam, że jeśli ktoś nie ma statusu afk to można na nim grać, to są fakty i każda akcja zwykłego gracza, nie powiązanego z członkami ekipy byłaby puszczona. Kłótnia z tobą jest jak gra w szachy z gołębiem. To moja ostatnia wypowiedź bo nie ma sensu dłużej ciągnąć tej rozmowy. Ja przekazałem wszystko co miałem od siebie, ty dalej piszesz o swoich logach, które nikogo w sprawie nie obchodzą, ponieważ działaliśmy zgodnie z zasadami serwisu vibe rp. Nie wiem jak mam traktować odpowiedź Perwixa. Wydaje mi się, że mało kto domyśliłby się, że jego wypowiedź na discord do mojej osoby oznaczałaby to, że może grać co chce, a nie faktycznie akcje z pozycji siedzenia w pojeździe pół metra od nas. Ta, bez kitu.

Wraz z szeroko rozwijającymi się technologiami odbioru mediów, branża filmowa ciągle rośnie. Tylko w 2019 statystyka przychodu Box Office wyniosła globalnie 42.2 miliarda dolarów. Jeżeli brać pod uwagę domową rozrywkę telewizyjną, ta statystyka wynosi 136 miliarda dolarów. Lwia część filmów, które wygenerowały takowe przychody pochodzi z Hollywood - stolicy światowego kina. Hollywood z racji swojej ogromności dyktuje warunki, standardy, trendy i tendencje w sztuce tworzenia. Kształtuje zachodnią kulturę. Jest to podmiot zbiorowy, zasilający ponad 2,5 miliona miejsc pracy - począwszy od reżyserów, kończąc na asystentach produkcji oraz wszystko to, co znajduje się poza właściwym planem, za kulisami. Branża filmowa, jako ogół, stała się nie tyle co artystycznym wyrazem własnej wizji - ale przede wszystkim rozległym biznesem - generującym ogromne pieniądze, zatrudniającym kolosalną liczbę pracowników, mającym wpływ na kształt zachodniej kultury. Można rzecz, że filmy są firmami - wszak dosłownie inkorporują swoją markę by pozyskać z niej kapitał - a branża filmowa Hollywood to konglomerat, zrzeszająca wszystko w jedno. To zjawisko, a nie pojedynczy podmiot gospodarczy, który jawnie da się opisać. Jeżeli padła teoria, że branża filmowa to przede wszystkim biznes - należy zadać pytanie skąd właściwie biorą się pieniądze na tworzenie? W tym kontekście, filmy są jak start-upy - produkt nie jest gotowy, ale już potrzebuje finansowania. Tak jak w świecie start-upów, w filmowym świecie istnieje inwestorski ekosystem taki jak wszędzie - inwestorzy poszukują bowiem przede wszystkim solidnego zwrotu z przedsięwzięcia. Internet sprawił, że pozyskanie pieniędzy na film stało się jeszcze prostsze - wszystko dzięki portalom o charakterze crowdfundingowym. Owe portale pozwalają użytkownikom inwestować w projekty filmowe i otrzymywać w zamian tantiemy. Jeśli chodzi o finansowanie wysoko budżetowych produkcji - inwestorami są w głównej mierze firmy private equity oraz dysponujące funduszem hedgingowym spółki. Nie jest to jednak reguła, bowiem widzi się również "biura rodzinne" czy zaprzyjaźnione przedsiębiorstwa, a co najciekawsze, indywiduła z wysokim kapitałem finansujące projekty o ogromnych zapotrzebowaniach budżetowych. Podani inwestorzy prawie zawsze są tak zwanymi "Limited Partners", "LP's" - co znaczy, że biorą na siebie udziały własnościowe o charakterze pasywnym - co oznacza jednocześnie, mówiąc najprościej, że nie biorą aktywnego udziału w samej produkcji. Poza tym, jednym z najważniejszych dla przebiegu produkcji źródeł finansowania pozostają jednogłośnie - płatne product placementy oraz dotacje rządowe. Product placementy są powodem, dla którego widzi się tyle reklam wszelakich produktów w filmach. Studia filmowe w założeniu dążą do jak najbardziej subtelnego przedstawienia produktu - w wielu przypadkach przeciętny widz nawet nie zauważa momentu, w którym product placement się pojawił. Nie jest bowiem uregulowane prawem, aby jawnie to ukazywać. Ma to działać podświadomie, w trakcie oglądania. Oczywista reklama produktu w połowie filmu była by niszcząca dla imersji i wynurzała by widza ze świata. Najbardziej podświadomym, a jednocześnie widocznym przykładem product placementu jest współpraca Astona Martina z producentami filmów o Jamesie Bondzie - każdy wie, że tytułowy bohater jeździ Astonem Martinem DB5, nie zaburza to jednak przedstawionego świata i nie jest destruktywne dla fabuły. Z kolei zgoła przeciwnym przykładem jest definitywnie reklama Converse w "Ja, Robot". Paradoksalnie, w stolicy filmu mało jest miejsca dla artystów. Pretendentów do tronu i możliwości zapisania się na kartach historii jest wielu, a "Wielka Szóstka" (Paramount, Warner Bros, Sony Pictures, Disney, Universal, 20th Century Fox) skutecznie monopolizuje rynek i włącza do siebie inne firmy (przykładowo WB ma HBO, Disney ma Marvela). Miejsca dla indywidualnych twórców jest minimum, samo środowisko to zaś opiera się na rywalizacji. Rywalizacja między studiami, rywalizacja na linii teatry-studio, rywalizacja o widza - każdy chce być zauważony by dane mu było wygenerować przychody, o które tak dopominają się inwestorzy. Hollywood to skupisko wielkich, a przede wszystkim kreatywnych umysłów - z tego powodu również każdy w swoim mniemaniu przewyższa drugiego. Rodzi to konflikty nie tylko interesów (w branży), ale również te osobiste. Dlatego też jest to miejsce skandaliczne, ciemna strona Hollywood pełna jest używek, wiekizmu, manipulatorskich, a przede wszystkim toksycznych dla młodego pokolenia - chwytów reklamowych, wykorzystywania nieletnich, kłamstw czy koneksji z grupami przestępczymi. Na przytoczoną ciemną stronę branży narażeni są najbardziej uczestnicy produkcji niskobudżetowego kina klasy B (B-Pictures). Filmy te od dawna są gruntem, z którego wyłaniają się gwiazdy światowego formatu. W filmach klasy "B" zaczynali swoje kariery: Jack Nicholson, Sylvester Stallone, a także klasycy współczesnej reżyserii: Francis Ford Coppola, Peter Bogdanovich, Ron Howard, czy też James Cameron. To swoisty punkt przejściowy między niszą a sławą, między niskim budżetem a blockbusterem. W tym punkcie przejściowym największą prawdopodobność wystąpienia mają patologiczne zachowania, wyzysk. W tym momencie wśród osoby publicznej (np. reżyser, aktor) generuje się mikro grono fanów i znajomych. Młody, pełen ambicji i marzeń człowiek zaczyna przesiąkać tym światem, a przyjęta wcześniej rola idola wśród fanów oraz, zwykle naturalne dla aktora, ego daje katastrofalne skutki dla ogólnego etosu pracy. Mawia się, że najbardziej pomysłowymi osobami w branży nie są reżyserzy czy scenarzyści, ale księgowi. "Kreatywna księgowość" bowiem jest kolejną skazą na dobrym imieniu Hollywood. Najbardziej medialna sprawa dotyczy odtwórcy roli Dartha Vadera (David Prowse), który za "Powrót Jedi" dalej nie otrzymał swojego obiecanego wynagrodzenia - film technicznie przynosi bowiem straty (brak profitu do dystrybucji). Warto nadmienić, że jest to pietnasty tytuł na amerykańskiej liście Box Office. Ten paradoks zawdzięcza się księgowym, którzy eksploatują system jak tylko mogą. Jak to się dzieje? Studia zazwyczaj zakładają osobną „korporację” dla każdego wyprodukowanego filmu. Jak każda firma, oblicza ona zyski, odejmując wydatki od przychodów. Wymaż wszelkie możliwe zyski, a studio obciąży tę „korporację filmową” dużą opłatą, która będzie przyćmiewać dochody z filmu. Dla celów księgowych film jest "przegrany" i nie ma żadnych zysków do podziału. To zjawisko odbywa się systematycznie, od początków kina. Bilans "Harry'ego Pottera i Zakonu Feniksa" według hollywoodzkiej rachunkowości zakończył się "stratą" w wysokości 167 milionów dolarów, mimo że jest to jeden z najlepiej zarabiających filmów ostatniej dekady. Warner Bros. obciążył tę zewnętrzną korporację około 350 milionami dolarów w postaci opłat za dystrybucję, reklamę i odsetki. Oto Paragon. Paradoksem jest to, że większość korporacji stara się zarobić, ograniczając koszty. Korporacjom filmowym udaje się odnotowywać straty, maksymalizując koszty - dzięki czemu odnotowuje właściwie zysk. Korporacje same obarczają się kosztami produkcji, które po wszystkim trafiają z powrotem do rąk prawowitych właścicieli. Te rachunkowe oszustwa są na porządku dziennym, IRS jest jednak bierne. Projekt ma na celu odwzorowanie realiów stresującego środowiska twórców ze stolicy kina. Otwieramy nową ścieżkę rozwoju postaci związanych z branżą rozrywkową - jesteśmy tutaj, aby stworzyć platformę, która pozwoli odgrywać role postaci pracujących w filmach i wokół nich oraz wyzwań, które się z tym wiążą. Przemysł filmowy to naprawdę złożony i rozległy przemysł na całym świecie o dość rygorystycznej strukturze i cyklu pracy - wiąże się to z naprawdę ogromną ilością stresujących sytuacji, dobrym pomysłem więc jest nutka dystopijnego grania (szczególnie w czasie odgrywania B-Pictures Class). Pomimo wyżej wspomnianego rygoru jakim cechuje się ta branża ooc, zachęcamy ludzi do swobodnego odgrywania tego środowiska. Aby odgrywać z nami role i być częścią projektu, nie musisz być wcale aktywnym pracownikiem w tym biznesie. Możesz być właścicielem lub częścią studia artystycznego, które można wynająć jako dział artystyczny (przykładowo dla piosenkarza), możesz odgrywać rolę aktora reprezentowanego przez agencję talentów lub odgrywać rolę samego agenta, który reprezentuje aktorów i aktorki, albo podejrzanego księgowego z Hollywood czy inwestora-jednostkę lub firmę, która nakłada wymagania dla zespołu produkcyjnego. Zdecydowana większość organizacji prywatnych może przyłączyć się do projektu, spółki jak i mniejsze firmy graczy (czy to supportując na terenie właściwego studia, czy chociażby wchodząc w różnorakie interesy z zarządem - product placement, wynajem dóbr na rzecz kręcenia). Możliwości tak naprawdę jest multum, spora część się tu odnajdzie. Sam background postaci jest dowolny - przykładowo możecie grać dziewczynę po film school, kochankę kogoś kto obiecał wam pracę w branży, zwykłą obywatelkę dostrzeżoną przez łowcę talentów czy asystentkę, która prowadzi crunch by zaimponować szefostwu albo coś jeszcze bardziej hardcorowego. Wszystko w woli gracza. Projekt przeznaczony jest dla graczy kreatywnych, cieszących się z małych rzeczy podczas gry. Workflow projektu będzie się działać w oparciu o realne odgrywanie dni zdjęciowych, w czasie rzeczywistym. Rozerwanie gry na dwie właściwe płaszczyzny (okruchy życia planu filmowego a odgrywanie poszczególnych scen) pozwoli graczom wcielić się w postacie z innych uniwersów, różnych filmowych settingów podobnych do znanych gatunków kina produkcji z jednoczesnym zachowaniem tego rzeczywistego odgrywanego na serwerze świata. Światy post apo, cyberpunk, filmy noir czy neo-noir, wojenne, gangsterskie, kryminały, horrory, thrillery, sci-fi czy historyczne - to wszystko w tej formule jest możliwe do odgrywania, przy użyciu obiektów i strojów powszechnie bezużytecznych w świetle dotychczasowego roleplay. Liczymy na aktywność i zaangażowanie we wszystkie wydarzenia organizowane przez projekt - począwszy od odgrywania scen i życia branży filmowej, kończąc na festiwalach i galach rozdania nagród. Jeżeli chcesz się przyłączyć i wspólnie tworzyć ten projekt, kliknij w ten link: Projekt tymczasowo zamrożony.

Studio filmowe operujące w Backlot City, Los Santos. Odpowiedzialne jest za kilka klasycznych produkcji dla przemysłu filmowego Vinewood, w tym tytuły takie jak The Shoulder of Orion II. Firma została założona przez Davida Richardsa w 1921 roku i od 1978 roku była własnością jego syna Solomona. Według Classicvinewood.com i jego recenzentów, filmy Richards Majestic Productions, zwłaszcza te wyprodukowane przez Solomona, są słabo oceniane w branży filmowej. W rzeczywistości niektóre z filmów zostały opisane jako „najgorsze filmy w historii Ameryki”. Jest to powód, dla którego firma Richards Majestic Productions znalazła się w 2013 na skraju bankructwa. Ich najnowszy film, Meltdown, jest pełen klisz, złej gry aktorskiej i okropnych efektów specjalnych, co może również wyjaśniać, dlaczego niektórzy zakontraktowani aktorzy próbowali odejść z firmy. Mówi się również o sporej liście długów i domniemanych koneksjach z grupami przestępczymi. Studio nie przetrwało próby czasu, firma w 2014 została oficjalnie wchłonięta przez Maze Bank, który w tym czasie prowadził ogromne inwestycje o charakterze rozrywkowym (najbardziej oczywistym przykładem będzie Maze Bank Arena). Powołano zupełnie nowy zarząd, a korporacja-gigant pompuje spore pieniądze w przywrócenie dawnego blasku studia. Liczy się, że do 2025 inwestycja zwróci się dwukrotnie, na razie się na to nie zapowiada. Firma sukcesywnie dąży do podzielenia losów Solomona Richardsa, a z powodu znacznego odcięcia funduszy przez zarząd Maze zaczyna brakować pieniędzy na same tworzenie. Braki kadrowe są kolejnym problemem, proces masowych zwolnień odbywa się od 2012. Jeżeli stan rzeczy nie poprawi się na czas, wkrótce firma będzie musiała zatrudnić kompletnie nowe pokolenie twórców i specjalistów. Studio z wiadomych przyczyn jest zamkniętym obszarem, ciągle monitorowanym przez kamery, systemy zabezpieczeń i fizycznych ochroniarzy. Aby dostać się do środka potrzeba mieć specjalną przepustkę. Nie oznacza to jednak, że RM Productions to miejsce zamknięte na wszystko i wszystkich. Cyklicznie urządzane są wycieczki (głównie dla szkół filmowych i indywiduów, za opłatą). Studio filmowe corocznie organizuje praktyki dla studentów, ściśle współpracuje między innymi z ULSA, USAB, LSFS, LCFS. Aktualnie w Richards Majestic Productions znajduje się około 25 filmowych stage'ów, niestety jedynie kilka z nich jest regularnie używanych. Firma prowadzi usługę wynajmu filmowego stage'u dla zewnętrznych osób, spółek lub innych podmiotów branży produkujących przykładowo talk shows, show z udziałem publiczności czy teleturnieje. Lista znaczących, wyprodukowanych filmów: - Nelson in Naples (1968) - High School! (1969) - An American Divorce (1978) - Vinewood Zombie (1981) - Lions & Donkeys (1984) - The Shoulder of Orion I - The Shoulder of Orion II (1992) - Arthur Penny's Sanitorium (1994) - Deep Inside (2013) - Meltdown (2013) - The Fallout (2015) - Chute o'Death (2017) - Gears of Fury (2020) Lifeinvader Link do discorda projektu: https://discord.gg/WgaPByYB Projekt przedsiębiorstwa jest bezpośrednio powiązany z projektem branży filmowej.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Nate Torres to trzydziestotrzyletni mężczyzna urodzony w Liberty City na dzielnicy Acter, od lat powiązany ze społecznością OMGs, obecnie President The Lost MC. Aktywny członek Domino Fighting & Fitness, jeden z trenerów w klubie. Od piętnastu lat powiązany ze sportem, wychowywany w szemranym społeczeństwie. Od 2009 roku zawodnik BJJ, wpisany w bazę danych jako zawodnik w największej federacji Brazylijskiego Jiu Jitsu na świecie - IBBJF. W 2012 roku zaczął swoją przygodę, tocząc kilka pojedynków w zawodowych klatkach w formule MMA. Trzykrotny mistrz świata w kategorii brązowych pasów, zdobywca pucharu World Cup, ośmiokrotny zdobywca tytułu Mistrza Stanów Zjednoczonych w kategorii brązowych pasów. Od niedawna Torres może chwalić się się tytułem Mistrza kategorii ultraciężkiej, powyżej stu kilogramów na tegorocznych zawodach European Jiu Jitsu 2022 w kategorii czarnych pasów, reprezentował on w tamtym momencie klub Domino Fighting & Fitness. Organizator największego seminarium sportowej o tematyce grapplingowej w Los Santos, wydarzenie to odbyło się 30.01.2022 we wcześniej wspomnianym klubie. Podczas tego wydarzenia zostały rozdane nominacje dla takich popularnych nazwisk jak Micheal i Tomas Domino, Oliver Morales, James Thomson. Od 14.01.2022 posiadacz czarnego pasa spod rąk Curtisa Ertela, słynnego trenera Brazylian Jiu Jitsu z Liberty City. ________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Social Media: Lifeinvader (Nate Torres) Przynależność: Domino Fighting & Fitness The Lost MC | Chapter Los Santos Wzmianki: 013. Pierwsza gala Ranger Street Fight. Innowacyjna formuła, czy marna bijatyka amatorów? I SAS Masters of The Cage I Reportaż po pierwszej wygranej Jamesa Thomsona! Seminarium BJJ MMA Record: 5-1-0 BJJ Record: 18-5-0

Maya Dane - początkująca amerykańska aktorka, której udało się dostać rolę w krótkiej reklamie nawiązującej do zapobiegania strzelanin w szkołach na terenie USA. Później wystąpiła w reklamie płatków która była nadawana w telewizji. Teraz mając blisko trzydzieści lat, w bliżej nieokreślony sposób przeszła pomyślnie przez casting do nowego Horroru reżyserii Charles'a Reeves - Trapped, który miałbyć hołdem dla lat 70tych i ogólnego gatunku Horrorów jako że jest on częścią popkultury. Urodziła się w Los Santos i dorastała w Mirror Park. Uczęszczała do Port of Los Santos High School a po jego ukończeniu podjęła się nauki w USAB (University of San Andreas, Berkeley) które konkuruje z ULSA. Po ukończeniu programu nauczania jakie oferuje Berkeley - Drama and dramatics/theatre arts, podjęła się pracy w zupełnie innej dziedzinie. Przez kilka lat pracowała w Dollar's and Pills gdzie osiągnęła stanowisko kierownicze. Dopiero po pomyślnej weryfikacji po castingu, porzuciła swoją dotychczasową pracę. Ma troje rodzeństwa, dwóch braci i jedną siostrę. Trzymają się blisko siebie i utrzymują ze sobą silne relacje do dziś dnia i nie zdaje się, żeby cokolwiek się z tym zmieniło. Rodzice Dane wywodzą się z klasy średniej chociaż w momencie przeprowadzki Maya do College, jej ojciec zdobył posadę dyrektora w firmie zajmującej się fotowoltaiką na zachodnim wybrzeżu. Dzięki temu pozwolili sobie wybudować dom w znacznie bogatszej części Los Santos - Rockford Hills. Gameplan: Hej, podejmuje się rozgrywki w branży filmowej swojego najlepszego kumpla więc idąc dalej tym tematem, mam zamiar odgrywać postać związaną z aktorstwem. Nie chcąc popuścić pasa, planuje robić to najdokładniej jak się tylko da, uwzględniając najnowsze trendy z bliźniaczego świata Hollywood. Chcę, żeby moja postać była podatna na wszystkie aury sprzyjające aktorskiemu życiu, w tym także na negatywy takie jak wiekizm, zmarnowane szansy, uzależnienia, nieświadome transformacje, ogólnych problemów egocentrycznych aktora w oparciu o środowisko Vinewood które będę opierał na teraźniejszych community takich jak Hollywood Satanism, Scientology, NXIVM (Sex Cult), Breatharianism, Children of God, Full Circle i wiele innych podrasowanych hermetycznych ugrupowań. Zależy mi przede wszystkim na przedstawieniu mojej postaci na tle ciemniejszej strony branży rozrywkowej, posługując się nowinkami. Pomijając pozostałe detale, chcę skupić się również na /dojrzewaniu/ mojej postaci. Nie chcę stanąć w miejscu jako trzydziestoletnia aktora, wraz z rozwojem i podjętymi kolejnymi projektami filmowymi, będę postarzał swoją postać i opisywał jej zmiany. Najważniejszą rzeczą którą chcę zaimplementować w rozgrywce będzie surowy In Character, nastawiony na dużą ilość interakcji z wykreowanym światem. W tym celu, poszukuję również osób które będą chciały pisać ze mną tą historię z perspektywy własnych charakterów. Zależy mi w głównej mierze na samodzielnych graczach. Jeśli taki się znajdzie i chce pograć dość luźne ale zahaczające o dystopijne klimaty? odezwij się do mnie na PW, forum. Coś wymyślimy 🤙.

Diaspora irlandzka w dzisiejszych czasach jest rozrzucona po całym świecie. Według wielu źródeł, ponad 80 milionów osób z każdego zakątka świata deklaruje irlandzkie pochodzenie. Wyspiarski lud, od ponad dwustu lat wiódł koczowniczy tryb życia, czasem nawet przez lata przemieszczając się po globie. Przyczynę wielkiej emigracji najczęściej dostrzega się w mniej więcej połowie XIX wieku. Historycy datują ten okres jako początek kryzysu zwanego Wielkim Głodem, przez niektórych uznawanym także za masową eksterminację narodu irlandzkiego. Zaraza sprowadzona przez handlowców ze Stanów Zjednoczonych doprowadziła do zniszczenia większości plonów, co w rezultacie zakończyło się deficytem niezbędnych do życia produktów. Niski poziom życia w kraju, okraszony pogłębiającym od lat różnicą w poziomie zamożności poszczególnych kast społecznych doprowadził do śmierci głodowej ponad miliona osób. Wybuch kryzysu popchnął finalnie wielu mieszkańców ku decyzji o emigracji, która w niedługim czasie osiągnęła skalę ogólnokrajową. W ciągu niespełna 10 lat ludność kraju skurczyła się o ponad 20%. Oczywistym kierunkiem stały się miejsca o zbliżonym powinowactwie kulturowym: Celtowie w poszukiwaniu lepszego życia ruszyli do sąsiedniej Anglii, niegdyś uznawanej za stolicę świata. Drugim kierunkiem były Stany Zjednoczone - kolejny kraj zdominowany przez Anglosasów. Liberalne prawo podatkowe, początkowo bazujące na modelu brytyjskim, oraz wysoki poziom życia, zachęcał reprezentantów europejskich nacji do osadnictwa na nowych ziemiach. Większość zamieszkiwała północne stany, podejmując się prac w industrialnej części Ameryki - na północnym-wschodzie, czy ulokowanym przy Wielkich Jeziorach Illinois. Napływ nowej siły roboczej popchnął władze północy ku sprzyjającym ruchom abolicjonistycznym reformom. W stosunkowo krótkim czasie solidarni ze sobą Irlandczycy stali się jedną z największych grup w uprzemysłowionej części Stanów Zjednoczonych. Niektórzy przedstawiciele “Zielonej Wyspy”, głównie zasilający niższe klasy społeczne, postanowili szukać łatwiejszych dróg na szybkie zapychanie kieszeń pieniędzmi. Wkrótce co bardziej kreatywni osobnicy zaczęli się zbierać w pomniejsze grupy, tworząc, początkowo niewielkie gangi działające z poziomu ulicy. Następstwem tychże działań było powstanie pierwszych, zorganizowanych grup przestępczych trzęsących ulicami Nowego Jorku, Chicago i Bostonu. Wzrost wpływów imigrantów z Europy finalnie doprowadził do wzrostu konkurencji między przedstawicielami wielu narodowości. Większość z nowo -przybyłych zaczęła z czasem ulegać konwersji kulturowej. Obecnie Stany Zjednoczone zamieszkuje ponad 30 milionów potomków irlandzkich imigrantów. Następcy emigrantów zasilają w sporym procencie ludność niemal każdego z 50 Stanów Ameryki. Amerykanie o wyspiarskim pochodzeniu pamiętają jednak o dawnych tradycjach, dalej organizując huczne imprezy w całym kraju z okazji Dnia Świętego Patryka. Morningwood - dzielnica powstała u schyłku lat 60-tych, w okresie intensywnego rozwoju gospodarczego stanu San Andreas. Wybudowana początkowo dla bogatych mieszkańców, miało być siedliskiem przybyłych na nowe ziemie zamożnych obywateli. Lokalizacja przy centrum miasta, miała w zamyśle dać mieszkańcom możliwość szybkiego dojścia do luksusowej dzielnicy handlowej i wydawania zarobionych pieniędzy w rozmaitych sklepach. Niestety, jak wiele podobnych inwestycji z tego okresu, ze względu na ogromną konkurencyjność ciągle rozwijającego się rynku mieszkaniowego inwestycja nie przyniosła oczekiwanych zysków. Morningwood brutalnie skonfrontowało się z potrzebami wolnego rynku, z czasem stając się jedynie reliktem dawnych lat. Aktualnie jest zamieszkiwana przez biedniejszych mieszkańców, szukających najtańszej alternatywy na jednym z droższych rynków mieszkaniowych w USA. Organizacja przestępcza składająca się ze społeczności Amerykanów o pochodzeniu irlandzkim. Cechuje ich stosunkowo niskie bądź całkowity brak wykształcenia. Większość z nich zasila swoisty niż społeczny o zdegenerowanym modelu postępowania. Rzadko kiedy są delikatni w swoich działaniach. Członków owej grupy wyróżnia niezwykła brutalność, zakrapiana sporą ilością alkoholu i tańszych narkotyków. Żądza łatwego zysku, wpływ otoczenia i brak bardziej obiecujących alternatyw pcha młodsze pokolenia zamieszkujące dzielnicę w stronę półświatka. Młodzi widzą w nowym zarobku klucz do bram bogactwa. Większość z nich jednak ima się ulicznych rozbojów bądź handlem narkotykami z poziomu ulicy - niektórym brakuje kreatywności, inni natomiast są zbyt leniwi by wyjść z własną inicjatywą. OOC Temat dla zainteresowanych grą w naszych szeregach:

tak jest, nie zmyślam

Some days later...

Zoey „Zxey” Hayes to czarnoskóra dziewczyna urodzona w Chicago, z którego wraz z rodzicami przeprowadziła się w wieku zaledwie trzech lat. Od tamtej pory zamieszkuję Tahitian. Rodzice Zoey nigdy nie przywiązywali dużej uwagi na jej wychowanie, zamiast tego woleli inwestować gotówkę w rożnego rodzaju używki co skutkowało zaniedbaniem jej i pozostawili ją samej sobie. Dziewczyna wymykała się na całe dnie z swojego domu by wyrzucić złe emocje i jakkolwiek odreagować trudną sytuację w swoim domu. Tym samym spędzała każdą wolną chwile z grupką znajomych ze swojego projektu. Uczęszcza do High School, gdzie nie ma najlepszych stopni, chociaż zamiast się uczyć preferuje brać heroinę od której się uzależniła już w pierwszej klasie. Zaczęła z tym walczyć, aby się od tego powstrzymać ponieważ jej zdrowie nie tylko fizyczne strasznie się pogorszyło i zamiast brania jej nałogowo preferuje sprzedawać ją innym uczniom placówki. Muzyką zainteresowała się już w wieku 12 lat słuchając różnych przeróbek znanych i przesłuchiwanych miliony razy przez użytkowników. Postanowiła samodzielnie na własną rękę zacząć robić beat’y oraz remix’y znanych kawałków używając jedynie programów darmowych i podstawowych poradników. Rzeczy które stworzyła jedynie dla siebie i własnej satysfakcji w końcu zaczęły brzmieć, jak te stworzone przez twórców, których sama była wielka fanką. Jej utwory dorównały tym które robili DJ'e na drogich sprzętach, a ona tworzyła to w warunkach domowych na swoim starym laptopie. Zaledwie 3 lata później zaczęła nagrywać muzykę w tak zwanym „podziemiu” muzycznym. Udostępniała ją zaledwie kilku bliższym znajomym zamiast wstawiać ją publicznie na serwisy streamingowe. Po namowie właśnie swoim przyjaciół wstawiła swój pierwszy kawałek w Internet, pokonała swoją tremę oraz wskoczyła na wyższy poziom mix/mastering’u – duży wpływ na decyzję Zoey mieli szczególnie Bemon czy też painross, którym szybko do gustu przypadły numery dziewczyny i motywowali ją do działania. Dzięki temu, że sami już byli w jakimś stopniu obeznani w świecie rapu i wiedzieli z "z czym to się je" pomogli we wprowadzeniu ją do świata muzyki. Na bieżąco prowadzi swoje konto na Lifeinvader na którym wrzuca różnego rodzaju zdjęcia z jej życia a także w przyszłości planuje publikować odnośniki do swojej twórczości. Zbiera tam, jak największą ilość znajomych oraz obserwujących, aby jej kawałki trafiły do jak największej ilości osób. Po czasie coraz chętniej wstawia tam wydarzenia ze swojego życia i chwali się osiągnięciami. Zoey poza tym, że działa w branży muzycznej jest aktywną bangerką E/S Ghost Town Bloods. Dzięki przynależności do gangu, zarabia swoje dolary które później przeznacza na lepszy sprzęt czy także wydaję na beat’y. Poza zarobkami jakie otrzymuję szczególnie na handlu narkotykami, liczą się dla niej przyjaźnie które zdobyła na swoim projekcie. W relacjach z innymi jest osobą szczerą do bólu oraz sympatyczną i osoby jej bliskie są traktowane, jak rodzina. Nie potrafiłaby poradzić sobie bez nich w życiu. Twórczość: - Zxey - I'm A Rufish - Zxey - Bad Girl Wzmianki: - Powiązania: - E/S Ghost Town Bloods

Morph Express Terminy dostaw ustalane są indywidualnie z każdym klientem. Termin dostaw musi być zatwierdzony 48h przed rozpoczęciem transportu towarów. Kosztorys usługi dla jednostki McGuire and Foster Limited Company Transport towarów na terenie miasta West Vinewood $1500 Transport towarów na terenie City of Los Santos (z wyłączeniem West Vinewood) $2500 Transport towarów na terenie Los Santos County $4000 Transport towarów na terenie Blaine County $6000 Przewóz towarów delikatnych - Dodatkowe $250 od każdego przewozu. Dostępna flota: Mule Vapid Speedo Express Vapid Speedo Wybór pojazdu transportowego realizujemy zgodnie z wielkością produktu transportowanego. Współpraca z Morph Express wiąże się z pakietem ubezpieczeniowym w wybranym biurze ubezpieczeń przez klienta. Podczas długotrwałej współpracy kontrahenci Morph Express mogą liczyć na benefity związane z ogólnym kosztorysem.

**Pięknym wieczornym poniedziałkiem, na oficjalny kanał Tori Ramirez, wleciała nutka która nosi nazwę We''ll spin the world. Cały piosenka została stworzona dzięki nominacji poprzez Nicholasa Conella @Girion. Piosenka jest dopracowana pod ostatnie szlify, sama nutka nie ma jakiegokolwiek przekazu, a jedyne co ma nieść to dobry odsłuch w uszach słuchaczy. Sama artystka nominowała; Dushane Playmat @StaliK, Marcus Baxter @MowMiMarcel, Lexie Carter @Ritelka Nastolatka wpłaciła 20.000$ dolarów na cel charytatywny. (Napisy na YT)

** BIRDY creative agency podjęło kolejną owocną współpracę, tym razem w branży odnowy biologicznej. Kolejnym klientem agencji zostało Honō-de-jukusei Spa&Wellness. BIRDY zapewniło firmie kompleksową obsługę i wsparcie na początku biznesowej drogi. Agencja przygotowała dla SPA logo, grafiki prezentacyjne biznesu i fotografie lokalu oraz pomogła w przygotowaniu oferty z cennikiem usług i zaprojektowaniu aplikacji mobilnej firmy. **

Ok

Dominacja genetyczna.

Okej, zamykam do rozpatrzenia.

BY MIA HARRIS | 31.05.2022 The Carson Casino & Bar zlokalizowany w dzielnicy Vespucci Canals to miejsce, w którym możemy wzbogacić się lub stracić swój cały majątek. Jak mówi właściciel - nie jest to hazard a sport dla ludzi ze „świeżą głową". Kasyno prosperuje od grudnia 2021 roku, a sam lokal jest naprawdę ogromny. W skład budynku wchodzi parter oraz dwa piętra. Kasyno prócz oferowania usług w zakresie kasyna posiada również bar, w którym możemy napić się różnorodnych alkoholi od tych mniej znanych marek po czołową klasę gatunku. Udałam się do wspomnianego kasyna, aby odbyć reportaż z właścicielem tego potężnego obiektu. Głową projektu jest David McCarson i to właśnie dzięki jego osobie dowiecie się, jak wygląda działalność kasyna! Mia Harris: No więc.. David, co mógłbyś powiedzieć nam o swoim biznesie? Jak to wygląda od poszewki? David McCarson: Na wstępie chciałbym podziękować za ten wywiad. Jesteśmy pierwszym kasynem, które wychodzi z ręką do graczy. Chętnie do nas przychodzą, ponieważ mamy najniższą prowizję w mieście, inne kasyno ma pięćdziesiąt procent, u nas oferujemy miłą atmosferę oraz wszelakiej maści trunki. MH: Czyli jesteście biznesem, można by powiedzieć wszechstronnym. Na pewno bardzo istotnym elementem jest zapewnienie dobrego klimatu podczas gry. Powiedz mi - jak wiele gier już przeprowadziłeś i którą wspominasz najbardziej? DM: Dokładnie! Ludzie przychodzą też z innego powodu niżeli dorobienie się czegoś, chodzi o emocje, jakie tu dostarczamy, rekordowa gra to była o cztery miliony dolarów. MH: To naprawdę bardzo wysoka kwota, emocje musiały sięgać zenitu! DM: Odpowiadając na Twoje wcześniejsze pytanie, otóż prowadziłem tę grę i nie powiem, przeprowadziłem już na oko ze dwa tysiące gier w oczko, a przy tej partii pociły mi się ręce. MH: Nic dziwnego, za takie pieniądze można by ustawić się już do końca życia. Kupić luksusowy dom czy też samochód. MH: Może opowiedz naszym gościom, w co możemy zagrać, przychodząc do tego cudownego miejsca? DM: Zacznę od tej prostej, czyli high-low, gracz wybiera low, czyli numer 1, 2, 3 lub high 4, 5, 6. Krupier rzuca kością z sześcioma oczkami i jeżeli gracz wybrał low a wypadła liczba dwa, to podwoił to, co postawił. MH: Czyli w tej grze liczymy w zasadzie na łut szczęścia, wóz albo przewóz. DM: Tak jak mówisz, jest to dość ryzykowane, ale i jednocześnie opłacalne - wszystko albo nic, krótko mówiąc. Kolejną grą są kości, które oferują grę z jednym z naszych krupierów lub gracz na gracza... To bardzo popularna gra, ustalamy ilość rzutów kością z sześcioma oczkami oraz stawkę i ten, który wyrzuci więcej oczek, wygrywa. MH: Bardzo ciekawe - kontynuuj, proszę.. DM: Ostatnią z głównych naszych gier jest oczko. Oferuje grę z krupierem lub też analogicznie gracz na gracza... Gra polega na tym, aby zdobyć liczbę 21 lub być jak najbliżej niej, krupier rzuca kością z jedenastoma oczkami, jeżeli przestrzelisz liczbę 21 - przegrywasz. W każdym momencie możesz spasować, lecz musisz liczyć się z tym, że ktoś może być bliżej liczby 21. MH: Z tego, co słyszę, to jest gra, która polega bardziej na rozważnej rozgrywce niżeli poleganiu na swoim szczęściu. Podsumowując kasyno, oferuje możliwość zarobku na wielu wariantach. DM: Tak jest, jeżeli ktoś ma głowę, to wyjdzie bogatszy. Dużo osób przychodziło z pięcioma tysiącami a na przykład, wychodziło bogatszy o sto tysięcy. DM: Nasze kasyno oferuje trzy warianty rozgrywki. Pierwsza odbywa się na parterze. Jest to strefa publiczna, do której dostęp mają wszyscy interesanci. MH: Zdążyłam zauważyć, miejsce naprawdę trzyma swój klimat. Opowiedz mi o pozostałych dwóch piętrach, co tam znajdziemy i dla kogo one są przeznaczone. DM: Oto sala VIP... Swego czasu gościłem tu z trzydzieści osób wysoko postawionych w Los Santos. Tutaj na przykład taka pani gubernator może sobie zorganizować przyjęcie, oferujemy wtedy prywatnego barmana oraz krupiera. MH: Czyli jest to pomieszczenie, do którego wstęp mają ludzie bardziej zamożni, czy dobrze rozumiem? DM: Dokładnie tak! Nie każdy życzy sobie rozgrywać grę, w której kwoty wynoszą kilkadziesiąt tysięcy w obecności niezliczonej ilości osób trzecich. MH: Można to zrozumieć, gdybym operowała taką gotówką, sama raczej nie chciałabym grać przy zbyt dużej widowni. Co w takim razie z piętrem drugim? DM: Niestety nie możemy do niego przejść, ponieważ trwa remont. Mogę Ci jednak opowiedzieć, co się tam odbywa! MH: Zamieniam się w takim razie w słuch! DM: Na kolejnym piętrze jest sala, która nosi nazwę Diamond Room. Wstęp tam możliwy jest tylko i wyłącznie, gdy interesant posiada przepustkę Premium, Deluxe lub Diamond. Różne plakietki mają przywileje, na przykład, gdy gra pięć osób a pani ma plakietkę VIP, to upoważnia to panią do zajęcia miejsca, gdy jest jeden krupier. Dzięki takiej plakietce podczas rozgrywek mamy zapewnianego prywatnego krupiera oraz najwyższej jakości alkohole.

**W dniu 31 maja 2022 roku spółka Jie Recycling zostaje wcielona pod Dynasty Holding.**

Informacje o zleceniodawcy: Imię i nazwisko: James Foster, McGuire and Foster Limited Company Adres: Dzielnica La Mesa, Popular street Kontakt: Nr.tel. 845-685, a także przez stronę internetową Terminy: Data rozpoczęcia przetargu: 31/05/2022 Data zakończenia przetargu: 05/06/2022 Informacje o zleceniu: Poszukujemy firmy transportowej do długoterminowej współpracy głównie w transporcie dóbr alkoholowych jak i infrastruktury produkcyjnej destylarni. Przewożonym towarem będą drewniane skrzynie z szklanymi butelkami więc wymagamy szczególnej ostrożności nie tylko podczas transportu, ale także przy załadunku i rozładunku towarów. Praca w formie zleceniowej z stałą kwotą opłat "lojalnościowych" Wymagania: - Dane firmy/osoby - Kosztorys - Proponowana opłata lojalnościowa (Ustalona z góry opłata comiesięczna, niezależna od wykonanych zleceń)

**W ostatnim tygodniu osobisty ochroniarz Rosemary Ponds eskortował ją i jej przyjaciółkę, Kulture De Betances na wernisaż poświęcony Diego Conslotto. Celebrytki z uwagi na swój ubiór przykuwały największą uwagę fotoreporterów, dzięki czemu ochrona musiała zadbać o szczególne bezpieczeństwo kobiet tego wieczoru.**

Po kliknięciu w link uzyskasz opis. Kliknij tutaj aby przenieść się do postu na Lifeinvader.

Same kozaki tu grają, polecam i pozdrawiam

1. Kilka minut po godzinie dwudziestej pierwszej w okolicy El Burro zaczął krążyć czarny Landstalker z zasłoniętymi tablicami rejestracyjnymi. Zamaskowani faceci w samochodzie wypatrzyli swoją ofiarę, która samotnie przechadzała się w okolicy. Po krótkim namyśle podjechali bliżej. Wysiedli i zapakowali faceta do auta, zakneblowali i związali faceta, a następnie wrzucili do bagażnika. Osoby, które były w tamtym czasie przed swoją posesją mogli opisać dokładniej facetów. Dwóch z nich było afroamerykaninami oraz byli ubrani na czarno. Natomiast trzeci z nich był białasem i miał na sobie żółty dres, który rzucał się w oczy. Faceci finalnie wyjechali za miasto, gdzie podążali bocznymi ścieżkami. 2. Kamery CCTV: Nie udało się dokładnie ustalić miejsca z którego przyjechali faceci, gdyż w miejscu startu najzwyczajniej nie ma kamer. Zapewnie któraś z kamer mogła zarejestrować czarnego Landstalkera z osobnikami w środku, którzy opuszczają miasto. 5. Jeśli detektywi dobrze zbadali miejsce porwania to mogli tam znaleźć takie rzeczy jak ślina Rashad Baker, czy martwy naskórek czy kilka włosów od Clayton Wallace. 6. Starsza kobieta słyszała jedną rozmowę pomiędzy oponentami a ofiarą. Każdy z facetów miał niski głos, a kobietą prawdopodobnie będzie mogła rozpoznać każdy z nich.

Mały hol, nieduże biuro, studio radiowe i sala konferencyjna z 1060 obsów ssy w głównym poście

** Tyrone polubił kawałek, wrzucił w swoją playlistę na spotify. **

Written by Madeleine B - DAILY GLOBE, 28/05/2022 Przedwczoraj około godziny 5 AM na stacji benzynowej znajdującej się na Mirror Park znaleziono martwego wokalistę zespołu Dick in Dixie, Dicka Flame. Jego ciało znajdowało się w kabinie toaletowej. Sekcja zwłok artysty, której wyniki zostały udostępnione za zgodą rodziny, wykazała, że powodem była niewydolność serca połączona z niewydolnością oddechową. W swoim raporcie zastępca koronera zeznał, że badania krwi denata wykazały obecność substancji psychoaktywnych, takich jak kokaina i heroina. Na ironię, taka mieszanka dwóch substancji narkotycznych, z których jedna nazywana pobudza centralny układ nerwowy, a druga działa depresyjnie, nazywana jest speedballem. Speedball jest dobrze znaną strategią pozwalającą na zwiększenie efektu działania kokainy (rush), przy jednoczesnym złagodzeniu nieprzyjemnego uczucia i depresji (crash), które pojawiają się po zakończeniu działania kokainy. Praktyka jednoczesnego zażywania tych substancji została opisana w 1982 przez Office of National Drug Control Policy (ONDCP). Z relacji przypadkowych osób znajdujących się na miejscu wynika, że Dick miał zachowywać się nadzwyczaj dziwnie – jak określa to jedna z nich, „był ewidentnie nagrzany”. Spytał o możliwość skorzystania z toalety. Po dłuższej nieobecności pracownik stacji zaniepokoił się, postanowił wejść do męskiej toalety i zmierzył się z okropnym widokiem, jak z horroru – drzwi były zamknięte. W środku Dick trzymał się za serce i z nadmiernym trudem próbował łapać powietrze. Był spocony i blady. Pracownik od razu podbiegł do mężczyzny w celu pomocy, jednak był zbyt przestraszony, aby podjąć działania ratownicze. Po nieudanej próbie ratowniczej wezwał służby. Po dziesięciu minutach zjawiło się LSPD. Stwierdzono, że Dick zmarł i wezwano koronera. Zabezpieczono woreczek strunowy, w którym znajdowały się śladowe ilości kokainy. Dotarliśmy do pracownika stacji i przeprowadziliśmy z nim krótką rozmowę: MB - Madeleine Brooks, PS - Pracownik stacji MB: Czy wiedziałeś, że mężczyzna, który poprosił cię o dostęp do toalety był frontmanem kapeli Dick in Dixie? PS: W pierwszej chwili nie skojarzyłem jego twarzy, ale wydawała mi się znajoma. Dopiero jak dotarłem do domu po nocnej zmianie i emocje ze mnie opadły, to zacząłem szukać w internecie jakichś informacji na jego temat i tak odkryłem, kim był ten człowiek. MB: Co dokładnie zobaczyłeś w łazience? PS: Mężczyzna długo nie wychodził z łazienki. Słychać było jakieś jęki, co mnie zaniepokoiło. Drzwi były zamknięte na klucz, jednak posiadałem zapasowy, którym je otworzyłem. Leżał na kafelkach, zwijając się i bełkocząc coś bez sensu. Próbowałem nawiązać z nim rozmowę, jednak nic do niego nie docierało. Pomyślałem, że jest pijany lub pod spływem środków odurzających - co okazało się prawdą. Zaczął wymiotować, a jego stan się pogarszał. Byłem rozdarty, bo w sklepie czekali klienci, których musiałem również obsłużyć. To wszystko tak strasznie się dłużyło, że miałem wrażenie, jakby trwało wieki. MB: Czy po Dicku było widać, że jest pod wpływem narkotyków? PS: Tak, tak. Zachowywał się bardzo dziwnie, poza tym miał rozszerzone źrenice. Niemal od razu się zorientowałem, że coś zażył. MB: Przez jak długi czas próbowałeś podejmować działania mające na celu uratowanie mu życia? PS: Siedziałem z nim do przyjazdu departamentu, jednak nie miałem wiedzy na temat pomocy osobie odurzonej narkotykami. Nie wiedziałem, jak mogę mu pomóc, on również nie współpracował. MB: Jak zachowywał się przed wejściem do toalety? PS: Koniecznie chciał skorzystać z toalety, więc pomyślałem, że goni go za potrzebą. Był roztrzęsiony, wykonywał gwałtowne ruchy, rozchwiany. Dla mnie to nic nowego. Pracuję na stacji od kilku lat i taki widok nie jest czymś nadzwyczajnym. Przy Dicku znaleziono także list pożegnalny. Według nieoficjalnych informacji list miał być napisany przez Speedballa – basistę, współzałożyciela kapeli oraz prywatnie przyjaciela Dicka. Treść listu na razie została utajniona. Funkcjonariusze na podstawie listu wywnioskowali, że Speedball pragnął w ten sposób pożegnać się ze swoim dobrym przyjacielem. Gdy służby przyjechały do jego domu w Sandy Shores, ponownie – spotkano się z widokiem jak z najgorszego koszmaru – na podłodze leżało zimne i martwe ciało. Dom zastano w kompletnym bałaganie. Zabezpieczono heroinę, sprzęt do iniekcji, folię aluminiową i łyżeczki do podgrzewania narkotyku. Ostatecznie list został przekazany Lennemu Maguireowi – gitarzyście kapeli. Warto nadmienić, że Patrick Sohrani cierpiał na AIDS i możliwe, że była to bezpośrednia przyczyna śmierci. W dodatku przedawkowanie Dicka mogło być najprawdopodobniej bezpośrednią reakcją na śmierć Speedballa. Funkcjonariusze wykluczyli, by była to świadoma akcja samobójcza. Po dziwnej, nieprawdopodobnej serii zgonów w kapeli jedynymi żyjącymi członkami zostali gitarzysta Lenny Maguire oraz pianista Terry Watson, o którym słuch ostatnio zaginął. W swojej twórczości inspirowali się różnymi gatunkami muzycznymi. Nie obce były im rockabilly, punk rock czy swing. Na koncie mieli jeden LP „Nuthin’ to lose” oraz jedną EP „Nation on Fire”. Znani byli również z „Get busy livin’ or get busy dyin’”, czy „Rhythm and Booze”. W maju tego roku ranking NORM100 umieścił Dick in Dixie na pierwszym miejscu w kategorii rock/metal. Zespół Daily Globe, a w szczególności ja, Madeleine Brooks, fanka zespołu, składamy wyrazy głębokiego współczucia oraz słowa wsparcia i otuchy dla Rodzin artystów Dick in Dixie, którzy zapragnęli tworzyć świetną muzykę dla swojej niszy, a przy tym integrować ludzi.

**Hayley przeczytała artykuł w trakcie służby na przerwie, przez co jakiś czas znowu chodziła przybita. Po kilku dniach namysłu postanowiła przeznaczyć połowę otrzymanej od Dicka kasy na fundację wspierającą walkę z uzależnieniami, a połowę odłożyć na otwarcie obiecanego baru w przyszłości.**

Projekt zostaje przekazany ponownie do @kiemon ze względu na moje wypalenie na głównej postaci oraz zakończeniu wątków in character na niej. Dziękuję wszystkim za interakcje i do zobacznia na innych postaciach już wkrótce.

projekt wraca na zasadzie pełnoprawnej wytwórni muzycznej.

**Na stronie internetowej PinUp Bar oraz Lifeinvader ukazał się nowy post** **Na Lifeinvader ukazały się zdjęcia internautów w odpowiedzi na konkurs Fuzzy z napojem PinUpRaspberry, **